zapalenie skóry
Zapalenie skóry (dermatitis) to stan zapalny tkanki skórnej charakteryzujący się zaczerwienieniem, obrzękiem, świądem i często wysypką o różnorodnej morfologii. Może być wywołane przez czynniki endogenne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca) lub egzogenne (kontaktowe zapalenie skóry, reakcje fotoalergiczne, infekcje).
W diagnostyce zapalenia skóry kluczową rolę odgrywa dokładny wywiad medyczny, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach badania dodatkowe, takie jak testy płatkowe, biopsja skóry czy badania mikrobiologiczne. Rozpoznanie różnicowe powinno uwzględniać schorzenia o podobnym obrazie klinicznym, w tym choroby infekcyjne, autoimmunologiczne i nowotworowe.
Leczenie zapalenia skóry zależy od przyczyny i stopnia nasilenia zmian. Podstawą terapii jest eliminacja czynnika wywołującego, odpowiednia pielęgnacja skóry oraz stosowanie leków przeciwzapalnych. W łagodnych przypadkach wystarczające są miejscowe kortykosteroidy lub inhibitory kalcyneuryny, natomiast w cięższych postaciach konieczne może być włączenie leczenia ogólnoustrojowego, w tym leków immunosupresyjnych lub biologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas azotowy – Działania niepożądane
Kwas azotowy, będący głównym składnikiem aktywnym produktu leczniczego Solcogyn w stężeniu 537,0 mg/ml (70% w/w), stosowany jest miejscowo na szyjkę macicy. Produkt zawiera również kwas octowy, kwas szczawiowy dwuwodny oraz cynku azotan sześciowodny. Działania niepożądane związane z kwasem azotowym dotyczą głównie miejsca aplikacji i klasyfikowane są jako o częstości nieznanej. Objawy te obejmują pieczenie, ból oraz świąd w miejscu kontaktu, szczególnie przy przypadkowym naniesieniu na zewnętrzne narządy płciowe lub błonę śluzową pochwy. W przypadku nieprawidłowego stosowania, zwłaszcza przy nadmiernej dawce, może dojść do poważniejszych uszkodzeń tkanek podśluzówkowych, takich jak podrażnienie skóry z objawami zapalnymi oraz owrzodzenia z utratą nabłonka i głębszych warstw tkanek.
azotan cynku, błona śluzowa pochwy, działanie niepożądane, działanie niepożądane produktu leczniczego, działanie żrące, kwas azotowy, kwas octowy, kwas szczawiowy, martwica tkanek, narządy płciowe zewnętrzne, owrzodzenie, pieczenie, podrażnienie skóry, rumień, szyjka macicy, tkanka podśluzówkowa, ubytek nabłonka, zaburzenia w miejscu podania, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Rzeżączka – Patofizjologia i mechanizm
Neisseria gonorrhoeae, gram-ujemny diplokok, jest wysoce wyspecjalizowanym patogenem człowieka, kolonizującym głównie błony śluzowe układu moczowo-płciowego, odbytu, gardła i spojówek. Kluczowym etapem patogenezy jest adhezja do nabłonka za pomocą rzęsek typu IV, białek Opa, lipooligosacharydów (LOS) i poryn (PorB), co prowadzi do tworzenia mikrokolonii i inwazji do warstwy podnabłonkowej. Zdolność do zmienności antygenowej i fazowej tych struktur powierzchniowych umożliwia unikanie odpowiedzi immunologicznej, a także przetrwanie wewnątrzkomórkowe w neutrofilach i komórkach nabłonkowych. Patologia wynika głównie z aktywacji odpowiedzi zapalnej, w tym masowego napływu neutrofili i uwalniania cytokin prozapalnych (IL-6, TNF-α, IL-8), co skutkuje ropną wydzieliną i uszkodzeniem tkanek. Ponadto, N. gonorrhoeae wykazuje mechanizmy unikania układu dopełniacza, m.in. poprzez sialilację LOS i wiązanie białek regulatorowych dopełniacza, co zwiększa jej przeżywalność w organizmie gospodarza.
adhezja bakterii, białka Opa, cykl menstruacyjny, dysmutaza ponadtlenkowa, nabłonek walcowaty, Neisseria gonorrhoeae, niedobór dopełniacza, oporność na antybiotyki, proteaza IgA, receptor CD46, rekrutacja neutrofili, ropna wydzielina, rozsiane zakażenie rzeżączkowe, rzeżączka, septyczne zapalenie stawów, stres oksydacyjny, transcytoza, układ dopełniacza, układ moczowo-płciowy, wstrząs septyczny, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pochewek ścięgnistych, zapalenie skóry, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aescin
Stosowanie alfa-escyny zawartej w leku Aescin (dawka 20 mg) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, gdzie konieczne jest częste monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi. Również u osób z chorobami nerek wskazana jest regularna kontrola funkcji nerkowej w trakcie terapii. Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów takich jak zapalenie skóry, zapalenie zakrzepowe żył, podskórne stwardnienia, wrzody skórne, ostry ból ze zmianami skórnymi, nagły obrzęk kończyn dolnych czy objawy niewydolności serca lub nerek, które mogą wskazywać na poważne powikłania wymagające diagnostyki i zmiany leczenia.
alfa-escyna, bezpieczeństwo nerkowe, czynność nerek, homeostaza krzepnięcia, lek przeciwzakrzepowy, metoda fizykalna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność żylna, parametr koagulologiczny, parametr krzepnięcia krwi, parametr nerkowy, podskórne stwardnienie, pończocha uciskowa, wrzód skórny, zaburzenie krążenia żylnego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie skóry, zapalenie zakrzepowe żył - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olopeg 52,5 g/100 ml (13,125 g/25 ml)
Produkt leczniczy Olopeg zawiera makrogol 4000 w stężeniu 52,5 g/100 ml (13,125 g/25 ml) i jest stosowany w leczeniu przewlekłych zaparć oraz w procedurach oczyszczania jelit. Profil bezpieczeństwa makrogolu 4000 jest zbliżony do makrogolu 3350. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (często ≥ 1/100 do <1/10), bóle brzucha, wzdęcia, kruczenie jelit, nudności oraz nagła konieczność wypróżnienia (niezbyt często ≥ 1/1 000 do <1/100). W przypadku oczyszczania jelit dodatkowo mogą wystąpić nudności, uczucie pełności, wymioty i podrażnienia odbytu (rzadko ≥ 1/10 000 do <1/1 000). Reakcje alergiczne, w tym świąd, wysypka, obrzęk twarzy i wstrząs anafilaktyczny, występują bardzo rzadko (<1/10 000) i wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
badanie endoskopowe, biegunka, ból brzucha, częstoskurcz, glikol polietylenowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, makrogol 3350, makrogol 4000, nietrzymanie kału, nudności, obrzęk płuc, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, oczyszczanie jelit, odwodnienie, podrażnienie odbytu, pokrzywka, przewlekłe zaparcia, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz żołądka, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
żywica epoksydowa – Wskazania do stosowania
Żywica epoksydowa jest kluczowym alergenem kontaktowym zawartym w produkcie diagnostycznym TRUE Test 36, stosowanym u dorosłych w wykrywaniu alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. W teście żywica ta występuje w stężeniu 50 μg/cm² (41 μg/płatek) i znajduje się w drugim panelu, na pozycji 14. TRUE Test 36 składa się z 36 płatków, z których 35 zawiera różne alergeny, a jeden jest płatkiem kontrolnym. Test jest szczególnie wskazany u pacjentów z nawracającymi zmianami skórnymi o nieznanej etiologii, narażonych zawodowo na żywice epoksydowe (np. pracownicy przemysłu budowlanego, lakierniczego, elektrotechnicznego) oraz u osób z objawami skórnymi po kontakcie z klejami, powłokami i lakierami zawierającymi te żywice. Typowe objawy sugerujące alergię na żywicę epoksydową to zmiany zapalne na dłoniach i przedramionach, rumień, obrzęk, pęcherze oraz nawracający wyprysk kontaktowy po ekspozycji na materiały budowlane i farby przemysłowe.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, diagnostyka różnicowa, ekspozycja zawodowa, etiologia, formaldehyd, kalafonia, nawracające zmiany skórne, panel testowy, parafenylenodiamina, płatek kontrolny, próba prowokacyjna, reakcja krzyżowa, rumień, test płatkowy, wieloważna alergia kontaktowa, wyprysk kontaktowy, zapalenie skóry, żywica epoksydowa - Leksykon substancji czynnych
Piracetam – Działania niepożądane
Piracetam posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa, potwierdzony badaniami klinicznymi i farmakoklinicznymi obejmującymi ponad 3000 pacjentów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najważniejszych działań niepożądanych należą zaburzenia krwotoczne (częstość nieznana), reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość (częstość nieznana), zaburzenia psychiczne takie jak nerwowość (często), depresja (niezbyt często), omamy i splątanie (częstość nieznana), a także zaburzenia układu nerwowego, w tym hiperkinezja (często), senność (niezbyt często), ataksja i nasilenie padaczki (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień u pacjentów z zaburzeniami hemostazy oraz na potencjalne nasilenie napadów padaczkowych u chorych z epilepsją. Działania niepożądane związane z formą dożylną (Memotropil 20%) obejmują zakrzepowe zapalenie żył i hipotensję (częstość nieznana).
astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, depresja, epilepsja, hiperkinezja, hipotensja, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pokrzywka, próba podwójnie ślepa, reakcja anafilaktoidalna, senność, świąd, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Veral 10 mg/g (1%)
Veral to miejscowy żel zawierający 10 mg diklofenaku sodowego na 1 g preparatu, stosowany w leczeniu miejscowych stanów zapalnych i bólowych. Produkt charakteryzuje się obecnością 15 g etanolu na 100 g żelu, co może mieć znaczenie w kontekście działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą skóry w miejscu aplikacji i obejmują wysypkę, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe zapalenie skóry) oraz świąd, występujące z częstością 1/100 do <1/10. Rzadziej obserwuje się miejscowe zapalenie skóry z objawami takimi jak zaczerwienienie, obrzęk, grudki, łuszczenie się skóry oraz pęcherzykowe zapalenie skóry (1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadkie reakcje (<1/10 000) obejmują nadwrażliwość na światło, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, astmę oraz wysypkę grudkowatą związaną z zakażeniami lub pasożytami.
astma, diklofenak sodowy, duszność, działania niepożądane przewodu pokarmowego, grudki skórne, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, palenie skóry, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, świszczący oddech, układ oddechowy, wysypka grudkowata, zaczerwienienie, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicloziaja 11,6 mg/g
Stosowanie diklofenaku dietyloamoniowego w postaci żelu (Dicloziaja 11,6 mg/g) może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości, zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Szczególnie przy aplikacji na duże powierzchnie skóry lub długotrwałym stosowaniu istnieje ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego (np. wrzody żołądka) oraz układu nerwowego (zawroty i bóle głowy). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Najczęściej obserwowane reakcje dotyczą skóry i tkanki podskórnej, obejmując wysypkę, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe) oraz świąd.
astma, ból głowy, diklofenak dietyloamoniowy, dyspnea, działanie niepożądane diklofenaku, działanie ogólnoustrojowe, fotosensytywność, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja astmatyczna, rumień, świąd, wrzód żołądka, wyprysk, wysypka, wysypka grudkowata, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esogasec 40 mg
Esogasec, zawierający ezomeprazol magnezowy dwuwodny w dawkach 20 mg i 40 mg w kapsułkach dojelitowych, charakteryzuje się dobrze określonym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym badaniami klinicznymi oraz doświadczeniem po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności, wymioty oraz łagodne polipy dna żołądka. Działania te występują często (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się leukopenię, trombocytopenię, reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny), obrzęki obwodowe, bezsenność, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, skurcz oskrzeli, podwyższenie enzymów wątrobowych, zmiany skórne, złamania kości oraz śródmiąższowe zapalenie nerek. Częstość tych działań waha się od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ezomeprazol, ezomeprazol magnezowy dwuwodny, ginekomastia, inhibitor pompy protonowej, kapsułka dojelitowa twarda, leukopenia, nadmierna potliwość, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie skóry, zaparcie, zawrót głowy błędnikowy, złamanie kości udowej, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Dimetyndenu maleinian, substancja czynna preparatu ALLERTEC FOXILL, jest antagonistą receptorów histaminowych H1, klasyfikowanym jako lek przeciwhistaminowy do stosowania miejscowego na skórę (kod ATC: D04AA13). Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów H1, co zapobiega lub redukuje efekty histaminy w reakcjach alergicznych, w tym nadmierną przepuszczalność naczyń włosowatych charakterystyczną dla nadwrażliwości typu wczesnego. Dimetyndenu maleinian wykazuje silne działanie przeciwświądowe (z wyłączeniem świądu cholestatycznego), zmniejsza obrzęki skórne oraz łagodzi podrażnienia, a także posiada miejscowe właściwości znieczulające, co zwiększa komfort pacjenta.
biodostępność, chlorek benzalkoniowy, dimetyndenu maleinian, działanie przeciwświądowe, glikol propylenowy, lek przeciwhistaminowy, miejscowe znieczulenie, nadwrażliwość typu wczesnego, obrzęk skórny, podłoże żelowe, podrażnienie skóry, postać żelowa, przepuszczalność naczyń włosowatych, reakcja alergiczna, receptor histaminowy H1, świąd cholestatyczny, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xifaxan 200 mg
Xifaxan (ryfaksymina) 200 mg charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym w badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty, które mogą być również związane z chorobą podstawową. Rzadziej obserwuje się objawy takie jak ból w górnej części jamy brzusznej, wodobrzusze czy obecność świeżej krwi w stolcu, co wymaga oceny lekarskiej. Istotne jest monitorowanie parametrów hematologicznych (limfocytoza, monocytoza, neutropenia, trombocytopenia), biochemicznych (wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej, nieprawidłowe testy wątrobowe) oraz koagulologicznych (zaburzenia INR), zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby i stosujących leki przeciwzakrzepowe.
aminotransferaza asparaginianowa, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstomocz, drożdżyca pochwy, duszność, działanie niepożądane, glikozuria, infekcja oportunistyczna, INR, kandydoza, kołatanie serca, krew w stolcu, krwiomocz, lek przeciwzakrzepowy, limfocytoza, marskość wątroby, mialgia, migrena, monocytoza, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napięcie powłok brzusznych, neutropenia, niedoczulica, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, rumień, ryfaksymina, senność, skurcz mięśni, śluz w stolcu, stan przedomdleniowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wielomocz, wodobrzusze, wybroczyna, wykwit skórny, wymioty, wyprysk, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zakażenie Clostridium, zakażenie Herpes simplex, zapalenie nosa i gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Łupież – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Łupież (pityriasis capitis) to powszechne schorzenie skóry głowy, dotykające około 50% populacji, charakteryzujące się obecnością białych do żółtawych płatków obumarłego naskórka, zaczerwienieniem, świądem oraz nadmiarem sebum. Etiologia obejmuje podrażnioną, tłustą lub suchą skórę, przerost drożdżopodobnych grzybów Malassezia, kontaktowe zapalenie skóry oraz choroby współistniejące, takie jak łuszczyca i egzema. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym skóry głowy i objawach, bez konieczności specjalistycznych testów. Leczenie łagodnych postaci polega na regularnym stosowaniu delikatnych szamponów oraz szamponów przeciwłupieżowych zawierających aktywne składniki, takie jak pirytionian cynku, siarczek selenu lub dziegieć, z typową kuracją obejmującą 5-10 myć. Ważne jest pozostawienie szamponu na skórze głowy przez co najmniej 5 minut, a także rotacja między różnymi preparatami, aby zapobiec utracie skuteczności terapii.
ciemieniucha, egzema, fluocynolon, hydrokortyzon, inhibitor kalcyneuryny, ketokonazol, klobetazol, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kwas tłuszczowy omega-3, leczenie skojarzone, łojotokowe zapalenie skóry, łupież brody, łuszczyca, Malassezia, miejscowy lek przeciwgrzybiczny, pirytionian cynku, siarczek selenu, świąd skóry głowy, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie powiek, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nalewka z koszyczka arniki –
Nalewka z koszyczka arniki (Arnica montana L. lub Arnica chamissonis Less.) zawiera 1 ml nalewki z kwiatu arniki (1:10) w 1 ml koncentratu, z etanolem 70% (V/V) jako ekstrahentem, co skutkuje zawartością etanolu w gotowym preparacie na poziomie 66-69% (V/V). Działania niepożądane związane ze stosowaniem nalewki dotyczą głównie układu skórnego i tkanki podskórnej, manifestując się jako miejscowe podrażnienie skóry (zaczerwienienie, świąd, pieczenie, dyskomfort) oraz kontaktowe zapalenie skóry, które może objawiać się stanem zapalnym, obrzękiem, a w cięższych przypadkach pęcherzami. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest klasyfikowana jako „częstość nieznana” ze względu na ograniczone dane epidemiologiczne. Reakcje te mogą wynikać zarówno z alergii na składniki arniki, jak i drażniącego działania wysokoprocentowego etanolu.
arnica chamissonis, arnica montana, kontaktowe zapalenie skóry, Medical Dictionary for Regulatory Activities, miejscowy stan zapalny, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nalewka z koszyczka arniki, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja z podrażnienia, świąd i obrzęk, system MedDRA, zaczerwienienie miejscowe, zapalenie skóry, zawartość etanolu - Leksykon substancji czynnych
Benzoilu nadtlenek – Przeciwwskazania stosowania
Benzoilu nadtlenek, stosowany w preparatach takich jak Epiduo (0,1% + 2,5%) i Epiduo Forte (0,3% + 2,5%), jest skutecznym środkiem w leczeniu trądziku pospolitego, jednak jego zastosowanie wiąże się z istotnymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży oraz u pacjentek planujących ciążę, ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na benzoilu nadtlenek, adapalen lub substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (4,0% w preparatach Epiduo). Przed wdrożeniem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu ginekologiczno-położniczego oraz ewentualne wykonanie testów płatkowych w przypadku podejrzenia alergii.
adapalen, antykoncepcja, benzoilu nadtlenek, ciąża, dermatoza, glikol propylenowy, nadwrażliwość na benzoilu nadtlenek, podrażnienie skóry, preparat złuszczający, promieniowanie UV, rana oparzeniowa, reakcja fotouczulająca, retinoid, retinol, test płatkowy, trądzik pospolity, uszkodzenie ciągłości skóry, wyprysk atopowy, wywiad ginekologiczno-położniczy, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluorouracil medac 50 mg/ml (500 mg/10 ml)
Fluorouracil medac (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii onkologicznej. Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zapalenie błony śluzowej (jama ustna, przełyk, gardło, odbytnica), biegunka, nudności i wymioty, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Mielotoksyczność manifestuje się zahamowaniem czynności szpiku kostnego z neutropenią, leukopenią, trombocytopenią, agranulocytozą, anemią i pancytopenią, pojawiającymi się 7-10 dni po podaniu leku, z nadirem po 9-14 dniach i powrotem do normy po 21-28 dniach. Kardiotoksyczność, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, objawia się często nieprawidłowościami w EKG z cechami niedokrwienia, bólem w klatce piersiowej, tachykardią, a rzadziej arytmią, zapaleniem mięśnia sercowego, niewydolnością serca czy zawałem. Występuje zwykle podczas lub wkrótce po pierwszym cyklu leczenia.
afazja, agranulocytoza, anemia, arytmia, ataksja, biegunka, ból głowy, ból w klatce piersiowej, choroba Parkinsona, drgawki, dyzartria, encefalopatia hiperamonemiczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hiperurykemia, immunosupresja, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kardiotoksyczność, kwasica mleczanowa, leukoencefalopatia, leukopenia, łysienie, martwica wątroby, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieprawidłowy zapis EKG, niewydolność nerek, niewydolność sercowa, nudności, oczopląs, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, trombocytopenia, twardniejące zapalenie dróg żółciowych, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia owulacji, zaburzenia spermatogenezy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyniowy chlorek – Działania niepożądane
Cetylopirydyniowy chlorek (CPC) jest powszechnie stosowanym środkiem antyseptycznym o działaniu przeciwbakteryjnym, wykorzystywanym głównie w preparatach do miejscowego stosowania w jamie ustnej i gardle. Profil bezpieczeństwa CPC jest generalnie dobry, jednakże możliwe są działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Nadwrażliwość na CPC może występować bardzo rzadko (<1/10 000) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), obejmując reakcje alergiczne, zapalenia skóry oraz fotosensytyzację, szczególnie w preparatach takich jak Calgel, Orofar MAX, Dezaftan med i Envil gardło. Reakcje skórne, w tym rumień, świąd, wyprysk i pieczenie, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a ciężkie reakcje skórne, takie jak wyprysk pęcherzowy czy pokrzywka, są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). Wysypka i podrażnienia pojawiają się rzadko lub bardzo rzadko w zależności od preparatu. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, bóle brzucha, biegunka, wymioty i metaliczny smak, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), a bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano nasilenie niewydolności nerek oraz reakcje neurologiczne, w tym ból głowy i drgawki.
cetylopirydyniowy chlorek, ciężka reakcja skórna, drgawka, fotosensytyzacja, klasyfikacja MedDRA, niedoczulica jamy ustnej, niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, rumianek, skórna reakcja alergiczna, skórna reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, substancja antyseptyczna, właściwości przeciwbakteryjne, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Parahydroksybenzoesan etylu – Przeciwwskazania stosowania
Parahydroksybenzoesan etylu, będący składnikiem mieszaniny parabenów w produkcie TRUE Test 36, stosowany jest w diagnostyce alergii kontaktowej jako substancja testująca w płatku nr 8 panelu nr 1. Mieszanina parabenów zawiera pięć składników w równych proporcjach wagowych, z całkowitą zawartością 1000 µg/cm² (810 µg/płatek), co odpowiada stężeniu parahydroksybenzoesanu etylu około 200 µg/cm² (162 µg/płatek). Testy z tym związkiem są przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim lub uogólnionym aktywnym zapaleniem skóry oraz u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze plastra TRUE Test 36. Dodatkowo, testy nie powinny być wykonywane na skórze zmienionej chorobowo, z nadmiernym owłosieniem, w fałdach skórnych, na obszarach narażonych na tarcie i pocenie się oraz na skórze poddanej testom płatkowym w ciągu ostatnich 4-6 tygodni.
alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, dermatoza, fototerapia, glikokortykosteroid, lek immunosupresyjny, łuszczyca, mieszanina parabenów, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, panel samoprzylepny, paraben, parahydroksybenzoesan benzylu, parahydroksybenzoesan butylu, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, próba prowokacyjna, promieniowanie UV, reakcja anafilaktyczna, test płatkowy, TRUE Test 36, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memotropil 1200 mg
Memotropil, zawierający 1200 mg piracetamu, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, z najczęstszymi objawami obejmującymi nerwowość (często), hiperkinezję (często) oraz wzrost masy ciała (często). Rzadziej obserwowano depresję (niezbyt często) i astenia (niezbyt często). Reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktoidalne i obrzęk naczynioruchowy, mają nieznaną częstość występowania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, padaczką oraz zaburzeniami psychicznymi, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i powikłań.
astenia, ataksja, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, hiperkinezja, Memotropil, nadwrażliwość, nasilenie padaczki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanki podskórnej, piracetam, podwójna ślepa próba, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktoidalna, tendencja do krwawień, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, zawroty głowy, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Sód tetradecylu siarczan – Działania niepożądane
Siarczan tetradecylu sodu (STS), stosowany w stężeniach 0,2%, 0,5%, 1% i 3% w terapii skleroterapeutycznej (np. preparat Fibrovein), wykazuje skuteczność w leczeniu różnych typów naczyń żylnych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują ból w miejscu wkłucia, pokrzywkę, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (częstość 1/100 do <1/10 dla formy płynnej, ≥1/10 dla pianki) oraz tymczasową pigmentację skóry (częstość niezbyt często 1/1000 do <1/100 dla formy płynnej, często 1/100 do <1/10 dla pianki). Wynaczynienie preparatu może prowadzić do owrzodzeń i martwicy tkanek, dlatego kluczowa jest precyzja iniekcji i stosowanie najniższego skutecznego stężenia. Układowe reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny (<1/10 000), napady astmy czy pokrzywka uogólniona, choć rzadkie, wymagają natychmiastowej interwencji.
duszność, Fibrovein, forma płynna leku, hiperpigmentacja, martwica skóry, martwica tkanek, mroczki migocące, napad astmy, niedowład połowiczy, nudności, owrzodzenie, parestezja, pianka sklerotyzująca, pigmentacja skóry, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, porażenie połowicze, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna, reakcja wazowagalna, rozszerzenie naczyń włosowatych, rumień, siarczan tetradecylu sodu, skleroterapia, tętnica piszczelowa tylna, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dotętnicze, wybroczyna, wynaczynienie, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie naczyń, zapalenie skóry, zapalenie żył, zapaść krążeniowa, zatorowość płucna, zgorzel - Leksykon substancji czynnych
Glikopironium – Działania niepożądane
Glikopironium, substancja czynna leku Axhidrox (krem 2,2 mg/dozę), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi do 72 tygodni, bez istotnego wzrostu częstości działań niepożądanych w czasie terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (>1%) to reakcje w miejscu podania (15,3%), suchość w jamie ustnej (12,3%), suchość oczu (3,3%), suchość jamy nosowej (1,5%), ból głowy (1,3%), suchość skóry (1,3%), zaparcia (1,3%) oraz niewyraźne widzenie (1,1%). Działania te wynikają głównie z działania przeciwcholinergicznego glikopironium i dotyczą układów: pokarmowego (suchość jamy ustnej, zaparcia), wzrokowego (suchość oczu, niewyraźne widzenie), oddechowego (suchość jamy nosowej), nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu i uwagi) oraz skóry (suchość, zapalenie, wysypka). Rzadziej występują tachykardia i wydłużenie odcinka QT w EKG, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
atopowe zapalenie skóry, ból głowy, działanie przeciwcholinergiczne, glikopironium, małopłytkowość, nadmierna potliwość, niepokój psychoruchowy, nierówne źrenice, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie oczu, reakcja nadwrażliwości, rozedma brzucha, rozszerzenie źrenic, rumień, średnia objętość krwinki czerwonej, stężenie hemoglobiny, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, suchość oczu, suchość skóry, tachykardia, trądzik, twardy stolec, wydłużenie odcinka QT, wyprysk, zaburzenie mikcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zaburzenie widzenia, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie skóry, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kora dębu 1 g/g
Kora dębu (Quercus robur L., Quercus petraea, Quercus pubescens) w postaci ziół do zaparzania o stężeniu 1 g/g jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, stosowanym u dorosłych pacjentów w wybranych wskazaniach klinicznych. Preparat wykazuje właściwości ściągające, przeciwzapalne i antyseptyczne, co uzasadnia jego zastosowanie w objawowym leczeniu łagodnej biegunki, łagodnych stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej (afty, owrzodzenia, zapalenie dziąseł) oraz skóry (otarcia, zadrapania). W przypadku biegunki kora dębu zmniejsza wydzielanie w przewodzie pokarmowym i wspomaga regenerację błony śluzowej, natomiast w stanach zapalnych jamy ustnej i skóry działa przeciwzapalnie i łagodząco, redukując obrzęk i dolegliwości bólowe.
afty, błona śluzowa jelit, choroba hemoroidalna, dawkowanie leku, dolegliwości bólowe, kora dębu, łagodna biegunka, objawy biegunkowe, obrzęk, płukanka do jamy ustnej, produkt leczniczy roślinny, przewód pokarmowy, świąd i pieczenie, właściwości antyseptyczne, właściwości przeciwzapalne, właściwości ściągające, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Baikaderm (1,33 g + 1 g)/100 g
Preparat Baikaderm (1,33 g + 1,00 g)/100 g krem zawiera dwie substancje czynne: zespół flawonów izolowanych z korzenia Scutellaria baicalensis (75% bajkaliny) oraz alantoinę, które wykazują synergistyczne działanie przeciwzapalne i regenerujące skórę. Flawonidowy ekstrakt hamuje syntezę kluczowych mediatorów zapalnych, takich jak interleukina IL-1β, leukotrieny i prostaglandyny, oraz moduluje aktywność enzymów prozapalnych (fosfolipaza A2, lipooksygenaza). Dodatkowo wykazuje działanie antyoksydacyjne, hamuje agregację płytek krwi, migrację komórek zapalnych, wydzielanie histaminy oraz redukuje przepuszczalność naczyń, co skutkuje zmniejszeniem obrzęku, świądu i zaczerwienienia skóry.
agregacja płytek krwi, alantoina, bajkalina, działanie antyhistaminowe, flawonoidy Scutellaria baicalensis, fosfolipaza A2, interleukina IL-1β, kaskada kwasu arachidonowego, klasyfikacja ATC, leukotrieny, lipooksygenaza, mediatory zapalne, migracja komórek zapalnych, peroksydacja lipidów, prostaglandyny, przepuszczalność naczyń krwionośnych, stres oksydacyjny, synteza kolagenu, tarczyca bajkalska, wydzielanie histaminy, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Opokan-keto 25 mg/g
Lek Opokan-keto w postaci żelu zawiera 25 mg/g ketoprofenu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ oraz substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także historię astmy, alergicznego nieżytu nosa, alergii skórnej po ekspozycji na ketoprofen lub inne NLPZ. Ze względu na miejscowe działanie, stosowanie żelu jest niewskazane na uszkodzoną skórę, w tym zranienia, zapalenia, wypryski, trądzik oraz otwarte rany. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko fotowrażliwości – reakcje nadwrażliwości na światło słoneczne stanowią absolutne przeciwwskazanie, a podczas terapii i przez 2 tygodnie po jej zakończeniu należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i promieniowanie UV. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 15 roku życia oraz kobiet w III trymestrze ciąży ze względu na brak danych bezpieczeństwa i potencjalne ryzyko dla płodu.
alergia skórna, alergiczny nieżyt nosa, astma, atopowe zapalenie skóry, choroba wątroby, etanol, fenofibrat, filtr UV, fotouczulenie, fotowrażliwość, ketoprofen, kontaktowe zapalenie skóry, kwas acetylosalicylowy, kwas tiaprofenowy, łuszczyca, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło słoneczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja leku, NLPZ, otwarta rana, padaczka, reakcja fotouczulająca, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, trądzik, trzeci trymestr ciąży, uzależnienie od alkoholu, wyprysk, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Sylibinina – Działania niepożądane
Sylibinina, główny składnik sylimaryny z ostropestu plamistego, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie układ pokarmowy, immunologiczny, oddechowy oraz skórny. Najczęściej obserwuje się łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak suchość w jamie ustnej, nudności, rozstrój i podrażnienie żołądka oraz biegunka, przy czym luźny stolec po preparacie Legalon 140 występuje bardzo rzadko (<1/10 000). Reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd, a także anafilaksja i astma, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) lub bardzo rzadko (<1/10 000) w przypadku Legalon 140. Duszność jako objaw zaburzeń układu oddechowego również klasyfikowana jest jako bardzo rzadka (<1/10 000). Częstość działań niepożądanych dla preparatów SanoHepatic i Sylifar pozostaje nieznana.
anafilaksja, astma, biegunka, ból głowy, duszność, dysfagia, działanie niepożądane, luźny stolec, nadreaktywność oskrzeli, nudności, obrzęk gardła, obrzęk twarzy, odwodnienie, ostropest plamisty, podrażnienie żołądka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozstrój żołądka, spadek ciśnienia tętniczego, suchość jamy ustnej, świąd, świszczący oddech, sylibinina, sylimaryna, tkanka podskórna, trudność w oddychaniu, uogólniona pokrzywka, utrata przytomności, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skórne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu pokarmowego, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daruph 16 mg
Dazatynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują głównie zaburzenia hematologiczne (mielosupresja, niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), powikłania płucne (wysięk opłucnowy, duszność, obrzęk płuc, nadciśnienie płucne) oraz kardiologiczne (niewydolność serca, zaburzenia rytmu, wysięk osierdziowy). W badaniach klinicznych z udziałem 2900 pacjentów mediana czasu ekspozycji wynosiła 19,2 miesiąca u dorosłych i 26,3 miesiąca u dzieci. U 19% dorosłych odnotowano przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych, podczas gdy w populacji pediatrycznej odsetek ten wyniósł 1,5%. Szczególnie istotne są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak aplazja układu czerwonokrwinkowego, śródmiąższowa choroba płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona oraz ciężkie krwawienia z przewodu pokarmowego.
Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem braku zgłoszeń wysięku osierdziowego, opłucnowego, obrzęku płuc i nadciśnienia płucnego. U pacjentów pediatrycznych mogą wystąpić specyficzne działania niepożądane związane z rozwojem, takie jak opóźnienie zrastania się nasad kości i wzrostu. Zalecane jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, funkcji wątroby i nerek, układu sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Wczesne wykrycie działań niepożądanych umożliwia modyfikację dawki, czasowe przerwanie terapii lub wdrożenie leczenia wspomagającego. W przypadku ciężkich powikłań, takich jak wysięk opłucnowy, nadciśnienie płucne, niewydolność serca czy zespół rozpadu guza, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i odpowiednia interwencja medyczna.
aplazja układu czerwonokrwinkowego, arytmia komorowa, biegunka, ból brzucha, dławica piersiowa, duszność, hiperurykemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, łysienie, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nacieki w płucach, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neutropenia z gorączką, nudności, obrzęk płuc, opóźnienie zrastania nasad kości, ostra białaczka limfoblastyczna, proteinuria, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, sinica marmurkowata, świąd, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysięk osierdziowy, wysięk w jamie opłucnej, wysypka skórna, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zapalenie błony śluzowej, zapalenie mięśni, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie ścięgien, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość, zawał mięśnia sercowego, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minovivax 5% 50 mg/ml
Minovivax 5% (50 mg/ml, roztwór na skórę) zawierający minoksydyl wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy, występujący bardzo często (≥1/10). Często zgłaszane są również duszność, świąd, nadmierne owłosienie (w tym na twarzy u kobiet), zapalenie skóry, wysypka trądzikopodobna, wysypka, obrzęk obwodowy oraz zwiększenie masy ciała (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zawroty głowy (≥1/1 000 do <1/100) oraz nudności. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują niedociśnienie tętnicze, reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, rumień wielopostaciowy), kontaktowe zapalenie skóry, nastrój depresyjny, podrażnienie oczu, tachykardię, kołatanie serca, wymioty, dolegliwości w miejscu podania (m.in. podrażnienie, zaczerwienienie, ból, obrzęk, suchość, rumień), ciężkie reakcje skórne (łuszczenie, pęcherze, krwawienia, owrzodzenia), przejściową utratę włosów oraz bóle w klatce piersiowej.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, minoksydyl, nadmierne owłosienie, nastrój depresyjny, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podrażnienie oczu, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka trądzikopodobna, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzine Orion 10 mg
Hydroksyzyna, lek przeciwhistaminowy, wykazuje przede wszystkim działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, manifestujące się sennością (13,74% pacjentów przy dawce 50 mg/dobę), zmęczeniem (1,36%) oraz zawrotami głowy. Efekty te zwykle ustępują po kilku dniach terapii. Wśród innych często obserwowanych działań niepożądanych znajdują się suchość w jamie ustnej (1,22%), bóle głowy (1,63%) oraz reakcje przeciwcholinergiczne i nadwrażliwości. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak drgawki, dezorientacja, omamy, a także zaburzenia rytmu serca, w tym zatrzymanie akcji serca i migotanie komór. Hydroksyzyna może również powodować wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko torsade de pointes, szczególnie niebezpiecznego polimorficznego częstoskurczu komorowego.
anafilaksja, częstoskurcz komorowy, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, dyskineza, dystonia, działanie przeciwmuskarynowe, działanie sedatywne, efekt przeciwcholinergiczny, hydroksyzyna, lek przeciwhistaminowy, małopłytkowość, MedDRA, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pemfigoid, pokrzywka, polimorficzny częstoskurcz komorowy, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, tik, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa, wysypka rumieniowa, zaburzenie akomodacji, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie transaminaz - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Działania niepożądane
Diklofenak epolaminy, stosowany w formie plastra leczniczego, wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne z mniejszym ryzykiem działań niepożądanych w porównaniu do form doustnych NLPZ. Na podstawie badań klinicznych obejmujących 1252 pacjentów leczonych Flector Patch oraz 734 pacjentów z placebo, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były reakcje skórne w miejscu aplikacji (często), takie jak wysypka, wypryski, rumień, świąd oraz zapalenie skóry. Rzadziej występowały wybroczyny, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło, a bardzo rzadko poważne reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Wchłanianie ogólnoustrojowe diklofenaku z plastra jest minimalne, jednak przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie skóry mogą pojawić się działania niepożądane typowe dla doustnego podawania, takie jak podrażnienie błony śluzowej żołądka, podwyższenie enzymów wątrobowych czy upośledzenie funkcji nerek.
alergiczne zapalenie skóry, astma, ból brzucha, diklofenak epolaminy, duszność, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, plaster leczniczy, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotouczulająca, rumień, skurcz oskrzeli, uszkodzenie wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe, wybroczyny, wyprysk, wysypka krostkowa, zaburzenie nerek, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądkowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Melabiorytm B6 3 mg + 10 mg
Produkt leczniczy MELATONINA + B6 zawiera 3 mg melatoniny oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku i może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych po bardzo rzadkie. Najistotniejsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i psychicznego, w tym zaburzeń snu (bezsenność, nietypowe sny, koszmary), zmian nastroju (wahania, agresja, depresja), niepokoju oraz zwiększenia liczby napadów padaczkowych u pacjentów z uszkodzeniami OUN. Ponadto obserwuje się zaburzenia elektrolitowe (hipokalcemia, hiponatremia), hipertriglicerydemię, a także zmiany w funkcji wątroby i parametrach lipidowych. Wśród innych działań wymieniane są m.in. leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, bóle głowy, zawroty, zaburzenia widzenia, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz zmiany skórne. Produkt zawiera 280 mg sorbitolu na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją fruktozy.
