Właściwości farmakokinetyczne
Simvastatin Genoptim 40 mg

Symwastatyna jest prolekiem z grupy statyn, który po podaniu doustnym ulega w wątrobie hydrolizie do aktywnej formy beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu. Biodostępność aktywnej formy jest ograniczona (<5% dawki) z powodu znacznego efektu pierwszego przejścia wątrobowego, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1-2 godzinach. Lek i jego metabolity wiążą się w ponad 95% z białkami osocza, co przedłuża ich działanie. Symwastatyna jest substratem CYP3A4 oraz transportowana do hepatocytów przez białka OATP1B1, co ma istotne znaczenie dla interakcji lekowych i farmakokinetyki. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (~60% dawki) oraz z moczem (~13% dawki) w ciągu 96 godzin. Polimorfizm genu SLCO1B1 wpływa na ekspozycję na lek, gdzie homozygoty CC wykazują 221% wartości referencyjnej AUC, co zwiększa ryzyko rabdomiolizy.

Właściwości farmakokinetyczne symwastatyny

Symwastatyna należy do grupy statyn i występuje w postaci nieaktywnego laktonu, który po podaniu ulega przemianom metabolicznym w organizmie. Proces hydrolizy do formy aktywnej – beta-hydroksykwasu, będącego silnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA (kluczowy enzym w biosyntezie cholesterolu), zachodzi głównie w wątrobie. W osoczu ludzkim hydroliza przebiega znacznie wolniej.1

Dane farmakokinetyczne pochodzą z badań przeprowadzonych wśród pacjentów dorosłych. Należy zaznaczyć, że nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania symwastatyny u dzieci i młodzieży.2

Wchłanianie symwastatyny

Symwastatyna jest dobrze wchłaniana po podaniu doustnym, jednak ze względu na znaczny wychwyt wątrobowy podczas pierwszego przejścia przez wątrobę, biodostępność formy aktywnej jest ograniczona. Wychwyt leku w wątrobie jest bezpośrednio zależny od przepływu krwi przez ten narząd. Po doustnym przyjęciu symwastatyny wchłanianie beta-hydroksykwasu (formy aktywnej) do krążenia ogólnego stanowi mniej niż 5% podanej dawki. Maksymalne stężenie aktywnego inhibitora w osoczu osiągane jest po upływie 1-2 godzin od momentu podania symwastatyny.3

Istotne z punktu widzenia klinicznego jest to, że spożywanie posiłków nie ma wpływu na stopień wchłaniania symwastatyny, co nie ogranicza elastyczności przyjmowania leku względem posiłków.4

Analizy farmakokinetyczne wykazały, że przy wielokrotnym podawaniu symwastatyny nie dochodzi do kumulacji leku w organizmie.5

Dystrybucja w organizmie

Zarówno symwastatyna, jak i jej aktywne metabolity w znacznym stopniu (powyżej 95%) wiążą się z białkami osocza, co ogranicza ich biodostępność, ale jednocześnie przedłuża działanie terapeutyczne. 95% wiązane z białkami.”>6

Transport symwastatyny do komórek wątrobowych odbywa się przy udziale specyficznych białek transportowych OATP1B1, które umożliwiają selektywne dostarczanie leku do miejsca działania.7

Metabolizm

Symwastatyna jest substratem dla enzymu cytochromu P450 3A4 (CYP3A4), co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście interakcji lekowych (szczegółowe informacje znajdują się w punktach 4.3 i 4.5 charakterystyki produktu leczniczego).8

W osoczu ludzkim można zidentyfikować główne metabolity symwastatyny, do których należą:9

  • Beta-hydroksykwasy – główne aktywne metabolity o działaniu hamującym reduktazę HMG-CoA
  • Cztery inne aktywne metabolity o podobnym działaniu, lecz mniejszej aktywności

Eliminacja

Po doustnym podaniu znakowanej izotopowo symwastatyny, wydalanie leku i jego metabolitów następuje dwiema głównymi drogami:10

  • Z moczem – około 13% dawki wydala się tą drogą w ciągu 96 godzin od podania
  • Z kałem – około 60% dawki wydala się tą drogą w ciągu 96 godzin od podania

Zawartość leku wykryta w kale odpowiada sumie wchłoniętych metabolitów wydalonych z żółcią oraz frakcji leku, która nie uległa wchłonięciu z przewodu pokarmowego.11

Po dożylnym podaniu głównego aktywnego metabolitu – beta-hydroksykwasu, średni okres półtrwania wynosi 1,9 godziny. Z moczem wydala się tylko około 0,3% dawki podanej dożylnie w postaci inhibitorów reduktazy HMG-CoA.12

Wpływ polimorfizmu genetycznego

Istotne znaczenie kliniczne ma polimorfizm genu SLCO1B1 kodującego białko transportujące OATP1B1. U nosicieli określonych wariantów tego genu może dochodzić do zmian w farmakokinetyce symwastatyny:C mają niższą aktywność białka OATP1B1. Średnie narażenie (AUC) na główny aktywny metabolit, kwas symwastatyny wynosi 120% u heterozygotycznych nosicieli allelu C (CT) i 221% u homozygot (CC) w porównaniu do pacjentów, którzy są nosicielami najczęściej występującego genotypu (TT). Obecność allelu C stwierdza się u 18% populacji europejskiej.”>13

Genotyp SLCO1B1 Charakterystyka Średnie narażenie (AUC) na kwas symwastatyny Występowanie w populacji europejskiej
TT (najczęstszy genotyp) Prawidłowa aktywność białka OATP1B1 100% (wartość referencyjna) Około 82%
CT (heterozygoty) Obniżona aktywność białka OATP1B1 120% wartości referencyjnej Około 18%
CC (homozygoty) Znacznie obniżona aktywność białka OATP1B1 221% wartości referencyjnej

Występowanie allelu C w populacji europejskiej stwierdza się u około 18% osób. U pacjentów z polimorfizmem SLCO1B1 allel c.521T>C obserwuje się zwiększone narażenie na symwastatynę, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia rabdomiolizy (rozpadu mięśni prążkowanych) – poważnego działania niepożądanego związanego ze stosowaniem statyn.14

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Produkt leczniczy Simvastatin Genoptim dostępny jest w trzech dawkach: 10 mg, 20 mg i 40 mg w postaci tabletek powlekanych. Każda z nich zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej (symwastatyny) oraz laktozy bezwodnej jako substancji pomocniczej (odpowiednio 74,50 mg, 149 mg i 298 mg).15

  1. 26.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl