Działania niepożądane
Daruph 16 mg

Dazatynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują głównie zaburzenia hematologiczne (mielosupresja, niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), powikłania płucne (wysięk opłucnowy, duszność, obrzęk płuc, nadciśnienie płucne) oraz kardiologiczne (niewydolność serca, zaburzenia rytmu, wysięk osierdziowy). W badaniach klinicznych z udziałem 2900 pacjentów mediana czasu ekspozycji wynosiła 19,2 miesiąca u dorosłych i 26,3 miesiąca u dzieci. U 19% dorosłych odnotowano przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych, podczas gdy w populacji pediatrycznej odsetek ten wyniósł 1,5%. Szczególnie istotne są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak aplazja układu czerwonokrwinkowego, śródmiąższowa choroba płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona oraz ciężkie krwawienia z przewodu pokarmowego.

Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem braku zgłoszeń wysięku osierdziowego, opłucnowego, obrzęku płuc i nadciśnienia płucnego. U pacjentów pediatrycznych mogą wystąpić specyficzne działania niepożądane związane z rozwojem, takie jak opóźnienie zrastania się nasad kości i wzrostu. Zalecane jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, funkcji wątroby i nerek, układu sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Wczesne wykrycie działań niepożądanych umożliwia modyfikację dawki, czasowe przerwanie terapii lub wdrożenie leczenia wspomagającego. W przypadku ciężkich powikłań, takich jak wysięk opłucnowy, nadciśnienie płucne, niewydolność serca czy zespół rozpadu guza, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i odpowiednia interwencja medyczna.

Działania niepożądane dazatynibu: kompleksowa analiza ryzyka

Dazatynib (Daruph), stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (Ph+ ALL), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia i częstości występowania. Baza danych bezpieczeństwa obejmuje doświadczenia z badań klinicznych z udziałem 2900 pacjentów, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej, 2388 dorosłych z opornością lub nietolerancją imatynibu oraz 188 pacjentów pediatrycznych. Mediana czasu ekspozycji na lek wynosiła 19,2 miesiąca u dorosłych (zakres 0-93,2 miesiąca) oraz 26,3 miesiąca u dzieci i młodzieży (zakres 0-99,6 miesiąca).1

Ogólna charakterystyka profilu bezpieczeństwa

Większość pacjentów leczonych dazatynibem doświadczyła działań niepożądanych w trakcie terapii. W populacji 2712 dorosłych pacjentów, u 520 osób (19%) wystąpiły zdarzenia niepożądane prowadzące do przerwania leczenia. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży z CML w fazie przewlekłej był generalnie podobny do obserwowanego u dorosłych, z wyjątkiem braku zgłoszeń wysięku osierdziowego, wysięku opłucnowego, obrzęku płuc czy nadciśnienia płucnego. Wśród 130 pacjentów pediatrycznych z CML-CP, tylko u 2 pacjentów (1,5%) przerwano leczenie z powodu działań niepożądanych.2

Klasyfikacja działań niepożądanych według układów i narządów

Zaburzenia hematologiczne i układ limfatyczny

Zaburzenia hematologiczne należą do najczęstszych działań niepożądanych dazatynibu. Mielosupresja, obejmująca niedokrwistość, neutropenię i małopłytkowość, występuje bardzo często. Neutropenia z gorączką jest obserwowana często, natomiast rzadziej odnotowuje się powiększenie węzłów chłonnych i limfopenię. Rzadkim, ale potencjalnie poważnym powikłaniem jest aplazja układu czerwonokrwinkowego.3

Zaburzenia układu oddechowego i klatki piersiowej

Szczególnej uwagi wymagają powikłania płucne związane z dazatynibem. Wysięk w jamie opłucnej oraz duszność występują bardzo często. Często odnotowuje się obrzęk płuc, nadciśnienie płucne, nacieki w płucach, zapalenie płuc i kaszel. Do rzadszych powikłań należą: nadciśnienie tętnicze płucne, skurcz oskrzeli, astma oraz chłonkotok. Rzadko występują: zakrzepica płucna, ostry zespół zaburzeń oddychania i śródmiąższowa choroba płuc – powikłania potencjalnie zagrażające życiu.4

Zaburzenia kardiologiczne

Wśród powikłań kardiologicznych często występują: zastoinowa niewydolność serca/zaburzenia czynności serca, wysięk osierdziowy, zaburzenia rytmu serca (w tym tachykardia) oraz kołatanie serca. Niezbyt często raportowano zawał mięśnia sercowego (czasem zakończony zgonem), wydłużenie odstępu QT, zapalenie osierdzia, arytmię komorową (w tym tachykardię komorową), dławicę piersiową, powiększenie serca i nieprawidłowości załamka T w EKG.5

Zaburzenia naczyniowe

Bardzo często u pacjentów przyjmujących dazatynib występują krwotoki (z wyłączeniem krwawień z przewodu pokarmowego i OUN). Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze i zaczerwienienia twarzy. Rzadziej odnotowuje się niedociśnienie, zakrzepowe zapalenie żył i zakrzepicę. Do rzadkich, ale poważnych powikłań naczyniowych należą: zakrzepica żył głębokich, zatorowość, sinica marmurkowata i mikroangiopatia zakrzepowa.6

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występują bardzo często i obejmują: biegunkę, wymioty, nudności i ból brzucha. Często raportowane są: krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie okrężnicy (w tym agranulocytowe zapalenie okrężnicy), zapalenie żołądka, zapalenie błony śluzowej (w tym jamy ustnej), niestrawność, wzdęcia, zaparcia i zaburzenia tkanek miękkich jamy ustnej. Do rzadszych, ale poważnych powikłań należą: zapalenie trzustki (w tym ostre), owrzodzenie górnego odcinka przewodu pokarmowego, zapalenie przełyku i wodobrzusze. Rzadko występują: gastroenteropatia związana z utratą białka, niedrożność jelita oraz śmiertelne krwawienie z przewodu pokarmowego.7

Zaburzenia skórne i tkanki podskórnej

Bardzo często występuje wysypka skórna. Często obserwuje się łysienie, zapalenie skóry (w tym wyprysk), świąd, trądzik, suchość skóry, pokrzywkę i nadmierne pocenie. Rzadziej odnotowuje się agranulocytowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, zaburzenia pigmentacji i zmiany pęcherzowe. Rzadko występuje zespół Stevensa-Johnsona – potencjalnie zagrażające życiu ciężkie powikłanie skórne.8

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe

Bóle kostno-mięśniowe występują bardzo często. Często raportowane są: bóle stawów, bóle mięśni, osłabienie mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa i skurcze mięśni. Rzadziej obserwuje się rabdomiolizę (potencjalnie zagrażającą życiu), martwicę kości, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien i zapalenie stawów. U dzieci i młodzieży rzadko może wystąpić opóźnienie zrastania się nasad kości i opóźnienie wzrostu.9

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często pacjenci doświadczają obrzęków obwodowych, zmęczenia, gorączki i obrzęku twarzy. Często występuje osłabienie, ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk uogólniony, dreszcze i złe samopoczucie.10

Szczegółowa tabela działań niepożądanych dazatynibu

Poniższa tabela przedstawia kompleksowe zestawienie działań niepożądanych dazatynibu według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania.

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Opis/potencjalna ciężkość
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenia (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, niespecyficzne) Bardzo często Ogólnoustrojowe infekcje różnego pochodzenia
Zapalenie płuc, zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia wirusem Herpes, zakażenia przewodu pokarmowego Często Lokalne infekcje o różnej etiologii
Posocznica/sepsa, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B Często/Niezbyt często Mogą prowadzić do zgonu, wymagają natychmiastowej interwencji
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość) Bardzo często Zahamowanie funkcji szpiku kostnego, zwiększone ryzyko infekcji i krwawień
Neutropenia z gorączką Często Stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowego leczenia
Limfopenia, powiększenie węzłów chłonnych Niezbyt często Może zwiększać podatność na infekcje
Aplazja układu czerwonokrwinkowego Rzadko Poważne powikłanie wymagające przerwania leczenia
Układ oddechowy, klatka piersiowa i śródpiersie Wysięk w jamie opłucnej, duszność Bardzo często Mogą wymagać interwencji, w tym drenaż opłucnej
Obrzęk płuc, nadciśnienie płucne, nacieki w płucach, zapalenie płuc, kaszel Często Istotne klinicznie, mogą prowadzić do niewydolności oddechowej
Nadciśnienie tętnicze płucne, skurcz oskrzeli, astma, chłonkotok Niezbyt często Wymagają specjalistycznego leczenia
Zakrzepica płucna, ostry zespół zaburzeń oddychania Rzadko Stany zagrożenia życia
Śródmiąższowa choroba płuc Rzadko Przewlekłe, postępujące uszkodzenie płuc
Zaburzenia serca Niewydolność serca/zaburzenia czynności serca, wysięk osierdziowy, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca Często Monitorowanie kardiologiczne zalecane
Zawał mięśnia sercowego, wydłużenie odstępu QT, zapalenie osierdzia, arytmia komorowa Niezbyt często Zawał może być zakończony zgonem, arytmie zagrażające życiu
Dławica piersiowa, powiększenie serca Niezbyt często Wymagają oceny kardiologicznej
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, wymioty, nudności, ból brzucha Bardzo często Mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych
Krwawienie z przewodu pokarmowego, zapalenie okrężnicy, żołądka i błony śluzowej Często Krwawienia mogą wymagać pilnej interwencji
Zapalenie trzustki, owrzodzenie górnego odcinka przewodu pokarmowego Niezbyt często Ostre zapalenie trzustki może zagrażać życiu
Gastroenteropatia z utratą białka, niedrożność jelita, śmiertelne krwawienie z przewodu pokarmowego Rzadko Stany zagrożenia życia wymagające natychmiastowej interwencji
Skóra i tkanka podskórna Wysypka skórna Bardzo często Różne postacie wysypek polekowych
Łysienie, zapalenie skóry, świąd, trądzik, suchość skóry Często Obniżają jakość życia pacjenta
Zespół Stevensa-Johnsona, leukoklastyczne zapalenie naczyń Rzadko Potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne
Mięśniowo-szkieletowe Bóle kostno-mięśniowe Bardzo często Mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia
Bóle stawów i mięśni, osłabienie mięśni, sztywność Często Wpływają na codzienne funkcjonowanie
Rabdomioliza, martwica kości Niezbyt często Rabdomioliza może zagrażać życiu
Zaburzenia ogólne Obrzęk obwodowy, zmęczenie, gorączka, obrzęk twarzy Bardzo często Obserwowane u większości pacjentów
Osłabienie, ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk uogólniony Często Mogą znacznie obniżać jakość życia
Zaburzenia chodu Niezbyt często Ograniczenie mobilności
Zaburzenia metaboliczne Zaburzenia łaknienia, hiperurykemia Często Mogą wymagać korekty diety lub leczenia
Zespół rozpadu guza, odwodnienie Niezbyt często Zespół rozpadu guza może zagrażać życiu
Zaburzenia nerek Zaburzenie czynności nerek, proteinuria Niezbyt często Może prowadzić do niewydolności nerek

Bezpieczeństwo w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

Profil bezpieczeństwa dazatynibu u dzieci i młodzieży z Ph+ CML-CP jest zasadniczo podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych. Główne różnice obejmują brak zgłoszeń wysięku osierdziowego, wysięku opłucnowego, obrzęku płuc i nadciśnienia płucnego w populacji pediatrycznej. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych był również niższy – wynosił zaledwie 1,5% (2 z 130 pacjentów) w porównaniu do 19% u dorosłych.11

Warto jednak zwrócić uwagę, że u dzieci i młodzieży mogą wystąpić specyficzne działania niepożądane związane z rozwojem, takie jak opóźnienie zrastania się nasad kości i opóźnienie wzrostu, które klasyfikowane są jako rzadkie powikłania.12

Monitorowanie bezpieczeństwa

Wszyscy pacjenci leczeni dazatynibem powinni być regularnie monitorowani pod kątem potencjalnych działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na parametry hematologiczne, funkcję wątroby i nerek, stan układu sercowo-naczyniowego oraz układu oddechowego. Wczesne wykrycie działań niepożądanych umożliwia odpowiednią interwencję, która może obejmować modyfikację dawki, czasowe przerwanie leczenia lub wprowadzenie terapii wspomagającej.13

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych takich jak wysięk opłucnowy, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, ciężkie krwawienia czy zespół rozpadu guza, konieczne może być natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania medycznego.14

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl