toksyczność podprzewlekła
Toksyczność podprzewlekła to typ działania toksycznego, który występuje na skutek wielokrotnej ekspozycji organizmu na substancję chemiczną przez okres kilkudziesięciu dni do kilku miesięcy. Jest to pośredni rodzaj toksyczności między ostrą (pojedyncza dawka) a przewlekłą (ekspozycja trwająca miesiące lub lata).
Badania toksyczności podprzewlekłej są kluczowym elementem oceny bezpieczeństwa leków, substancji chemicznych, dodatków do żywności i środków ochrony roślin. Standardowe protokoły badań obejmują zazwyczaj 28-90 dni podawania substancji w różnych dawkach, co pozwala na obserwację efektów kumulacji oraz wczesnych zmian patologicznych w narządach.
Podczas oceny toksyczności podprzewlekłej monitoruje się m.in. parametry hematologiczne, biochemiczne, zmiany masy ciała i narządów, a także przeprowadza badania histopatologiczne. Pozwala to na określenie narządów docelowych dla toksyczności, ustalenie wartości NOAEL (poziom niewywołujący obserwowalnych efektów niepożądanych) oraz mechanizmów toksycznego działania substancji.
Toksyczność podprzewlekła często ujawnia efekty, które nie są widoczne w badaniach toksyczności ostrej, a jednocześnie pozwala na szybszą ocenę bezpieczeństwa niż długoterminowe badania toksyczności przewlekłej, stanowiąc istotne ogniwo w kompleksowej ocenie ryzyka związanego z ekspozycją na substancje chemiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Permetryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Permetryna, substancja o działaniu przeciwpasożytniczym, wykazuje niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u gryzoni, z wartościami LD50 wahającymi się od 0,5 do 5 g/kg masy ciała, zależnie od formy podania i stosunku izomerów cis/trans. Najmniejsza toksyczność obserwowana była przy wodnych zawiesinach (LD50 3-4 g/kg mc.), natomiast wyższa przy zawiesinach w oleju kukurydzianym (~0,5 g/kg mc.), co wiąże się z lepszym wchłanianiem w obecności nośników tłuszczowych. Po aplikacji dermalnej toksyczność jest minimalna (LD50 >2000-4000 mg/kg mc.), a głównym efektem toksycznym po podaniu doustnym jest neurotoksyczność manifestująca się zespołem drżeń (zespół T) oraz sporadycznie kardiotoksyczność. W badaniach przewlekłych głównym narządem docelowym jest wątroba, gdzie obserwowano hipertrofię i zwiększenie masy narządu przy dawkach ≥100 mg/kg mc./dobę u szczurów, a najniższa dawka NOEL wynosiła około 3-5 mg/kg mc./dobę w badaniach długoterminowych. Dodatkowo odnotowano zmiany w układzie rozrodczym i tarczycy przy wyższych dawkach, jednak nie stwierdzono działania teratogennego ani genotoksycznego.
aplikacja miejscowa, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie przeciwpasożytnicze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekotoksyczność, eozynofilia, hipertrofia komórek wątroby, kancerogeneza, kardiotoksyczność, komórki nabłonkowe tarczycy, LD50, LOEL, neurotoksyczność, NOEL, podrażnienie skóry, profil bezpieczeństwa, proliferacja peroksysomów, pyretroidy, reakcja nadwrażliwości miejscowej, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, właściwości lipofilne, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zespół CS, zespół T - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linoseptic (1 mg + 20 mg)/g
Linoseptic, aerozol zawierający 1 mg/g oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/g fenoksyetanolu, przeszedł szerokie badania toksykologiczne. W badaniach ostrej toksyczności LD50 dla skojarzenia 0,1% oktenidyny i 2% fenoksyetanolu wyniosła 15 ml/kg po podaniu doustnym. Oktenidyna wykazała LD50 800 mg/kg (doustnie) i 10 mg/kg (dożylnie) u szczurów, natomiast fenoksyetanol charakteryzował się niską toksycznością z LD50 doustnym 1,3 g/kg u szczurów i powyżej 14 g/kg po aplikacji skórnej. W badaniach przewlekłych oktenidyna powodowała zwiększoną śmiertelność u myszy i psów od dawki 2 mg/kg/dobę, związane z zapalnymi zmianami krwotocznymi płuc, natomiast fenoksyetanol w dawce 400 mg/kg/dobę wywoływał nefrotoksyczność i zmiany behawioralne u szczurów. Miejscowa aplikacja skojarzenia na rany nie wykazała objawów toksyczności, co jest istotne w kontekście klinicznego zastosowania preparatu, który pozostaje w niewielkich ilościach na skórze.
aberracja chromosomalna, chlorowodorek oktenidyny, działanie drażniące, działanie fotouczulające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, fenoksyetanol, gojenie ran, hemoliza, hemoliza erytrocytów, LD50, nefrotoksyczność, oktenidyny dichlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja toksyczna, substancja przeciwdrobnoustrojowa, test Amesa, test Magnussona-Kligmana, test mikrojąderkowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące permetryny wskazują na niską toksyczność ostrej ekspozycji doustnej u gryzoni, z wartościami LD50 w zakresie 0,5-5 g/kg masy ciała, zależnymi od formulacji preparatu (najmniejsza toksyczność w wodnych zawiesinach, wyższa w oleju kukurydzianym) oraz stosunku izomerów cis/trans (izomer cis bardziej toksyczny). Objawy ostrej toksyczności obejmowały głównie neurotoksyczność (zespół T – drżenia, częściowy zespół CS – nadmierne wydzielanie śliny), z objawami pojawiającymi się do 2 godzin po ekspozycji. Po podaniu miejscowym toksyczność ogólnoustrojowa była minimalna, bez zgonów przy dawce 2 g/kg mc. na skórę. W badaniach podprzewlekłych i przewlekłych głównym narządem docelowym była wątroba, z obserwowanym wzrostem masy i hipertrofią komórek wątrobowych przy dawkach ≥100 mg/kg mc./dobę u szczurów. Najmniejsze dawki NOEL wynosiły od 5 mg/kg mc./dobę u psów do 20-1500 mg/kg mc./dobę u szczurów, zależnie od czasu i drogi podania. W badaniach toksyczności skórnej LOEL wynosiła 50 mg/kg mc./dobę, manifestując się podrażnieniem i reakcjami nadwrażliwości.
działanie rakotwórcze, ekotoksyczność, eozynofilia, hipertrofia komórek wątroby, izomer cis/trans, kardiotoksyczność, komórki nabłonkowe tarczycy, nadwrażliwość, neurotoksyczność, permetryna, podanie miejscowe, potencjał genotoksyczny, proliferacja peroksysomów, przerost wątroby, pyretroid, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność skórna, wątroba, zawiesina w oleju, zawiesina wodna, zespół CS - Leksykon substancji czynnych
Olejek etanolowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek etanolowy zawarty w preparacie Melisana Klosterfrau Original stanowi kompleks olejków lotnych z 13 surowców roślinnych, zawieszonych w 66,8% (V/V) etanolu, z łączną zawartością 65 mg olejków lotnych na 100 ml produktu. Surowce te obejmują m.in. liście melisy (536 mg), kłącze omanu (714 mg), korzeń arcydzięgla (714 mg), kłącze imbiru (714 mg) oraz inne rośliny o potencjalnym działaniu farmakologicznym. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olejku etanolowego, w tym badań toksyczności ostrej, podprzewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na rozród oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z długotrwałej tradycji stosowania i regulacyjnych odstępstw dla produktów roślinnych o ugruntowanej historii klinicznej.
badanie farmakologiczne, genotoksyczność, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, kwiat goździka, liść melisy, nasiona muszkatołowca, nasiono kardamonu, niewydolność wątroby, olejek etanolowy, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, potencjał rakotwórczy, profil farmakokinetyczny, substancja pochodzenia roślinnego, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Migdałecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Migdałecznik (Terminalia chebula), obecny w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 30 mg na kapsułkę, został poddany standardowym badaniom toksykologicznym, które nie wykazały istotnych klinicznie efektów toksycznych ani zagrożeń dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki oraz potencjału genotoksycznego, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. Nie stwierdzono kumulacyjnego efektu toksycznego ani mutagennego działania na DNA komórek, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu terapeutycznym preparatu zawierającego migdałecznik.
Istotnym ograniczeniem jest brak danych przedklinicznych dotyczących wpływu migdałecznika na procesy reprodukcyjne, rozwój zarodka, płodu oraz rozwój pourodzeniowy. Brak tych informacji stanowi lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym, kobiet planujących ciążę, ciężarnych oraz karmiących piersią. W takich przypadkach lekarze powinni indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając brak odpowiednich badań nad wpływem migdałecznika na płodność i rozwój potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, efekt toksyczny, migdałecznik, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podprzewlekła, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na DNA, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Jaskółcze ziele – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna jaskółcze ziele (Ficaria verna) obecna w preparacie Avenoc w postaci nalewki macierzystej (TM) w stężeniu 0,01 g/100 g maści, nie posiada dostępnych kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników standardowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, genotoksyczność, mutagenność, karcynogenność oraz toksyczność reprodukcyjną i rozwojową. Preparat zawiera również inne składniki aktywne, takie jak Paeonia officinalis TM (0,01 g), Adrenalinum 3DH (0,05 g) oraz chlorowodorek amyleiny (0,50 g) na 100 g maści, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnych interakcji między tymi substancjami.
Adrenalinum, badanie toksykologiczne, chlorowodorek amyleiny, genotoksyczność, jaskółcze ziele, karcynogenność, mutagenność, nalewka macierzysta, Paeonia officinalis, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, ziarnopłon wiosenny - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg suchy z korzenia pierwiosnka (Primula veris L./Primula elatior (L.) Hill, radix), stosowany w produkcie leczniczym Bronchitabs w dawce 60 mg na tabletkę (DER 6-7:1, ekstrakcja etanolem 47,4% V/V), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły istotnych działań toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie po wielokrotnym podawaniu substancji. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych i test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności wyciągu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, efekt toksyczny, genotoksyczność, korzeń pierwiosnka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wyciąg suchy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych 250 mg + 106,5 mg + 187,5 mg
Produkt leczniczy Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych zawiera substancje czynne: sodu alginian (250 mg), sodu wodorowęglan (106,5 mg) oraz wapnia węglan (187,5 mg), które są powszechnie stosowane w leczeniu objawów refluksu żołądkowo-przełykowego. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują szczegółowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, podprzewlekła, przewlekła, mutagenność, karcynogenność czy wpływ na reprodukcję i rozwój. Brak tych danych wynika z wieloletniej historii bezpiecznego stosowania składników produktu w praktyce klinicznej oraz z faktu, że wszystkie istotne informacje o bezpieczeństwie zostały już zawarte w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
alginian sodu, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, profil bezpieczeństwa leku, refluks żołądkowo-przełykowy, sodu alginian, sodu wodorowęglan, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wapnia węglan, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orizon 0,5 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu, substancji czynnej leku Orizon, wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z blokady receptorów dopaminergicznych D2. W badaniach toksyczności u młodych szczurów odnotowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju potomstwa, a u psów przy ekspozycji 3,6-krotnie wyższej niż maksymalna u młodzieży (1,5 mg/dobę) nie stwierdzono zaburzeń wzrostu kości długich, natomiast przy 15-krotnej ekspozycji zaobserwowano wpływ na kości i dojrzewanie płciowe. Rysperydon nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, jednak wpływał negatywnie na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa oraz powodował deficyty funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt po ekspozycji prenatalnej.
antagonista dopaminy, badanie toksykologiczne, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, deficyt funkcji poznawczych, dojrzewanie płciowe, działanie niepożądane, genotoksyczność, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, teratogenność, toksyczność podprzewlekła, układ rozrodczy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Powidon jodowany – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Powidon jodowany wykazuje niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej przy stosowaniu miejscowym, co potwierdzają badania na zwierzętach (myszy, szczury, króliki, psy) z dawkami systemowymi znacznie przekraczającymi kliniczne (do 750 mg/kg mc./dobę przez 12 tygodni). Zaobserwowano odwracalne, dawko-zależne zmiany w funkcji tarczycy (wzrost PBI) oraz niespecyficzne zmiany histopatologiczne, podobne do tych wywołanych przez jodek potasu. Dane kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania preparatów zawierających powidon jodowany w stężeniach 100 mg/g lub mg/ml (Betadine), 75 mg/ml (Braunol 7,5%) oraz 200 mg (Betadine VAG). Wyniki badań genotoksyczności są niejednoznaczne, jednak dostępne dowody wskazują na brak działania mutagennego in vivo, a ryzyko rakotwórczości przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne, choć brak jest długoterminowych badań rakotwórczych na zwierzętach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, jod związany z białkiem, jodek potasu, kompleks jodopowidonowy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, powidon jodowany, preparat antyseptyczny, stężenie jodków, stężenie jodu, stężenie TSH, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivanol 0,1% 1 mg/g
W dokumentacji produktu leczniczego Rivanol 0,1% (1 mg/g, płyn na skórę), zawierającego etakrydyny mleczan, nie przedstawiono danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje toksyczność ostrą, przewlekłą i podprzewlekłą, potencjalne działanie mutagenne i kancerogenne, wpływ na rozrodczość i rozwój płodu, farmakologię bezpieczeństwa (w tym funkcje układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego) oraz badania miejscowego działania drażniącego i uczulającego. Taki deficyt danych wymaga opierania decyzji klinicznych głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz obserwacjach dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku.
działanie drażniące, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie uczulające, etakrydyny mleczan, farmakologia bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, płyn na skórę, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Vincetoxicum hirundinaria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Vincetoxicum hirundinaria są istotnie ograniczone. Charakterystyka produktu leczniczego Engystol, zawierającego tę substancję w potencjach homeopatycznych D6, D10 i D30 (każda po 75 mg na tabletkę), nie dostarcza informacji na temat standardowych badań toksyczności ostrej, podprzewlekłej ani przewlekłej. Ponadto, brak jest udokumentowanych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, a także danych dotyczących potencjalnych właściwości genotoksycznych, kancerogennych oraz wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży i rozwój pourodzeniowy.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dane toksykologiczne, działanie genotoksyczne, potencja homeopatyczna, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, Vincetoxicum hirundinaria, właściwość genotoksyczna, właściwość kancerogenna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Pankuronium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące pankuroniowego bromku, substancji czynnej produktu Pancuronium Jelfa (2 mg/ml), wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz potencjału karcynogennego nie wykazały działań niepożądanych wykraczających poza przewidywane efekty farmakologiczne. Mechanizm działania pankuronium opiera się na kompetycyjnym blokowaniu receptorów cholinergicznych, co skutkuje zwiotczeniem mięśni szkieletowych, bez dodatkowego ryzyka toksycznego potwierdzonego w modelach zwierzęcych. Warto zwrócić uwagę na obecność alkoholu benzylowego (20 mg/ml) jako substancji pomocniczej, który może wymagać szczególnej uwagi klinicznej u wybranych grup pacjentów.
alkohol benzylowy, badanie przedkliniczne, genotoksyczność, niedepolaryzujący środek zwiotczający, Pancuronium Jelfa, pankuroniowy bromek, pankuronium, potencjał karcynogenny, receptor cholinergiczny, środek zwiotczający, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debretin 100 mg
Trimebutyny maleinian, substancja czynna leku Debretin w dawce 100 mg w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się istotnym deficytem danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest kompleksowych badań oceniających toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem. Ponadto, nie dysponujemy wynikami badań dotyczących potencjału rakotwórczego, mutagennego ani embriotoksycznego trimebutyny maleinianu, w tym standardowych testów genotoksyczności (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy in vivo). Brak danych o wpływie na płodność, rozwój embrionalno-płodowy oraz przebieg ciąży stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo genetyczne, długotrwałe stosowanie, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, ryzyko karcinogenne, tabletka powlekana, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, test mutacji genowych, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, trimebutyna maleinian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 20 mg/0,2 ml (2000 j.m.)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały szeroki zakres testów toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość. W badaniach toksyczności podprzewlekłej (13 tygodni) na szczurach i psach stosowano dawkę 15 mg/kg/dobę podskórnie, natomiast w badaniach przewlekłych (26 tygodni) na szczurach i małpach dawkę 10 mg/kg/dobę podawano podskórnie i dożylnie. We wszystkich tych badaniach nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka oraz testy aberracji chromosomalnej, nie wykazały działania genotoksycznego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, mutacja komórek chłoniaka, mutagenność, płodność, teratogenność, test Amesa, toksyczność, toksyczność płodowa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Rzewień – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat leczniczy Radirex PLUS zawiera korzeń rzewienia (Rhei radix) jako jeden z głównych składników ekstraktu płynnego (1:1) w ilości 10 g na 100 g produktu, z ekstrahentem etanol 50% (v/v). Zawartość związków antranoidowych wynosi 12,7 mg w przeliczeniu na glukofrangulinę A na 15 ml syropu. Produkt dodatkowo zawiera sacharozę (62 g/100 g) oraz etanol do 3,5% (m/m). Mimo obecności tych składników, dokumentacja rejestracyjna Radirex PLUS nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej, działania genotoksycznego, kancerogennego ani wpływu na reprodukcję i rozwój płodu, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badania toksyczności, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, ekstrahent etanol, glukofrangulin A, kora kruszyny, korzeń rzewienia, owoc kminku, owoc kopru włoskiego, potencjał kancerogenny, rozwój płodu, substancje pomocnicze, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny, związki antranoidowe - Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benfotiamina, lipofilowa pochodna tiaminy (witamina B1), charakteryzuje się wyższą biodostępnością niż rozpuszczalne w wodzie sole tiaminy. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały bardzo niską toksyczność, z dawkami LD50 wynoszącymi 15 g/kg (doustnie), 2,2 g/kg (dożylnie) oraz 1,8 g/kg (dootrzewnowo) u myszy. Wysokie dawki tiaminy i benfotiaminy mogą indukować bradykardię oraz blokadę zwojów wegetatywnych i płytek ruchowych mięśni. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie benfotiaminy w dawkach do 100 mg/kg masy ciała nie wywołało zmian histopatologicznych ani objawów niepożądanych u królików, myszy i szczurów, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na reprodukcję przez trzy generacje zwierząt. Dane genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazują na istotne ryzyko mutagenne lub kancerogenne, choć brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego benfotiaminy.
badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, benfotiamina, biodostępność, blokada zwojów wegetatywnych, bradykardia, chlorowodorek tiaminy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa, neuroblast, płytka ruchowa mięśni, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał teratogenny, profil farmakologiczny, rakotwórczość, tiamina, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon substancji czynnych
Imidazolidynylomocznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Imidazolidynylomocznik, obecny w preparacie TRUE Test 36 w stężeniu 600 mikrogramów/cm² (490 mikrogramów na płatek), jest stosowany w diagnostyce alergii kontaktowej. Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego, zarówno w kontekście toksyczności ostrej, podprzewlekłej, jak i przewlekłej. Pomimo że niektóre alergeny testowe wykazały działanie rakotwórcze w badaniach na zwierzętach, imidazolidynylomocznik nie został zakwalifikowany jako substancja o udokumentowanym potencjale karcinogennym. Ocena bezpieczeństwa uwzględniała wielkość dawki, krótki czas ekspozycji oraz ograniczoną powierzchnię aplikacji, co potwierdza brak istotnego ryzyka w praktyce klinicznej.
alergen testowy, alergia kontaktowa, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja diagnostyczna, imidazolidynylomocznik, mikrogram na cm², ocena toksykologiczna, potencjał karcinogenny, test płatkowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, TRUE Test 36 - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pneumoniae – Przedawkowanie
Streptococcus pneumoniae, jako składnik liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet w przypadku potencjalnego przedawkowania. Standardowa dawka zawiera 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych, a badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą ponad 2000 mg/kg masy ciała u myszy oraz ponad 1400 mg/kg u szczurów. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (2000 mg/kg/dobę u szczurów przez 6 miesięcy oraz 100 mg/kg/dobę u psów przez 3 miesiące) nie wywołało objawów toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu w dawce terapeutycznej i wielokrotnie ją przekraczającej.
badania na szczurach, badania toksykologiczne, Broncho-Vaxom, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, dwoinka zapalenia płuc, leczenie immunomodulujące, liofilizat OM-85, lizaty bakteryjne, margines bezpieczeństwa, objawy toksyczności, profil bezpieczeństwa, Streptococcus pneumoniae, toksyczność chroniczna, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy PlantagoPharm zawiera płynny wyciąg z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolata L., folium) w stężeniu 101,2 mg/ml, w formie ekstraktu 1:1, z użyciem 25% V/V etanolu jako ekstrahenta, co skutkuje zawartością 1,8% m/m etanolu w gotowym preparacie. Dokumentacja produktu nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji aktywnej, co stanowi istotną lukę w ocenie profilu bezpieczeństwa. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Ponadto, nie ma danych dotyczących potencjalnych interakcji między wyciągiem a nośnikiem etanolowym oraz innymi substancjami pomocniczymi w formulacji.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroby współistniejące, etanol, farmakokinetyka, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podprzewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, wyciąg z liści babki lancetowatej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorazepam TZF 2 mg/ml
Badania przedkliniczne lorazepamu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym lub dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg masy ciała, zróżnicowana w zależności od gatunku zwierząt. Toksyczność przewlekła przy doustnym podawaniu wysokich dawek przez 80 tygodni u szczurów oraz 12 miesięcy u psów nie wykazała istotnych zmian biologicznych. Podawanie domięśniowe i dożylne w dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i do 10 mg/kg mc. u psów przez okres do 5 tygodni skutkowało jedynie odwracalnymi reakcjami tkankowymi w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Testy mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu po podaniu doustnym.
badanie czynnościowe narządów, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie okulistyczne, badanie rakotwórczości, benzodiazepina, dysmorfia zewnętrzna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, LD50, lorazepam, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, reakcja tkankowa, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie umysłowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octaplex 500 j.m.
Octaplex jest koncentratem zespołu protrombiny ludzkiej, zawierającym czynniki krzepnięcia II, VII, IX, X oraz białka C i S, dostępny w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m., z aktywnością swoistą ≥ 0,6 j.m./mg białka (w odniesieniu do czynnika IX). Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak sód (75–125 mg w fiolce 500 j.m. oraz 150–250 mg w fiolce 1000 j.m.) i heparynę (100–250 j.m. w fiolce 500 j.m. oraz 200–500 j.m. w fiolce 1000 j.m., co odpowiada 0,2–0,5 j.m./j.m. czynnika IX), które mogą mieć kliniczne znaczenie. Składniki aktywne po rekonstytucji w wodzie do wstrzykiwań wykazują następujące stężenia: czynnik II (14–38 j.m./ml), czynnik VII (9–24 j.m./ml), czynnik IX (25 j.m./ml), czynnik X (18–30 j.m./ml), białko C (13–31 j.m./ml) oraz białko S (12–32 j.m./ml).
aktywność swoista, białko C, białko C i S, białko S, czynnik IX, czynniki krzepnięcia, heparyna, II czynnik krzepnięcia, IX czynnik krzepnięcia, koncentrat czynników krzepnięcia, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, VII czynnik krzepnięcia, X czynnik krzepnięcia, zespół protrombiny, zespół protrombiny ludzkiej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
Maxiseptic, zawierający 1 mg/ml oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/ml fenoksyetanolu, wykazuje niską toksyczność ostrą, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 45-50 ml/kg masy ciała oraz po dootrzewnowym 10-12 ml/kg. Dla oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg (doustnie, szczury) i 10 mg/kg (dożylnie), natomiast fenoksyetanol charakteryzuje się bardzo niską toksycznością (doustnie LD50 1,3-3,4 g/kg, skórnie 13 ml/kg u szczurów i 5 g/kg u królików). W badaniach przewlekłych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność przy dawkach ≥ 2 mg/kg/dobę u myszy i psów oraz ≥ 8 mg/kg/dobę u szczurów, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi. Wielokrotne miejscowe stosowanie na błony śluzowe i rany nie wywoływało reakcji toksycznych ani niepożądanych, a wchłanianie systemowe jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu.
dawka śmiertelna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fotouczulające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, fenoksyetanol, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, roztwór na skórę, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test Magnussona i Kligmana, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zmiana pneumotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torendo Q-Tab 1 mg 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne rysperydonu (Torendo Q-Tab) wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy, wynikającym z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak ekspozycja prenatalna wiązała się z deficytami funkcji poznawczych u dorosłych zwierząt oraz zaburzeniami zachowań rodzicielskich i obniżoną masą urodzeniową potomstwa. W badaniach na młodych szczurach odnotowano zwiększoną śmiertelność i opóźnienie rozwoju, a u psów po 40-tygodniowej ekspozycji obserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego. Wpływ na wzrost kości długich pojawił się przy ekspozycji 15-krotnie przekraczającej maksymalną u młodzieży (dawka 1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak u szczurów i myszy zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co może być powiązane z hiperprolaktynemią indukowaną przez lek.
antagonista dopaminy, AUC, deficyt funkcji poznawczych, działanie teratogenne, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, odstęp QT, opóźnienie dojrzewania płciowego, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność podprzewlekła, torsade de pointes - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aceflucil 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna w preparacie Aceflucil (tabletki musujące 600 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Toksyczność ostra oceniona na podstawie wartości LD50 wskazuje na niską toksyczność, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, badania toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, acetylocysteina, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dane niekliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletki musujące, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum PPH 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxizine Genoptim, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, ośrodkowego układu nerwowego ani innych kluczowych funkcji fizjologicznych. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, nie wykazały znaczących efektów niepożądanych w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakologiczne, dane toksykologiczne, dawka terapeutyczna, efekt niepożądany, funkcja fizjologiczna, hydroksyzyna chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Nifuratel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nifuratel, stosowany w preparatach takich jak Macmiror (tabletki powlekane 200 mg) oraz w połączeniu z nystatyną w formach dopochwowych (Macmiror Complex maść i Macmiror Complex 500 globulki), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksykologicznymi na zwierzętach. W badaniach toksyczności ostrej nie odnotowano śmiertelności ani działań toksycznych przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała (doustnie) i 200 mg/kg (dootrzewnowo) u myszy i szczurów. W przypadku preparatów złożonych, dawki do 2000 mg nifuratelu/kg masy ciała oraz 172,8 mg nystatyny/kg masy ciała (odpowiadające 480 STDH) nie wywołały ostrych ani opóźnionych reakcji toksycznych, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dopochwowej). Ze względu na objętość preparatu nie określono DL50 dla drogi doustnej w przypadku Macmiror Complex i Macmiror Complex 500.
badanie toksykologiczne, dawka lecznicza, dawka wielokrotna, Macmiror, Macmiror Complex, Macmiror Complex 500, margines bezpieczeństwa, monoterapia, nifuratel, nystatyna, parametr DL50, podanie dootrzewnowe, podanie dopochwowe, podanie doustne, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, substancja aktywna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baikaderm (1,33 g + 1 g)/100 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Baikaderm, zawierającego 75% bajkaliny izolowanej z korzenia Scutellaria baicalensis oraz alantoinę, wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej u myszy podawano dawki bajkaliny w zakresie 1-8 g/kg masy ciała, przy czym nie odnotowano zgonów, co kwalifikuje substancję do grupy 5 według skali Hodge’a i Sternera (praktycznie nietoksyczne). W badaniach toksyczności podprzewlekłej (3-miesięcznej) u szczurów stosowano dawki 30, 100 i 300 mg/kg m.c., nie obserwując żadnych objawów toksyczności. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania bajkaliny w dawkach terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sirupus Pini compositus (420 mg + 64 mg + 3,2 mg)/5 ml
Sirupus Pini compositus, zawierający wyciąg sosnowy, nalewkę z owocu kopru włoskiego oraz fosforan kodeiny półwodny, nie przeszedł kompleksowych badań toksykologicznych jako gotowa postać leku. Dostępne dane przedkliniczne dotyczą głównie poszczególnych składników, z naciskiem na kodeinę, która wykazuje największy potencjał toksyczny. Analiza parametrów LD50 i LDL0 wskazuje na stosunkowo niski profil toksyczności po jednorazowym podaniu, jednak brak jest badań toksyczności ostrej, przewlekłej i podprzewlekłej dla całego produktu oraz danych dotyczących efektów toksycznych przy wielokrotnym stosowaniu. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ kodeiny na reprodukcję i rozwój płodu – fosforan kodeiny zakwalifikowano do kategorii C FDA, co oznacza, że stosowanie w ciąży jest dopuszczalne tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna dla 50% populacji, fosforan kodeiny, genotoksyczność, immunotoksyczność, kancerogenność, nalewka z kopru włoskiego, neurotoksyczność, proces reprodukcyjny, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wyciąg sosnowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroUrso 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu ursodeoksycholowego, substancji czynnej produktu AuroUrso, wykazały niski potencjał toksyczności ostrej oraz brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności podprzewlekłej na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność przy wysokich dawkach, objawiającą się zmianami czynnościowymi i morfologicznymi wątroby, jednak efekt ten przypisano metabolitowi kwasu litocholowemu, który u ludzi ulega skutecznemu rozkładowi, co potwierdzają dane kliniczne. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały potencjału rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo były negatywne, wskazując na bezpieczeństwo genetyczne substancji. Wpływ kwasu ursodeoksycholowego na rozrodczość i rozwój potomstwa oceniano na różnych gatunkach zwierząt. U szczurów przy dawce 2000 mg/kg masy ciała stwierdzono aplazję ogona, natomiast u królików dawka 100 mg/kg wywołała działanie embriotoksyczne, bez efektu teratogennego. Produkt nie wpływał na płodność szczurów ani na rozwój okołoporodowy potomstwa. Wyniki te, uzyskane przy dawkach znacznie przekraczających stosowane u ludzi, sugerują brak istotnego ryzyka dla rozrodczości i rozwoju płodu przy stosowaniu terapeutycznym kwasu ursodeoksycholowego.
aplazja ogona, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica komórek wątroby, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrost dróg żółciowych, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zapalenie wrotne - Leksykon substancji czynnych
Liść bluszczu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z liścia bluszczu (Hedera helix L.) stosowany w preparacie Bronchipret TE wykazuje niski profil toksyczności ostrej, co potwierdzają badania na szczurach, gdzie podawano 15-krotnie skoncentrowany roztwór w dawce do 10 g/kg masy ciała bez obserwacji śmiertelności, objawów intoksykacji czy zmian patologicznych. W testach mutagenności, w tym teście Amesa, badaniu na komórkach chłoniaka myszy oraz mikrojąderkowym teście in vivo, nie wykazano potencjału mutagennego ekstraktu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności po powtarzanym podawaniu, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
Bronchipret TE, efekt teratogenny, intoksykacja, komórki chłoniaka myszy, LD50, liść bluszczu, mutacja powrotna, płynny wyciąg, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, syrop Bronchipret, test Amesa, test in vitro, test in vivo, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Olej z wątroby rekina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji dotyczącej oleju z wątroby rekinów pochodzących z rodzin Somniosidae, Squalidae, Centrophoridae, Etmopteridae oraz Cetorhinidae, będącego głównym składnikiem produktu leczniczego Ecomer (Selachiorum hepatis oleum), brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Produkt zawiera 250 mg oleju w postaci kapsułek miękkich, jednak nie przeprowadzono standardowych badań przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Brak tych danych wymaga ostrożności w ocenie bezpieczeństwa i skuteczności preparatu na etapie decyzji klinicznych.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dopuszczenie do obrotu, działanie niepożądane, Ecomer, kapsułka miękka, olej z wątroby rekina, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, rozwój potomstwa, Selachiorum hepatis oleum, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Kwas chlorogenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas chlorogenowy, będący składnikiem wyciągu z ziela jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea) stosowanego w preparacie Echinerba (tabletki 100 mg, zawartość kwasów polifenolowych ≥1 mg/tabletkę), wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 dla szczurów wynoszą >15 000 mg/kg masy ciała (doustnie) oraz >5 000 mg/kg m.c. (dożylnie), natomiast dla myszy odpowiednio >30 000 mg/kg m.c. i >10 000 mg/kg m.c., co znacznie przekracza dawki stosowane klinicznie. Jednorazowe podanie soku z ziela jeżówki nie wywołało objawów zatrucia u gryzoni, a 4-tygodniowe podawanie dawek do 8 000 mg/kg m.c./dzień nie spowodowało istotnych zmian w badaniach laboratoryjnych ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu wielokrotnym.
badanie przedkliniczne, badanie sekcyjne, dane przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, echinacea purpurea, kwas chlorogenowy, kwas polifenolowy, margines bezpieczeństwa, parametry biochemiczne krwi, potencjał kancerogenny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg suchy, zatrucie, ziele jeżówki purpurowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 Clear-Flex 30,3 g + 0,245 g + 0,068 g + 19,95 g + 9,29 g + 6,73 g + 25 g + 5,38 g + 0,051 g + 2,1 g + 1,68 g
Physioneal 40 Clear-Flex to roztwór do dializy otrzewnowej dostępny w dwukomorowym systemie, zawierający glukozę w stężeniach 13,6 mg/ml, 22,7 mg/ml lub 38,6 mg/ml, elektrolity (Na⁺ 132 mmol/l, Ca²⁺ 1,25 mmol/l, Mg²⁺ 0,25 mmol/l, Cl⁻ 95 mmol/l) oraz bufory (mleczan 15 mmol/l i wodorowęglan 25 mmol/l) o łącznym stężeniu buforów 40 mmol/l. Po zmieszaniu roztwór ma fizjologiczne pH 7,4, co stanowi istotną różnicę w porównaniu do tradycyjnych roztworów dializacyjnych o niższym pH. Osmolarność roztworu zależy od stężenia glukozy i wynosi odpowiednio 344, 395 oraz 483 mOsmol/l dla kolejnych stężeń glukozy. Produkt stosowany jest w terapii nerkozastępczej, wykorzystując składniki o ustalonym profilu bezpieczeństwa klinicznego.
bufor, dializa otrzewnowa, elektrolity, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, glukoza, karcynogenność, materiał genetyczny, mleczan, osmolarność, pH fizjologiczne, środek osmotyczny, stężenie buforu, system dwukomorowy, terapia nerkozastępcza, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wodorowęglan - Leksykon substancji czynnych
Witamina F – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Dermovit F zawiera witaminę F w stężeniu 25 mg/g w postaci maści do stosowania miejscowego. W dokumentacji produktu brak jest danych z badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka. Standardowe testy toksykologiczne, w tym ocena toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję, nie zostały przeprowadzone dla witaminy F w tym preparacie. Ocena bezpieczeństwa opiera się zatem głównie na doświadczeniu klinicznym oraz właściwościach naturalnie występujących nienasyconych kwasów tłuszczowych, takich jak kwas linolowy i linolenowy, które tworzą kompleks witaminy F.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Dermovit F, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, maść lecznicza, nienasycone kwasy tłuszczowe, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, produkt leczniczy, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, witamina F, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin 100 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej Neoparinu, obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, mutagennych oraz reprodukcyjnych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności podprzewlekłej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) podawano dawki 15 mg/kg i 10 mg/kg masy ciała/dobę odpowiednio, drogą podskórną i dożylną, nie obserwując działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności (Amesa, mutacje komórek chłoniaka) oraz klastogenności (aberracje chromosomalne w limfocytach ludzkich in vitro i szpiku kostnym szczura in vivo) nie wykazały potencjału genotoksycznego. Badania teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach, z dawkami do 30 mg/kg/dobę, nie potwierdziły działania teratogennego ani toksycznego na płód. Ponadto, podawanie enoksaparyny w dawkach do 20 mg/kg/dobę nie wpłynęło negatywnie na płodność i zdolności rozrodcze szczurów obu płci.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja komórek chłoniaka, mutagenność, Neoparin, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test Amesa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maść nagietkowa –
Maść nagietkowa, zawierająca ekstrakt z kwiatów nagietka lekarskiego (Calendula officinalis L.) oraz etanol jako ekstrahent i wazelinę białą jako podłoże, nie została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym dotyczącym toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności ani wpływu na funkcje reprodukcyjne. Pomimo braku tych danych, bezpieczeństwo stosowania preparatu opiera się na doświadczeniu klinicznym oraz przestrzeganiu zalecanego dawkowania i przeciwwskazań, co wskazuje na odpowiedni profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym.
Calendula flos, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, ekstrahent etanolowy, ekstrakt z nagietka lekarskiego, funkcje reprodukcyjne, genotoksyczność, kancerogenność, nagietek lekarski, podłoże maściowe, profil bezpieczeństwa, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wazelina biała - Leksykon substancji czynnych
Urapidyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Urapidyl, lek przeciwnadciśnieniowy, wykazuje niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 508-750 mg/kg (doustnie) oraz 140-260 mg/kg (dożylnie) u zwierząt. Objawy toksyczności obejmują uspokojenie polekowe, duszność, tachykardię, hipotonię, drżenia i drgawki, które są odwracalne w ciągu kilku godzin. W badaniach przewlekłych, dawki do 250 mg/kg (szczury) i do 64 mg/kg (psy) wywoływały uspokojenie, drżenia oraz zmiany w cyklu rujowym i masie macicy, jednak bez istotnych zmian histopatologicznych. Badania genotoksyczności (m.in. test Amesa, testy na limfocytach ludzkich) oraz rakotwórczości (18-24 miesiące u myszy i szczurów) nie wykazały ryzyka mutagennego ani kancerogennego dla ludzi. Podwyższone stężenie prolaktyny u gryzoni, prowadzące do rozrostu tkanki gruczołu mlecznego, nie jest spodziewane u ludzi przy dawkach terapeutycznych.
badanie rakotwórczości, badanie toksyczności ostrej, badanie toksykokinetyczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt szczura, LD50, lek przeciwnadciśnieniowy, obniżenie ciśnienia krwi, śmiertelność płodów, śmiertelność zarodków, stężenie prolaktyny, test Amesa, test naprawy DNA, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, urapidyl, uspokojenie polekowe, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Halset zawiera 1,5 mg chlorku cetylopirydyniowego w formie tabletek do ssania, jednak w jego charakterystyce produktu leczniczego brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji czynnej. Brak ten obejmuje m.in. wyniki badań toksyczności ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Taka sytuacja może wynikać z faktu, że cetylopirydyna była zarejestrowana zgodnie z wcześniejszymi wymogami regulacyjnymi, które nie wymagały tak obszernej dokumentacji przedklinicznej jak obecnie.
bezpieczeństwo przedkliniczne, błona śluzowa jamy ustnej, cetylopirydyna, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek cetylopirydyniowy, dokumentacja rejestracyjna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nietolerancja cukrów, preparat do stosowania miejscowego, sorbitol, stan zapalny gardła, substancja antyseptyczna, substancja czynna, tabletka do ssania, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Locoid 1 mg/g
Badania przedkliniczne dotyczące 17-maślanu hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne związane z jego miejscowym stosowaniem u ciężarnych zwierząt laboratoryjnych. Zaobserwowano wówczas występowanie wad rozwojowych, takich jak rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego płodu, przy podawaniu dużych dawek kortykosteroidów. Warto podkreślić, że stężenie stosowanego kremu Locoid wynosi 1 mg/g, jednak dane dotyczące toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na płodność oraz toksyczności dawki pojedynczej są ograniczone lub nieistniejące w dostępnej literaturze przedklinicznej.
badanie przedkliniczne, efekt teratogenny, hydrokortyzonu maślan, kortykosteroid, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na płodność, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego