reakcja anafilaktyczna
Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) to nagła, ciężka, systemowa reakcja alergiczna o potencjalnie zagrażającym życiu charakterze. Występuje w wyniku ekspozycji na alergen u osoby wcześniej uczulonej. Do najczęstszych czynników wywołujących należą pokarmy (szczególnie orzechy, skorupiaki), leki (antybiotyki, NLPZ), jad owadów oraz lateks.
Patofizjologicznie anafilaksja polega na masywnym uwolnieniu mediatorów zapalnych (m.in. histamina, leukotrieny) z komórek tucznych i bazofilów. Prowadzi to do rozszerzenia naczyń, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i innych objawów. Klinicznie manifestuje się wielonarządowo – charakterystyczne są objawy skórne (pokrzywka, obrzęk), oddechowe (duszność, obrzęk krtani), sercowo-naczyniowe (spadek ciśnienia, tachykardia) oraz żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka).
Leczenie anafilaksji wymaga natychmiastowego działania. Lekiem pierwszego rzutu jest adrenalina podana domięśniowo, najlepiej w przednio-boczną część uda. Dodatkowo stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy. Każdy pacjent po przebytej anafilaksji powinien zostać zaopatrzony w ampułkostrzykawkę z adrenaliną oraz przeszkolony w jej stosowaniu. Kluczowe jest również ustalenie czynnika wywołującego i jego unikanie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone STADA 250 mg
Abirateron, stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego, charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, w którym najczęściej występują obrzęk obwodowy (23%), hipokaliemia (18%), nadciśnienie tętnicze (22%) oraz infekcje dróg moczowych (>10%). Poważne działania niepożądane stopnia 3. i 4. obejmują hipokaliemię (6%), nadciśnienie (7%) i hepatotoksyczność (6-8,4%), manifestującą się podwyższonymi wartościami aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz bilirubiny. Mechanizm działania leku wiąże się z efektem mineralokortykosteroidowym, co wymaga monitorowania elektrolitów i ciśnienia tętniczego. Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów redukuje częstość i nasilenie tych działań niepożądanych. W badaniach klinicznych wykluczono pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, istotnymi chorobami serca, ciężką niewydolnością serca (klasy III-IV wg NYHA) oraz znaczącymi odchyleniami parametrów wątrobowych (AlAT, AspAT ≥2,5x GGN, bilirubina >1,5x GGN).
aminotransferazy, arytmia, biegunka, bilirubina całkowita, częstoskurcz, dławica piersiowa, dusznica bolesna, dysfunkcja lewej komory, efekt mineralokortykosteroidowy, frakcja wyrzutowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, infekcja dróg moczowych, kortykosteroid, krwiomocz, migotanie przedsionków, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk obwodowy, osteoporoza, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewlekła choroba wątroby, rabdomioliza, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, sepsa, tachykardia, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, złamania - Leksykon substancji czynnych
Imipenem – Działania niepożądane
Imipenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, stosowany dożylnie z cylastatyną w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. W badaniach klinicznych na 1723 pacjentach najczęściej obserwowano nudności (2,0%), biegunkę (1,8%), wymioty (1,5%), wysypkę (0,9%) oraz zapalenie żył (3,1%). Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje eozynofilię (często), pancytopenię, neutropenię, leukopenię, trombocytopenię (niezbyt często), a także rzadkie przypadki agranulocytozy i niedokrwistości hemolitycznej. Neurotoksyczność manifestuje się drgawkami (0,4%), encefalopatią, parestezjami i miokloniami, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami neurologicznymi. Wśród poważnych powikłań wymienia się reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (TEN, zespół Stevensa-Johnsona), piorunujące zapalenie wątroby oraz ostra niewydolność nerek, co podkreśla konieczność intensywnej obserwacji klinicznej i laboratoryjnej podczas terapii.
agranulocytoza, aminotransferazy, azotemia przednerkowa, bezmocz, biegunka, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, drgawki, duszność, dyskineza, działania niepożądane, encefalopatia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, granulocytopenia, hiperwentylacja, imipenem z cylastatyną, kandydoza, karbapenemy, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, megacolon toxicum, miastenia, mioklonie, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, skąpomocz, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, trombocytoza, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Febrofen 200 mg
Ketoprofen w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Febrofen 200 mg) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, zwłaszcza przy historii reakcji anafilaktycznych, astmy oskrzelowej, obrzęku naczynioruchowego czy pokrzywki. Przeciwwskazania obejmują także czynną chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforację, ciężką niewydolność wątroby, nerek i serca oraz trymestr III ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, zahamowania czynności skurczowej macicy i krwawień okołoporodowych. Ze względu na właściwości antyagregacyjne ketoprofenu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów ze skazą krwotoczną, trombocytopenią oraz stosujących pełne dawki leków przeciwzakrzepowych.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, choroba zapalna jelit, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, farmakokinetyka leku, glikokortykosteroid, gorączka infekcyjna, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja anafilaktyczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, trymestr ciąży, właściwość antyagregacyjna, wysypka skórna, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia, zaostrzenie astmy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metafen Paracetamol 500 mg
Metafen Paracetamol, zawierający 500 mg paracetamolu w każdej tabletce, wykazuje rzadkie działania niepożądane, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z predyspozycjami. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje nadwrażliwości skórnej takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), skurcz oskrzeli u osób z nadwrażliwością na NLPZ, trombocytopenia oraz zaburzenia czynności wątroby. Częstość występowania tych działań jest bardzo rzadka (<1/10 000), jednak ich potencjalna śmiertelność i powikłania wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i odstawienia leku. W przypadku TEN śmiertelność może sięgać 30-40%, a trombocytopenia może prowadzić do poważnych zaburzeń krzepnięcia, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwkrzepliwych lub podczas zabiegów inwazyjnych.
dawka terapeutyczna, dawkowanie, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, klasyfikacja układowo-narządowa, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwkrzepliwy, MedDRA, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość skórna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność oddechowa, osutka krostkowa, paracetamol, personel medyczny, powikłanie krwotoczne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczność wątrobowa, trombocytopenia, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Lek Nebulin, dostępny w dawkach 0,5 mg/2 ml oraz 1 mg/2 ml jako zawiesina do nebulizacji, zawiera zmikronizowany budezonid – glikokortykosteroid stosowany w terapii chorób układu oddechowego. Głównym i jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na budezonid lub substancje pomocnicze, która może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Preparat ma pH 4,0-5,0 i jest przeznaczony do podawania drogą wziewną, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią alergii na składniki leku.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amotaks 500 mg
Ocena wpływu amoksycyliny (Amotaks 500 mg, kapsułki twarde) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa ze względu na bezpieczeństwo farmakoterapii, choć brak jest dedykowanych badań klinicznych w tym zakresie. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (osłabienie, złe samopoczucie, zawroty głowy), zawroty głowy oraz drgawki, które mogą znacząco upośledzać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z obciążeniami neurologicznymi, zaburzeniami równowagi oraz osoby starsze, u których ryzyko wystąpienia tych objawów jest zwiększone. Lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz konieczności zaprzestania prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia niepokojących symptomów.
aminopenicyliny, amoksycylina trójwodna, bezpieczeństwo farmakoterapii, drgawki, działanie niepożądane, obciążenie neurologiczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, wpływ leku na prowadzenie pojazdów, zaburzenie koordynacji, zaburzenie równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concerta 36 mg
Concerta, zawierająca chlorowodorek metylofenidatu w dawkach 18 mg i 36 mg o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący różne układy i narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak bezsenność, nerwowość i ból głowy (występujące u ≥1/10 pacjentów), a także zaburzenia metaboliczne, w tym jadłowstręt i zmniejszenie apetytu (≥1/100 do <1/10). U dzieci długotrwale leczonych może dochodzić do umiarkowanego zmniejszenia przyrostu masy ciała i wzrostu, co wymaga regularnego monitorowania antropometrycznego. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują nagłą śmierć sercową (<1/10 000), stany maniakalne, dezorientację, zaburzenia libido i splątanie (≥1/10 000 do <1/1000), a także próby samobójcze i przemijający nastrój depresyjny (<1/10 000). Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i plamica małopłytkowa (≥1/100 do <1/10), oraz reakcje nadwrażliwości (≥1/1000 do <1/100) również wymagają uwagi klinicznej.
apatia, bezsenność, ból głowy, chlorowodorek metylofenidatu, Concerta, częstomocz, dezorientacja, długotrwała erekcja, ginekomastia, jadłowstręt, krwiomocz, lek o natychmiastowym uwalnianiu, leukopenia, łuszczenie się skóry, morfologia krwi, nagła śmierć sercowa, nerwowość, niedokrwistość, nieprawidłowe myślenie, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, pokrzywka, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stan maniakalny, stan splątania, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, urojenie, uzależnienie, wyprysk skórny, wysypka, zaburzenie libido, zaburzenie myślenia, zaburzenie wzwodu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zevesin
Przed rozpoczęciem terapii bursztynianem solifenacyny (Zevesin) konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej przyczyn częstomoczu, ze szczególnym uwzględnieniem niewydolności serca i chorób nerek. W przypadku zakażenia układu moczowego należy najpierw wdrożyć leczenie przeciwbakteryjne. Produkt wymaga ostrożności u pacjentów z klinicznie istotnym zwężeniem drogi odpływu moczu, zaburzeniami obturacyjnymi przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min, dawka max 5 mg), umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh 7-9 pkt, dawka max 5 mg) oraz u osób leczonych silnymi inhibitorami CYP3A4. Należy monitorować pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz neuropatią autonomicznego układu nerwowego.
bisfosfonian, brak laktazy, bursztynian solifenacyny, choroba nerek, częstomocz, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klirens kreatyniny, leczenie przeciwbakteryjne, nadreaktywność wypieracza, nadreaktywność wypieracza neurogennego, neuropatia autonomiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skala Child-Pugh, torsade de pointes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie przełyku, zatrzymanie moczu, zespół wydłużonego QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie drogi odpływu moczu, zwolniona perystaltyka przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mepidont 3% 30 mg/ml
Lek Mepidont 3% zawiera mepiwakainę chlorowodorek w stężeniu 30 mg/ml (54 mg w 1,8 ml ampułce) i jest przeznaczony do stosowania w stomatologii jako roztwór do wstrzykiwań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na mepiwakainę lub inne składniki preparatu, w tym substancje pomocnicze. Przed podaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji nadwrażliwości na środki znieczulenia miejscowego typu amidowego. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), obrzęk naczynioruchowy, objawy ze strony układu oddechowego (skurcz oskrzeli, duszność) oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.
mepiwakaina chlorowodorek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, środki znieczulenia miejscowego amidowe, wstrząs anafilaktyczny, znieczulenie miejscowe, znieczulenie stomatologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gardlox Med smak pomarańczowo-miodowy 3 mg
Produkt leczniczy Gardlox Med zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy (odpowiadające 2,68 mg benzydaminy) w postaci pastylek twardych. W trakcie stosowania leku obserwowano działania niepożądane, głównie dotyczące układu immunologicznego oraz zaburzeń żołądkowo-jelitowych. Reakcje nadwrażliwości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, mają częstość nieznaną i mogą manifestować się wysypką, świądem oraz obrzękiem twarzy, warg lub języka. Bardzo rzadko występują skurcze krtani lub oskrzeli, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Rzadko zgłaszano pieczenie i suchość w jamie ustnej, a niedoczulica jamy ustnej ma częstość nieznaną. W zakresie zaburzeń skórnych niezbyt często obserwuje się odczyny fototoksyczne, natomiast bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu, zwłaszcza gdy obejmuje górne drogi oddechowe.
benzydamina, błona śluzowa jamy ustnej, chlorowodorek benzydaminy, dyspnea, górne drogi oddechowe, interwencja medyczna, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, odczyn fototoksyczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz krtani, stosunek korzyści do ryzyka, suchość jamy ustnej, układ odpornościowy, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Adrenalina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Adrenalina (epinefryna) jest stosowana w różnych formach leczniczych, w tym w leczeniu reakcji anafilaktycznych, znieczuleniach miejscowych oraz preparatach do stosowania miejscowego. W przypadku preparatów do leczenia anafilaksji (np. Adrenalina WZF, EpiPen Senior, Jext) pacjent po podaniu nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, co wynika głównie z ciężkiego stanu klinicznego po reakcji alergicznej, a nie bezpośredniego działania adrenaliny. Preparaty z adrenaliną stosowane w znieczuleniu miejscowym (np. Dentocaine, Septanest, XYLODONT 2%, MEPIDONT 2%, Orabloc) wykazują niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów, związany z możliwymi działaniami niepożądanymi, takimi jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy zmęczenie. Zaleca się pozostanie pacjenta w poczekalni przez około 30 minut po zabiegu do ustąpienia objawów oraz indywidualną ocenę zdolności do prowadzenia pojazdów przez lekarza. W przypadku Marcaine-Adrenaline 0,5% wpływ na funkcje psychiczne i motoryczne zależy od dawki.
adrenalina, anafilaksja, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wieńcowa, dokumentacja medyczna, funkcje motoryczne, koordynacja ruchowa, leki znieczulające, nadciśnienie tętnicze, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja dwufazowa, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór do wstrzykiwań, tachykardia, zabieg stomatologiczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Aurovitas 10 mg
Rywaroksaban, będący selektywnym inhibitorem czynnika Xa, został oceniony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, co dostarczyło szerokich danych dotyczących jego profilu bezpieczeństwa. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz przewodu pokarmowego (3,8%), co jest bezpośrednio związane z mechanizmem działania leku. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powodował krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość, co wymaga monitorowania parametrów morfologicznych, takich jak hemoglobina i hematokryt, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym lub stosujących leki wpływające na hemostazę. Powikłania krwotoczne mogą manifestować się objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak osłabienie, bladość, zawroty głowy, a także poważniejszymi stanami, jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy niewydolność nerek.
aloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, antagonista witaminy K, bilirubina, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hemoglobin i hematokryt, hemostaza, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simlerid 100 mg
Lek Simlerid zawiera sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, świąd, duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy (twarz, wargi, język, gardło), gorączkę, złe samopoczucie oraz reakcje anafilaktyczne z hipotonią i utratą przytomności. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor DPP-4, konsultacja alergologiczna, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostrzeżenie specjalne, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, substancja pomocnicza, sytagliptyna, tabletka powlekana, układ oddechowy, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebbud 0,25 mg/ml
Stosowanie budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu ekspozycji oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła oraz zapalenie płuc u pacjentów z POChP. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (rzadko), zahamowanie czynności nadnerczy i opóźnienie wzrostu (rzadko), zaburzenia psychiczne takie jak lęk i depresja (odpowiednio 0,52% i 0,67% w grupie leczonej), a także objawy ze strony układu oddechowego, w tym kaszel, podrażnienie gardła i świszczący oddech (często). Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów, takich jak zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia zachowania, szczególnie u dzieci, u których zaleca się regularną kontrolę wzrostu i okulistyczną.
bezgłos, budezonid, chrypka, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid wziewny, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadpobudliwość psychoruchowa, nebulizator, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, POChP, podrażnienie skóry twarzy, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, świszczący oddech, układ immunologiczny, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zawiesina do nebulizacji, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon chorób i schorzeń
Selektywna niedobór iga – Zapobieganie i profilaktyka
Selektywny niedobór immunoglobuliny A (IgA) definiowany jest jako poziom IgA poniżej 7 mg/dl u pacjentów powyżej 4 roku życia, z zachowaniem prawidłowych poziomów IgG i IgM. Wyróżnia się niedobór względny (IgA >5 mg/dl) oraz całkowity (IgA <0,05 mg/dl). Schorzenie występuje u około 1% populacji kaukaskiej i często przebiega bezobjawowo, choć u części pacjentów manifestuje się nawracającymi infekcjami dróg oddechowych i przewodu pokarmowego, a także zwiększoną podatnością na choroby alergiczne i autoimmunologiczne. Profilaktyka pierwotna opiera się głównie na poradnictwie genetycznym, natomiast profilaktyka wtórna obejmuje szczepienia ochronne (m.in. przeciwko pneumokokom, Hib, grypie, półpaścowi oraz 9-walentnej szczepionce HPV) oraz, w wybranych przypadkach, profilaktykę antybiotykową i immunoterapię podjęzykową (SLIT) z inaktywowanymi ekstraktami bakteryjnymi. Szczególną uwagę zwraca się na unikanie żywych szczepionek takich jak OPV, BCG, DEN4CYD i szczepionka przeciwko żółtej gorączce.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, badania przesiewowe, choroby atopowe, choroby autoimmunologiczne, immunoglobulina A, immunoterapia podjęzykowa, mikrobiom jelitowy, płytki krwi, poradnictwo genetyczne, probiotyki, profilaktyka antybiotykowa, przeciwciała anty-IgA, reakcja anafilaktyczna, rozstrzenie oskrzeli, selektywny niedobór IgA, szczepienia ochronne, szczepionka przeciwko grypie, szczepionka przeciwko HPV, szczepionka przeciwko pneumokokom, terapia immunoglobulinowa, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fumaran Dimetylu Adamed 240 mg
Fumaran dimetylu, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 120 mg i 240 mg, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz podejrzenie lub rozpoznanie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Ze względu na ryzyko reaktywacji wirusa JC i potencjalnie śmiertelne powikłania, obecność PML stanowi absolutne przeciwwskazanie do terapii. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergicznego oraz ocena neurologiczna i obrazowa w celu wykluczenia PML.
choroba demielinizacyjna, choroba Leśniowskiego-Crohna, działania niepożądane przewodu pokarmowego, fumaran dimetylu, immunosupresja, infekcja oportunistyczna, interakcje lekowe, kapsułki dojelitowe, lek immunosupresyjny, limfopenia, nadwrażliwość na substancję czynną, parametry hematologiczne, parametry wątrobowe, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja anafilaktyczna, wirus JC, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xifaxan 400 mg 400 mg
Ryfaksymina, substancja czynna leku Xifaxan 400 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najpoważniejsze to ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, głównie u pacjentów z chorobami wątroby (marskość, zapalenie wątroby). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z podwójnie zaślepionych badań klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują wzdęcie, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, nudności i wymioty. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o częstości nieznanej.
aminotransferaza asparaginianowa, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból ucha, drożdżakowe zakażenie pochwy, duszność, glikozuria, jadłowstręt, kandydoza, kołatanie serca, krwiomocz, limfocytoza, marskość wątroby, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migrena, monocytoza, neutropenia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotowrażliwości, reakcja skórna ciężka, ryfaksymina, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wielomocz, wodobrzusze, wybroczyna, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zakażenie Clostridium, zakażenie Herpes simplex, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Iprixon Neb (0,5 mg + 2,5 mg)/2,5 ml
Produkt leczniczy Iprixon Neb zawiera bromek ipratropiowy (0,5 mg) o działaniu antycholinergicznym oraz salbutamol (2,5 mg) będący beta2-sympatykomimetykiem. Działania niepożądane wynikają głównie z farmakodynamiki tych substancji i obejmują objawy miejscowego podrażnienia dróg oddechowych, takie jak kaszel, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (zaparcia, biegunka, wymioty). Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania okulistyczne po niezamierzonym rozpyleniu leku do oczu, paradoksalny skurcz oskrzeli wymagający natychmiastowego przerwania terapii oraz ryzyko zatrzymania moczu u pacjentów z utrudnionym odpływem z pęcherza moczowego.
beta2-sympatykomimetyk, bromek ipratropiowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie śródgałkowe, dysfonia, działanie antycholinergiczne, hipokaliemia, jaskra zamkniętego kąta, migotanie przedsionków, nadreaktywność oskrzeli, nebulizacja, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie błony śluzowej gardła, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, salbutamol, skurcz krtani, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, tachykardia nadkomorowa, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actair 100 IR+ 300 IR
ACTAIR to lek zawierający standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawkach 100 IR lub 300 IR podawany w formie tabletek podjęzykowych. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 3007 pacjentów, z których 57% (909/1583) dorosłych i nastolatków leczonych dawką 300 IR zgłaszało działania niepożądane, głównie łagodne lub umiarkowane reakcje miejscowe, takie jak świąd i obrzęk jamy ustnej, podrażnienie gardła oraz świąd ucha. Największe nasilenie działań niepożądanych obserwowano w początkowym okresie terapii, ustępujące w ciągu 3 miesięcy. Istnieje ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, które wymagają natychmiastowej interwencji. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 lat, choć dane z populacji pediatrycznej (5-11 lat) wskazują na podobny profil bezpieczeństwa z dodatkowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak dyskomfort krtaniowy czy wymioty.
alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna, ciężka reakcja alergiczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dysfagia, dysfonia, dyskomfort krtaniowy, eozynofilowe zapalenie przełyku, hiperwentylacja, kandydoza jamy ustnej, martwicze zapalenie jelit, obrzęk jamy ustnej, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, parestezja jamy ustnej, parestezja wewnątrznosowa, podrażnienie gardła, podrażnienie krtani, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, roztocze kurzu domowego, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd jamy ustnej, świąd ucha, szum uszny, tabletka podjęzykowa, tachykardia, zaburzenie krtaniowo-gardłowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zespół alergii jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tantum Verde 1,5 mg/ml
Lek Tantum Verde (1,5 mg/ml, roztwór do płukania jamy ustnej i gardła) zawierający benzydaminy chlorowodorek wykazuje przede wszystkim miejscowe działania niepożądane, które występują bardzo rzadko (<1/10 000) lub o nieznanej częstości. Do najczęstszych objawów należą uczucie pieczenia błony śluzowej jamy ustnej, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, reakcje nadwrażliwości (wysypka, obrzęk, świąd, duszność), zaburzenia czucia, drętwienie, zawroty i bóle głowy oraz wysypka skórna. Objawy te mają charakter przemijający i zazwyczaj ustępują samoistnie, a w przypadku działań miejscowych zaleca się rozcieńczenie preparatu. Systemowe działania niepożądane są bardzo rzadkie ze względu na niskie wchłanianie benzydaminy do krążenia ogólnego.
benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, drętwienie, duszność, działanie miejscowo znieczulające, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, krążenie systemowe, nudności i wymioty, obrzęk, pieczenie błony śluzowej, płukanie jamy ustnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, świąd, Tantum Verde, wysypka, zaburzenie czucia, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arechin 250 mg
Chlorochina fosforan, substancja czynna Arechin 250 mg, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Szczególnie istotne są powikłania dotyczące układu sercowo-naczyniowego (kardiomiopatia, blok przedsionkowo-komorowy, wydłużenie QT), narządu wzroku (retinopatia, zmiany siatkówki, obrzęk rogówki) oraz układu krwiotwórczego (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, trombocytopenia). Działania te mogą prowadzić do poważnych, nieodwracalnych uszkodzeń, w tym zagrażających życiu arytmii, ślepoty oraz ciężkich zaburzeń hematologicznych. Częstość występowania działań niepożądanych jest różna, od bardzo częstych (≥1/10, np. bezsenność) do bardzo rzadkich (<1/10 000), a wiele z nich ma częstość nieznaną ze względu na ograniczone dane.
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, chlorochina fosforan, głuchota nerwowa, hamowanie szpiku kostnego, hemoliza, hipoglikemia, jadłowstręt, kardiomiopatia, leukopenia, łuszczyca, majaczenie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, neuromiopatia, neutropenia, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, psychoza, reakcja anafilaktyczna, retinopatia, rumień wielopostaciowy, system MedDRA, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zaburzenie przewodnictwa serca, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 75 mg
Venlafaxine Teva, zawierający wenlafaksyny chlorowodorek w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się (w tym poty nocne), występujące u ponad 10% pacjentów. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia czy nadciśnienie tętnicze, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, jednak z dodatkowymi ryzykami, takimi jak zmniejszenie apetytu, redukcja masy ciała, podwyższone ciśnienie krwi, zwiększone stężenie cholesterolu oraz występowanie myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych. Charakterystyczne działania niepożądane u tej grupy obejmują ból brzucha, pobudzenie, niestrawność, wybroczyny, krwawienia z nosa oraz bóle mięśni.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, częstomocz, depersonalizacja, drgawki, duszność, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hipertonia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, krwawienie z nosa, majaczenie, mania, migotanie komór, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy grypopodobne, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wybroczyny, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazol Aurovitas 40 mg
Stosowanie pantoprazolu wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 5% pacjentów, które należy monitorować w celu zapewnienia bezpieczeństwa terapii. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do istotnych klinicznie zaburzeń hematologicznych należą agranulocytoza (rzadko), trombocytopenia, leukopenia i pancytopenia (częstość nieznana), które mogą manifestować się infekcjami, gorączką, krwawieniami lub siniaczeniami. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji. Zaburzenia metaboliczne obejmują hiperlipidemię i zmiany masy ciała (niezbyt często) oraz hiponatremię, hipomagnezemię, hipokalemię i hipokalcyemię (częstość nieznana), złożone w patomechanizmie i wymagające monitorowania elektrolitów, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, gamma-glutamylotranspeptydaza, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, podwyższony poziom enzymów wątrobowych, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polcylin
Podczas stosowania fenoksymetylopenicyliny potasowej (Polcylin) konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym alergii krzyżowej z cefalosporynami, zwłaszcza u pacjentów z historią chorób alergicznych lub astmy oskrzelowej. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie adrenaliny, leków przeciwhistaminowych oraz kortykosteroidów. Istotnym powikłaniem jest również ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej pacjentów z biegunką podczas lub po terapii. Lek zawiera substancje pomocnicze, które mogą wpływać na bezpieczeństwo leczenia, w tym aspartam (5-10 mg/mL w zależności od postaci), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią, oraz benzoesan sodu (1,5-7,8 mg/mL), który może nasilać żółtaczkę u noworodków do 4. tygodnia życia.
adrenalina, alergia krzyżowa, antybiotyk penicylinowy, aspartam, astma oskrzelowa, benzoesan sodu, biegunka, Clostridium difficile, fenoksymetylopenicylina potasowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadciśnienie tętnicze, niedobór enzymu sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, penicyliny i cefalosporyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, substancja pomocnicza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Human Albumin CSL Behring 200 g/l
Human Albumin CSL Behring w stężeniu 200 g/l to roztwór hiperonkotyczny o około czterokrotnie wyższym efekcie koloidowo-osmotycznym niż osocze, zawierający co najmniej 96% albuminy w białku całkowitym oraz 125 mmol/l sodu. Preparat jest dostępny w fiolkach 50 ml (≥9,6 g albuminy) i 100 ml (≥19,2 g albuminy). Ze względu na niską zawartość elektrolitów w porównaniu do roztworów o stężeniu 40-50 g/l, konieczne jest systematyczne monitorowanie poziomu elektrolitów oraz parametrów układu krzepnięcia i hematokrytu podczas terapii. Nie wolno rozcieńczać albuminy wodą do wstrzykiwań ze względu na ryzyko hemolizy; w razie potrzeby stosować wyłącznie roztwory izotoniczne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym, żylakami przełyku, obrzękiem płuc, skazą krwotoczną, ciężką niedokrwistością oraz bezmoczem pochodzenia nerkowego i pozanerkowego, ze względu na ryzyko przeciążenia układu krążenia i innych powikłań.
albumina ludzka, bezmocz nerkowy, ciśnienie tętnicze, ciśnienie żylne, czynnik krzepnięcia, działanie niepożądane, efekt koloidowo-osmotyczny, efekt osmotyczny, erytrocyt, hematokryt, hemoliza krwinek, hiperwolemia, łożysko naczyniowe, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność krążenia, niewydolność serca, obrzęk płuc, parametry krzepnięcia krwi, płytka krwi, produkt biologiczny, przeciążenie układu krążenia, przepełnienie żył szyjnych, przewodnienie, reakcja anafilaktyczna, równowaga elektrolitowa, rozcieńczenie krwi, roztwór do infuzji, roztwór hiperonkotyczny, roztwór izotoniczny, skaza krwotoczna, układ krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, żylaki przełyku - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rupatadine Bluefish 10 mg
Lek Rupatadine Bluefish zawiera 10 mg rupatadyny w postaci fumaranu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na rupatadynę lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, dlatego szczegółowy wywiad alergologiczny jest niezbędny przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, każda tabletka zawiera 60 mg laktozy, co stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
dysfagia, fumaran rupatadyny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, postać farmaceutyczna, preparat przeciwhistaminowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Działania niepożądane
Poliowirus inaktywowany, stosowany w szczepionkach przeciw poliomyelitis, takich jak Infanrix-IPV, zawiera antygeny trzech typów wirusa: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych od ponad 2200 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk), gorączka ≥ 38°C (bardzo często), utrata apetytu, senność, ból głowy (szczególnie u dzieci 6-13 lat), nietypowy płacz, drażliwość i niepokój. Po szczepieniach uzupełniających wzrasta częstość reakcji miejscowych i gorączki. Szczególną uwagę zwraca rozległy obrzęk kończyny (średnica > 50 mm) występujący u 13-25% dzieci po 4. i 5. dawce, który ustępuje samoistnie w ciągu około 4 dni. Rzadziej występują powiększenie węzłów chłonnych, alergiczne zapalenie skóry, wysypka, świąd, pokrzywka oraz zapalenie oskrzeli i kaszel.
alergiczne zapalenie skóry, antygen D, bezdech, biegunka, choroba Heinego-Medina, drgawki, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, gorączka, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, Infanrix-IPV, nudności, obrzęk kończyny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, płytka krwi, pokrzywka, poliomyelitis, poliowirus, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, szczepionka skojarzona, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie oskrzeli, zapaść - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klabax 125 mg/5 ml 125 mg/5 ml
Klarytromycyna w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla makrolidów, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które mają zazwyczaj łagodne nasilenie. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych różnic w częstości tych objawów u pacjentów z wcześniejszym zakażeniem mykobakteryjnym w porównaniu do osób bez takiego zakażenia. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do częstości nieznanej, obejmując m.in. leukopenię, neutropenię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia neurologiczne (np. drgawki, parestezje), zaburzenia serca (np. wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes) oraz rzadkie przypadki rabdomiolizy w skojarzeniu z innymi lekami. U dzieci w wieku 6 miesięcy do 12 lat zaleca się stosowanie zawiesiny, gdyż brak jest danych dotyczących dawkowania dożylnego u osób poniżej 18 roku życia.
agranulocytoza, antybiotyki makrolidowe, azot mocznikowy, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, dyskineza, eozynofilia, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, migotanie komór, neutropenia, nieżyt żołądka i jelit, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, stan splątania, szum uszny, torsade de pointes, trombocytemia, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychotyczne, zakażenie mykobakteryjne, zapalenie tkanki łącznej, zawiesina doustna, zawrót głowy błędnikowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – X-Systo 400 mg
X-Systo 400 mg (chlorowodorek piwmecylinamu) jest antybiotykiem beta-laktamowym, którego profil bezpieczeństwa obejmuje przede wszystkim zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i biegunka (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile (częstość ≥1/1 000 do <1/100), które może prowadzić do zgonu. Wśród działań niepożądanych o charakterze hematologicznym odnotowano małopłytkowość, neutropenię oraz eozynofilię. Typowe dla beta-laktamów są także przemijające wzrosty enzymów wątrobowych (aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej, fosfatazy zasadowej) oraz bilirubiny. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, ciężka niepożądana reakcja skórna, Clostridium difficile, eozynofilia, fosfataza zasadowa, grzybica pochwy, małopłytkowość, neutropenia, niedobór karnityny, niewydolność wielonarządowa, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie przełyku, piwmecylinam, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie przełyku, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Loratadyna – Działania niepożądane
Loratadyna, lek przeciwhistaminowy II generacji stosowany w dawce 10 mg/dobę, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i niską częstością działań niepożądanych, które występują u około 2% pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (1,2%), ból głowy (0,6%), zwiększenie apetytu (0,5%) oraz bezsenność (0,1%). U dzieci w wieku 2-12 lat dominują ból głowy (2,7%), nerwowość (2,3%) i zmęczenie (1%). Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, drgawki, tachykardię, kołatanie serca oraz nieprawidłową czynność wątroby, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również rzadkie przypadki łysienia, wysypki, zapalenia błony śluzowej żołądka oraz zwiększenia masy ciała.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, drgawka, dysfagia, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, loratadyna, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, nieprawidłowa czynność wątroby, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, pseudoefedryna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sympatykomimetyk, tachykardia, zaburzenie lipidowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
żelatyna – Działania niepożądane
Żelatyna stosowana w roztworach do infuzji, takich jak Gelaspan i Geloplasma, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, z których najistotniejsze są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne. Reakcje te mogą mieć nasilenie od łagodnych objawów skórnych (np. uogólniony rumień, pokrzywka) po ciężkie stany zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny z objawami niedociśnienia (skurczowe ciśnienie krwi < 90 mmHg), sinicą, spadkiem saturacji tlenem (SaO2 ≤ 92%) oraz zaburzeniami neurologicznymi. Szczególnie narażeni są pacjenci z nadwrażliwością na galaktozo-α-1,3-galaktozę (alfa-gal) oraz alergią na czerwone mięso i podroby. W przypadku wystąpienia objawów reakcji anafilaktycznej należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć odpowiednie leczenie, w tym podanie adrenaliny, leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów oraz monitorowanie drożności dróg oddechowych.
alergia na czerwone mięso, aPTT, białko osocza, ból brzucha, bradykardia, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, dreszcze, duszność, gorączka, hematokryt, hemodylucja, nadwrażliwość na alfa-gal, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk okołooczodołowy, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień uogólniony, saturacja tlenu, sinica, splątanie, stan przedomdleniowy, świąd, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Owoc borówki czernicy – Przeciwwskazania stosowania
Analiza danych klinicznych wskazuje, że jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania owocu borówki czernicy (Vaccinum myrtillus L., fructus) jest nadwrażliwość na składniki preparatu. Preparat w postaci ziół do zaparzania zawiera 100% owoców borówki czernicy (1 g/g, 100 g produktu to 100 g Vaccinum myrtillus L., fructus) i nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko dodatkowych reakcji alergicznych. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani) oraz objawy ogólnoustrojowe, takie jak spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia i wstrząs anafilaktyczny.
ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nudności, obrzęk krtani, owoc borówki czernicy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, Vaccinum myrtillus, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia połykania, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taclar 500 mg
Klarytromycyna, stosowana w dawce 500 mg (Taclar 500 mg), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antybiotyków makrolidowych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, występującymi bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o częstości od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do częstości nieznanej obejmują leukopenię, neutropenię, trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy), wydłużenie odstępu QT, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT), wysypkę skórną oraz zaburzenia nerek (wzrost kreatyniny i mocznika). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest analogiczny do dorosłych, a u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy dawkach 1000 mg/dobę, obserwuje się zwiększone ryzyko nieprawidłowości laboratoryjnych, w tym podwyższenia AspAT i AlAT (2-3%), leukopenii, trombocytopenii oraz wzrostu azotu mocznikowego.
AIDS, AlAT, anoreksja, antybiotyk makrolidowy, AspAT, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, duszność, działanie niepożądane, klarytromycyna, kołatanie serca, leukopenia, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, neutropenia, niestrawność, nudności, reakcja anafilaktyczna, stężenie azotu mocznikowego, świąd, sztywność mięśniowa, szum uszny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zakażenie oportunistyczne, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawrót głowy, zespół nabytego niedoboru odporności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duloxetine Medical Valley 120 mg
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 90 mg i 120 mg, jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje najczęściej występujące działania niepożądane takie jak nudności, ból głowy, suchość w jamie ustnej, senność oraz zawroty głowy, które zwykle mają charakter łagodny lub umiarkowany i ustępują w trakcie kontynuacji terapii. Nagłe odstawienie duloksetyny może wywołać zespół odstawienia objawiający się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, zmęczeniem, niepokojem oraz objawami żołądkowo-jelitowymi. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować ryzyko tych objawów. Badania kliniczne nie wykazały istotnych różnic w parametrach elektrokardiograficznych (QT, PR, QRS, QTcB) w porównaniu z placebo, co potwierdza korzystny profil kardiologiczny duloksetyny.
bezsenność, drgawki, drżenie, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, halucynacja, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra, kapsułka dojelitowa twarda, kołatanie serca, kryzys nadciśnieniowy, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parametr elektrokardiograficzny, parestezja, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, skorygowany odstęp QT, śródmiąższowe zapalenie płuc, wybroczyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie erekcji, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie tarczycy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Validol 60 mg
Validol 60 mg w formie tabletek do ssania zawiera mieszaninę mentolu i izowalerianianu mentylu jako substancje czynne. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników, w tym substancji pomocniczych, zwłaszcza sacharozę (1,158 g na tabletkę). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego reakcje na mentol, związki walerianowe oraz wcześniejsze epizody nietolerancji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą, nietolerancją sacharozy lub zaburzeniami gospodarki węglowodanowej ze względu na wysoką zawartość sacharozy w preparacie.
charakterystyka produktu leczniczego, cukrzyca, nadwrażliwość, nietolerancja sacharozy, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, sacharoza, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, tabletka do ssania, wywiad alergologiczny, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefazolin Noridem 2 g
Cefazolina sodowa (Cefazolin Noridem) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu terapii. Do najistotniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, a także ciężkie powikłania jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna czy pancytopenia. Obserwuje się również zmiany w metabolizmie glukozy (hiperglikemia lub hipoglikemia) oraz zaburzenia krzepnięcia krwi, szczególnie u pacjentów z niedoborem witaminy K, chorobami wątroby, nerek lub predyspozycjami do krwawień. Reakcje nadwrażliwości obejmują od łagodnych zmian skórnych (rumień, pokrzywka) po ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i toksycznej nekrolizy naskórka, a także anafilaksję z objawami wstrząsu, obrzęku krtani i tachykardii.
agranulocytoza, aktywność padaczkogenna, azot mocznikowy, białkomocz, cefazolina sodowa, eozynofilia, hipoglikemia, kandydoza jamy ustnej, leukocytoza, leukopenia, monocytoza, napad drgawkowy, nefropatia, nefrotoksyczność, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk krtani, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wysięk opłucnowy, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia neurologiczne, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pochwy, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Loratan 10 mg
Lek Loratan zawiera loratadynę w dawce 10 mg i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, klasyfikowane zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego i obejmują ból głowy, nerwowość, senność oraz zmęczenie, które występują u 1-10% pacjentów (≥1/100 do <1/10). Senność i zmęczenie mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Bezsenność występuje u 0,1-1% pacjentów (≥1/1000 do <1/100), a zawroty głowy bardzo rzadko (<1/10 000). W zakresie układu pokarmowego niezbyt często (1-10 na 1000 pacjentów) obserwuje się zwiększenie apetytu, a bardzo rzadko (<1/10 000) nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej i zapalenie błony śluzowej żołądka. Zaburzenia czynności wątroby oraz reakcje anafilaktyczne, wysypka, łysienie, tachykardia i kołatanie serca występują bardzo rzadko (<1/10 000), co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami wątroby i układu sercowo-naczyniowego.
bezsenność, ból głowy, działanie niepożądane, farmakoterapia, kołatanie serca, loratadyna, Loratan, łysienie, MedDRA, nerwowość, nudność, reakcja anafilaktyczna, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawrót głowy, zmęczenie, zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała