badanie in vivo
Badanie in vivo to technika badawcza przeprowadzana na żywym organizmie, w jego naturalnym środowisku biologicznym. W przeciwieństwie do badań in vitro, które odbywają się w warunkach laboratoryjnych, badania in vivo pozwalają na obserwację procesów biologicznych w pełnym kontekście fizjologicznym organizmu.
W praktyce medycznej badania in vivo stanowią kluczowy etap w procesie rozwoju nowych leków, procedur diagnostycznych i terapeutycznych. Obejmują one eksperymenty na modelach zwierzęcych oraz badania kliniczne z udziałem ludzi, które są niezbędne do zrozumienia skuteczności, bezpieczeństwa i farmakokinetyki testowanych substancji.
Zaletą badań in vivo jest możliwość obserwacji złożonych interakcji między różnymi układami organizmu, co pozwala na bardziej kompleksową ocenę działania testowanych substancji lub procedur. Jednocześnie badania te podlegają ścisłym regulacjom etycznym i prawnym, szczególnie gdy dotyczą badań na zwierzętach lub badań klinicznych z udziałem pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poltram 100 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące tramadolu chlorowodorku w preparacie Poltram (100 mg/ml, krople doustne) wskazują na potencjalne ryzyko hepatotoksyczności przy dawkach 10-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (gryzonie i psy) wykazały uszkodzenia wątroby, co jest istotne klinicznie w kontekście przedawkowania. Objawy zatrucia tramadolem u zwierząt obejmowały typowe dla opioidów symptomy, takie jak niepokój, ataksja, wymioty, drżenie, duszność oraz drgawki, co potwierdza mechanizm działania leku na ośrodkowy układ nerwowy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Cardio 100 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi, które wskazują na specyficzną nefrotoksyczność jako główną niekorzystną reakcję narządową, szczególnie uszkodzenia tkanki nerkowej u zwierząt doświadczalnych. Badania in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego ASA, co eliminuje obawy dotyczące potencjalnego ryzyka genotoksycznego i nowotworowego.
Analizy wpływu ASA na rozrodczość i rozwój potomstwa ujawniły działanie teratogenne, obejmujące embriotoksyczność, fetotoksyczność oraz zaburzenia poznawcze u potomstwa narażonego prenatalnie na salicylany. Te dane przedkliniczne są kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii ASA, zwłaszcza u kobiet w ciąży i planujących ciążę, podkreślając konieczność ostrożności i indywidualizacji decyzji terapeutycznych w tej grupie pacjentek.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kobieta w ciąży, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, okres prenatalny, salicylany, uszkodzenie tkanki nerkowej, zaburzenie poznawcze - Leksykon substancji czynnych
Famprydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Famprydyna została poddana szerokim badaniom toksykologicznym na różnych gatunkach zwierząt, które wykazały szybkie pojawienie się działań niepożądanych po podaniu doustnym, zwykle w ciągu 2 godzin. Objawy kliniczne obejmowały drżenie, drgawki, ataksję, zaburzenia chodu, duszność, przyspieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, prostrację, nadpobudliwość, zaburzoną wokalizację oraz zwiększone ślinienie. W badaniach zaobserwowano także pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego u szczurów, prowadzące do zgonu, co może sugerować potencjalny związek przyczynowy z podawaniem famprydyny, choć znaczenie kliniczne tego zjawiska pozostaje niejasne.
ataksja, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, drgawki, duszność, działanie niepożądane, famprydyna, mutacja genowa, nadmierne ślinienie, nadpobudliwość, niedrożność układu moczowego, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, prostracja, przyśpieszone oddychanie, rozszerzenie źrenic, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa płodu, zaburzenie chodu, zaburzenie wokalizacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluomizin 10 mg
Fluomizin, zawierający chlorek dekwaliniowy w dawce 10 mg w postaci tabletek dopochwowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Minimalne ogólnoustrojowe narażenie na substancję czynną po podaniu dopochwowym ogranicza toksyczność ogólnoustrojową, co jest istotne z punktu widzenia praktyki klinicznej. Badania mutagenności in vivo i in vitro nie wykazały potencjału genotoksycznego chlorku dekwaliniowego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku. Ponadto, badania tolerancji miejscowej na królikach wskazują na brak działania drażniącego na błonę śluzową pochwy, co sugeruje niskie ryzyko miejscowych działań niepożądanych u pacjentek.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, biodostępność, biodostępność substancji czynnej, chlorek dekwaliniowy, działanie niepożądane, genotoksyczność, podanie dopochwowe, podrażnienie błony śluzowej pochwy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, tabletka dopochwowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wchłanianie ogólnoustrojowe, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coryol 6,25 mg 6,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karwedylolu, substancji czynnej preparatu Coryol 6,25 mg, wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego. Testy na szczurach i myszach, przy dawkach do 75 mg/kg/dobę (38-krotność maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, MRHD) oraz 200 mg/kg/dobę (100-krotność MRHD), nie wykazały wzrostu częstości nowotworów ani uszkodzeń materiału genetycznego. Wpływ na płodność zaobserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach (200 mg/kg, 100× MRHD) u szczurów, manifestujący się osłabieniem aktywności reprodukcyjnej, zmniejszeniem liczby ciałek żółtych oraz zaburzeniami zagnieżdżania zarodka. Badania teratogenności nie wykazały wad rozwojowych, choć przy dawkach 60 mg/kg (30× MRHD) i wyższych obserwowano spowolnienie wzrostu płodów oraz toksyczne działanie na zarodki, objawiające się zwiększoną śmiertelnością po zagnieżdżeniu.
aktywność reprodukcyjna, badanie in vitro, badanie in vivo, charakterystyka produktu leczniczego, ciałko żółte, Coryol, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, karwedylol, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy karwedylolu, toksyczność embrionalna, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum PP 200 mg 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum PP 200 Polfarmex zawiera nikotynamid w dawce 200 mg, jednak nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych oceniających jego bezpieczeństwo. Przegląd literatury naukowej nie wykazał działania rakotwórczego, mutagennego ani teratogennego nikotynamidu, zarówno w testach in vitro, jak i in vivo. Brak jest danych wskazujących na potencjalne ryzyko onkogenne, uszkodzenia materiału genetycznego czy zaburzenia rozwoju embrionalnego pod wpływem tej substancji czynnej.
badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka fizjologiczna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, materiał genetyczny, niacyna, nikotynamid, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, rozwój embrionalny, test in vitro, uszkodzenie płodu, witamina PP, witamina z grupy B - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicks Antigrip Dzień i Noc 500 mg + 60 mg; 500 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane dotyczące składników preparatu Vicks AntiGrip Dzień i Noc, tj. paracetamolu, pseudoefedryny i difenhydraminy, nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy standardowym stosowaniu. Paracetamol wykazuje niejednoznaczne wyniki w badaniach mutagenności in vitro i in vivo, a w badaniach na szczurach przy dawce 500 mg/kg/dobę zaobserwowano guzy wątroby, co sugeruje ograniczone dowody na potencjał rakotwórczy. Brakuje jednak aktualnych badań oceniających toksyczność reprodukcyjną i rozwojową paracetamolu zgodnie z nowoczesnymi standardami. Chlorowodorek pseudoefedryny, podawany w dawkach około 15 mg/kg u gryzoni, nie wykazał toksyczności reprodukcyjnej ani teratogenności, choć dawki toksyczne dla samic szczurów powodowały zmniejszenie masy ciała płodu i opóźnienie kostnienia. Brak jest danych dotyczących wpływu pseudoefedryny na płodność i okres okołoporodowy.
arytmia, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek pseudoefedryny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątroby, opóźnienie kostnienia, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość paracetamolu, ryzyko mutagenne, toksyczność paracetamolu, toksyczność płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dermitopic 0,03 %
Dermitopic, zawierający takrolimus jednowodny w stężeniu 0,03% w formie maści, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Wielokrotne miejscowe stosowanie u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki, świnie miniaturowe) powodowało głównie miejscowe reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, obrzęk i grudki. U szczurów przy długotrwałym stosowaniu zaobserwowano objawy toksyczności układowej obejmujące zmiany patologiczne w nerkach, trzustce, oczach oraz układzie nerwowym, co wiązało się z wysoką absorpcją takrolimusu przez skórę tych zwierząt. U świń miniaturowych stosujących 3% maść odnotowano jedynie zmniejszony przyrost masy ciała u samic. Króliki wykazywały szczególną wrażliwość na dożylne podanie takrolimusu, manifestując odwracalne efekty kardiotoksyczne. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, chłoniak, działanie toksyczne, fotorakotwórczość, immunosupresja, kardiotoksyczność, nowotwór skóry, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak płaskokomórkowy, takrolimus jednowodny, toksyczne działanie substancji, toksyczność układowa, upośledzenie płodności, zmiany w nerkach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zomiren 0,5 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu zawartego w leku Zomiren wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego. Test Amesa in vitro oraz test mikrojąder in vivo na szczurach przy dawce do 100 mg/kg mc. (500-krotnie wyższej niż maksymalna dawka u ludzi 10 mg/dobę) nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150× dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50× dawka ludzka) nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, badania na szczurach przy dawce do 5 mg/kg mc./dobę (25× dawka ludzka) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w tym zakresie.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, drgawki, działanie rakotwórcze, kancerogenność, mutacja genowa, mutagenność, neowaskularyzacja rogówki, płodność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Desmoxan 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytyzyny, substancji czynnej produktu leczniczego Desmoxan (1,5 mg), obejmują badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, prowadzone poza standardem GLP. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. W badaniach toksykologicznych wielokrotnego podawania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy) nie stwierdzono toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy, pokarmowy, moczowy, wątrobę ani inne narządy wewnętrzne, co potwierdza dobrą tolerancję cytyzyny przy długotrwałym stosowaniu, istotną w terapii uzależnienia od nikotyny.
badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, dawka terapeutyczna, Desmoxan, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, Good Laboratory Practice, hemopoeza, hepatotoksyczność, rozwój potomstwa, rozwój zarodka i płodu, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, układ moczowy, układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, uzależnienie od nikotyny, wątroba, wielokrotne podanie leku, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furosemidum Neupharm 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furosemidu (roztwór do wstrzykiwań 10 mg/ml) wykazały niski poziom ostrej toksyczności doustnej u zwierząt laboratoryjnych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne w nerkach, takie jak zwłóknienie i zwapnienia, co jest klinicznie istotne ze względu na rolę nerek jako głównego narządu docelowego i drogi eliminacji furosemidu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania genotoksycznego, a długoterminowe badania na gryzoniach nie potwierdziły potencjału kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie diuretyczne, działanie genotoksyczne, efekt teratogenny, furosemid, hipokaliemia, kłębuszek nerkowy, miedniczka nerkowa, pierwszy trymestr ciąży, potencjał genotoksyczny, toksyczność doustna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości kancerogenne, wodonercze, zwapnienie tkanki nerkowej, zwłóknienie - Leksykon substancji czynnych
Liść porzeczki czarnej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść porzeczki czarnej (Ribis nigri folium), będący jedynym składnikiem produktu leczniczego LIŚĆ PORZECZKI CZARNEJ w formie ziół do zaparzania, nie posiada dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W oficjalnej dokumentacji produktu, w sekcji 5.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego, wyraźnie zaznaczono brak badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał kancerogenny czy wpływ na reprodukcję i rozwój. Pomimo długotrwałej tradycji stosowania tej substancji roślinnej, brak formalnych badań przedklinicznych stanowi istotne ograniczenie w ocenie jej bezpieczeństwa klinicznego. Z uwagi na brak danych przedklinicznych, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas przepisywania produktu LIŚĆ PORZECZKI CZARNEJ, zwłaszcza u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak kobiety w ciąży, karmiące piersią, dzieci oraz osoby z chorobami przewlekłymi. Zaleca się przeprowadzenie kompleksowych badań in vitro i in vivo, które umożliwią pełniejszą ocenę profilu bezpieczeństwa liścia porzeczki czarnej. W praktyce klinicznej brak tych danych wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści oraz monitorowania pacjentów stosujących ten preparat.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba przewlekła, genotoksyczność, kobieta w ciąży, liść porzeczki czarnej, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, reprodukcja i rozwój, Ribis nigri folium, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenta MX 100 100 mcg/h
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej produktu Fenta MX, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz reprodukcyjnych. Badania na zwierzętach wykazały brak wpływu na płodność u samców szczurów oraz brak działania teratogennego u szczurów i królików. U samic szczurów odnotowano zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków, co wiązano z toksycznością matczyną, a nie bezpośrednim działaniem na płód. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy dawkach powodujących nieznaczne obniżenie masy ciała matek, co mogło wynikać z zaburzonej opieki matczynej lub bezpośredniego wpływu fentanylu na potomstwo, jednak bez zaburzeń rozwoju fizycznego czy behawioralnego. Potencjał mutagenny fentanylu był negatywny in vivo i w badaniach na bakteriach, natomiast in vitro wykazano mutagenność jedynie przy wysokich, nieklinicznych stężeniach. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie bakteryjne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek fentanylu, działanie onkogenne, działanie teratogenne, fentanyl, lek opioidowy, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, rozwój fizyczny, śmiertelność zarodków, system transdermalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zachowanie potomstwa, zmniejszona płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lotensin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benazeprylu chlorowodorku wykazały brak negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne u szczurów przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę. Testy teratogenności przeprowadzone na myszach (do 150 mg/kg mc./dobę), szczurach (do 500 mg/kg mc./dobę) oraz królikach (do 5 mg/kg mc./dobę) nie wykazały działania teratogennego ani szkodliwego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Potencjał mutagenny substancji został wykluczony na podstawie kompleksowych badań in vitro i in vivo, które nie potwierdziły właściwości mutagennych benazeprylu chlorowodorku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, benazeprylu chlorowodorek, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodka i płodu, wpływ na reprodukcję, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Gestoden – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gestoden, syntetyczny progestagen stosowany w hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności in vitro i in vivo oraz długoterminowe badania rakotwórczości, nie wykazały istotnego ryzyka mutagennego, kancerogennego ani toksycznego dla organizmu ludzkiego. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak teratogenności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, choć zaleca się przerwanie stosowania w przypadku nieumyślnego przyjęcia na początku ciąży. Ponadto, toksykologiczne badania przedawkowania nie wskazały na ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, etynyloestradiol, genotoksyczność, gestoden, hormonalny środek antykoncepcyjny, nowotwór hormonozależny, preparat antykoncepcyjny, progestagen syntetyczny, przedawkowanie, steroid płciowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie (do 600 mg/dobę). W badaniach toksyczności wielokrotnej dawki na szczurach i małpach zaobserwowano dawkozależne efekty na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak zmniejszenie lub nadmierna aktywność oraz ataksja. U starszych szczurów albinotycznych zanotowano zanik siatkówki przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną, co nie występowało przy dawkach terapeutycznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak działania teratogennego u myszy, szczurów i królików, a toksyczność dla płodów pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Zaburzenia rozwojowe u młodych szczurów obserwowano przy ekspozycji >2-krotnie wyższej niż maksymalna u ludzi. Niekorzystny wpływ na płodność samców i samic szczurów występował wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne i był przemijający.
badanie in vitro, badanie in vivo, bruksizm, działanie teratogenne, męski narząd rozrodczy, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, ośrodkowy układ nerwowy, płytka krwi, potencjał genotoksyczny, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność płodu, toksyczność prenatalna, zanik siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rexetin 20 mg
Paroksetyna, będąca składnikiem aktywnym leku Rexetin (tabletki powlekane 20 mg), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej bezpieczeństwo metaboliczne i toksykologiczne. Badania na małpach Rhezus oraz szczurach albinosach wykazały podobieństwo metabolizmu paroksetyny do ludzkiego, co umożliwia wiarygodną ekstrapolację wyników. U szczurów zaobserwowano fosfolipidozę, typową dla amin lipofilnych, jednak efekt ten nie wystąpił u naczelnych nawet przy dawkach sześciokrotnie przekraczających kliniczne 20 mg. Długoterminowe badania rakotwórczości (2 lata) na modelach mysich i szczurzych nie wykazały działania kancerogennego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego.
amina lipofilna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, fosfolipidoza, kostnienie, osyfikacja, paroksetyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Rexetin, toksyczność paroksetyny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie materiału genetycznego, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kventiax 300 mg tabletki powlekane 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Kventiax, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi, zaobserwowano zmiany narządowe specyficzne dla gatunku: u szczurów zmiany pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach długoterminowych, co sugeruje ich ograniczone znaczenie kliniczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, ekspozycja samicy, faza międzyrujowa, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, krwinki białe i czerwone, maksymalna dawka terapeutyczna, pigmentacja tarczycy, płodność samców, prolaktyna, przykurcz łap, stężenie hemoglobiny, toksyczne oddziaływanie kwetiapiny, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketrel 200 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, przy dawkach porównywalnych do stosowanych klinicznie u ludzi, zaobserwowano zmiany w różnych układach: u szczurów zmianę pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia hormonu T3, hemoglobiny oraz liczby krwinek białych i czerwonych, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach teratologicznych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodu przy ekspozycji na dawki porównywalne lub nieznacznie wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje nieznane.
badanie in vitro, badanie in vivo, ciąża urojona, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, Ketrel, krwinki białe i czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, przykurcz kończyn, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucophage XR 750 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej Glucophage XR 750 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Analizy farmakologiczne nie ujawniły istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt potwierdziły brak klinicznie istotnych zagrożeń, a testy genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały potencjału uszkadzania materiału genetycznego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów związane z metforminą.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, Glucophage XR, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, proces rozrodczy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Histigen 16 mg
Betahistyna, stosowana w preparacie Histigen, nie wykazuje hamowania enzymów cytochromu P450 in vivo, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez ten system. Jednakże inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywne inhibitory MAO-B jak seleglina, mogą hamować metabolizm betahistyny, prowadząc do jej kumulacji i potencjalnego wzrostu stężenia w surowicy, co wymaga szczególnej ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, ze względu na analogię betahistyny do histaminy, istnieje ryzyko interakcji farmakodynamicznych z lekami antyhistaminowymi, które mogą osłabiać efekt terapeutyczny obu grup leków. W praktyce klinicznej zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania betahistyny z lekami antyhistaminowymi oraz monitorowanie pacjentów pod kątem skuteczności terapii i działań niepożądanych.
alkohol etylowy, badanie in vitro, badanie in vivo, betahistyna, cytochrom P450, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, histamina, inhibitor MAO, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, lek antyhistaminowy, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opokan max 15 mg
Przedkliniczne badania meloksykamu, substancji czynnej preparatu Opokan max, potwierdzają profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Długotrwałe podawanie wysokich dawek (≥1 mg/kg m.c.) u zwierząt skutkowało typowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwica brodawek nerkowych, wskazując na ryzyko nefrotoksyczności. W badaniach reprodukcji u szczurów zaobserwowano zmniejszenie owulacji i zahamowanie implantacji zarodków, a działanie embriotoksyczne pojawiło się przy dawkach toksycznych dla matek (≥1 mg/kg m.c.). Nie stwierdzono jednak działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików, co stanowi 20-40x i 400-800x wyższe wartości niż dawki kliniczne (7,5-15 mg, ok. 0,1-0,2 mg/kg dla osoby 75 kg).
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, implantacja zarodka, inhibitory syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadżerka, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, Opokan max, owrzodzenia przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja zarodka, toksyczność okołoporodowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asikreba 12,5 mg
Produkt leczniczy Asikreba zawierający sunitynib wykazuje w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym (do 9 miesięcy na szczurach i małpach) działania niepożądane obejmujące przewód pokarmowy (nudności, biegunki), nadnercza (przekrwienie, krwotoki, martwica z włóknieniem), układ limfatyczny i krwiotwórczy (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustkę (degranulacja i martwica komórek pęcherzykowych), ślinianki (przerost gronek), stawy (zgrubienie płytki wzrostu) oraz układ rozrodczy żeński (zanik macicy, zmniejszony wzrost pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), zmiany w nerkach i przysadce. Zmiany w macicy i płytce wzrostowej kości są związane z farmakologicznym działaniem sunitynibu i w większości odwracalne w ciągu 2-6 tygodni po zakończeniu terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, jednak sunitynib indukował poliploidię in vitro w ludzkich limfocytach, a ocena metabolitu aktywnego nie została przeprowadzona.
aberracja chromosomalna, atrezja pęcherzyków, badanie in vitro, badanie in vivo, ciałko żółte, degranulacja komórek pęcherzykowych, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, działanie mutagenne, ekspozycja układowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, komórki mezangium, krwotok z przewodu pokarmowego, martwica z włóknieniem, narażenie ogólnoustrojowe, odstęp QTc, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płytka wzrostu, poliploidia, potencjał rakotwórczy, przekrwienie kory nadnerczy, przerost gronek, przewód pokarmowy, resorpcja, rozrost rdzenia nadnerczy, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, śródbłoniak krwionośny, sunitynib, szpik kostny, toksyczny wpływ na rozród, wady rozwojowe szkieletu, zagnieżdżenie zarodka, zanik błony śluzowej, zanik kanalików jąder, zanik tkanki limfoidalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej leku Quetiapin NeuroPharma, nie wykazały potencjału genotoksycznego w testach in vivo i in vitro, co jest istotne dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe: u szczurów zmiana pigmentacji tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia hormonu T3 w osoczu, a także zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów. U psów podawanie kwetiapiny wiązało się z zmętnieniem rogówki i zaćmą. Warto podkreślić, że te zmiany nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, czerwone i białe krwinki, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, hormonalna regulacja rozrodu, kwetiapina, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, Quetiapin NeuroPharma, toksyczne oddziaływanie, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Vitabalans 10 mg
Przedkliniczne badania oksykodonu przeprowadzone na szczurach i królikach wykazały, że substancja nie wpływa negatywnie na płodność oraz wczesny rozwój zarodkowy przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała u szczurów. W badaniach teratogennych u królików zaobserwowano zwiększoną częstość wad rozwojowych, takich jak obecność 27 kręgów przedkrzyżowych oraz dodatkowych par żeber, przy dawce 125 mg/kg m.c., która jednocześnie wywoływała ciężką farmakotoksyczność u ciężarnych zwierząt. W rozwoju przed- i poporodowym u szczurów dawka 6 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie masy ciała potomstwa F1, co korelowało z obniżoną masą ciała matek i zmniejszonym spożyciem pokarmu. Dawka NOAEL została określona na poziomie 2 mg/kg m.c., przy której nie obserwowano działań niepożądanych ani zaburzeń rozwoju fizycznego, ruchowego, sensorycznego czy reprodukcyjnego potomstwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, farmakotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, mutagenność, NOAEL, oksykodonu chlorowodorek, płodność, rozwój przed- i poporodowy, rozwój zarodkowy, stężenie terapeutyczne, teratogenność, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin EFFECT 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Deflegmin EFFECT, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach NOAEL: 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne ambroksolu w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie nie wywołało ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych. Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 200 mg/kg mc./dobę u królików, a także brak zaburzeń płodności do 500 mg/kg mc./dobę u szczurów. W zakresie rozwoju około- i pourodzeniowego NOAEL wynosił 50 mg/kg mc./dobę, przy dawce 500 mg/kg mc./dobę odnotowano nieznaczną toksyczność manifestującą się opóźnionym przyrostem masy ciała i zmniejszoną liczebnością miotu.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, infuzja dożylna, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania, rozwój okołopourodzeniowy, ryzyko onkogenne, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibument (50 mg + 30 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ibument, zawierającego ibuprofen (50 mg/g) oraz lewomentol (30 mg/g) w postaci żelu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia. Testy farmakologiczne przeprowadzone in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału genotoksycznego obu substancji czynnych, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. Formulacja żelu zawiera również glikol propylenowy (100 mg/g) oraz etanol (300 mg/g), które nie wpłynęły negatywnie na profil bezpieczeństwa produktu w badaniach przedklinicznych.
- Leksykon substancji czynnych
Epinefryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Epinefryna, będąca substancją czynną w preparatach takich jak EpiPen Jr. (150 µg/dawka) i EpiPen Senior (300 µg/dawka), charakteryzuje się ograniczoną dokumentacją przedkliniczną, która nie dostarcza istotnych danych klinicznych dla lekarzy. W przeciwieństwie do tego, preparaty złożone z artykainy i epinefryny, takie jak Ubistesin (0,005 mg/ml epinefryny) oraz Ubistesin forte (0,01 mg/ml epinefryny), posiadają bardziej rozbudowane badania przedkliniczne. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, teratogennych ani wpływu na reprodukcję przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne (50 mg/kg mc./dobę u szczurów, 80 mg/kg mc./dobę u psów). Działanie sympatykomimetyczne epinefryny potwierdza jej profil farmakologiczny i uzasadnia zastosowanie w stanach nagłych oraz jako dodatek do znieczuleń miejscowych.
artykajna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, epinefryna, EpiPen Jr, EpiPen Senior, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, preparat znieczulający miejscowo, stan nagły, toksyczny wpływ na reprodukcję, Ubistesin, Ubistesin Forte, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Accord 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefepimu, substancji czynnej leku Cefepime Accord, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno w testach in vitro, jak i in vivo, co potwierdza niskie ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego podczas stosowania tego antybiotyku. Ponadto, badania na modelu szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, wskazując na brak istotnych zaburzeń funkcji rozrodczych po podaniu cefepimu. Te wyniki podkreślają korzystny profil bezpieczeństwa cefepimu w kontekście genotoksyczności i reprodukcji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, cefepim, cefepime accord, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, zaburzenie układu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ranigast Pro 75 mg
Ranitydyna, substancja czynna preparatu Ranigast PRO w dawce 75 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu terapeutycznym. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz funkcje nerek. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, chlorowodorek ranitydyny, działanie teratogenne, funkcja nerek, funkcja reprodukcyjna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Dąb – Właściwości farmakodynamiczne
Kora dębu (Quercus spp.) jest składnikiem wyciągów roślinnych stosowanych w preparatach do leczenia schorzeń jamy ustnej oraz infekcji górnych dróg oddechowych. W preparacie Dentosept kora dębu stanowi 2/10 części wyciągu złożonego (0,65:1) ekstraktowanego w 70% etanolu (V/V), natomiast w Imupret N – 2/26 części wyciągu (1:38) z użyciem 59% etanolu (V/V). W preparacie Imupret N potwierdzono działanie immunomodulujące, przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, co zostało udokumentowane w badaniach in vitro i in vivo. W przypadku Dentosept brak jest bezpośrednich danych farmakodynamicznych, jednak tradycyjnie kora dębu wykazuje właściwości ściągające i przeciwzapalne, związane z wysoką zawartością garbników.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kliniczne kontrolowane placebo, błona śluzowa, cytokiny, działanie immunomodulujące, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, etanol, garbniki, infekcja górnych dróg oddechowych, kora dębu, mediatory zapalne, odpowiedź nieswoista, przepuszczalność naczyń krwionośnych, Quercus robur, stan zapalny, właściwości ściągające, wyciąg roślinny złożony - Leksykon substancji czynnych
Niepokalanek pospolity – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Niepokalanek pospolity (Vitex agnus-castus) jest aktywnym składnikiem preparatów takich jak Mastodynon, Mastodynon N oraz Pascofemin, stosowanych w terapii zaburzeń hormonalnych u kobiet. Analiza dostępnych danych przedklinicznych wskazuje na brak szczegółowych informacji dotyczących ostrej i przewlekłej toksyczności tych preparatów, zwłaszcza Pascofemin. Badania genotoksyczności przeprowadzone dla Mastodynon i Mastodynon N, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tych leków. Dla Pascofemin brak jest natomiast odpowiednich danych w tym zakresie, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tego preparatu.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie mutagenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, parametry reprodukcyjne, płodność, potencjał mutagenny, procesy reprodukcyjne, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność lekowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg roślinny, zaburzenia hormonalne