egzema
Egzema (wyprysk) to przewlekła, zapalna choroba skóry charakteryzująca się świądem, zaczerwienieniem i obecnością zmian skórnych o różnym charakterze. W przebiegu egzemy można obserwować zarówno zmiany ostre (rumień, obrzęk, pęcherzyki, nadżerki, sączenie), jak i przewlekłe (lichenifikacja, złuszczanie, przebarwienia).
Wyróżnia się kilka rodzajów egzemy, w tym atopowe zapalenie skóry (AZS), wyprysk kontaktowy (alergiczny i z podrażnienia), wyprysk potnicowy, pieniążkowaty i zastoinowy. Patogeneza egzemy jest złożona i obejmuje zarówno czynniki genetyczne, immunologiczne, jak i środowiskowe, które prowadzą do zaburzenia bariery naskórkowej i rozwoju stanu zapalnego.
Diagnostyka egzemy opiera się głównie na obrazie klinicznym, wywiadzie i testach płatkowych w przypadku podejrzenia alergicznego wyprysku kontaktowego. Leczenie obejmuje unikanie czynników drażniących, odpowiednią pielęgnację skóry, miejscowe preparaty przeciwzapalne (glikokortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny), leki przeciwhistaminowe oraz w ciężkich przypadkach – terapię ogólnoustrojową (cyklosporyna, dupilumab, metotreksat).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – HAL Allergy Prick Test
HAL Allergy Prick Test to roztwór do skórnych prób punktowych zawierający wyciągi alergenowe o stężeniau wyrażanym w Jednostkach Alergenowych/ml (AU/ml) oraz kontrolę dodatnią w postaci dichlorowodorku histaminy. Test służy do diagnostyki alergii, jednak jego wykonanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują: gorączkę, ciężkie ostre objawy alergiczne, stosowanie leków immunosupresyjnych i beta-blokerów, a także obecność zmian skórnych takich jak ostra lub przewlekła egzema, wtórne zapalenie skóry, uogólniona pokrzywka oraz nadwrażliwość na substancje pomocnicze preparatu. Test nie jest zalecany u dzieci poniżej 5. roku życia ze względu na trudności w interpretacji wyników i zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
beta-adrenolityk, diagnostyka alergii, dichlorowodorek histaminy, egzema, gorączka, infekcja, jednostka alergenowa, lek antyhistaminowy, lek immunosupresyjny, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja systemowa, reaktywność skóry, skórna próba punktowa, systemowa reakcja alergiczna, układ immunologiczny, wyciąg alergenowy, zmiana pokrzywkowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Viprosal B –
Maść Viprosal B zawiera jad żmii zygzakowatej (0,05 j.m./g), kamforę racemiczną (30 mg/g), olejek terpentynowy (30 mg/g) oraz kwas salicylowy (10 mg/g). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym alkohol cetostearylowy, a także u osób z uszkodzoną skórą – owrzodzoną, z aktywnymi schorzeniami dermatologicznymi (egzema, łuszczyca, infekcje, rany otwarte). Ze względu na potencjalny wpływ na układ krążenia, Viprosal B nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami krążenia mózgowego (np. po udarze, TIA), wieńcowego (choroba niedokrwienna serca, po zawale) oraz u osób ze skłonnością do skurczów naczyń (objaw Raynauda, angiospazmy). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi dysfunkcjami wątroby i nerek, ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza z powodu metabolizmu kwasu salicylowego w tych narządach.
alkohol cetostearylowy, atopowe zapalenie skóry, choroba niedokrwienna serca, egzema, infekcja skórna, jad żmii zygzakowatej, kamfora racemiczna, kwas salicylowy, lek przeciwzakrzepowy, łuszczyca, nadwrażliwość na składniki, objaw Raynauda, olejek terpentynowy, owrzodzenie skóry, reakcja nadwrażliwości, TIA, udar mózgu, uszkodzenie nerek, uszkodzenie skóry, uszkodzenie wątroby, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie krążenia wieńcowego, zaburzenie mikrokrążenia, zapalenie skóry, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Izotziaja 0,5 mg/g
Przed zastosowaniem żelu Izotziaja zawierającego 0,5 mg/g izotretynoiny, konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym nadwrażliwości na izotretynoinę lub substancje pomocnicze, takie jak butylohydroksytoluen (0,50 mg/g) i etanol 96% (922,5 mg/g), które mogą powodować miejscowe podrażnienia. Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży, planujących ciążę oraz karmiących piersią ze względu na silne działanie teratogenne i możliwość przenikania do mleka matki. Przed terapią u kobiet w wieku rozrodczym zaleca się potwierdzenie braku ciąży, a w razie wątpliwości wykonanie testu ciążowego.
butylohydroksytoluen, choroba skóry, dermatoza, działanie fotouczulające, działanie teratogenne, egzema, etanol, fotoprotekcja, izotretynoina, laktacja, nadwrażliwość na izotretynoinę, pochodna retinoidu, podrażnienie skóry, preparat złuszczający, promieniowanie słoneczne, przenikanie do mleka matki, substancja pomocnicza, uszkodzenie naskórka, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Balanitis – Etiologia i przyczyny
Balanitis, czyli zapalenie żołędzi prącia, to stan zapalny obejmujący głównie żołądź, częściej występujący u mężczyzn nieobrzezanych, z częstością 3-11% w populacji. Etiologia jest wieloczynnikowa, z dominującą rolą infekcji grzybiczych, zwłaszcza Candida albicans, które proliferują w ciepłym, wilgotnym środowisku pod napletkiem, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, gdzie glukozuria sprzyja rozwojowi drobnoustrojów. Zakażenia bakteryjne (Bacteroides, Streptococcus, Staphylococcus, Gardnerella vaginalis) oraz infekcje przenoszone drogą płciową (Chlamydia trachomatis, Neisseria gonorrhoeae, Treponema pallidum, HSV, HPV, Trichomonas vaginalis, Mycoplasma genitalium, Haemophilus ducreyi) również odgrywają istotną rolę. Poza infekcjami, balanitis może być wywołane przez czynniki drażniące (mydła, detergenty, lateks, spermicydy), dermatozy (łuszczyca, egzema, liszaj płaski i twardzinowy, balanitis xerotica obliterans) oraz specyficzne formy zapalenia, takie jak balanitis Zoona czy balanitis circinata. Czynniki ryzyka obejmują niedostateczną higienę, stulejkę, cukrzycę (zwłaszcza u pacjentów stosujących inhibitory SGLT-2), otyłość, obniżoną odporność oraz brak obrzezania, który znacząco zwiększa ryzyko rozwoju balanitis poprzez sprzyjanie akumulacji smegmy i mikroorganizmów.
Przewlekłe zapalenie żołędzi wiąże się z 3,8-krotnym wzrostem ryzyka rozwoju raka prącia, w tym raka podstawnokomórkowego, płaskonabłonkowego, mięsaków Kaposiego oraz choroby Pageta pozasutkowej. Szczególnie u osób starszych z przewlekłym balanitis należy rozważyć obecność śródnabłonkowej neoplazji prącia (PeIN) oraz infekcji HPV wysokiego ryzyka. Diagnostyka powinna uwzględniać różnicowanie przyczyn infekcyjnych i nieinfekcyjnych, a leczenie dostosowane do etiologii, z uwzględnieniem kontroli cukrzycy i eliminacji czynników drażniących. Profilaktyka obejmuje edukację higieniczną, rozważenie obrzezania u pacjentów z nawracającymi epizodami oraz monitorowanie zmian skórnych pod kątem transformacji nowotworowej.
Bacteroides, balanitis, balanitis circinata, balanitis xerotica obliterans, Balanitis Zoona, balanoposthitis, Candida albicans, Chlamydia trachomatis, choroba Pageta pozasutkowa, dapagliflozyna, dwoinka rzeżączki, egzema, Gardnerella vaginalis, Haemophilus ducreyi, inhibitor SGLT-2, krętek blady, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łuszczyca, mięsak Kaposiego, Mycoplasma genitalium, Neisseria gonorrhoeae, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, reaktywne zapalenie stawów, rzęsistek pochwowy, smegma, spermicyd, śródnabłonkowa neoplazja prącia, Staphylococcus, Streptococcus, stulejka, świerzb, Treponema pallidum, wirus brodawczaka ludzkiego, wirus opryszczki pospolitej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cartexan 400 mg
Chondroityny sodu siarczan, substancja czynna leku Cartexan 400 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Działania niepożądane występują rzadko (≥1/10 000, <1/1000) lub bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak ból górnej części brzucha, nudności oraz biegunka. Bardzo rzadkie reakcje skórne i alergiczne obejmują rumień, świąd, grudkowate wykwity, pokrzywkę, egzemę oraz reakcje nadwrażliwości. Wśród zaburzeń ogólnych i miejscowych odnotowano bardzo rzadki obrzęk, manifestujący się opuchlizną w miejscu podania.
biegunka, ból nadbrzusza, Cartexan, chondroityna sodu siarczan, egzema, mdłości, monitorowanie działań niepożądanych, obrzęk, pokrzywka, reakcje alergiczne skórne, rumień, świąd skóry, system MedDRA, wykwity grudkowe, zaburzenia ogólne, zaburzenia skóry, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Korzeń arcydzięgla – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń arcydzięgla (Angelica archangelica L.) jest składnikiem preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original, dostępnym w formie płynu doustnego oraz płynu do stosowania miejscowego. W przypadku podania doustnego przeciwwskazaniami są: nadwrażliwość na substancje czynne i pomocnicze preparatu, a także aktywne owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, ze względu na ryzyko nasilenia objawów. Preparat zawiera 66,8% (V/V) etanolu, co wymaga uwzględnienia przeciwwskazań związanych z alkoholem. Wskazane jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kontekście nadwrażliwości na składniki roślinne.
balsam peruwiański, choroba wrzodowa, egzema, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, liść melisy, nadwrażliwość na cynamon, olejek lotny, oparzenie, płyn doustny, płyn na skórę, preparat leczniczy, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asubtela 3 mg + 0,03 mg
Lek Asubtela, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, który może powodować poważne działania niepożądane, w tym zakrzepowo-zatorowe powikłania zagrażające życiu, takie jak żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (zawał mięśnia sercowego), udar mózgu oraz nadciśnienie tętnicze. Dodatkowo, stosowanie leku wiąże się z ryzykiem nowotworów wątroby, zaburzeń czynności wątroby oraz nieznacznie zwiększoną częstością rozpoznawania raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Występowanie lub nasilenie chorób takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, migrena, mięśniaki macicy, toczeń rumieniowaty układowy czy zespół hemolityczno-mocznicowy wymaga szczególnej uwagi podczas terapii.
astma, biegunka, ból głowy, ból piersi, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon i etynyloestradiol, egzema, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nastrój depresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, nudność, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, środek antykoncepcyjny, świąd, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydzielina z piersi, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Melisana Klosterfrau –
Melisana Klosterfrau to preparat zawierający 62 mg olejków eterycznych z 12 różnych surowców roślinnych w alkoholowym roztworze o wysokiej zawartości etanolu (66,8% obj.). Ze względu na złożony skład i obecność alkoholu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, owrzodzeniami błony śluzowej przewodu pokarmowego, chorobami wątroby (marskość, zapalenie, stłuszczenie), chorobą alkoholową, urazami mózgu, epilepsją, a także u kobiet ciężarnych, karmiących piersią oraz dzieci. Olejki eteryczne mogą wywoływać reakcje alergiczne, szczególnie u osób uczulonych na rośliny z rodzin jasnotowatych, astrowatych, selerowatych, imbirowatych, mirtowatych, pieprzowatych, goryczkowatych, rutowatych i wawrzynowatych. Preparat nie powinien być stosowany na uszkodzoną skórę ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego i wchłaniania alkoholu do krwiobiegu.
choroba alkoholowa, choroba wątroby, ciśnienie śródczaszkowe, egzema, epilepsja, lek obniżający ciśnienie, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość, napad padaczkowy, olejek eteryczny, owrzodzenie błony śluzowej żołądka, próg drgawkowy, przepływ mózgowy, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, stan zapalny, stłuszczenie wątroby, uraz mózgu, uszkodzenie skóry, zapalenie wątroby, zespół alkoholowy płodu - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Epidemiologia
Zapalenie skóry (cellulitis) to ostre bakteryjne zakażenie skóry właściwej i tkanki podskórnej, często powikłujące rany, owrzodzenia lub dermatozy. W USA rocznie diagnozuje się ponad 14 milionów przypadków, generując koszty ambulatoryjne rzędu 3,7 mld USD oraz około 650 000 hospitalizacji. Zachorowalność waha się od 24,6 do 50 przypadków na 1000 osobolat, z wyższą częstością u osób powyżej 45 roku życia i sezonową predylekcją do cieplejszych miesięcy. Główne czynniki ryzyka to uszkodzenia skóry, cukrzyca, choroby naczyń obwodowych, obrzęk limfatyczny, immunosupresja oraz zakażenia MRSA. Nawracające zapalenie skóry dotyczy 8-20% pacjentów, a u osób z obrzękiem limfatycznym wskaźnik nawrotów sięga 56,6%. Etiologia bakteryjna w 15% przypadków obejmuje głównie β-hemolityczne paciorkowce i Staphylococcus aureus, z rosnącym udziałem CA-MRSA.
bakteriemia, choroba naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, egzema, HIV, infekcja skórna, infekcja skóry i tkanek miękkich, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, martwicze zapalenie powięzi, MRSA, obrzęk limfatyczny, ospa wietrzna, paciorkowiec beta-hemolityczny, półpasiec, przewlekła choroba nerek, przewlekła choroba wątroby, ropień, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, tkanka podskórna, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica zatoki jamistej, zapalenie skóry, zapalenie tkanki łącznej oczodołu, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ketoprofen LGO 25 mg/g
Ketoprofen LGO w postaci żelu (25 mg/g) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ketoprofen, inne NLPZ, kwas acetylosalicylowy oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię reakcji alergicznych, takich jak astma aspirynowa, alergiczny nieżyt nosa czy reakcje skórne po ketoprofenie, kwasie tiaprofenowym, fenofibracie, filtrach UV lub perfumach. Lek nie powinien być stosowany na uszkodzoną lub chorobowo zmienioną skórę (otwarte rany, egzema, trądzik), w okolicach oczu, na błony śluzowe oraz u dzieci i młodzieży poniżej 15 roku życia. Stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko niekorzystnego wpływu na rozwój płodu.
alergia skórna, alergiczny nieżyt nosa, aplikacja leku, astma, działanie niepożądane, egzema, farmakoterapia, fenofibrat, filtr UV, fotonadwrażliwość, ketoprofen, kwas acetylosalicylowy, kwas tiaprofenowy, nadwrażliwość na ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, opatrunek okluzyjny, reakcja fotoalergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, trądzik, trzeci trymestr ciąży - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki – Przeciwwskazania stosowania
Korzeń goryczki (Gentiana lutea L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Melisana Klosterfrau Original, Sinupret w formie kropli i tabletek drażowanych oraz Sinupret extract. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania tych preparatów jest nadwrażliwość na korzeń goryczki lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z chorobami wrzodowymi przewodu pokarmowego, w tym owrzodzeniem żołądka i dwunastnicy, które są wskazane jako przeciwwskazania w przypadku Melisana Klosterfrau Original oraz Sinupret extract. Wynika to z właściwości korzenia goryczki, który stymuluje wydzielanie kwasu żołądkowego, co może prowadzić do zaostrzenia objawów u pacjentów z nadkwaśnością, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz innymi schorzeniami związanymi z podwyższoną kwasowością soku żołądkowego.
aldehyd cynamonowy, balsam peruwiański, choroba wrzodowa, egzema, interakcja lekowa, korzeń goryczki, kwas żołądkowy, nadkwaśność, nadwrażliwość, opcja terapeutyczna, owrzodzenie żołądka, preparat leczniczy, rana otwarta, refluks żołądkowo-przełykowy, sekrecja kwasu żołądkowego, surowiec zielarski, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny, wywiad lekarski - Leksykon chorób i schorzeń
Swędzenie odbytu – Zapobieganie i profilaktyka
Pruritus ani to uporczywe swędzenie okolicy odbytu, nasilające się często nocą lub po defekacji. Profilaktyka opiera się na delikatnej, ale dokładnej higienie – oczyszczaniu wilgotnym, bezzapachowym papierem lub miękką ściereczką, unikaniu mydeł i silnego pocierania, a także utrzymaniu suchości skóry poprzez noszenie przewiewnej bawełnianej bielizny i częstą jej zmianę. Dieta powinna zawierać odpowiednią ilość błonnika oraz 1,5-2 litry wody dziennie, a także eliminować pokarmy nasilające świąd (kawa, alkohol, ostre przyprawy, czekolada, cytrusy, pomidory, napoje gazowane). Należy unikać kosmetyków i produktów drażniących, takich jak perfumowane mydła, kolorowy papier toaletowy czy chusteczki nawilżane z alkoholem. W terapii wspomagającej stosuje się maści barierowe z tlenkiem cynku, wazelinę oraz krótkotrwałe (do 7 dni) kremy z hydrokortyzonem 1% pod kontrolą lekarską.
biegunka, choroba przenoszona drogą płciową, cukrzyca, cykl świąd-drapanie, dermatologia, dezynfekcja, egzema, hemoroidy, hydrokortyzon, infekcja grzybicza, infekcja pasożytnicza, konsystencja stolca, krem przeciwgrzybiczy, krwawienie z odbytu, łuszczyca, owsiki, probiotyk, pruritus ani, stan zapalny, substancje drażniące, tlenek cynku, wypróżnienie, zakażenie skórne, zaparcie, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ucha zewnętrznego – Patofizjologia i mechanizm
Zapalenie ucha zewnętrznego (otitis externa) to stan zapalny przewodu słuchowego zewnętrznego, najczęściej wywołany infekcją bakteryjną, głównie przez Pseudomonas aeruginosa (41%) i Staphylococcus aureus (15%). Patogeneza opiera się na naruszeniu naturalnych mechanizmów obronnych przewodu słuchowego, takich jak obecność woskowiny, kwaśne pH (4-5) oraz enzymy przeciwbakteryjne. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na wilgoć (pływanie, kąpiele), mikrourazy skóry (np. czyszczenie patyczkami), choroby skóry (egzema, łuszczyca), cukrzycę oraz obniżoną odporność. Klinicznie wyróżnia się postać ostrą (<3 miesiące), przewlekłą (>3 miesiące) oraz złośliwą, zagrażającą życiu, szczególnie u pacjentów z cukrzycą i immunosupresją. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, wymazach mikrobiologicznych oraz badaniach obrazowych (TK, MRI) w przypadku podejrzenia powikłań.
alergia kontaktowa, antybiotyk miejscowy, Aspergillus, atopowe zapalenie skóry, błona bębenkowa, Candida albicans, cellulitis, cerumen, choroba skóry, cyprofloksacyna, egzema, infekcja grzybicza, infekcja polimikrobialna, klotrymazol, knot uszny, kortykosteroid miejscowy, krople do uszu, kwaśne pH, lek przeciwgrzybiczny, lizozym, łuszczyca, łyżeczka uszna, maceracja skóry, mikroangiopatia cukrzycowa, mikrouraz skóry, nadtlenek wodoru, neomycyna, nystatyna, otitis externa, polimyksyna B, porażenie nerwu twarzowego, przewlekłe zapalenie ucha zewnętrznego, przewód słuchowy zewnętrzny, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, ucho pływaka, woskowina, wyprysk, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie ucha zewnętrznego, złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego - Leksykon substancji czynnych
Chondroityna – Działania niepożądane
Chondroityna sodu siarczan, stosowana w preparatach takich jak Cartexan 400 mg i Structum 500 mg, charakteryzuje się stosunkowo dobrym profilem bezpieczeństwa, jednakże wykazuje różnice w częstości występowania działań niepożądanych pomiędzy tymi produktami. W badaniach klinicznych obejmujących 2244 pacjentów (w tym 1154 stosujących Structum) nie zaobserwowano działań niepożądanych o częstości „bardzo często” (≥1/10) ani „bardzo rzadko” (<1/10 000). Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty, występowały rzadko (≥1/10 000; <1/1000) przy stosowaniu Cartexan 400 mg, natomiast często (≥1/100; <1/10) przy stosowaniu Structum 500 mg. Reakcje alergiczne i skórne, w tym pokrzywka, wysypka, świąd, rumień oraz obrzęk naczynioruchowy, były bardzo rzadkie (<1/10 000) dla Cartexanu, a częste (≥1/100; <1/10) dla Structumu. Dodatkowo, zawroty głowy jako działanie niepożądane występowały często (≥1/100; <1/10) wyłącznie przy stosowaniu Structumu, co ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza u pacjentów prowadzących pojazdy lub wykonujących prace wymagające koncentracji.
biegunka, ból brzucha, ból górnej części brzucha, chondroityna sodu siarczan, działania niepożądane, egzema, mdłości, MedDRA, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, świąd skóry, wykwity grudkowe, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Dermografizm – Epidemiologia
Dermografizm jest najczęstszą formą pokrzywki indukowanej fizycznie, występującą u 2-5% populacji, a według niektórych źródeł nawet do 25%. Najczęściej dotyka młodych dorosłych, ze szczytem zachorowań w 2. i 3. dekadzie życia, z przewagą u kobiet (33% vs. 16% u mężczyzn). Występowanie dermografizmu zwiększa się w ciąży (zwłaszcza w II trymestrze), menopauzie, u dzieci atopowych, pacjentów z chorobą Behçeta, zespołem hipereozynofilowym, cukrzycą oraz zaburzeniami czynności tarczycy. Diagnostyka opiera się na teście prowokacyjnym, polegającym na mechanicznym podrażnieniu skóry i obserwacji reakcji w ciągu 5-7 minut, z wykorzystaniem narzędzi takich jak dermografometr, FricTest czy skin writometer. Patofizjologia wiąże się z nasilonym uwolnieniem IgE i IgM, będącym formą potrójnej odpowiedzi Lewisa.
alergiczne zapalenie skóry, alergolog, atopia, choroba Behçeta, cukrzyca, dermatolog, dermografizm, dermografometr, egzema, FricTest, immunoglobulina E, immunoglobulina M, lek przeciwhistaminowy, nadczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka fizyczna, pokrzywka indukowana fizycznie, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, potrójna odpowiedź Lewisa, przeciwciało monoklonalne, skin writometer, stres psychologiczny, test prowokacyjny, wykwit skórny, wyprysk, zaburzenia czynności tarczycy, zespół hipereozynofilowy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na zwierzęta domowe – Objawy
Alergia na zwierzęta domowe to immunologiczna nadwrażliwość na białka obecne w naskórku, ślinie, moczu lub odchodach zwierząt futerkowych i ptaków, manifestująca się objawami ze strony dróg oddechowych (kichanie, wyciek i przekrwienie błony śluzowej nosa, kaszel, świąd gardła), oczu (łzawienie, zaczerwienienie, obrzęk), skóry (świąd, pokrzywka, egzema) oraz układu oddechowego w przebiegu astmy (duszność, świszczący oddech, napady astmy). Objawy mogą pojawić się w ciągu 15-30 minut u osób o wysokiej wrażliwości lub po kilku dniach u osób z łagodną alergią, a ich nasilenie jest proporcjonalne do poziomu ekspozycji na alergeny. Alergeny kotów, zwłaszcza samic produkujących białko Fel d I, wywołują silniejsze reakcje niż alergeny psów. Alergeny mogą utrzymywać się w środowisku domowym do 6 miesięcy po usunięciu zwierzęcia, co utrudnia eliminację objawów. Leczenie obejmuje leki przeciwhistaminowe (działanie po 30 minutach), donosowe leki przeciwhistaminowe (działanie po 15-30 minutach) oraz donosowe kortykosteroidy (poprawa po co najmniej 2 tygodniach stosowania).
alergen, alergen zwierzęcy, alergia na koty, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, donosowy kortykosteroid, donosowy lek przeciwhistaminowy, duszność, dyskomfort, egzema, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość układu immunologicznego, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekłe zapalenie zatok, reakcja alergiczna, świszczący oddech, tolerancja immunologiczna, układ pokarmowy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na jajka – Objawy
Alergia na jajka jest jedną z najczęstszych alergii pokarmowych u niemowląt i małych dzieci, manifestującą się reakcjami skórnymi (pokrzywka, świąd, obrzęk, egzema), objawami ze strony układu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, dysfagia) oraz układu oddechowego (katar, kaszel, świszczący oddech, duszność). Reakcje mogą pojawić się w ciągu minut do kilku godzin po ekspozycji, a także w formie opóźnionej, nawet do kilku dni, często zaostrzając atopowe zapalenie skóry. Nasilenie objawów jest zmienne i może obejmować ciężkie reakcje anafilaktyczne, które stanowią około 12% wszystkich wstrząsów anafilaktycznych u dzieci i wymagają natychmiastowego podania epinefryny oraz interwencji szpitalnej. Czynniki wpływające na nasilenie reakcji to ilość spożytego jajka, stopień obróbki termicznej (surowe lub niedogotowane jajka wywołują silniejsze reakcje) oraz współistniejąca astma.
adrenalina, alergia na jajka, alergia pokarmowa, alergiczne zapalenie spojówek, anafilaksja, atopowe zapalenie skóry, autostrzykawka z adrenaliną, badania krwi, biegunka, ból brzucha, duszność, dysfagia, egzema, epinefryna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, próba prowokacyjna, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień, świąd skórny, świszczący oddech, swoiste IgE, testy skórne alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, wymioty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alyostal
Produkt leczniczy ALYOSTAL, dostępny jako roztwór do skórnych prób punktowych o stężeniu 100 IR/ml lub 100 IC/ml, jest stosowany w diagnostyce alergii, jednak wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia uogólnionych reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Testy powinny być wykonywane wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w warunkach umożliwiających natychmiastowe leczenie, z dostępnością epinefryny jako leku pierwszego wyboru. Preparatu nie zaleca się stosować u dzieci poniżej 4. roku życia, a u dzieci w wieku 1-4 lat wymagana jest indywidualna ocena korzyści i ryzyka. Testy są przeciwwskazane u pacjentów z gorączką, w ostrej fazie chorób alergicznych, po niedawnym ataku astmy oraz u osób przyjmujących beta-blokery, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub inhibitory MAO, które mogą wpływać na skuteczność epinefryny.
alergeny leszczyny, alergeny traw, Alternaria, ambrozja, atak astmy, AZS, beta-bloker, brzoza biała, bylica pospolita, dermografizm, egzema, epinefryna, inhibitor MAO, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, łuszczyca, mannitol, obrzęk gardła, obrzęk warg, olcha czarna, oliwka europejska, pokrzywka, reakcja alergiczna uogólniona, reakcja anafilaktyczna, roztocze kurzu domowego, świąd, test skórny punktowy - Leksykon chorób i schorzeń
Jąkanie – Epidemiologia
Jąkanie, jako powszechne zaburzenie mowy, charakteryzuje się zapadalnością w populacji dziecięcej na poziomie 8,5% do 3. roku życia, 11,2% do 4. roku życia oraz około 8% w całym okresie dzieciństwa, z całożyciową zapadalnością szacowaną na około 7-10%. Rozpowszechnienie jąkania jest najwyższe u dzieci w wieku 3-5 lat (2,73%), stopniowo maleje z wiekiem, osiągając 0,81% u dorosłych powyżej 21 roku życia. Stosunek płci męskiej do żeńskiej zmienia się dynamicznie: początkowo bliski 1:1, wzrasta do 5:1 w wieku szkolnym, co wskazuje na większą tendencję do samoistnego ustąpienia jąkania u dziewczynek. Wskaźnik naturalnego ustępowania jest wysoki, sięgając 75-80% w ciągu 12-24 miesięcy u dzieci w wieku 2-5 lat, a u dzieci rozpoczynających jąkanie przed 3,5 rokiem życia szansa na remisję jest jeszcze większa. Jąkanie najczęściej pojawia się między 2. a 7. rokiem życia, z 98% przypadków ujawniających się przed 10. rokiem życia.
astma, badanie epidemiologiczne, choroba atopowa, choroba współistniejąca, czynnik genetyczny, czynnik psychospołeczny, egzema, fobia społeczna, interwencja terapeutyczna, jąkanie, jąkanie przetrwałe, jąkanie rozwojowe, katar sienny, metoda diagnostyczna, narzędzie przesiewowe, niepłynność mowy, rozpowszechnienie, rozwój językowy, terapia logopedyczna, zaburzenie mowy, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie płynności mowy, zaburzenie psychiczne, zapadalność - Leksykon substancji czynnych
Kłącze galangi – Przeciwwskazania stosowania
Kłącze galangi (Alpinia officinarum Hance) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, występującym w stężeniu 285 mg/100 ml. Substancja ta, bogata w olejki lotne, posiada istotne przeciwwskazania do stosowania, które lekarz powinien uwzględnić przed zaleceniem terapii. Przede wszystkim przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na kłącze galangi lub inne składniki preparatu, w tym substancje pomocnicze, a także aktywne owrzodzenie żołądka i dwunastnicy. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz ocena stanu przewodu pokarmowego pacjenta, zwłaszcza w kontekście chorób wrzodowych, aby uniknąć powikłań związanych z podrażnieniem błony śluzowej.
aldehyd cynamonowy, alergia, Alpinia officinarum, balsam peruwiański, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, egzema, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat goździka, liść melisy, nadwrażliwość na substancje czynne, nasienie kardamonu, nasienie muszkatołowca, olejek lotny, oparzenie, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry, wywiad alergologiczny, Zingiberaceae - Leksykon chorób i schorzeń
Łupież piersiowy – Epidemiologia
Łupież piersiowy (seborrheic dermatitis) jest jedną z najczęstszych dermatoz wieku niemowlęcego, występującą bez predylekcji rasowej i płciowej. Choroba rozpoczyna się zwykle między 3 a 6 tygodniem życia, z częstością około 10% u niemowląt poniżej 1 miesiąca, osiągając szczyt około 70% w 3. miesiącu życia, a następnie stopniowo ustępuje do 7% w drugim roku życia i dalej do 4. roku życia. Czynniki ryzyka obejmują występowanie chorób atopowych w rodzinie oraz suchy klimat i wysoką temperaturę, które nasilają stan zapalny skóry. Łupież piersiowy ma przebieg samoograniczający się, z ustąpieniem objawów w ciągu 3-4 miesięcy u większości pacjentów, choć u około 8% niemowląt zmiany mogą utrzymywać się do 6-9 miesięcy lub dłużej. Utrzymywanie się zmian powyżej 12 miesięcy wymaga rozważenia innych rozpoznań i dalszej diagnostyki.
AIDS, astma, badanie epidemiologiczne, choroba atopowa, choroba Parkinsona, choroba samoograniczająca, czynnik ryzyka, diagnoza różnicowa, dystrybucja wiekowa, egzema, immunosupresja, łojotokowe zapalenie skóry, łupież, łupież piersiowy, nadzór epidemiologiczny, okres dojrzewania, placówka medyczna, populacja ogólna, stan zapalny, sucha skóra, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie HIV, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego – Przeciwwskazania stosowania
Olejek z kory cynamonowca cejlońskiego (Cinnamomi zeylanici corticis aetheroleum) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Aromatol, charakteryzujących się silnym działaniem biologicznym. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na olejek lub inne składniki preparatu. Preparaty te są przeciwwskazane u pacjentów z astmą oskrzelową, zwłaszcza w ciężkim przebiegu, oraz innymi schorzeniami układu oddechowego z nadwrażliwością dróg oddechowych, ze względu na ryzyko drażniącego działania i skurczu oskrzeli. Ze względu na wysoką zawartość etanolu (63-72% V/V) preparaty te nie powinny być stosowane u dzieci poniżej 12 roku życia, pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, a także u osób z ciężkimi uszkodzeniami wątroby, niedrożnością dróg żółciowych lub zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Wskazane jest również unikanie stosowania na uszkodzoną skórę, błony śluzowe oraz okolice oczu, ze względu na silne działanie drażniące i ryzyko nasilenia objawów chorobowych.
absorpcja systemowa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba alkoholowa, choroba wątroby, działanie drażniące, egzema, kamica żółciowa, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, olejek cynamonowy, oparzenie, podrażnienie spojówek, preparat złożony, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, terapia odwykowa, uszkodzenie naskórka, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od alkoholu, wyprysk, zapalenie pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Epiduo 0,1% + 2,5%
Preparat Epiduo żel, zawierający adapalen 0,1% oraz benzoilu nadtlenek 2,5%, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u pacjentek planujących ciążę ze względu na potencjalne działanie teratogenne adapalenu, retinoidu przenikającego przez łożysko. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży oraz zapewnienie skutecznej antykoncepcji. Kolejnym bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym glikol propylenowy (40 mg/g). Preparat może wywoływać miejscowe reakcje skórne, dlatego u pacjentów z historią nadwrażliwości lub skłonnością do podrażnień należy zachować ostrożność i monitorować stan skóry podczas leczenia.
adapalen, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane systemowe, działanie teratogenne, egzema, filtr przeciwsłoneczny, glikol propylenowy, miejscowe retinoidy, nadtlenek benzoilu, nadwrażliwość skóry, podrażnienie skóry, preparat przeciwtrądzikowy, promieniowanie UV, retinoidy, trądzik, uszkodzenie naskórka, wchłanianie przezskórne, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Pierwotny skórny chłoniak z komórek b – Zapobieganie i profilaktyka
Pierwotny skórny chłoniak z komórek B (CBCL) to rzadki nowotwór złośliwy wywodzący się z limfocytów B, manifestujący się głównie w obrębie skóry. Etiologia CBCL pozostaje niejasna, jednak zidentyfikowano czynniki ryzyka takie jak immunosupresja, zakażenie HIV oraz infekcja bakteriami Borrelia. Profilaktyka opiera się na utrzymaniu prawidłowej funkcji układu odpornościowego, unikaniu ekspozycji na HIV oraz regularnym samobadaniu skóry i kontrolach dermatologicznych, co umożliwia wczesne wykrycie zmian i poprawę rokowań. Diagnostyka powinna uwzględniać różnicowanie CBCL od innych dermatoz, takich jak łuszczyca czy egzema, aby uniknąć opóźnień w rozpoznaniu.
antygen CD20, atrofia skóry, chłoniak indolentny, egzema, lamiwudyna, limfocyt B, łuszczyca, łysienie, obniżona odporność, pierwotny skórny chłoniak strefy brzeżnej, pierwotny skórny chłoniak z komórek B, pierwotny skórny chłoniak z ośrodków rozmnażania, polichemioterapia, przeciwciało monoklonalne, radioterapia, rituximab, układ immunologiczny, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie HIV - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bufomix Easyhaler
Bufomix Easyhaler, zawierający budezonid 320 µg i formoterol fumaran dwuwodny 9 µg na dawkę inhalacyjną, wymaga ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane miejscowe i ogólnoustrojowe, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Nagłe przerwanie terapii jest niewskazane i powinno być zastąpione stopniowym zmniejszaniem dawki, aby uniknąć pogorszenia kontroli astmy lub POChP. W przypadku nasilonych objawów lub stosowania maksymalnej dawki konieczna jest ponowna ocena leczenia. Paradoksalny skurcz oskrzeli, objawiający się natychmiastowym nasileniem duszności, wymaga natychmiastowego przerwania leku i wdrożenia alternatywnej terapii. Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów może prowadzić do zespołu Cushinga, supresji nadnerczy, zahamowania wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości, zaćmy, jaskry oraz zaburzeń psychologicznych.
białko mleka, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, ciężka hipokaliemia, cukrzyca, egzema, formoterol, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kardiomiopatia przerostowa, kryzys nadnerczowy, leki rozszerzające oskrzela, monitorowanie wzrostu, nadciśnienie tętnicze, niski BMI, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, palenie tytoniu, paradoksalny skurcz oskrzeli, płukanie jamy ustnej, POChP, stopniowe zmniejszanie dawki, supresja nadnerczy, tachyarytmia, tętniak, tyreotoksykoza, wydłużony odstęp QTc, wziewne kortykosteroidy, zaburzenia czynności nadnerczy, zaburzenia psychoruchowe, zaburzenia widzenia, zahamowanie wzrostu, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zwężenie aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibured 50 mg/g (5%)
Ibuprofen w postaci żelu (Ibured, 50 mg/g) posiada liczne przeciwwskazania, które są kluczowe dla bezpiecznego stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ibuprofen lub substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy, oraz reakcje nadwrażliwości na inne NLPZ, takie jak kwas acetylosalicylowy. Objawy takie jak astma oskrzelowa indukowana NLPZ, skurcz oskrzeli, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka wykluczają stosowanie leku. Żel jest także przeciwwskazany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu oraz inne powikłania układu krążenia i nerwowego. Ponadto, preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną skórę (rany, otarcia, infekcje, egzemy, oparzenia), aby uniknąć zwiększonego wchłaniania i działań ogólnoustrojowych oraz nasilenia miejscowego podrażnienia.
alkohol benzylowy, astma oskrzelowa, choroba alergiczna, choroba skóry, działanie ogólnoustrojowe, egzema, ibuprofen, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, oparzenie, opatrunek okluzyjny, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewlekłe schorzenie układu oddechowego, reakcja fotouczulająca, skurcz oskrzeli, stan zapalny skóry, trzeci trymestr ciąży, uszkodzona skóra - Leksykon leków
Działania niepożądane – DIKY 4% 40 mg/g
DIKY 4% (40 mg/g, aerozol na skórę) zawiera diklofenak sodu i jest stosowany miejscowo w formie przezroczystego roztworu, który po aplikacji zmienia konsystencję na żelową. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia dermatologiczne, takie jak wysypka, egzema, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe) oraz świąd, który w badaniach klinicznych występował z częstością 0,9%. Długotrwałe stosowanie powyżej 3 tygodni lub aplikacja na powierzchnie skóry przekraczające 600 cm² może prowadzić do uogólnionych działań niepożądanych, w tym dolegliwości gastrycznych (ból brzucha, niestrawność) oraz zaburzeń funkcji nerek. Rzadkie reakcje obejmują nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, wysypkę krostkową, astmę oraz reakcje nadwrażliwości na światło.
alergia na soję, astma, ból brzucha, diklofenak sodu, działanie niepożądane, egzema, etanol bezwodny, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, lecytyna sojowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, skręcenie stawu skokowego, skurcz oskrzeli, sucha skóra, świąd, uczucie pieczenia, wysypka, wysypka krostkowa, zaburzenie dermatologiczne, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie żołądka, zapalenie skóry, zapalenie skóry pęcherzowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tixteller 550 mg
Przedawkowanie ryfaksyminy, substancji czynnej Tixteller 550 mg, charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, nawet przy dawkach przekraczających standardowe wartości terapeutyczne. Badania kliniczne wykazały tolerancję dawek do 1800 mg/dobę u pacjentów z biegunką podróżnych oraz do 2400 mg/dobę przez 7 dni u osób z prawidłową florą bakteryjną, bez wystąpienia ciężkich objawów klinicznych. Mimo braku udokumentowanych przypadków przedawkowania, potencjalne działania niepożądane obejmują zmiany skórne (wysypki, świąd, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (skurcze mięśni, bóle stawów i pleców), dysfunkcje nerek (dysuria, częstomocz, białkomocz), obrzęki obwodowe, a także zaburzenia parametrów krzepnięcia krwi (INR). Objawy te mogą nasilać się przy znacznym przekroczeniu dawek.
astenia, białkomocz, biegunka podróżnych, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, czas protrombinowy, częstomocz, dysuria, egzema, flora bakteryjna, gorączka, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek przeciwzakrzepowy, obrzęk, obrzęk obwodowy, parametr koagulologiczny, ryfaksymina, skurcz mięśni, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agomelatine NeuroPharma 25 mg
Agomelatyna w dawce 25 mg, stosowana w leczeniu depresji, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi lub umiarkowanymi działaniami niepożądanymi, które pojawiają się najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i mają charakter przemijający. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy, nudności oraz zawroty głowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalną hepatotoksyczność leku, z podwyższonymi wartościami enzymów wątrobowych AlAT i AspAT przekraczającymi 3-krotnie górną granicę normy u 1,2% pacjentów przy dawce 25 mg i 2,6% przy dawce 50 mg, co wymaga systematycznego monitorowania funkcji wątroby przed i w trakcie leczenia. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują zapalenie wątroby, niewydolność wątroby oraz żółtaczkę.
Agomelatyna może również wywoływać działania niepożądane ze strony układu nerwowego i psychicznego, takie jak lęk, nietypowe sny (często), myśli lub zachowania samobójcze, pobudzenie, agresja, koszmary senne (niezbyt często) oraz omamy (rzadko). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, biegunkę, zaparcia i ból brzucha, a ze strony skóry – egzemy, świąd i reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy wymagający natychmiastowej interwencji. Inne zgłaszane objawy to zmęczenie, ból pleców, zatrzymanie moczu (rzadko) oraz zmiany masy ciała. Ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym hepatotoksyczności i zachowań samobójczych, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów podczas terapii agomelatyną.
agomelatyna, agresja, akatyzja, AlAT, AspAT, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, depresja, działanie niepożądane, egzema, enzym wątrobowy, fosfataza zasadowa, GGT, hepatotoksyczność, koszmar senny, lęk, migrena, myśli samobójcze, nietypowy sen, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, omam, parestezja, pobudzenie, reakcja alergiczna, reakcja skórna, senność, świąd, szum uszny, tabletka powlekana, wymioty, wysypka rumieniowata, wzmożone pocenie, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół niespokojnych nóg, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Evastix 10 mg
Ebastyna, substancja czynna preparatu Evastix (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 10 mg i 20 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 5708 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są suchość w jamie ustnej oraz senność (często, ≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane objawy to bóle głowy, a niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zawroty głowy, hipoestezja, zaburzenia smaku, nerwowość, bezsenność, kołatanie serca, tachykardia, krwawienie z nosa, zapalenie gardła, nudności, wymioty, ból brzucha, pokrzywka, wysypka, zapalenie skóry, zaburzenia miesiączkowania, obrzęk, astenia oraz zwiększenie masy ciała. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) występują poważniejsze reakcje, takie jak zapalenie wątroby, cholestaza oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (aminotransferazy, gamma-GT, fosfataza alkaliczna, bilirubina), a także egzema i bolesne miesiączkowanie. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, są bardzo rzadkie (<1/10 000), ale potencjalnie zagrażające życiu i wymagają natychmiastowej interwencji.
aminotransferazy, anafilaksja, astenia, bezsenność, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, cholestaza, dysgeuzja, dysmenorrhea, ebastyna, egzema, epistaxis, fenyloketonuria, fosfataza alkaliczna, gamma-GT, hepatotoksyczność, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość w jamie ustnej, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zwiększenie łaknienia - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd odbytu – Etiologia i przyczyny
Świąd odbytu (pruritus ani) jest powszechnym objawem, często związanym z wieloma etiologiami, zarówno miejscowymi, jak i ogólnoustrojowymi. Występuje u około 5% populacji, z przewagą mężczyzn w wieku 40-60 lat. Przyczyny miejscowe obejmują czynniki drażniące takie jak zanieczyszczenie kałem, nadmierna higiena, czynniki chemiczne (perfumowane mydła, detergenty, preparaty doodbytnicze), nadmierna wilgotność oraz dieta (kawa, herbata, alkohol, produkty mleczne, owoce cytrusowe, przyprawy). Choroby proktologiczne, takie jak hemoroidy, szczeliny odbytu, przetoki, brodawki, wypadanie odbytnicy i ropnie okołoodbytowe, stanowią istotną grupę przyczyn, występującą u nawet 52% pacjentów. Infekcje grzybicze (do 15% przypadków), owsiki, infekcje bakteryjne i przenoszone drogą płciową również mogą wywoływać świąd. Ponadto, choroby dermatologiczne (łuszczyca, egzema, kontaktowe zapalenie skóry, liszaj płaski) oraz schorzenia ogólnoustrojowe (cukrzyca, choroby wątroby, tarczycy, hematologiczne, zapalne jelit, niewydolność nerek) mogą manifestować się tym objawem.
antybiotyk, błędne koło świądu, brodawka odbytu, choroba Bowena, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby, cukrzyca, czynnik dietetyczny, czynnik drażniący, drożdżyca, egzema, hemoroid, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja przenoszona drogą płciową, inkontynencja, kandydoza, kolchicyna, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lek przeczyszczający, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nadczynność tarczycy, neomycyna, nietrzymanie kału, niewydolność nerek, owsik, pruritus ani, przetoka odbytnicza, rak płaskonabłonkowy, ropień okołoodbytowy, schorzenie proktologiczne, świąd idiopatyczny, świąd odbytu, świerzb, szczelina odbytu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wszawica łonowa, wtórny świąd odbytu, wypadanie odbytnicy, zaburzenie hematologiczne, zakażenie paciorkowcowe, zanieczyszczenie kałem, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Epiduo
Produkt leczniczy Epiduo, zawierający adapalen 0,1% oraz benzoilu nadtlenek 2,5%, wymaga stosowania z zachowaniem szczególnych środków ostrożności. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną, popękaną skórę, skórę z egzemą ani opaloną, aby uniknąć nasilenia podrażnień i stanów zapalnych. Kontakt z oczami, ustami, nozdrzami oraz błonami śluzowymi jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko silnego podrażnienia i zapalenia. W przypadku przypadkowego kontaktu z oczami zaleca się natychmiastowe płukanie ciepłą wodą. Epiduo zawiera 40 mg glikolu propylenowego na gram żelu (4% w/w), który może wywoływać podrażnienia u osób wrażliwych. Wystąpienie reakcji alergicznej, takich jak rumień, świąd, obrzęk, pęcherze czy wysypka kontaktowa, wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
- Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na skorupiaki – Etiologia i przyczyny
Alergia na skorupiaki, dotykająca około 2-3% populacji, jest jedną z najczęstszych alergii pokarmowych u dorosłych, charakteryzującą się IgE-zależną reakcją na białka takie jak tropomiozyna, kinaza argininowa czy lekki łańcuch miozyny. Mechanizm patofizjologiczny obejmuje ekspozycję na alergen, produkcję specyficznych przeciwciał IgE, ich wiązanie z komórkami tucznymi i bazofilami oraz uwolnienie mediatorów zapalnych, głównie histaminy, co prowadzi do objawów alergicznych. Czynniki ryzyka to predyspozycje genetyczne, ekspozycja środowiskowa (w tym zawodowa) oraz reakcje krzyżowe z alergenami roztoczy kurzu domowego i karaluchów. Alergia ta często pojawia się w wieku dorosłym, co może być związane z kumulacją ekspozycji, zmianami hormonalnymi i immunologicznymi. Reaktywność krzyżowa występuje głównie w obrębie skorupiaków (Crustacea) oraz między skorupiakami a mięczakami (Mollusca), a także z innymi bezkręgowcami zawierającymi tropomiozynę.
alergen, alergen wziewny, alergia na skorupiaki, alergiczny nieżyt nosa, amylaza, Anisakis simplex, astma, bazofil, choroba atopowa, egzema, hemocyjanina, histamina, immunoglobulina E, kinaza argininowa, komórka tuczna, mediator zapalny, nicień pasożytniczy, nietolerancja pokarmowa, przeciwciało IgE, reaktywność krzyżowa, sensytyzacja, środek kontrastowy, tropomiozyna, zanieczyszczenie krzyżowe, zatrucie ciguatera, zatrucie pokarmowe - Leksykon chorób i schorzeń
Ropień skóry – Zapobieganie i profilaktyka
Ropień skóry to zlokalizowane zakażenie bakteryjne, najczęściej wywołane przez Staphylococcus aureus, manifestujące się bolesnym, ropnym zgrubieniem. Profilaktyka opiera się na utrzymaniu higieny osobistej, właściwej pielęgnacji ran oraz unikaniu dzielenia się przedmiotami osobistymi, które mogą przenosić bakterie. Kluczowe jest regularne mycie rąk przez minimum 20 sekund, stosowanie środków antyseptycznych, odpowiednie oczyszczanie i zabezpieczanie ran sterylnymi opatrunkami oraz obserwacja objawów infekcji (zaczerwienienie, obrzęk, wyciek ropy). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nawracającymi ropniami, zwłaszcza związanymi z MRSA, gdzie wskazana jest dekolonizacja obejmująca stosowanie preparatów przeciwbakteryjnych do nosa i skóry oraz dezynfekcję środowiska domowego. Profilaktyka antybiotykowa, np. doustna penicylina 250 mg dwa razy dziennie przez 6 miesięcy, może zmniejszyć ryzyko nawrotu zapalenia tkanki łącznej o 47% przez okres do 3 lat u pacjentów z wcześniejszymi epizodami.
doksycyklina, egzema, gronkowiec złocisty, infekcja bakteryjna, intensywna terapia noworodkowa, kąpiel antyseptyczna, łojotok, metycylinooporny szczep, MRSA, nadtlenek benzoilu, procedura inwazyjna, profilaktyka antybiotykowa, ropień skóry, środek antyseptyczny, tkanka miękka, wrastający włos, zakażenie rany, zakażenie skóry, zapalenie tkanki łącznej, złuszczanie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kora cynamonowca – Przeciwwskazania stosowania
Kora cynamonowca (Cinnamomum verum J.Presl), obecna w preparacie Melisana Klosterfrau Original w stężeniu 321 mg/100 ml, wykazuje liczne właściwości lecznicze, jednak jej stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki kory, zwłaszcza na aldehyd cynamonowy, główny składnik olejku cynamonowego, oraz możliwość uczuleń krzyżowych z balsamem peruwiańskim. Doustne podawanie preparatów zawierających korę cynamonowca jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobami wrzodowymi przewodu pokarmowego (owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy) oraz aktywnymi stanami zapalnymi błony śluzowej żołądka, ze względu na potencjalne działanie drażniące olejków eterycznych. Aplikacja miejscowa jest niewskazana na uszkodzoną skórę, rany otwarte, wyprysk, atopowe zapalenie skóry oraz inne dermatozy zapalne, ze względu na ryzyko nasilenia podrażnień i reakcji alergicznych.
aldehyd cynamonowy, alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, balsam peruwiański, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa przewodu pokarmowego, Cinnamomum verum, dermatoza zapalna, działanie fotouczulające, egzema, kora cynamonowca, łuszczyca, miejscowe podrażnienie, nadwrażliwość, objaw dyspeptyczny, olejek cynamonowy, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie powłok skórnych, wyprysk, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Kłącze omanu – Przeciwwskazania stosowania
Kłącze omanu (Inula helenium L.) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau Original, zawierającego 714 mg kłącza omanu na 100 ml oraz 66,8% (V/V) etanolu jako rozpuszczalnika. Przed zastosowaniem preparatu doustnego należy uwzględnić przeciwwskazania takie jak nadwrażliwość na substancje czynne i pomocnicze, owrzodzenia żołądka i dwunastnicy, a także choroby układu pokarmowego ze względu na potencjalne drażniące działanie olejków eterycznych. Preparat nie jest wskazany u kobiet w ciąży, karmiących, dzieci oraz pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką i schorzeniami OUN ze względu na obecność etanolu. W preparatach złożonych należy rozważyć możliwe interakcje farmakologiczne z innymi lekami przewlekłymi.
alergia, alkoholizm, choroba ośrodkowego układu nerwowego, choroba skóry, choroba wątroby, ciąża, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, egzema, farmakoterapia, interakcja farmakologiczna, kłącze omanu, nadwrażliwość, olejek eteryczny, owrzodzenie żołądka, padaczka, płyn doustny, preparat ziołowy, przewód pokarmowy, surowiec zielarski, uczulenie krzyżowe, uszkodzenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclofenac APTEO MED 10 mg/g
Diclofenac APTEO MED (10 mg/g, żel) zawiera diklofenak sodowy i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym propylu parahydroksybenzoesan (E 216, 0,50 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (E 218, 0,50 mg/g) oraz glikol propylenowy (80 mg/g). Przeciwwskazania obejmują także nadwrażliwość krzyżową na NLPZ, objawiającą się astmą oskrzelową, pokrzywką lub ostrym nieżytem nosa po stosowaniu ASA lub innych NLPZ. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu oraz u dzieci poniżej 14 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Ponadto, stosowanie jest niewskazane przy uszkodzeniach skóry, infekcjach, wyprysku i egzemie, gdyż może nasilić stan zapalny i zwiększyć wchłanianie systemowe.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, egzema, glikol propylenowy, infekcja skórna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja fotouczulająca, skurcz oskrzeli, synteza prostaglandyn, trymestr ciąży, uszkodzenie skóry, wyprysk, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na mleko – Epidemiologia
Alergia na mleko krowie (CMA) jest jedną z najczęstszych alergii pokarmowych u niemowląt i małych dzieci, z częstością występowania w populacji dzieci do 4 roku życia szacowaną na około 0,5-3,5%, w zależności od regionu i metody diagnostycznej (np. próba prowokacji, testy IgE). CMA może mieć charakter IgE-zależny (około 60% przypadków), nie-IgE-zależny lub mieszany. Epidemiologia wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i czasowe, z tendencją wzrostową częstości występowania, szczególnie w krajach rozwijających się i rozwiniętych. Naturalna historia choroby jest korzystna – około 75% dzieci wyrasta z alergii do 3-5 roku życia, choć u podgrupy pacjentów z wysokim poziomem specyficznych IgE przeciwko mleku krowiemu i współistniejącą astmą alergia może się utrzymywać dłużej. Diagnostyka opiera się na zgodnej historii klinicznej, testach skórnych, oznaczeniu specyficznej IgE oraz potwierdzeniu testem prowokacji (DBPCFC), co jest kluczowe ze względu na wysoką częstość fałszywie dodatnich wyników i naddiagnozowania.
alergia IgE-zależna, alergia na białka mleka krowiego, alergia na białko mleka krowiego, alergia na mleko krowie, alergia nie-IgE-zależna, alergiczny nieżyt nosa, atopia, choroba atopowa, doustna próba prowokacji, egzema, fenotyp choroby, nawracające zapalenie ucha środkowego, próba prowokacji, reakcja anafilaktyczna, swoista immunoglobulina E, synbiotyk, test skórny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fucidin 20 mg/g
Fucidin w postaci maści zawierającej 20 mg/g sodu fusydynianu wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony analizą danych klinicznych obejmujących 4724 pacjentów. Całkowita częstość działań niepożądanych wynosi 2,3%, z dominującymi reakcjami skórnymi takimi jak świąd, wysypka, ból i podrażnienie w miejscu aplikacji, które występowały u mniej niż 1% pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA: nie odnotowano działań bardzo częstych (≥1/10) ani częstych (≥1/100 do <1/10). Niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) obejmowały zapalenie skóry, różne typy wysypek (rumieniowe, krostkowe, pęcherzykowe, plamisto-grudkowe, grudkowe, uogólnione), świąd i rumień. Rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000) reakcje to nadwrażliwość immunologiczna, zapalenie spojówek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka oraz pęcherzyki. W miejscu aplikacji obserwowano niezbyt częste bóle i podrażnienia.
ból w miejscu aplikacji, egzema, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, maść Fucidin, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk skóry, odpowiedź immunologiczna, pęcherzyki skórne, pieczenie skóry, podrażnienie miejscowe, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja skórna, rumień, sodu fusydynian, świąd, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowa, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka rumieniowa, wysypka skórna, wysypka uogólniona, zapalenie skóry, zapalenie spojówek - Leksykon substancji czynnych
Propanol – Działania niepożądane
Propanol, stosowany jako składnik aktywny w preparatach antyseptycznych takich jak Kodan Tinktur Forte barwiony, Octeniderm, Primasept med oraz Sensiva, może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej obserwuje się suchość i podrażnienie skóry o nieznanej częstości występowania, manifestujące się nadmiernym przesuszeniem, łuszczeniem oraz uczuciem ściągnięcia. Rzadziej, z częstością od ≥1/10 000 do <1/1000, występują reakcje alergiczne takie jak uczuleniowe kontaktowe zapalenie skóry oraz pokrzywka kontaktowa, które mogą objawiać się zaczerwienieniem, obrzękiem, pęcherzykami, świądem, a w przypadku pokrzywki także bąblami pokrzywkowymi i potencjalnie reakcjami ogólnoustrojowymi, zwłaszcza przy aplikacji na uszkodzoną skórę lub duże powierzchnie ciała.
- Leksykon chorób i schorzeń
Świąd odbytu – Diagnostyka i diagnoza
Świąd odbytu (pruritus ani) jest częstym objawem, występującym u 1-5% populacji, częściej u mężczyzn w wieku 40-60 lat. Stanowi objaw, a nie samodzielną jednostkę chorobową, zróżnicowany etiologicznie na pierwotny (50-90% przypadków, bez uchwytnej przyczyny) oraz wtórny, związany z chorobami proktologicznymi, dermatologicznymi, infekcjami, nowotworami czy schorzeniami ogólnoustrojowymi. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie (czas trwania, nasilenie, czynniki wywołujące, higiena, choroby współistniejące, nawyki wypróżniania), badaniu fizykalnym (w tym badaniu per rectum) oraz badaniach endoskopowych (anoskopia, proktoskopia, kolonoskopia), które są szczególnie wskazane u pacjentów powyżej 50. roku życia lub z utrzymującymi się objawami. Badania laboratoryjne obejmują wymazy mikrobiologiczne, testy na owsiki, badania kału, testy alergiczne oraz badania krwi w celu wykluczenia infekcji i chorób ogólnoustrojowych.
anoskopia, badanie fizykalne, badanie kału, badanie per rectum, biopsja skóry, brodawka, choroba Bowena, choroba Pageta, choroba proktologiczna, choroba przenoszona drogą płciową, choroba wątroby, cukrzyca, egzema, hemoroid, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja pasożytnicza, infekcja wirusowa, kolonoskopia, liszaj twardzinowy, łuszczyca, nieswoiste zapalenie jelit, nietrzymanie stolca, opryszczka, owsik, posiew i antybiogram, proktoskopia, pruritus ani, przetoka, rak jelita grubego, rak odbytu, rzeżączka, sigmoidoskopia elastyczna, świąd idiopatyczny, świąd odbytu, świąd pierwotny, świąd wtórny, szczelina odbytu, test alergiczny, test płatkowy, wszawica łonowa, wymaz mikrobiologiczny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diclofenac sodium Nutra Essential 40 mg/ml
Lek Diclofenac sodium Nutra Essential w postaci aerozolu na skórę (40 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, składniki pomocnicze (glikol propylenowy 150 mg/ml, lecytyna sojowa 97,98 mg/ml, etanol 33,26 mg/ml) oraz u osób uczulonych na soję lub orzeszki ziemne ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Nie należy stosować preparatu u pacjentów z historią reakcji nadwrażliwości na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, w tym astmy aspirynowej, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego czy skurczu oskrzeli. Preparat jest również przeciwwskazany na uszkodzoną skórę (otwarte rany, stany zapalne, zakażenia, egzema, poparzenia, uszkodzenia mechaniczne, zmiany o nieznanej etiologii, skórę po zabiegach dermatologicznych) oraz na błony śluzowe ze względu na ryzyko podrażnienia i zwiększonej absorpcji systemowej diklofenaku.
absorpcja systemowa, alergia na soję, astma indukowana aspiryną, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, egzema, glikol propylenowy, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, nadwrażliwość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, poparzenie skóry, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, trzeci trymestr ciąży, wydłużony czas krwawienia, zaburzenia czynności nerek płodu, zahamowanie agregacji płytek krwi, zahamowanie czynności skurczowej macicy - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Działania niepożądane
Bilobalid, aktywny składnik wyciągu z liści Ginkgo biloba, występuje w preparatach leczniczych w różnych stężeniach, np. w Ginkgoherb 120 mg (3,12-3,84 mg bilobalidu) oraz 240 mg (6,24-7,68 mg), Ginkoflav Med 80 mg (2,1-2,6 mg) i Tanakan 40 mg (1,0-1,3 mg). Profil bezpieczeństwa bilobalidu oceniono w badaniach klinicznych, w tym w 5-letnim badaniu u pacjentów powyżej 70 roku życia, gdzie Tanakan podawano w dawce 120 mg dwa razy dziennie. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) obejmowały ból brzucha, biegunkę i zawroty głowy, z częstością porównywalną do placebo. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka 6,1% vs 5,9%, ból górnej części brzucha 5,4% vs 6,6%, nudności 1,8% vs 1,8%) oraz neurologiczne (zawroty głowy 9,0% vs 9,2%, ból głowy 3,8% vs 3,5%) były najczęściej zgłaszanymi objawami.
biegunka, bilobalid, ból brzucha, bóle głowy, duszność, dyspepsja, egzema, kołatanie serca, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z narządów, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, liść miłorzębu japońskiego, miłorzęb japoński, nudności i wymioty, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie wazowagalne, reakcja nadwrażliwości, rumień, skórna reakcja alergiczna, świąd, świąd uogólniony, utrata przytomności, wstrząs alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia układu chłonnego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie skóry, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu pokarmowego, zawroty głowy