prednizolon
Prednizolon to syntetyczny glikokortykosteroid o średnim czasie działania, posiadający silne właściwości przeciwzapalne, immunosupresyjne i przeciwalergiczne. Jest pochodną prednizonu, aktywowaną w wątrobie do formy biologicznie czynnej.
W praktyce klinicznej prednizolon stosowany jest w leczeniu schorzeń o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym, takich jak: reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenia naczyń, zespół nerczycowy, astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, nieswoiste zapalenia jelit oraz choroby hematologiczne.
Mechanizm działania prednizolonu opiera się na wiązaniu z receptorami glikokortykosteroidowymi w cytoplazmie komórek, co prowadzi do modulacji ekspresji genów odpowiedzialnych za procesy zapalne. Lek zmniejsza produkcję cytokin prozapalnych, hamuje aktywację limfocytów T oraz migrację leukocytów do ognisk zapalnych.
Stosowanie prednizolonu wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie przy długotrwałej terapii lub wysokich dawkach. Najczęstsze powikłania to: osteoporoza, zespół Cushinga, hiperglikemia, nadciśnienie tętnicze, zaćma, jaskra, zwiększona podatność na infekcje oraz zaburzenia psychiczne. Z tego względu zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Predasol 25 mg
Predasol, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 250 mg oraz 1000 mg w formie proszku i rozpuszczalnika do wstrzykiwań/infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na prednizolon lub substancje pomocnicze, w tym prednizolonu wodorobursztynian (Prednisoloni hemisuccinas). Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich anafilaksji. Wywiad alergiczny pacjenta jest kluczowy przed podaniem leku, a wcześniejsze reakcje na glikokortykosteroidy stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do terapii Predasolem.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, glikokortykosteroid, kortykosteroid, nadciśnienie, nadwrażliwość, niewydolność nerek, prednizolon, prednizolon wodorobursztynian, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad alergiczny, związek sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Abiraterone Sandoz 1000 mg
Abiraterone Sandoz 1000 mg, zawierający abirateron octan, jest wskazany do leczenia hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego z przerzutami (mHSPC) oraz wysokiego ryzyka HSPC bez przerzutów, stosowany w skojarzeniu z terapią supresji androgenowej (ADT) i prednizonem lub prednizolonem. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w opornym na kastrację raku gruczołu krokowego z przerzutami (mCRPC) u pacjentów bezobjawowych lub z łagodnymi objawami po niepowodzeniu ADT, a także u pacjentów z progresją choroby po chemioterapii z docetakselem. Tabletki o wymiarach 23,1 mm x 11,1 mm zawierają 1000 mg abirateronu octanu i 129,21 mg laktozy, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
abirateron octan, ADT, chemioterapia docetakselem, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego z przerzutami, laktoza jednowodna, mCRPC, mHSPC, mineralokortykoidy, nietolerancja laktozy, oporny na kastrację rak gruczołu krokowego z przerzutami, prednizolon, prednizon, progresja choroby, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak prostaty, tabletka powlekana, terapia supresji androgenowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Abiraterone Olainfarm 250 mg
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Abiraterone Olainfarm (abirateron) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które wykluczają możliwość zastosowania preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na abirateron lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (116,1 mg/tabletkę) oraz sód (5,8 mg/tabletkę). Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży lub z podejrzeniem ciąży ze względu na ryzyko teratogenne. Ponadto, stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) jest niewskazane z powodu zwiększonego ryzyka toksyczności. Przed terapią należy wykonać dokładną ocenę funkcji wątroby i wykluczyć ciężkie uszkodzenie narządu.
abirateron, dichlorek radu-223, dieta niskosodowa, klasyfikacja Child-Pugh, laktoza jednowodna, mechanizm działania leku, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, prednizolon, prednizon, reakcja alergiczna, sód, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cabazitaxel MSN 60 mg
Analiza bezpieczeństwa kabazytakselu w dawce 25 mg/m² co 3 tygodnie, stosowanego z prednizonem lub prednizolonem u 1092 pacjentów z opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego, wykazała wysoką częstość działań niepożądanych hematologicznych i ogólnoustrojowych. Najczęstsze zdarzenia obejmowały niedokrwistość (99,0%), leukopenię (93,0%), neutropenię (87,9%), trombocytopenię (41,1%), biegunkę (42,1%), zmęczenie (25,0%) oraz astenie (15,4%). Szczególnie istotne klinicznie były działania niepożądane stopnia ≥ 3, takie jak neutropenia (73,1%), leukopenia (59,5%), niedokrwistość (12,0%), gorączka neutropeniczna (8,0%) oraz ciężka biegunka (4,7%). Mielosupresja, zwłaszcza neutropenia stopnia ≥ 3, stanowiła główne zagrożenie, zwiększając ryzyko infekcji zagrażających życiu, co wymagało intensywnego monitorowania i interwencji, w tym stosowania G-CSF zgodnie z wytycznymi.
astenia, biegunka, czynnik stymulujący wzrost kolonii granulocytów, gorączka neutropeniczna, kabazytaksel, krwiomocz, leukopenia, mielosupresja, neutropenia, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, prednizolon, prednizon, rak gruczołu krokowego oporny na kastrację, trombocytopenia, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zmęczenie - Leksykon leków
Interakcje leku – Coxydyna 90 mg
Etorykoksyb, substancja czynna preparatu Coxydyna, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów stosujących doustne leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg nie wpływa na działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg/dobę), jednak zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych. W przypadku jednoczesnego stosowania z metotreksatem w dawce 120 mg obserwowano wzrost stężenia metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszenie jego klirensu nerkowego o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa AUC etynyloestradiolu o 37-60% w dawkach 60-120 mg, co może podnosić ryzyko działań niepożądanych doustnych leków antykoncepcyjnych i hormonalnej terapii zastępczej (wzrost stężenia estronu o 41%, ekwiliny o 76% i 17-β-estradiolu o 22%).
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, nefrotoksyczność, niesprzężony estrogen, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, substancja czynna, sulfotransferaza, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi na podstawie standardowych testów farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg m.c. po jednorazowym podaniu, co stanowi ważny wskaźnik bezpieczeństwa farmakologicznego. W toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c. przez 7-14 dni, hepatotoksyczność u królików przy dawce 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie oraz histotoksyczne działanie prowadzące do martwicy mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) i psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach podawania. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały klinicznie istotnych efektów mutagennych ani rakotwórczych.
anomalia rozwojowa, badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie histotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi, teratogenność, toksyczność mięśniowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie wątroby, właściwość genotoksyczna, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół stevens-johnsona – Leczenie
Zespół Stevens-Johnsona (SJS) to ciężka reakcja skórna i błon śluzowych, najczęściej indukowana przez leki, wymagająca natychmiastowego odstawienia czynnika wywołującego oraz hospitalizacji, często na oddziale intensywnej terapii lub w centrum leczenia oparzeń. Leczenie opiera się na intensywnej opiece wspierającej, obejmującej monitorowanie hemodynamiczne, uzupełnianie płynów i elektrolitów, kontrolę bólu, profilaktykę przeciwzakrzepową oraz specjalistyczną pielęgnację skóry i błon śluzowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na zajęcie oczu, które wymaga codziennej oceny okulistycznej i stosowania miejscowych środków nawilżających, antyseptycznych i sterydowych (np. maść fluorometolonowa 0,1%). Wczesne zastosowanie błony owodniowej oraz leczenie powikłań przewlekłych (przeszczepy, keratoproteza, PROSE) jest kluczowe dla zachowania funkcji narządu wzroku. Diagnostyka i monitorowanie rokowania powinny uwzględniać skalę SCORTEN, a pacjenci z wynikiem ≥3 wymagają intensywnej terapii.
adalimumab, antybiotyk sulfonamidowy, blizna, błona owodniowa, centrum leczenia oparzeń, cyklosporyna, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, etanercept, gojenie ran, heparyna drobnocząsteczkowa, immunoglobulina dożylna, infliksymab, inhibitor TNF-alfa, konsultacja okulistyczna, kortykosteroid systemowy, krople nawilżające, lek immunomodulujący, limfocyt CD8, N-acetylocysteina, neutropenia, niewydolność oddechowa, pielęgnacja skóry, plazmafereza, płukanka antyseptyczna, prednizolon, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep rogówki, przeszczep skóry, receptor Fas, sepsa, skala SCORTEN, stabilność hemodynamiczna, uzupełnianie elektrolitów, wstrząs hipowolemiczny, zespół Stevens-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Alkohol cynamonowy – Interakcje
Alkohol cynamonowy jest składnikiem mieszaniny substancji zapachowych w produkcie diagnostycznym TRUE Test 36, stosowanym w testach płatkowych do wykrywania alergii kontaktowej. W mieszaninie występuje w proporcji 4 części na 430 µg/cm² (348 µg/płatek) i współwystępuje z geraniolem, wyciągiem z mchu dębowego, hydroksycytronellalem, aldehydem cynamonowym, eugenolem, izoeugenolem oraz aldehydem amylocynamonowym. W diagnostyce alergii kontaktowej istotne jest uwzględnienie interakcji alkoholu cynamonowego z lekami immunosupresyjnymi, zwłaszcza kortykosteroidami miejscowymi i ogólnoustrojowymi (dawka ≥ 20 mg prednizolonu/dobę), które mogą maskować reakcję alergiczną i prowadzić do fałszywie ujemnych wyników testu. Zaleca się przerwanie stosowania kortykosteroidów co najmniej 2 tygodnie przed testem, a także konsultację w przypadku innych leków immunosupresyjnych (np. cyklosporyna, takrolimus, metotreksat).
aldehyd amylocynamonowy, aldehyd cynamonowy, alergia kontaktowa, alkohol cynamonowy, cyklosporyna, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, eugenol, fałszywie ujemny wynik, geraniol, hydroksycytronellal, izoeugenol, kortykosteroid, lek antyhistaminowy, lek immunosupresyjny, metotreksat, odpowiedź immunologiczna, prednizolon, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja zapalna skóry, substancja zapachowa, takrolimus, test płatkowy, TRUE Test, wyciąg z mchu dębowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alpicort E (2 mg + 0,05 mg + 4 mg)/ml
Alpicort E to preparat do stosowania miejscowego zawierający 2 mg prednizolonu (glikokortykosteroid), 0,05 mg estradiolu benzoesanu (estrogen) oraz 4 mg kwasu salicylowego na 1 ml płynu. Ze względu na obecność estradiolu benzoesanu i prednizolonu, lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji. Estrogeny mogą wpływać na rozwój płodu oraz modyfikować skład i objętość mleka matki, a glikokortykosteroidy niosą ryzyko wewnątrzmacicznego opóźnienia rozwojowego, rozszczepu podniebienia, a także zaniku kory nadnerczy u płodu, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu i ekspozycji w pierwszym oraz końcowym trymestrze ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać.
badanie epidemiologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, estradiol benzoesan, glikokortykosteroid, kwas salicylowy, laktacja, leczenie substytucyjne, pierwszy trymestr ciąży, prednizolon, rozszczep podniebienia, toksyczność płodowa, wada rozwojowa, wewnątrzmaciczne opóźnienie rozwojowe, zanik kory nadnerczy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Predasol
Produkt leczniczy Predasol (prednizolonu sodu bursztynian) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych manifestujących się niewydolnością krążenia, zatrzymaniem akcji serca, arytmiami, skurczem oskrzeli oraz wahaniami ciśnienia tętniczego. Ze względu na immunosupresyjne właściwości prednizolonu, istnieje zwiększone ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych, pasożytniczych i oportunistycznych, a także możliwość maskowania objawów infekcji i aktywacji zakażeń utajonych, takich jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B. Terapia powinna być stosowana wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach, z uwzględnieniem profilaktyki przeciwdrobnoustrojowej w określonych stanach klinicznych, a także pod ścisłym nadzorem w przypadku chorób współistniejących, takich jak wrzody żołądka, osteoporoza, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, choroby psychiczne, jaskra czy owrzodzenia rogówki.
arytmia, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, fluorochinolon, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny nadnerczy, hipokaliemia, immunosupresja, insulinooporność, jaskra, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niewydolność krążenia, niewydolność serca, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, owrzodzenie rogówki, perforacja jelita, półpasiec, prednizolon, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uszkodzenie rogówki, wahanie ciśnienia tętniczego, węgorek jelitowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzód jelita, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie ścięgna, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusowe, zapalenie otrzewnej, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zatrzymanie akcji serca, zerwanie ścięgna, zespół odstawienia kortyzonu - Leksykon leków
Interakcje leku – Alpicort (2 mg + 4 mg)/ml
Alpicort to miejscowy preparat dermatologiczny w postaci płynu zawierający prednizolon (2 mg/ml) oraz kwas salicylowy (4 mg/ml). Ze względu na obecność kortykosteroidu i keratolityku, lek może nasilać przenikanie innych substancji przez skórę, co zwiększa ryzyko interakcji farmakologicznych, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów dermatologicznych, zwłaszcza retinoidów, kortykosteroidów miejscowych oraz leków zawierających kwas salicylowy. Stosowanie Alpicortu z preparatami zawierającymi alkohol może nasilać miejscowe podrażnienia i zwiększać wchłanianie składników aktywnych. Dodatkowo, stosowanie pod opatrunkiem okluzyjnym lub na dużych powierzchniach skóry może prowadzić do zwiększonego wchłaniania systemowego i nasilenia działań niepożądanych.
aplikacja na skórę, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, glikol propylenowy, kortykosteroid, kwas salicylowy, lek fotouczulający, lek keratolityczny, opatrunek okluzyjny, płyn na skórę, podrażnienie skóry, prednizolon, preparat dermatologiczny, przenikanie przez skórę, retinoid miejscowy, substancja czynna, wchłanianie substancji czynnych, wchłanianie systemowe, właściwości keratolityczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alpicort (2 mg + 4 mg)/ml
Alpicort to miejscowy preparat w postaci płynu zawierający 2 mg prednizolonu i 4 mg kwasu salicylowego w 1 ml roztworu, stosowany na zmiany chorobowe skóry głowy. Zalecane dawkowanie to jedna aplikacja dziennie, najlepiej wieczorem, z możliwością redukcji do 2-3 razy w tygodniu po uzyskaniu poprawy. Lek należy nanosić precyzyjnie na zmiany, kierując aplikator ku dołowi, a następnie wykonywać masaż skóry głowy przez 2-3 minuty w celu zwiększenia penetracji substancji czynnych. Czas leczenia małych powierzchni nie powinien przekraczać 2-3 tygodni, choć doświadczenia kliniczne obejmują terapię do 6 miesięcy. Brak jest danych dotyczących utrzymywania się efektu po odstawieniu leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiraterone Sandoz 250 mg
Analiza danych z badań fazy 3 dotyczących bezpieczeństwa abirateronu u pacjentów z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego wykazała, że najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to obrzęk obwodowy (23% vs. 17% placebo), hipokaliemia (18% vs. 8%), nadciśnienie (22% vs. 16%) oraz infekcje dróg moczowych. Ciężkie postacie tych działań (stopnia 3 i 4 wg CTCAE v4.0) występowały odpowiednio u 6% (hipokaliemia), 7% (nadciśnienie) i 1% (zastój płynów) pacjentów leczonych abirateronem. Mechanizm działania leku, związany z aktywnością mineralokortykosteroidową, predysponuje do tych efektów, które można częściowo łagodzić stosowaniem niskich dawek kortykosteroidów (prednizon/prednizolon 5-10 mg/dobę). Ponadto, obserwowano działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego (migotanie przedsionków 2,6%, tachykardia 1,9%, dławica piersiowa 1,7%, niewydolność serca 0,7%), hepatotoksyczność (6% ciężkich przypadków z podwyższeniem AlAT/AspAT >5x GGN lub bilirubiny >1,5x GGN), złamania oraz alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych.
abirateron, aktywność AlAT, aktywność mineralokortykosteroidowa, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, analog LHRH, arytmia, częstoskurcz, dławica piersiowa, dysfunkcja lewej komory, frakcja wyrzutowa, hepatotoksyczność, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, incydent mózgowo-naczyniowy, infekcja dróg moczowych, kortykosteroid, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, orchidektomia, posocznica, prednizolon, prednizon, przerzut do wątroby, przewlekła choroba wątroby, rak gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, stężenie bilirubiny całkowitej, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie krwotoczne, zastoinowa niewydolność serca, zastój płynów, złamanie patologiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Predasol 5 mg
Prednizolon, będący glikokortykosteroidem, jest dostępny w preparacie Predasol w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek, które zawierają odpowiednio 22,533 mg, 71 mg oraz 71 mg laktozy jednowodnej. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania Predasolu jest nadwrażliwość na prednizolon lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, co jest szczególnie istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki są białe, okrągłe, z linią podziału umożliwiającą dzielenie na równe dawki, co ułatwia dostosowanie terapii. W praktyce klinicznej konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergicznego oraz ocena ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem leczenia, zwłaszcza przy wyższych dawkach preparatu.
działanie immunosupresyjne, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, laktoza jednowodna, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość na prednizolon, nietolerancja laktozy, odstawienie leku, Predasol, prednizolon, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, stan zagrożenia życia, terapia kortykosteroidowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alpicort (2 mg + 4 mg)/ml
Produkt leczniczy Alpicort w postaci płynu na skórę zawiera prednizolon (2 mg/ml) oraz kwas salicylowy (4 mg/ml) i jest przeznaczony do stosowania miejscowego. Przedawkowanie może wystąpić głównie w wyniku przypadkowego doustnego spożycia, szczególnie niebezpiecznego u dzieci ze względu na obecność alkoholu izopropylowego, który może wywołać depresję ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia świadomości, nudności, wymioty, bóle brzucha, a w ciężkich przypadkach śpiączkę i depresję oddechową. Przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry możliwa jest nadmierna absorpcja prednizolonu, prowadząca do objawów ogólnoustrojowego działania kortykosteroidów, takich jak supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza czy zespół Cushinga. Kwas salicylowy może powodować miejscowe podrażnienia, a przy znacznej absorpcji ogólnoustrojowej objawy takie jak szum w uszach, nudności i zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Glikol propylenowy, jako substancja pomocnicza, może wywołać podrażnienia skóry przy ekspozycji na dużej powierzchni.
alkohol izopropylowy, dawka toksyczna, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, glikol propylenowy, hiperwentylacja, intensywna terapia, intoksykacja, kwas salicylowy, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, prednizolon, reakcja kontaktowa, śpiączka, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, toksyczność ogólnoustrojowa, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie świadomości, zatrucie, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alpicort (2 mg + 4 mg)/ml
Alpicort, zawierający prednizolon 2 mg/ml oraz kwas salicylowy 4 mg/ml, jest lekiem o działaniu przeciwzapalnym i keratolitycznym, stosowanym miejscowo na skórę owłosionej głowy. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, u dzieci poniżej 12 roku życia oraz przy aplikacji na błony śluzowe, okolice oczu, genitalia i wewnętrzne części ciała. Ponadto, nie powinien być stosowany w przebiegu chorób zakaźnych skóry, takich jak ospa wietrzna, gruźlica skóry, kiła, a także przy zakażeniach grzybiczych i bakteryjnych, zapaleniu okołoustnym oraz trądziku różowatym.
atrofia skóry, błona śluzowa, działanie keratolityczne, działanie niepożądane, glikol propylenowy, gruźlica skóry, kiła, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadwrażliwość, okluzja, opatrunek okluzyjny, ospa wietrzna, prednizolon, reakcja poszczepienna, skóra owłosiona głowy, trądzik różowaty, wchłanianie leku, zakażenie grzybicze, zapalenie okołoustne, zapalna reakcja skórna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Abiraterone Olainfarm 250 mg
Abiraterone Olainfarm, zawierający 250 mg abirateronu octanu w jednej tabletce, jest stosowany w leczeniu przerzutowego raka gruczołu krokowego, zarówno hormonowrażliwego (mHSPC), jak i opornego na kastrację (mCRPC). Zalecana dawka wynosi 1000 mg (4 tabletki) raz na dobę, podawana na czczo, aby uniknąć zwiększonego narażenia na substancję czynną. Terapia abirateronem zawsze wymaga skojarzenia z glikokortykosteroidem: 5 mg prednizonu lub prednizolonu na dobę w mHSPC oraz 10 mg w mCRPC. U pacjentów bez kastracji chirurgicznej konieczne jest kontynuowanie farmakologicznej kastracji analogami LHRH. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych obejmuje aktywność aminotransferaz (przed leczeniem, co 2 tygodnie przez 3 miesiące, następnie co miesiąc), ciśnienie tętnicze, stężenie potasu (dążąc do ≥ 4,0 mM) oraz ocenę zastojów płynów co miesiąc, z częstszą kontrolą u pacjentów z ryzykiem niewydolności serca.
abirateron octan, AlAT, aminotransferaza, analog gonadoliberyny, AspAT, ciśnienie tętnicze, farmakologiczna kastracja, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, hipokaliemia, kastracja chirurgiczna, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, LHRH, mCRPC, mHSPC, nadciśnienie, obrzęk, prednizolon, prednizon, przerzutowy hormonowrażliwy rak gruczołu krokowego, przerzutowy oporny na kastrację rak gruczołu krokowego, rak gruczołu krokowego, stężenie potasu, toksyczność mineralokortykosteroidowa, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Leukeran 2 mg
Leukeran (chlorambucyl 2 mg) jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym stosowanym pod ścisłym nadzorem lekarskim, głównie w terapii choroby Hodgkina, nieziarniczych chłoniaków złośliwych oraz przewlekłej białaczki limfatycznej. Podaje się go doustnie na pusty żołądek, co zapewnia optymalną biodostępność. Dawkowanie u dorosłych w chorobie Hodgkina wynosi zwykle 0,2 mg/kg mc./dobę przez 4-8 tygodni, często jako element polichemioterapii. W leczeniu nieziarniczych chłoniaków stosuje się dawkę 0,1-0,2 mg/kg mc./dobę, a w przewlekłej białaczce limfatycznej początkowo 0,15 mg/kg mc./dobę do uzyskania leukocytów <10000/μl, następnie przerwę 4-tygodniową i dawkę podtrzymującą 0,1 mg/kg mc./dobę. W makroglobulinemii Waldenströma dawka początkowa wynosi 6-12 mg/dobę do wystąpienia leukopenii, po czym stosuje się dawkę podtrzymującą 2-8 mg/dobę.
chłoniak limfocytowy, chłoniak non-Hodgkin, chlorambucyl, choroba Hodgkina, dawka podtrzymująca, iperyt azotowy, lek przeciwnowotworowy, leukocyty, leukopenia, makroglobulinemia Waldenströma, morfologia krwi obwodowej, niewydolność szpiku, nieziarniczy chłoniak złośliwy, polichemioterapia, prednizolon, przewlekła białaczka limfatyczna, środek cytotoksyczny, szpik kostny, terapia paliatywna, toksyczność leku, węzły chłonne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alpicort
Produkt leczniczy Alpicort w postaci płynu na skórę zawiera 2 mg prednizolonu oraz 4 mg kwasu salicylowego w 1 ml i wymaga ścisłego przestrzegania środków ostrożności podczas stosowania. Ze względu na obecność glikolu propylenowego, istnieje ryzyko podrażnień skóry u osób wrażliwych, dlatego konieczne jest monitorowanie reakcji miejscowych, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością. Preparat zawiera również alkohol izopropylowy i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego, z bezwzględnym unikaniem kontaktu z oczami, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą. U pacjentów stosujących kortykosteroidy, w tym prednizolon, mogą wystąpić zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie, które wymagają konsultacji okulistycznej w celu wykluczenia zaćmy, jaskry lub centralnej chorioretinopatii surowiczej (CSCR).
alkohol izopropylowy, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie keratolityczne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, glikol propylenowy, jaskra, kortykosteroid, kwas salicylowy, nadwrażliwość, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, prednizolon, schorzenie siatkówki, wchłanianie systemowe, zaburzenie widzenia, zaćma - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Esotkaleno 2,5 mg
Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin. Kluczowym etapem jest metabolizm wątrobowy podczas pierwszego przejścia, gdzie 80-100% prednizonu ulega konwersji do aktywnego metabolitu prednizolonu. Prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminami, co reguluje biodostępność wolnej frakcji leku. Metabolizm prednizolonu odbywa się głównie przez glukuronidację (70%) i siarczanowanie (30%), a powstające metabolity są nieaktywne hormonalnie. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki w postaci metabolitów, z minimalnym wydalaniem niezmienionego leku.
aktywność hormonalna, albuminy, bioaktywacja leku, biodostępność leku, dihydroksyandrosta, działanie farmakologiczne, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka leku, faza eliminacji, glikokortykosteroid, glukuronidacja, okres półtrwania, pierwszy pasaż wątrobowy, prednizolon, prednizon, pregnadien, schemat dawkowania, siarczanowanie, stężenie maksymalne, stężenie w surowicy krwi, substancja czynna, transkortyna, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Predasol 5 mg
Predasol (prednizolon) dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, a dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta. Początkowo stosuje się duże dawki (80-100 mg/dobę, 1,0-3,0 mg/kg/dobę) w ostrych stanach, które następnie redukuje się do dawki podtrzymującej (5-15 mg/dobę). W leczeniu substytucyjnym zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, a w zespole nadnerczowo-płciowym dawki przyjmuje się rano i wieczorem, z możliwością dodania fludrokortyzonu. W sytuacjach stresowych dawkę prednizolonu można zwiększyć nawet do 50 mg/dobę, a w stanach krytycznych (np. poród) nawet 10-krotnie. Całkowita dawka powinna być podawana rano (6-8:00), a w przypadku dużych dawek podzielona na 2-4 dawki.
ACTH, chemioterapia skojarzona, chłoniak nieziarniczy, dawka podtrzymująca, fludrokortyzon, glikokortykosteroid, kora nadnerczy, leczenie naprzemienne, leczenie podtrzymujące, leczenie substytucyjne, marskość wątroby, napady zgięciowe, niedoczynność tarczycy, prednizolon, przewlekła białaczka limfatyczna, schemat Alexanian, schemat CHOP, schemat COP, schemat COPP-ABVD, schemat Knospe, szpiczak mnogi, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Westa, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Predasol 20 mg
Produkt leczniczy Predasol, zawierający prednizolon w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Dane kliniczne potwierdzają brak upośledzenia funkcji psychomotorycznych, co pozwala na bezpieczne wykonywanie czynności wymagających pełnej sprawności, również w pracy zawodowej. Lekarz nie musi zatem szczególnie ostrzegać pacjentów o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów czy obsługą urządzeń mechanicznym podczas terapii Predasolem.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Predasol 50 mg
Prednizolon, substancja czynna preparatu Predasol, jest niefluorowanym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działania metabolicznego i immunoregulacyjnego. W dawkach substytucyjnych (5 mg prednizolonu odpowiada 20 mg hydrokortyzonu) skutecznie zastępuje endogenny kortyzol, regulując metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów oraz funkcje układu odpornościowego, jednak ze względu na minimalne działanie mineralokortykosteroidowe wymaga uzupełnienia terapii o mineralokortykosteroidy u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy. W zespole nadnerczowo-płciowym prednizolon hamuje nadprodukcję kortykotropiny i androgenów, a w przypadku defektu syntezy mineralokortykosteroidów konieczne jest ich dodatkowe podawanie. Działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne, widoczne przy dawkach wyższych niż substytucyjne, obejmuje hamowanie chemotaksji, aktywności komórek układu odpornościowego oraz blokowanie mediatorów zapalnych, co jest istotne w terapii obturacji oskrzeli, gdzie prednizolon poprawia efektywność beta-adrenomimetyków i zmniejsza obrzęk oraz produkcję śluzu.
beta-2-adrenomimetyk, błona komórkowa, dysfagia, działanie immunosupresyjne, działanie mineralotropowe, działanie przeciwzapalne, efekt permisywny, glikokortykosteroid niefluorowany, homeostaza organizmu, mineralokortykosteroid, niewydolność kory nadnerczy, obturacja dróg oddechowych, obturacja oskrzeli, prednizolon, reakcja alergiczna typu I, skurcz oskrzeli, stężenie elektrolitów, substancja czynna, zespół nadnerczowo-płciowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flutixon
Propionian flutykazonu w dawce 250 μg/dawkę wziewną, stosowany w postaci proszku do inhalacji (Flutixon), jest przeznaczony do długoterminowego leczenia astmy, nie zaś do przerywania ostrych napadów duszności. W terapii konieczne jest regularne monitorowanie umiejętności inhalacji przez pacjenta oraz kontrola czynności płuc, zwłaszcza u chorych z ciężką astmą. Zwiększone zapotrzebowanie na krótko działające leki rozszerzające oskrzela wymaga modyfikacji leczenia, w tym rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. Pacjenci z podwyższonym ryzykiem zaostrzeń powinni codziennie mierzyć szczytowy przepływ wydechowy (PEF). W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć leczenie alternatywne. W ciężkich zaostrzeniach astmy wskazane jest zwiększenie dawki propionianu flutykazonu oraz ewentualne włączenie steroidów doustnych i antybiotykoterapii przy współistniejącej infekcji. Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A, które mogą zwiększać ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, badanie czynnościowe płuc, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka astma, CSCR, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor CYP3A, jaskra, kobicystat, lek przeciwhistaminowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, PEF, POChP, prednizolon, propionian flutykazonu, przewlekła obturacyjna choroba płuc, splątanie, szczytowy przepływ wydechowy, wyprysk, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zahamowanie wzrostu, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Predasol 25 mg
Stosowanie glikokortykosteroidów, w tym prednizolonu (preparat Predasol), u kobiet w ciąży wymaga restrykcyjnej oceny korzyści i ryzyka. Podawanie leku powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Długotrwała terapia może prowadzić do zahamowania wzrostu płodu, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na ryzyko rozszczepu podniebienia, co sugeruje możliwość zwiększonego ryzyka rozszczepu warg u ludzi, zwłaszcza przy ekspozycji w pierwszym trymestrze. Stosowanie prednizolonu w końcowym okresie ciąży wiąże się z ryzykiem niewydolności kory nadnerczy u noworodka, co wymaga monitorowania i ewentualnego leczenia substytucyjnego po porodzie.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler, dostępny w dawkach 100 µg i 200 µg proszku do inhalacji, jest stosowany w terapii astmy oskrzelowej oraz POChP. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zależnie od wieku, stanu klinicznego i wcześniejszego leczenia. W astmie u dzieci powyżej 6 lat zaleca się dawki od 100 µg do 800 µg na dobę, podawane w 2-4 dawkach podzielonych lub jednorazowo, jeśli dawka nie przekracza 400 µg. U dorosłych dawki wynoszą od 200 µg do 800 µg na dobę, z możliwością zwiększenia do 1600 µg w ciężkich przypadkach. W leczeniu POChP standardowa dawka to 400 µg dwa razy na dobę. Terapia ma charakter długotrwały, a pełne efekty terapeutyczne obserwuje się po kilku tygodniach, natomiast lek nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy.
aerozol ciśnieniowy, astma oskrzelowa, budezonid, dawka inhalacyjna, depozycja budezonidu, działanie niepożądane, glikokortykosteroid doustny, inhalator Turbuhaler, marskość wątroby, napad astmy, pMDI, POChP, prednizolon, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pulmicort Turbuhaler, stężenie w surowicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 5 mg
Prednizolon, glikokortykosteroid, wykazuje profil działań niepożądanych silnie zależny od dawki i czasu terapii. Przy niskich dawkach substytucyjnych ryzyko jest minimalne, natomiast dawki przewyższające fizjologiczne stężenia zwiększają spektrum i nasilenie działań niepożądanych. Kluczowe zagrożenia obejmują immunosupresję z maskowaniem infekcji oraz ryzykiem reaktywacji zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym strongyloidozy. Możliwe są reakcje alergiczne i anafilaktyczne z objawami takimi jak arytmie, skurcz oskrzeli, zapaść krążeniowa i zatrzymanie akcji serca. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do zahamowania czynności nadnerczy i zespołu Cushinga, objawiającego się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością tułowia i hiperwolemią. Metabolicznie obserwuje się zatrzymanie sodu z obrzękami, hipokaliemię, przyrost masy ciała, obniżoną tolerancję glukozy, rozwój cukrzycy, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię. Ponadto lek może indukować szerokie spektrum zaburzeń psychicznych, od depresji i lęków po psychozy i myśli samobójcze, a także zmiany neurologiczne, takie jak rzekomy guz mózgu czy nasilenie drgawek u chorych z padaczką.
bradykardia, eozynopenia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z żołądka, leczenie substytucyjne, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, obniżenie tolerancji glukozy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, policytemia, prednizolon, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka i jelit, wybroczyna, wysypka polekowa, zaburzenia rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie oka, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie pracy serca, zespół Cushinga - Leksykon leków
Interakcje leku – Micafungin Viatris 50 mg
Mykafungina wykazuje niski potencjał do interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez CYP3A, co potwierdzają badania kliniczne z udziałem zdrowych ochotników. Nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawki mykafunginy podczas jednoczesnego stosowania immunosupresantów (mykofenolan mofetylu, cyklosporyna, takrolimus, prednizolon, syrolimus), leków przeciwgrzybiczych (flukonazol, itrakonazol, worykonazol, amfoterycyna B) oraz innych leków (nifedypina, rytonawir, ryfampicyna). Niemniej jednak, mykafungina może zwiększać biodostępność niektórych leków: itrakonazolu o 22%, syrolimusu o 21% oraz nifedypiny o 18%, co wymaga monitorowania objawów toksyczności i ewentualnej korekty dawek tych leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z dezoksycholanem amfoterycyny B, gdzie obserwuje się 30% wzrost ekspozycji na amfoterycynę B, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych i wymaga ścisłego monitorowania oraz ograniczenia jednoczesnego stosowania do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
3)-D-glukan, amfoterycyna B, biodostępność, choroba wątroby, cyklosporyna, dezoksycholan amfoterycyny B, działanie niepożądane, echinokandyna, farmakokinetyka, flukonazol, hepatotoksyczność, immunosupresant, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym CYP3A, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, mykofenolan mofetylu, nifedypina, prednizolon, ryfampicyna, rytonawir, syrolimus, takrolimus, toksyczność leku, worykonazol, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Interakcje leku – Kostarox 60 mg
Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mają istotne znaczenie kliniczne. Stosowanie etorykoksybu w dawce 120 mg/dobę u pacjentów przyjmujących warfarynę powoduje wzrost INR o około 13%, co wymaga ścisłego monitorowania. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności nerek. Etorykoksyb w dawce 120 mg może podwyższać stężenie metotreksatu w osoczu o 28% i zmniejszać jego klirens nerkowy o 13%, co wymaga monitorowania toksyczności. Ponadto, etorykoksyb zwiększa ekspozycję na etynyloestradiol w doustnych środkach antykoncepcyjnych o 37-60%, a także podnosi stężenia estrogenów w hormonalnej terapii zastępczej, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, w tym incydentów zakrzepowych.
alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzapalne, etorykoksyb, etynyloestradiol, hormonalna terapia zastępcza, induktor enzymów, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, INR, izoenzym CYP, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek zobojętniający, metotreksat, mikonazol, minoksydil, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, sulfotransferaza, synteza prostaglandyn, takrolimus, toksyczność digoksyny, warfaryna, worykonazol, żylny incydent zakrzepowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.
Badania przedkliniczne budezonidu wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania wziewnego preparatu Budezonid LEK-AM w leczeniu przewlekłych chorób układu oddechowego. Testy mutagenności in vitro i in vivo jednoznacznie wykluczyły potencjał mutagenny leku. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby u samców szczura przy dawce doustnej ≥ 25 µg/kg mc./dobę, jednak efekt ten jest charakterystyczny dla całej grupy kortykosteroidów, a nie specyficzny dla budezonidu.
acetonid triamcynolonu, budezonid, budezonid wziewny, dawka wziewna, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, guz wątroby, kortykosteroid wziewny, kortykosteroidy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozwój pourodzeniowy, schorzenie układu oddechowego, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
żywica epoksydowa – Interakcje
Żywica epoksydowa, stosowana w testach prowokacyjnych (np. w preparacie TRUE Test 36 w stężeniu 50 µg/cm², tj. 41 µg/płatek), może wchodzić w istotne interakcje z lekami immunosupresyjnymi, zwłaszcza kortykosteroidami systemowymi i miejscowymi. Stosowanie kortykosteroidów w dawkach ≥20 mg prednizolonu dziennie lub większych wymaga przerwania terapii na minimum 2 tygodnie przed testem, aby uniknąć fałszywie ujemnych wyników. Podobne zalecenia dotyczą innych leków immunosupresyjnych, takich jak cyklosporyna, takrolimus, azatiopryna czy mykofenolan mofetylu. Leki przeciwhistaminowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą również maskować lub modyfikować reakcje skórne, dlatego ich odstawienie na odpowiedni czas (3-7 dni dla przeciwhistaminowych, 1-3 dni dla NLPZ) jest wskazane.
azatiopryna, cyklosporyna, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, modulacja immunologiczna, mykofenolan mofetylu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odpowiedź immunologiczna, prednizolon, reakcja alergiczna, reakcja histaminowa, reakcja zapalna skóry, takrolimus, test prowokacyjny, test skórny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, TRUE Test, wynik fałszywie ujemny, żywica epoksydowa