Interakcje leku
Coxydyna 90 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Etorykoksyb (substancja czynna preparatu Coxydyna) może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z wieloma lekami poprzez mechanizmy farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę wszystkich istotnych interakcji lekowych. ¹

Interakcje farmakodynamiczne

Doustne leki przeciwzakrzepowe: U pacjentów długotrwale przyjmujących warfarynę, podawanie etorykoksybu w dawce 120 mg na dobę wiązało się z istotnym zwiększeniem (o około 13%) międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) czasu protrombinowego. Z tego powodu konieczne jest systematyczne monitorowanie parametrów krzepnięcia u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, szczególnie w początkowym okresie leczenia etorykoksybem lub po modyfikacji jego dawki. ²

Leki moczopędne, inhibitory ACE i antagoniści receptora angiotensyny II: NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać efekt terapeutyczny leków moczopędnych i innych leków przeciwnadciśnieniowych. U pacjentów z upośledzoną funkcją nerek (szczególnie pacjentów odwodnionych oraz osób w podeszłym wieku) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty receptora angiotensyny II wraz z lekami hamującymi cyklooksygenazę może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek, włącznie z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek. Zaburzenia te mają zwykle charakter odwracalny. Zaleca się ostrożność i odpowiednie nawodnienie pacjentów stosujących powyższą kombinację leków, a także rozważenie regularnego monitorowania funkcji nerek, szczególnie w początkowym okresie leczenia skojarzonego. ³

Kwas acetylosalicylowy: Etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę w stanie równowagi stacjonarnej nie wpływa na działanie przeciwpłytkowe małych dawek kwasu acetylosalicylowego (81 mg raz na dobę). Lek może być stosowany równolegle z małymi dawkami kwasu acetylosalicylowego stosowanymi profilaktycznie w chorobach sercowo-naczyniowych. Należy jednak pamiętać, że takie połączenie zwiększa ryzyko wystąpienia owrzodzeń przewodu pokarmowego i innych powikłań w porównaniu do monoterapii etorykoksybem. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym w dawkach wyższych niż profilaktyczne w chorobach układu krążenia ani z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. ⁴

Cyklosporyna i takrolimus: Pomimo braku bezpośrednich badań interakcji etorykoksybu z tymi lekami, wiadomo, że jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub takrolimusu z NLPZ może nasilać nefrotoksyczne działanie cyklosporyny i takrolimusu. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania etorykoksybu z tymi lekami należy ściśle monitorować czynność nerek. ⁵

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ etorykoksybu na parametry farmakokinetyczne innych leków

Lit: Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym etorykoksyb, zmniejszają wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z litem należy monitorować stężenie litu we krwi i dostosowywać jego dawkę zarówno w trakcie terapii skojarzonej, jak i po odstawieniu etorykoksybu. ⁶

Metotreksat: W badaniach klinicznych oceniano wpływ etorykoksybu w dawkach 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, podawanego raz na dobę przez 7 dni, na farmakokinetykę metotreksatu (7,5-20 mg/tydzień) u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Etorykoksyb w dawkach 60 mg i 90 mg nie wpływał na stężenie metotreksatu w osoczu ani na jego klirens nerkowy. Natomiast etorykoksyb w dawce 120 mg w jednym badaniu nie wywierał wpływu na stężenie metotreksatu, podczas gdy w innym badaniu zwiększał stężenie metotreksatu w osoczu o 28% oraz zmniejszał klirens nerkowy metotreksatu o 13%. Pacjentów otrzymujących jednocześnie etorykoksyb i metotreksat należy monitorować pod kątem potencjalnej toksyczności metotreksatu. ⁷

Doustne leki antykoncepcyjne: Etorykoksyb w dawce 60 mg, stosowany jednocześnie z doustnym lekiem antykoncepcyjnym zawierającym 35 μg etynyloestradiolu (EE) i 0,5-1 mg noretyndronu przez 21 dni, zwiększał wartość AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 37%. Natomiast etorykoksyb w dawce 120 mg stosowany z tym samym doustnym lekiem antykoncepcyjnym (jednocześnie lub w odstępie 12 godzin) powodował zwiększenie wartości AUC0-24h EE w stanie stacjonarnym o 50-60%. Przy doborze doustnego leku antykoncepcyjnego do stosowania z etorykoksybem należy uwzględnić to zwiększenie stężenia EE, które może podwyższać ryzyko działań niepożądanych związanych z doustnymi lekami antykoncepcyjnymi (np. żylnych incydentów zakrzepowych u kobiet z grupy ryzyka). ⁸

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ): Podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu w dawce 120 mg oraz hormonalnej terapii zastępczej zawierającej skoniugowane estrogeny (np. PREMARIN w dawce 0,625 mg) przez 28 dni, obserwowano zwiększenie średniej wartości AUC0-24h w stanie stacjonarnym niesprzężonych estrogenów: estronu (o 41%), ekwiliny (o 76%) i 17-β-estradiolu (o 22%). Wpływ etorykoksybu w dawkach terapeutycznych (30 mg, 60 mg i 90 mg) na te parametry nie został zbadany, jednak należy zakładać, że jest on mniejszy niż w przypadku dawki 120 mg. Zwiększenie stężenia estrogenów powinno być brane pod uwagę przy doborze hormonalnej terapii zastępczej u pacjentek przyjmujących etorykoksyb, gdyż może się to wiązać z podwyższonym ryzykiem działań niepożądanych związanych z HTZ. ⁹

Prednizon i prednizolon: W przeprowadzonych badaniach interakcji nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu etorykoksybu na farmakokinetykę prednizonu ani prednizolonu. ¹⁰

Digoksyna: Etorykoksyb w dawce 120 mg, podawany raz na dobę przez 10 dni u zdrowych ochotników, nie wpływał w stanie stacjonarnym na wartość AUC0-24h digoksyny ani na jej wydalanie nerkowe. Obserwowano natomiast zwiększenie stężenia maksymalnego (Cmax) digoksyny o około 33%, co u większości pacjentów nie miało znaczenia klinicznego. Niemniej jednak, pacjenci ze zwiększonym ryzykiem toksyczności digoksyny powinni być ściśle monitorowani podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu i digoksyny. ¹¹

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem sulfotransferaz

Etorykoksyb działa jako inhibitor ludzkiej sulfotransferazy, szczególnie izoformy SULT1E1, co może skutkować zwiększeniem stężenia etynyloestradiolu w surowicy. Ze względu na ograniczoną wiedzę na temat roli sulfotransferaz w metabolizmie leków, zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania etorykoksybu z lekami metabolizowanymi głównie przy udziale sulfotransferaz (np. salbutamol doustny, minoksydyl). ¹²

Wpływ etorykoksybu na leki metabolizowane z udziałem izoenzymów CYP

Badania in vitro wskazują, że etorykoksyb nie hamuje izoenzymów cytochromu P450 (CYP) 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 oraz 3A4. Badanie z udziałem zdrowych ochotników, którym podawano etorykoksyb w dawce 120 mg raz na dobę, nie wykazało zmian w aktywności wątrobowego izoenzymu CYP3A4, co oceniano na podstawie testu oddechowego po podaniu erytromycyny. ¹³

Wpływ innych leków na farmakokinetykę etorykoksybu

Etorykoksyb jest metabolizowany głównie z udziałem enzymów cytochromu P450, przede wszystkim izoenzymu CYP3A4. Badania in vitro sugerują, że CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19 również mogą katalizować procesy głównego szlaku metabolicznego etorykoksybu, jednak ich znaczenie in vivo nie zostało dokładnie określone. ¹⁴

Ketokonazol: Ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, podawany zdrowym ochotnikom w dawce 400 mg raz na dobę przez 11 dni, nie wpływał w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę pojedynczej dawki 60 mg etorykoksybu (zwiększenie AUC o 43%). ¹⁵

Worykonazol i mikonazol: Jednoczesne stosowanie worykonazolu (doustnie) lub mikonazolu (miejscowy żel doustny), silnych inhibitorów CYP3A4, z etorykoksybem powoduje niewielki wzrost ekspozycji na etorykoksyb, co według dostępnych danych naukowych nie ma znaczenia klinicznego. ¹⁶

Ryfampicyna: Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z ryfampicyną, silnym induktorem enzymów cytochromu P450, prowadzi do zmniejszenia stężenia etorykoksybu w osoczu o 65%. W rezultacie może dojść do nawrotu objawów choroby. Pomimo to nie zaleca się zwiększania dawki etorykoksybu powyżej dawek zalecanych w poszczególnych wskazaniach, gdyż nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania wyższych dawek etorykoksybu w połączeniu z ryfampicyną. ¹⁷

Leki zobojętniające: Leki zobojętniające kwas solny nie wpływają w sposób klinicznie istotny na farmakokinetykę etorykoksybu. ¹⁸

Interakcje etorykoksybu z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas leczenia etorykoksybem może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym owrzodzeń i krwawień. Alkohol, podobnie jak etorykoksyb, może wykazywać działanie drażniące na błonę śluzową żołądka i jelit, co w połączeniu z hamowaniem syntezy prostaglandyn przez NLPZ potęguje ryzyko uszkodzenia przewodu pokarmowego. ¹⁹

Ponadto, zarówno etorykoksyb jak i alkohol mogą wpływać na czynność wątroby. Etorykoksyb, jako lek metabolizowany głównie w wątrobie z udziałem izoenzymu CYP3A4, w połączeniu z alkoholem, który również jest metabolizowany wątrobowo, może teoretycznie prowadzić do zwiększenia obciążenia metabolicznego wątroby. ²⁰

Alkohol może również nasilać działanie hipotensyjne etorykoksybu poprzez swoje własne działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka epizodów niedociśnienia, szczególnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe. ²¹

Tabela interakcji etorykoksybu z wybranymi lekami