astenia, białkomocz, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, depresja, dusznica bolesna, dyspepsja, ginekomastia, hematuria, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, kołatanie serca, koszmary senne, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, mlekotok, nadciśnienie, napady padaczkowe, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, tachykardia, uderzenia gorąca, wielomocz, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia koncentracji, zaburzenia pamięci, zapalenie prostaty, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sental 3 mg
Bezpieczeństwo stosowania melatoniny w dawkach 3 mg i 5 mg, zawartej w leku Sental, zostało ocenione w badaniach klinicznych, które wykazały niewielką liczbę działań niepożądanych podczas krótkotrwałej terapii. Niemniej jednak, dostępne dane są niewystarczające do pełnej charakterystyki bezpieczeństwa preparatu. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą ból głowy, nudności, utrata apetytu, zawroty głowy, senność w ciągu dnia oraz dezorientacja, które mogą wystąpić zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród zgłaszanych objawów znajdują się m.in. zaburzenia psychiczne (drażliwość, nerwowość, lęk, depresja), neurologiczne (migrena, zawroty głowy, parestezje), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha, suchość jamy ustnej), a także reakcje skórne (wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy).
astenia, białkomocz, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, dezorientacja, dławica piersiowa, dyspepsja, hematuria, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, łuszczyca, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, nadciśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, parestezja, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, senność dzienna, wielomocz, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie koncentracji, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memotropil 800 mg
Memotropil 800 mg (piracetam) w formie tabletek powlekanych posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych z udziałem ponad 3000 pacjentów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o nieznanej częstości. Najważniejsze działania niepożądane obejmują zaburzenia krwotoczne (częstość nieznana), reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość, które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wśród zaburzeń psychicznych najczęściej obserwuje się nerwowość (często), depresję (niezbyt często) oraz pobudzenie, lęk, splątanie i omamy (częstość nieznana). Dodatkowo, u pacjentów z padaczką może dojść do nasilenia napadów, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii.
astenia, ataksja, badanie farmakokliniczne, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, depresja, hiperkinezja, krzepnięcie krwi, leczenie przeciwpadaczkowe, lęk, lek przeciwzakrzepowy, Memotropil, nadwrażliwość, nerwowość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pobudzenie, podwójnie ślepa próba, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, substancja pomocnicza, świąd, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenie błędnika, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie równowagi, zapalenie skóry, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Cynku undecylenian – Działania niepożądane
Cynk undecylenian, stosowany jako substancja czynna w preparatach dermatologicznych takich jak Mykodermina i Unguentum undecylenicum, może wywoływać działania niepożądane głównie miejscowe, dotyczące skóry i tkanki podskórnej. Do najczęstszych należą przemijające podrażnienia skóry, pieczenie, wysypka oraz podrażnienie błon śluzowych (częstość rzadka, ≥1/10 000 do <1/1000 dla Unguentum undecylenicum). W przypadku Mykoderminy częstość występowania podrażnień nie została dokładnie określona. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, które mogą mieć charakter zarówno opóźniony (uogólnione odczyny nadwrażliwości), jak i natychmiastowy (pokrzywka, skurcz oskrzeli), zwłaszcza w przypadku Unguentum undecylenicum, zawierającego parahydroksybenzoesany (E 214, E 218). Wystąpienie takich reakcji wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
bąbel pokrzywkowy, cynk undecylenian, duszność, Mykodermina, odczyn nadwrażliwości, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, podrażnienie błon śluzowych, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna systemowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, tkanka podskórna, Unguentum undecylenicum, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze skóry, zapalenie skóry, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mel Max Actigel 20 mg/g
Mel Max Actigel, zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 20 mg/g, stosowany miejscowo, może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze łagodnym i ograniczonym do skóry w miejscu aplikacji. Działania te obejmują wysypkę grudkowatą, pokrzywkę, rumień, świąd, wyprysk, zapalenie skóry kontaktowe oraz reakcje nadwrażliwości na światło. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy zaostrzenie astmy oskrzelowej, które wymagają natychmiastowego zaprzestania stosowania preparatu i pilnej konsultacji lekarskiej. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak glikol propylenowy (50 mg/g żelu) oraz kompozycję zapachową, które mogą indukować reakcje nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów.
aldehyd heksylocynamonowy, alkohol benzylowy, astma oskrzelowa, benzoesan benzylu, diklofenak sodowy, glikol propylenowy, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, opatrunek okluzyjny, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, salicylan benzylu, świąd skóry, wyprysk, wysypka grudkowata, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Optibetol 0,5% 5 mg/ml
Betaksolol w postaci kropli do oczu Optibetol 0,5% (5 mg/ml) przenika do krążenia ogólnego, co może skutkować wystąpieniem działań niepożądanych typowych dla β-adrenolityków stosowanych ogólnoustrojowo, choć z mniejszą częstością. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest uczucie dyskomfortu w oku, występujące u 12% pacjentów (bardzo często, ≥1/10). Inne często występujące objawy to ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10), niewyraźne widzenie, zwiększone łzawienie oraz różnorodne zapalenia i podrażnienia powierzchni oka. Rzadziej zgłaszane są objawy ze strony układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy), serca (bradykardia, tachykardia), układu oddechowego (astma, duszność) oraz zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność, depresja).
arytmia serca, astenopia, astma, betaksolol, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, dyskomfort oka, fenomen Raynauda, halucynacje, hipoglikemia, hipotensja, kserostomia, lek β-adrenolityczny, łuszczyca, łysienie, mialgia, miastenia, nadwrażliwość, niewydolność serca zastoinowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, punkcikowate zapalenie rogówki, skurcz oskrzeli, światłowstręt, tachykardia, zaburzenia erekcji, zaćma, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Undofen Amorolfina 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne amorolfiny chlorowodorku, substancji czynnej lakieru do paznokci Undofen Amorolfina (50 mg/ml), obejmowały ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału mutagennego na różnych gatunkach zwierząt. LD50 różniły się w zależności od drogi podania i gatunku: u myszy dożylnie 130 mg/kg, dootrzewnowo 200 mg/kg, doustnie 2500 mg/kg; u szczurów dootrzewnowo 450 mg/kg, doustnie 1900 mg/kg, na skórę >2000 mg/kg. Wielokrotne podawanie amorolfiny (do 60 mg/kg/dobę przez 13 tygodni i do 40 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) wykazało objawy toksyczności przy najwyższych dawkach, takie jak zmiany skórne, błon śluzowych, zaćma oraz hepatotoksyczność (rozrost dróg żółciowych, przekrwienie, zwłóknienie wątroby u psów), jednak nie stwierdzono bezpośredniego wpływu na śmiertelność poza pojedynczym przypadkiem u psa. Badania reprodukcyjne wykazały brak negatywnego wpływu na płodność, choć dawka 35 mg/kg/dobę opóźniała rozwój płodu u szczurów, a teratogenność nie została potwierdzona u szczurów, natomiast u królików dawki 10 mg/kg doustnie i 8 mg/kg dopochwowo wykazały działanie embriotoksyczne bez teratogenności.
amorolfina chlorowodorek, dawka śmiertelna, działanie alergiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergiczne, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, LD50, mutagenność, opatrunek okluzyjny, parakeratoza, podrażnienie skóry, rozrost dróg żółciowych, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność, zaćma, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry, zmiany skórne, zmiany wątrobowe, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olfen hydrożel 10 mg/g
Olfen hydrożel zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 10 mg/g może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas ordynacji. Działania te dotyczą głównie skóry i tkanki podskórnej, ale także układu immunologicznego i oddechowego. Najczęściej występujące objawy to wysypka i uczucie pieczenia w miejscu aplikacji (często: 1-10%), natomiast rzadziej obserwuje się pęcherzykowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło, wyprysk, suchość skóry, rumień, zapalenie skóry i świąd. Reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, oraz astma występują bardzo rzadko (<1/10 000), ale mogą stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta.
astma, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, Olfen hydrożel, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, rumień, suchość skóry, świąd, uczucie pieczenia, układ narządów, wyprysk, wysypka grudkowata, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Miodla indyjska – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Miodla indyjska (Azadirachta indica A. Juss.) jest składnikiem preparatu Padma 28 Formuła, zawierającego 35 mg owocu miodli indyjskiej w jednej kapsułce. Stosowanie tego produktu wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością krążenia oraz w stanach zapalnych i infekcjach. Należy monitorować objawy takie jak gorączka, duszność, ropna plwocina, a także zmiany skórne, ból i obrzęk kończyn dolnych, które mogą wskazywać na zaostrzenie choroby podstawowej lub powikłania zakrzepowe. W przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów po 4 tygodniach terapii konieczna jest weryfikacja dalszego leczenia. Preparat może być stosowany u pacjentów z cukrzycą, jednak wymaga uwzględnienia zawartości 0,05 g węglowodanów przyswajalnych na kapsułkę (0,005 jednostek chlebowych) w dawkowaniu leków przeciwcukrzycowych.
Padma 28 Formuła zawiera miodlę indyjską oraz 19 innych substancji roślinnych, co wymaga szczególnej uwagi w kontekście potencjalnych interakcji farmakologicznych oraz ryzyka reakcji alergicznych. W przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu należy natychmiast przerwać jego stosowanie i skonsultować się z lekarzem. Produkt występuje w postaci bezbarwnych kapsułek twardych rozmiaru 0, zawierających brązowy proszek, co jest istotne dla prawidłowej identyfikacji i bezpieczeństwa farmakoterapii. Regularne monitorowanie efektów terapeutycznych i stanu klinicznego pacjenta jest kluczowe dla optymalizacji leczenia.
antybiotykoterapia, ból kończyn dolnych, cukrzyca, duszność, efekt terapeutyczny, gorączka, infekcja bakteryjna, kapsułka twarda, lek przeciwcukrzycowy, miodla indyjska, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, owrzodzenie, Padma 28 Formuła, reakcja alergiczna, ropna plwocina, stwardnienie podskórne, układ odpornościowy, węglowodany przyswajalne, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Magne B6 48 mg Mg 2+ + 5 mg
Produkt leczniczy Magne B6 zawiera 48 mg jonów magnezu (w formie magnezu mleczanu dwuwodnego) oraz 5 mg pirydoksyny chlorowodorku w jednej tabletce powlekanej. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem dotyczą głównie układu immunologicznego, przewodu pokarmowego oraz skóry i tkanki podskórnej, jednak ich częstość występowania jest nieznana. Do najważniejszych reakcji należą nadwrażliwość (w tym reakcje alergiczne od wysypki po anafilaksję), biegunka, ból brzucha, pokrzywka, świąd, wyprysk oraz rumień. Objawy te mogą wymagać modyfikacji terapii lub jej przerwania, zwłaszcza w przypadku reakcji zagrażających życiu.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek pirydoksyny, działanie niepożądane, jon magnezu, Magne B6, mleczan magnezu dwuwodny, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, odwodnienie, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, tkanka podskórna, układ immunologiczny, wyprysk, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chlorocyclinum 3% 30 mg/g
Stosowanie maści Chlorocyclinum 3%, zawierającej 30 mg/g chlorotetracykliny chlorowodorku, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej. Do najczęstszych reakcji należą objawy nadwrażliwości, takie jak rumień, pokrzywka, obrzęki oraz reakcje fototoksyczne po ekspozycji na promieniowanie UV. Długotrwała terapia może prowadzić do zaburzenia mikrobiologicznej równowagi skóry, skutkując nadkażeniami drożdżakami oraz rozwojem opornych szczepów bakterii. Rzadko obserwuje się ustępujące zapalenie skóry, które zwykle ustępuje po odstawieniu leku. Częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych pozostaje nieznana, co podkreśla konieczność uważnego monitorowania pacjentów podczas terapii.
alergia kontaktowa, chlorotetracykliny chlorowodorek, fotosensytyzacja, fotowrażliwość, mikrobiom skóry, nadkażenie drożdżakowe, obrzęk, oporność mikroorganizmów, oporny szczep bakterii, pokrzywka, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości skóry, rumień, rumień skóry, tkanka podskórna, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Antypot (100 mg + 10 mg)/g
Przedawkowanie leku Antypot, zawierającego kwas salicylowy (10 mg/g) oraz kwas borowy (100 mg/g), stanowi poważne zagrożenie toksykologiczne. Do zatrucia dochodzi najczęściej na skutek przypadkowego spożycia preparatu lub aplikacji na uszkodzoną skórę, co prowadzi do wchłaniania i kumulacji kwasu borowego w organizmie. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (biegunka, wymioty, bóle brzucha, krwawe stolce), uszkodzenie wątroby i nerek, niewydolność krążenia obwodowego, a także reakcje toksyczno-alergiczne skórne. W ciężkich przypadkach obserwuje się drgawki, zapaść oraz ryzyko zgonu, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, ciężkie zatrucie, drgawki, działanie neurotoksyczne, gorączka, interwencja medyczna, krwawy stolec, kumulacja w organizmie, kwas borowy, kwas salicylowy, niewydolność krążenia obwodowego, niewydolność nerek, objawy ogólnoustrojowe, objawy toksyczne, ostre zatrucie, przypadkowe spożycie, reakcja toksyczno-alergiczna, uszkodzenie nerek, uszkodzenie skóry, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenie perfuzji tkanek, zapalenie skóry, zapaść, zatrucie lekiem, żółtaczka