Właściwości farmakodynamiczne
Simvastatin Genoptim 40 mg

Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest stosowana doustnie w leczeniu hiperlipidemii i profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Po wchłonięciu ulega aktywacji w wątrobie do postaci beta-hydroksykwasu, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C (w badaniach dawki 10-80 mg/dobę powodowały redukcję LDL-C o 30-47%), zmniejszenia VLDL-C, apolipoproteiny B oraz triglicerydów, a także niewielkiego wzrostu HDL-C. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu biosyntezy cholesterolu i indukcji receptorów LDL, co zwiększa katabolizm LDL. W badaniach klinicznych, takich jak HPS i 4S, symwastatyna w dawkach 20-40 mg/dobę wykazała znaczące zmniejszenie ryzyka zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych (o 18-42%), poważnych zdarzeń wieńcowych (o 27-34%) oraz udarów (o 25-30%). W badaniu SEARCH porównującym dawki 20 mg i 80 mg nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości incydentów, natomiast wyższa dawka wiązała się z większym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02%).

Właściwości farmakodynamiczne symwastatyny

Symwastatyna należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (kod ATC: C10A A01). Jest to lek z grupy statyn, stosowany w leczeniu hiperlipidemii oraz w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych.1

Mechanizm działania

Symwastatyna jest podawana doustnie w formie nieaktywnego laktonu, który po dostaniu się do organizmu ulega hydrolizie w wątrobie do aktywnej postaci beta-hydroksykwasu. Związek ten jest silnym inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje przemianę HMG-CoA w mewalonian, co stanowi wczesny i kluczowy etap biosyntezy cholesterolu, ograniczający jej szybkość.2

Działanie symwastatyny prowadzi do zmniejszenia stężenia cholesterolu LDL (LDL-C) w surowicy krwi, zarówno w przypadku jego podwyższonego, jak i prawidłowego stężenia. Lipoproteiny LDL powstają z lipoprotein o bardzo niskiej gęstości (VLDL) i są katabolizowane głównie za pośrednictwem receptorów LDL o wysokim powinowactwie. Mechanizm działania symwastatyny, prowadzący do redukcji stężenia LDL-C, polega na dwóch procesach: obniżeniu stężenia cholesterolu VLDL (VLDL-C) oraz indukcji receptora LDL. Te dwa efekty prowadzą do zmniejszenia wytwarzania cholesterolu LDL oraz zwiększenia jego katabolizmu. Dodatkowo, leczenie symwastatyną powoduje znaczne zmniejszenie stężenia apolipoproteiny B.3

Symwastatyna wykazuje również korzystny wpływ na profil lipidowy poprzez powodowanie niewielkiego wzrostu stężenia cholesterolu HDL (HDL-C) oraz zmniejszenie stężenia triglicerydów (TG) w osoczu. W rezultacie tych działań obniżeniu ulega stosunek całkowitego cholesterolu do HDL-C oraz LDL-C do HDL-C.4

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Duże ryzyko lub istniejąca choroba wieńcowa

Skuteczność kliniczna symwastatyny została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych u pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia choroby wieńcowej (CHD) lub z istniejącą chorobą wieńcową. Jedno z najważniejszych badań – Heart Protection Study (HPS) – oceniało wpływ leczenia symwastatyną u 20 536 pacjentów w wieku 40-80 lat z chorobą naczyń wieńcowych, inną zarostową chorobą tętnic lub cukrzycą, niezależnie od występowania hiperlipidemii. W tym badaniu 10 269 pacjentów otrzymywało symwastatynę w dawce 40 mg/dobę, a 10 267 pacjentów placebo, przez średnio 5 lat.5

Na początku badania HPS rozkład stężeń LDL-C u pacjentów był następujący:6

  • U 6 793 pacjentów (33%) stężenie LDL-C było poniżej 116 mg/dl
  • U 5 063 pacjentów (25%) stężenie LDL-C wynosiło między 116 mg/dl a 135 mg/dl
  • U 8 680 pacjentów (42%) stężenie LDL-C było powyżej 135 mg/dl

Wyniki badania HPS wykazały, że w porównaniu z placebo, leczenie symwastatyną w dawce 40 mg/dobę spowodowało:7

  • Istotne zmniejszenie ryzyka śmierci z powodu wszystkich przyczyn o 12,9% (1 328 przypadków) w porównaniu z 14,7% (1 507 przypadków) w grupie placebo (p = 0,0003)
  • Zmniejszenie ryzyka zgonów wieńcowych o 18% (587 [5,7%] w porównaniu do 707 [6,9%]; p = 0,0005; absolutne zmniejszenie ryzyka o 1,2%)
  • Zmniejszenie liczby zgonów z przyczyn innych niż naczyniowe nie osiągnęło poziomu istotnego statystycznie

Ponadto, symwastatyna w porównaniu z placebo przyniosła następujące korzyści:8

  • Zmniejszenie ryzyka wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (zawał serca nie prowadzący do zgonu lub zgon z przyczyn wieńcowych) o 27% (p < 0,0001)
  • Zmniejszenie potrzeby wykonania procedur rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (w tym pomosty aortalno-wieńcowe lub przezskórna angioplastyka balonowa) o 30% (p < 0,0001)
  • Zmniejszenie potrzeby rewaskularyzacji naczyń obwodowych oraz naczyń innych niż wieńcowe o 16% (p = 0,006)
  • Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru o 25% (p < 0,0001)
  • Zmniejszenie ryzyka udaru z powodu niedokrwienia o 30% (p < 0,0001)

W podgrupie pacjentów z cukrzycą, symwastatyna zmniejszała ryzyko rozwoju powikłań ze strony dużych naczyń krwionośnych, konieczność wykonania rewaskularyzacji naczyń obwodowych (zabiegi chirurgiczne lub angioplastyka), konieczność wykonania amputacji kończyn lub częstość występowania owrzodzeń nóg o 21% (p = 0,0293).9

Co istotne, proporcjonalne zmniejszenie częstości zdarzeń było podobne we wszystkich badanych podgrupach, w tym:10

  • U pacjentów bez choroby wieńcowej, ale ze schorzeniami naczyń mózgowych lub tętnic obwodowych
  • W grupie kobiet i mężczyzn mających w momencie włączenia do badania mniej lub ponad 70 lat
  • U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i bez nadciśnienia
  • Szczególnie u pacjentów, u których w momencie włączenia do badania stężenie cholesterolu LDL było niższe niż 3,0 mmol/l

Badanie Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S)

W badaniu 4S oceniono wpływ leczenia symwastatyną na śmiertelność całkowitą u 4 444 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych, u których stężenie całkowitego cholesterolu w momencie rozpoczęcia badania zawierało się w przedziale 212–309 mg/dl (5,5-8,0 mmol/l). W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo, pacjenci z dławicą piersiową lub po przebytym zawale serca otrzymywali leczenie dietetyczne, standardowe leki oraz symwastatynę w dawce 20–40 mg/dobę (n = 2 221) albo placebo (n = 2 223) przez średnio 5,4 lat.11

Wyniki badania 4S wykazały, że symwastatyna przyniosła następujące korzyści:12

  • Zmniejszenie ryzyka zgonu o 30% (absolutne zmniejszenie ryzyka o 3,3%)
  • Redukcję ryzyka śmierci z powodu choroby naczyń wieńcowych o 42% (absolutne zmniejszenie ryzyka o 3,5%)
  • Zmniejszenie ryzyka wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (zgon z powodu choroby wieńcowej wraz ze zweryfikowanym w trakcie hospitalizacji zawałem serca nie powodującym śmierci) o 34%
  • Zmniejszenie ryzyka wystąpienia zakończonych śmiercią i niepowodujących śmierci zdarzeń ze strony naczyń mózgowych (udar i przemijające epizody niedokrwienia) o 28%

Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w częstości występowania zgonów niespowodowanych chorobami serca i naczyń pomiędzy grupami.

W badaniu skuteczności dodatkowej redukcji cholesterolu i homocysteiny (SEARCH) porównywano wpływ leczenia symwastatyną w dawce 80 mg z dawką 20 mg (średni okres obserwacji 6,7 lat) na występowanie poważnych zdarzeń naczyniowych (MVEs) zdefiniowanych jako zgon z powodu choroby wieńcowej, niezakończony zgonem zawał serca, procedury rewaskularyzacji wieńcowej, udar mózgu zakończony lub niezakończony zgonem oraz procedury rewaskularyzacji pozawieńcowej. Badanie objęło 12 064 pacjentów po przebytym zawale serca.13

