reakcja anafilaktyczna
Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) to nagła, ciężka, systemowa reakcja alergiczna o potencjalnie zagrażającym życiu charakterze. Występuje w wyniku ekspozycji na alergen u osoby wcześniej uczulonej. Do najczęstszych czynników wywołujących należą pokarmy (szczególnie orzechy, skorupiaki), leki (antybiotyki, NLPZ), jad owadów oraz lateks.
Patofizjologicznie anafilaksja polega na masywnym uwolnieniu mediatorów zapalnych (m.in. histamina, leukotrieny) z komórek tucznych i bazofilów. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i innych objawów. Klinicznie manifestuje się wielonarządowo – charakterystyczne są objawy skórne (pokrzywka, obrzęk), oddechowe (duszność, obrzęk krtani), sercowo-naczyniowe (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka).
Leczenie anafilaksji wymaga natychmiastowego działania. Lekiem pierwszego rzutu jest adrenalina podana domięśniowo, najlepiej w przednio-boczną część uda. Dodatkowo stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Każdy pacjent po przebytej anafilaksji powinien zostać zaopatrzony w ampułkostrzykawkę z adrenaliną oraz przeszkolony w jej stosowaniu. Kluczowe jest również ustalenie czynnika wywołującego i jego unikanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamisil 250 mg
Lamisil (terbinafina) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych działań należą bóle głowy (bardzo często), objawy żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, biegunka i bóle brzucha (bardzo często), wysypka i pokrzywka (bardzo często), a także bóle mięśni i stawów (bardzo często). Często obserwuje się również depresję, zaburzenia smaku i zmęczenie. Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne, takie jak niedokrwistość (niezbyt często), neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia i pancytopenia (bardzo rzadko). Ponadto, mogą pojawić się reakcje immunologiczne, w tym reakcje anafilaktyczne i toczeń rumieniowaty (bardzo rzadko lub o nieznanej częstości).
agranulocytoza, anosmia, cholestaza, choroba posurowicza, hepatotoksyczność, kinaza kreatynowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, system MedDRA, szum w uszach, terbinafina, toczeń polekowy, toczeń rumieniowaty, wysypka krostowata, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie smaku, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nossin 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Nossin 5 mg, jest przeciwwskazana u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzynę, inne pochodne piperazyny oraz na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (64,0 mg/tabletkę). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, a w ciężkich przypadkach anafilaksję. Ponadto, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako klirens kreatyniny <10 ml/min, oraz u pacjentów dializowanych, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych, takich jak sedacja, suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu i zaburzenia widzenia.
cetyryzyna, ciężka niewydolność nerek, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, hydroksyzyna, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność nerek, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna dichlorowodorek, nadwrażliwość na leki, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pochodna piperazyny, reakcja anafilaktyczna, sedacja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fypalan 10 mg
Preparat Fypalan, zawierający perampanel, jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w tabletkach waha się od 167,6 mg do 177,1 mg w zależności od dawki (2 mg do 12 mg). Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, u których stosowanie Fypalanu może być ograniczone ze względu na zawartość laktozy, mimo braku formalnego przeciwwskazania.
laktoza jednowodna, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, perampanel, postępowanie terapeutyczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zaburzenie połykania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clariscan 0,5 mmol/ml
Kwas gadoterowy, składnik środka kontrastowego Clariscan, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi do umiarkowanych, przejściowymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. W badaniach klinicznych (n=2822) oraz obserwacyjnych (n=185 500) zgłaszano rzadkie działania niepożądane o częstości >1/1000 do <1/100, takie jak uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, wysypka, a także reakcje nadwrażliwości, które mogą manifestować się natychmiastowo lub z opóźnieniem, obejmując objawy skórne, oddechowe, żołądkowo-jelitowe, stawowe i krążeniowe. W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano reakcje anafilaktyczne oraz pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), głównie u pacjentów stosujących jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z dominacją objawów żołądkowo-jelitowych i nadwrażliwości.
częstoskurcz, drgawka, hemoliza, kwas gadoterowy, martwica cewek nerkowych, nadmierna potliwość, nerkopochodne włóknienie układowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzadkoskurcz, saturacja krwi tętniczej, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żył powierzchniowych, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cyclodynon 20 mg
Lek Cyclodynon w postaci tabletek powlekanych zawiera 20 mg suchego wyciągu z owocu niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L. fructus) o współczynniku DER 7-11:1, ekstraktowany 70% etanolem. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy, w tym laktozę jednowodną (50 mg na tabletkę). Wystąpienie objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk czy trudności w oddychaniu, wymaga natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy, która może stanowić przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zespołami złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększając ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
charakterystyka produktu leczniczego, duszność, działania niepożądane przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, obrzęk, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, świąd, tabletka powlekana, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka zwyczajnego, wysypka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – EpiPen Jr.
Produkt leczniczy EpiPen Jr. zawiera epinefrynę w dawce 150 mikrogramów (0,15 mg) w objętości 0,3 ml roztworu do wstrzykiwań, przeznaczony do stosowania w nagłych przypadkach anafilaksji. Wstrzykiwacz automatyczny należy aplikować wyłącznie w przednio-boczną część uda, z wykluczeniem podawania w pośladek, a noga pacjenta powinna być unieruchomiona podczas iniekcji, zwłaszcza gdy wykonuje ją opiekun. Produkt jest jednorazowego użytku i wymaga natychmiastowego wezwania pomocy medycznej po podaniu dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca, cukrzycą, nadczynnością tarczycy, nadciśnieniem tętniczym, podeszłym wiekiem oraz u osób z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, ciężkimi zaburzeniami nerek, gruczolakiem prostaty, hiperkalcemią i hipokaliemią. U pacjentów z chorobą Parkinsona epinefryna może nasilać objawy choroby.
astma, choroba Parkinsona, choroba serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, dwufazowa reakcja anafilaktyczna, epinefryna, gruczolak prostaty, hiperkalcemia, hipokaliemia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie obwodowe, pirosiarczyn sodu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, tkanka tłuszczowa podskórna, wstrzykiwacz automatyczny, zaburzenia czynności nerek, zaleganie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentasa 4 g
Mesalazyna, substancja czynna leku Pentasa 4 g, może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10), a także bóle głowy i wysypkę. Bardzo rzadkie (<1/10 000) reakcje obejmują poważne zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), neuropatię obwodową, zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia, ostre zapalenie trzustki, hepatotoksyczność, śródmiąższową chorobę płuc oraz ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Mechanizmy niektórych poważnych działań, takich jak zapalenie mięśnia sercowego, trzustki, nerek i wątroby, mogą mieć podłoże alergiczne, choć nie są w pełni poznane. Nadwrażliwość na światło może prowadzić do ciężkich reakcji, zwłaszcza u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, alergiczne zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, bóle brzucha, cholestaza, choroba zapalna jelita, eozynofilia płucna, fotonadwrażliwość, gorączka polekowa, łysienie przemijające, marskość wątroby, mesalazyna, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wyprysk atopowy, zapalenie całej okrężnicy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apra-swift 30 mg
Lek Apra-swift zawierający arypiprazol charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana (częstość nieokreślona). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to akatyzja i nudności (>3% pacjentów). Szczególnie istotne są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym Torsades de pointes, zatrzymanie akcji serca, bradykardia), powikłania metaboliczne (cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, kwasica ketonowa), choroba zakrzepowo-zatorowa żył, zespół serotoninowy oraz drgawki typu grand mal. W trakcie terapii należy monitorować zaburzenia psychiczne (w tym myśli i próby samobójcze), zaburzenia kontroli impulsów, rabdomiolizę oraz objawy agresji i nadmiernego pobudzenia.
akatyzja, arypiprazol, arytmia, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, drgawki grand mal, dysfagia, dystonia, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kwasica ketonowa, leukopenia, napad przymusowego patrzenia, neutropenia, niedobór laktazy, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, poriomania, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, skurcz krtani, śpiączka hiperosmolarna, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół DRESS, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nonpres Duo 50 mg + 40 mg
Profil bezpieczeństwa leku Eplexemid, zawierającego eplerenon i furosemid, opiera się na danych z badań klinicznych EPHESUS i EMPHASIS-HF oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Eplerenon wykazuje częstość działań niepożądanych porównywalną z placebo, z niezbyt częstymi przypadkami odmiedniczkowego zapalenia nerek, eozynofilii oraz rzadką niedoczynnością tarczycy i hiperkaliemią. Furosemid najczęściej powoduje zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), hipowolemię i odwodnienie, szczególnie u osób starszych. Obie substancje mogą prowadzić do zaburzeń czynności nerek, od przemijającego wzrostu kreatyniny i mocznika do niewydolności nerek. W badaniu EPHESUS odnotowano nieistotny statystycznie wzrost udarów mózgu u pacjentów ≥75 lat. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z podziałem na bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, eplerenon i furosemid, ginekomastia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoproteinemia, hipowolemia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie trzustki, parestezja, plamica, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śpiączka hiperosmolarna, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, udar mózgu, wysypka pęcherzowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie naczyń, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deflegmin KIDS 15 mg/5 ml
Deflegmin KIDS, syrop zawierający 15 mg ambroksolu chlorowodorku w 5 ml, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (często), nudności (często) oraz niedoczulicę błony śluzowej jamy ustnej i gardła (często). Niezbyt często występują wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadko pojawiają się reakcje nadwrażliwości, wysypka i pokrzywka. Częstość nieznana obejmuje poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd oraz ciężkie dermatozy, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, ciężka reakcja skórna, Deflegmin KIDS, dermatoza, działanie niepożądane, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość gardła, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lekoklar mite 250 mg
Klarytromycyna, dostępna w postaci tabletek 250 mg (Lekoklar mite) i 500 mg (Lekoklar forte), jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Reakcje te mają zwykle łagodne nasilenie i występują z podobną częstością u dorosłych oraz dzieci. W populacji pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy dawkach 1000–2000 mg/dobę, obserwuje się częstsze występowanie działań niepożądanych, w tym wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i układu nerwowego. Dawka 4000 mg/dobę wiąże się z 3-4-krotnym wzrostem częstości tych zdarzeń. W praktyce klinicznej istotne jest monitorowanie parametrów laboratoryjnych oraz obserwacja pacjenta, zwłaszcza w kontekście potencjalnych interakcji lekowych i ryzyka rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu statyn, fibratów, kolchicyny lub allopurynolu.
aminotransferaza, anoreksja, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, enzym wątrobowy, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, ileostomia, interakcja lekowa, kandydoza, klarytromycyna, krwinka biała, leukopenia, neutropenia, niestrawność, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż żołądkowo-jelitowy, pokrzywka, przedłużone uwalnianie, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, stężenie kreatyniny, szum uszny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie słuchu, zakażenie prątkami, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie żołądka i jelit, zawiesina doustna, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Gadoksetynian disodu – Przeciwwskazania stosowania
Gadoksetynian disodu, substancja czynna leku Primovist, jest stosowany jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym (MRI). Preparat dostępny jest w ampułkostrzykawkach o objętościach 5,0 ml, 7,5 ml i 10,0 ml, zawierających 0,25 mmol/ml (181,43 mg/ml) gadoksetynianu disodu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą mieć różny przebieg, od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, co podkreśla konieczność dokładnego wywiadu alergologicznego przed podaniem leku. Preparat zawiera również 11,7 mg sodu na ml, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
choroba nerek, choroba wątroby, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, gadoksetynian disodu, grupa podwyższonego ryzyka, historia medyczna pacjenta, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nerek, Primovist, przeszczep wątroby, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na środek kontrastowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rezonans magnetyczny, roztwór do wstrzykiwań, sprzęt ratunkowy, środek kontrastowy, środek kontrastowy z gadolinem, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Działania niepożądane
Pentoksyfilina, pochodna metyloksantyny stosowana w leczeniu zaburzeń krążenia obwodowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, wzdęcia, ból brzucha oraz biegunkę, które są zależne od dawki i zwykle ustępują po odstawieniu leku. Istotne są również poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia oraz leukopenia/neutropenia, które wymagają regularnej kontroli morfologii krwi ze względu na ryzyko niewydolności szpiku i zwiększonej podatności na infekcje. Ponadto pentoksyfilina może powodować krwawienia, w tym do siatkówki, co stanowi wskazanie do natychmiastowego przerwania leczenia. Wśród działań niepożądanych odnotowano także reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie, ale zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, które wymagają pilnej interwencji i odstawienia leku.
aminotransferaza, arytmia, cholestaza, dusznica bolesna, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kolagenoza mieszana, krwawienie do siatkówki, leukopenia, małopłytkowość, metyloksantyna, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie siatkówki, pentoksyfilina, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krążenia obwodowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – FLT(18F) Synektik 1000 MBq/ml na dzień i godzinę kalibracji
Przy kwalifikacji pacjenta do badania z użyciem radiofarmaceutyku fluorodeoksytymidyny (¹⁸F) FLT(18F) Synektik, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, zwłaszcza nadwrażliwości na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Preparat zawiera chlorek sodu (≤3,35 mg Na⁺/ml) oraz etanol (≤790 mg/10 ml maksymalnej dawki), które mogą wywołać reakcje alergiczne u wrażliwych pacjentów. Aktywność radiofarmaceutyku wynosi 1000 MBq/ml, a pH roztworu mieści się w zakresie 4,5–8,5. Izotop ¹⁸F charakteryzuje się okresem półtrwania 109,77 minut, emituje promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 633 keV, co umożliwia diagnostykę PET. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć przebieg od łagodnych objawów skórnych do zagrażających życiu anafilaksji, dlatego szczegółowy wywiad alergologiczny jest niezbędny przed podaniem preparatu.
anihilacja pozytonu, choroba wątroby, dieta niskosodowa, FLT Synektik, fluorodeoksytymidyna, foton gamma, izotop fluoru, izotop tlenu, nadwrażliwość na substancję czynną, padaczka, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, roztwór do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biofuroksym 250 mg
Produkt leczniczy Biofuroksym, zawierający cefuroksym w dawkach 250 mg, 500 mg oraz 750 mg w formie proszku do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefuroksym, inne antybiotyki cefalosporynowe oraz u osób z ciężką nadwrażliwością na beta-laktamowe antybiotyki, takie jak penicyliny, monobaktamy czy karbapenemy. Ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych, szczególnie u pacjentów z historią anafilaksji, stosowanie Biofuroksymu jest bezwzględnie wykluczone. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, a w przypadku wątpliwości rozważenie alternatywnych grup antybiotyków. W sytuacjach łagodnej nadwrażliwości na penicyliny, stosowanie cefuroksymu może być rozważone jedynie pod ścisłym nadzorem klinicznym, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
antybiotyk cefalosporynowy, Biofuroksym, cefuroksym, ciężka niewydolność serca, ciężka reakcja anafilaktyczna, karbapenem, monobaktam, nadciśnienie wrażliwe na sód, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na antybiotyk beta-laktamowy, nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nefropatia, penicylina, pierścień beta-laktamowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram Grindeks 10 mg
Escitalopram Grindeks, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze, a także jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes. Należy unikać łączenia escytalopramu z innymi lekami wydłużającymi QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre przeciwpsychotyczne, makrolidy, fluorochinolony, leki przeciwgrzybicze i przeciwmalaryczne.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, arytmia serca, badanie EKG, bradykardia, CYP2C19, cytochrom P450, drżenie mięśniowe, działanie serotoninergiczne, escytalopram, farmakokinetyka leku, fluorochinolon, hemostaza, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, linezolid, lit w psychiatrii, makrolid, mania, moklobemid, myśli samobójcze, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, SNRI, SSRI, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia pokarmowa – Diagnostyka i diagnoza
Alergia pokarmowa to immunologiczna nadwrażliwość na białka pokarmowe, dotykająca około 8% dzieci i 2-3% dorosłych, z najczęstszymi alergenami takimi jak orzeszki ziemne, mleko krowie, skorupiaki, orzechy drzewne, jaja, ryby, soja i pszenica. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym, badaniu fizykalnym oraz testach diagnostycznych, w tym punktowych testach skórnych (SPT) o czułości >90% i swoistości ~50%, badaniach serologicznych (RAST, ImmunoCAP) oraz nowoczesnej diagnostyce molekularnej (CRD), która pozwala na identyfikację specyficznych komponentów alergenowych i ocenę ryzyka ciężkich reakcji. Dieta eliminacyjna i doustna próba prowokacji pokarmowej (OFC) pozostają kluczowymi narzędziami potwierdzającymi diagnozę, przy czym OFC jest złotym standardem, wykonywanym pod ścisłym nadzorem alergologicznym ze względu na ryzyko anafilaksji. Testy funkcjonalne, takie jak BAT i MAT, wykazują wysoką czułość i swoistość (np. MAT: czułość 93%, swoistość 96%), oferując obiecujące uzupełnienie diagnostyki.
alergen pokarmowy, alergia pokarmowa, alergia pokarmowa IgE-zależna, alergolog, atopowe zapalenie skóry, autostrzykawka z adrenaliną, badanie fizykalne, białaczka, degranulacja komórek tucznych, dermografizm, diagnostyka molekularna alergii, dieta eliminacyjna, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, podwójnie ślepa próba kontrolowana placebo, przeciwciało IgE, punktowy test skórny, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, sensytyzacja, test aktywacji bazofilów, test aktywacji komórek tucznych, układ odpornościowy, wywiad lekarski - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acopair 18 mcg
Lek Acopair zawierający bromek tiotropiowy, będący przeciwcholinergicznym środkiem stosowanym w terapii chorób układu oddechowego, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z 28 badań klinicznych obejmujących 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej, występująca u około 4% pacjentów, będąca efektem mechanizmu przeciwcholinergicznego. Ciężkie działania niepożądane obejmują jaskrę, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną), oraz zatrzymanie moczu, z częstotliwością zwiększającą się u osób starszych. Wśród innych zgłaszanych działań niepożądanych znajdują się m.in. zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, arytmie serca (migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, tachykardia), zapalenia dróg oddechowych, a także reakcje skórne i zaburzenia układu moczowego.
bezsenność, ból głowy, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysuria, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek przeciwcholinergiczny, mechanizm przeciwcholinergiczny, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, owrzodzenie skóry, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, wysypka, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zakażenie skóry, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Przeciwwskazania stosowania
Stosowanie rysperydonu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Reakcje alergiczne mogą mieć różne nasilenie, od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia objawowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na substancje pomocnicze, takie jak laktoza (obecna we wszystkich tabletkach powlekanych), barwniki (np. żółcień pomarańczowa FCF E110, tartrazyna E102), kwas benzoesowy (E210) w roztworach doustnych oraz aspartam (E951) w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Pacjenci z fenyloketonurią powinni unikać preparatów zawierających aspartam, a osoby z nietolerancją laktozy – tabletek zawierających laktozę. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (Rispolept Consta, Risperidone Teva) zawierają sód i nie można ich natychmiast odwołać po podaniu, co wymaga szczególnej ostrożności przed rozpoczęciem terapii.
dieta niskosodowa, fenyloketonuria, konsultacja alergologiczna, leczenie objawowe, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, podanie parenteralne, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, roztwór doustny, rysperydon, substancja czynna, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Siarczan niklu – Działania niepożądane
Siarczan niklu, stosowany w stężeniu 200 µg/cm² (162 µg/płatek) w testach płatkowych TRUE Test 36, jest kluczowym alergenem w diagnostyce alergii kontaktowej na nikiel. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe reakcje skórne, takie jak przewlekłe dodatnie reakcje utrzymujące się tygodnie lub miesiące, uczucie pieczenia, przejściowe odbarwienia, rumień oraz zaostrzenie istniejących zmian zapalnych, zwłaszcza gdy test wykonywany jest w fazie aktywnego zapalenia skóry. Rzadko dochodzi do aktywnej sensytyzacji, czyli indukcji nowej alergii na nikiel, a bardzo rzadko do ogólnoustrojowych reakcji uczuleniowych, w tym anafilaksji, która jednak nie została odnotowana w dokumentacji klinicznej TRUE Test 36. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) dla przewlekłych reakcji i podrażnień spowodowanych taśmą mocującą, do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) dla uczulenia i reakcji ogólnoustrojowych.
aktywna sensytyzacja, alergia kontaktowa, alergia skórna, dodatnia reakcja testowa, hipotensja, leczenie przeciwzapalne, miejscowa reakcja skórna, miejscowy kortykosteroid, nadwrażliwość kontaktowa, plaster do prób prowokacyjnych, podrażnienie taśmą chirurgiczną, przewlekła reakcja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja uczuleniowa, rumień, siarczan niklu, test płatkowy, TRUE Test, zaburzenie pigmentacji, zaostrzenie zmian zapalnych, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Immunoterapia alergenowa z zastosowaniem preparatów zawierających tymotkę łąkową (Phleum pratense) wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa ze względu na ryzyko ciężkich reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonego alergologa w warunkach umożliwiających natychmiastową resuscytację, z dostępem do epinefryny. Przed każdym podaniem preparatu konieczna jest ocena stanu klinicznego pacjenta, w tym wykluczenie gorączki, ostrych infekcji oraz ocena tolerancji poprzedniej dawki i czynności płuc u chorych z astmą. Po iniekcji zalecana jest obserwacja pacjenta przez 30-60 minut, a w przypadku wystąpienia działań niepożądanych czas obserwacji należy wydłużyć lub rozważyć hospitalizację. W dniu podania preparatu pacjent powinien unikać wysiłku fizycznego, alkoholu, przegrzania oraz ciężkostrawnych posiłków.
alergen pyłku traw, alergolog, ciężki atak astmy, czynność płuc, duszność, epinefryna, immunoterapia alergenowa, leczenie farmakologiczne, niedociśnienie, obrzęk krtani, ostra infekcja, pokrzywka, preparat biologiczny, pyłek trawy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, stan zapalny, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Klotrymazol – Działania niepożądane
Klotrymazol, szeroko stosowany lek przeciwgrzybiczy, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak reakcje alergiczne (w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, duszność, niedociśnienie tętnicze, omdlenia), występują rzadko, ale wymagają natychmiastowej interwencji. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą skóry i błon śluzowych, manifestując się świądem, rumieniem, pieczeniem, wysypką, pokrzywką, kontaktowym zapaleniem skóry, złuszczaniem naskórka, parestezjami oraz pęcherzami. W postaciach dopochwowych obserwuje się często uczucie pieczenia, świąd, rumień, krwawienia, złuszczanie i upławy. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha i nudności, występują rzadziej. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), zależnie od rodzaju objawu i postaci leku.
duszność, interakcja lekowa, klotrymazol, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, krwawienie z pochwy, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherz skórny, pokrzywka, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, substancja przeciwgrzybicza, świąd sromu, terapia przeciwgrzybicza, upławy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zakażenie wtórne, złuszczanie naskórka, złuszczanie pochwy - Leksykon leków
Działania niepożądane – MST Continus 100 mg
Siarczan morfiny, substancja czynna MST Continus, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie, zwłaszcza przy dawkach 30 mg i 60 mg zawierających barwnik E 110. Morfina wywołuje zaburzenia psychiczne, takie jak zmiany poziomu aktywności, bezsenność, zaburzenia percepcji, stany splątania, a także ryzyko uzależnienia, które może pojawić się nawet przy dawkach terapeutycznych. W układzie nerwowym obserwuje się depresję oddechową zależną od dawki, sedację, zawroty głowy, bóle głowy, mimowolne skurcze mięśni oraz rzadziej napady drgawkowe i parestezje. Częstość występowania nudności i zaparć jest bardzo wysoka, co jest charakterystyczne dla długotrwałej terapii opioidami. Dodatkowo mogą pojawić się zaburzenia widzenia, tachykardia, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli oraz zmiany w funkcji wątroby i trzustki, w tym zapalenie trzustki o nieustalonej częstości.
allodynia, bezsenność, bradykardia, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, dysforia, hiperalgezja, kolka nerkowa, kolka żółciowa, mioza, napad drgawkowy, niedrożność jelit, obrzęk płuc, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sedacja, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relumo 20 mg
Omeprazol w dawce 20 mg, stosowany w postaci kapsułek dojelitowych (Relumo), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii i monitorowania pacjentów. Najczęściej (1-10%) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia, które mogą zwiększać ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, są rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia (rzadko) oraz hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia (częstość nieznana), mogą prowadzić do osłabienia, skurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu.
agranulocytoza, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, encefalopatia, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułki dojelitowe, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omeprazol, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramicor 2,5 mg
Przed rozpoczęciem terapii ramiprylem (lek Ramicor) konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą prowadzić do poważnych powikłań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego, idiopatycznego lub indukowanego inhibitorami ACE/AIIRA), a także stosowanie sakubitrylu z walsartanem bez zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu. Ponadto, Ramicor jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z określonymi błonami), u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i poważnych uszkodzeń płodu.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, hemodializa, hemofiltracja, hipoplazja kości czaszki, hipotensja płodowa, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość na ramipryl, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, teratogenność, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Antytoksyna botulinowa A B E nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu B i nie mniej niż 100 j.m. antytoksyny botulinowej typu E/ml
Przedawkowanie antytoksyny botulinowej ABE (500 j.m. A + 500 j.m. B + 100 j.m. E na ml, roztwór do wstrzykiwań) niesie ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych (anafilaksja, wysypka, pokrzywka) oraz objawów neurologicznych (drętwienie, parestezje, zaburzenia koordynacji i świadomości). Pojedyncza ampułka 10 ml zawiera łącznie 5000 j.m. antytoksyny typu A, 5000 j.m. typu B oraz 1000 j.m. typu E, co podkreśla konieczność precyzyjnego dawkowania. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hemodynamiczne (hipotensja, tachykardia, arytmie) oraz nasilone reakcje miejscowe w miejscu podania.
antytoksyna botulinowa ABE, botulizm, choroba posurowicza, hipotensja, objaw neurologiczny, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk twarzy, parestezja, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemodynamiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, splątanie, świąd skóry, tachykardia, toksyna botulinowa, wstrząs, zaburzenie koordynacji, zaburzenie poznawcze, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanirva 2,5 mg
Rywaroksaban, antagonista czynnika Xa, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w 19 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 412 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, w tym epistaksis (4,5%) i krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem działania leku. Częstość krwawień waha się od 6,8% (profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawów) do 39,5% (leczenie ŻChZZ u dzieci i młodzieży), a niedokrwistość od 0,15% do 5,9%. Ryzyko krwawień jest wyższe u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz stosujących inne leki wpływające na hemostazę. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk, duszność i wstrząs, a także objawy niedokrwienia mięśnia sercowego. Wśród powikłań zgłaszano zespół ciasnoty przedziałów powięziowych i niewydolność nerek z powodu hipoperfuzji.
andeksanet alfa, antagonista czynnika Xa, aprotynina, desmopresyna, epistaxis, hemostaza chirurgiczna, kaskada krzepnięcia, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, małopłytkowość, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, węgiel aktywny, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hedelix 40 mg/5 ml
Produkt leczniczy Hedelix w formie syropu zawiera 40 mg/5 ml wyciągu gęstego z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.). W trakcie stosowania mogą wystąpić działania niepożądane, głównie o charakterze immunologicznym i żołądkowo-jelitowym, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona (częstość nieznana). Do reakcji immunologicznych należą pokrzywka, wysypka skórna oraz duszność, które mogą wskazywać na reakcje alergiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu anafilaksję lub obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe obejmują nudności, wymioty oraz biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak dzieci, osoby starsze czy osoby z chorobami współistniejącymi.
biegunka, bluszcz pospolity, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, działanie niepożądane, farmakoterapia, klasyfikacja częstości działań niepożądanych, monitorowanie działań niepożądanych, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, syrop Hedelix, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydrocortisone Pharmis
Hydrokortyzon, stosowany w terapii kortykosteroidowej, wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, z częstą oceną pacjenta w celu dostosowania dawki do nasilenia choroby. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaniku kory nadnerczy, co wymaga stopniowego odstawiania leku, trwającego tygodnie lub miesiące, aby zapobiec ostrej niewydolności nadnerczy i zaostrzeniu choroby. W trakcie terapii konieczne jest zwiększenie dawki w sytuacjach stresowych, urazach czy zabiegach chirurgicznych. Kortykosteroidy zwiększają ryzyko zakażeń, maskują ich objawy i mogą powodować reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne. Szczepienia żywymi szczepionkami są przeciwwskazane przy dawkach immunosupresyjnych, a odpowiedź na szczepionki inaktywowane może być osłabiona. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z gruźlicą, chorobami wątroby, serca, jaskrą, zaburzeniami psychicznymi oraz u dzieci, u których kortykosteroidy mogą powodować zahamowanie wzrostu i wzrost ciśnienia śródczaszkowego.
centralna retinopatia surowicza, działanie immunosupresyjne, guz chromochłonny, hipokaliemia, hydrokortyzon, kardiomiopatia przerostowa, miastenia, mięsak Kaposiego, niedoczynność tarczycy, odstawienie kortykosteroidów, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, ostra niedoczynność nadnerczy, ostre zapalenie trzustki, perforacja rogówki, psychoza steroidowa, reakcja anafilaktyczna, tłuszczakowatość zewnątrzoponowa, urazowe uszkodzenie mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs septyczny, wtórna niewydolność kory nadnerczy, zaćma podtorebkowa tylna, zakażenie grzybicze, zanik kory nadnerczy, zapalenie otrzewnej, zapalenie uchyłków jelita, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reltebon 5 mg
Oksykodon, substancja czynna leku Reltebon, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności i zaparcia, szczególnie na początku terapii. Najpoważniejszym zagrożeniem jest depresja oddechowa, zwłaszcza u osób starszych i osłabionych, mogąca prowadzić do niedotlenienia i zatrzymania oddechu. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, drgawki, niedrożność jelit, zespół odstawienny oraz zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego. Oksykodon może także powodować zwężenie źrenic, skurcz oskrzeli, zmniejszenie odruchu kaszlowego oraz niedociśnienie tętnicze u predysponowanych pacjentów. Ryzyko uzależnienia od leku istnieje nawet przy dawkach terapeutycznych i jest zależne od indywidualnych czynników, dawki oraz czasu trwania terapii.
brak miesiączki, cellulitis, cholestaza, depresja oddechowa, derealizacja, dysfagia, dysfonia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hiperalgezja, hipertonia, hipogonadyzm, hipotonia, kolka żółciowa, krwiomocz, limfadenopatia, melaena, nadwrażliwość, nadwrażliwość słuchowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, odwodnienie, omamy, ośrodkowy bezdech senny, padaczka, parestezja, pokrzywka, przedawkowanie opioidów, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, tachykardia, uzależnienie od leku, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia percepcji, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół odstawienny u noworodka, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Intralipid 10% 100 mg/ml
Intralipid 10% to emulsja do infuzji zawierająca 100 g oczyszczonego oleju sojowego w 1000 ml, stosowana w terapii żywieniowej. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, głównie niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) lub bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych objawów należą ból głowy, wzrost temperatury ciała, drżenia, dreszcze oraz uczucie zmęczenia. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje anafilaktyczne, zaburzenia krążenia (niedociśnienie lub nadciśnienie), przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych, małopłytkowość, hemoliza, retikulocytoza, priapizm u mężczyzn oraz reakcje skórne jak pokrzywka i wysypka. Długotrwałe stosowanie u niemowląt może prowadzić do małopłytkowości, podwyższenia enzymów wątrobowych oraz zwiększenia stężenia cholesterolu.
ból brzucha, ból głowy, dreszcze, drżenie, działanie niepożądane, emulsja do infuzji, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hiperlipemia, Intralipid, małopłytkowość, naciek tłuszczu, niedociśnienie tętnicze, nudności, olej sojowy, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retikulocytoza, śpiączka, terapia żywieniowa, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krwi, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gamma anty-D 50
Preparat GAMMA anty-D 50 zawiera immunoglobulinę ludzką anty-D w stężeniu 50 mikrogramów/ml (250 j.m. na ampułkę) i jest przeznaczony do podawania wyłącznie pozanaczyniowego, z wyraźnym zakazem podawania dożylnego ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym wstrząsu. Preparat nie jest wskazany dla noworodków oraz kobiet z dodatnim czynnikiem Rh (D+). Zawiera białko ludzkie w ilości co najmniej 30 mg oraz IgA w stężeniu nie przekraczającym 50 mikrogramów/ml, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedoborem IgA ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. Po podaniu preparatu zaleca się obserwację pacjenta przez minimum 20 minut w celu wczesnego wykrycia ewentualnych reakcji nadwrażliwości.
adrenalina, anafilaksja, czynnik Rh dodatni, glikokortykosteroid, immunoglobulina ludzka anty-D, lek przeciwhistaminowy, niedobór IgA, odpowiedź alergiczna, osocze ludzkie, podanie dożylne, pokrzywka uogólniona, przeciwciała przeciw IgA, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia krwi, świszczący oddech, wstrząs, wysypka skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duracef 250 mg/5 ml
Cefadroksyl, substancja czynna preparatu Duracef, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla cefalosporyn. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, niestrawność, nudności i wymioty, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Podanie leku podczas posiłku może zmniejszyć nasilenie nudności bez wpływu na wchłanianie. Szczególnie istotnym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, o nieznanej częstości występowania, mogące pojawić się w trakcie lub po zakończeniu terapii. Reakcje alergiczne, w tym gorączka (często), świąd, wysypka i pokrzywka (rzadko), zwykle ustępują po odstawieniu leku. Poważniejsze reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, choroba posurowicza, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczno-rozpływna martwica naskórka, mają nieznaną częstość i mogą zagrażać życiu.
agranulocytoza, biegunka, ból stawów, cefadroksyl, cefalosporyna, cholestaza, choroba posurowicza, dysfagia, działanie niepożądane, gorączka, idiosynkrazja, kandydoza narządów płciowych, neutropenia, niestrawność, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, świąd, świąd narządów płciowych, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie pochwy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orizon 0,5 mg
Produkt leczniczy Orizon (rysperydon) charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (≥10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność, z parkinsonizmem i ataksją wykazującymi zależność od dawki. W zakresie zakażeń bardzo często obserwuje się zapalenie płuc, oskrzeli, górnych dróg oddechowych, zatok, zakażenia dróg moczowych, zapalenie ucha oraz grypę. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, leukopenia, trombocytopenia i niedokrwistość, a także agranulocytoza o nieznanej częstości, stanowiąca poważne zagrożenie dla pacjenta. Wśród reakcji immunologicznych rzadko notuje się nadwrażliwość, a reakcje anafilaktyczne, choć o nieznanej częstości, wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, akaroza skórna, ataksja, bezsenność, ból głowy, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, eozynofilia, glikozuria, grzybica paznokci, hiperglikemia, hiperinsulinemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, jadłowstręt, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, parkinsonizm, polidypsja, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, trombocytopenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha, zapalenie zatok, zatrucie wodne, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH - Leksykon substancji czynnych
Wiechlina łąkowa – Działania niepożądane
Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem produktu POLLINEX+Rye, zawierającego alergoidy 13 traw, w tym wiechliny łąkowej (Poa pratensis), wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe w miejscu iniekcji, takie jak zaczerwienienie, obrzęk przekraczający 5 cm oraz świąd, a rzadziej przejściowe stwardnienie podskórne. Reakcje ogólnoustrojowe dzielą się na łagodne (świąd oczu, kichanie, kaszel, uogólniona pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli, nasilenie egzemy atopowej, zmęczenie), umiarkowane i ciężkie (nasilony świszczący oddech, duszność, obrzęk Quinckego) oraz najcięższe – wstrząs anafilaktyczny, który może wystąpić rzadko, ale stanowi zagrożenie życia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny. Ponadto, bardzo rzadko mogą pojawić się późne reakcje posurowicze objawiające się gorączką, bólami stawów, pokrzywką i obrzękiem węzłów chłonnych, zwykle kilka dni po podaniu preparatu.
alergoidy pyłku traw, egzema atopowa, immunoterapia alergenowa, obrzęk Quinckego, pokrzywka uogólniona, pyłek trawy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, stwardnienie podskórne, świąd oka, świszczący oddech, wiechlina łąkowa, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esotkaleno
Produkt leczniczy Esotkaleno, zawierający glikokortykosteroidy, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym immunosupresję zwiększającą ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych. Należy monitorować możliwość maskowania objawów infekcji oraz ryzyko reaktywacji utajonych zakażeń, takich jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B. Stosowanie leku jest wskazane wyłącznie w ściśle określonych sytuacjach klinicznych, często z równoczesnym leczeniem przeciwinfekcyjnym, np. w ostrych zakażeniach wirusowych, przewlekłym zapaleniu wątroby z HBsAg+, czy w okresie szczepień żywymi szczepionkami. Konieczna jest ścisła kontrola parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym ciśnienia tętniczego, gęstości mineralnej kości, glikemii, oraz regularne badania okulistyczne co 3 miesiące, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Dawkowanie i monitorowanie powinny uwzględniać ryzyko powikłań takich jak osteoporoza, nadciśnienie, cukrzyca, zaburzenia psychiczne, jaskra, ryzyko perforacji przewodu pokarmowego oraz ryzyko przełomu nerkowego u pacjentów z twardziną układową. Produkt zawiera mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co klasyfikuje go jako lek „wolny od sodu”.
bradykardia, chorioretinopatia, choroba wrzodowa, cukrzyca, dysfagia, fluorochinolon, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny, immunosupresja, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, opryszczka zwykła, ospa wietrzna, osteoporoza, perforacja jelit, poliomyelitis, półpasiec, reakcja anafilaktyczna, szczepienia ochronne, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita, zaburzenia psychiczne, zaburzenia widzenia, zaćma, zakażenia oportunistyczne, zakażenie grzybicze, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie ścięgien, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie wątroby, zapalenie węzłów chłonnych, zerwanie ścięgna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Instillido 20 mg/ml
Instillido to żel zawierający lidokainę chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml, dostępny w ampułko-strzykawkach o pojemności 6 ml (120,6 mg lidokainy) lub 11 ml (221,1 mg lidokainy). Produkt charakteryzuje się pH 6,5 i jest stosowany miejscowo. Działania niepożądane są rzadkie przy prawidłowym stosowaniu, jednak ryzyko ich wystąpienia wzrasta przy przekroczeniu zalecanego dawkowania lub aplikacji na uszkodzone błony śluzowe bądź obszary z zaburzonym krążeniem, co może prowadzić do zwiększonego wchłaniania i toksyczności ogólnoustrojowej. Objawy toksyczności lidokainy obejmują parestezje, zawroty głowy, senność, drgawki (układ nerwowy), niedociśnienie, bradykardię, zaburzenia rytmu serca (układ sercowo-naczyniowy) oraz depresję oddechową (układ oddechowy).
amidowy lek znieczulający, bradykardia, depresja oddechowa, drgawka, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, kontaktowe zapalenie skóry, lidokaina, lidokaina chlorowodorek, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, ostra toksyczność, parestezja, podrażnienie miejsca podania, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, splątanie, stężenie w osoczu, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sotahexal 80
Chlorowodorek sotalolu (SotaHEXAL) jest lekiem przeciwarytmicznym klasy III o właściwościach beta-adrenolitycznych, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, zwłaszcza torsade de pointes. Nagłe odstawienie sotalolu może prowadzić do zaostrzenia dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca oraz zawału mięśnia sercowego, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez 1-2 tygodnie oraz ścisłą obserwację pacjentów, szczególnie z chorobą niedokrwienną serca. Ryzyko torsade de pointes wzrasta przy wydłużeniu odstępu QT, bradykardii, hipokaliemii, hipomagnezemii, wysokim stężeniu sotalolu w osoczu oraz jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT. Dawki do 320 mg wiążą się z ryzykiem ciężkiej proarytmii <2%, natomiast wyższe dawki podwajają to ryzyko, szczególnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca i utrwalonym częstoskurczem komorowym (ryzyko ~7%). Monitorowanie EKG, zwłaszcza odstępu QTc (>480 ms wymaga ostrożności, >550 ms wskazuje na konieczność zmniejszenia dawki lub odstawienia leku), jest niezbędne.
arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, dysfunkcja lewej komory, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek beta-adrenolityczny, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na katecholaminy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wieńcowa, ostra hipoglikemia, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, sotalol, torsade de pointes, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie zatokowe, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pragiola 100 mg
Lek Pragiola, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg w postaci kapsułek twardych, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą mieć różny stopień nasilenia, od łagodnych objawów skórnych po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. Podczas kwalifikacji do leczenia należy szczegółowo zebrać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na pregabalinę lub leki o podobnej strukturze chemicznej oraz na nadwrażliwość na składniki pomocnicze preparatu. W przypadku podejrzenia reakcji nadwrażliwości leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie, a pacjent powinien być poinformowany o konieczności unikania pregabaliny w przyszłości.
atopia, charakterystyka produktu leczniczego, kapsułki twarde, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na pregabalinę, objawy reakcji alergicznej, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk twarzy, obrzęk warg, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, składniki pomocnicze, świąd, trudność w oddychaniu, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Topotecan medac 1 mg/ml
Topotecan medac, stosowany w leczeniu nawrotowego raka jajnika oraz drobnokomórkowego raka płuca, charakteryzuje się przewidywalnym i odwracalnym profilem toksyczności hematologicznej, bez kumulacji w kolejnych cyklach terapii. Najczęstszymi hematologicznymi działaniami niepożądanymi są ciężka neutropenia (granulocyty < 0,5 x 10^9/l) występująca u 55% pacjentów podczas pierwszego kursu, utrzymująca się ≥ 7 dni u 20%, oraz małopłytkowość (płytki < 25 x 10^9/l) u 25% pacjentów. Niedokrwistość umiarkowana do ciężkiej (Hb ≤ 8,0 g/dl) dotyczy 37% pacjentów, a transfuzje erytrocytarne są konieczne u 52%. Profil bezpieczeństwa w terapii skojarzonej z cisplatyną jest podobny, choć toksyczność hematologiczna jest mniejsza niż w monoterapii topotekanem, ale większa niż przy samym cisplatynie.
anoreksja, drobnokomórkowy rak płuca, gorączka neutropeniczna, granulocyty obojętnochłonne, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, nawrotowy rak jajnika, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, rak szyjki macicy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczność hematologiczna, transfuzja masy płytkowej, wynaczynienie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błon śluzowych, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – SimvaHexal 20 20 mg
Profil bezpieczeństwa symwastatyny (SimvaHEXAL) został potwierdzony w dużych badaniach klinicznych, takich jak Heart Protection Study (HPS, n=20 536) oraz Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S, n=4 444). W badaniu HPS, przy dawce 40 mg/dobę przez około 5 lat, odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 4,8% w grupie leczonej symwastatyną i 5,1% w grupie placebo. Miopatia występowała rzadko (<0,1%), a podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3× ULN) obserwowano u 0,21% pacjentów na symwastatynie vs 0,09% w grupie placebo. W populacji pediatrycznej (wiek 10-17 lat, n=175) z rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną profil bezpieczeństwa był zbliżony do placebo, jednak brak jest danych dotyczących długotrwałego (>1 rok) stosowania i wpływu na rozwój fizyczny i płciowy.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, bezsenność, ból głowy, ból mięśni, choroba ścięgna, depresja, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, kurcz mięśni, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, parestezja, polekowa zmiana liszajowata, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, zaburzenie pamięci, zaburzenie wzwodu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zerwanie mięśnia, zespół nadwrażliwości, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lepsitam 1000 mg
Lek Lepsitam, zawierający lewetyracetam, wykazuje profil bezpieczeństwa spójny w różnych grupach wiekowych i wskazaniach terapeutycznych w leczeniu padaczki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia. Dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 3416 pacjentów oraz z okresu po wprowadzeniu leku do obrotu. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwraca ryzyko poważnych powikłań, takich jak pancytopenia, encefalopatia odwracalna po przerwaniu terapii, rabdomioliza (częstsza u pacjentów japońskich), a także zaburzenia psychiczne, w tym depresja, agresja, myśli i próby samobójcze. Współistniejące stosowanie topiramatu zwiększa ryzyko jadłowstrętu, co może wymagać interwencji medycznej.
agranulocytoza, ataksja, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad częściowy, napad paniki, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, topiramat, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Veriflo (25 mcg+ 50 mcg)/dawkę inh.
Produkt leczniczy Veriflo, aerozol inhalacyjny zawierający salmeterol (25 μg) oraz flutykazon propionian w dawkach 50 μg, 125 μg lub 250 μg na dawkę odmierzoną, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników bez synergistycznego nasilenia efektów niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc u pacjentów z POChP, zapalenie oskrzeli, hipokaliemię oraz bóle głowy (bardzo często). Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, paradoksalny skurcz oskrzeli oraz zaburzenia rytmu serca. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy. Działania niepożądane związane z β2-mimetykami, takie jak drżenia mięśni i kołatanie serca, mają charakter przemijający i ulegają złagodzeniu podczas kontynuacji terapii.
beta2-mimetyk, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, flutykazon propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie części nosowej gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości