Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi na podstawie standardowych testów farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg m.c. po jednorazowym podaniu, co stanowi ważny wskaźnik bezpieczeństwa farmakologicznego. W toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c. przez 7-14 dni, hepatotoksyczność u królików przy dawce 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie oraz histotoksyczne działanie prowadzące do martwicy mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) i psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach podawania. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały klinicznie istotnych efektów mutagennych ani rakotwórczych.
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- choroby autoimmunologiczne
- choroby skóry i błon śluzowych
- choroby ziarniniakowe
- ciężkie postacie kataru siennego
- dermatozy ciążowe
- dermatozy pęcherzowe
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- liszaj ruberowy osutka
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostra przerywana trombocytopenia
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reaktywne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- twardzina układowa
- usunięcie nadnerczy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie naczyń
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół Goodpasture’a
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
- ziarniniakowatość Wegenera
- zwłóknienie płuc
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno
Kompleksowe badania przedkliniczne leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, dostarczyły istotnych informacji na temat bezpieczeństwa jego stosowania. Na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego, dane przedkliniczne nie wskazują na żadne szczególne ryzyko dla ludzi.1
Toksyczność ostra
W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelu szczurzym określono wartość LD50 (śmierć w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu prednizolonu w dawce 240 mg/kg masy ciała. Parametr ten stanowi istotny wskaźnik bezpieczeństwa farmakologicznego substancji czynnej.2
Toksyczność podostra i przewlekła
W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano następujące efekty:3
- Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa u szczurów – obserwowane za pomocą mikroskopu świetlnego i elektronowego po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez 7 do 14 dni
- Eksperymentalne uszkodzenie wątroby u królików – wywoływane przez podawanie 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez 2-4 tygodni4
- Działanie histotoksyczne (martwica mięśni) – zgłaszane po kilku tygodniach podawania 0,5-5 mg/kg masy ciała u świnek morskich oraz 4 mg/kg masy ciała u psów5
Działanie mutagenne i karcynogenne
Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne. Przeprowadzone testy nie wykazały potencjału mutagennego ani karcynogennego, który stanowiłby szczególne zagrożenie przy stosowaniu klinicznym.6
Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu
Badania na modelach zwierzęcych wykazały szereg efektów dotyczących rozwoju płodu i rozmnażania:7
- Teratogenność – prednizolon powodował rozszczep wargi/podniebienia w eksperymentach przeprowadzonych na myszach, chomikach i królikach
- Anomalie rozwojowe – pozajelitowe podawanie predniozlonu szczurom wykazało niewielkie anomalie czaszki, szczęki i języka
- Opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego – obserwowane w modelach zwierzęcych
- Zaburzenia spermatogenezy – prednizolon podawany w dużych dawkach (30 mg/dobę) przez dłuższy czas (co najmniej 4 tygodnie) powodował odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po odstawieniu leku8
| Parametr bezpieczeństwa | Gatunek | Dawka | Czas trwania | Obserwowany efekt |
|---|---|---|---|---|
| Toksyczność ostra (LD50) | Szczur | 240 mg/kg m.c. | Jednorazowe podanie | Śmiertelność w ciągu 7 dni |
| Toksyczność podostra | Szczur | 33 mg/kg m.c./dobę | 7-14 dni | Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa |
| Hepatotoksyczność | Królik | 2-3 mg/kg m.c./dobę | 2-4 tygodnie | Uszkodzenie wątroby |
| Toksyczność mięśniowa | Świnka morska | 0,5-5 mg/kg m.c. | Kilka tygodni | Martwica mięśni |
| Toksyczność mięśniowa | Pies | 4 mg/kg m.c. | Kilka tygodni | Martwica mięśni |
| Wpływ na rozrodczość | Mysz, chomik, królik | Różne dawki | Okres ciąży | Rozszczep wargi/podniebienia |
| Wpływ na płód | Szczur | Różne dawki (podanie pozajelitowe) | Okres ciąży | Anomalie czaszki, szczęki i języka |
| Wpływ na spermatogenezę | Różne modele | 30 mg/dobę | ≥ 4 tygodnie | Odwracalne zaburzenia spermatogenezy |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania