Właściwości farmakokinetyczne leku Esotkaleno

Lek Esotkaleno, którego substancją czynną jest prednizon, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który warunkuje jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku, z odpowiednim pogrupowaniem danych według poszczególnych procesów.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym prednizon, będący substancją czynną leku Esotkaleno, ulega szybkiej i niemal całkowitej absorpcji z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w przedziale czasowym od 1 do 2 godzin po przyjęciu tabletki.²

Metabolizm pierwotnego przejścia

Istotną właściwością farmakokinetyczną prednizonu jest intensywny metabolizm pierwotnego przejścia przez wątrobę. Podczas tego procesu od 80% do 100% wchłoniętego prednizonu ulega biotransformacji do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Ten etap metabolizmu ma kluczowe znaczenie dla działania terapeutycznego leku, gdyż prednizolon stanowi aktywną formę leku.³

Wiązanie z białkami osocza

Po przejściu do krwiobiegu prednizolon wiąże się odwracalnie z białkami osocza. Głównymi białkami transportującymi lek są transkortyna (białko wiążące kortykosteroidy) oraz albumina. Wiązanie to ma charakter odwracalny, co wpływa na biodostępność wolnej, aktywnej farmakologicznie frakcji leku.⁴

Metabolizm wtórny

Prednizolon podlega dalszemu metabolizmowi, który odbywa się głównie w wątrobie. Procesy metaboliczne obejmują dwa główne szlaki biotransformacji:⁵

• Glukuronidacja – stanowi dominujący szlak metaboliczny, odpowiadający za około 70% przemian metabolicznych prednizolonu
• Siarczanowanie – wtórny szlak metaboliczny, odpowiadający za około 30% metabolizmu prednizolonu

Podczas procesów metabolicznych zachodzi również częściowa konwersja prednizolonu do innych metabolitów: 11ß,17ß-dihydroksyandrosta-1,4-dien-3-onu oraz 1,4-pregnadien-20-olu. Istotne jest, że powstałe metabolity są nieaktywne hormonalnie, co oznacza brak działania glukokortykosteroidowego.⁶

Wydalanie

Metabolity prednizonu/prednizolonu są wydalane z organizmu głównie przez nerki. Tylko minimalna ilość substancji czynnej (prednizonu) oraz jego aktywnego metabolitu (prednizolonu) pojawia się w moczu w postaci niezmienionej. Większość leku wydalana jest w formie nieaktywnych metabolitów.⁷

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania w fazie eliminacji prednizonu z osocza wynosi około 3 godzin. Należy jednak zwrócić uwagę, że w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby okres półtrwania może się wydłużać, co może wpływać na dawkowanie leku u pacjentów z niewydolnością wątroby.⁸

Czas działania terapeutycznego

Istotną cechą prednizonu jest fakt, że jego czas działania terapeutycznego jest znacząco dłuższy niż okres obecności w surowicy krwi. Po zastosowaniu średnich dawek terapeutycznych, działanie leku utrzymuje się przez okres od 18 do 36 godzin. Ta właściwość ma istotne znaczenie przy ustalaniu schematu dawkowania leku.⁹