zaburzenie smaku
Zaburzenia smaku (dysgeusja) to nieprawidłowe odczuwanie bodźców smakowych, które może objawiać się zmniejszeniem (hipogeusja), całkowitym brakiem (ageusja) lub zniekształceniem (parageusja) wrażeń smakowych. Są to zaburzenia często niedoceniane, choć mogą istotnie wpływać na jakość życia pacjentów, prowadząc do spadku apetytu, niedożywienia, a nawet depresji.
Etiologia zaburzeń smaku jest zróżnicowana – mogą być one wywołane przez infekcje wirusowe (w tym COVID-19), choroby neurologiczne, endokrynologiczne (np. niedoczynność tarczycy), niedobory witamin (zwłaszcza cynku i witaminy B12), a także stosowanie niektórych leków (m.in. antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych, przeciwpadaczkowych). Istotnym czynnikiem są również zabiegi stomatologiczne, radioterapia w obrębie głowy i szyi oraz stany zapalne jamy ustnej.
Diagnostyka zaburzeń smaku obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, ocenę funkcji smakowych z wykorzystaniem standardowych testów smakowych oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe OUN. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę – może obejmować modyfikację farmakoterapii, suplementację niedoborów, leczenie chorób podstawowych lub postępowanie objawowe, takie jak stosowanie substancji wzmacniających smak potraw.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Yerba santa – Przeciwwskazania stosowania
Yerba santa (Eriodictyon californicum) jest składnikiem preparatu Santaherba w formie kropli doustnych, który zawiera również inne substancje czynne, takie jak Ipeca D4, Lobelia inflata D3, Adrenalinum D6, Belladonna D4, Stramonium D4, Solidago virga aurea D3, Ephedra vulgaris D4, Galeopsis ochroleuca TM, Sambucus nigra TM oraz Crataegus oxyacantha TM. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na którąkolwiek z tych substancji. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na niedojrzałość układu odpornościowego i metabolicznego oraz trudności w monitorowaniu działań niepożądanych. Santaherba zawiera 39,5% (v/v) etanolu, co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, kobiet w ciąży i karmiących, osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem oraz pacjentów z padaczką i innymi schorzeniami neurologicznymi.
alkaloid tropanowy, choroba serca, choroba układu moczowego, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze, dysfagia, etanol, głód alkoholowy, interakcja lekowa, jaskra, krople doustne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nadwrażliwość smakowa, padaczka, preparat ziołowy, reakcja alergiczna, Santaherba, schorzenie neurologiczne, układ moczowy, uzależnienie od alkoholu, wywiad alergologiczny, Yerba santa, zaburzenie koordynacji, zaburzenie smaku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zevtera 500 mg
Zevtera 500 mg (ceftobiprol medokarylu sodowego) jest antybiotykiem stosowanym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży, z dawkowaniem w badaniach klinicznych obejmującym 500 mg 2-3 razy na dobę oraz 750 mg 2 razy na dobę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥3%) to nudności, wymioty, biegunka, reakcje w miejscu podania infuzji, nadwrażliwość (pokrzywka, wysypka, świąd) oraz zaburzenia smaku. Profil bezpieczeństwa u pacjentów pediatrycznych (3 miesiące do 17 lat) jest zbliżony do dorosłych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej.
agranulocytoza, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ceftobiprol, drgawki, duszność, eozynofilia, hipokaliemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, napad padaczkowy, napad paniki, napad toniczno-kloniczny, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk obwodowy, odczyn Coombsa, padaczka miokloniczna, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz mięśni, stan padaczkowy, trombocytoza, wymioty, wysypka, wysypka ze świądem, zaburzenie smaku, zakażenie grzybicze, zapalenie okrężnicy Clostridoides difficile, zapalenie płuc pozaszpitalne, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neocitec 10 mg/ml
Produkt leczniczy Neocitec (winorelbina winian 10 mg/ml, koncentrat do infuzji) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, obejmujących głównie hematologiczne, neurologiczne, żołądkowo-jelitowe, wątrobowe oraz skórne. Najczęściej obserwuje się zahamowanie czynności szpiku kostnego z neutropenią o nasileniu G3 (24,3%) i G4 (27,8%), niedokrwistość (G3-4: 7,4%) oraz małopłytkowość (G3-4: 2,5%). Zaburzenia neurologiczne, w tym osłabienie odruchów ścięgnistych (G3-4: 2,7%), parestezje, ataksja i zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, występują bardzo często. W zakresie układu pokarmowego dominują zapalenie jamy ustnej (15%), nudności i wymioty (G1-2: 30,4%; G3-4: 2,2%) oraz zaparcia (G3-4: 2,7%), z ryzykiem niedrożności jelit. Przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT 27,6%, AspAT 29,3%, G1-2) jest również często obserwowane. Łysienie o nasileniu G3-4 dotyczy 4,1% pacjentów, a miejscowe zapalenie żyły występuje u 3,7% leczonych.
choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, gorączka neutropeniczna, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność porażenna jelit, pancytopenia, parestezja, posocznica neutropeniczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, SIADH, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne działanie na przewód pokarmowy, winorelbiny winian, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antidiuretycznego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esogno 3 mg
Eszopiklon stosowany w dawkach 1-3 mg u dorosłych pacjentów wykazuje profil działań niepożądanych oparty na badaniach klinicznych obejmujących 1626 pacjentów leczonych eszopiklonem oraz 858 pacjentów otrzymujących placebo. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zaburzenia smaku (nieprzyjemny smak), a także ból głowy, senność, suchość w ustach, zawroty głowy i nudności, występujące u mniej niż 10% pacjentów. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia psychiczne (nerwowość, depresja, lęk, zaburzenia pamięci, amnezja wsteczna), neurologiczne (ataksja, parestezje), okulistyczne (zamglone widzenie u osób starszych), naczyniowe (migrena, nadciśnienie), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności), skórne (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowe (ból pleców, kurcze nóg). Amnezja wsteczna i złożone zachowania podczas snu (somnambulizm) stanowią istotne ryzyko, szczególnie u osób w podeszłym wieku.
albuminuria, aminotransferaza, amnezja wsteczna, ataksja, biegunka, ból głowy, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, eozynofilia, eszopiklon, hipokaliemia, kamień nerkowy, kurcz nogi, leukopenia, miastenia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, niedokrwistość hipochromowa, nieprawidłowe myślenie, nieprzyjemny smak, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudność, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, parestezja, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, senność, somnambulizm, suchość w ustach, szum uszny, uzależnienie fizyczne, zaburzenie pamięci, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zamglone widzenie, zapalenie jelita grubego, zapalenie żołądka, zawrót głowy, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Działania niepożądane
Deksalanzoprazol, dostępny w dawkach 30 mg, 60 mg oraz 90 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo i lanzoprazolu, z większością działań niepożądanych o charakterze łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, nudności, dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia oraz zaparcia, niezależnie od płci, wieku i rasy pacjentów. Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka, zespół DRESS oraz rumień wielopostaciowy, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, odnotowano przypadki ciężkiej autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej po 4-7 miesiącach terapii dawką 60 mg, co podkreśla konieczność monitorowania morfologii krwi u pacjentów długotrwale leczonych dekslanzoprazolem.
biegunka, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dekslanzoprazol, Dexilant, drgawki, działanie hepatotoksyczne, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, idiopatyczna plamica małopłytkowa, inhibitor pompy protonowej, kandydoza, lanzoprazol, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczna rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, niewydolność nerek, omam słuchowy, omam wzrokowy, osteoporoza, parestezja, polekowe zapalenie wątroby, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, steroid, tężyczka, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, złamanie kręgosłupa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantopraz 40 mg 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, stosowany w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego, może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka i ból głowy, występujące u około 1% pacjentów. Wśród poważniejszych działań niepożądanych, o częstości nieznanej, odnotowano ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia oraz pancytopenia. Ponadto, lek może indukować reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji. Niezbyt często obserwuje się hiperlipidemie, zmiany masy ciała, zaburzenia snu, a także zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT). Hipomagnezemia, hipokalcemia i hiponatremia występują z częstością nieznaną, co wymaga monitorowania elektrolitów u pacjentów długotrwale leczonych.
agranulocytoza, biegunka, bilirubina, ból głowy, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, pancytopenia, pantoprazol, pantoprazol sodowy, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lekoklar forte 500 mg
Lek Lekoklar forte zawierający klarytromycynę 500 mg, będący antybiotykiem makrolidowym, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, występującymi bardzo często. Inne działania niepożądane obejmują m.in. leukopenię, trombocytopenię, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty, senność), zaburzenia słuchu, hepatotoksyczność (często pod postacią wzrostu aktywności enzymów AlAT i AspAT), a także rzadkie przypadki rabdomiolizy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu statyn, fibratów, kolchicyny lub allopurynolu. Wydłużenie odstępu QT i reakcje anafilaktyczne stanowią istotne zagrożenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. W przypadku dzieci poniżej 12 lat zalecana jest postać zawiesiny doustnej, a u pacjentów z obniżoną odpornością dawki dobowo sięgające 1000-2000 mg wiążą się z podobnym profilem działań niepożądanych, natomiast dawka 4000 mg zwiększa ich częstość 3-4-krotnie.
antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, ileostomia, interakcja lekowa, kandydoza, klarytromycyna, krwinka biała, leukopenia, mięsień poprzecznie prążkowany, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż żołądkowo-jelitowy, płytki krwi, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, szumy uszne, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zakażenie prątkami, zawroty głowy, zespół nabytego braku odporności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifurin 5 mg
Solifurin, zawierający bursztynian solifenacyny w dawce 5 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków o właściwościach cholinolitycznych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg, co jest istotnie wyższe niż w grupie placebo (4%), a przy dawce 10 mg wzrasta do 22%. Inne często zgłaszane objawy obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy oraz suchość w gardle. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to senność i zaburzenia smaku, natomiast ze strony układu sercowo-naczyniowego po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano poważne zdarzenia, takie jak torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, kołatanie serca i tachykardia. Skórne reakcje niepożądane obejmują suchość skóry, świąd, wysypkę, rumień wielopostaciowy, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy oraz złuszczające zapalenie skóry.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, bursztynian solifenacyny, dysfonia, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, osłabienie perystaltyki jelit, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna, splątanie, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, suchość skóry, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, właściwość cholinolityczna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deflegmin Baby 7,5 mg/ml
Deflegmin Baby (7,5 mg/ml, krople doustne) zawiera ambroksolu chlorowodorek, który może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Najczęstsze działania obejmują zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10), nudności (≥1/100 do <1/10), niedoczulicę jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10), a także wymioty, biegunkę, niestrawność i ból brzucha (≥1/1000 do <1/100). Rzadziej obserwuje się zgagę, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz reakcje skórne takie jak wysypka i pokrzywka (≥1/10 000 do <1/1000). Ambroksol może wywołać poważne reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym anafilaksję, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ambroksolu chlorowodorek, chlorek benzalkoniowy, Deflegmin Baby, dysgeuzja, dyspepsja, działanie niepożądane leku, hipoestezja, leukocytoza, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klarmin 250 mg
Klarytromycyna (Klarmin 250 mg) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla makrolidów, z dominującymi łagodnymi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaburzenia smaku, obserwowanymi zarówno u dorosłych, jak i dzieci (6 miesięcy–12 lat). U pacjentów z osłabioną odpornością (np. AIDS) stosujących dawki 1000–2000 mg/dobę najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, zmiany smaku, bóle brzucha, biegunka, wysypka, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aktywności AspAT i AlAT. Dawka 4000 mg/dobę wiąże się z 3–4-krotnie wyższą częstością działań niepożądanych oraz większą częstością nieprawidłowości hematologicznych i biochemicznych (np. leukopenia, trombocytopenia, wzrost stężenia azotu mocznikowego). Występują także rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak rabdomioliza (często w interakcji z lekami takimi jak statyny, fibraty, kolchicyna, allopurynol), zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, torsade de pointes), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficile.
agranulocytoza, allopurynol, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, drgawki, duszność, dyskineza, fibrat, hipoglikemia, klarytromycyna, kolchicyna, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, miopatia, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, statyna, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytemia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zator płucny, zawrót głowy błędnikowy, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę (20 mg), peryndopryl (8 mg) oraz indapamid (2,5 mg), wykazuje złożony profil działań niepożądanych wynikający z farmakologicznych właściwości poszczególnych składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane związane z peryndoprylem obejmują zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku i widzenia, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty). Indapamid najczęściej powoduje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości skórnych, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi. Rozuwastatyna wiąże się z ryzykiem miopatii, rabdomiolizy oraz zaburzeń czynności wątroby, manifestujących się wzrostem enzymów wątrobowych, a także zwiększonym ryzykiem rozwoju cukrzycy typu 2.
astenia, ból głowy, cukrzyca typu 2, duszność, enzym wątrobowy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, miopatia i rabdomioliza, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórnej, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, skurcz mięśni, szum uszny, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerdin 20 mg 20 mg
Podczas terapii pantoprazolem (Gerdin 20 mg) działania niepożądane występują u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak biegunka i ból głowy (około 1%). Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (≤1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród poważnych działań z nieznaną częstością występują agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, hipomagnezemia, uszkodzenia wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz śródmiąższowe zapalenie nerek. Niezbyt często obserwuje się hiperlipidemię, zaburzenia snu, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, wysypki skórne i zmiany masy ciała, natomiast rzadko depresję, zaburzenia widzenia, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy oraz złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, depresja, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, ginekomastia, hiperbilirubinemia, hiperlipidemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pantoprazol, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka dojelitowa, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wyprysk, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Contrahist Allergy 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, stosowana w dawce 5 mg/dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i umiarkowanymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwowanymi objawami są senność (5,2%), ból głowy (2,6%), suchość w jamie ustnej (2,6%) oraz zmęczenie (2,5%). Efekt sedatywny (senność, zmęczenie, osłabienie) występował u 8,1% pacjentów, co jest istotnie wyższe niż w grupie placebo (3,1%), co wymaga uwzględnienia przy kwalifikacji do terapii, zwłaszcza u osób wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej. U dzieci w wieku 6-12 lat, przy dawce 5 mg/dobę, najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (2,9%). W populacji pediatrycznej dawki były dostosowywane do wieku i masy ciała, a profil bezpieczeństwa pozostawał zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
agresja, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, drgawki, działanie sedatywne, efekt sedatywny, hepatotoksyczność, kołatanie serca, koszmary senne, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśli samobójcze, niewyraźne widzenie, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, rotacyjne ruchy gałek ocznych, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie wątroby, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niko-Lek Mint 4 mg
Stosowanie gumy do żucia leczniczej NIKO-LEK MINT zawierającej nikotynę w dawkach 2 mg lub 4 mg wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które często pojawiają się na początku terapii i są zależne od dawki. Najczęstsze objawy to podrażnienie jamy ustnej i gardła, zwiększone wydzielanie śliny, czkawka oraz łagodny rozstrój żołądka. Objawy odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, drażliwość, spowolnienie akcji serca, zwiększony apetyt czy kaszel, mogą współistnieć i utrudniać ocenę bezpieczeństwa terapii. Występują także reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie ciężkie, jak anafilaksja oraz reakcje nadwrażliwości u pacjentów uczulonych na lewomentol. Zaleca się modyfikację techniki żucia (wolniejsze żucie z przerwami) w celu zmniejszenia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
akcja serca, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, czkawka, drażliwość, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dyspepsja, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, kaszel, koncentracja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, napięcie mięśniowe, niedoczulica jamy ustnej, niepokój, nietypowy sen, niewydolność oddechowa, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, odstawienie nikotyny, owrzodzenie jamy ustnej, palpitacja, parestezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstrój żołądka, rumień, skurcz oskrzeli, substancja smolista, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tlenek węgla, uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, wydzielanie śliny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosogardzieli, zaparcia, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fromilid 125 mg/5 ml
Profil bezpieczeństwa klarytromycyny w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej Fromilid 125 mg/5 ml charakteryzuje się typowymi dla makrolidów działaniami niepożądanymi, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Objawy te mają zazwyczaj łagodny przebieg i występują z podobną częstością u dzieci i dorosłych, w tym u pacjentów z wcześniejszymi zakażeniami mykobakteryjnymi. W przypadku stosowania wysokich dawek (1000 mg/dobę) u dorosłych, najczęściej obserwuje się nudności, wymioty, zaburzenia smaku, bóle brzucha, biegunkę, wysypkę, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aminotransferaz (AspAT, AlAT). U pacjentów z obniżoną odpornością mogą wystąpić istotne nieprawidłowości laboratoryjne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, znaczne podwyższenie AspAT i AlAT oraz zwiększenie stężenia azotu mocznikowego.
agranulocytoza, AIDS, allopurynol, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, eozynofilia, fibrat, immunosupresja, jadłowstręt, klarytromycyna, kolchicyna, leukopenia, neutropenia, niedosłuch, niestrawność, nudności, obniżona odporność, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, skurcz dodatkowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, statyna, trombocytopenia, trombocytoza, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zakażenie mykobakteryjne, zator płucny, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Monafox 5 mg/ml
Lek Monafox, zawierający chlorowodorek moksyfloksacyny w stężeniu 5 mg/ml w formie kropli do oczu, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących 2252 pacjentów, z których większość (1900) stosowała lek trzy razy dziennie. Badania obejmowały populacje z USA, Kanady, Japonii i Indii. Nie zaobserwowano poważnych działań niepożądanych dotyczących narządu wzroku ani reakcji ogólnoustrojowych bezpośrednio związanych z lekiem. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie i ból oka (1-2%), głównie o łagodnym przebiegu (96% przypadków). Inne działania niepożądane obejmowały m.in. punkcikowate zapalenie rogówki, suchość oka, krwawienia spojówkowe, a także rzadziej zaburzenia hematologiczne, neurologiczne, sercowe i skórne. Szczególną uwagę zwraca się na potencjalne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz ryzyko zerwania ścięgien, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie kortykosteroidy i osób starszych.
alergia oka, aminotransferaza, ból oka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, farmakovigilance, fluorochinolon, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina, kołatanie serca, kortykosteroid, krople do oczu, krwawienie spojówkowe, moksyfloksacyna, nabłonek rogówki, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk krtani, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, parestezja, podrażnienie oka, populacja pediatryczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość oka, światłowstręt, układ immunologiczny, układ oddechowy, zaburzenie oka, zaburzenie skóry, zaburzenie smaku, zaburzenie wątroby, zapalenie oka, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zerwanie ścięgna, złogi rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Lek Perindopril + Indapamide Krka w dawce 4 mg (3,34 mg peryndoprylu) + 1,25 mg indapamidu wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z istotnym wpływem na gospodarkę wodno-elektrolitową. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, hamuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, co częściowo przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez indapamid. Mimo tego, u 4% pacjentów obserwowano hipokaliemię (stężenie potasu <3,4 mmol/l), co stanowi istotne ryzyko, zwłaszcza u osób starszych, niedożywionych lub przyjmujących inne leki wpływające na potas. Hipokaliemia może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśniowego, parestezji oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych glikozydów nasercowych. Ponadto, indapamid może wywoływać reakcje nadwrażliwości skórnej, a peryndopryl charakterystyczny suchy kaszel i duszność, które wymagają monitorowania i różnicowania z innymi stanami klinicznymi.
arytmia komorowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie kurczliwości mięśni, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ośrodkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan Bluefish 80 mg
Telmisartan Bluefish, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz u osób leczonych w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego. Częstość działań niepożądanych wynosiła 41,4% dla telmisartanu i 43,9% dla placebo, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Do ciężkich działań niepożądanych należą reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz ostra niewydolność nerek. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują zakażenia dróg moczowych i górnych dróg oddechowych, niedokrwistość, hiperkaliemię, zaburzenia psychiczne (bezsenność, depresja), omdlenia, bradykardię, niedociśnienie, duszność, bóle brzucha, świąd, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia czynności nerek i podwyższenie stężenia kreatyniny w osoczu.
bezsenność, biegunka, ból stawu, bradykardia, choroby sercowo-naczyniowe, depresja, duszność, eozynofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, kurcz mięśni, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność wątroby, nieżyt żołądka, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rumień, rwa kulszowa, senność, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, telmisartan, toksyczne uszkodzenie skóry, wyprysk, wysypka polekowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ścięgna, zapalenie zatok, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazin 5 mg/ml
Flukonazol, substancja czynna syropu FLUCONAZIN 5 mg/ml, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak dyspepsja, wymioty, ból brzucha, biegunka, wzdęcia i mdłości, które zwykle mają charakter przejściowy. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby, gdyż flukonazol może powodować hepatotoksyczność, w tym niewydolność wątroby, zapalenie, martwicę oraz żółtaczkę, a także podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) i bilirubiny. U pacjentów z chorobami takimi jak AIDS czy nowotwory mogą wystąpić zmiany w parametrach wątrobowych, nerkowych oraz hematologicznych, choć ich związek z terapią nie zawsze jest jednoznaczny.
agranulocytoza, anafilaksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, dyspepsja, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, łysienie, martwica wątroby, mdłość, morfologia krwi, napad padaczkowy, niewydolność wątroby, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Działania niepożądane
Escytalopram, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują ból głowy i nudności (>10% pacjentów), a także bezsenność, senność, zawroty głowy, biegunki, zaparcia, suchość w jamie ustnej, zwiększone pocenie się, zmęczenie oraz zaburzenia seksualne (częstość 1-10%). Istotne działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (parestezje, drżenie, zespół serotoninowy), sercowo-naczyniowego (wydłużenie odstępu QT, arytmie, tachykardia, bradykardia), psychicznego (lęk, niepokój, myśli samobójcze), metabolicznego (hiponatremia, zmiany masy ciała) oraz hematologicznego (małopłytkowość). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia QT i torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego i myśli samobójczych, które wymagają ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, depresja, drżenie, dyskineza, elektrokardiogram, escytalopram, fobia społeczna, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, lęk napadowy, małopłytkowość, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie smaku, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Evastix 20 mg
Ebastyna w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej (Evastix 10 mg i 20 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 5708 pacjentów, w tym 460 dzieci, zbliżony w obu grupach wiekowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej oraz senność, występujące z częstością ≥ 1/100 do < 1/10. Inne objawy neurologiczne, takie jak ból głowy (często), zawroty głowy, hipoestezja i zaburzenia smaku (niezbyt często), również zostały odnotowane. W układzie pokarmowym oprócz suchości w jamie ustnej pojawiają się ból brzucha, nudności, wymioty i niestrawność z częstością ≥ 1/1 000 do < 1/100. Reakcje immunologiczne, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, mają nieznaną częstość i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto zgłaszano zaburzenia wątroby, takie jak zapalenie wątroby, cholestaza oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (aminotransferazy, gamma-GT, fosfataza alkaliczna) i bilirubiny, co wymaga monitorowania funkcji wątroby.
aminotransferaza, anafilaksja, astenia, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, ebastyna, egzema, fosfataza alkaliczna, gamma-GT, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nerwowość, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość w jamie ustnej, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka, zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Terbinafina – Działania niepożądane
Terbinafina, lek przeciwgrzybiczy z grupy allilamin, stosowany doustnie i miejscowo, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony przewodu pokarmowego (około 5% pacjentów), takie jak dyspepsja, nudności, bóle brzucha i biegunka, oraz reakcje skórne, w tym wysypkę i pokrzywkę (≥1/10). Rzadziej obserwuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, zaburzenia smaku, parestezje), mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni, rabdomioliza), a także rzadkie przypadki zaburzeń hematologicznych (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia) i wątroby (żółtaczka, cholestaza, zapalenie wątroby). Występują również reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, które mogą zagrażać życiu.
agranulocytoza, allilamina, cholestaza, choroba posurowicza, dyspepsja, fotodermatoza, kinaza kreatynowa, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, substancja przeciwgrzybicza, szum w uszach, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, utrata smaku, utrata węchu, zaburzenie smaku, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triplixam, zawierający peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują hipokaliemię (częstość występowania dla indapamidu: 10% pacjentów przy dawce 1,5 mg i 25% przy dawce 2,5 mg z obniżeniem stężenia potasu odpowiednio o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach), zawroty głowy, ból głowy, parestezje, senność, zaburzenia widzenia i podwójne widzenie, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze oraz objawy żołądkowo-jelitowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń hematologicznych (agranulocytoza, neutropenia, leukopenia, małopłytkowość), elektrolitowych (hipokaliemia, hiponatremia, hipochloremia), sercowo-naczyniowych (niedociśnienie, częstoskurcze typu torsade de pointes, zawał mięśnia sercowego, udar) oraz wątrobowych i nerkowych (zapalenie wątroby, encefalopatia wątrobowa, wzrost stężenia mocznika i kreatyniny). Działania te mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej i dostosowania leczenia.
agranulocytoza, dławica piersiowa, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperglikemia, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, jaskra zamkniętego kąta, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, mocznik i kreatynina, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, podwójne widzenie, rozrost dziąseł, skurcz oskrzeli, szum uszny, torsade de pointes, udar mózgu, wysięk naczyniówkowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół pozapiramidowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin Extra Fresh 2 mg
Nikotynowa terapia zastępcza (NTZ) w postaci gumy do żucia NiQuitin Extra Fresh 2 mg wiąże się z występowaniem działań niepożądanych typowych dla farmakologicznego działania nikotyny, zależnych od dawki. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne (bezsenność, drażliwość), neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, dyskomfort w jamie ustnej) oraz objawy ze strony układu oddechowego (kaszel, ból gardła, czkawka). Rzadziej występują reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i bardzo rzadko reakcje anafilaktyczne. Wśród działań niepożądanych sercowo-naczyniowych odnotowano kołatanie serca i zwiększenie częstości rytmu serca, a w rzadkich przypadkach migotanie przedsionków. Charakterystycznym objawem jest ból żuchwy, wynikający z mechanicznego obciążenia stawu skroniowo-żuchwowego podczas żucia gumy.
bezsenność, ból gardła, ból głowy, ból nadbrzusza, drażliwość, duszność, dysfagia, dysgeuzja, dyspepsja, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadpotliwość, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, staw skroniowo-żuchwowy, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zawroty głowy, zespół odstawienia nikotyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Xanconalon zawiera 5 mg oksykodonu chlorowodorku (odpowiadającego 4,5 mg oksykodonu) oraz 2,5 mg naloksonu chlorowodorku (2,74 mg naloksonu chlorowodorku dwuwodnego, co odpowiada 2,25 mg naloksonu). Oksykodon wykazuje potencjał do wywoływania depresji oddechowej, zwężenia źrenic, skurczu oskrzeli, skurczu mięśni gładkich oraz zahamowania odruchu kaszlowego. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania wg systemu MedDRA, obejmując kategorie od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej. Wśród najczęstszych działań niepożądanych układu nerwowego wymienia się zawroty głowy, ból głowy i senność, a także rzadziej drgawki, zaburzenia uwagi i mowy. W zakresie zaburzeń psychicznych często występuje bezsenność, a rzadziej splątanie, depresja, niepokój, omamy i zmiany nastroju, w tym agresja i koszmary senne. W układzie pokarmowym najczęściej obserwuje się ból brzucha, a także zaparcia, nudności, wymioty i wzdęcia. Istotne klinicznie działania niepożądane to m.in. depresja oddechowa (rzadko), reakcje anafilaktyczne, hipogonadyzm, kolka żółciowa oraz zastój żółci.
agresja, amenorrhea, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, depresja, depresja oddechowa, derealizacja, dławica piersiowa, drgawka, drżenie, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzuria, euforia, hipertonia mięśniowa, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, koszmar senny, krwawienie dziąsłowe, letarg, migrena, mimowolny skurcz mięśniowy, nadwrażliwość, nalokson chlorowodorek, nerwowość, niedoczulica, niedrożność jelit, niepokój, niestrawność, nudności, obniżone libido, obrzęk obwodowy, oksykodon chlorowodorek, omam, omdlenie, owrzodzenie jamy ustnej, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smoliste, suchość jamy ustnej, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie od leku, wymioty, wzdęcie, zaburzenie erekcji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie smaku, zaburzenie uwagi, zahamowanie odruchu kaszlowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodka, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cetraxal Plus (3 mg + 0,25 mg)/ml
Cetraxal Plus to miejscowy preparat do uszu zawierający 0,75 mg cyprofloksacyny oraz 0,0625 mg fluocynolonu acetonidu w 0,25 ml roztworu. W trakcie stosowania obserwowano działania niepożądane o różnej częstości, w tym kandydozę i grzybicze zapalenie ucha (niezbyt często), dysgeuzję (często), parestezje, zawroty głowy, ból ucha, świąd (często i niezbyt często), a także objawy takie jak niedosłuch, szum w uszach, wyciek z ucha, reakcje skórne i reakcje alergiczne o nieznanej częstości. Należy zwrócić uwagę na możliwość ogólnoustrojowego wchłaniania fluocynolonu, co może manifestować się nieostrym widzeniem, wymagającym konsultacji okulistycznej. U pacjentów z drenami wentylacyjnymi może wystąpić niedrożność drenu.
ból głowy, ból ucha, cyprofloksacyna, duszność, dysgeuzja, działanie immunosupresyjne, fluocynolon acetonid, fluorochinolon, grzybicze zapalenie ucha, kandydoza, kortykosteroid, niedosłuch, nieostre widzenie, obrzęk małżowiny usznej, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęknięcie ścięgna, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rurka tympanostomijna, świąd ucha, szum w uszach, zaburzenie błony bębenkowej, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zakażenie grzybicze, zapalenie ucha środkowego, zapaść sercowo-naczyniowa, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Andepin 20 mg
Fluoksetyna, substancja czynna leku Andepin 20 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Do bardzo często występujących działań należą bezsenność, bóle głowy, biegunka, nudności oraz zmęczenie (astenia). Często obserwuje się także lęk, niepokój, obniżone libido, zaburzenia snu, kołatanie serca, wysypkę, bóle stawów, częste oddawanie moczu, krwawienia ginekologiczne oraz zaburzenia erekcji i wytrysku. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, takie jak małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, arytmie komorowe, zapalenie naczyń, zespół serotoninowy, konwulsje, a także ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (>10%) do bardzo rzadkich (<0,01%), a niektóre zdarzenia mają częstość nieznaną ze względu na ograniczone dane.
akatyzja, arytmia komorowa, atak paniki, ataksja, bruksizm, choroba posurowicza, częstomocz, depersonalizacja, dyskineza, fluoksetyna, halucynacja, hipomania, hiponatremia, idiosynkratyczne zapalenie wątroby, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kapsułka twarda, konwulsja, letarg, małopłytkowość, mioklonia, mlekotok, myśl samobójcza, nadmierne wydzielanie prolaktyny, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sedacja, skaza krwotoczna, splątanie, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wybroczyna, zaburzenie erekcji, zaburzenie orgazmu, zaburzenie smaku, zaburzenie wytrysku, zapalenie naczyń, zatrzymanie moczu, zespół Lyella, zespół odstawienny, zespół policzkowo-językowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erfin 250 mg
Produkt leczniczy Erfin zawierający 250 mg terbinafiny w postaci chlorowodorku wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (uczucie pełności, brak łaknienia, niestrawność, nudności, łagodne bóle brzucha, biegunka) oraz reakcje skórne (wysypka, pokrzywka) o częstości występowania >1/100 i <1/10. Rzadziej występują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło słoneczne i obrzęk naczynioruchowy (>1/10 000 i <1/1000), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. W zakresie układu nerwowego często zgłaszane są bóle głowy (>1/100 i <1/10), a rzadziej zaburzenia smaku, parestezje, osłabienie czucia, zawroty głowy oraz bóle mięśni i stawów. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby ze względu na rzadkie przypadki hepatotoksyczności manifestujące się żółtaczką, cholestazą lub zapaleniem wątroby (>1/10 000 i <1/1000).
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, chlorowodorek terbinafiny, cholestaza, depresja, dolegliwości układu pokarmowego, hepatotoksyczność, lęk, łuszczyca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, terbinafina, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, utrata smaku, wysypka, zaburzenia czucia, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elestar 40 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Elestar, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla antagonistów receptora angiotensyny II oraz blokerów kanałów wapniowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są obrzęki obwodowe (11,3%), ból głowy (5,3%) oraz zawroty głowy (4,5%). Działania te mają zazwyczaj charakter łagodny do umiarkowanego i nie wymagają przerwania terapii. Wśród rzadziej występujących, ale istotnych klinicznie działań niepożądanych wymienia się leukopenię, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek, które mogą stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z obowiązującymi standardami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, dezorientacja, elektrolity w surowicy, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, lek hipotensyjny, leukopenia, małopłytkowość, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil i amlodypina, osłabienie libido, parametry morfologiczne krwi, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadex Orion (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium podczas zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z badań klinicznych faz I-III obejmujących 3519 pacjentów, z czego 1078 otrzymało sugammadex, a 544 placebo. Najczęstsze działania niepożądane (częstość ≥1/100 do <1/10) to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występowały niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą obejmować objawy od pokrzywki i wysypki po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano sporadyczne przypadki znacznej bradykardii i zatrzymania krążenia w ciągu kilku minut po podaniu leku.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, ból głowy, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, choroba płuc, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłanie oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, skurcz oskrzeli, sugammadeks, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie smaku, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cetip 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek w dawce 10 mg/dobę, stosowana jako lek przeciwhistaminowy, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 3200 pacjentów. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest senność (9,63% vs 5,00% placebo), zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, niezakłócająca istotnie codziennych funkcji. Inne często występujące działania obejmują ból głowy (7,42% vs 8,07% placebo), zawroty głowy (1,10% vs 0,98%), suchość w jamie ustnej (2,09% vs 0,82%) oraz nudności (1,07% vs 1,14%). Rzadziej notowano zaburzenia czynności wątroby (zwiększona aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej, gamma-glutamylotranspeptydazy oraz bilirubiny), które ustępowały po odstawieniu leku. U dzieci w wieku 6-12 lat najczęstsze działania niepożądane to biegunka (1,0% vs 0,6% placebo), senność (1,8% vs 1,4%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,4% vs 1,1%) oraz zmęczenie (1,0% vs 0,3%).
aminotransferaza, amnezja, antagonista receptorów H1, cetyryzyna dichlorowodorek, częstoskurcz, drgawki, dyskineza, dystonia, działanie cholinolityczne, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, lek przeciwhistaminowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pobudzenie OUN, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, rotacja gałek ocznych, stężenie bilirubiny, suchość jamy ustnej, świąd, tik, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie pamięci, zaburzenie ruchowe, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oftensin 5 mg/ml
Oftensin, zawierający tymolol maleinian (5 mg/ml), jest β-adrenolitykiem stosowanym miejscowo w okulistyce, jednakże może ulegać wchłanianiu do krążenia ogólnoustrojowego, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla β-blokerów. Działania te obejmują reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne), zaburzenia metaboliczne (hipoglikemia, szczególnie u pacjentów z cukrzycą), oraz objawy ze strony układu nerwowego (omdlenia, udar mózgowo-naczyniowy, nasilenie miastenii, zawroty głowy). Miejscowo w oku mogą wystąpić podrażnienia, zapalenie powiek i rogówki, niewyraźne widzenie, a także poważne powikłania po zabiegach filtracyjnych, takie jak odwarstwienie naczyniówki. Warto podkreślić, że częstość występowania działań niepożądanych jest mniejsza niż przy podaniu ogólnoustrojowym, jednak ich potencjalna ciężkość wymaga ostrożności.
beta-adrenolityk, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, depresja, duszność, erozja rogówki, halucynacja, hipoglikemia, hipotensja, kołatanie serca, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, miastenia, niedokrwienie mózgu, niestrawność, niewyraźne widzenie, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, spadek libido, suchość w ustach, tymolol, udar mózgowo-naczyniowy, utrata pamięci, zaburzenie czucia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie seksualne, zaburzenie smaku, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy, zmiana łuszczycopodobna, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 5 mg
Preparat złożony Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals łączy profil działań niepożądanych charakterystycznych dla inhibitorów ACE (perindopryl) oraz antagonistów wapnia z grupy dihydropirydyn (amlodypina). Najczęściej obserwowane działania niepożądane perindoprylu obejmują zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), świąd, wysypkę, kurcze mięśni oraz osłabienie. Amlodypina natomiast najczęściej powoduje senność, zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, obrzęki (w tym okolicy kostek) oraz zmęczenie. Częstości występowania działań niepożądanych klasyfikowane są zgodnie z MedDRA i wahają się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjną ocenę ryzyka u pacjentów.
amlodypina, antagonista wapnia, duszność, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, niewydolność żylna, obrzęk kostek, parestezja, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, szum uszny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Astepro 1,5 mg/ml
Astepro, aerozol do nosa zawierający 1,5 mg/ml azelastyny chlorowodorku, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku (często ≥1/100 do <1/10), które są często związane z niewłaściwą techniką aplikacji, zwłaszcza nadmiernym odchyleniem głowy do tyłu. Rzadziej występują zawroty głowy i senność (≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą być także objawami choroby podstawowej. W obrębie układu oddechowego niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) pojawiają się objawy takie jak pieczenie, swędzenie błony śluzowej nosa, kichanie oraz krwawienie z nosa. Nudności występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i mogą być konsekwencją zaburzeń smaku. Rzadko obserwuje się także uczucie zmęczenia i osłabienie, które również mogą wynikać z przebiegu choroby podstawowej.
azelastyna chlorowodorek, błona śluzowa nosa, dyskomfort w jamie nosowej, kichanie, krwawienie z nosa, nadmierna senność, nudność, osłabienie organizmu, personel medyczny, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, słownik MedDRA, świąd skóry, układ oddechowy, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pricoron 10 mg
Lek Pricoron, zawierający peryndopryl z argininą, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) o profilu bezpieczeństwa typowym dla tej klasy leków. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, suchy kaszel, duszność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności i wymioty. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. eozynofilii (≥1/1 000, <1/100), agranulocytozy, pancytopenii, hiperkaliemii, hiponatremii, zaburzeń nastroju, zaburzeń widzenia, szumu usznego, obrzęku naczynioruchowego oraz poważnych powikłań sercowo-naczyniowych i nerkowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, który może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych, oraz na ciężkie zaburzenia hematologiczne i niewydolność nerek, które wymagają natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, astenia, cholestatyczne zapalenie wątroby, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pemfigoid, peryndopryl z argininą, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, tachykardia, udar, zaburzenia erekcji, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy błędnikowe, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vesoligo 5 mg
Vesoligo (bursztynian solifenacyny) wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęstszym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę i 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często obserwowane działania to zakażenia układu moczowego i zapalenie pęcherza moczowego (≥1/10), reakcje anafilaktyczne (≥1/100 do <1/10), zmniejszony apetyt oraz hiperkaliemia (≥1/100 do <1/10), które wymagają monitorowania elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów z chorobami nerek. Objawy neurologiczne i psychiatryczne, takie jak omamy, splątanie, majaczenie, senność, zaburzenia smaku, zawroty głowy i ból głowy, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mogą wymagać modyfikacji terapii.
ból brzucha, bursztynian solifenacyny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omamy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, Vesoligo, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Lewocetyryzyna – Działania niepożądane
Lewocetyryzyna, lek przeciwhistaminowy II generacji, stosowany w dawce 5 mg/dobę u dorosłych i młodzieży (12-71 lat), wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi u 15,1% pacjentów, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność (5,2% vs. 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs. 3,2%), suchość w jamie ustnej (2,6% vs. 1,6%) oraz zmęczenie (2,5% vs. 1,2%). W populacji pediatrycznej, przy dawkach 1,25 mg do 5 mg/dobę, najczęstsze działania obejmowały biegunkę (1,9%), zaparcia (1,3%), senność (1,9-2,9%) oraz zaburzenia snu (1,3%). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej niż w grupie placebo (8,1% vs. 3,1%). Wycofanie z leczenia z powodu działań niepożądanych było rzadkie (1% w grupie lewocetyryzyny). Należy zwrócić uwagę na potencjalne upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
anafilaksja, atopowe zapalenie skóry, ból mięśniowy, ból stawowy, duszność, działanie sedatywne, enzym wątrobowy, katar sienny, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja alergiczna, rotacyjne ruchy gałek ocznych, tachykardia, wykwity polekowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Medical Valley 12,5 mg
Sunitynib Medical Valley, stosowany w terapii nowotworów takich jak RCC, GIST i pNET, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, obejmujący zarówno objawy o łagodnym przebiegu, jak i poważne, zagrażające życiu powikłania. Do najcięższych należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (np. z układu oddechowego, pokarmowego, mózgowego), które mogą prowadzić do zgonu. Często obserwuje się także niedoczynność tarczycy wymagającą monitorowania i suplementacji hormonalnej, a także zaburzenia hematologiczne takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość. W badaniach klinicznych na 7115 pacjentach najczęściej występowały działania niepożądane o częstości ≥10%, w tym zakażenia bakteryjne i wirusowe, zmniejszenie apetytu, nadciśnienie tętnicze, astenia, zaburzenia smaku, biegunka, nudności, stomatitis, przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa.
biegunka, dysfagia, dyspepsja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, funkcja nerek, funkcja tarczycy, hipoglikemia, inhibitor wielokinazowy, kandydoza jamy ustnej, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie smaku, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gardimax Medica Spray (20 mg + 5 mg)/10 ml
Gardimax Medica Spray, zawierający diglukonian chlorheksydyny (20 mg) oraz chlorowodorek lidokainy (5 mg) w 10 ml aerozolu do jamy ustnej, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości. W rzadkich przypadkach (≥1/10 000 do <1/1000) obserwowano reakcje alergiczne skóry i błony śluzowej, takie jak wysypka, zapalenie i złuszczanie błony śluzowej jamy ustnej oraz obrzęk ślinianek. Również rzadko występowały reakcje anafilaktyczne, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia smaku oraz uczucie pieczenia na języku zgłaszane były z nieznaną częstością, przy czym pieczenie jest zwykle przejściowe. Długotrwałe stosowanie chlorheksydyny może prowadzić do odwracalnych brązowych przebarwień na języku i zębach, również o nieznanej częstości występowania.
bezpieczeństwo farmakoterapii, chlorheksydyna, chlorowodorek lidokainy, diglukoniat chlorheksydyny, działanie niepożądane, Gardimax medica spray, monitorowanie działań niepożądanych, obrzęk ślinianek, pieczenie języka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, złuszczanie błony śluzowej jamy ustnej