Specjalne ostrzeżenia
Simvastatin Genoptim
Symwastatyna, stosowana w leczeniu hipercholesterolemii, niesie ryzyko miopatii, której częstość występowania jest dawkozależna: 0,03% przy 20 mg/dobę, 0,08% przy 40 mg/dobę oraz 0,61% przy 80 mg/dobę. W badaniu u pacjentów po zawale mięśnia sercowego przy dawce 80 mg/dobę częstość miopatii wyniosła około 1,0%. Miopatia może prowadzić do rabdomiolizy, a w rzadkich przypadkach do zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów pochodzenia azjatyckiego, u których ryzyko miopatii przy dawce 40 mg/dobę wynosi około 0,24%, oraz u nosicieli allelu C genotypu SLCO1B1 c.521T>C, zwłaszcza homozygotycznych (genotyp CC), u których ryzyko miopatii przy dawce 80 mg sięga około 15% rocznie. Zaleca się monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) przed i w trakcie leczenia, unikanie stosowania dawki 80 mg u pacjentów z wysokim ryzykiem oraz przerwanie terapii przy wzroście CK powyżej 5-krotnej górnej granicy normy lub nasilonych objawach mięśniowych.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania symwastatyny
- Miopatia i rabdomioliza
- Stosowanie wysokich dawek symwastatyny
- Zwiększone ryzyko u pacjentów pochodzenia azjatyckiego
- Wpływ białek transportowych na ryzyko miopatii
- Immunozależna miopatia martwicza (IMNM)
- Pomiar aktywności kinazy kreatynowej (CK)
- Postępowanie przed rozpoczęciem leczenia
- Monitorowanie podczas leczenia
- Interakcje lekowe związane z ryzykiem miopatii
- Wpływ na wątrobę
- Cukrzyca
- Śródmiąższowa choroba płuc
- Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Nietolerancja laktozy
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania symwastatyny
Przed zastosowaniem produktu leczniczego Simvastatin Genoptim, personel medyczny powinien zapoznać się z poniższymi informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania, aby zapewnić odpowiednie postępowanie terapeutyczne i minimalizację ryzyka wystąpienia działań niepożądanych.1
Miopatia i rabdomioliza
Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może powodować miopatię, która objawia się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem mięśni, z towarzyszącym wzrostem aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 10-krotnej wartości górnej granicy normy. W niektórych przypadkach miopatia może przekształcić się w rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek spowodowanej mioglobinurią. Odnotowano bardzo rzadkie przypadki zgonów.2
Ryzyko wystąpienia miopatii i/lub rabdomiolizy zależy od dawki. Na podstawie danych klinicznych, częstość występowania miopatii wynosi około:
- 0,03% dla dawki 20 mg na dobę
- 0,08% dla dawki 40 mg na dobę
- 0,61% dla dawki 80 mg na dobę3
W badaniu klinicznym, w którym pacjenci po przebytym zawale mięśnia sercowego byli leczeni symwastatyną w dawce 80 mg/dobę, częstość występowania miopatii wyniosła około 1,0%, w porównaniu z 0,02% w grupie pacjentów, u których stosowano dawkę 20 mg/dobę. Około połowa przypadków miopatii wystąpiła w pierwszym roku leczenia.4
Stosowanie wysokich dawek symwastatyny
Dawka symwastatyny 80 mg powinna być stosowana tylko u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, którzy nie osiągnęli celów leczenia przy pomocy niższych dawek oraz gdy korzyści stosowania przewyższają potencjalne ryzyko.5
W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania innych leków u pacjentów przyjmujących symwastatynę w dawce 80 mg, zaleca się zastosowanie mniejszych dawek symwastatyny lub wybór innej statyny o mniejszym ryzyku interakcji.6
Zwiększone ryzyko u pacjentów pochodzenia azjatyckiego
W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów obarczonych wysokim ryzykiem choroby sercowo-naczyniowej otrzymujących symwastatynę 40 mg/dobę, częstość występowania miopatii wynosiła:
- około 0,05% u pacjentów pochodzenia innego niż chińskie (n = 7367)
- około 0,24% u pacjentów pochodzenia chińskiego (n = 5468)7
Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy przepisywaniu symwastatyny pacjentom pochodzenia azjatyckiego oraz stosowanie najniższej koniecznej dawki.8
Wpływ białek transportowych na ryzyko miopatii
Osłabienie funkcji białek transportowych OATP (polipeptydy transportujące aniony organiczne) w wątrobie może zwiększyć ekspozycję ogólnoustrojową na kwas symwastatyny, a tym samym podwyższać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Osłabienie funkcji tych białek może wynikać z jednoczesnego stosowania leków hamujących (np. cyklosporyny) lub występować u nosicieli genotypu SLCO1B1 c.521T>C. C.”>9
U pacjentów z genotypem SLCO1B1 c.521T>C (kodującym mniej aktywne białka OATP1B1) ryzyko miopatii jest znacząco zwiększone:
- U homozygotycznych nosicieli allelu C (genotyp CC) ryzyko miopatii przy dawce 80 mg symwastatyny wynosi około 15% w ciągu roku
- U heterozygotycznych nosicieli allelu C (genotyp CT) ryzyko wynosi około 1,5%
- U pacjentów z najczęściej występującym genotypem TT ryzyko wynosi około 0,3% C genu SLCO1B1 kodujący mniej aktywne białka OATP1B1 występuje zwiększone narażenie ogólnoustrojowe na kwas symwastatyny i zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii. U pacjentów, u których nie przeprowadzono wcześniej badań genetycznych ryzyko wystąpienia miopatii podczas stosowania wysokiej dawki (80 mg) symwastatyny wynosi około 1%. Na podstawie wyników badania SEARCH (ang. Study of the Effectiveness of Additional Reductions in Cholesterol and Homocysteine) ryzyko wystąpienia miopatii w ciągu roku u homozygotycznych nosicieli allelu C (określanej również genotypem CC), którym podawano dawkę 80 mg symwastatyny wynosi 15%, podczas gdy ryzyko u heterozygotycznych nosicieli allelu C (genotyp CT) wynosi 1,5%. Ryzyko u pacjentów z najczęściej występującym genotypem (TT) wynosi 0,3%.”>10
Zaleca się rozważenie wykonania badań genetycznych na obecność allelu C przed przepisaniem symwastatyny w dawce 80 mg. Należy unikać przepisywania wysokich dawek u pacjentów z genotypem CC. Brak allelu C w wyniku badania genetycznego nie wyklucza jednak możliwości wystąpienia miopatii.11
Immunozależna miopatia martwicza (IMNM)
Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) podczas lub po zakończeniu leczenia statynami, w tym symwastatyną. Objawy IMNM to:
- Utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych
- Zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami12
Pomiar aktywności kinazy kreatynowej (CK)
Podczas oznaczania aktywności kinazy kreatynowej należy przestrzegać następujących zasad:
- Nie należy oznaczać CK po męczącym wysiłku fizycznym
- Nie należy oznaczać CK, jeśli istnieją inne przyczyny mogące powodować zwiększenie aktywności tego enzymu
- Jeżeli aktywność CK jest znacznie podwyższona (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy normy), badanie należy powtórzyć po 5-7 dniach w celu potwierdzenia wyników13
Postępowanie przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem terapii symwastatyną należy:
- Poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia miopatii
- Zalecić natychmiastowe zgłoszenie do lekarza w przypadku występowania niewyjaśnionych bólów mięśni, nadmiernej wrażliwości na dotyk lub osłabienia14
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy. W celu ustalenia wartości wyjściowej, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia w następujących przypadkach:
- Wiek powyżej 65 lat
- Płeć żeńska
- Zaburzenia czynności nerek
- Nieleczona lub oporna na leczenie niedoczynność tarczycy
- Dziedziczne zaburzenia mięśniowe w wywiadzie osobistym lub rodzinnym
- Wcześniejsze działania toksyczne statyn lub fibratów na mięśnie
- Uzależnienie od alkoholu65 lat), płeć żeńska, zaburzenia czynności nerek, oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy, indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony układu mięśniowego, pacjenci, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie, uzależnienie od alkoholu.”>15
W powyższych przypadkach należy starannie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka rozpoczęcia leczenia oraz zapewnić odpowiednie monitorowanie pacjenta. Jeśli u pacjenta wcześniej wystąpiły działania niepożądane ze strony mięśni podczas stosowania statyn lub fibratów, leczenie innym lekiem z tej grupy należy rozpoczynać z dużą ostrożnością.16
Jeśli aktywność CK jest znacznie podwyższona (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy normy), nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną.17
Monitorowanie podczas leczenia
Podczas terapii symwastatyną należy monitorować stan pacjenta, zwracając uwagę na następujące zasady:
- Jeśli podczas leczenia wystąpią bóle mięśni, osłabienie lub kurcze, należy oznaczyć aktywność CK
- Należy przerwać stosowanie symwastatyny, jeśli aktywność CK jest znacznie podwyższona (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy normy) u pacjenta, który nie był poddany forsownemu wysiłkowi fizycznemu
- Nawet jeśli aktywność CK nie przekracza 5-krotnie górnej granicy normy, ale niepożądane objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują codzienny dyskomfort, należy rozważyć przerwanie leczenia18
- Jeśli objawy ustąpiły i aktywność CK wróciła do normy, można rozważyć ponowne podanie statyny w najmniejszej skutecznej dawce pod ścisłą kontrolą19
- Zaleca się okresowe oznaczanie aktywności CK u pacjentów stosujących duże dawki symwastatyny (80 mg), choć nie ma pewności, że takie postępowanie zapobiegnie miopatii20
Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem chirurgicznym oraz w przypadku wystąpienia poważnej choroby wymagającej leczenia internistycznego lub chirurgicznego.21
Interakcje lekowe związane z ryzykiem miopatii
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy znacząco wzrasta podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny z określonymi lekami. Poniżej przedstawiono najważniejsze zasady dotyczące interakcji:
Leki przeciwwskazane podczas stosowania symwastatyny
Jednoczesne stosowanie następujących leków z symwastatyną jest przeciwwskazane:
- Silne inhibitory CYP3A4: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir, telaprewir, nefazodon, produkty zawierające kobicystat
- Gemfibrozyl
- Cyklosporyna
- Danazol22
Jeśli leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4 jest konieczne, należy w tym czasie przerwać stosowanie symwastatyny i zastosować inną statynę o mniejszym ryzyku interakcji.23
Leki wymagające ograniczenia dawki symwastatyny
Podczas jednoczesnego stosowania następujących leków należy ograniczyć dawkę symwastatyny:
1. Amiodaron, amlodypina, werapamil lub diltiazem
- Należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych niż 20 mg/dobę24
2. Fibraty (z wyjątkiem gemfibrozylu)
- Przy jednoczesnym stosowaniu z fibratami (poza gemfibrozylem, który jest przeciwwskazany) dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę25
- Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania fenofibratu z symwastatyną, gdyż każdy z tych leków podawany oddzielnie może powodować miopatię26
3. Lomitapid
- U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HoFH) należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych niż 40 mg/dobę z lomitapidem27
4. Kwas fusydowy
- Symwastatyna nie może być podawana jednocześnie z kwasem fusydowym ze względu na ryzyko rabdomiolizy28
- U pacjentów wymagających ogólnoustrojowego stosowania kwasu fusydowego, leczenie statynami należy przerwać na czas terapii kwasem fusydowym29
- Ponowne wprowadzenie statyn możliwe jest 7 dni po podaniu ostatniej dawki kwasu fusydowego30
5. Niacyna (kwas nikotynowy)
- Odnotowano rzadkie przypadki miopatii/rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu symwastatyny z niacyną w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1 g/dobę)31
- U pacjentów pochodzenia azjatyckiego, ryzyko miopatii podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny z niacyną jest szczególnie podwyższone32
Wpływ na wątrobę
W badaniach klinicznych u niektórych pacjentów przyjmujących symwastatynę obserwowano utrzymujące się zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad 3-krotnie powyżej górnej granicy normy). Po odstawieniu leku, aktywność enzymów wątrobowych zwykle wracała powoli do wartości sprzed leczenia.33
W związku z ryzykiem hepatotoksyczności zaleca się:
- Wykonanie testów oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia oraz później, gdy jest to wskazane klinicznie34
- U pacjentów stosujących dawkę 80 mg wykonanie dodatkowego testu przed zmianą dawki, po 3 miesiącach od zmiany dawki oraz następnie okresowo (np. co pół roku) w pierwszym roku leczenia35
- Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów ze zwiększoną aktywnością aminotransferaz – w takich przypadkach należy niezwłocznie powtórzyć badania i następnie wykonywać je częściej36
- Jeśli aktywność aminotransferaz zwiększa się do wartości ponad 3-krotnie wyższych od górnej granicy normy i utrzymuje się, lek należy odstawić37
Należy pamiętać, że enzym ALT może pochodzić również z mięśni, dlatego jego zwiększona aktywność wraz ze wzrostem aktywności CK może wskazywać na miopatię.38
Po wprowadzeniu symwastatyny do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby, zarówno zakończone zgonem, jak i niezakończone zgonem. Jeśli podczas leczenia wystąpi poważne uszkodzenie wątroby z objawami klinicznymi i/lub hiperbilirubinemią lub żółtaczką, należy natychmiast przerwać terapię. Jeżeli nie zostanie znaleziona inna przyczyna, nie należy ponownie rozpoczynać leczenia symwastatyną.39
Należy zachować ostrożność u pacjentów spożywających znaczne ilości alkoholu.40
Cukrzyca
Istnieją dane sugerujące, że statyny jako grupa leków mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy mogą powodować hiperglikemię wymagającą leczenia cukrzycy. Jednak korzyści związane ze zmniejszeniem ryzyka chorób naczyniowych przewyższają ryzyko hiperglikemii i nie powinno to być powodem do przerwania leczenia statynami.41
Pacjenci z grupy ryzyka (stężenie glukozy na czczo 5,6-6,9 mmol/L, BMI>30 kg/m², zwiększone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie) powinni być monitorowani zarówno klinicznie, jak i biochemicznie zgodnie z krajowymi wytycznymi.30 kg/m², zwiększone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie) powinni być monitorowani zarówno klinicznie jak i biochemicznie zgodnie z narodowymi wytycznymi.”>42
Śródmiąższowa choroba płuc
Odnotowano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc podczas stosowania niektórych statyn, w tym symwastatyny, szczególnie w trakcie długotrwałej terapii. Objawy tego schorzenia mogą obejmować:
- Duszność
- Suchy kaszel
- Pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, utrata masy ciała, gorączka)43
Jeśli podejrzewa się rozwój śródmiąższowej choroby płuc, należy przerwać leczenie statynami.44
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Bezpieczeństwo i skuteczność symwastatyny u pacjentów w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oceniono w badaniach klinicznych obejmujących:
- Chłopców w II fazie dojrzewania i powyżej (skala Tannera)
- Dziewczęta co najmniej rok po pierwszej miesiączce45
Profil działań niepożądanych w tej grupie wiekowej był podobny do profilu u pacjentów otrzymujących placebo. Nie badano wpływu leku na wzrost, dojrzewanie płciowe ani na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt. Dawek większych niż 40 mg nie badano w tej populacji.46
Dziewczętom należy udzielić informacji o odpowiednich metodach zapobiegania ciąży podczas terapii symwastatyną.47
Nie badano skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania leku przez okres dłuższy niż 48 tygodni u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Długotrwały wpływ symwastatyny na dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest nieznany.<sup data-drug="Simvastatin Genoptim" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="U pacjentów w wieku 48 tygodni i długotrwały wpływ leku na dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest nieznany.”>48
Nie prowadzono badań dotyczących stosowania symwastatyny u dzieci poniżej 10 roku życia, dzieci przed okresem dojrzewania oraz dziewcząt przed pierwszą miesiączką.49
Nietolerancja laktozy
Produkt leczniczy Simvastatin Genoptim zawiera laktozę bezwodną w następujących ilościach:
| Dawka symwastatyny | Zawartość laktozy bezwodnej w tabletce |
|---|---|
| 10 mg | 74,50 mg |
| 20 mg | 149 mg |
| 40 mg | 298 mg |
Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.50
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania