Dawkowanie i sposób podawania
Predasol 5 mg

Predasol (prednizolon) dostępny jest w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, a dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta. Początkowo stosuje się duże dawki (80-100 mg/dobę, 1,0-3,0 mg/kg/dobę) w ostrych stanach, które następnie redukuje się do dawki podtrzymującej (5-15 mg/dobę). W leczeniu substytucyjnym zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, a w zespole nadnerczowo-płciowym dawki przyjmuje się rano i wieczorem, z możliwością dodania fludrokortyzonu. W sytuacjach stresowych dawkę prednizolonu można zwiększyć nawet do 50 mg/dobę, a w stanach krytycznych (np. poród) nawet 10-krotnie. Całkowita dawka powinna być podawana rano (6-8:00), a w przypadku dużych dawek podzielona na 2-4 dawki.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. astma oskrzelowa
  6. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  7. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  8. chłoniak nieziarniczy
  9. choroba Addisona
  10. choroba Behçeta
  11. choroba Leśniowskiego-Crohna
  12. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  13. dziedziczne pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  14. enteropatyczne zapalenie stawów
  15. eozynofilowe zapalenie powięzi
  16. erytrodermia
  17. gruźlica płuc
  18. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  19. guzkowe zapalenie tętnic
  20. hiperkalcemia w przebiegu podstawowej choroby nowotworowej
  21. idiopatyczne zwłóknienie pozaotrzewnowe
  22. łagodny pemfigoid błon śluzowych
  23. linijna IgA dermatoza
  24. liszaj czerwony rumieniowaty
  25. liszajec opryszczkowaty
  26. łupież czerwony mieszkowy
  27. łuszczyca krostkowa
  28. łuszczycowe zapalenie stawów
  29. makroglobulinemia Waldenströma
  30. miastenia
  31. mieszana choroba tkanki łącznej
  32. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  33. naczyniak krwionośny jamisty
  34. napady zgięciowe
  35. neuropatia nerwu wzrokowego
  36. niedobór ACTH
  37. niewydolność kory nadnerczy
  38. obrzęk naczynioruchowy
  39. odrzucenie przeszczepu
  40. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  41. oparzenia przełyku substancjami żrącymi
  42. oparzenia związkami zasadowymi
  43. opryszczka ciążowa
  44. orbitopatia tarczycowa
  45. ostra białaczka limfoblastyczna
  46. ostra małopłytkowość przemijająca
  47. ostra uogólniona osutka krostkowa
  48. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  49. pęcherzyca zwykła
  50. pemfigoid pęcherzowy
  51. piodermia zgorzelinowa
  52. podgłośniowe zapalenie krtani
  53. podostra postać skórna tocznia rumieniowatego
  54. pokrzywka
  55. polimialgia reumatyczna
  56. polineuropatia w przebiegu gammapatii monoklonalnej
  57. profilaktyka zespołu zaburzeń oddychania u wcześniaków
  58. przewlekła białaczka limfatyczna
  59. przewlekła obturacyjna choroba płuc
  60. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  61. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrząstkowe
  62. przewlekłe zapalenie ciała rzęskowego
  63. przewlekły toczeń rumieniowaty krążkowy
  64. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  65. przyłuszczyca
  66. pyłkowica
  67. reakcja Jarischa-Herxheimera
  68. reakcje anafilaktoidalne
  69. reaktywne zapalenie stawów
  70. reumatoidalne zapalenie stawów
  71. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  72. rumień guzowaty
  73. rzekomy guz oczodołu
  74. samoistna plamica małopłytkowa
  75. sarkoidoza
  76. śródmiąższowe choroby płuc
  77. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  78. stan po usunięciu nadnerczy
  79. stany stresowe po długotrwałym leczeniu kortykosteroidami
  80. stany toksyczne w przebiegu ciężkich chorób zakaźnych
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. terapia paliatywna chorób nowotworowych
  85. toczeń rumieniowaty układowy
  86. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  87. twardzina układowa
  88. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  89. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  90. współczulne zapalenie naczyniówki
  91. wymioty wywołane cytostatykami
  92. wyprysk atopowy
  93. wyprysk bakteryjny
  94. wyprysk kontaktowy
  95. wysypka polekowa
  96. zapalenie błony naczyniowej
  97. zapalenie nadtwardówki
  98. zapalenie rogówki
  99. zapalenie serca w przebiegu gorączki reumatycznej
  100. zapalenie skórno-mięśniowe
  101. zapalenie stawów kręgosłupa
  102. zapalenie stawów w przebiegu sarkoidozy
  103. zapalenie tętnicy skroniowej
  104. zapalenie twardówki
  105. zapalenie wielomięśniowe
  106. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  107. zespół Churga i Strauss
  108. zespół Goodpasture’a
  109. zespół Harady
  110. zespół nadnerczowo-płciowy
  111. zespół Sézary'ego
  112. zespół Tolosa-Hunta
  113. zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
  114. ziarnica złośliwa
  115. ziarniniakowatość Wegenera
  116. ziarniniakowe zapalenie warg
  117. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie leku Predasol

Predasol (prednizolon) dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg, 10 mg i 20 mg w postaci tabletek. Dawkowanie tego leku wymaga indywidualnego podejścia i zależy od rodzaju oraz nasilenia choroby, a także indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. Tabletki posiadają linie podziału, które umożliwiają stosowanie odpowiednich dawek pojedynczych w zależności od potrzeb terapeutycznych.1

Zasady ogólne dawkowania

Leczenie rozpoczyna się zwykle od stosunkowo dużych dawek początkowych, które powinny być znacząco większe w ostrych i ciężkich przypadkach choroby niż w schorzeniach przewlekłych. W zależności od odpowiedzi klinicznej i reakcji pacjenta na leczenie, dawkowanie można indywidualnie i szybko zredukować do możliwie najmniejszej dawki podtrzymującej, która zwykle mieści się w zakresie 5-15 mg prednizolonu na dobę. Szczególnie w przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe stosowanie małych dawek podtrzymujących.2

Dawkowanie w leczeniu substytucyjnym

W leczeniu substytucyjnym (poza okresem wzrostu) zalecane dawkowanie wynosi 5 do 7,5 mg prednizolonu na dobę, podzielone na dwie dawki pojedyncze przyjmowane rano i w południe. W zespole nadnerczowo-płciowym dawki powinny być przyjmowane rano i wieczorem, przy czym dawka wieczorna ma na celu zmniejszenie nocnego zwiększenia poziomu ACTH, co zapobiega rozrostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby należy dodatkowo podawać mineralokortykoid (fludrokortyzon).3

W przypadku szczególnego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja) lub występujących jednocześnie zakażeń, może być konieczne 2-3-krotne zwiększenie dawki, a w skrajnych przypadkach (np. poród) – nawet 10-krotne zwiększenie dawki.4

W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami może być konieczne podawanie do 50 mg prednizolonu na dobę we właściwym czasie. Dawkę należy następnie zmniejszać przez okres kilku dni.5

Dawkowanie w farmakoterapii

Tabela dawkowania dla dorosłych

Kategoria dawki Dawka (mg na dobę) Dawka (mg/kg masy ciała na dobę)
Duże 80 – 100 (250) 1,0 – 3,0
Średnie 40 – 80 0,5 – 1,0
Małe 10 – 40 0,25 – 0,5
Bardzo małe 1,5 – 7,5 (10) ./.
Chemioterapia skojarzona Patrz schemat dawkowania „e” (SD: e)

Całkowita dawka dobowa powinna być przyjmowana wcześnie rano między godz. 6.00 a 8.00, co jest zgodne z naturalnym rytmem dobowym organizmu. W zależności od schorzenia duże dawki dobowe można podzielić na 2-4 dawki pojedyncze, a średnie dawki dobowe na 2-3 dawki pojedyncze.6

Tabela dawkowania dla dzieci

Kategoria dawki Dawka (mg/kg masy ciała na dobę)
Duże 2 – 3
Średnie 1 – 2
Podtrzymujące 0,25

U dzieci w okresie wzrostu leczenie powinno być, jeśli to możliwe, prowadzone w schemacie naprzemiennym lub przerywanym. W szczególnych przypadkach, takich jak napady zgięciowe (zespół Westa), można odstąpić od tego zalecenia.7

Redukcja dawki

Po uzyskaniu zamierzonego działania klinicznego należy rozpocząć zmniejszanie dawki, dostosowując tempo redukcji do choroby podstawowej. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka dawek pojedynczych, należy najpierw zmniejszyć dawkę wieczorną, a następnie dawkę południową (jeśli dotyczy). Redukcja dawki powinna być prowadzona początkowo nieco szybciej, a następnie wolniej od dawki około 25 mg na dobę. Sytuacja kliniczna decyduje o tym, czy należy zakończyć podawanie leku, czy kontynuować stosowanie dawek podtrzymujących.8

Jako wytyczne zmniejszania dawkowania, wraz z monitorowaniem nasilenia choroby, mogą służyć następujące etapy:9

  • ponad 30 mg na dobę – redukcja o 10 mg co 2-5 dni
  • od 30 do 15 mg na dobę – redukcja o 5 mg co tydzień
  • od 15 do 10 mg na dobę – redukcja o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
  • od 10 do 6 mg na dobę – redukcja o 1 mg co 2-4 tygodnie
  • poniżej 6 mg na dobę – redukcja o 0,5 mg co 4-8 tygodni10

Leczenie dużymi i największymi dawkami, trwające przez kilka dni, może zostać zakończone bez konieczności stopniowego zmniejszania dawek, w zależności od choroby podstawowej i klinicznej odpowiedzi pacjenta.11

Schemat dawkowania w chemioterapii skojarzonej

Leczenie w ramach chemioterapii skojarzonej, we wskazaniach onkologicznych, powinno być oparte na aktualnie obowiązujących protokołach. W takich przypadkach prednizolon jest zwykle podawany w dawce pojedynczej, bez konieczności stopniowego zmniejszania dawki na zakończenie leczenia.12

Przykłady dawkowania prednizolonu w ustalonych protokołach chemioterapii:13

Sposób podawania leku

Tabletki Predasol należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu. Należy je połykać w całości, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.18

Czas trwania leczenia

Podczas leczenia produktem Predasol należy rozważyć możliwość podawania leku w schemacie naprzemiennym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu zadowalającego wyniku leczenia, dawkę leku zmniejsza się do wymaganej dawki podtrzymującej lub leczenie zostaje zakończone, przy jednoczesnej kontroli czynności nadnerczy.19

Szczególne grupy pacjentów

W przypadku pacjentów z niedoczynnością tarczycy lub marskością wątroby mogą być wystarczające względnie małe dawki lub może być konieczne zmniejszenie dawki.20

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl