wychwyt wątrobowy
Wychwyt wątrobowy (ang. hepatic uptake) to proces, w którym wątroba wychwytuje z krwiobiegu różne substancje, w tym leki, toksyny, metabolity oraz endogenne związki. Jest to kluczowy mechanizm w metabolizmie i eliminacji wielu substancji z organizmu, stanowiący jeden z etapów biotransformacji ksenobiotyków.
Proces wychwytu wątrobowego odbywa się głównie przy udziale specyficznych transporterów błonowych obecnych na powierzchni hepatocytów. Najważniejsze z nich to białka rodziny OATP (organic anion transporting polypeptide), OCT (organic cation transporters), NTCP (sodium/taurocholate cotransporting polypeptide) oraz MCT (monocarboxylate transporters). Transportery te umożliwiają przechodzenie hydrofilnych związków przez błony komórkowe hepatocytów.
Wychwyt wątrobowy odgrywa istotną rolę w farmakokinetyce leków, wpływając na ich biodostępność i klirens. Zaburzenia tego procesu, wynikające z chorób wątroby, interakcji lekowych lub polimorfizmów genetycznych transporterów, mogą prowadzić do zmiany stężenia leków w osoczu i potencjalnych działań niepożądanych. W diagnostyce obrazowej wychwyt wątrobowy radiofarmaceutyków jest wykorzystywany do oceny funkcji wątroby w scyntygrafii i innych technikach obrazowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simvastatin Bluefish 20 mg
Symwastatyna, podawana w formie nieaktywnego laktonu, ulega w organizmie hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu, który silnie hamuje reduktazę HMG-CoA, kluczowy enzym w biosyntezie cholesterolu. Po doustnym podaniu lek jest dobrze wchłaniany, jednak podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie zachodzi jego aktywacja. Maksymalne stężenie aktywnego metabolitu w osoczu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a biodostępność systemowa beta-hydroksykwasu stanowi mniej niż 5% dawki. Symwastatyna i jej metabolity wykazują wysokie (>95%) wiązanie z białkami osocza. Lek jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i transportowany do hepatocytów przez OATP1B1 oraz BCRP, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (60%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (13%). Okres półtrwania beta-hydroksykwasu wynosi około 1,9 godziny.
BCRP, beta-hydroksykwas, białko oporności raka piersi, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja na lek, hepatocyt, hydroliza, interakcja lekowa, kumulacja leku, lakton, OATP1B1, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, symwastatyna, synteza cholesterolu, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simcovas 20 mg
Symwastatyna jest prolekiem występującym w formie nieaktywnego laktonu, który w wątrobie ulega hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Po podaniu doustnym lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, jednak podlega znacznemu efektowi pierwszego przejścia wątrobowego, co skutkuje dostępnością biologiczną aktywnego metabolitu poniżej 5%. Maksymalne stężenie osoczowe aktywnych metabolitów osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a lek i jego metabolity wykazują ponad 95% wiązania z białkami osocza. Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i wydalana w 13% z moczem oraz 60% z kałem w ciągu 96 godzin. Okres półtrwania aktywnego metabolitu beta-hydroksykwasu wynosi około 1,9 godziny, a lek jest substratem transporterów OATP1B1 i BCRP, co ma znaczenie dla jego farmakokinetyki i potencjalnych interakcji lekowych.
beta-hydroksykwas, białko BCRP, CYP3A4, cytochrom P450 3A4, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka symwastatyny, hepatocyt, heterozygotyczny nosiciel allelu, homozygota, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, kwas symwastatyny, lakton, OATP1B1, polimorfizm SLCO1B1, pompa lekowa, rabdomioliza, symwastatyna, tkanka wątrobowa, wychwyt wątrobowy, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Interakcje leku – Glucophage XR 750 mg
Metformina, substancja czynna leku Glucophage XR (750 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożywanie alkoholu, które znacząco zwiększa ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia oraz przy zaburzeniach czynności wątroby. Metformina powinna być również bezwzględnie odstawiona na co najmniej 48 godzin przed i po badaniu z użyciem jodowych środków kontrastowych, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek i wtórnej kwasicy mleczanowej. Leki wpływające na funkcję nerek, takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe, wymagają ścisłego monitorowania czynności nerek i ewentualnej modyfikacji dawki metforminy.
absorpcja żołądkowo-jelitowa, antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek, dysfagia, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, Glucophage XR, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor OCT1, inhibitor OCT2, jodowy środek kontrastowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny pętlowy, metformina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nośnik kationu organicznego, OCT1, OCT2, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, receptor β-adrenergiczny, sympatykomimetyk, wychwyt wątrobowy, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Symwastatyna – Właściwości farmakokinetyczne
Symwastatyna, podawana w formie nieaktywnego laktonu, charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak z uwagi na efekt pierwszego przejścia w wątrobie, biodostępność aktywnego metabolitu beta-hydroksykwasu wynosi mniej niż 5% dawki. Maksymalne stężenie aktywnych inhibitorów w osoczu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin po podaniu doustnym, a spożycie pokarmu nie wpływa na wchłanianie leku. Symwastatyna i jej metabolity wykazują wysokie (>95%) wiązanie z białkami osocza, a okres półtrwania beta-hydroksykwasu po podaniu dożylnym wynosi około 1,9 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (około 60% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (około 13% dawki w ciągu 96 godzin), przy czym tylko 0,3% dawki dożylnej jest wydalane z moczem w postaci aktywnych inhibitorów. Symwastatyna jest substratem enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1 i BCRP, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych.
beta-hydroksykwas, białko BCRP, białko OATP1B1, bioaktywacja, biodostępność, cholesterol LDL, efekt pierwszego przejścia, eliminacja leku, enzym CYP3A4, ezetymib, farmakokinetyka, inhibitor osocza, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lakton, lek hipolipemizujący, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, podwyższone ryzyko, polimorfizm genu SLCO1B1, pompa lekowa BCRP, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Child-Pugh, statyna, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simvasterol 10 mg
Simvasterol, zawierający symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w leczeniu hipercholesterolemii. Po podaniu doustnym symwastatyna, będąca nieaktywnym laktonem, ulega w wątrobie hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu, który hamuje syntezę cholesterolu. Lek charakteryzuje się szybkim osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (1-2 godziny), wysokim wiązaniem z białkami (>95%) oraz metabolizmem głównie przez CYP3A4, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Wchłanianie beta-hydroksykwasu do krążenia ogólnego jest niskie (<5%), a eliminacja odbywa się głównie przez kał (60%) i mocz (13%) w ciągu 96 godzin. Symwastatyna nie ulega kumulacji przy regularnym stosowaniu, a jej farmakokinetyka nie jest zmieniona przez posiłek, co umożliwia elastyczne dawkowanie.
apolipoproteina B, BCRP, beta-hydroksykwas, biodostępność, CYP3A4, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, genotoksyczność, HDL cholesterol, HDL-C, hipercholesterolemia, HMG-CoA, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, LDL cholesterol, LDL-C, OATP1B1, okres półtrwania, rakotwórczość, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, ryzyko sercowo-naczyniowe, symwastatyna, tabletka powlekana, triglicerydy, VLDL-cholesterol, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Metformin Bluefish 850 mg
Metformina w dawce 850 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu ze względu na wysokie ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z głodzeniem, niedożywieniem lub zaburzeniami czynności wątroby. Przeciwwskazane jest także stosowanie metforminy podczas podawania jodowych środków kontrastowych; zaleca się przerwanie terapii na co najmniej 48 godzin i wznowienie po ocenie funkcji nerek. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą obniżać filtrację kłębuszkową, zwiększając ryzyko kumulacji metforminy i kwasicy mleczanowej, co wymaga monitorowania funkcji nerek i ewentualnej modyfikacji dawki.
antagonista receptora angiotensyny, chlorowodorek metforminy, cymetydyna, diuretyk pętlowy, dolutegrawir, działanie hipoglikemizujące, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, glikogenoliza, glikokortykosteroid, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor OCT1, inhibitor OCT2, insulinooporność, izawukonazol, jodowy środek kontrastowy, kryzotynib, kwasica mleczanowa, lek sympatykomimetyczny, nefropatia pokontrastowa, niedożywienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nośnik kationu organicznego, olaparyb, ranolazyna, trimetoprim, wandetanib, wychwyt wątrobowy, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rosutrox 20 mg
Rozuwastatyna charakteryzuje się farmakokinetyką liniową z czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu około 5 godzin oraz bezwzględną biodostępnością na poziomie około 20%, co wskazuje na istotny efekt pierwszego przejścia. Lek wykazuje rozległą dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji około 134 l) i wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony (~10% dawki), głównie przez izoenzym CYP2C9, z udziałem CYP2C19, 3A4 i 2D6, prowadząc do powstania N-demetylowanych metabolitów o aktywności zmniejszonej o 50% oraz nieaktywnych laktonowych pochodnych. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 19 godzin, a klirens osoczowy około 50 l/h. Główna droga eliminacji to wydalanie z kałem (~90%), natomiast około 5% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Wątrobowy wychwyt leku odbywa się przez transporter OATP-C, co jest kluczowe dla jego eliminacji i działania.
ABCG2, biodostępność, cytochrom P450, dyslipidemia, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, laktonowe pochodne, LDL-C, N-demetylowane pochodne, OATP, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, polimorfizm genetyczny, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, SLCO1B1, stężenie w osoczu, synteza cholesterolu, transporter OATP-C, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ezehron Duo 30 mg + 10 mg
Ezehron Duo to lek łączący rozuwastatynę i ezetymib, wykazujący istotne interakcje farmakokinetyczne. Podanie 10 mg rozuwastatyny z 10 mg ezetymibu zwiększa AUC rozuwastatyny 1,2-krotnie. Rozuwastatyna osiąga Cmax po około 5 godzinach, ma biodostępność około 20%, jest silnie wiązana z białkami osocza (~90%) i wykazuje farmakokinetykę liniową z okresem półtrwania około 19 godzin. Metabolizm ograniczony (ok. 10% dawki), głównie przez CYP2C9, z aktywnym metabolitem N-demetylowym o 50% mniejszej aktywności. Wydalana głównie z kałem (90%) i w mniejszym stopniu z moczem (5%). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (ClCr <30 ml/min) stężenia rozuwastatyny i jej metabolitu wzrastają odpowiednio 3- i 9-krotnie. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (Child-Pugh 8-9) ekspozycja na rozuwastatynę wzrasta co najmniej dwukrotnie. Polimorfizmy genetyczne SLCO1B1 i ABCG2 mogą zwiększać ekspozycję na lek, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki.
BCRP, biodostępność, cholesterol LDL, CYP2C9, cytochrom P450, farmakokinetyka liniowa, glukuronid ezetymibu, glukuronid fenolowy, glukuronidacja, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, klirens kreatyniny, krążenie jelitowo-wątrobowe, OATP-C, OATP1B1, okres półtrwania, polimorfizm ABCG2, polimorfizm SLCO1B1, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna i ezetymib, sitosterolemia, skala Childa-Pugha, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simratio 20 20 mg
Symwastatyna jest podawana w formie nieaktywnego laktonu, który w wątrobie ulega hydrolizie do aktywnego beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Po doustnym podaniu lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, jednak intensywny efekt pierwszego przejścia wątrobowego powoduje, że do krążenia ogólnego trafia mniej niż 5% dawki w formie aktywnej. Maksymalne stężenie aktywnego metabolitu osiągane jest w ciągu 1-2 godzin, a przyjmowanie leku z posiłkiem nie wpływa na jego biodostępność. Symwastatyna i jej metabolity wykazują wysokie (>95%) wiązanie z białkami osocza, a okres półtrwania beta-hydroksykwasu po dożylnym podaniu wynosi około 1,9 godziny. Eliminacja odbywa się głównie przez metabolity wydalane z kałem (60%) i moczem (13%). Lek jest substratem enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1 i BCRP, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych.
BCRP, beta-hydroksykwas, białka osocza, biodostępność leku, CYP3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane statyn, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka, interakcja lekowa, OATP1B1, okres półtrwania, polimorfizm SLCO1B1, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, symwastatyna, wchłanianie leku, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Zaranta 30 mg
Rozuwastatyna, będąca substratem transporterów wątrobowych OATP1B1 i BCRP, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami hamującymi te białka, co prowadzi do znacznego wzrostu stężenia rozuwastatyny w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii. Nie wykazuje istotnego wpływu na izoenzymy cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji metabolicznych. Najważniejsze klinicznie interakcje dotyczą leków takich jak cyklosporyna (7,1-krotny wzrost AUC, przeciwwskazane łączne stosowanie), inhibitory proteazy (np. atazanawir/rytonawir powodują 3,1-krotny wzrost AUC), gemfibrozyl (1,9-krotny wzrost AUC i Cₘₐₓ, przeciwwskazane dawki 30 i 40 mg rozuwastatyny), a także innych leków zwiększających ekspozycję na rozuwastatynę, gdzie konieczne jest dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy może zmniejszać stężenie rozuwastatyny o około 50%, a z erytromycyną o 20-30%.
antagonista witaminy K, atazanawir/rytonawir, baikalina, białko transportujące, cyklosporyna, cytochrom P450, darolutamid, darunawir rytonawir, digoksyna, eltrombopag, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, febuksostat, fibrat, fostamatinib, gemfibrozyl, glekaprewir/pibrentaswir, grazoprewir elbaswir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, kapmatynib, klopidogrel, kwas fusydowy, lopinawir/rytonawir, miopatia, norgestrel, ombitaswir parytaprewir rytonawir, pochodna kumaryny, rabdomioliza, regorafenib, rozuwastatyna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, teriflunomid, tikagrelor, transporter BCRP, transporter OATP1B1, warfaryna, welpataswir, wodorotlenek glinu i magnezu, wychwyt wątrobowy - Leksykon substancji czynnych
Cyrkon – Właściwości farmakokinetyczne
Itr-90, będący prekursorem stabilnego izotopu cyrkonu-90 (90Zr), charakteryzuje się okresem półtrwania 2,67 dnia (64,1 godzin) oraz emituje promieniowanie beta o maksymalnej energii 2,28 MeV. W preparacie ItraPol itr-90 występuje jako chlorek itru w roztworze rozcieńczonego kwasu solnego, z aktywnością w zakresie 0,925–37 GBq na fiolkę (46–1840 ng itru). Po dożylnym podaniu chlorku itru (90Y) obserwuje się szybki spadek radioaktywności we krwi z 11,0% do 0,14% podanej aktywności w ciągu 24 godzin. Główne narządy kumulujące radioizotop to wątroba (18% aktywności po 5 minutach, spadek do 8,4% po 24 godzinach) oraz tkanka kostna, gdzie aktywność wzrasta z 3,1% do 18% w ciągu 6 godzin po podaniu. Eliminacja z organizmu jest powolna, z wydaleniem około 13% podanej dawki w ciągu 15 dni drogą kałową i nerkową.
chlorek itru-90, cyrkon-90, droga kałowa, droga nerkowa, eliminacja chlorku itru, eliminacja z krwioobiegu, emisja promieniowania beta, kwas solny, okres półtrwania, produkt leczniczy znakowany itrem, promieniowanie beta, radiofarmaceutyk, rozpad promieniotwórczy, rozpad radioaktywny itru-90, terapia radioizotopowa, tkanka kostna, wychwyt wątrobowy, zagrożenie radiacyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zaranta 15 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Zaranta, charakteryzuje się farmakokinetyką obejmującą maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane po około 5 godzinach oraz bezwzględną biodostępnością około 20%. Lek wykazuje znaczną dystrybucję w tkankach (objętość dystrybucji około 134 l) i wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%, głównie albuminy). Metabolizm rozuwastatyny jest ograniczony do około 10% dawki, głównie przez izoenzym CYP2C9, z udziałem CYP2C19, CYP3A4 i CYP2D6. Główne metabolity to N-demetylowane pochodne (około 50% mniej aktywne) oraz pochodne laktonowe (klinicznie nieaktywne). Okres półtrwania wynosi około 19 godzin, a eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (około 90% w postaci niezmienionej z kałem) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (około 5% z moczem). Farmakokinetyka jest liniowa i stabilna przy wielokrotnym podawaniu, a wychwyt przez hepatocyty odbywa się za pośrednictwem transportera OATP-C.
ABCG2, AUC, BCRP, biodostępność bezwzględna, biotransformacja, biotransformacja rozuwastatyny, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dysfunkcja nerek, dysfunkcja wątroby, dyslipidemia, eliminacja wątrobowa, genotyp, hepatocyt, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitory reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, LDL-C, liniowość farmakokinetyki, N-demetylowane pochodne, OATP1B1, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pochodne laktonowe, pole pod krzywą stężenie-czas, polimorfizm SLCO1B1, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, transporter OATP-C, wiązanie z białkami osocza, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Simvasterol 40 mg
Symwastatyna (Simvasterol) jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA, stosowanym w terapii hiperlipidemii, dostępna w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg. Po podaniu doustnym lek jest dobrze wchłaniany, jednak z powodu efektu pierwszego przejścia w wątrobie do krążenia ogólnego trafia mniej niż 5% aktywnego beta-hydroksykwasu. Maksymalne stężenie osiągane jest po 1-2 godzinach, a farmakokinetyka nie ulega kumulacji przy wielokrotnym podaniu. Symwastatyna wykazuje wysokie (>95%) wiązanie z białkami osocza i jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, co ma istotne znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Eliminacja zachodzi zarówno przez nerki (13% dawki w moczu), jak i przewód pokarmowy (60% w kale). Okres półtrwania aktywnego metabolitu wynosi około 1,9 godziny.
apolipoproteina B, beta-hydroksykwas, białko OATP1B1, cholesterol HDL, cytochrom P450, działanie teratogenne, efekt pierwszego przejścia, enzym CYP3A4, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, interakcje lekowe, kwas symwastatyny, lakton, laktoza jednowodna, LDL cholesterol, okres półtrwania, pompa lekowa BCRP, reduktaza HMG-CoA, symwastatyna, triglicerydy, VLDL, wychwyt wątrobowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tulip Combo 10 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Tulip Combo, zawierający ezetymib i atorwastatynę, wykazuje równoważność biologiczną z jednoczesnym podawaniem tych substancji w oddzielnych tabletkach, co potwierdza zachowanie profilu farmakokinetycznego. Ezetymib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, z maksymalnym stężeniem (Cₘₐₓ) osiąganym w osoczu w ciągu 1-2 godzin dla glukuronianu i 4-12 godzin dla samego leku, a jego okres półtrwania wynosi około 22 godziny. Atorwastatyna osiąga Cₘₐₓ w 1-2 godziny, ma wysoką biodostępność (95-99%) z tabletek powlekanych, ale bezwzględna biodostępność wynosi około 12%, a okres półtrwania eliminacji około 14 godzin, z dłuższym okresem działania hamującego reduktazę HMG-CoA (20-30 godzin). Oba leki wykazują wysokie wiązanie z białkami osocza (>98% dla atorwastatyny i 99,7% dla ezetymibu). Metabolizm ezetymibu zachodzi głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, a atorwastatyna jest metabolizowana przez CYP3A4 do aktywnych metabolitów, które odpowiadają za około 70% aktywności farmakologicznej.
białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, biodostępność ezetymibu, cholesterol LDL, cytochrom P450 3A4, dysfagia, efekt pierwszego przejścia, glukuronid fenolowy, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens żółciowy, krążenie jelitowo-wątrobowe, objętość dystrybucji, polimorfizm genu, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, reduktaza HMG-CoA, skala Childa-Pugha, transporter OATP1B1, transporter wątrobowy, uszkodzenie wątroby, wychwyt wątrobowy, zaburzenie czynności wątroby