Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego dla ludzi na podstawie standardowych testów farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg m.c. po jednorazowym podaniu, co stanowi ważny wskaźnik bezpieczeństwa farmakologicznego. W toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c. przez 7-14 dni, hepatotoksyczność u królików przy dawce 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie oraz histotoksyczne działanie prowadzące do martwicy mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) i psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach podawania. Testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały klinicznie istotnych efektów mutagennych ani rakotwórczych.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie spojówek
  2. alergiczny nieżyt nosa
  3. artropatia enteropatyczna
  4. astma oskrzelowa
  5. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  6. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  7. chłoniak nieziarniczy
  8. choroba Addisona
  9. choroba Behçeta
  10. choroba Hodgkina
  11. choroba Leśniowskiego-Crohna
  12. choroba Waldenströma
  13. choroby autoimmunologiczne
  14. choroby skóry i błon śluzowych
  15. choroby ziarniniakowe
  16. ciężkie postacie kataru siennego
  17. dermatozy ciążowe
  18. dermatozy pęcherzowe
  19. egzema
  20. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  21. eozynofilowe zapalenie powięzi
  22. erytrodermia
  23. gruźlica płuc
  24. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  25. guz rzekomy oczodołu
  26. guzkowe zapalenie tętnic
  27. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  28. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  29. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. łupież rubra mieszkowy
  32. łuszczyca krostkowa
  33. łuszczycowe zapalenie stawów
  34. mieszane choroby tkanki łącznej
  35. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  36. myasthenia
  37. naczyniak jamisty
  38. neuropatia nerwu wzrokowego
  39. niedobór ACTH
  40. niewydolność kory nadnerczy
  41. obrzęk Quinckego
  42. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  43. odrzucenie przeszczepu
  44. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  45. oparzenia zasadowe
  46. oparzenie przełyku
  47. orbitopatia endokrynologiczna
  48. ostra białaczka limfoblastyczna
  49. ostra przerywana trombocytopenia
  50. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  51. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  52. parałuszczyca
  53. piodermia zgorzelinowa
  54. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  55. polimialgia reumatyczna
  56. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  57. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  58. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  59. przewlekła białaczka limfatyczna
  60. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  61. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  62. przewlekłe zapalenie rzęs
  63. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  64. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  65. reakcja Jarischa-Herxheimera
  66. reaktywne zapalenie stawów
  67. reumatoidalne zapalenie stawów
  68. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  69. sarkoidoza
  70. śródmiąższowe choroby płuc
  71. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  72. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  73. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  74. stwardnienie rozsiane
  75. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  76. szpiczak mnogi
  77. toczeń rumieniowaty układowy
  78. twardzina układowa
  79. usunięcie nadnerczy
  80. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  81. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  82. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  83. zapalenie błony naczyniowej oka
  84. zapalenie naczyń
  85. zapalenie nadtwardówki
  86. zapalenie rogówki
  87. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  88. zapalenie stawów kręgosłupa
  89. zapalenie stawów w sarkoidozie
  90. zapalenie tętnicy skroniowej
  91. zapalenie twardówki
  92. zapalenie wielomięśniowe
  93. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  94. zespół Goodpasture’a
  95. zespół nadnerczowo-płciowy
  96. zespół Sézary'ego
  97. zespół Tolosa-Hunta
  98. zespół Westa
  99. zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  100. ziarniniakowatość Wegenera
  101. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Kompleksowe badania przedkliniczne leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, dostarczyły istotnych informacji na temat bezpieczeństwa jego stosowania. Na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego, dane przedkliniczne nie wskazują na żadne szczególne ryzyko dla ludzi.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelu szczurzym określono wartość LD50 (śmierć w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu prednizolonu w dawce 240 mg/kg masy ciała. Parametr ten stanowi istotny wskaźnik bezpieczeństwa farmakologicznego substancji czynnej.2

Toksyczność podostra i przewlekła

W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej zaobserwowano następujące efekty:3

  • Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa u szczurów – obserwowane za pomocą mikroskopu świetlnego i elektronowego po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez 7 do 14 dni
  • Eksperymentalne uszkodzenie wątroby u królików – wywoływane przez podawanie 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez 2-4 tygodni4
  • Działanie histotoksyczne (martwica mięśni) – zgłaszane po kilku tygodniach podawania 0,5-5 mg/kg masy ciała u świnek morskich oraz 4 mg/kg masy ciała u psów5

Działanie mutagenne i karcynogenne

Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne. Przeprowadzone testy nie wykazały potencjału mutagennego ani karcynogennego, który stanowiłby szczególne zagrożenie przy stosowaniu klinicznym.6

Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu

Badania na modelach zwierzęcych wykazały szereg efektów dotyczących rozwoju płodu i rozmnażania:7

Parametr bezpieczeństwa Gatunek Dawka Czas trwania Obserwowany efekt
Toksyczność ostra (LD50) Szczur 240 mg/kg m.c. Jednorazowe podanie Śmiertelność w ciągu 7 dni
Toksyczność podostra Szczur 33 mg/kg m.c./dobę 7-14 dni Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
Hepatotoksyczność Królik 2-3 mg/kg m.c./dobę 2-4 tygodnie Uszkodzenie wątroby
Toksyczność mięśniowa Świnka morska 0,5-5 mg/kg m.c. Kilka tygodni Martwica mięśni
Toksyczność mięśniowa Pies 4 mg/kg m.c. Kilka tygodni Martwica mięśni
Wpływ na rozrodczość Mysz, chomik, królik Różne dawki Okres ciąży Rozszczep wargi/podniebienia
Wpływ na płód Szczur Różne dawki (podanie pozajelitowe) Okres ciąży Anomalie czaszki, szczęki i języka
Wpływ na spermatogenezę Różne modele 30 mg/dobę ≥ 4 tygodnie Odwracalne zaburzenia spermatogenezy
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl