wstrząs anafilaktyczny
Wstrząs anafilaktyczny jest najcięższą postacią reakcji alergicznej, stanowiącą bezpośrednie zagrożenie życia. To nagła, uogólniona odpowiedź immunologiczna organizmu na alergen, charakteryzująca się gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego, zaburzeniami krążenia i oddychania.
Do rozwoju wstrząsu anafilaktycznego dochodzi najczęściej w ciągu kilku minut po ekspozycji na alergen. Patofizjologicznie jest to związane z masywnym uwolnieniem mediatorów zapalnych (głównie histaminy) z komórek tucznych i bazofilów, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zwiększenia ich przepuszczalności, skurczu oskrzeli i obrzęku krtani.
Objawy kliniczne wstrząsu anafilaktycznego obejmują: pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, duszność, świszczący oddech, bóle brzucha, wymioty, biegunkę oraz hipotensję. W najcięższych przypadkach może dojść do utraty przytomności, zatrzymania krążenia i zgonu.
Leczenie wstrząsu anafilaktycznego wymaga natychmiastowego działania. Podstawowym lekiem jest adrenalina podawana domięśniowo, która powinna być zastosowana jak najszybciej. W dalszej kolejności stosuje się tlenoterapię, płynoterapię, leki przeciwhistaminowe i glikokortykosteroidy.
Pacjenci z epizodami wstrząsu anafilaktycznego w wywiadzie powinni być zaopatrzeni w autostrzykawkę z adrenaliną do samodzielnego podania w przypadku wystąpienia objawów. Kluczowym elementem profilaktyki jest identyfikacja i unikanie alergenów wywołujących reakcję, a w niektórych przypadkach rozważenie immunoterapii swoistej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fibrovein
Produkt leczniczy Fibrovein, zawierający siarczan tetradecylu sodu w stężeniach od 0,2% do 3%, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez wykwalifikowanych specjalistów z zakresu chorób żylnych, ze szczególnym uwzględnieniem anatomii układu żylnego oraz technik iniekcji. Zabieg skleroterapii wymaga obecności sprzętu reanimacyjnego z uwagi na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Przed terapią należy przeprowadzić szczegółowy wywiad lekarski, zwracając uwagę na przeciwwskazania, takie jak wysoki lub umiarkowany ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, obecność przetrwałego otworu owalnego (PFO), migreny z aurą, czy przebyte incydenty niedokrwienne mózgu. U pacjentów z PFO zaleca się stosowanie niskich dawek Fibrovein oraz unikanie próby Valsalvy w pierwszych minutach po iniekcji. Wskazane jest również monitorowanie drożności żył głębokich za pomocą USG Doppler Duplex oraz zachowanie minimalnej odległości 8-10 cm od połączenia odpiszczelowo-udowego podczas iniekcji piany.
astma oskrzelowa, choroba Bürgera, dyspnea, miażdżyca tętnic obwodowych, migrena, nadciśnienie płucne, napad niedokrwienny mózgu, niewydolność żylna, obrzęk limfatyczny, parestezja, powikłania zakrzepowo-zatorowe, próba Valsalvy, przemijający atak niedokrwienny, przetrwały otwór owalny, reakcja alergiczna, siarczan tetradecylu sodu, skleroterapia, USG Doppler Duplex, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zatorowość płucna - Leksykon substancji czynnych
Laktoza – Przeciwwskazania stosowania
Laktoza, disacharyd złożony z glukozy i galaktozy, jest powszechnie stosowana jako substancja pomocnicza w preparatach leczniczych, pełniąc funkcję wypełniacza lub nośnika. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leków zawierających laktozę jest nadwrażliwość na tę substancję oraz rzadkie, dziedziczne zaburzenia metabolizmu galaktozy, takie jak galaktozemia (niedobór transferazy urydylowej galaktozo-1-fosforanu), pierwotny niedobór laktazy (typ Lapp) oraz zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy (mutacja w genie SGLT1). U tych pacjentów nawet minimalne ilości laktozy mogą wywołać poważne reakcje, w tym uszkodzenia narządowe lub ciężkie objawy ze strony przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości obejmują zmiany skórne, objawy oddechowe, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz reakcje anafilaktyczne. Wartości zawartości laktozy w lekach wahają się od 0,2 mg (Sinusit – Pascoe) do 258,88 mg (Questax 400 mg), co jest istotne przy ocenie ryzyka u pacjentów z nietolerancją.
biegunka wodnista, celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, disacharyd, fermentacja bakteryjna, galaktozemia, glukoza i galaktoza, kotransporter sodowo-glukozowy, nadwrażliwość na laktozę, niedobór laktazy, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, pierwotny niedobór laktazy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, wtórny niedobór laktazy, zaburzenie autosomalnie recesywne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Berodual N (50 mcg + 21 mcg)/dawkę inh.
Berodual N w postaci aerozolu inhalacyjnego zawiera 50 µg fenoterolu bromowodorku oraz 21 µg ipratropiowego bromku jednowodnego (odpowiadającego 20 µg ipratropiowego bromku bezwodnego) na dawkę inhalacyjną. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na fenoterol, ipratropium, substancje atropinopodobne lub składniki pomocnicze preparatu. Ponadto, każdy rozpylenie zawiera około 13,313 mg etanolu, co może stanowić ryzyko u osób z nadwrażliwością na alkohol. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z przeciwwskazaniami kardiologicznymi, takimi jak zaporowa kardiomiopatia przerostowa, tachyarytmie, niestabilna choroba wieńcowa oraz świeży zawał mięśnia sercowego, ze względu na potencjalne nasilenie objawów i ryzyko poważnych powikłań sercowych.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy bezwodny, bromek ipratropiowy jednowodny, bromowodorek fenoterolu, choroba obturacyjna dróg oddechowych, działanie chronotropowe, kardiomiopatia przerostowa zaporowa, nadwrażliwość, niestabilna choroba wieńcowa, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, substancja atropinopodobna, świąd, tachyarytmia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mantreda 20 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Mantreda, został oceniony pod kątem bezpieczeństwa w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych pacjentów oraz w badaniach fazy II i III z udziałem 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem antykoagulacyjnym leku. Częstość i nasilenie krwawień różniły się w zależności od wskazania klinicznego. U dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, choć częściej obserwowano ból głowy (16,7%), gorączkę (11,7%), krwawienie z nosa (11,2%) oraz wymioty (10,7%). Krwotok miesiączkowy występował u 6,6% dziewczynek po pierwszej miesiączce. Działania niepożądane miały głównie łagodne do umiarkowanego nasilenia.
anemia, antagonista witaminy K, antykoagulant, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Echinerba 100 mg
Preparat Echinerba (100 mg tabletka), zawierający suchy wyciąg z ziela jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum), może indukować szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie o charakterze reakcji nadwrażliwości. Objawy te obejmują od łagodnych wysypek i pokrzywki, po ciężkie, zagrażające życiu stany, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quincke’go, skurcz oskrzeli, astmę oraz wstrząs anafilaktyczny. Szczególnie narażeni są pacjenci z atopią i chorobami autoimmunologicznymi, u których ryzyko nasilonych reakcji alergicznych jest zwiększone. Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii.
astma, atopia, białe krwinki, choroba autoimmunologiczna, działanie niepożądane, jeżówka purpurowa, leukopenia, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Racekadotryl – Działania niepożądane
Racekadotryl, stosowany w leczeniu ostrej biegunki, wykazuje udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi u 2193 dorosłych i 860 dzieci. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy u dorosłych (częstość ≥1/100 do <1/10). Reakcje skórne, takie jak wysypka i rumień, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), natomiast ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rumień guzowaty, wysypka grudkowa, świerzbiączka, toksyczny wykwit skórny oraz reakcja DRESS, mają częstość nieznaną. Wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia, również występuje z częstością nieznaną i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. U dzieci niezbyt często obserwowano zapalenie migdałków.
biegunka ostra, ból głowy, DRESS, hipotensja, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, racekadotryl, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, SCAR, świąd, świerzbiączka, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka grudkowa, zagrożenie życia, zapalenie migdałków, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Salmeterol – Działania niepożądane
Salmeterol, jako długodziałający beta-2-mimetyk, wywołuje działania niepożądane głównie ze strony układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca ≥1/100 do <1/10, tachykardia ≥1/1000 do <1/100, zaburzenia rytmu rzadko ≥1/10 000 do <1/1000), nerwowego (bóle głowy ≥1/10, drżenia ≥1/1000 do <1/100), oraz oddechowego, w tym rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu paradoksalny skurcz oskrzeli (≥1/10 000 do <1/1000). Dodatkowo obserwuje się reakcje nadwrażliwości (wysypka ≥1/1000 do <1/100, obrzęk naczynioruchowy rzadko), zaburzenia metaboliczne takie jak hipokaliemia (rzadko do często) i hiperglikemia (bardzo rzadko do niezbyt często), a także działania ze strony układu mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni często) oraz zaburzenia psychiczne (nerwowość ≥1/1000 do <1/100, bezsenność rzadko). Objawy te są zwykle przemijające, jednak wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca, cukrzycą oraz u dzieci i młodzieży, u których mogą wystąpić specyficzne zaburzenia zachowania i snu.
W przypadku wystąpienia paradoksalnego skurczu oskrzeli konieczne jest natychmiastowe przerwanie stosowania salmeterolu i podanie szybko działającego wziewnego leku rozszerzającego oskrzela. Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, stanowią nagły stan zagrożenia życia wymagający pilnej interwencji. Hipokaliemia, szczególnie u pacjentów stosujących diuretyki, glikokortykosteroidy lub z chorobami serca, może prowadzić do groźnych arytmii i osłabienia mięśni, co wymaga monitorowania stężenia potasu i ewentualnej suplementacji. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, regularne monitorowanie pacjentów, edukację w zakresie rozpoznawania działań niepożądanych oraz ostrożność u osób z chorobami serca, zaburzeniami rytmu i cukrzycą. W przypadku utrzymujących się lub nasilających objawów należy rozważyć modyfikację leczenia lub konsultację specjalistyczną.
akcja serca, arytmia komorowa, beta-2-mimetyk, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, drżenie, dysfagia, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, hipoksja mięśnia sercowego, kołatanie serca, ksantyna, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum VP 2 mg/ml
Hydroksyzyna chlorowodorku w postaci syropu (2 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z depresyjnym lub paradoksalnym pobudzającym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy, działaniem przeciwcholinergicznym oraz reakcjami nadwrażliwości. W badaniach klinicznych z dawką 50 mg/dobę senność wystąpiła u 13,74% pacjentów, podczas gdy w grupie placebo jedynie u 2,70%. Inne często zgłaszane działania to ból głowy (1,63%), zmęczenie (1,36%) oraz suchość w jamie ustnej (1,22%). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne kardiologiczne działania niepożądane, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, a także poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
cetyryzyna, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, dyskineza, działania niepożądane kardiologiczne, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, hemodializa, hemoperfuzja, intubacja dotchawicza, komorowe zaburzenia rytmu serca, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Goprazol Max 20 mg
Omeprazol, substancja czynna leku Goprazol Max, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (1-10% pacjentów) obserwuje się bóle głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunki, wzdęcia oraz nudności i wymioty. W zakresie hematologicznym rzadko występują leukopenia i trombocytopenia, a bardzo rzadko agranulocytoza i pancytopenia. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu. Hiponatremia występuje rzadko, natomiast hipomagnezemia ma częstość nieznaną i może wymagać suplementacji. Wśród objawów neurologicznych dominują bóle głowy (często), zawroty głowy i parestezje (niezbyt często), a także rzadkie zaburzenia smaku i niewyraźne widzenie. Ze strony przewodu pokarmowego często występują polipy dna żołądka oraz infekcje grzybicze, a także suchość błony śluzowej jamy ustnej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, duszność, encefalopatia, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, osłabienie siły mięśniowej, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polocard 75 mg
Lek Polocard, zawierający kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawkach 75 mg lub 150 mg w postaci tabletek dojelitowych, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Podstawowymi przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na ASA lub inne NLPZ, obecność astmy oskrzelowej, przewlekłych schorzeń układu oddechowego, czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz ciężka niewydolność wątroby, nerek lub serca. ASA jest również przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz zwiększone ryzyko krwawień. Dodatkowo, lek nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 16 roku życia z powodu ryzyka zespołu Reye’a oraz u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, gdyż może wywołać hemolizę. W przypadku jednoczesnego stosowania metotreksatu w dawkach ≥15 mg/tydzień istnieje ryzyko mielotoksyczności i supresji szpiku kostnego.
astma oskrzelowa, choroba Kawasaki, choroba von Willebranda, choroba wrzodowa żołądka, dna moczanowa, dysfagia, działanie antyagregacyjne, gorączka sienna, hemofilia, hemoliza, heparyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mielotoksyczność, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, pochodna kumaryny, przewlekła pokrzywka, przewód tętniczy, skurcz oskrzeli, supresja szpiku kostnego, tabletka dojelitowa, telangiektazja, trombocytopenia, trymestr ciąży, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Reye’a - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramve 10 mg 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przede wszystkim nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego (angioedema) – zarówno dziedzicznego, idiopatycznego, jak i wywołanego wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE lub antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie sakubitrylu z walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Dodatkowo, preparat Ramve 10 mg zawiera substancje pomocnicze takie jak karmoizyna (E122) oraz metylu i propylu parahydroksybenzoesan (E218, E216), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Wskazane jest również unikanie leku u kobiet w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, w tym hipotensji płodowej i niewydolności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, astma, bradykinina, hiperkaliemia, hipotensja, hipotensja płodowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmoizyna, klirens kreatyniny, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niewydolność nerek płodu, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie kostnienia czaszki, propylu parahydroksybenzoesan, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ramipryl, sakubitryl i walsartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs anafilaktyczny, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Novo-Helisen Depot –
Immunoterapia swoista z zastosowaniem wyciągów alergenowych Novo-Helisen Depot, mimo potwierdzonej skuteczności, niesie ryzyko działań niepożądanych o różnym nasileniu, od łagodnych reakcji miejscowych (obrzęk, zaczerwienienie, świąd, ból) po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Reakcje miejscowe mogą pojawić się zarówno bezpośrednio po iniekcji, jak i z opóźnieniem do 24-48 godzin, co jest przejawem odpowiedzi immunologicznej. Rzadko obserwuje się powikłania skórne, takie jak ziarniniaki czy atopowe zapalenie skóry. Najpoważniejszym powikłaniem jest wstrząs anafilaktyczny, który może wystąpić w ciągu kilku sekund do minut po podaniu preparatu, często przed pojawieniem się objawów miejscowych. Objawy alarmujące to świąd i uczucie gorąca w jamie ustnej, dłoniach i podeszwach stóp. W przypadku wystąpienia objawów nietolerancji należy natychmiast przerwać iniekcję i wdrożyć leczenie zgodne z aktualnymi wytycznymi, a pacjent powinien być obserwowany przez co najmniej 24 godziny.
adrenalina, atopowe zapalenie skóry, immunoterapia swoista, lek przeciwhistaminowy, Novo-Helisen Depot, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź immunologiczna, płynoterapia, pokrzywka, protokół dawkowania, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, skurcz oskrzeli, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy, zestaw przeciwwstrząsowy, ziarniniak - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif, zawierający co najmniej 2×10 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w kapsułkach dojelitowych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z ponad 1,4 miliona podanych dawek oraz ponad 100 milionach rozprowadzonych dawek postmarketingowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), ból głowy, gorączka oraz wysypka, występujące z częstością „często” (≥1/100 do <1/10). Większość działań niepożądanych ma łagodne nasilenie. Zgłoszono również pojedynczy przypadek wstrząsu anafilaktycznego, podkreślający rzadkie, ale potencjalnie poważne ryzyko reakcji nadwrażliwości.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból pleców, ból stawu, choroba grypopodobna, dreszcz, gorączka, kapsułka dojelitowa, nudności, odwodnienie, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, Salmonella typhi, świąd, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie skóry, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na skorupiaki – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Alergia na skorupiaki jest jedną z najczęstszych alergii pokarmowych, szczególnie w regionie Azji i Pacyfiku, dotykając około 3% dorosłych i ponad 1% dzieci w USA. W populacji kierowanej do poradni alergologicznej stanowi około 3,08% przypadków, z przewagą reakcji na skorupiaki pancerzowe (kraby, krewetki, homary) nad mięczakami. Średni wiek diagnozy to 50,2 lat, co sugeruje późniejsze narażenie lub odmienne mechanizmy uczulenia. U około 32% pacjentów występuje ryzyko anafilaksji, a ciężkie reakcje są 12,9 razy bardziej prawdopodobne w pierwszej godzinie po ekspozycji. Alergia ta często utrudnia pracę, zwłaszcza w zawodach związanych z przetwórstwem żywności, gdzie może wymagać reorientacji zawodowej. Obecnie jedynym skutecznym leczeniem jest dożywotnie unikanie alergenów i stosowanie autostrzykawki z adrenaliną w razie reakcji anafilaktycznej.
alergen, alergia na skorupiaki, alergia pokarmowa, anafilaksja, autostrzykawka z adrenaliną, choroba ogólnoustrojowa, choroba zawodowa, desensytyzacja, diagnostyka molekularna, dieta eliminacyjna, immunoterapia doustna, immunoterapia naskórkowa, immunoterapia podjęzykowa, przeciwciało IgE, przeciwciało IgG, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rekombinowany alergen, test skórny, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Activelle 1 mg + 0,5 mg
Stosowanie złożonej hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) w postaci Activelle (estradiol 1 mg + noretysteronu octan 0,5 mg) wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze to krwawienia z dróg rodnych oraz ból i tkliwość piersi (10-20% pacjentek). Inne często obserwowane objawy obejmują kandydozę narządów rodnych, nadwrażliwość, zatrzymanie płynów, depresję, bóle głowy, zakrzepowe zapalenie żył, nudności, zmiany skórne, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz obrzęki obwodowe. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie działania niepożądane, takie jak rak endometrium, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (bezsenność, niepokój, zmiany libido), udar, zawał mięśnia sercowego, nasilenie nadciśnienia, choroby pęcherzyka żółciowego oraz zmiany skórne i świąd sromu i pochwy.
choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, dyspepsja, hiperplazja endometrium, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, kandydoza narządów rodnych, krwawienie z dróg rodnych, łojotok, mięśniak macicy, nadciśnienie, nowotwór jajnika, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostuda, plamica naczyniowa, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd sromu, tkliwość piersi, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klabax 125 mg/5 ml 125 mg/5 ml
Przedawkowanie klarytromycyny, substancji czynnej w preparatach Klabax 125 mg/5 ml oraz 250 mg/5 ml, prowadzi przede wszystkim do zaburzeń żołądkowo-jelitowych, które dominują w obrazie klinicznym. W literaturze opisano przypadek pacjenta z zaburzeniami dwubiegunowymi, który przyjął jednorazowo 8 g klarytromycyny, u którego wystąpiły zmiany w stanie psychicznym (dezorientacja, pobudzenie), zachowania paranoidalne, hipokaliemia oraz hipoksemia. W bardzo rzadkich sytuacjach mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania pokrywają się z typowymi działaniami niepożądanymi leku, jednak ich nasilenie i zakres mogą być znacznie poważniejsze.
antidotum, antybiotyk makrolidowy, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipokaliemia, hipoksemia, Klabax, klarytromycyna, niedotlenienie tkanek, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, stężenie klarytromycyny w surowicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia dwubiegunowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zachowania paranoidalne, zmiany stanu psychicznego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teicoplanin Altan
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy o wąskim spektrum działania przeciwbakteryjnego, jest skuteczna głównie wobec bakterii Gram-dodatnich. Podawanie leku wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę (możliwa nadwrażliwość krzyżowa). Zespół czerwonego człowieka może wystąpić nawet po pierwszej dawce, objawiając się świądem, pokrzywką, rumieniem, tachykardią i niedociśnieniem; zaleca się podawanie dawki dobowej w formie 30-minutowej infuzji, aby ograniczyć te reakcje. Ponadto, zgłaszano zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Teikoplanina nie jest wskazana do monoterapii zakażeń bez potwierdzonej wrażliwości patogenu, a jej stosowanie powinno być zarezerwowane dla ciężkich zakażeń, gdy standardowe leczenie jest niewystarczające.
amfoterycyna B, aminoglikozydy, antybiotyk glikopeptydowy, bakterie Gram-dodatnie, cisplatyna, cyklosporyna, furosemid, kolistyna, kwas etakrynowy, małopłytkowość, morfologia krwi, nadkażenie, nadwrażliwość krzyżowa, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, ototoksyczność, płytki krwi, teikoplanina, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie ucha wewnętrznego, wankomycyna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia słuchu, zespół czerwonego człowieka, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulfasalazin EN Krka 500 mg
Podczas terapii sulfasalazyną (Sulfasalazin EN Krka, 500 mg tabletki dojelitowe) działania niepożądane występują u około 33% pacjentów, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego (bardzo często: zaburzenia żołądkowe, nudności; często: bóle brzucha, biegunka, wzdęcia, wymioty) oraz bólami głowy i zawrotami głowy (często). Około 75% działań niepożądanych pojawia się w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia, a niektóre z nich są zależne od dawki. Istotne działania hematologiczne to leukopenia (często), trombocytopenia (niezbyt często), agranulocytoza, różne typy niedokrwistości, pancytopenia i makrocytoza (częstość nieznana). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się aseptyczne zapalenie opon mózgowych, śródmiąższową chorobę płuc, niewydolność i piorunujące zapalenie wątroby, a także zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (bardzo rzadko). W przypadku ciężkich działań niepożądanych konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, autoprzeciwciało, ból głowy, choroba posurowicza, dolegliwość przewodu pokarmowego, encefalopatia, enzym wątrobowy, krwiomocz, krystaluria, leukopenia, liszaj płaski, makrocytoza, naciek eozynofilowy, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oligospermia, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowy rumień wielopostaciowy, piorunujące zapalenie wątroby, proteinuria, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, sinica, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, sulfasalazyna, szum w uszach, tabletka dojelitowa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, układowy toczeń rumieniowaty, włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie węchu, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin + Tazobactam Eugia 4 g + 0,5 g
Lek Piperacillin + Tazobactam Eugia, dostępny w dawkach 2 g + 0,25 g oraz 4 g + 0,5 g, jest beta-laktamowym antybiotykiem stosowanym w leczeniu poważnych infekcji bakteryjnych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest biegunka (≥ 1/10), a u pacjentów z mukowiscydozą zwiększona częstość gorączki i wysypki. Do poważnych działań należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (1-10/10 000). Występują także pancytopenia, wstrząs anafilaktyczny i zespół Stevensa-Johnsona, których częstość jest nieokreślona. Antybiotyk może wywoływać encefalopatię i drgawki, a także zaburzenia hematologiczne, takie jak małopłytkowość, niedokrwistość (często), leukopenia (niezbyt często) i agranulocytoza (rzadko). Reakcje skórne obejmują wysypkę, świąd, rumień wielopostaciowy, pokrzywkę oraz poważne stany jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, antybiotyk beta-laktamowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, dreszcze, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, gorączka, hipokaliemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwawienie z nosa, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, nadwrażliwość, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, purpura, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wysypka grudkowo-plamkowa, wysypka polekowa z eozynofilią, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchostop na kaszel 59,5 mg
Lek Bronchostop na kaszel (59,5 mg, pastylki miękkie) zawiera wyciąg suchy z ziela tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L., DER 7-13:1, ekstrahent: woda), który może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, w tym reakcje nadwrażliwości takie jak wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk Quinckego. Objawy ze strony przewodu pokarmowego również zostały zgłoszone, obejmując nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę lub zaparcia. Wstrząs anafilaktyczny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego i zaburzeń oddychania, natomiast obrzęk Quinckego może prowadzić do obstrukcji dróg oddechowych i stanowić zagrożenie życia. Wszystkie działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, jednak ich częstość występowania pozostaje nieokreślona na podstawie dostępnych danych.
ból brzucha, działanie przeczyszczające, lek przeciwkaszlowy, nietolerancja fruktozy, objaw przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk tkanek miękkich, obstrukcja dróg oddechowych, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, trudność w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z tymianku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moreme 150 mg
Bupropion chlorowodorek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (150 mg i 300 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego i psychicznego. Do bardzo często występujących należą bezsenność (≥1/10) oraz bóle głowy (≥1/10), natomiast często obserwuje się drżenia, zawroty głowy, zaburzenia smaku, pobudzenie i lęk (≥1/100 do <1/10). Rzadkim, ale poważnym powikłaniem są napady drgawkowe, występujące u około 0,1% pacjentów (1/1000). W zakresie zaburzeń psychicznych odnotowano także agresję, omamy, urojenia i myśli samobójcze, które wymagają natychmiastowej interwencji. Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka (≥1/100 do <1/10), mogą przejść w ciężkie stany zagrażające życiu, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny (<1/10 000). Ponadto, często występują suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty (≥1/10), a także wysypka, świąd i pocenie się (≥1/100 do <1/10). Bardzo rzadko obserwuje się poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona (<1/10 000).
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, bupropion chlorowodorek, choroba posurowicza, depersonalizacja, depresja, drżenie, drżenie mięśniowe, duszność, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kołatanie serca, lęk, leukopenia, myśl samobójcza, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, pobudzenie, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie skóry, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Telmisartan Orion 40 mg
Telmisartan Orion w dawce 40 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na telmisartan lub substancje pomocnicze, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, przy ciężkiej niewydolności wątroby oraz niedrożności dróg żółciowych. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania telmisartanu w połączeniu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą oraz u osób z zaburzeniem czynności nerek, gdzie GFR wynosi mniej niż 60 ml/min/1,73 m², ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotensji i powikłań nerkowo-sercowo-naczyniowych. Ekspozycja na telmisartan w II i III trymestrze ciąży może prowadzić do poważnych wad rozwojowych płodu, takich jak małowodzie, hipoplazja czaszki i nerek, a nawet śmierć płodu.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie biochemiczne, ciężka niewydolność wątroby, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipotensja, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg żółciowych, obrzęk naczynioruchowy, stężenie kreatyniny i mocznika, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Rumianek pospolity – Działania niepożądane
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza alergicznych i immunologicznych. Do najczęstszych reakcji należą zaburzenia skórne, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk oraz fotosensytyzacja, których częstość występowania w przypadku preparatu Azulan i Traumeel S jest określana jako nieznana lub rzadka (≥ 1/10000 do < 1/1000). Najpoważniejsze działania niepożądane to zaburzenia układu immunologicznego, w tym szok anafilaktyczny, astma, obrzęk Quinckego, duszność i zapaść naczyniowa, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), u których może wystąpić reakcja krzyżowa na rumianek.
alergia na rośliny, astma, astrowate, duszność, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, infekcja wtórna, lichenifikacja, nadwrażliwość na bylicę, niewydolność narządowa, obrzęk, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność oddechowa, pokrzywka, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumianek pospolity, rumień, świąd skóry, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie skórne, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Thymoglobuline 5 mg/ml
Produkt leczniczy Thymoglobuline 5 mg/ml powinien być podawany wyłącznie w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem lekarza z doświadczeniem w terapii immunosupresyjnej po przeszczepieniu. Zaleca się premedykację lekami przeciwgorączkowymi, kortykosteroidami i/lub lekami przeciwhistaminowymi w celu zmniejszenia ryzyka reakcji niepożądanych. Podawanie leku wymaga dokładnego monitorowania pacjenta podczas i po infuzji, ze szczególnym uwzględnieniem parametrów krzepnięcia i liczby płytek krwi, zwłaszcza u chorych z chorobami wątroby. Wlew powinien być prowadzony zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania i szybkości podawania, gdyż ich przestrzeganie redukuje częstość i nasilenie działań niepożądanych. Każda fiolka 10 ml zawiera 0,171 mmol (4 mg) sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
kortykosteroid, leczenie immunosupresyjne, leczenie przeciwwstrząsowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, morfologia krwi, parametry krzepnięcia, płytki krwi, posocznica, przeszczepienie narządu, reakcja anafilaktyczna, reakcja związana z infuzją, schorzenie wątrobowe, tymoglobulina, wirus cytomegalii, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pierwotniakowe, zakażenie wirusowe, zespół uwalniania cytokin - Leksykon substancji czynnych
Chinapryl – Przeciwwskazania stosowania
Chinapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego, jednak jego stosowanie jest obarczone licznymi przeciwwskazaniami. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na chinapryl lub składniki preparatu (np. laktozę w dawkach od 12,134 mg do 145,5 mg w zależności od preparatu i dawki), a także historię obrzęku naczynioruchowego związanego z inhibitorami ACE, dziedziczny i idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Ponadto, chinapryl jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak niewydolność nerek, małowodzie czy hipoplazja czaszki. Nie należy go stosować u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory serca, w tym zwężeniem zastawki aortalnej i kardiomiopatią przerostową, ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ciśnienia i pogorszenia hemodynamiki.
chinapryl, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, funkcja hemodynamiczna, hipoplazja czaszki, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, sakubitryl walsartan, trymestr ciąży, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotrakson 1 g
Biotrakson, zawierający ceftriakson sodowy, jest cefalosporyną III generacji, której stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnej częstości. Najczęściej obserwuje się eozynofilię, leukopenię, małopłytkowość, biegunkę, wysypkę oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadziej występują granulocytopenia, niedokrwistość, zaburzenia krzepnięcia, a także poważne reakcje hematologiczne, takie jak niedokrwistość hemolityczna i agranulocytoza. Ceftriakson może wywoływać poważne reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny oraz reakcję Jarischa-Herxheimera. Wśród działań skórnych odnotowano zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka i inne ciężkie reakcje, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wątroba może reagować zwiększeniem enzymów, a u niektórych pacjentów pojawiają się strąty w pęcherzyku żółciowym, szczególnie przy dawkach przekraczających standardowe, co jest odwracalne po przerwaniu terapii.
AGEP, agranulocytoza, biegunka, cefalosporyna trzeciej generacji, ceftriakson, cholestatyczne zapalenie wątroby, Clostridium difficile, cukromocz, drgawki, encefalopatia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, granulocytopenia, grzybica narządów płciowych, kernicterus, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, nadkażenie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skąpomocz, skurcz oskrzeli, strąty w nerkach, strąty w pęcherzyku żółciowym, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wytrącanie soli wapniowej, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 100 50 mg/ml
Poltram, zawierający tramadolu chlorowodorek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności oraz zawroty głowy, które mogą znacząco wpływać na komfort pacjenta. Często (≥1/100 do <1/10) występują bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nadmierna potliwość oraz zmęczenie. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą pojawić się reakcje alergiczne, takie jak duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia psychiczne, w tym niepokój, omamy, dezorientacja i zaburzenia snu, również występują rzadko. Istotne jest ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują zawroty głowy (bardzo często) oraz bóle głowy i senność (często), a także rzadkie przypadki drgawek, depresji oddechowej i zaburzeń koordynacji.
astma oskrzelowa, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dezorientacja, drgawki pochodzenia mózgowego, duszność, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napad paniki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, paranoja, parestezja, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie łaknienia, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zahamowanie oddychania, zaparcia, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantoprazol Accord 40 mg
Pantoprazol Accord w dawce 40 mg (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego) może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwowanym powikłaniem jest zakrzepowe zapalenie żył w miejscu wstrzyknięcia. Inne często występujące działania niepożądane (około 1%) to biegunka i ból głowy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, reakcje anafilaktyczne, hipomagnezemię z wtórną hipokalemią i hipokalcemii, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.
agranulocytoza, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, depresja, dyskrazja krwi, ginekomastia, halucynacja, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty podostry skórny, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zakrzepowe zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Cineol – Działania niepożądane
Cineol (1,8-cineol, eukaliptol) jest składnikiem aktywnym w preparatach takich jak Rowachol, Rowatinex i Salviasept, wykazującym udokumentowaną skuteczność terapeutyczną, jednakże może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. W przypadku Rowacholu działania niepożądane, takie jak odbijania i uczucie miętowego smaku po jedzeniu, występują bardzo rzadko i można je zredukować stosując lek na czczo, 30 minut przed posiłkiem. Rowatinex może powodować lekkie, przejściowe zaburzenia żołądkowe oraz rzadko wymioty, natomiast Salviasept wiąże się z podrażnieniem błony śluzowej jamy ustnej, kontaktowym zapaleniem błony śluzowej, reakcjami nadwrażliwości (w tym ciężkimi reakcjami alergicznymi jak duszność, obrzęk Quinckego, zapaść naczyniowa, wstrząs anafilaktyczny), a także zaburzeniami układu nerwowego (uczucie pieczenia, bóle głowy, drżenie mięśni, ataksja) i serca (bradykardia). Częstość występowania tych działań jest nieznana, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
W pojedynczych przypadkach stosowania Rowacholu odnotowano bolesność ust i owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, które ustępują po przerwaniu terapii. Rowatinex zanotował dwa przypadki nietolerancji leku o nieznanej etiologii, jednak działania niepożądane związane z tym preparatem mają niewielkie znaczenie kliniczne. Zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich instytucji monitorujących, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, szczególnie tych związanych z reakcjami alergicznymi lub zaburzeniami neurologicznymi, konieczna jest konsultacja lekarska i odpowiednie postępowanie medyczne.
ataksja, ból głowy, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, cineol, drżenie mięśni, kontaktowe zapalenie błony śluzowej, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nawracające owrzodzenie jamy ustnej, nietolerancja leku, obrzęk Quinckego, odbijanie, owrzodzenie błony śluzowej, pieczenie, podrażnienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, reakcja liszajowa, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowa, zaburzenia serca, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapaść naczyniowa, zespół pieczenia jamy ustnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Penicillinum procainicum L TZF
Leczenie benzylopenicyliną prokainową lecytynowaną (Penicillinum Procainicum L TZF) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na β-laktamy lub astmą. Przed terapią należy przeprowadzić dokładny wywiad alergologiczny oraz, w razie potrzeby, testy diagnostyczne z użyciem odpowiednich preparatów, unikając testów z samą penicyliną ze względu na ryzyko anafilaksji. W przypadku wstrząsu anafilaktycznego wskazane jest natychmiastowe podanie epinefryny, leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów oraz monitorowanie funkcji życiowych. U pacjentów z niewydolnością nerek i osób starszych zaleca się dostosowanie dawki, gdyż benzylopenicylina jest głównie wydalana przez nerki, a jej akumulacja może prowadzić do neurotoksyczności (drgawki, śpiączka). W trakcie leczenia kiły należy uwzględnić możliwość wystąpienia reakcji Jarisch-Herxheimera, manifestującej się gorączką i bólami głowy, szczególnie w wczesnych stadiach choroby.
antybiotyk, benzylopenicylina prokainowa, choroba posurowicza, Clostridium difficile, epinefryna, kiła, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, martwicze zapalenie rdzenia poprzecznego, metronidazol, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, paciorkowiec, pacjent geriatryczny, penicylina, prokaina, reakcja Jarisch-Herxheimera, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, test Coombsa, wankomycyna, wstrząs anafilaktyczny, zespół Hoignè, zgorzel - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soloxelam 5 mg
Midazolam w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej (Soloxelam) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii, zwłaszcza u dzieci z padaczką. W badaniach klinicznych obejmujących 443 dzieci odnotowano depresję oddechową z częstością do 5%, co może być zarówno efektem napadów drgawkowych, jak i działania leku. Do najczęstszych działań niepożądanych należą uspokojenie, senność, nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Bardzo rzadkie (<1/10 000) i potencjalnie zagrażające życiu powikłania obejmują zatrzymanie czynności oddechowej i serca, bradykardię, reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości oraz poważne zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak niepamięć następcza, ataksja czy drgawki. U osób starszych stosujących benzodiazepiny obserwuje się zwiększone ryzyko upadków i złamań, a ryzyko ciężkich działań niepożądanych jest wyższe u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami układu oddechowego lub serca, szczególnie po podaniu dużych dawek midazolamu.
agresja, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, duszność, midazolam doustny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, skurcz krtani, Soloxelam, stan splątania, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddychania, zaparcia, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tranexamic acid Accord 100 mg/ml
Kwas traneksamowy, stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml (Tranexamic acid Accord), wykazuje działanie przeciwfibrynolityczne, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz drgawki, zwłaszcza przy niewłaściwym podaniu, mają częstość nieznaną, ale mogą stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta. Zaburzenia naczyniowe, takie jak niedociśnienie tętnicze z utratą świadomości po szybkim wstrzyknięciu dożylnym oraz zakrzepica żył i tętnic, są istotnymi powikłaniami wynikającymi z mechanizmu działania leku. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Alergiczne zapalenie skóry pojawia się niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i manifestuje się wysypką, świądem oraz rumieniem.
alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, drgawki, działanie przeciwfibrynolityczne, fibrynoliza, kwas traneksamowy, MedDRA, niedociśnienie tętnicze, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zakrzepica, zatorowość, zatorowość płucna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metronidazol Aurovitas 250 mg
Metronidazol Aurovitas w dawce 250 mg, stosowany jako lek o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego i przeciwpierwotniakowego, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które występują z podobną częstością u dzieci i dorosłych. Najpoważniejsze z nich to rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ciężkie ostre reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), encefalopatia, podostry zespół móżdżkowy, ciężka hepatotoksyczność (szczególnie u pacjentów z zespołem Cockayne’a) oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna rozpływna martwica naskórka. Metronidazol może również wpływać na morfologię krwi, powodując agranulocytozę, neutropenię, trombocytopenię, pancytopenię (bardzo rzadko) oraz leukopenię (częstość nieznana). Długotrwałe stosowanie zwiększa ryzyko neuropatii obwodowej i innych zaburzeń neurologicznych, takich jak encefalopatia, podostry zespół móżdżkowy, mioklonie czy aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
agranulocytoza, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciemny mocz, dysfagia, dysuria, encefalopatia, hepatotoksyczność, kandydoza, leukopenia, morfologia krwi, nadkażenie, napad padaczkowy, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia wzrokowa, neutropenia, niedosłuch czuciowo-nerwowy, niewydolność wątroby, pancytopenia, podostry zespół móżdżkowy, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, stan splątania, substancja czynna, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Cockayne’a, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adrenalina Aguettant 1 mg/10 ml
Adrenalina Aguettant (1 mg/10 ml, roztwór do wstrzykiwań) jest wskazana do stosowania w stanach bezpośredniego zagrożenia życia, przede wszystkim podczas zaawansowanych zabiegów resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz w leczeniu ostrej reakcji anafilaktycznej u dorosłych. Preparat zawiera adrenalinę w stężeniu 0,1 mg/ml (1 mg w 10 ml roztworu), o pH 3,0-3,4 i osmolarności 270-300 mOsm/l, co zapewnia stabilność i bezpieczeństwo podania. Adrenalina jest kluczowa w przywracaniu spontanicznego krążenia oraz stabilizacji hemodynamicznej w wstrząsie anafilaktycznym, zwłaszcza przy objawach takich jak hipotensja, obrzęk krtani czy skurcz oskrzeli.
adrenalina winian, ampułko-strzykawka, dieta niskosodowa, hipotensja, medycyna ratunkowa, monitorowanie pacjenta, obrzęk krtani, osmolarność, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, spontaniczne krążenie, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie, zaawansowane zabiegi resuscytacyjne, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prothromplex Total NF 600 j.m.
Prothromplex Total NF to koncentrat zespołu protrombiny zawierający czynniki krzepnięcia II, VII, IX, X oraz białko C, stosowany w leczeniu niedoborów tych czynników oraz w odwracaniu działania doustnych leków przeciwzakrzepowych. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym epizodów zakrzepowo-zatorowych takich jak incydenty mózgowo-naczyniowe, zator tętnicy płucnej, ostry zawał serca oraz zakrzepica żylna. Występuje także ryzyko rozwoju inhibitorów czynników zespołu protrombiny, co może prowadzić do niedostatecznej odpowiedzi na leczenie. Dodatkowo obserwuje się reakcje nadwrażliwości, od łagodnych po ciężkie, w tym wstrząs anafilaktyczny. Istotnym powikłaniem hematologicznym jest rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC), objawiające się m.in. przedłużonym czasem protrombinowym, trombocytopenią i obniżonym stężeniem fibrynogenu.
białko C, choroba Creutzfeldta-Jakoba, czas protrombinowy, częstoskurcz, czynniki krzepnięcia, DIC, doustny lek przeciwzakrzepowy, duszność, epizod zakrzepowo-zatorowy, fibrynogen, incydent mózgowo-naczyniowy, inhibitor czynników krzepnięcia, koncentrat zespołu protrombiny, niedobór czynników krzepnięcia, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał serca, parestezja, pokrzywka, produkty degradacji fibryny, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, świąd, świszczący oddech, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Buscopan forte 20 mg
Buscopan Forte zawiera hioscyny butylobromek w dawce 20 mg na tabletkę, wykazując działanie przeciwcholinergiczne, które jest źródłem większości działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to tachykardia (≥1/1000 do <1/100), suchość w jamie ustnej (≥1/1000 do <1/100), zmniejszone wydzielanie potu (≥1/1000 do <1/100), zatrzymanie moczu (≥1/10 000 do <1/1000) oraz reakcje skórne typu pokrzywka i świąd (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny o nieznanej częstości, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Tachykardia może być niebezpieczna u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zatrzymanie moczu u osób z przerostem prostaty, a zmniejszone pocenie się może prowadzić do zaburzeń termoregulacji, zwłaszcza u osób starszych i w warunkach wysokiej temperatury.
anhidroza, Buscopan Forte, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hioscyny butylobromek, hipertermia, Hyoscini butylbromidum, mikcja, nadwrażliwość, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, schorzenie sercowo-naczyniowe, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie termoregulacji, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil kaszel junior 15 mg/5 ml
Envil kaszel junior, zawierający ambroksolu chlorowodorek w stężeniu 15 mg/5 ml, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, niestrawność, nudności, wymioty, biegunka oraz zaparcia, o częstości nieokreślonej. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, świąd, zmiany skórne, gorączkę, duszność, dreszcze, obrzęk twarzy, ból głowy oraz kserostomię. Dyzuria, wysypka i pokrzywka występują rzadko, natomiast ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, mają częstość nieznaną, ale stanowią poważne zagrożenie dla pacjenta.
ambroksolu chlorowodorek, biegunka, ból głowy, dreszcze, duszność, dyspepsja, dyzuria, działanie niepożądane, kserostomia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clindanea 600 mg
Klindamycyna, substancja czynna leku Clindanea, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowanych według CIOMS III. Najistotniejsze klinicznie są powikłania ze strony układu pokarmowego, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelit i choroba związana z Clostridioides difficile, które mogą prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak toksyczne rozdęcie okrężnicy czy perforacja. Często obserwuje się także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, ból brzucha), które zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg. Ponadto, klindamycyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, AGEP i DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i intensywnej terapii.
agranulocytoza, badanie czynności wątroby, ból brzucha, choroba Clostridioides difficile, hepatotoksyczność, klindamycyna, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości skórnej, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, SCAR, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne rozdęcie okrężnicy, trombocytopenia, wrzód przełyku, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs septyczny, wysypka odropodobna, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej przełyku, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Oksytocyna jest stosowana głównie w położnictwie do indukcji i nasilania akcji porodowej, podawana wyłącznie w formie infuzji dożylnej w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem wykwalifikowanego personelu. Podawanie bolusów dożylnych jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrego niedociśnienia tętniczego, tachykardii i uderzeń gorąca. Indukcja porodu powinna być prowadzona tylko przy ściśle określonych wskazaniach, z ciągłym monitorowaniem czynności skurczowej macicy, częstości akcji serca płodu i matki oraz ciśnienia tętniczego. Oksytocyna jest przeciwwskazana m.in. w porodzie przedwczesnym, granicznej dysproporcji główkowo-miedniczej, po wcześniejszych dużych zabiegach chirurgicznych macicy, wielorództwie oraz inwazyjnym raku szyjki macicy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z chorobami sercowo-naczyniowymi, zespołem wydłużonego QT, po cięciu cesarskim oraz u kobiet powyżej 35 roku życia.
bradykardia płodu, choroba niedokrwienna serca, choroba zastawek serca, cięcie cesarskie, cukrzyca ciążowa, dysproporcja główkowo-miedniczna, hipertonia macicy, hiponatremia, indukcja porodu, infuzja dożylna, inwazyjny rak szyjki macicy, kardiomiopatia przerostowa, kardiotokografia, krwotok podpajęczynówkowy, krwotok poporodowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, obrzęk płuc, pęknięcie macicy, poród przedwczesny, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz tętnic wieńcowych, skurcz tężcowy, tachykardia odruchowa, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dożylne, zator płynem owodniowym, zatrucie wodne, zespół wydłużonego odstępu QT - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Działania niepożądane
Bilobalid, aktywny składnik wyciągu z liści Ginkgo biloba, występuje w preparatach leczniczych w różnych stężeniach, np. w Ginkgoherb 120 mg (3,12-3,84 mg bilobalidu) oraz 240 mg (6,24-7,68 mg), Ginkoflav Med 80 mg (2,1-2,6 mg) i Tanakan 40 mg (1,0-1,3 mg). Profil bezpieczeństwa bilobalidu oceniono w badaniach klinicznych, w tym w 5-letnim badaniu u pacjentów powyżej 70 roku życia, gdzie Tanakan podawano w dawce 120 mg dwa razy dziennie. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) obejmowały ból brzucha, biegunkę i zawroty głowy, z częstością porównywalną do placebo. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka 6,1% vs 5,9%, ból górnej części brzucha 5,4% vs 6,6%, nudności 1,8% vs 1,8%) oraz neurologiczne (zawroty głowy 9,0% vs 9,2%, ból głowy 3,8% vs 3,5%) były najczęściej zgłaszanymi objawami.
biegunka, bilobalid, ból brzucha, bóle głowy, duszność, dyspepsja, egzema, kołatanie serca, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z narządów, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, liść miłorzębu japońskiego, miłorzęb japoński, nudności i wymioty, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie wazowagalne, reakcja nadwrażliwości, rumień, skórna reakcja alergiczna, świąd, świąd uogólniony, utrata przytomności, wstrząs alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia układu chłonnego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu pokarmowego, zawroty głowy