zaburzenie smaku
Zaburzenia smaku (dysgeusja) to nieprawidłowe odczuwanie bodźców smakowych, które może objawiać się zmniejszeniem (hipogeusja), całkowitym brakiem (ageusja) lub zniekształceniem (parageusja) wrażeń smakowych. Są to zaburzenia często niedoceniane, choć mogą istotnie wpływać na jakość życia pacjentów, prowadząc do spadku apetytu, niedożywienia, a nawet depresji.
Etiologia zaburzeń smaku jest zróżnicowana – mogą być one wywołane przez infekcje wirusowe (w tym COVID-19), choroby neurologiczne, endokrynologiczne (np. niedoczynność tarczycy), niedobory witamin (zwłaszcza cynku i witaminy B12), a także stosowanie niektórych leków (m.in. antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych, przeciwpadaczkowych). Istotnym czynnikiem są również zabiegi stomatologiczne, radioterapia w obrębie głowy i szyi oraz stany zapalne jamy ustnej.
Diagnostyka zaburzeń smaku obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, ocenę funkcji smakowych z wykorzystaniem standardowych testów smakowych oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe OUN. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę – może obejmować modyfikację farmakoterapii, suplementację niedoborów, leczenie chorób podstawowych lub postępowanie objawowe, takie jak stosowanie substancji wzmacniających smak potraw.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazole Kalceks 40 mg
Pantoprazol Kalceks w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań wykazuje profil działań niepożądanych obserwowanych u około 5% pacjentów. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania: częste (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt częste (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadkie (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadkie (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do istotnych działań niepożądanych należą agranulocytoza, trombocytopenia, leukopenia i pancytopenia, które mogą manifestować się infekcjami i krwawieniami, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, mogą występować z nieznaną częstością i mają znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście hipomagnezemii. W sferze psychicznej obserwuje się zaburzenia snu, depresję, dezorientację, omamy i splątanie, szczególnie u pacjentów predysponowanych. Często występują bóle i zawroty głowy, a także zaburzenia smaku i parestezje.
agranulocytoza, aminotransferaza, biegunka, bilirubina, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, dezorientacja, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, osłabienie, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcie, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fromilid Uno 500 mg
Klarytromycyna, substancja czynna leku Fromilid Uno, jest antybiotykiem makrolidowym, który może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy i narządy. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, zwykle o łagodnym nasileniu. U dorosłych pacjentów stosujących dawki 1000 mg/dobę częściej występują nudności, wymioty, wysypka, bóle głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT i AlAT, co może wskazywać na hepatotoksyczność. W grupie pacjentów z obniżoną odpornością, w tym z AIDS, obserwuje się trudności w odróżnieniu działań niepożądanych od objawów choroby podstawowej, a u 2-3% pacjentów przyjmujących 1000 mg/dobę stwierdzono istotne zwiększenie enzymów wątrobowych oraz cytopenie, a także podwyższenie stężenia azotu mocznikowego, sugerujące wpływ na funkcje nerek. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, biegunka, ból brzucha, immunosupresja, kandydoza, klarytromycyna, leukopenia, neutropenia, niestrawność, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie stężenia kreatyniny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo łączy inhibitor konwertazy angiotensyny (ramipryl) z selektywnym beta-adrenolitykiem (bisoprolol), co skutkuje szerokim spektrum działań niepożądanych wynikających z farmakologii obu składników. Bisoprolol najczęściej powoduje bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zaparcia), a także osłabienie i zmęczenie. Ramipryl charakteryzuje się przede wszystkim uporczywym suchym kaszlem oraz ryzykiem niedociśnienia tętniczego, obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych i zaburzeń hematologicznych (neutropenia, agranulocytoza). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest wg MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
autoimmunologiczne zapalenie wątroby, beta-adrenolityk, białkomocz, bradykardia, depresja szpiku kostnego, dyspepsja, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jadłowstręt, małopłytkowość, nefropatia śródmiąższowa, neutropenia i agranulocytoza, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, stenoza tętnicy nerkowej, suchy kaszel, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar niedokrwienny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie naczyniówki, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Zentiva 250 mg/5 ml
Fulvestrant Zentiva (250 mg/5 ml) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem, co wymaga starannego monitorowania podczas terapii. W monoterapii najczęściej obserwuje się odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest jako bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) oraz niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). W terapii skojarzonej z palbocyklibem, na podstawie badania PALOMA3, najczęstsze działania niepożądane to neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, zakażenia, zapalenie jamy ustnej, biegunka, małopłytkowość oraz zwiększona aktywność AspAT, z medianą czasu ekspozycji na fulwestrant wynoszącą 11,2 miesiąca. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko neutropenii stopnia ≥3 oraz żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, które wymagają intensywnego nadzoru klinicznego.
astenia, biegunka, ból mięśniowo-szkieletowy, ból pleców, ból stawów, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, jadłowstręt, kandydoza pochwy, krwiak w miejscu podania, krwotok z pochwy, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nasilone łzawienie, nerwoból, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, odczyn w miejscu podania, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, receptor hormonalny, stężenie bilirubiny, suchość oka, uderzenie gorąca, upławy, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie, zakażenie dróg moczowych, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zapalenie nerwu kulszowego, zapalenie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actair 100 IR
Produkt leczniczy ACTAIR zawiera standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawce 100 IR na tabletkę podjęzykową. Analiza bezpieczeństwa oparta na danych klinicznych z 3007 pacjentów wykazała, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w obrębie jamy ustnej i gardła, takie jak świąd, obrzęk i podrażnienie, o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, które zwykle ustępują w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii. W populacji dorosłych i młodzieży (n=1583) stosujących dawkę 300 IR, działania niepożądane wystąpiły u 57% pacjentów. Profil działań niepożądanych obejmuje również reakcje ze strony układu oddechowego (np. obrzęk gardła, duszność), układu nerwowego (zaburzenia smaku, zawroty głowy), skóry (świąd, pokrzywka) oraz rzadziej występujące reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk krtaniowo-gardłowy, które mogą zagrażać życiu. Produkt nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 lat, choć badania u dzieci 5-11 lat (n=270) wykazały podobny profil bezpieczeństwa z dodatkowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak martwicze zapalenie jelit i gorączka.
alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma alergiczna, choroba refluksowa żołądka i przełyku, ciężka reakcja anafilaktyczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, dysfagia, dysfonia, dyskomfort krtaniowy, dyspepsja, eozynofilowe zapalenie przełyku, hiperwentylacja, kandydoza jamy ustnej, martwicze zapalenie jelit, obrzęk jamy ustnej, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, parestezja wewnątrznosowa, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd jamy ustnej, świąd ucha, świszczący oddech, tachykardia, wskaźnik reaktywności, wyciąg alergenu roztoczy kurzu domowego, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka i jelit, zespół alergii jamy ustnej - Leksykon substancji czynnych
Flekainid – Działania niepożądane
Flekainid, jako lek przeciwarytmiczny klasy IC, wykazuje istotne ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza proarytmicznych, które są szczególnie niebezpieczne u pacjentów ze strukturalną chorobą serca i zaburzeniami czynności lewej komory. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zawroty głowy (≥10%) oraz zaburzenia widzenia (≥10%), w tym podwójne i niewyraźne widzenie. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, bradykardię (<60/min), niewydolność serca, niedociśnienie tętnicze, a także częstoskurcze przedsionkowe i komorowe. Flekainid może prowadzić do przewodzenia AV 1:1 przy trzepotaniu przedsionków, co skutkuje niebezpiecznym przyspieszeniem rytmu komór. Ponadto lek może ujawnić zespół Brugadów, co stanowi poważne zagrożenie nagłą śmiercią sercową. Charakterystyczne zmiany w EKG obejmują wydłużenie odstępów PQ, QT, PR oraz zespołu QRS, a także zmiany progu stymulacji, co ma znaczenie u pacjentów ze stymulatorem serca.
alergiczne zapalenie skóry, amnezja, bezdech, bezsenność, biegunka, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, depresja, dezorientacja, drgawki, duszność, działanie proarytmiczne, flekainid, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, łysienie, migotanie komór, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niepokój, niewydolność serca, nudności, omamy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, śródmiąższowa choroba płuc, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie płuc, zaparcie, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy, zawroty głowy ośrodkowe, zespół Brugadów, złogi rogówki, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ontipria 18 mcg
Lek Ontipria zawierający 18 µg bromku tiotropiowego w kapsułce twardej jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym w chorobach układu oddechowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4% pacjentów), która rzadko prowadzi do przerwania terapii (0,2%). Inne działania niepożądane związane z mechanizmem przeciwcholinergicznym to m.in. jaskra (wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego), zaparcia, niedrożność jelit, zatrzymanie moczu, a także zaburzenia widzenia, zawroty głowy, bóle głowy, tachykardia i zaburzenia ze strony układu oddechowego, takie jak zapalenie gardła, dysfonia czy kaszel. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, u których ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być zwiększone.
bezsenność, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysuria, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek przeciwcholinergiczny, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, owrzodzenie skóry, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, tiotropium, wysypka, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venofer 20 mg Fe 3+/ml
Produkt leczniczy Venofer, zawierający 20 mg jonów żelaza(III)/ml w postaci kompleksu żelaza(III) wodorotlenku z sacharozą, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno podczas badań klinicznych, jak i po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym były zaburzenia smaku (4,5%), natomiast najpoważniejszą reakcją nadwrażliwości (0,25%), w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne. Reakcje miejscowe obejmują ból, wynaczynienie, podrażnienie, przebarwienia skóry, krwiaki i świąd. Działania niepożądane dotyczą wielu układów: nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, omdlenia, senność), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, nadciśnienie), oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia), skórnego (świąd, wysypka, pokrzywka, rumień) oraz mięśniowo-szkieletowego (skurcze mięśni, bóle mięśni i stawów). Ponadto obserwowano objawy ogólne, takie jak dreszcze, obrzęk obwodowy, astenia, zmęczenie, ból w klatce piersiowej i objawy grypopodobne.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dehydrogenaza mleczanowa, dreszcze, drętwienie, duszność, ferrytyna, gamma-glutamylotransferaza, hipestezja, kołatanie serca, kompleks żelaza wodorotlenku z sacharozą, nadciśnienie, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, wymioty, wynaczynienie, wysypka, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie smaku, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zaparcie, zapaść krążenia, zawroty głowy, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zevesin 5 mg
Zevesin, zawierający bursztynian solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków o działaniu cholinolitycznym. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, podczas gdy w grupie placebo wynosiła 4%. Inne często występujące działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują zaparcia, nudności, niestrawność oraz ból brzucha. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak niedrożność okrężnicy, zaklinowanie stolca czy zatrzymanie moczu, które wymagają natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują senność i zaburzenia smaku, a w bardzo rzadkich przypadkach omamy, splątanie i majaczenie, szczególnie u pacjentów starszych i z zaburzeniami poznawczymi. Ponadto, solifenacyna może powodować zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie (często) i zespół suchego oka (niezbyt często), a także poważne powikłania okulistyczne, takie jak jaskra (częstość nieznana).
arytmia komorowa, ból brzucha, dysfonia, dyskomfort brzuszny, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, osłabienie mięśni, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna, splątanie, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xiflodrop 5 mg/ml
Xiflodrop, zawierający chlorowodorek moksyfloksacyny w stężeniu 5,45 mg/ml (5 mg moksyfloksacyny), jest stosowany w postaci kropli do oczu, dostarczając około 190 µg substancji czynnej na kroplę. Profil bezpieczeństwa leku został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 2252 pacjentów, z których większość (1900) stosowała lek 3 razy dziennie. Nie odnotowano poważnych działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie i ból oka (1-2% pacjentów), które w 96% przypadków miały charakter łagodny i nie wymagały przerwania terapii. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, a najczęstsze objawy dotyczyły układu nerwowego (ból głowy), oka (podrażnienie, ból, suchość, zapalenia rogówki i spojówek) oraz rzadziej układu krwiotwórczego, immunologicznego, oddechowego, żołądkowo-jelitowego i skóry.
ból oka, chlorowodorek moksyfloksacyny, duszność, fluorochinolon, kołatanie serca, krwawienie spojówkowe, moksyfloksacyna, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, nieprawidłowość nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, otarcie rogówki, parestezja, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość oka, światłowstręt, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, zaburzenie smaku, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zerwanie ścięgna, złóg rogówki, zmętnienie rogówki, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cetigran 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek w dawce 10 mg, stosowana jako selektywny antagonista obwodowych receptorów H1, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa, jednakże w badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu odnotowano działania niepożądane, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej zgłaszane objawy to senność (9,63% vs 5,00% placebo), ból głowy (7,42% vs 8,07% placebo), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82% placebo) oraz zmęczenie (1,63% vs 0,95% placebo). W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) częstość działań niepożądanych była nieco niższa, z sennością występującą u 1,8% dzieci. Rzadziej obserwowano reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (agresja, splątanie, depresja, omamy), drgawki, tachykardię oraz zaburzenia czynności wątroby, które w większości przypadków ustępowały po odstawieniu leku.
aktywność cholinolityczna, aminotransferaza, antagonista receptorów H1, bezsenność, biegunka, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja, dyskineza, dystonia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, GGTP, myśl samobójcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, paradoksalne pobudzenie, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rotacja gałek ocznych, splątanie, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tik, trombocytopenia, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroksol Dr.Max w formie syropu zawiera chlorowodorek ambroksolu w stężeniu 6 mg/ml (30 mg/5 ml). Działania niepożądane tego leku zostały sklasyfikowane według terminologii MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Do najczęstszych działań należą zaburzenia smaku, niedoczulica gardła, nudności i niedoczulica jamy ustnej. Niezbyt często obserwuje się biegunkę, wymioty, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej i ból brzucha. Rzadko występują reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, ostra uogólniona krostkowica), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
benzoesan sodu, ból brzucha, chlorowodorek ambroksolu, ciężka reakcja skórna, działanie niepożądane ambroksolu, farmakoterapia, interwencja medyczna, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niepożądane działanie produktu leczniczego, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skórna reakcja alergiczna, sorbitol, suchość błony śluzowej, terminologia MedDRA, toksyczna martwica naskórka, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarithromycin Genoptim 500 mg
Klarytromycyna, substancja czynna leku Clarithromycin Genoptim 500 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla antybiotyków makrolidowych, z dominującymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz częstość nieznana. U pacjentów pediatrycznych profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych. W grupie pacjentów z obniżoną odpornością, w tym chorych na AIDS, przy dawkach 1000 mg/dobę obserwuje się częstsze występowanie zaburzeń żołądkowo-jelitowych, neurologicznych, skórnych oraz metabolicznych, w tym istotne podwyższenie aktywności AspAT i AlAT u 2-3% pacjentów oraz leukopenię, neutropenię i trombocytopenię. Działania te mogą być trudne do odróżnienia od objawów chorób współistniejących.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, azot mocznikowy, białe krwinki, ból brzucha, cholestaza, działanie niepożądane klarytromycyny, gamma-glutamylotransferaza, kandydoza, leukopenia, migotanie komór, miopatia, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, płytki krwi, przewód pokarmowy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie smaku, zakażenie mykobakteryjne, zakażenie oportunistyczne, zakażenie prątkami, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 5 mg
Amlodypina, antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. Do najczęstszych należą senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Zaburzenia neurologiczne obejmują również drżenie, parestezje, a rzadziej splątanie i neuropatię obwodową. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się kołatanie serca, zaburzenia rytmu (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków) oraz bardzo rzadko zawał mięśnia sercowego. Często występują objawy naczyniowe, takie jak nagłe zaczerwienienie twarzy i niedociśnienie tętnicze. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego to ból brzucha, nudności, zmiany rytmu wypróżnień, a bardzo rzadko zapalenie trzustki i rozrost dziąseł. Monitorowanie funkcji wątroby jest wskazane ze względu na możliwość zapalenia wątroby, żółtaczki i cholestazy.
antagonista wapnia, bezsenność, choroba niedokrwienna serca, częstomocz, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie mikcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Olopatadyna – Działania niepożądane
Olopatadyna, stosowana głównie w postaci kropli do oczu w stężeniu 1 mg/ml oraz jako składnik aerozolu do nosa, wykazuje względnie dobry profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych obejmujących ponad 1680 pacjentów działania niepożądane wystąpiły u około 4,5% osób, z czego tylko 1,6% przerwało leczenie z tego powodu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból oka (0,7%). Inne często obserwowane objawy to podrażnienie i suchość oka, bóle głowy, zaburzenia smaku oraz zmęczenie. Nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, obejmując m.in. nieżyt błony śluzowej nosa, reakcje alergiczne, zawroty głowy, nadżerki rogówki, suchość błony śluzowej nosa, kontaktowe zapalenie skóry oraz osłabienie mięśni.
aerozol do nosa, ból głowy, ból oka, duszność, działanie niepożądane, konsultacja okulistyczna, kontaktowe zapalenie skóry, krople do oczu, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, niewyraźne widzenie, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk rogówki, obrzęk twarzy, olopatadyna, osłabienie mięśni, podrażnienie oka, profil bezpieczeństwa, punktowe zapalenie rogówki, rozszerzenie źrenicy, senność, substancja pomocnicza, suchość błony śluzowej nosa, suchość oka, światłowstręt, uszkodzenie rogówki, zaburzenie smaku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie zatok, zawrót głowy, zmęczenie, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uronorm 5 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna leku Uronorm dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z suchością w jamie ustnej jako najczęstszym objawem (11% przy 5 mg, 22% przy 10 mg, vs. 4% placebo). Działania te są zwykle łagodne lub umiarkowane, a przestrzeganie terapii jest wysokie (około 99% współpracy, 90% ukończenia 12-tygodniowego cyklu). Należy monitorować częstość i nasilenie działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, z uwzględnieniem klasyfikacji wg MedDRA obejmującej m.in. zaburzenia sercowo-naczyniowe, żołądkowo-jelitowe, psychiczne, skórne oraz reakcje anafilaktyczne.*
Ważne działania niepożądane wymagające szczególnej uwagi to: zaburzenia sercowo-naczyniowe (Torsade de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków, częstoskurcz), zatrzymanie moczu (zwłaszcza u pacjentów z przeszkodą podpęcherzową lub stosujących inne cholinolityki), poważne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (niedrożność okrężnicy, kamienie kałowe), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (omamy, dezorientacja, majaczenia), nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy). Zaleca się zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów monitorujących w celu optymalizacji stosunku korzyści do ryzyka terapii solifenacyną.
bursztynian solifenacyny, częstoskurcz, dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kamień kałowy, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rovamycine 3 mln j.m.
Rovamycine (spiramycyna), makrolidowy antybiotyk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się przemijające parestezje (≥1/10) oraz zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka, występują często (≥1/100 do <1/10), a szczególnie istotne jest ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Reakcje skórne, w tym wysypka, pojawiają się często, natomiast ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, mają częstość nieznaną. Ponadto, spiramycyna może wywoływać poważne zaburzenia hematologiczne (ostra hemoliza, leukopenia, neutropenia) oraz immunologiczne (wstrząs anafilaktyczny, zapalenia naczyń), których częstość również pozostaje nieokreślona.
antybiotyk makrolidowy, ból brzucha, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridioides difficile, częstoskurcz komorowy, komorowe zaburzenia rytmu, leukopenia, nagła śmierć sercowa, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, ostra hemoliza, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, perforacja jelita, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, spiramycyna, świąd, testy czynności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, torsade de pointes, uszkodzenie nerek, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Amlodypina – Działania niepożądane
Amlodypina, jako antagonista kanałów wapniowych, wykazuje dobrze udokumentowany profil działań niepożądanych, z których najczęściej występującym są obrzęki obwodowe (≥1/10), zwłaszcza w okolicy kostek. Inne często obserwowane działania to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności oraz zmęczenie (częstość ≥1/100 do <1/10). Obrzęki i zaczerwienienie wynikają z rozszerzenia naczyń krwionośnych, a kołatanie serca jest związane z odruchową tachykardią. Rzadziej występują zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane układu nerwowego, takie jak senność i zawroty głowy, mają zwykle charakter przejściowy i ustępują podczas kontynuacji terapii. Wśród działań ze strony przewodu pokarmowego dominują ból brzucha, nudności i zmiany rytmu wypróżnień, natomiast ciężkie powikłania, jak zapalenie trzustki czy błony śluzowej żołądka, występują bardzo rzadko, ale wymagają natychmiastowej interwencji.
adherencja do terapii, amlodypina, antagonista wapnia, ból głowy, dysfagia, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, układ nerwowy, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin MINI 2 mg
Produkt leczniczy NiQuitin MINI w postaci tabletek do ssania zawiera 2 mg nikotyny i jest stosowany w Nikotynowej Terapii Zastępczej (NTZ). Działania niepożądane są związane z farmakologicznym działaniem nikotyny i zależą od dawki. Przy zalecanych dawkach nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych, jednak nadmierne spożycie może powodować nudności, omdlenia i bóle głowy, zwłaszcza u osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt czy bezsenność mogą wynikać z zespołu odstawienia nikotyny. U młodzieży (12-17 lat) brak specyficznych danych, ale profil farmakokinetyczny jest podobny do dorosłych, co sugeruje podobny profil działań niepożądanych.
astenia, bezsenność, biegunka, ból gardła i krtani, czkawka, depresja, drażliwość, drgawka, duszność, dysfagia, kołatanie serca, nadwrażliwość, niepokój, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja okolicy ust, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość jamy ustnej, tachykardia, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie gardła, zaparcie, zespół odstawienia nikotyny, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Gadodiamid – Działania niepożądane
Gadodiamid (GdDTPA-BMA) jest niejonowym, paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, dostępnym w postaci roztworu do wstrzykiwań Omniscan o stężeniu 0,5 mmol/ml, osmolalności 780 mOsmol/kg (37°C) oraz lepkości 2,8 mPa.s (20°C) i 1,9 mPa.s (37°C). W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u około 6% pacjentów, najczęściej obejmując reakcje nadwrażliwości, nudności i wymioty. Szczególnie istotnym powikłaniem jest nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF) o nieznanej częstości, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których może również dojść do ostrej niewydolności nerek i wzrostu stężenia kreatyniny (częstość rzadka, ≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i mogą zagrażać życiu, wymagając natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból głowy, ból stawu, drgawki, drżenie, duszność, gadodiamid, intubacja, kaszel, kichanie, lek przeciwdrgawkowy, lek rozszerzający oskrzela, nadwrażliwość, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osmolalność, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność oddechowa, paramagnetyczny środek kontrastowy, parestezja, podrażnienie gardła, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, senność, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, stężenie kreatyniny, świąd, tachykardia, wentylacja mechaniczna, włóknienie tkanek, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie świadomości, zaburzenie węchu, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levocetirizine Genoptim 5 mg
Levocetirizine Genoptim, dostępny w dawce 5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji o potwierdzonej skuteczności terapeutycznej. W badaniach klinicznych u dorosłych (12-71 lat) działania niepożądane występowały u 15,1% pacjentów przyjmujących lek, w porównaniu do 11,3% w grupie placebo, z przewagą objawów o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (91,6%). Najczęstsze działania niepożądane (≥1%) to senność (5,2% vs 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs 3,2%), suchość w jamie ustnej (2,6% vs 1,6%) oraz zmęczenie (2,5% vs 1,2%). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej (8,1%) niż w grupie placebo (3,1%). U dzieci dawki 1,25 mg i 5 mg również wykazywały działania niepożądane, takie jak biegunka (1,9%), senność (1,9-2,9%) oraz zaburzenia snu (1,3%).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, depresja, drgawki, duszność, działanie niepożądane, działanie sedatywne, halucynacja, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśl samobójcza, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie, parestezja, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wykwit polekowy, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazol Towa 20 mg
Esomeprazol Towa, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 20 mg i 40 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa niezależny od dawki, postaci farmaceutycznej czy grupy pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, ból brzucha, biegunka oraz nudności. Rzadkie, ale istotne działania obejmują leukopenię, trombocytopenię, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), hiponatremię, hipomagnezemię oraz zaburzenia psychiczne takie jak bezsenność, pobudzenie czy depresja. W zakresie układu pokarmowego często występują zaparcia, wzdęcia, polipy dna żołądka, a rzadziej zapalenie jamy ustnej i kandydoza przewodu pokarmowego. Dodatkowo, mogą pojawić się zaburzenia wątroby, skóry (w tym ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona) oraz mięśniowo-szkieletowe, w tym złamania kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dysfagia, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułki dojelitowe twarde, leukopenia, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wzdęcia, zaburzenie smaku, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metizol 5 mg
Metizol (tiamazol) może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, z najpoważniejszym powikłaniem w postaci agranulocytozy występującej u 0,3-0,6% pacjentów. Agranulocytoza może ujawnić się po kilku tygodniach lub miesiącach terapii i wymaga natychmiastowego odstawienia leku, zwykle ustępując samoistnie. Bardzo często obserwuje się skórne reakcje alergiczne (świąd, wysypka, pokrzywka), które zazwyczaj mają łagodny przebieg. Rzadko występują trombocytopenia, pancytopenia, uogólniona limfadenopatia, a także ciężkie postaci reakcji skórnych, łysienie i toczeń rumieniowaty polekowy. Wątroba może być dotknięta bardzo rzadko żółtaczką cholestatyczną lub toksycznym zapaleniem, które ustępują po odstawieniu leku. Częstość występowania artralgii jest wysoka, a objawy mogą pojawić się nawet po kilku miesiącach terapii.
agranulocytoza, artralgia, autoimmunologiczny zespół insulinowy, fosfataza alkaliczna, gammaglutamylotransferaza, gorączka polekowa, hipoglikemia, limfadenopatia uogólniona, łysienie, nadczynność tarczycy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, polineuropatia, reakcja alergiczna skórna, tiamazol, toczeń rumieniowaty polekowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, zaburzenie smaku, zapalenie nerwu, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazole Zentiva 40 mg
Ezomeprazol, substancja czynna Esomeprazole Zentiva, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów pompy protonowej, z działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu, niezależnie od postaci farmaceutycznej czy wskazań terapeutycznych. Najczęściej obserwuje się ból głowy, ból brzucha, biegunkę i nudności, które mają charakter przejściowy. Rzadziej występują poważne reakcje hematologiczne, takie jak agranulocytoza i pancytopenia, oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna rozpływna martwica naskórka. W przypadku postaci do wstrzykiwań istotne są reakcje w miejscu podania, zwłaszcza przy dużych dawkach podawanych przez 72 godziny. Długotrwała terapia może prowadzić do hipomagnezemii, często współistniejącej z hipokalcemią i hipokaliemią, co wymaga monitorowania elektrolitów.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, pancytopenia, parestezja, podostry skórny toczeń rumieniowaty, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asolfena 10 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje działania niepożądane typowe dla mechanizmu antycholinergicznego, z dominującą suchością w jamie ustnej, występującą u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę (w porównaniu do 4% w grupie placebo). Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego i jest ściśle zależna od dawki. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z międzynarodowymi standardami, obejmującymi kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród najczęstszych objawów wymienia się suchość w jamie ustnej, zaparcia, nudności, bóle brzucha oraz zmęczenie, natomiast rzadziej obserwuje się poważniejsze powikłania, takie jak zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT), niedrożność jelit czy zatrzymanie moczu.
ból brzucha, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, częstoskurcz komorowy, dysfonia, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, halucynacja, hiperkaliemia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, stan splątania, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsades de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ostolek 70 mg
Ostolek (alendronian sodu) w dawce 70 mg raz w tygodniu oraz 10 mg raz na dobę wykazuje zbliżony profil bezpieczeństwa u kobiet po menopauzie z osteoporozą, potwierdzony w badaniach klinicznych trwających od roku do trzech lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym zapalenie, owrzodzenia i nadżerki przełyku, które mogą prowadzić do zwężenia przełyku. Zaleca się przyjmowanie leku na czczo, popijając pełną szklanką wody i pozostanie w pozycji pionowej przez co najmniej 30 minut, aby zminimalizować ryzyko tych powikłań. Często występują również bóle kości, mięśni i stawów, które zwykle ustępują po odstawieniu leku, jednak należy monitorować pacjentów pod kątem objawów martwicy kości szczęki lub żuchwy.
alendronian sodu, atypowe złamanie kości udowej, bisfosfonian, ból brzucha, dysfagia, martwica kości szczęki, nadżerka przełyku, niestrawność, osteoporoza, owrzodzenie przełyku, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, zaburzenie smaku, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zawroty głowy, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flavamed max 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna leku Flavamed max, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęściej obserwowanych należą zaburzenia smaku (często ≥1/100 do <1/10), nudności oraz niedoczulica jamy ustnej i gardła (często). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, niestrawność i ból brzucha. W zakresie układu immunologicznego gorączka pojawia się niezbyt często, a reakcje nadwrażliwości rzadko (≥1/10000 do <1/1000). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy i świąd, których częstość jest nieznana, a które mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, gorączka, lek mukolityczny, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość gardła, świąd, toksyczna martwica naskórka, układ odpornościowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carteol LP 2% Preservative Free 20 mg/ml
Carteol LP 2% Preservative Free to krople do oczu zawierające 20 mg/ml karteololu chlorowodorku o przedłużonym uwalnianiu, stosowane miejscowo w leczeniu jaskry i nadciśnienia wewnątrzgałkowego. Lek, podobnie jak inne beta-adrenolityki okulistyczne, ulega wchłanianiu do krążenia ogólnego, co może skutkować działaniami niepożądanymi typowymi dla beta-blokerów, jednak z mniejszą częstością niż po podaniu ogólnoustrojowym. Do najczęstszych działań niepożądanych należą podrażnienie oczu (pieczenie, świąd, łzawienie), przekrwienie spojówek, zapalenie rogówki oraz zaburzenia smaku (częstość ≥ 1/100). Rzadziej obserwuje się zawroty głowy (≥ 1/1000), a bardzo rzadko zwapnienie rogówki u pacjentów z uszkodzeniem rogówki, co może być związane z obecnością 19,2 µg fosforanów w każdej kropli (0,509 mg/ml). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą spastyczną oskrzeli, miastenią oraz po zabiegach filtracyjnych oka ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, nasilenia objawów miastenii i odwarstwienia naczyniówki.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, depresja, duszność, erozja rogówki, hipoglikemia, karteololu chlorowodorek, łuszczyca, miastenia, niedociśnienie, niedokrwienie mózgu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna układowa, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, udar naczyniowy mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie smaku, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zastoinowa niewydolność serca, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 100 mg
Rolicyn (roksytromycyna) w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg może wywoływać liczne działania niepożądane, które dotyczą różnych układów narządów. Wśród najważniejszych obserwowanych reakcji znajdują się wtórne zakażenia bakteryjne i grzybicze (kandydozy) wynikające z dysbiozy mikroflory, eozynofilia, a także reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Zmiany skórne obejmują rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę, plamicę oraz rzadko ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, omamy oraz zaburzenia smaku i węchu. Zaburzenia widzenia i słuchu, w tym przemijająca głuchota, niedosłuch, szumy uszne i zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, również zostały zgłoszone, choć z nieznaną lub rzadką częstością.
antybiotyk makrolidowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, dysbioza mikroflory, enzym wątrobowy, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, głuchota przejściowa, kandydoza, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zawroty głowy błędnikowe, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii – Działania niepożądane
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii (Salviae folio) stanowi 10,0 g na 100 g żelu w preparacie Mucosit, który jest stosowany w leczeniu schorzeń błony śluzowej jamy ustnej. Ekstrakt ten jest pozyskiwany przy użyciu 90% metanolu (v/v) i wody, i występuje w preparacie jako składnik złożonego ekstraktu roślinnego, zawierającego również wyciągi z rumianku, nagietka, podbiału, kory dębu oraz tymianku. Stosowanie preparatu może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, w tym reakcji alergicznych, które choć częściej przypisywane olejkom eterycznym, mogą być wywołane także przez ekstrakt szałwii. Objawy alergii obejmują ból, zawroty głowy oraz inne symptomy nadwrażliwości, a w rzadkich przypadkach może dojść do wstrząsu anafilaktycznego, wymagającego natychmiastowej interwencji medycznej.
błona śluzowa jamy ustnej, drętwienie języka, działanie niepożądane, ekstrakt gęsty z liścia szałwii, ekstrakt roślinny złożony, ekstrakt z liścia szałwii, ekstrakt złożony, olejek eteryczny, preparat leczniczy złożony, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Salviae folium, stosunek korzyści do ryzyka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie sensoryczne, zaburzenie smaku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polprazol Max 20 mg
Polprazol Max, zawierający 20 mg omeprazolu w formie kapsułek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstsze działania niepożądane (1-10%) obejmują bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się leukopenię i trombocytopenię, a bardzo rzadko agranulocytozę i pancytopenię, co może skutkować zwiększoną podatnością na infekcje i zaburzeniami krzepnięcia. Reakcje nadwrażliwości, takie jak gorączka, obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, występują rzadko i wymagają natychmiastowej interwencji. Zaburzenia metaboliczne obejmują rzadką hiponatremię oraz hipomagnezemię o nieznanej częstości, szczególnie istotną przy długotrwałym stosowaniu. Wśród objawów neurologicznych dominują bóle głowy (często), a także zawroty głowy, parestezje i senność (niezbyt często). Rzadko występują zaburzenia smaku i niewyraźne widzenie, a skurcz oskrzeli stanowi poważne, choć rzadkie powikłanie.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, encefalopatia, fotowrażliwość, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, kapsułka dojelitowa, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omeprazol, osłabienie siły mięśniowej, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, toczeń rumieniowaty skórny podostry, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wypadanie włosów, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe nerek, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valimar 750 mg
Valimar, zawierający chlorowodorek metforminy w dawce 750 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych zbliżony do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha oraz utratę apetytu, występujące bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępujące samoistnie. Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki oraz przyjmowanie leku podczas posiłku w celu poprawy tolerancji. Często (≥1/100 do <1/10) zgłaszane są zaburzenia smaku, które mogą wpływać na komfort pacjenta. Bardzo rzadko (<1/10 000) występuje kwasica mleczanowa – poważne powikłanie metaboliczne wymagające natychmiastowej interwencji, a także zmniejszone wchłanianie witaminy B12, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej.
badanie czynności wątroby, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, kwasica mleczanowa, metformina, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja skórna, rumień, świąd skóry, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Mint 2 mg
Preparat Nicorama Mint, dostępny w formie gumy do żucia leczniczej z dawkami nikotyny 2 mg i 4 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla nikotyny, z większością objawów pojawiających się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni terapii. Do najczęstszych działań należą bóle głowy (>10%), nudności (>10%), kaszel (>10%), czkawka (>10%) oraz podrażnienie gardła (>10%). Często obserwuje się także zaburzenia smaku i parestezje (1-10%), reakcje nadwrażliwości immunologicznej (1-10%) oraz objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, ból brzucha, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach i zapalenie jamy ustnej (1-10%). Rzadziej występują palpitacje, tachykardia i migotanie przedsionków (od 0,01% do 1%), a także reakcje alergiczne, w tym anafilaksja o nieznanej częstości. Objawy odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel i zaparcia, mogą również towarzyszyć terapii.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból szczęki, bradykardia, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie nikotyny, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, krwawienie dziąseł, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenie aftowe, palpitacja, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, ślinotok, suchość w ustach, świąd, sztywność mięśni szczęki, tachykardia, wymioty, wzdęcie, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – GlimeHexal 3 3 mg
Glimepiryd w dawce 3 mg (GlimeHexal 3) wykazuje szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania, które mają istotne znaczenie kliniczne. W zakresie hematologicznym rzadko obserwuje się małopłytkowość, leukopenię, granulocytopenię, agranulocytozę, erytropenię, niedokrwistość hemolityczną oraz pancytopenię, które zwykle ustępują po odstawieniu leku. Ciężka małopłytkowość z liczbą płytek poniżej 10 000/µl oraz plamica małopłytkowa występują z częstością nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko mogą pojawić się leukoklastyczne zapalenie naczyń oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą prowadzić do ciężkich objawów, takich jak duszność, hipotonia i wstrząs. Istotna jest również możliwość krzyżowej alergii z innymi sulfonylomocznikami i sulfonamidami. Hipoglikemia, występująca rzadko, może mieć ciężki przebieg i jest zależna od indywidualnych czynników, takich jak nawyki żywieniowe i dawkowanie.
agranulocytoza, ciężka małopłytkowość, ciśnienie tętnicze, enzym wątrobowy, erytropenia, glimepiryd, granulocytopenia, hipoglikemia, hiponatremia, krzyżowa alergia, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, pancytopenia, personel medyczny, plamica małopłytkowa, pochodne sulfonylomocznika, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, sulfonamid, świąd, układ chłonny, wstrząs, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Livazo 2 mg
Pitawastatyna, dostępna w postaci tabletek powlekanych (Livazo), jest statyną stosowaną w leczeniu dyslipidemii. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, z najczęstszym objawem w postaci bólów mięśni. Podwyższone stężenie kinazy keratynowej przekraczające 3-krotnie górną granicę normy (GGN) wystąpiło u 1,8% pacjentów, a wartości ≥10-krotne z towarzyszącymi skurczami mięśni rzadko (0,04% przy dawce 4 mg). Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia neurologiczne (często bóle głowy, niezbyt często zawroty głowy, zaburzenia smaku, senność), pokarmowe (często zaparcia, biegunki, nudności), wątrobowe (niezbyt często podwyższone aminotransferazy, rzadko żółtaczkę cholestatyczną) oraz mięśniowo-szkieletowe (często bóle mięśni i stawów, rzadko miopatię i rabdomiolizę). W populacji pediatrycznej działania niepożądane są podobne do dorosłych, z częstością przerwania leczenia poniżej 3%.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból języka, ból mięśni, ból stawu, cukrzyca, częstomocz, dysfunkcja wątroby, dyslipidemia, ginekomastia, hipoestezja, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza keratynowa, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nieprawidłowa czynność wątroby, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pitawastatyna, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, rabdomioliza, rumień, skurcz mięśnia, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, suchość w ustach, szum w uszach, wymioty, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna