dreszcze
Dreszcze są powszechnie występującym objawem charakteryzującym się mimowolnymi skurczami mięśni oraz subiektywnym odczuciem zimna. Stanowią fizjologiczną reakcję organizmu na szybki spadek temperatury ciała lub są objawem towarzyszącym gorączce, infekcjom czy innym stanom chorobowym.
Mechanizm powstawania dreszczy jest związany z działaniem ośrodka termoregulacji w podwzgórzu. Gdy temperatura ciała spada poniżej wartości progowej lub gdy ośrodek termoregulacji zostaje przestawiony na wyższą temperaturę (np. w przebiegu gorączki), podwzgórze inicjuje skurcze mięśni szkieletowych, które poprzez zwiększoną produkcję ciepła mają przywrócić prawidłową temperaturę organizmu.
Dreszcze mogą towarzyszyć wielu schorzeniom, najczęściej infekcjom wirusowym i bakteryjnym, ale także stanom zapalnym, chorobom autoimmunologicznym, nowotworom czy reakcjom polekowym. Często są pierwszym objawem rozpoczynającej się infekcji i mogą poprzedzać wystąpienie gorączki. Intensywne, przedłużające się dreszcze, szczególnie z towarzyszącą wysoką gorączką, wymagają konsultacji lekarskiej.
W diagnostyce różnicowej dreszczy istotne jest uwzględnienie całego obrazu klinicznego oraz dodatkowych objawów towarzyszących. Leczenie jest przyczynowe, ukierunkowane na chorobę podstawową, ale może obejmować również działania objawowe, takie jak stosowanie leków przeciwgorączkowych i zapewnienie komfortu termicznego pacjentowi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tisseel –
TISSEEL, klej fibrynowy stosowany w chirurgii, może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardia, tachykardia, świszczący oddech, pokrzywka, niedociśnienie oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą być zagrażające życiu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów uczulonych na aprotyninę lub inne składniki preparatu, gdyż kolejne podania mogą wywołać ciężkie reakcje anafilaktyczne nawet po wcześniejszym dobrym tolerowaniu. Niezamierzone podanie do światła naczynia może prowadzić do zakrzepicy żyły pachowej (często), zatoru tętniczego, zatoru tętnicy mózgowej oraz zawału mózgu (niezbyt często), a także do zespołu DIC i zatoru powietrznego lub gazowego, szczególnie przy nieprawidłowym stosowaniu urządzeń aplikujących pod wysokim ciśnieniem. W rzadkich przypadkach obserwowano powstawanie przeciwciał przeciw składnikom kleju, co może obniżać skuteczność leczenia i zwiększać ryzyko reakcji alergicznych przy ponownym zastosowaniu.
aprotynina, bradykardia, degradacja fibryny, dreszcze, incydent zakrzepowo-zatorowy, klej fibrynowy, niedociśnienie, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka, przeciwciała, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szok anafilaktyczny, tachykardia, zaburzenie gojenia ran, zakażenie pooperacyjne, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon substancji czynnych
Imikwimod – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Imikwimod, substancja czynna kremu Imikeraderm (50 mg/g), zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Miejscowe stosowanie imikwimodu ogranicza ryzyko działań ogólnoustrojowych ze względu na minimalne wchłanianie przezskórne. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak bóle głowy i zmęczenie (często, ≥1/100 do <1/10), osłabienie, gorączka, dreszcze (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także zaburzenia oka (podrażnienie spojówek, obrzęk powiek) oraz dolegliwości mięśniowo-szkieletowe (ból mięśni i stawów często, ból kończyny niezbyt często), które potencjalnie mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból stawów, charakterystyka produktu leczniczego, dreszcze, działanie niepożądane, gorączka, Imikeraderm, imikwimod, obrzęk powiek, osłabienie, pieczenie, podrażnienie spojówek, rumień, sprawność psychomotoryczna, świąd, układ mięśniowo-szkieletowy, wchłanianie przezskórne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oka, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzroku, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Human Albumin 200 g/l Takeda 200 g/l
Human Albumin 200 g/l Takeda to hiperonkotyczny roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, z co najmniej 95% albuminy ludzkiej. Produkt może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, z wstrząsem anafilaktycznym występującym bardzo często (≥1/10), nudnościami często (≥1/100 do <1/10), nagłym zaczerwienieniem i wysypką skórną niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) oraz gorączką rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). W przypadku ciężkich reakcji, zwłaszcza anafilaktycznych, infuzję należy natychmiast przerwać i wdrożyć odpowiednie leczenie, w tym monitorowanie parametrów życiowych oraz zastosowanie adrenaliny, glikokortykosteroidów i płynów. Produkt zawiera 100-130 mmol/l sodu, co wymaga uwagi u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej.
adrenalina, albumina ludzka, ból głowy, ciężka reakcja, dreszcze, duszność, dysgeuzja, glikokortykosteroid, gorączka, MedDRA, migotanie przedsionków, niedociśnienie, nudności, obrzęk płuc, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór hiperonkotyczny, rumień, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clensia –
Clensia to preparat do oczyszczania jelit przed badaniami diagnostycznymi, zawierający makrogol 4000, sód siarczan bezwodny, symetykon (saszetka A) oraz sód cytrynian dwuwodny, kwas cytrynowy bezwodny, sód chlorek i potas chlorek (saszetka B). W badaniach klinicznych na 442 dorosłych pacjentach działania niepożądane występowały z różną częstością, najczęściej obejmując dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, wzdęcia, nudności i podrażnienie odbytu (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwowano reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i duszność (rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000), a wyjątkowo wstrząs anafilaktyczny. Inne działania niepożądane to m.in. odwodnienie (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100), bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca i hipokaliemia, wymagające monitorowania elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi lub przyjmujących leki wpływające na gospodarkę elektrolitową.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, cytrynian sodu dwuwodny, dreszcze, duszność, dyskomfort jamy brzusznej, działanie niepożądane, hipokaliemia, kwas cytrynowy bezwodny, makrogol 4000, makrogole, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczyszczanie jelit, odwodnienie, podrażnienie odbytu, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, siarczan sodu bezwodny, skurcz, środek przeczyszczający, stan przedomdleniowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, symetykon, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zawrót głowy, zawrót głowy błędnikowy, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Sadziec przerośnięty – Wskazania do stosowania
Eupatorium perfoliatum, znany jako sadziec przerośnięty, jest stosowany w homeopatii, szczególnie w leczeniu objawów infekcji grypopodobnych. W preparacie Paragrippe występuje w rozcieńczeniu 4CH, w dawce 0,6 mg na tabletkę o masie 300 mg, w połączeniu z Arnica montana, Belladonna, Gelsemium sempervirens i Sulfur. Preparat ten jest wskazany jako terapia wspomagająca łagodzenie objawów takich jak bóle głowy, bóle mięśniowe, dolegliwości kostno-stawowe, stany podgorączkowe i gorączka do 38,5°C, dreszcze oraz uczucie ogólnego rozbicia i osłabienia. Eupatorium perfoliatum nie jest stosowany jako monoterapia, a jego działanie polega na łagodzeniu symptomów, nie eliminacji czynnika etiologicznego infekcji.
arnica montana, Belladonna, ból głowy, ból mięśniowy, dreszcze, działanie łagodzące, Eupatorium perfoliatum, faza początkowa infekcji, Gelsemium sempervirens, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja grypopodobna, infekcja grypowa, infekcja wirusowa, nietolerancja, Paragrippe, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, sadziec przerośnięty, stan podgorączkowy, Sulfur, terapia homeopatyczna, zespół grypopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Magnevist 469 mg/ml
Magnevist (dimegluminy gadopentonian) w stężeniu 469 mg/ml (0,5 mmol/ml) jest gadoliniowym środkiem kontrastowym stosowanym w badaniach MRI, którego profil bezpieczeństwa opiera się na danych z 11 000 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥0,4%) to reakcje w miejscu podania, bóle głowy oraz nudności, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym przebiegu. Jednakże, u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek istnieje ryzyko wystąpienia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF), poważnego powikłania prowadzącego do włóknienia skóry i tkanek głębokich, które może skutkować ograniczeniem ruchomości stawów i niewydolnością narządów wewnętrznych. Ponadto, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs rzekomoanafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i mogą pojawić się zarówno bezpośrednio po podaniu, jak i z opóźnieniem do kilku dni.
białko C-reaktywne, dializoterapia, dreszcze, duszność, gadolinowy środek kontrastowy, gorączka, hemodializa, hiperbilirubinemia, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, podwyższony poziom żelaza, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja wazowagalna, rezonans magnetyczny, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, włóknienie skóry, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia smaku, zakrzepowe zapalenie żył - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Olimel N5E
Podczas stosowania OLIMEL N5E w żywieniu pozajelitowym należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym reakcji alergicznych na składniki takie jak olej sojowy, fosfolipidy z jaja kurzego oraz glukoza pochodząca z kukurydzy. W przypadku objawów nadwrażliwości (np. nadmierna potliwość, gorączka, dreszcze, wysypka, duszności) infuzję należy natychmiast przerwać. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z ceftriaksonem, który nie może być podawany jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń, aby uniknąć wytrącania osadów prowadzących do zatorów płucnych i niewydolności oddechowej. Zaleca się podawanie ceftriaksonu i OLIMEL N5E przez różne linie infuzyjne lub czasowe wstrzymanie żywienia pozajelitowego podczas infuzji antybiotyku, a także regularne monitorowanie roztworu, sprzętu infuzyjnego oraz stanu klinicznego pacjenta.
amoniak w surowicy, bilans kwasowo-zasadowy, ból głowy, ceftriakson, cholestaza, dreszcze, duszność, fosfolipidy jaja kurzego, gorączka, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperglikemia, krzyżowa reakcja alergiczna, kwas foliowy, leukocytoza, liczba płytek krwi, morfologia krwi, nadmierna potliwość, niedobór folianów, niewydolność oddechowa, olej sojowy, osad w naczyniach płucnych, osad wapnia fosforanu, osmolarność surowicy, podwyższone enzymy wątrobowe, równowaga wodno-elektrolitowa, sepsa, test krzepnięcia, triglicerydy w surowicy, wysypka skórna, zakażenie dostępu żylnego, zator naczyń płucnych, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olimel N9
Produkt leczniczy OLIMEL N9 to trójkomorowa emulsja do infuzji zawierająca glukozę, emulsję tłuszczową oraz aminokwasy, stosowana w żywieniu pozajelitowym. W badaniu randomizowanym z udziałem 28 pacjentów wykazano, że najczęstsze działania niepożądane obejmują tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszone łaknienie, hipertriglicerydemię oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka i nudności. Reakcje nadwrażliwości (np. nadmierne pocenie się, gorączka, dreszcze, wysypka, duszności) mają nieznaną częstość występowania i wymagają natychmiastowego przerwania infuzji. Wynaczynienie w miejscu podania może prowadzić do poważnych powikłań miejscowych, w tym martwicy skóry. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z normami: często (≥1/100 do <1/10) i nieznana.
azotemia, badanie randomizowane, biegunka, bilirubina, ból brzucha, cholestaza, dreszcze, duszność, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, hepatomegalia, hipertriglicerydemia, małopłytkowość, martwica skóry, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedożywienie, niewydolność oddechowa, nudności, podwójna ślepa próba, reakcja nadwrażliwości, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, tachykardia, transaminaza, trójkomorowy worek, uderzenia gorąca, uogólniona wysypka, wchłanianie jelitowe, wymioty, wynaczynienie, wysypka rumieniowa, wysypka skórna, zator płucny, zespół przeciążenia tłuszczami, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Udar cieplny – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wyczerpanie cieplne i udar cieplny stanowią kontinuum patologii związanych z hipertermią, gdzie wyczerpanie cieplne charakteryzuje się temperaturą ciała 37–40°C oraz objawami takimi jak osłabienie, ból głowy, nudności i obfite pocenie się, natomiast udar cieplny definiuje się przez temperaturę ciała ≥40–40,5°C (104–105°F) oraz dysfunkcję ośrodkowego układu nerwowego (encefalopatia). Diagnostyka opiera się na pomiarze temperatury rektalnej lub tympanalnej (core temperature) oraz ocenie objawów neurologicznych. Wyczerpanie cieplne wymaga natychmiastowego przeniesienia pacjenta do chłodnego środowiska, nawodnienia i monitorowania, natomiast udar cieplny to stan zagrożenia życia, wymagający agresywnego i szybkiego chłodzenia (np. immersja w zimnej wodzie) oraz intensywnej terapii, w tym monitorowania powikłań takich jak rabdomioliza, niewydolność wielonarządowa, DIC czy uszkodzenie wątroby i nerek.
aklimatyzacja, alkalizacja moczu, benzodiazepina, dreszcze, drgawki, dysfunkcja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia, hipertermia, mioglobinuria, niewydolność wielonarządowa, obrzęk płuc, osłabienie, ostra martwica cewek, ostre uszkodzenie nerek, podwzgórze, rabdomioliza, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, temperatura wewnętrzna, termoregulacja, uszkodzenie wątroby, utrata wody i soli, wyczerpanie cieplne, zaburzenia neurologiczne, zawroty głowy, zespół medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hepatect CP 50 j.m./ml
Hepatect CP 50 j.m./ml, będący ludzką immunoglobuliną przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym zarówno często występujące, jak i rzadkie działania niepożądane. Najczęstsze objawy to dreszcze, ból głowy, zawroty głowy, gorączka, nudności, wymioty, reakcje alergiczne, ból stawów, niskie ciśnienie tętnicze oraz umiarkowany ból pleców. W badaniach klinicznych nie zidentyfikowano działań niepożądanych specyficznych dla Hepatect CP. Rzadziej obserwowane, ale potencjalnie poważne działania obejmują reakcje hemolityczne (zwłaszcza u pacjentów z grupą krwi A, B i AB), nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, przejściowe reakcje skórne (w tym toczeń rumieniowaty skórny), reakcje zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego, udar, zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich), aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, wzrost stężenia kreatyniny i ostra niewydolność nerek oraz ostre potransfuzyjne uszkodzenie płuc (TRALI).
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ból głowy, ból stawów, dreszcze, gorączka, immunoglobulina ludzka, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność oddechowa, niskie ciśnienie tętnicze, nudności, ostra niewydolność nerek, ostre potransfuzyjne uszkodzenie płuc, reakcja alergiczna, reakcja hemolityczna, reakcja zakrzepowo-zatorowa, rozpad krwinek czerwonych, świąd, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, TRALI, trudności w oddychaniu, udar, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie funkcji nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carbetocin Mercapharm 100 mcg/ml
Karbetocyna jest bezwzględnie przeciwwskazana w okresie ciąży, zwłaszcza do indukcji porodu, co należy wyraźnie zakomunikować pacjentce. W przypadku kobiet karmiących piersią, karbetocyna nie wykazuje istotnego wpływu na laktację, a niewielkie ilości przenikające do mleka ulegają enzymatycznemu rozkładowi w przewodzie pokarmowym niemowlęcia, co eliminuje konieczność ograniczania karmienia. Działania niepożądane karbetocyny są zbliżone do tych obserwowanych po oksytocynie i różnią się w zależności od drogi podania: dożylne (np. podczas cięcia cesarskiego) wiąże się z częstymi objawami takimi jak uczucie ciepła, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, nudności czy tachykardia, natomiast domięśniowe podanie podczas porodu siłami natury może powodować m.in. ból głowy, zawroty głowy, dreszcze, gorączkę oraz rzadziej bradykardię i reakcje nadwrażliwości.
arytmia, ból w klatce piersiowej, bradykardia, cięcie cesarskie, diureza, dreszcze, duszność, hamowanie laktacji, hipertoniczny skurcz, hiponatremia, indukcja porodu, karbetocyna, karmienie piersią, krwotok poporodowy, mleko kobiece, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, oksytocyna, pęknięcie macicy, reakcja anafilaktyczna, świąd, tachykardia, uderzenia gorąca, wydłużenie odstępu QT, zatrucie wodne, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Haemoctin 250 250 j.m.
Haemoctin to preparat zawierający ludzki czynnik VIII krzepnięcia, stosowany w terapii hemofilii A, dostępny w dawkach 250, 500 oraz 1000 j.m. W praktyce klinicznej rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, które mogą manifestować się obrzękiem naczynioruchowym, uczuciem pieczenia w miejscu podania, dreszczami, pokrzywką, bólami głowy, niedociśnieniem tętniczym, tachykardią czy świszczącym oddechem. Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia ciężkiej anafilaksji, w tym wstrząsu anafilaktycznego, stanowiącego zagrożenie życia. Ponadto, istotnym powikłaniem jest rozwój inhibitorów przeciwko czynnikowi VIII, które u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN) występują bardzo często (≥1/10), a u pacjentów uprzednio leczonych (PUL) niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), prowadząc do osłabienia odpowiedzi terapeutycznej i konieczności konsultacji w specjalistycznym ośrodku hemofilii.
anafilaksja, ból głowy, centrum leczenia hemofilii, czynnik VIII krzepnięcia krwi, dreszcze, hemofilia A, inhibicja czynnika VIII, inhibitor czynnika VIII, leczenie przeciwwstrząsowe, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepokój ruchowy, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, osocze ludzkie, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, parestezje, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, rumień, świąd, świszczący oddech, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paragrippe –
Paragrippe to preparat homeopatyczny w formie tabletek, zawierający substancje czynne w rozcieńczeniach 4CH i 5CH, takie jak Arnica montana, Belladonna, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium sempervirens oraz Sulfur, każda w dawce 0,6 mg na tabletkę. Lek jest wskazany do stosowania wspomagającego w łagodzeniu objawów infekcji grypowych o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w tym bólów głowy (często pulsujących), bólów mięśniowych i kostno-stawowych, gorączki do 38,5°C, dreszczy oraz uczucia ogólnego rozbicia. Preparat jest szczególnie przydatny w początkowej fazie infekcji grypowej, gdy występuje typowa konstelacja wymienionych objawów.
arnica montana, Belladonna, ból głowy, ból kostno-stawowy, ból mięśniowy, dreszcze, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium sempervirens, gorączka, infekcja grypopodobna, infekcja grypowa, laktoza, leczenie przeciwgorączkowe, nietolerancja składników, ogólne rozbicie, preparat homeopatyczny, przeziębienie, sacharoza, stan podgorączkowy, stan zapalny, Sulfur - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zaldiar Effervescent 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Zaldiar Effervescent zawiera 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu i wykazuje złożony profil działań niepożądanych, wynikający z właściwości obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, zawroty głowy i senność (≥1/10), które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta, zwłaszcza osób starszych. W zakresie układu nerwowego występują także bóle głowy i drżenie (≥1/100 do <1/10), a rzadziej poważne objawy neurologiczne, takie jak ataksja, drgawki czy zaburzenia mowy (≥1/10 000 do <1/1 000). Istotne jest monitorowanie ryzyka zespołu serotoninowego, którego częstość nie jest precyzyjnie określona, a który stanowi stan zagrożenia życia. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują bardzo często nudności (≥1/10), często wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, biegunkę oraz bóle brzucha (≥1/100 do <1/10), a także rzadziej smoliste stolce, które mogą wskazywać na krwawienie i wymagają pilnej oceny.
agranulocytoza, albuminuria, anafilaksja, astma oskrzelowa, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, bradykardia, ciężka reakcja skórna, czkawka, depresja, dreszcze, drgawka, drżenie, duszność, dyspepsja, dyzuria, euforia, hipoglikemia, hipoprotrombinemia, kołatanie serca, koszmar senny, lęk, majaczenie, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, niepamięć, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, parestezja, pobudzenie, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, senność, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, świszczący oddech, szum uszny, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, uzależnienie lekowe, wymioty, wzdęcie, zaburzenie mowy, zaburzenie połykania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zmienność nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – ClinOleic 20% –
ClinOleic 20% to emulsja do infuzji zawierająca 20 g oleju z oliwek i sojowego na 100 ml, dostarczająca 4 g niezbędnych kwasów tłuszczowych. W badaniach klinicznych (n=274) oraz w raportach po wprowadzeniu do obrotu odnotowano liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to nudności i wymioty (>2%). Zaburzenia hematologiczne obejmują leukopenię (≥1/1 000 do <1/100) oraz trombocytopenię (częstość nieznana), co może zwiększać ryzyko infekcji i krwawień. Często obserwuje się hiperglikemię, hiperproteinemie i hiperlipidemię, a także cholestazę i niekiedy cytolityczne zapalenie wątroby. Reakcje nadwrażliwości, duszność, biegunka, pokrzywka i świąd występują z nieznaną częstością. W trakcie terapii mogą pojawić się także zmiany w parametrach laboratoryjnych, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego, wzrost bilirubiny, trójglicerydów, nieprawidłowe testy wątrobowe oraz skrócenie czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania.
anemia, biegunka, ból brzucha, cholestaza, cytolityczne zapalenie wątroby, czas protrombinowy, dreszcze, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, emulsja do infuzji, hepatomegalia, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperproteinemia, kamica żółciowa, koagulopatia, leukopenia, marskość wątroby, nadwrażliwość, nieprawidłowe testy wątrobowe, niewydolność wątroby, niezbędne kwasy tłuszczowe, nudności i wymioty, pokrzywka, śpiączka, stłuszczenie wątroby, świąd, trombocytopenia, uderzenia gorąca, wzdęcie brzucha, zaburzenia krzepliwości krwi, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół przeciążenia tłuszczami, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Emoclot 500 j.m.
Produkt leczniczy Emoclot, zawierający ludzki czynnik VIII, stosowany w terapii hemofilii A, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa obejmującym reakcje nadwrażliwości, alergiczne oraz potencjalnie ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania inhibitorów czynnika VIII jest różna w zależności od populacji: u pacjentów uprzednio nieleczonych (PUN) występują bardzo często, natomiast u pacjentów uprzednio leczonych (PUL) – niezbyt często. Inhibitory manifestują się jako niewystarczająca odpowiedź kliniczna na leczenie i wymagają pilnej konsultacji w specjalistycznym ośrodku. Dodatkowo, obserwuje się objawy takie jak gorączka, ból głowy, tachykardia, parestezje, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nudności, wymioty oraz reakcje miejscowe w miejscu infuzji.
ból głowy, czynnik VIII krzepnięcia krwi, czynnik zakaźny, dreszcze, działanie niepożądane produktu leczniczego, Emoclot, gorączka, hemofilia A, inhibitor czynnika VIII, klasyfikacja MedDRA, letarg, niedociśnienie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, parestezja, pokrzywka, populacja pediatryczna, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie twarzy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feiba NF 2 500 j. (2 500 j. FEIBA), 50 j./ml
Produkt leczniczy FEIBA NF, stosowany w leczeniu epizodów krwawień u pacjentów z hemofilią A lub B z obecnością inhibitora czynnika VIII lub IX oraz u pacjentów z hemofilią nabytą, wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), zakrzepica żył i tętnic, udar zakrzepowy i zatorowy, zatorowość płucna oraz zawał serca, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), jednak dla wielu powikłań, w tym DIC, udaru, zawału serca czy zatorowości, częstość jest nieznana. Ponadto, u pacjentów może wystąpić wzrost miana inhibitora (odpowiedź anamnestyczna), co może wpływać na skuteczność terapii. Reakcje nadwrażliwości, często występujące, obejmują pokrzywkę, świąd oraz potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i niedociśnienie (częstość niedociśnienia oceniana jako często).
Inne zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (np. parestezje, niedoczulica, ból głowy i zawroty głowy), układu oddechowego (kaszel, duszność, świszczący oddech), układu sercowo-naczyniowego (częstoskurcz, nadciśnienie, nagłe zaczerwienienie) oraz objawów ogólnych, takich jak gorączka, dreszcze, złe samopoczucie i ból w miejscu podania. Występują również zmiany skórne, w tym wysypka (często) i świąd. W diagnostyce obserwowano także dodatni wynik przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B (często). Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów monitorujących, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka stosowania FEIBA NF.
biegunka, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, dreszcze, drętwienie twarzy, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, gorączka, hemofilia A, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika VIII, nadciśnienie, niedociśnienie, niedoczulica, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, udar zakrzepowy, udar zatorowy, wirus zapalenia wątroby typu B, wymioty, wzrost miana inhibitora, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zatorowość, zatorowość płucna, zawał serca, zespół czynników krzepnięcia, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Kwas solny – Działania niepożądane
Preparat Aminomix 1 Novum, zawierający kwas solny (HCl) jako składnik regulujący pH roztworu do infuzji w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje specyficznych działań niepożądanych bezpośrednio związanych z obecnością HCl przy prawidłowym stosowaniu. Kwas solny pełni funkcję stabilizatora pH, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa i stabilności preparatu. W trakcie terapii mogą jednak wystąpić działania niepożądane typowe dla procedury żywienia pozajelitowego, w tym zaburzenia żołądkowo-jelitowe klasyfikowane jako częste (≥ 1/100 do < 1/10), takie jak nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Ponadto, rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000) obserwuje się objawy ogólne, takie jak ból głowy, dreszcze i gorączka, które mogą być związane z reakcją immunologiczną lub powikłaniami dostępu naczyniowego.
Aminomix, ból głowy, dostęp naczyniowy, dreszcze, działanie niepożądane, gorączka, kwas solny, nudności, odwodnienie, personel medyczny, reakcja układu immunologicznego, regulator pH, stosunek korzyści do ryzyka, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aminoplasmal B. Braun 10% E
Przedawkowanie roztworu do infuzji Aminoplasmal B.Braun 10% E, zawierającego 100 g/l aminokwasów i 15,8 g/l azotu, o wartości kalorycznej 1675 kJ/l (400 kcal/l) oraz osmolarności 1021 mOsm/l, może wynikać zarówno z podania zbyt dużej dawki, jak i z nadmiernie szybkiego tempa infuzji. Objawy nietolerancji obejmują dreszcze, nudności, wymioty oraz zwiększoną utratę aminokwasów przez nerki, co jest konsekwencją przekroczenia progu nerkowego dla ich reabsorpcji. Preparat zawiera pełen zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych oraz elektrolity (Na, K, Mg, octany, chlorki, fosforany, cytryniany), co wymaga szczególnej uwagi przy jego stosowaniu.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, dreszcze, elektrolit, fenyloalanina, izoleucyna, kwasowość miareczkowana, leucyna, lizyna, metionina, nietolerancja leku, nudności, osmolarność, ośrodek wymiotny, próg nerkowy, przerwanie infuzji, roztwór aminokwasów, stan pacjenta, treonina, tryptofan, układ immunologiczny, walina, wydalanie aminokwasów, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Salmonella enterica – Działania niepożądane
Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a, zawarta w szczepionce Vivotif, jest żywym szczepem bakteryjnym stosowanym w profilaktyce duru brzusznego. Profil bezpieczeństwa tej szczepionki został potwierdzony na podstawie podania ponad 1,4 mln kapsułek w badaniach klinicznych oraz dystrybucji ponad 100 milionów dawek. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości „często” (≥1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia żołądka i jelit (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia układu nerwowego (ból głowy), zaburzenia skóry (wysypka) oraz zaburzenia ogólne (gorączka). Działania te mają zazwyczaj łagodne nasilenie i ustępują samoistnie. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest porównywalny do obserwowanego u dorosłych.
anafilaksja, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, choroba grypopodobna, dreszcze, dur brzuszny, gorączka, nadwrażliwość, nudności, parestezje, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozdęcie brzucha, Salmonella enterica, świąd, szczepionka Vivotif, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie skóry, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Arnika górska – Wskazania do stosowania
Arnika górska (Arnica montana) wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwobrzękowe, co czyni ją cennym składnikiem preparatów stosowanych w leczeniu miejscowym następstw niewielkich urazów, takich jak siniaki i stłuczenia. Preparat Arnigel zawiera 7 g nalewki (TM) arniki na 100 g żelu i jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci powyżej 1 roku życia, szczególnie w łagodzeniu bólów mięśniowych po wysiłku fizycznym. Traumeel S, dostępny w formie maści i żelu, zawiera 1,5 g arniki w potencji D3 na 100 g produktu i jest stosowany wspomagająco po urazach, takich jak skręcenia stawów, oraz w łagodnych bólach mięśni i stawów. Preparaty te umożliwiają miejscowe dostarczenie substancji czynnej, co sprzyja szybszej regeneracji tkanek i redukcji dolegliwości bólowych.
arnika górska, ból głowy, ból kostno-stawowy, ból mięśniowy, dolegliwość bólowa mięśni, dreszcze, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja grypowa, nalewka, objawy grypopodobne, podrażnienie dróg oddechowych, potencja 3CH, potencja D3, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, schorzenie układu oddechowego, skręcenie stawu, stłuczenie, suchy i drażniący kaszel, właściwości przeciwbólowe, właściwości przeciwobrzękowe, właściwości przeciwzapalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii 370-740 MBq/ml
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania metajodobenzyloguanidyny znakowanej jodem-131 (MIBG-131I) wykazały, że LD50 dla nieaktywnego jobenguanu wynosi 30 mg/kg masy ciała u myszy oraz 47,7 mg/kg u szczurów przy podaniu dożylnym, co wskazuje na istotne różnice międzygatunkowe w toksyczności. Powtarzane dożylne podania powodowały objawy toksyczności, takie jak zaczerwienienie twarzy, wymioty, pokrzywka oraz zimne dreszcze. Szybkie podanie leku wiązało się z tachykardią, dusznością, nadciśnieniem i skurczami żołądka, co podkreśla konieczność powolnego wlewu w celu minimalizacji działań niepożądanych. Margines bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a toksyczną jest stosunkowo wąski, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów podczas i po podaniu MIBG-131I.
ciśnienie tętnicze, dawka śmiertelna 50, dreszcze, duszność, działanie karcinogenne, działanie niepożądane, jobenguanu, margines bezpieczeństwa, MIBG-131I, nadciśnienie, pokrzywka, potencjał mutagenny, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, reakcja naczyniowa, skurcz żołądka, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność substancji, wymioty, zaczerwienienie twarzy - Leksykon chorób i schorzeń
Enteritis promieniowa – Objawy
Enteritis promieniowa to zapalenie jelit wywołane radioterapią, najczęściej stosowaną w leczeniu nowotworów jamy brzusznej i miednicy. Choroba występuje w formie ostrej i przewlekłej. Ostra enteritis pojawia się podczas lub do 8 tygodni po radioterapii, dotykając niemal wszystkich pacjentów z dawką promieniowania >1,5 Gy dziennie, z ciężkimi objawami u 15-20%. Objawy obejmują biegunkę (często z krwią lub śluzem), nudności, wymioty, bóle brzucha, tenesmus i wydzielanie śluzu z odbytnicy. Patofizjologia ostrej postaci wiąże się z cytotoksycznym uszkodzeniem nabłonka jelitowego i zaburzeniem pompy Na+/K+, prowadzącym do atrofii błony śluzowej, translokacji bakterii i przerostu bakteryjnego. Przewlekła enteritis rozwija się od 3 miesięcy do 30 lat po terapii, dotyczy 5-15% pacjentów i charakteryzuje się transmuralnym uszkodzeniem jelit, obliterative endarteritis, zwłóknieniem i niedokrwieniem. Objawy przewlekłe to przewlekły ból brzucha, biegunka z krwią, niedożywienie, niedrożność jelit, perforacje i przetoki, a także anemia. Przewlekła postać jest chorobą postępującą, często wymagającą interwencji chirurgicznej u 50% pacjentów z ciężką postacią.
anemia, atrofia błony śluzowej, biegunka, blokada nerwu trzewnego, bypass jelitowy, dreszcze, enteritis promieniowa, koagulacja argonowa, krwawienie z odbytnicy, lek przeciwbiegunkowy, niedrożność jelit, niedrożność jelitowa, niewydolność jelit, nudności, odwodnienie, ostra enteritis promieniowa, perforacja jelita, przerost bakteryjny, przetoka, przewlekła enteritis promieniowa, radioterapia, skurcze brzucha, stan zapalny, steatorrhea, tenesmus, wymioty, zaburzenia wchłaniania, zapalenie jelit, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulperazon 1 g 500 mg + 500 mg
Stosowanie Sulperazonu (cefoperazon + sulbaktam) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu, najczęściej łagodnych lub umiarkowanych. Do często obserwowanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i leukopenia (≥1/100 do <1/10), dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa oraz obniżenie hemoglobiny i hematokrytu. Trombocytopenia występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a koagulopatie, eozynofilia i hipoprotrombinemia mają częstość nieznaną. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, mogą prowadzić do zgonu i występują z częstością nieznaną. Częstość występowania działań niepożądanych żołądkowo-jelitowych, takich jak biegunka, nudności i wymioty, wynosi ≥1/100 do <1/10, natomiast rzekomobłoniaste zapalenie jelit jest rzadkie, ale poważne. W badaniach laboratoryjnych często obserwowano podwyższenie aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej oraz bilirubiny, z możliwym wystąpieniem żółtaczki o nieznanej częstości.
biegunka, bilirubina, ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gorączka, hipoprotrombinemia, koagulopatia, krwiomocz, krwotok, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, niedociśnienie, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcje skórne, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, stężenie hemoglobiny, Sulperazon, świąd, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, układ narządów, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerek, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
L-metionina – Działania niepożądane
L-metionina, aminokwas egzogenny stosowany w preparatach do żywienia pozajelitowego (np. Aminomel 10E, Vamin 18 Electrolyte-Free), może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, od pokrzywki i duszności po ciężkie reakcje anafilaktyczne objawiające się sinicą, wstrząsem i obrzękiem dróg oddechowych. W trakcie terapii obserwuje się także zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu w surowicy), oraz poważne zaburzenia funkcji wątroby, w tym hiperamonemię, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestazę i stłuszczenie wątroby. Metabolizm L-metioniny odbywa się głównie w wątrobie, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby oraz monitorowania enzymów wątrobowych i bilirubiny. Ponadto, preparaty te mogą powodować przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zaburzenia funkcji nerek, takie jak azotemia.
aminokwas egzogenny, azotemia, bilirubina, cholestaza, dreszcze, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, hiperamonemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-metionina, marskość wątroby, nadciśnienie, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk obwodowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, stwardnienie, świąd, tachykardia, wstrząs, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zator, zatrzymanie krążenia, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Physioneal 40 z glukozą 2,27 w/v 22,7 mg/ml 22,7 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Produkt leczniczy Physioneal 40 z glukozą 2,27% w/v (22,7 mg/ml) stosowany w dializie otrzewnowej wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstszą jest alkaloza metaboliczna występująca u około 10% pacjentów, manifestująca się podwyższonym stężeniem wodorowęglanów w surowicy. Inne często obserwowane zaburzenia metaboliczne to hipokaliemia, zatrzymanie płynów, hiperkalcemia oraz rzadziej hiperglikemia i kwasica mleczanowa. Działania niepożądane obejmują również dolegliwości ze strony układu pokarmowego (dyspepsja, wzdęcia), bóle głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz gorączkę. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana.
alkaloza, anoreksja, astenia, bakteryjne zapalenie otrzewnej, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, dializa otrzewnowa, dreszcze, duszność, dysfagia, dyspepsja, eozynofilia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, hipokaliemia, kwasica mleczanowa, nadciśnienie, niedociśnienie, niewydolność błony otrzewnej, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odwodnienie, otorbiające stwardnienie otrzewnej, physioneal, przepuklina, wodorowęglany w surowicy, wysypka, wzdęcia, zapalenie otrzewnej, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zmętnienie dializatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Albunorm 5% 50 g/l
Albunorm 5% to roztwór do infuzji zawierający 50 g/l białka całkowitego, w tym minimum 96% albuminy ludzkiej. Preparat, jako produkt krwiopochodny, może wywoływać reakcje niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych (np. zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka, nudności) po ciężkie, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Objawy łagodne zwykle ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej czasowym wstrzymaniu, co pozwala na kontynuację terapii. W przypadku ciężkich reakcji konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji i wdrożenie leczenia ratunkowego. Dodatkowo, preparat zawiera sód w stężeniu 144-160 mmol/l, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi i nadciśnieniem tętniczym.
albumina ludzka, ból głowy, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie onkotyczne, czynnik zakaźny, dreszcze, duszność, gorączka, hiperhidroza, hipotensja, inaktywacja wirusa, infuzja, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, preparat krwiopochodny, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień twarzy, tachykardia, transmisja patogenów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fenactil 25 mg/ml
Fenactil, zawierający chloropromazynę chlorowodorek w stężeniach 5 mg/ml oraz 25 mg/ml, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii, psychoz paranoidalnych, stanów manii i hipomanii, zwłaszcza w sytuacjach wymagających szybkiego działania lub gdy podanie doustne jest niemożliwe. Preparat jest wskazany także w krótkotrwałym leczeniu nasilonych objawów pobudzenia psychoruchowego, agresji oraz stanów lękowych, a także w psychiatrii dziecięcej, w tym w schizofrenii dziecięcej i autyzmie, z zachowaniem szczególnej ostrożności. Fenactil znajduje zastosowanie w leczeniu czkawki opornej na standardowe metody oraz w terapii nudności i wymiotów u pacjentów terminalnych, gdy inne leki przeciwwymiotne zawodzą. Ponadto, lek ułatwia wprowadzanie do hipotermii terapeutycznej, zapobiegając dreszczom, które mogą utrudniać osiągnięcie docelowej temperatury ciała.
autyzm, chloropromazyna, czkawka oporna, dreszcze, hipotensja ortostatyczna, hipotermia terapeutyczna, lek przeciwpsychotyczny, lek wspomagający, mania, nudności i wymioty, omamy, opieka paliatywna, pobudzenie psychoruchowe, psychiatria dziecięca, roztwór do wstrzykiwań, schizofrenia, schizofrenia dziecięca, substancja pomocnicza, wodorsiarczyn sodu, zachowania impulsywne - Leksykon substancji czynnych
China rubra – Wskazania do stosowania
China rubra (Cinchona officinalis) w rozcieńczeniu homeopatycznym D4 stanowi składnik preparatu L52, stosowanego wspomagająco w terapii objawów infekcji górnych dróg oddechowych, takich jak grypa i przeziębienie. W preparacie L52 China rubra występuje w ilości 2,67 ml na 30 ml produktu, w formie kropli doustnych (roztwór), co umożliwia szybkie wchłanianie. Preparat zawiera 67,5% (v/v) etanolu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką lub uszkodzeniami mózgu. L52 jest wskazany dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci (po konsultacji lekarskiej) z objawami infekcji górnych dróg oddechowych i grypopodobnymi, takimi jak gorączka, bóle mięśniowe i dreszcze.
aconitum napellus, alkoholizm, arnica montana, Belladonna, ból mięśniowy, Bryonia, China rubra, choroba wątroby, cinchona officinalis, dreszcze, Drosera, drożność dróg oddechowych, Eucalyptus globulus, Eupatorium perfoliatum, faza początkowa infekcji, Gelsemium, górne drogi oddechowe, grypa i przeziębienie, infekcja wirusowa układu oddechowego, krople doustne, leczenie objawowe, leczenie przyczynowe, objawy grypopodobne, padaczka, Polygala, rozcieńczenie homeopatyczne, stan osłabienia, suchy kaszel, uszkodzenie mózgu - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina pępkowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przepuklina pępkowa, stanowiąca około 10% przepuklin brzusznych, jest częstsza u kobiet (3-krotnie) i wynika z osłabienia mięśni brzucha w okolicy pępka. U dorosłych etiologia wiąże się ze zwiększonym ciśnieniem śródbrzusznym (np. otyłość, ciąża, napinanie mięśni), natomiast u dzieci jest to efekt niepełnego zamknięcia mięśni po urodzeniu. U około 90% dzieci przepuklina zamyka się samoistnie do 5 roku życia, podczas gdy u dorosłych około 65% wymaga interwencji chirurgicznej. Objawy obejmują widoczne uwypuklenie, które u dzieci jest zwykle bezbolesne, a u dorosłych może powodować dyskomfort i ból tępy. Objawy alarmowe wskazujące na komplikacje to ostry ból, zmiana koloru wybrzuszenia, nudności, wymioty, zatrzymanie stolca i niemożność odprowadzenia przepukliny.
badanie fizykalne, badanie palpacyjne, diagnoza pielęgniarska, dreszcze, gorączka, krwiak, leczenie bólu, lek przeciwbólowy, niedrożność jelit, nudności, obrzęk, oddawanie moczu, opieka pooperacyjna, opieka przedoperacyjna, osłabienie mięśni brzucha, pielęgnacja rany, przepuklina brzuszna, przepuklina pępkowa, uwięźnięcie przepukliny, uwypuklenie pępka, wodobrzusze, wymioty, zabieg chirurgiczny, zaczerwienienie, zadzierzgnięcie przepukliny, zakażenie, zaparcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – SmofKabiven extra Nitrogen –
SmofKabiven extra Nitrogen jest preparatem dożylnym, którego stosowanie może wiązać się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą tachykardia (>1/100 do <1/10), a do rzadziej występujących: duszność, nudności, wymioty, podwyższenie enzymów wątrobowych (ALT, AST), zaburzenia ciśnienia tętniczego, podwyższona temperatura ciała do 38°C, dreszcze, zawroty głowy, bóle głowy, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaktyczne), zmiany kolorytu skóry (bladość, sinica) oraz bóle w obrębie szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół przedawkowania tłuszczu, który może wystąpić nawet przy zalecanej szybkości infuzji, zwłaszcza u pacjentów z ciężką hipertriglicerydemią lub nagłą zmianą stanu klinicznego (np. niewydolność nerek, zakażenie). Objawy tego zespołu obejmują hiperlipidemię, gorączkę, hepatomegalię, splenomegalię, cytopenie (anemia, leukopenia, trombocytopenia), zaburzenia krzepnięcia, hemolizę, retikulocytozę, nieprawidłowe próby wątrobowe oraz w ciężkich przypadkach śpiączkę.
anemia, ból głowy, brak łaknienia, dreszcze, duszność, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, leukopenia, naciekanie tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, próby wątrobowe, przedawkowanie aminokwasów, przedawkowanie glukozy, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, sinica, SmofKabiven extra Nitrogen, śpiączka, splenomegalia, stan podgorączkowy, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawroty głowy, zespół przedawkowania tłuszczu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxycodone Molteni
Oksykodon w formie roztworu do wstrzykiwań/infuzji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i przy zwiększaniu dawki. Szczególnie narażone są grupy pacjentów: osoby w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności płuc, wątroby, nerek, endokrynologicznymi (np. obrzęk śluzowaty, niedoczynność tarczycy, choroba Addisona), psychiatrycznymi (psychoza toksyczna), układu moczowo-płciowego (przerost gruczołu krokowego), uzależnieni od alkoholu, z chorobami układu pokarmowego, hemodynamicznymi (niedociśnienie, hipowolemia), z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym lub po urazie głowy oraz przy jednoczesnym stosowaniu benzodiazepin, innych depresantów OUN lub inhibitorów MAO. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest porażenna niedrożność jelit, a w okresie okołooperacyjnym należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza po operacjach jelit, włączając lek dopiero po potwierdzeniu prawidłowej perystaltyki.
alkoholizm, benzodiazepina, ból mięśniowy, ból przewlekły, ból stawowy, choroba Addisona, choroba dróg żółciowych, choroba zapalna jelit, depresja oddechowa, dreszcze, hiperalgezja, hipowolemia, inhibitor MAO, łzawienie, majaczenie alkoholowe, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy, obrzęk śluzowaty, palpitacja serca, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, porażenna niedrożność jelit, przeczulica bólowa, przerost gruczołu krokowego, psychoza toksyczna, skurcz brzucha, tolerancja na lek, uraz głowy, uzależnienie fizyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie psychiatryczne, zapalenie trzustki, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlectine 150 mg
Venlectine, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne istotne działania obejmują zaburzenia psychiczne (np. splątanie, depersonalizacja, myśli samobójcze), neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki), sercowo-naczyniowe (kołatanie, migotanie komór, torsade de pointes), a także zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza) i skórne (zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki. Nagłe przerwanie terapii może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenie i objawy grypopodobne, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
agranulocytoza, akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bruksizm, częstomocz, częstoskurcz, delirium, depersonalizacja, dreszcze, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, dyzuria, eozynofilia płucna, hipertonia, hipomania, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwotok miesiączkowy, lęk, majaczenie, mania, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niepokój psychoruchowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, NMS, nudności, objawy grypopodobne, objawy odstawienia, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezje, poty nocne, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, samookaleczanie, senność, SIADH, skurcz miokloniczny, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szum w uszach, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Ludzki czynnik krzepnięcia VIII – Działania niepożądane
Ludzki czynnik krzepnięcia VIII, stosowany w terapii hemofilii A, może wywoływać szereg działań niepożądanych, w tym reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, świszczący oddech, tachykardia, niedociśnienie, a także ciężkie reakcje anafilaktyczne, włącznie ze wstrząsem anafilaktycznym. Objawy te mogą pojawić się w trakcie infuzji i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, w tym przerwania podawania leku oraz zastosowania adrenaliny, glikokortykosteroidów i tlenoterapii. Gorączka oraz objawy ogólnoustrojowe również zostały zgłoszone, jednak ich częstość jest nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na wytwarzanie przeciwciał neutralizujących (inhibitorów) czynnika VIII, które manifestują się niewystarczającą odpowiedzią kliniczną na leczenie. Częstość występowania inhibitorów jest bardzo wysoka u pacjentów uprzednio nieleczonych (≥1/10), a u pacjentów uprzednio leczonych jest niezbyt częsta. W przypadku podejrzenia inhibitorów zaleca się konsultację w specjalistycznym ośrodku hemofilii.
centrum leczenia hemofilii, choroba zakaźna, ciężka hemofilia A, czynnik krzepnięcia VIII, dreszcze, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, hemofilia A, inaktywacja wirusów, inhibitor czynnika VIII, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, osocze ludzkie, pacjent uprzednio leczony, pacjent uprzednio nieleczony, parestezja, płynoterapia, pokrzywka uogólniona, przeciwciała neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie perfuzji narządowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fentanyl WZF 50 mcg/ml
Fentanyl WZF w dawce 50 mikrogramów/ml, podawany dożylnie, jest silnym opioidem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały ocenione u 376 pacjentów w 20 badaniach klinicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥5%) to nudności (26,1%), wymioty (18,6%), sztywność mięśniowa (10,4%), niedociśnienie i nadciśnienie (po 8,8%), bradykardia (6,1%) oraz sedacja (5,3%). Działania te klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥10%) do bardzo rzadkich (<0,01%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji ośrodka oddechowego, która może wystąpić zarówno bezpośrednio po podaniu, jak i do 24 godzin po zastosowaniu zewnątrzoponowym lub podpajęczynówkowym, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji oddechowych. Sztywność mięśniowa, w tym mięśni międzyżebrowych, może dodatkowo utrudniać wentylację, zwiększając ryzyko powikłań oddechowych.
alergiczne zapalenie skóry, anestetyk, arytmia, bezdech, ból głowy, ból żył, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dreszcze, drgawka, dysfagia, dyskinezja, działanie niepożądane leku, hiperwentylacja, hipotermia, majaczenie, mioklonia, nadciśnienie, nastrój euforyczny, neuroleptyk, niedociśnienie, niepokój ruchowy, nudności, omam, opioid, piloerekcja, pobudzenie, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, saturacja krwi, sedacja, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy, zespół odstawienia