toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bayer 2,5 mg
Rywaroksaban przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podania nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne były związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku, w tym zwiększeniem stężeń immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Nie stwierdzono działania fototoksycznego, genotoksycznego ani rakotwórczego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych i kancerogenezy. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co jest istotne z punktu widzenia stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, fotowrażliwość, genotoksyczność, immunoglobulina, kancerogeneza, poronienie, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność pediatryczna, toksyczność prenatalna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ticagrelor Reddy 60 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru oraz jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, potwierdzając bezpieczeństwo farmakoterapii. Zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego u kilku gatunków zwierząt przy narażeniu odpowiadającym warunkom klinicznym, co koreluje z obserwacjami klinicznymi. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian (zaburzenia hormonalne i specyficzne dla gryzoni zwiększenie aktywności enzymatycznej wątroby) sugerują niskie prawdopodobieństwo istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów i królików odnotowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5, a także zmniejszoną masę urodzeniową i opóźnienie wzrostu potomstwa, co wymaga monitorowania w praktyce klinicznej.
aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dane przedkliniczne, dojrzewanie wątroby, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, guz macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, przeżywalność noworodków, substancja czynna, tikagrelor, tikagrelor znakowany radioaktywnie, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, układ szkieletowy, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon substancji czynnych
Cyklamen purpurowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyklamen purpurowy (Cyclamen purpurascens) jest aktywnym składnikiem preparatów Mastodynon (81,0 mg/tabletka) oraz Mastodynon N (10 g/100 g roztworu), występującym w potencji D4. Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności ostrej ani przewlekłej związanej z jego stosowaniem. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych prowadzących do nowotworów lub zaburzeń dziedzicznych.
badania in vitro, badania in vivo, badania płodności, cyklamen purpurowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Mastodynon, Mastodynon N, potencjał genotoksyczny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wady wrodzone - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus typ 2 (szczep MEF-1) stanowi kluczowy składnik szczepionki Boostrix Polio, w której zawartość wynosi 8 jednostek antygenu D. W procesie produkcji wirus namnażany jest w hodowli komórkowej VERO i następnie inaktywowany, co eliminuje ryzyko infekcji. Szczepionka zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, które nie wykazują istotnego ryzyka toksykologicznego. Antygeny poliowirusa typ 2 są adsorbowane na związkach glinu: 0,3 mg Al3+ w postaci wodorotlenku glinu (Al(OH)3) oraz 0,2 mg Al3+ jako fosforan glinu (AlPO4). Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa szczepionki.
adsorpcja antygenów, antygen D, badanie toksykologiczne, ciąża, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, immunizacja, inaktywacja wirusa, inaktywowany poliowirus, laktacja, poliowirus typ 2, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep MEF-1, szczepionka Boostrix Polio, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Wamlox 5 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży oraz karmiących piersią. Amlodypina, choć jej bezpieczeństwo w ciąży nie jest jednoznacznie potwierdzone, może być stosowana jedynie wtedy, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu możliwego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Po potwierdzeniu ciąży leczenie walsartanem należy natychmiast przerwać, a pacjentkę skierować na badania ultrasonograficzne oceniające rozwój nerek i czaszki płodu. Noworodki narażone na walsartan wymagają monitorowania pod kątem niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, bezpieczeństwo amlodypiny, działanie teratogenne, główka plemnika, hiperkaliemia, karmienie piersią, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, mleko ludzkie, niedociśnienie tętnicze, płodność człowieka, test ciążowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, walsartan, zmiana biochemiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luminastil 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa difenhydraminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Luminastil, wykazały, że lek blokuje szybki opóźniony prostownik kanału potasowego oraz wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego przy stężeniach około 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Zjawisko to może predysponować do zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes, zwłaszcza w obecności dodatkowych czynników ryzyka. Testy mutagenności in vitro nie wykazały właściwości mutagennych, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania karcinogennego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano embriotoksyczność u królików i myszy przy dawkach przekraczających 15-50 mg/kg mc., jednak bez dowodów na teratogenność.
dawkowanie leku, difenhydramina chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, interakcje lekowe, kanał potasowy, potencjał czynnościowy, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, przeciwwskazania, przedawkowanie, przewodnictwo serca, toksyczność reprodukcyjna, torsade de pointes - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z boczni piłkowanej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Fitoprost zawiera 160 mg wyciągu z Serenoa repens (boczni piłkowanej), odpowiadającego 1040-1440 mg owoców tej rośliny, pozyskiwanego metodą ekstrakcji nadkrytycznym dwutlenkiem węgla. W dostępnej dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego wyciągu w formie zastosowanej w Fitoprost, w tym ocen toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej. Brak tych danych ogranicza możliwość pełnej oceny profilu bezpieczeństwa produktu na etapie przedklinicznym.
bocznie piłkowana, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, dwutlenek węgla w warunkach nadkrytycznych, Fitoprost, genotoksyczność, owoc boczni piłkowanej, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wyciąg z Serenoa repens - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartan Krka 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego wykazały akceptowalny profil farmakologiczny bez istotnego ryzyka dla głównych układów organizmu. Testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego, a badania karcinogenności nie wskazały na ryzyko rakotwórcze, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, wzrost stężenia azotu mocznikowego oraz sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia, co odzwierciedla mechanizm działania leku na układ renina-angiotensyna.
azot mocznikowy, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, efekt mutagenny, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, kreatynina w surowicy, lek przeciwnadciśnieniowy, Losartan Krka, losartan potasowy, obumarcie płodu, parametry krwinek czerwonych, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, ryzyko karcinogenne, stężenie hemoglobiny, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolpidem Vitabalans 10 mg
Badania przedkliniczne zolpidemu winianu, substancji czynnej leku Zolpidem Vitabalans, wykazały, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi, tj. 10 mg na dobę. Eksperymenty na zwierzętach potwierdziły szeroki margines bezpieczeństwa, gdyż toksyczne efekty występowały dopiero przy wielokrotnym przekroczeniu tej dawki. Ocena wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy oraz funkcje wątroby i nerek wskazała na niskie ryzyko toksyczności układowej przy ekspozycji terapeutycznej. Ponadto, brak dowodów na potencjał genotoksyczny i rakotwórczy w standardowych testach laboratoryjnych pozwala wykluczyć istotne zagrożenia mutagenne i kancerogenne przy stosowaniu zolpidemu w dawkach terapeutycznych.
agonista receptorów benzodiazepinowych, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, funkcje wątroby i nerek, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, receptor benzodiazepinowy omega-1, receptor BZ1, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, układ sercowo-naczyniowy, winian zolpidemu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Espumisan 40 mg
Dane przedkliniczne dotyczące symetykonu, substancji czynnej preparatu Espumisan, potwierdzają jego wysoki profil bezpieczeństwa. Substancja ta charakteryzuje się chemiczną obojętnością oraz brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, co eliminuje ryzyko ogólnoustrojowych działań toksycznych. Konwencjonalne badania farmakologiczne oraz toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wykazały negatywnego wpływu na organizm, a brak kumulacji w tkankach dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania. Warto podkreślić, że symetykon nie przenika do krwiobiegu, co jest kluczowe dla jego korzystnego profilu farmakokinetycznego.
badanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, krwioobieg, procesy rozrodcze, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, rozrodczość, stężenie systemowe, światło jelita, symetykon, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorette Fruit 4 mg
Przedkliniczne badania nad nikotyną, substancją czynną produktu Nicorette Fruit 4 mg, wykazały szczegółowy profil bezpieczeństwa, obejmujący toksyczność ogólną, mutagenność, rakotwórczość oraz wpływ na układ rozrodczy i rozwój płodowy. Dane wskazują, że nikotyna nie wykazuje właściwości mutagennych ani rakotwórczych w modelach doświadczalnych. W badaniach na zwierzętach ciężarnych zaobserwowano toksyczny wpływ na organizm matki oraz łagodne efekty toksyczne u płodu, w tym opóźnienia rozwoju fizycznego i ośrodkowego układu nerwowego (OUN) w okresie przed- i pourodzeniowym. Wpływ na układ rozrodczy obejmował zmniejszenie liczby oocytów i stężenia estradiolu u samic oraz zmniejszenie masy jąder, redukcję liczby komórek Sertolego i zaburzenia spermatogenezy u samców gryzoni.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paroxinor 20 mg
Paroksetyna (Paroxinor, 20 mg) stosowana u kobiet w ciąży wiąże się z niewielkim, ale istotnym klinicznie wzrostem ryzyka wad wrodzonych układu krążenia, szczególnie ubytków przegrody międzykomorowej i międzyprzedsionkowej, z częstością poniżej 2% w porównaniu do około 1% w populacji ogólnej. Lek należy stosować wyłącznie przy ścisłych wskazaniach, unikając nagłego odstawienia ze względu na ryzyko objawów odstawiennych u matki i płodu. Noworodki eksponowane na paroksetynę w III trymestrze wymagają obserwacji pod kątem zaburzeń oddechowych, neurologicznych, metabolicznych, żywieniowych i behawioralnych, które mogą pojawić się w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Stosowanie paroksetyny w późnej ciąży zwiększa ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN) do około 5/1000 ciąż (w populacji 1-2/1000) oraz nieznacznie podnosi ryzyko krwotoku poporodowego u matki.
anomalia układu krążenia, bezdech, drgawki, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipoglikemia, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, objawy odstawienne, ostatni trymestr ciąży, ostra niewydolność oddechowa, paroksetyna, pierwszy trymestr ciąży, przetrwałe nadciśnienie płucne, sinica, SNRI, termoregulacja, toksyczność paroksetyny, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, wada wrodzona, wymioty, zaburzenia karmienia, zaburzenia napięcia mięśniowego, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Navelbine 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winorelbiny, substancji czynnej leku Navelbine, wykazały jej potencjał genotoksyczny, manifestujący się uszkodzeniami chromosomów oraz możliwością indukcji aneuploidalności i poliploidalności, mimo braku mutagenności w teście Amesa. W modelach zwierzęcych potwierdzono działanie letalne na embrion i płód oraz właściwości teratogenne, co wskazuje na ryzyko śmierci zarodka oraz wystąpienia wad rozwojowych. Te dane są kluczowe dla oceny ryzyka stosowania winorelbiny w populacji kobiet w ciąży i podkreślają konieczność ostrożności w tej grupie pacjentów.
alkaloid Vinca, aneuploidalność, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, efekt hemodynamiczny, lek przeciwnowotworowy, maksymalna tolerowana dawka, poliploidalność, teratogenność, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, winorelbina, zaburzenia repolaryzacji - Leksykon substancji czynnych
Saponina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne saponiny, będącej składnikiem preparatu Tussipect (1,43 mg/5 ml syropu oraz 12 mg w tabletce drażowanej), wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zalecanym dawkowaniem. Analizy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne. Nie stwierdzono toksyczności kumulacyjnej ani uszkodzeń genetycznych, a także nie wykazano zwiększonego ryzyka nowotworzenia czy negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa. Całościowa ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych niekorzystnych efektów na ośrodkowy układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy czy oddechowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dane toksykologiczne, działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko nowotworzenia, saponina, substancja czynna, toksyczność kumulacyjna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie genetyczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kastel 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, jest przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na istotne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz noworodka. Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, może zaburzać biosyntezę cholesterolu niezbędnego do prawidłowego rozwoju płodu, co stanowi przewagę ryzyka nad korzyściami terapeutycznymi. Ramipryl, inhibitor ACE, jest szczególnie niebezpieczny w II i III trymestrze ciąży, powodując u płodu m.in. pogorszenie czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W przypadku ekspozycji na ramipryl od II trymestru zaleca się badanie ultrasonograficzne oceniające funkcję nerek i rozwój czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem powikłań nefrologicznych i hemodynamicznych.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitory ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oligohydramnion, opóźnienie kostnienia czaszki, ramipryl, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skąpomocz, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ampres 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące chloroprokainy chlorowodorku (Ampres 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ogólnej. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne stężenia terapeutyczne u ludzi, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Testy genotoksyczności in vitro nie wykazały istotnego potencjału mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego komórek w warunkach laboratoryjnych. Te wyniki wspierają bezpieczeństwo molekularne chloroprokainy przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Niemniej jednak, w danych przedklinicznych brak jest długoterminowych badań na zwierzętach oceniających potencjalne działanie rakotwórcze chloroprokainy oraz badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój płodu i okres pourodzeniowy. Brak tych informacji stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów w wieku rozrodczym, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Podsumowując, chloroprokaina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ogólnej i genotoksyczności, jednak konieczne są dalsze badania dotyczące potencjału rakotwórczego i wpływu na układ rozrodczy.
aberracja chromosomowa, chloroprokainy chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, maksymalne stężenie, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksyczności, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neo-Cardiol 124,8 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne wyciągu z kwiatostanu głogu, substancji czynnej produktu leczniczego Neo-Cardiol, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny. W badaniach toksyczności ostrej, po jednorazowym podaniu doustnym dawki 3000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, nie zaobserwowano objawów toksycznych, a dawka letalna (LD50) nie została ustalona. W badaniach toksyczności przewlekłej, obejmujących szczury i psy, podawano dawki 30, 90 oraz 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni, nie stwierdzając żadnych działań toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
badanie przedkliniczne, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja na substancję, gryzonie laboratoryjne, Neo-Cardiol, oligomeryczna procyjanidyna, płodność, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z głogu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bevimlar 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły niepożądanych efektów na główne układy fizjologiczne, a toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym była zgodna z mechanizmem działania inhibitora czynnika Xa. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co wiązało się z farmakodynamicznym efektem leku, bez dodatkowego ryzyka toksyczności. Rywaroksaban nie wykazywał działania fototoksycznego, genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów. W badaniach u młodych szczurów przez 3 miesiące od 4 dnia życia stwierdzono wzrost krwawień okołoporodowych niezwiązany z dawką, bez toksyczności narządowej, co podkreśla konieczność monitorowania ryzyka krwawień u młodych pacjentów.
badanie pourodzeniowe, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, immunoglobuliny osoczowe, inhibitor czynnika Xa, krwawienie okołoporodowe, patologia łożyska, płodność, powikłanie krwotoczne, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dotarem 0,5 mmol/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Dotarem (kwas gadoterowy w postaci soli megluminowej) obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz reprodukcyjnych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcji układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego w testowanych dawkach. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły specyficznych narządów docelowych ani patologicznych zmian, co wskazuje na brak kumulacyjnego działania toksycznego. Ponadto, badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagennego potencjału kwasu gadoterowego, potwierdzając bezpieczeństwo pod względem ryzyka uszkodzenia DNA.
badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, diagnostyka obrazowa, DOTAREM, kwas gadoterowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, sól megluminowa, środek kontrastowy, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego wykazały istotne reakcje miejscowe w miejscu infuzji u szczurów i psów, takie jak obrzęk, rumień, opuchnięcie oraz bolesność. U psów otrzymujących dawki ≥300 ng/kg/min zaobserwowano poważne działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce oraz obrzęki, a w skrajnych przypadkach zgony związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u pacjentów leczonych dawkami przekraczającymi 50 ng/kg mc./min, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy wysokich dawkach u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodka, jednak ich zakres jest niewystarczający do pełnej oceny ryzyka rozwojowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie reprodukcyjne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, infuzja podskórna, obrzęk, opuchnięcie, potencjał rakotwórczy, rumień, stężenie osoczowe treprostynilu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Losartan Krka 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa losartanu potasowego wykazały brak istotnego ryzyka mutagennego i karcynogennego, co potwierdza jego względne bezpieczeństwo farmakologiczne przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie ujawniły działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny i hematokrytu, oraz zmiany biochemiczne nerek, w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i sporadyczne podwyższenie kreatyniny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia, nadżerki i krwawienia.
antagonista receptora angiotensyny, azot mocznikowy, badania przedkliniczne, błona śluzowa, ciśnienie tętnicze, działanie rakotwórcze, gospodarka wodno-elektrolitowa, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, losartan potasowy, parametry czerwonokrwinkowe, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, ryzyko karcynogenne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, układ renina-angiotensyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, zmiany hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne węglanu dihydroksyglinowo-sodowego wykazały bardzo niski potencjał toksyczny przy podaniu dożołądkowym, z dawkami tolerowanymi do 9,6 g/kg m.c. u myszy oraz 4,8 g/kg m.c. u szczurów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa preparatów takich jak Alugastrin (tabletki 340 mg, zawiesina 1,02 g/15 ml). Długoterminowe badania na szczurach (6 miesięcy) nie wykazały bioakumulacji glinu w kościach ani surowicy, co eliminuje ryzyko kumulacji tego pierwiastka przy przewlekłym stosowaniu. Ponadto, badania reprodukcyjne na chomikach, szczurach i królikach nie ujawniły działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badania przedkliniczne, bioakumulacja, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, embriogeneza, margines bezpieczeństwa, organogeneza, podanie dożołądkowe, profil toksykologiczny, tabletki do rozgryzania i żucia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, węglan dihydroksyglinowo-sodowy, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceftriaxone Kabi 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftriaksonu wykazały, że podawanie dużych dawek soli wapniowej tego antybiotyku prowadzi do powstawania odwracalnych złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym, szczególnie u psów i małp. Testy genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani aberracyjnego na materiał genetyczny, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój pourodzeniowy, sugerując bezpieczeństwo stosowania ceftriaksonu w kontekście funkcji rozrodczych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Persen forte 87,5 mg + 17,5 mg + 17,5 mg
Produkt leczniczy Persen forte, zawierający 87,5 mg wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego, 17,5 mg wyciągu z liści melisy oraz 17,5 mg wyciągu z liści mięty pieprzowej, posiada ograniczone dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono szczegółowych badań toksyczności reprodukcyjnej ani oceny potencjału rakotwórczego substancji aktywnych. W badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych wykazano, że wodny ekstrakt z liści melisy może hamować aktywność tyreotropiny (TSH), jednak brak jest potwierdzenia klinicznego wpływu na funkcję tarczycy u ludzi stosujących Persen forte.
badanie in vitro, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, ekstrakt kozłka lekarskiego, ekstrakt liści melisy, ekstrakt melisy, funkcja tarczycy, hormon tyreotropowy, korzeń kozłka lekarskiego, liść melisy, liść mięty, potencjał karcinogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, tyreotropina, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma 200 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa siarczanu magnezu, substancji czynnej produktu Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności ani uszkodzeń narządów, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły aktywności mutagennej, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów ani zmian przednowotworowych.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, materiał genetyczny, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, siarczan magnezu, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zdrowie reprodukcyjne, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Belupo 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadalafil Belupo, obejmująca badania farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój, nie wykazała istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na szczurach i myszach stosowano dawki do 1000 mg/kg/dobę, znacznie przekraczające dawki kliniczne, bez obserwacji działania teratogennego, embriotoksycznego czy fetotoksycznego. W modelu rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę była poziomem NOAEL. Ekspozycja ciężarnych szczurów na tadalafil była około 18-krotnie wyższa (AUC) niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.
AUC, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia leku, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nutrineal PD4 (z 1,1% roztworem aminokwasów) –
Produkt leczniczy Nutrineal PD4 to roztwór do dializy otrzewnowej zawierający 1,1% aminokwasów (87,16 mmol/l) oraz elektrolity w stężeniach fizjologicznych, o pH 6,6 i osmolarności 365 mOsmol/l. Roztwór zawiera 15 aminokwasów, m.in. alaninę (951 mg/l), argininę (1071 mg/l), walinę (1393 mg/l) oraz elektrolity takie jak Na+ (132 mmol/l), Ca++ (1,25 mmol/l), Mg++ (0,25 mmol/l) i Cl- (105 mmol/l). Składniki te są naturalnymi komponentami organizmu, co podkreśla ich bezpieczeństwo stosowania. Dane przedkliniczne nie wykazały toksyczności ani innych istotnych zagrożeń związanych z ich obecnością w proponowanych stężeniach.
alanina, arginina, chlorek magnezu, chlorek sodu, chlorek wapnia, dializa otrzewnowa, fenyloalanina, genotoksyczność, glicyna, histydyna, izoleucyna, kancerogenność, leucyna, lizyna, metionina, mleczan sodu, Nutrineal PD4, osmolarność, prolina, roztwór aminokwasów, seryna, skład elektrolitowy, stężenie aminokwasów, toksyczność reprodukcyjna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Sandoz 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu ustrojowym przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnego poziomu narażenia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ekspozycji >67x, jednak nie zaobserwowano ich przy 58x. U psów pojawiły się przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, białe pieniste wymioty) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych przy dawkach >23x, natomiast przy 6x nie stwierdzono wpływu. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjał rakotwórczy był negatywny u myszy; u szczurów zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby przy ekspozycji >58x, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością, niemającą istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19x).
ataksja, działanie kancerogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, indukcja nowotworów, miopatia, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, przenikanie do mleka, przewlekła hepatotoksyczność, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady rozwojowe płodu, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tolzurin 4 mg
Produkt leczniczy Tolzurin, zawierający tolterodyny winian w dawkach 2 mg i 4 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na reprodukcję, co potwierdzają badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tolterodyny w okresie ciąży są niewystarczające, a mechanizm działania na płód nie jest w pełni poznany, dlatego stosowanie leku w ciąży nie jest zalecane. Kobiety planujące ciążę powinny poinformować lekarza, a w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem prowadzącym.
alternatywna metoda leczenia, badania przedkliniczne, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, karmienie piersią, laktacja, metoda antykoncepcji, niemowlę karmione piersią, ostrożność terapeutyczna, płodność, przenikanie do mleka ludzkiego, toksyczność reprodukcyjna, tolterodyna, Tolzurin, wiek reprodukcyjny, wiek rozrodczy, winian tolterodyny - Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sultamycyliny, proleku sulbaktamu (147 mg) i ampicyliny (220 mg) w preparacie Unasyn, wykazały przemijającą glikogenezę zależną od dawki i czasu terapii u zwierząt laboratoryjnych. Efekt ten nie jest przewidywany u ludzi przy standardowych dawkach terapeutycznych, ze względu na krótkotrwałe utrzymywanie się stężeń w osoczu. Badania mutagenności produktów hydrolizy sultamycyliny nie wykazały właściwości mutagennych, co wskazuje na niskie ryzyko indukcji zmian genetycznych. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, badania na myszach i szczurach przy dawkach przekraczających standardowe nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu ani zdolności rozrodcze.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Regulon 0,03 mg + 0,15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Regulon, zawierającego 30 mikrogramów etynyloestradiolu i 150 mikrogramów dezogestrelu, wykazały brak istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów w modelach zwierzęcych. Ocena wpływu na rozrodczość również nie wskazała na istotne zagrożenia, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu w warunkach klinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cirrus 5 mg + 120 mg
Produkt leczniczy Cirrus, zawierający 5 mg cetyryzyny dichlorowodorku o natychmiastowym uwalnianiu oraz 120 mg pseudoefedryny chlorowodorku o przedłużonym uwalnianiu, przeszedł szczegółowe badania przedkliniczne oceniające toksyczność ogólną, mutagenność, klastogenność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach i małpach (dawki odpowiednio ≥30 mg/kg i ≥40 mg/kg mc./dobę) nie zaobserwowano toksyczności, przy czym dawki te były odpowiednio 8- i 11-krotnie wyższe niż zalecane u ludzi. Ekspozycja ogólnoustrojowa u małp była większa niż u ludzi, natomiast u szczurów mniejsza. Brak jest specyficznych badań rakotwórczości dla kombinacji cetyryzyny i pseudoefedryny, jednak dostępne dane nie wskazują na działanie mutagenne ani klastogenne, co sugeruje niskie ryzyko potencjału rakotwórczego u ludzi.
badania przedkliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, karmienie piersią, małpy cynomolgus, narażenie ogólnoustrojowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, pseudoefedryna chlorowodorek, rozwój płodowy, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spersallerg (0,5 mg + 0,4 mg)/ml
Produkt leczniczy Spersallerg, zawierający chlorowodorek antazoliny (0,5 mg/ml) oraz chlorowodorek tetryzoliny (0,4 mg/ml) w formie kropli do oczu, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w zalecanych dawkach terapeutycznych. Dane przedkliniczne wskazują, że działania farmakologiczne obserwowane były jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Niemniej jednak, brak jest standardowych badań dotyczących potencjalnego działania mutagennego, rakotwórczego, teratogennego oraz wpływu na reprodukcję i płodność, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stresolek –
Produkt leczniczy Stresolek, będący złożonym preparatem roślinnym zawierającym nalewki i wyciągi z korzenia kozłka, ziela melisy, serdecznika, kwiatów lawendy oraz szyszek chmielu, nie przeszedł pełnego zakresu przedklinicznych badań bezpieczeństwa wymaganych dla nowoczesnych leków syntetycznych. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych dotyczących potencjału genotoksycznego (brak testów Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowych), mutagennego oraz toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu. Ponadto nie wykonano standardowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, przewlekłą, narządową oraz rakotwórczość. Produkt zawiera około 50% [v/v] etanolu, co jest istotne przy ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście długotrwałej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, genotoksyczność, korzeń kozłka, kwiat lawendy, mutacja genetyczna, ocena bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, preparat roślinny, surowiec zielarski, szyszka chmielu, test Amesa, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele melisy, ziele serdecznika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpix SR 4 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej preparatu Polpix SR, wykazały dawkozależne efekty toksyczne na reprodukcję u zwierząt doświadczalnych, takie jak zaburzenia implantacji, zmniejszenie masy ciała płodów (przy dawce 60 mg/kg/dobę), zwiększone obumieranie płodów (90 mg/kg/dobę) oraz wady wrodzone palców (150 mg/kg/dobę). Wartości te odpowiadają odpowiednio 2-, 3- i 5-krotności najwyższej wartości AUC u ludzi przy maksymalnej zalecanej dawce (MRHD). U królików nie stwierdzono teratogenności przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax MRHD), jednak podanie ropinirolu w dawce 10 mg/kg (4,8-krotność Cmax MRHD) w skojarzeniu z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad rozwojowych, co wskazuje na potencjalne interakcje lekowe. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem agonisty receptorów dopaminowych D2.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze, degeneracja siatkówki, działanie proarytmiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt sercowo-naczyniowy, elektrofizjologia serca, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, komórki Leydiga, mechanizm działania leku, organogeneza, receptor dopaminergiczny, receptor dopaminowy D2, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wady wrodzone - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alneta 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej leku Alneta, wykazały, że podawanie dawkami około 50-krotnie przekraczającymi maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) może wpływać na przebieg porodu u zwierząt (szczury, myszy), powodując opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach dotyczących płodności samców i samic szczurów, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większych niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m² powierzchni ciała), nie stwierdzono wpływu na płodność, jednak przy dawkach porównywalnych do ludzkich (w mg/kg) u samców zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalny wpływ na funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomowa, amlodypina, bezylan, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutacja genetyczna, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przebieg ciąży, przeżywalność potomstwa, rozród, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 25 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. W badaniach farmakologicznych i toksykologicznych na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zmniejszenie lub nadmierna aktywność, ataksja) jedynie przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długotrwała ekspozycja starszych szczurów albinotycznych na dawki ≥5-krotnie wyższe niż terapeutyczne wiązała się z zanikiem siatkówki. Badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, a toksyczność prenatalna i pourodzeniowa pojawiała się tylko przy dawkach >2-krotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną. Wpływ na płodność samców i samic szczurów był przemijający i obserwowany wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne.
ataksja, bruksizm, cykl rozrodczy, działanie teratogenne, ekspozycja lecznicza, genotoksyczność, guz nowotworowy, in vitro, in vivo, karcynogenność, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry nasienia, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dulofor 30 mg
Duloksetyna (Dulofor) w okresie ciąży i laktacji wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Badania obserwacyjne na dużych grupach kobiet (2500 w USA i 1500 w UE) nie wykazały istotnego wzrostu ogólnego ryzyka poważnych wad wrodzonych, choć wyniki dotyczące wad serca pozostają niejednoznaczne. Stosowanie duloksetyny od 20. tygodnia ciąży wiązało się z nieznacznym wzrostem ryzyka porodu przedwczesnego (około 6 dodatkowych przypadków na 100 kobiet), głównie między 35. a 36. tygodniem. W USA nie potwierdzono tego związku, jednak odnotowano zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego przy stosowaniu leku w miesiącu przed porodem (ryzyko mniej niż dwukrotne). Istnieje także potencjalne ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) związane z mechanizmem działania SNRI, choć brak jest bezpośrednich danych dla duloksetyny. Noworodki matek leczonych duloksetyną mogą wykazywać objawy odstawienia, takie jak hipotonia, drżenia, trudności w karmieniu czy zaburzenia oddechowe, co wymaga uwagi personelu neonatologicznego.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bactroban 20 mg/g
Stosowanie kremu Bactroban zawierającego 20 mg/g mupirocyny u kobiet w ciąży wymaga ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, jednak brak jest wystarczających danych u ludzi. Lekarz powinien indywidualnie rozważyć wskazania do terapii, szczególnie w przypadku zakażeń skórnych o różnym nasileniu, i poinformować pacjentkę o ograniczeniach wiedzy dotyczącej stosowania mupirocyny w ciąży. Warto również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak alkohol stearylowy (35 mg/g), alkohol cetylowy (35 mg/g) oraz alkohol benzylowy (10 mg/g), które mogą wywołać miejscowe reakcje skórne.
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, Bactroban krem, badania przedkliniczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, miejscowa reakcja skórna, mupirocyna, pęknięta brodawka sutkowa, przenikanie do mleka, ryzyko teratogenne, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zakażenie skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotrakson 1 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftriaksonu, substancji czynnej Biotraksonu, wykazały, że podawanie dużych dawek soli wapniowej ceftriaksonu u psów i małp prowadzi do powstawania odwracalnych złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami dróg żółciowych. Nie stwierdzono toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze, w tym na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku u pacjentów w wieku rozrodczym. Ponadto, ceftriakson nie wykazywał działania genotoksycznego w standardowych testach mutagenności i uszkodzeń DNA.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, ceftriakson, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, funkcja wątroby, pęcherzyk żółciowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, schorzenia dróg żółciowych, toksyczność reprodukcyjna, układ żółciowy, złogi w pęcherzyku żółciowym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Marimigran 100 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Marimigran, zawierającego ziele maruny (Tanacetum parthenium), wykazały brak działania mutagennego w trzech niezależnych testach Amesa, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego substancji czynnej. W badaniu toksyczności rozwojowej u ciężarnych szczurów stwierdzono toksyczność wobec matek i płodów przy dawkach około 58,7-krotnie przekraczających zalecaną dawkę terapeutyczną dla ludzi, co sugeruje ograniczone ryzyko przy standardowej ekspozycji klinicznej. Jednakże brak jest kompleksowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność, rozwój zarodka i przebieg ciąży, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa preparatu.
badanie kliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, praktyka medyczna, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test Amesa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele maruny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bendamustine Zentiva 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bendamustyny na modelach zwierzęcych wykazały istotne działania toksyczne, które nie zawsze są widoczne w badaniach klinicznych, ale mają potencjalne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. W modelach psich stwierdzono makroskopowe przekrwienie błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz krwotoki, co wskazuje na toksyczność dla układu pokarmowego. Mikroskopowo zaobserwowano rozległe zmiany w tkance limfatycznej, sugerujące działanie immunosupresyjne, a także zmiany cewkowe w nerkach, uszkodzenia jąder oraz zanikowe i martwicze zmiany nabłonka gruczołu krokowego, co podkreśla wpływ bendamustyny na układ moczowo-płciowy i limfatyczny. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej potwierdziły działanie embriotoksyczne i teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, bendamustyna, chlorowodorek bendamustyny, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, krwotok, nabłonek gruczołu krokowego, nowotwór wtórny, przekrwienie błony śluzowej, test in vitro, test in vivo, tkanka limfatyczna, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, zmiany cewkowe nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące dimetyndenu maleinianu, substancji czynnej w produkcie ALLERTEC FOXILL (1 mg/g, żel), wskazują na brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie stwierdzono właściwości teratogennych ani ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego.
Allertec Foxill, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, dimetynden maleinian, model in vitro, model in vivo, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, właściwość teratogenna