Nie zaobserwowano istotnych różnic w częstości występowania incydentów wieńcowych między grupami przyjmującymi 20 mg symwastatyny (n=1553; 25,7%) a 80 mg symwastatyny (n=1477; 24,5%); RR 0,94, 95% CI: 0,88-1,01. Bezwzględna różnica w stężeniu LDL-C między grupami w trakcie badania wynosiła 0,35 ± 0,01 mmol/L.14

Profile bezpieczeństwa były podobne w obu grupach, z wyjątkiem częstości występowania miopatii, która dotyczyła około 1,0% pacjentów leczonych 80 mg symwastatyny w porównaniu z 0,02% pacjentów leczonych 20 mg. Około połowa przypadków miopatii wystąpiła w pierwszym roku leczenia, a częstość jej występowania w każdym kolejnym roku leczenia wynosiła około 0,1%.15

Pierwotna hipercholestrolemia i mieszana hiperlipidemia

W badaniach porównujących skuteczność i bezpieczeństwo stosowania symwastatyny w dawkach 10, 20, 40 i 80 mg na dobę u pacjentów z hipercholestrolemią zaobserwowano średnie zmniejszenie stężenia LDL-C odpowiednio o 30%, 38%, 41% i 47%.16

W badaniach pacjentów ze złożoną (mieszaną) hiperlipidemią, którzy otrzymywali symwastatynę w dawkach 40 i 80 mg, uzyskano następujące rezultaty:17

  • Mediana zmniejszenia stężenia triglicerydów wynosiła 28% dla dawki 40 mg i 33% dla dawki 80 mg (w grupie placebo: 2%)
  • Średni wzrost stężenia HDL-C wynosił 13% dla dawki 40 mg i 16% dla dawki 80 mg (w grupie placebo: 3%)

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania symwastatyny u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (heFH) oceniano w badaniu z podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną placebo. Do badania włączono 175 pacjentów (99 chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera oraz 76 dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki) w wieku 10-17 lat (średni wiek 14,1 roku).18

Kryteria włączenia do badania obejmowały:19

  • Wartość początkową stężenia LDL-C w przedziale między 160 i 400 mg/dl
  • Wartość stężenia LDL-C u co najmniej jednego rodzica > 189 mg/dl

Dawkowanie symwastatyny (podawanej raz na dobę wieczorem) w trakcie badania wyglądało następująco:20

  • 10 mg przez pierwsze 8 tygodni
  • 20 mg przez kolejne 8 tygodni
  • 40 mg przez następny okres

W 24-tygodniowym przedłużeniu badania 144 pacjentów kontynuowało leczenie, otrzymując symwastatynę w dawce 40 mg lub placebo.

Wyniki badania u dzieci i młodzieży

Symwastatyna powodowała istotne zmniejszenie stężenia LDL-C, triglicerydów (TG) oraz apolipoproteiny B (Apo B) w osoczu. Wyniki uzyskane w fazie przedłużenia badania do 48 tygodni były porównywalne z wynikami uzyskanymi w badaniu głównym.21

Po 24 tygodniach leczenia średnia wartość uzyskanego stężenia LDL-C wynosiła 124,9 mg/dl (zakres: 64,0-289,0 mg/dl) w grupie przyjmującej symwastatynę w dawce 40 mg, w porównaniu z 207,8 mg/dl (zakres: 128,0–334,0 mg/dl) w grupie otrzymującej placebo.22

Po 24 tygodniach leczenia symwastatyną (w dawkach rosnących od 10, 20 do 40 mg na dobę w odstępach 8-tygodniowych) zaobserwowano następujące zmiany parametrów lipidowych:23

  • Zmniejszenie średniego stężenia LDL-C o 36,8% (w grupie placebo: wzrost o 1,1% względem wartości początkowej)
  • Zmniejszenie stężenia Apo B o 32,4% (w grupie placebo: 0,5%)
  • Zmniejszenie mediany stężenia TG o 7,9% (w grupie placebo: 3,2%)
  • Zwiększenie średniego stężenia HDL-C o 8,3% (w grupie placebo: 3,6%)

Należy podkreślić, że długotrwałe korzyści z przyjmowania symwastatyny w odniesieniu do zdarzeń ze strony układu sercowo-naczyniowego u dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (heFH) pozostają nieznane.24

Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania dawek powyżej 40 mg na dobę u dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Ponadto, nie ustalono długotrwałej skuteczności leczenia symwastatyną w dzieciństwie w zakresie obniżenia zachorowalności i śmiertelności w wieku dorosłym.25

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl