toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycor 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Sobycor, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazały na szczególne zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na zwierzętach ciężarnych wykazano toksyczność reprodukcyjną przy dużych dawkach, objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, obniżonym przyrostem masy ciała, zwiększonym ryzykiem resorpcji płodów, zmniejszoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym młodych. Istotne jest jednak, że bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego, co ma znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, karcynogeneza, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeksu, substancja czynna Neosine forte, wykazuje niską toksyczność w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach sięgających 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały potencjału nowotworowego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak właściwości mutagennych i genotoksycznych inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, limfocyt krwi obwodowej, nowotwór, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople miętowe –
Produkt leczniczy Krople miętowe zawiera nalewkę miętową (Menthae piperitae tinctura) z zawartością olejku miętowego nie mniejszą niż 5,0%, DER 1:19,7-21, ekstrahowaną etanolem 90% (V/V). Pomimo tradycyjnego zastosowania i częściowo znanego profilu bezpieczeństwa nalewki miętowej, nie przeprowadzono kompleksowych badań nieklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania tego preparatu. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, toksyczności narządowej, interakcji farmakologicznych, a także toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności (w tym testów Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowych) oraz kancerogenezy. Produkt zawiera również etanol w stężeniu 80-86% (v/v), co należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa stosowania.
aberracja chromosomowa, badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dokumentacja przedkliniczna, ekstrakcja etanolem, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogeneza, nalewka miętowa, olejek miętowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, ryzyko onkogenne, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan EGIS 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu, obejmującą pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych dotyczących teratogenności, co wynika z analogii do inhibitorów ACE. W przypadku ekspozycji na telmisartan od drugiego trymestru konieczne jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu. Po porodzie noworodki wymagają ścisłej obserwacji pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek oraz hiperkaliemii. Przed planowaniem ciąży oraz w okresie laktacji zaleca się zmianę terapii na leki przeciwnadciśnieniowe o lepszym profilu bezpieczeństwa, gdyż telmisartan nie jest zalecany w czasie karmienia piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr, płyn owodniowy, profil bezpieczeństwa, telmisartan, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, wiek rozrodczy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloreum 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Dicloreum 50 mg, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 po podaniu domięśniowym wynoszącymi >225 mg/kg u szczurów oraz >250 mg/kg u myszy. Badania na królikach nie wykazały zaburzeń hemodynamicznych, co świadczy o dobrej tolerancji układu sercowo-naczyniowego przy ostrym narażeniu. Długotrwałe podawanie diklofenaku w dawkach terapeutycznych nie powodowało istotnych skutków ubocznych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu przewlekłym.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, indukcja mutacji, podanie domięśniowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko rozwoju nowotworów, skutki uboczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Mesna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mesna, substancja czynna Uromitexanu, jest związkiem tiolowym o niskiej toksyczności i obojętnym profilu farmakologicznym, wykazującym szybkie wydalanie nerkowe, co ogranicza jej dystrybucję do tkanek i koncentruje działanie ochronne na układzie moczowym. Dzięki temu mesna nie wpływa na skuteczność przeciwnowotworową oksazafosforyn ani nie wywołuje ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Badania przedkliniczne nie wykazały potencjału mutagennego, kancerogennego, embriotoksycznego ani teratogennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów poddawanych chemioterapii.
bezdech, bezpieczeństwo terapeutyczne, dawka letalna, działanie niepożądane, eliminacja nerkowa, indeks terapeutyczny, objawy neurologiczne, objawy oddechowe, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, sinica, skuteczność przeciwnowotworowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ moczowy, związek tiolowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Proursan 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu ursodeoksycholowego (UDCA), substancji czynnej leku Proursan, wykazały brak istotnej toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu nawet dużych dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność objawiającą się zaburzeniami enzymów wątrobowych oraz zmianami morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne i martwica hepatocytów. Mechanizm toksyczności wiązał się z kumulacją kwasu litocholowego, metabolitu UDCA, który u małp nie ulega detoksykacji, natomiast u ludzi jest skutecznie unieczynniany, co eliminuje ryzyko hepatotoksyczności w praktyce klinicznej. Badania genotoksyczności i rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa UDCA.
aplazja, badania in vitro, badania in vivo, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogeneza, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, mutagenność, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol hydrochloride + Paracetamol Accord 37,5 mg + 325 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Tramadol hydrochloride + Paracetamol Accord (37,5 mg + 325 mg) wykazały brak działania teratogennego zarówno w modelach zwierzęcych, jak i w badaniach klinicznych. W badaniach na szczurach, dawka 50/434 mg/kg mc. (8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka) wywołała embriotoksyczność objawiającą się zmniejszeniem masy ciała płodów oraz zwiększoną liczbą dodatkowych żeber, jednak bez cech teratogenności. Niższe dawki 25/217 mg/kg (4,15x) oraz 10/87 mg/kg (1,66x) nie wykazały toksycznego wpływu na zarodek ani płód. Tramadol przenika przez łożysko, ale nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic, a paracetamol w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania teratogennego ani hepatotoksycznego.
badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, chlorowodorek tramadolu, dawka niehepatotoksyczna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, kostnienie, paracetamol, płodność, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rozwój narządów, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, tramadol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 1000 mg 1000 mg
Przedkliniczne badania amoksycyliny, substancji czynnej leku Ospamox, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym w modelach zwierzęcych nie ujawniły istotnych objawów toksycznych, co jest istotne dla długotrwałych terapii antybiotykowych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a ocena wpływu na reprodukcję nie wskazała na ryzyko dla płodności, rozwoju zarodka, płodu czy potomstwa. Warto podkreślić, że nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego amoksycyliny.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia antybiotykowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krwawnik Fix –
Produkt leczniczy Krwawnik Fix zawiera 1,8 g ziela krwawnika (Achillea millefolium L., herba) na saszetkę, jednak nie przeprowadzono kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących jego bezpieczeństwa stosowania. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co oznacza, że nie oceniano wpływu na funkcje rozrodcze, płodność ani rozwój potomstwa w modelach laboratoryjnych. Ponadto, nie wykonano badań genotoksyczności, które standardowo obejmują testy mutacji genowych i chromosomowych in vitro oraz in vivo, a także nie przeprowadzono badań kancerogenności na modelach zwierzęcych, co uniemożliwia ocenę potencjalnego działania rakotwórczego składników ziela krwawnika.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania peryndoprylu, indapamidu i amlodypiny, zarówno indywidualnie, jak i w skojarzeniu w produkcie Co-Amlessa, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Peryndopryl wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłym podawaniu, bez potencjału mutagennego i rakotwórczego. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego. Indapamid, podawany w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, wywoływał spodziewane efekty moczopędne, a toksyczność ostra wiązała się z farmakologicznym działaniem leku. Testy mutagenności i rakotwórczości indapamidu były negatywne. Skojarzenie peryndoprylu z indapamidem wykazało nieco większą toksyczność, głównie żołądkowo-jelitową i matczyną, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, bez nasilenia nefrotoksyczności.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, diuretyk, działanie farmakologiczne, działanie moczopędne, embriotoksyczność, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, margines bezpieczeństwa, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, teratogenność, test mutagenności, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ubistesin (40 mg + 6 mcg)/ml
Dane przedkliniczne dotyczące preparatu Ubistesin, zawierającego 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 0,006 mg/ml epinefryny chlorowodorku, potwierdzają jego bezpieczeństwo przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne, toksyczności przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Artykaina w dawkach supraterapeutycznych wykazuje działanie kardiodepresyjne oraz rozszerzające naczynia krwionośne, natomiast epinefryna wykazuje typowe działanie sympatykomimetyczne. Toksyczność przewlekła ujawnia się u zwierząt laboratoryjnych przy dawkach ≥ 50 mg/kg mc./dobę u szczurów i ≥ 80 mg/kg mc./dobę u psów, co jest dawką znacznie wyższą niż stosowane klinicznie. W badaniach embriotoksyczności nie stwierdzono zwiększonej śmiertelności płodów ani wad rozwojowych przy dawkach do 20 mg/kg mc./dobę (i.v.) u szczurów i 12,5 mg/kg mc./dobę (i.v.) u królików, a działanie teratogenne epinefryny obserwowano jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej kliniczne poziomy.
artykaina chlorowodorek, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dane przedkliniczne, dawka supraterapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kardiodepresyjne, działanie niepożądane, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, epinefryna chlorowodorek, płodność, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Ubistesin, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg zawiera telmisartan, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), oraz hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy. Telmisartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne dla płodu, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W I trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i jego stosowanie w II i III trymestrze może prowadzić do zmniejszenia perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzeń u płodu i noworodka, takich jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenia. Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym ze względu na ryzyko niedokrwienia łożyska i brak korzyści klinicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, diuretyk tiazydowy, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, toksyczność reprodukcyjna, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ifapidin 250 mg
Tyklopidyna (Ifapidin 250 mg) jest lekiem, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza w okresie ciąży i karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tyklopidyny w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały toksyczność reprodukcyjną przy wysokich dawkach toksycznych dla matki. Z tego względu lek nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W takich przypadkach należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, prowadzić ścisły monitoring matki i płodu oraz rozważyć przerwanie terapii przed porodem ze względu na ryzyko krwawień. U kobiet karmiących brak jest danych klinicznych potwierdzających przenikanie tyklopidyny do mleka, jednak badania na szczurach wykazały jej obecność w mleku, co sugeruje potencjalne ryzyko dla dziecka. W związku z tym stosowanie leku w okresie laktacji nie jest zalecane, a w przypadku konieczności terapii należy przerwać karmienie piersią i rozważyć alternatywne metody żywienia dziecka.
badanie przedkliniczne, Ifapidin, model zwierzęcy, monitoring kliniczny, okres prenatalny, parametry krzepnięcia, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka kobiecego, ryzyko dla płodu, ryzyko krwawienia, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, tyklopidyny chlorowodorek, układ krzepnięcia, upośledzenie funkcji rozrodczych - Leksykon substancji czynnych
Deferazyroks – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Deferazyroks, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 90 mg, 180 mg i 360 mg (np. Deferasirox MSN, Exferana), nie posiada klinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic, co wskazuje na niepełne określenie ryzyka dla płodu. Z tego względu stosowanie deferazyroksu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Ponadto, deferazyroks może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga zalecenia stosowania dodatkowych lub alternatywnych niehormonalnych metod antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii.
badanie na zwierzętach, Deferasirox MSN, deferazyroks, działanie niepożądane, Exferana, hormonalny środek antykoncepcyjny, interakcja lekowa, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, niehormonalna metoda antykoncepcji, przenikanie do mleka, ryzyko terapeutyczne, tabletka powlekana, terapia deferazyroksem, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar 40 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej preparatu Ginkofar, zawierającego suchy ekstrakt z liści Ginkgo biloba, wykazały niską toksyczność przy dawkach do 100 mg/kg masy ciała podawanych doustnie przez 6 miesięcy u szczurów i psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 3,3 i 11,6. Wyższe dawki (300-500 mg/kg u szczurów i 300-400 mg/kg u psów) również nie wywołały istotnych efektów toksycznych, poza nieznaczną toksycznością u psów przy najwyższej dawce. Testy mutagenności i kancerogenności przeprowadzone na podobnych ekstraktach wskazały na pozytywny wynik w teście mutagenności u bakterii oraz występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te są specyficzne dla gryzoni i związane z wysokimi dawkami induktorów enzymów wątrobowych, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. Podawanie dawek do 2000 mg/kg u myszy nie wykazało efektu genotoksycznego.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, erytrocyt obwodowy, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb, miłorząb japoński, mutagenność, nowotwór gruczołu tarczowego, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rombidux 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rombidux, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych ani rakotwórczych. Toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasileniem działania farmakodynamicznego jako inhibitora czynnika Xa, co wpływa na kaskadę krzepnięcia. U szczurów przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA, co może sugerować modyfikację odpowiedzi immunologicznej, choć znaczenie kliniczne tego efektu pozostaje niejasne.
antykoagulant, działanie antykoagulacyjne, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, odpowiedź immunologiczna, powikłanie krwotoczne, rozwój przed- i pourodzeniowy, rywaroksaban, samoistne poronienie, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność u nieletnich, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zaburzenie krzepnięcia, zmiana łożyskowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Suprovia 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Suprovia, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa względem toksyczności narządowej, neurotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Hepatotoksyczność i nefrotoksyczność u gryzoni pojawiały się przy narażeniu >58-krotnym w stosunku do ekspozycji terapeutycznej u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie odnotowano szkodliwych efektów. Neurotoksyczne objawy u psów (m.in. ataksja, drżenie, ślinienie się) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych występowały przy około 23-krotnym narażeniu, bez efektów przy 6-krotnym. W badaniach genotoksyczności i kancerogenności nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego u myszy, a zwiększona częstość guzów wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej była prawdopodobnie wtórna do przewlekłej hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej nie zaobserwowano wpływu na płodność, a zmiany rozwojowe (zniekształcenia żeber u płodów szczurów) pojawiały się przy narażeniu >29-krotnym, co również nie wskazuje na ryzyko kliniczne.
ataksja, badanie przedkliniczne, dysfunkcja oddechowa, dyskomfort, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, ekspozycja kliniczna, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, miotoksyczność, narażenie ustrojowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia reprodukcyjna, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vizilatan Duo (50 mcg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Vizilatan Duo zawiera 50 µg/ml latanoprostu oraz 5 mg/ml tymololu (6,8 mg/ml tymololu maleinianu) i wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz karmienia piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania latanoprostu i tymololu w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ latanoprostu na procesy reprodukcyjne. Tymolol, mimo braku jednoznacznych danych klinicznych, jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Stosowanie beta-adrenolityków w ciąży wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrastania wewnątrzmacicznego oraz wystąpienia u noworodków objawów blokady receptorów beta-adrenergicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa i hipoglikemia. W przypadku stosowania Vizilatan Duo przed porodem konieczne jest ścisłe monitorowanie noworodka. Lekarz powinien jednoznacznie przeciwwskazać stosowanie leku w okresie ciąży oraz poinformować o technikach minimalizujących wchłanianie ogólnoustrojowe, np. uciskaniu worka łzowego po aplikacji kropli.
beta-adrenolityk, beta-blokada, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, dawka terapeutyczna, hipoglikemia, latanoprost, monitorowanie noworodka, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, opóźnienie wewnątrzmacicznego wzrastania płodu, toksyczność reprodukcyjna, tymololu maleinian, Vizilatan Duo, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek łzowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergodil SPRINT 1,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azelastyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Allergodil SPRINT, wykazały brak działania alergizującego u świnek morskich oraz brak genotoksyczności i rakotwórczości w testach in vitro i in vivo. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. W zakresie wpływu na płodność, zaobserwowano zmniejszenie indeksu płodności u szczurów przy dawkach doustnych powyżej 3,0 mg/kg mc./dobę, jednak bez toksycznego wpływu na narządy rozrodcze w badaniach przewlekłych, co sugeruje mechanizmy niezwiązane z bezpośrednim uszkodzeniem anatomicznym układu rozrodczego.
Allergodil SPRINT, azelastyna chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, indeks płodności, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności, zaburzenie kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citabax 20 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cytalopramu, substancji czynnej w produktach Citabax (10 mg, 20 mg, 40 mg), wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Nie zidentyfikowano narządów docelowych toksyczności przewlekłej, co potwierdza bezpieczeństwo leku w terapii. Badania reprodukcyjne (segmenty I, II, III) nie wskazują na konieczność szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, mimo że przy dawkach wielokrotnie przekraczających kliniczne obserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności, ciąży, liczby implantacji oraz zaburzenia spermatogenezy, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cytalopram, dawka terapeutyczna, depresja, działanie mutagenne, implantacja zarodka, karcynogenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności, zaburzenia spermy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml
Ondansetron Kabi jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko teratogenne, zwłaszcza deformacji twarzoczaszki u płodu. Badanie kohortowe obejmujące 1,8 miliona kobiet wykazało zwiększone ryzyko wad wrodzonych twarzoczaszki z dodatkowymi 3 przypadkami na 10 000 leczonych oraz skorygowane ryzyko względne 1,24 (95% CI 1,03-1,48). Wyniki badań dotyczących wad serca są niejednoznaczne, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii, a stosowanie ondansetronu w ciąży należy unikać, szczególnie w pierwszym trymestrze.
badanie epidemiologiczne, badanie kohortowe, deformacja twarzoczaszki, karmienie piersią, ondansetron, Ondansetron Kabi, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, ryzyko względne, skuteczna metoda antykoncepcji, terapia ondansetronem, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona serca, wada wrodzona twarzoczaszki - Leksykon substancji czynnych
Trimetoprim – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trimetoprim, stosowany samodzielnie lub w połączeniu z sulfametoksazolem (ko-trimoksazol), wykazuje niską toksyczność ostrą, z dawką LD50 u myszy wynoszącą 2000 mg/kg mc., co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego. Brak jest danych dotyczących długoterminowej rakotwórczości, jednak dostępne dane nie wskazują na podwyższone ryzyko nowotworowe u pacjentów stosujących trimetoprim w dawkach terapeutycznych.
antagonista kwasu foliowego, badanie rakotwórczości, dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infekcja bakteryjna, ko-trimoksazol, niedobór kwasu foliowego, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, właściwość toksyczna - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kłącza pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących nalewki z kłącza pięciornika (Tormentillae tinctura), składnika maści Neo-Tormentil, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń zdrowotnych, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na kumulację substancji ani efekty toksyczne przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń DNA, co eliminuje ryzyko mutagenne, a badania dotyczące potencjału rakotwórczego nie potwierdziły właściwości karcynogennych tej substancji.
badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogeneza, maść Neo-Tormentil, nalewka z kłącza pięciornika, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój postnatalny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ rozrodczy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maysiglu 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek stosowanych klinicznie u ludzi, z brakiem toksycznych efektów przy ekspozycji do 19-krotności dawki klinicznej. W modelach zwierzęcych zaobserwowano toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy 58-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej, a także nieprawidłowości uzębienia u szczurów przy 67-krotnym przekroczeniu dawki. U psów przy 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (ataksyjne ruchy, drżenia, zmiany oddechowe i behawioralne) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu dawki nie stwierdzono takich efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a działanie kancerogenne ograniczało się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy 58-krotnym przekroczeniu dawki, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Nie stwierdzono wpływu na płodność u szczurów, a rozwój prenatalny i postnatalny przebiegał bez istotnych zaburzeń, z wyjątkiem niewielkiego wzrostu częstości zniekształceń żeber u płodów przy ekspozycji >29-krotnej dawki klinicznej. U królików odnotowano toksyczność matczyną przy podobnym poziomie ekspozycji.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, indukcja nowotworów, nadmierne ślinienie, neurotoksyczność, nowotwory wątroby, objawy neurologiczne, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady żeber, wpływ na płodność, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hytrin 2 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne terazosyny, substancji czynnej leku Hytrin, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. W badaniach na szczurach, przy podawaniu dawek 20-30-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi, zaobserwowano zmniejszenie płodności oraz atrofia jąder. Działania toksyczne na reprodukcję, takie jak resorpcje płodów, zmniejszenie masy ciała płodów, nadliczbowe żebra oraz obniżona przeżywalność pourodzeniowa, wystąpiły przy dawkach 60-280 razy wyższych niż u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glukoza 20 Braun 200 mg/ml
Roztwór Glukoza 20 Braun (200 mg/ml) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie roztworu nie powodowało patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani zaburzeń funkcjonalnych, co potwierdzono poprzez monitorowanie parametrów biochemicznych, hematologicznych i histopatologicznych. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania glukozy, a testy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, glukoza jednowodna, infuzja, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór glukozy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, teratogenność, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Sód wodorofosforan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód wodorofosforan bezwodny, obecny w ilości 12,0 mg w tabletce musującej Sal Vichy factitium, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym w celu oceny jego bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, a testy toksyczności po wielokrotnym podaniu potwierdziły brak efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Ponadto, analiza genotoksyczności nie wykazała zdolności do uszkodzeń materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutagenne związane z tym składnikiem.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, potencjał karcynogenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, ryzyko mutagenne, sód wodorofosforan bezwodny, sztuczna sól Vichy, tabletka musująca, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Hemin Orphan Europe 25 mg/ml
Human Hemin Orphan Europe, koncentrat ludzkiej heminy o stężeniu 25 mg/ml (250 mg substancji czynnej w 10 ml ampułce), został poddany kompleksowej ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne bezpieczeństwa wykazały brak istotnego wpływu na układy sercowo-naczyniowy, nerwowy i oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniły zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Po rozcieńczeniu w 100 ml 0,9% roztworu NaCl, roztwór zawiera 2273 µg/ml heminy. Produkt zawiera również 1 g etanolu 96% na 10 ml, jednakże obecność etanolu nie wpłynęła negatywnie na profil toksykologiczny preparatu.
ampułka, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, hemina ludzka, produkt krwiopochodny, produkt pochodzenia ludzkiego, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, roztwór NaCl, substancja pomocnicza, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roswera 5 mg
Rozuwastatyna została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka pod kątem bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej. Nie prowadzono jednak szczegółowych badań nad wpływem rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co jest istotne z punktu widzenia ryzyka zaburzeń rytmu serca. Wpływ na układ rozrodczy obejmował uszkodzenie jąder u małp i psów oraz toksyczny wpływ na rozrodczość u szczurów, jednak te efekty występowały przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, profil bezpieczeństwa leku, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, układ rozrodczy, uszkodzenie jąder, zaburzenia rytmu serca, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon substancji czynnych
Idarubicyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Idarubicyna, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy, wykazuje specyficzny profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Ostra toksyczność po podaniu dożylnym charakteryzuje się LD50 wynoszącą 4,4 mg/kg u myszy, 2,9 mg/kg u szczurów oraz 1,0 mg/kg u psów, z głównym celem działania toksycznego na układ krwiotwórczy i limfatyczny oraz przewód pokarmowy (szczególnie u psów). W toksyczności przewlekłej identyfikowano narządy docelowe takie jak hemolimfopoetyczny, przewód pokarmowy, nerki, wątroba oraz narządy rozrodcze obu płci. W porównaniu z innymi antracyklinami, idarubicyna wykazuje relatywnie łagodną kardiotoksyczność, ujawniającą się jedynie w dawkach śmiertelnych, co stanowi istotną przewagę nad doksorubicyną i daunorubicyną.
antracyklina, daunorubicyna, dawka letalna, doksorubicyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, dzielące się komórki, idarubicyna, in vitro, in vivo, kardiotoksyczność, LD50, lek cytotoksyczny, martwica tkanek, narząd docelowy, podanie pozanaczyniowe, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał kardiotoksyczny, przewód pokarmowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ hemolimfopoetyczny, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, uszkodzenie mięśnia sercowego, wynaczynienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolpidem Genoptim 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne zolpidemu przeprowadzone na czterech gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, małpy) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach toksyczności ogólnej, obejmujących podawanie doustne w różnych schematach od 4 do 52 tygodni, nie zaobserwowano istotnych odchyleń w parametrach klinicznych i laboratoryjnych, co świadczy o dobrej tolerancji leku. Dodatkowo, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani rozwój płodu, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego niezależnie od dawki.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, kancerogeneza, model zwierzęcy, parametr laboratoryjny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksykologia eksperymentalna, uszkodzenie materiału genetycznego, winian zolpidemu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu (substancji czynnej leku Aropilo) wskazują na wpływ na funkcje reprodukcyjne, głównie poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co u szczurów skutkowało zaburzeniami implantacji zarodków. W badaniach toksyczności rozwojowej u szczurów dawki 60 mg/kg mc./dobę (około 2-krotność AUC maksymalnej dawki ludzkiej) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, 90 mg/kg mc./dobę (3-krotność AUC) zwiększały śmiertelność płodów, a 150 mg/kg mc./dobę (5-krotność AUC) indukowały wady wrodzone palców. Nie stwierdzono teratogenności przy dawce 120 mg/kg mc./dobę (4-krotność AUC). U królików nie obserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców. Objawy toksyczności obejmowały zmiany behawioralne, hipoprolaktynemię, hipotonię, bradykardię, opadanie powieki oraz nadmierne ślinienie. Degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg mc./dobę była prawdopodobnie specyficzna gatunkowo i nieistotna klinicznie dla ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, bradykardia, degeneracja siatkówki, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, repolaryzacja kardiomiocytów, ropinirol, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone palców, właściwości rakotwórcze, zaburzenia repolaryzacji mięśnia sercowego, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ebivol 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nebiwololu, substancji czynnej preparatu Ebivol, obejmujące testy genotoksyczności, nie wykazały potencjału do uszkodzeń materiału genetycznego, mutacji genowych ani aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania rakotwórczości w modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania onkogennego, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa przewlekłego stosowania leku. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej, obejmujących wpływ na płodność oraz rozwój zarodkowo-płodowy, nie zaobserwowano istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, natomiast działania niepożądane pojawiły się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, dawka dobowa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, mutacja genowa, nebiwolol, potencjał karcynogenny, potencjał onkogenny, rozwój pre- i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Mepiwakaina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne mepiwakainy wykazały, że substancja ta charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, z toksycznością obserwowaną jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. Wartości LD50 dla różnych gatunków zwierząt i dróg podania wynoszą: u myszy 32 mg/kg s.c. i 260 mg/kg i.v., u świnki morskiej 20 mg/kg s.c. i 94 mg/kg i.v., a u królika 22 mg/kg s.c. i 110 mg/kg i.v. Dodatek adrenaliny zmienia profil toksyczności, zwiększając LD50 do 288 mg/kg s.c. i obniżając ją do 20 mg/kg i.v. Badania wielokrotnego podawania na szczurach i małpach potwierdziły dobrą tolerancję mepiwakainy zarówno solo, jak i w połączeniu z adrenaliną, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania reprodukcyjne i teratogenne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani rozwój płodu.
adrenalina, chlorowodorek mepiwakainy, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, LD50, margines bezpieczeństwa, mepiwakaina, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, środek obkurczający naczynia krwionośne, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Syrop prawoślazowy Alte Forte 6 cz. korzenia prawoślazu –
Syrop prawoślazowy Alte Forte zawiera 2,36 g maceratu z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) na 5 ml, co odpowiada stosunkowi surowca do produktu końcowego 6:36. Produkt zawiera także sacharozę (64 g/100 g syropu), kwas benzoesowy (100 mg/100 g syropu) oraz etanol w stężeniu nieprzekraczającym 1,0% (v/v). Nie przeprowadzono typowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania tego syropu, w tym badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z długiej historii stosowania korzenia prawoślazu w medycynie tradycyjnej oraz naturalnego pochodzenia składnika aktywnego i znanego profilu bezpieczeństwa substancji pomocniczych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, etanol, genotoksyczność, korzeń prawoślazu, kwas benzoesowy, macerat prawoślazu, medycyna tradycyjna, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, sacharoza, substancja pomocnicza, toksyczność genetyczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aridya 2 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej leku Aridya (tabletki 2 mg), obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnej toksyczności, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowy, potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania dienogestu. Długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały bezpośredniego ryzyka rozwoju nowotworów, choć podkreślono potencjalne ryzyko wzrostu tkanek hormonozależnych, co jest typowe dla steroidów płciowych.
aberracja chromosomowa, dienogest, działanie hormonalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, nowotwór hormonozależny, progestagen, proliferacja komórki, steroid płciowy, test Amesa, test mikrojądrowy, tkanka hormonozależna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, zagrożenie kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aripiprazole +pharma 15 mg
Badania przedkliniczne arypiprazolu wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu klinicznych dawek do 30 mg/dobę. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane, co potwierdzają badania na szczurach (20-60 mg/kg mc./dobę) i małpach (25-125 mg/kg mc./dobę). U szczurów stwierdzono toksyczny wpływ na nadnercza, w tym gromadzenie lipofuscyny i obumieranie komórek miąższowych, a także zwiększoną częstość raków nadnerczy przy dawce 60 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji AUC przekraczającej 10-krotnie wartość u ludzi. U małp zaobserwowano kamicę żółciową związaną z odkładaniem siarczanowych metabolitów arypiprazolu, jednak stężenia tych metabolitów w żółci ludzkiej przy dawce 30 mg/dobę były znacznie niższe (6%) niż u zwierząt i poniżej granicy rozpuszczalności in vitro. Badania toksykologiczne na młodych szczurach i psach nie wykazały neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój.
arypiprazol, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak nadnercza, hydroksyarypiprazol, kamica żółciowa, komórki miąższowe, lipofuscyna, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, potencjał genotoksyczny, rak nadnerczy, toksyczność ciążowa, toksyczność nadnerczy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, związki siarczanowe