alergia pokarmowa
Alergia pokarmowa to nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna organizmu na spożyty pokarm, który jest normalnie tolerowany przez zdrowe osoby. Mechanizm reakcji najczęściej opiera się na odpowiedzi IgE-zależnej, choć znane są również reakcje nie-IgE-zależne. Do najczęstszych alergenów pokarmowych należą: mleko krowie, jaja, orzeszki ziemne, orzechy drzewne, ryby, skorupiaki, soja i pszenica.
Objawy alergii pokarmowej mogą być różnorodne i obejmować manifestacje skórne (pokrzywka, atopowe zapalenie skóry), żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka, bóle brzucha), oddechowe (nieżyt nosa, astma) oraz ogólnoustrojowe (anafilaksja). Nasilenie symptomów zależy od ilości spożytego alergenu, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz współistniejących czynników, takich jak wysiłek fizyczny czy infekcje.
Diagnostyka alergii pokarmowej opiera się na szczegółowym wywiadzie, testach skórnych, oznaczaniu specyficznych przeciwciał IgE oraz dietach eliminacyjnych z próbami prowokacji. Złotym standardem w potwierdzaniu alergii pokarmowej pozostaje podwójnie zaślepiona próba prowokacji z placebo (DBPCFC). Leczenie polega głównie na ścisłym unikaniu alergenów, farmakoterapii objawowej oraz, w wybranych przypadkach, immunoterapii swoistej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja pokarmowa – Epidemiologia
Nietolerancja pokarmowa, definiowana jako nieimmunologiczna reakcja na składniki żywności, dotyka 15-20% populacji ogólnej, jednak rzeczywista częstość potwierdzona podwójnie ślepą próbą prowokacyjną jest znacznie niższa, oscylując między 0,8% a 2,4%. Występuje znaczna rozbieżność między danymi z kwestionariuszy samoopisowych a obiektywnymi metodami diagnostycznymi, co wskazuje na zawyżanie częstości występowania nietolerancji pokarmowej nawet trzykrotnie lub czterokrotnie. Częstość występowania jest wyższa u kobiet (4,2% vs 2,9%; P<0,001) oraz u osób pochodzenia azjatyckiego (4,3% vs 3,6%; P<0,001). Nietolerancje pokarmowe są szczególnie powszechne u pacjentów z zespołem jelita drażliwego, gdzie 50-80% zgłasza problemy z określonymi pokarmami. U niemowląt i małych dzieci nietolerancja białek mleka krowiego występuje u 1,9-2,8% populacji do 2 roku życia, z tendencją do ustępowania do 5 roku życia. Epidemiologia nietolerancji pokarmowej wykazuje istotne różnice regionalne i demograficzne, z wyższą częstością w krajach rozwiniętych i obszarach miejskich, co sugeruje wpływ urbanizacji i ekspozycji środowiskowych.
alergen pokarmowy, alergia IgE-zależna, alergia pokarmowa, Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, czynnościowe zaburzenia żołądkowo-jelitowe, doustna próba prowokacyjna, elektroniczna dokumentacja medyczna, Europejska Akademia Alergologii i Immunologii Klinicznej, iloraz szans, nadwrażliwość pokarmowa, nietolerancja białka mleka krowiego, nietolerancja pokarmowa, podwójnie ślepa kontrolowana placebo próba prowokacyjna, przedział ufności, reakcja nieimmunologiczna, test IgE, test skórny, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa – Przeciwwskazania stosowania
Produkty lecznicze zawierające pokrzywę (Urtica dioica L.) w różnych formach – liść (folium), korzeń (radix) oraz ziele – mają określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną, która może dotyczyć liścia pokrzywy (np. Pokrzywa Fix), korzenia (np. Urtix) lub innych części rośliny. Dodatkowo, w preparatach złożonych, takich jak Alliofil (liść pokrzywy i cebula czosnku), przeciwwskazaniem jest astma oskrzelowa, niewydolność wątroby oraz alergie pokarmowe, w tym nadwrażliwość na związki siarkowe i substancje pomocnicze. W przypadku naparów z liści pokrzywy przeciwwskazaniem jest konieczność ograniczenia podaży płynów, np. w ciężkich chorobach serca lub nerek, natomiast preparat Nefrobonisol, zawierający sok z ziela pokrzywy i rośliny z rodziny astrowatych, jest przeciwwskazany przy obrzękach wynikających z niewydolności serca lub nerek oraz u pacjentów uczulonych na Asteraceae.
alergia pokarmowa, Alliofil, astma oskrzelowa, ciężka choroba serca, działanie niepożądane, korzeń pokrzywy, kwalifikacja pacjenta, liść pokrzywy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na rośliny, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, Nefrobonisol, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk, Pokrzywa Fix, uczulenie na związki siarkowe, Urtix, ziele pokrzywy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na orzeszki ziemne – Epidemiologia
Alergia na orzeszki ziemne stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań w alergologii pokarmowej, z rosnącą częstością występowania, szczególnie w krajach zachodnich, gdzie dotyka około 1,42% populacji, a w USA nawet do 3% dorosłych i 12% dzieci. Epidemiologia wskazuje na znaczne zróżnicowanie geograficzne, demograficzne i społeczno-ekonomiczne, z wyższą częstością wśród dzieci, mężczyzn w wieku dziecięcym, Afroamerykanów i osób z niższym dochodem. Wzrost zachorowań jest powiązany z ekspozycją przez skórę, atopowym zapaleniem skóry w niemowlęctwie oraz potencjalnie zanieczyszczeniem powietrza. Alergia ta jest główną przyczyną anafilaksji pokarmowej, z roczną śmiertelnością 1,8 na milion osobolat, a także znacznym obciążeniem psychospołecznym i ekonomicznym dla pacjentów i systemów opieki zdrowotnej.
adrenalina, alergen, alergen krzyżowo reagujący, alergia na orzechy drzewne, alergia na orzeszki ziemne, alergia pokarmowa, anafilaksja, astma, atopowe zapalenie skóry, ciężka reakcja alergiczna, ciśnienie krwi, doustna próba prowokacyjna, dupilumab, farmakoterapia, immunoglobulina E, lek biologiczny, mepolizumab, objaw, obrzęk, omalizumab, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, swoista immunoglobulina E, terapia biologiczna, wstrząs anafilaktyczny, zanieczyszczenie powietrza - Leksykon chorób i schorzeń
Astma dziecięca – Etiologia i przyczyny
Astma dziecięca jest przewlekłą chorobą zapalną dróg oddechowych, charakteryzującą się zmiennym ograniczeniem przepływu powietrza oraz objawami takimi jak świszczący oddech, kaszel i duszność. Etiologia astmy jest wieloczynnikowa, obejmująca interakcję czynników genetycznych (np. geny ORMDL3 i GSDMB na chromosomie 17q21) oraz środowiskowych, takich jak atopia, infekcje wirusowe (RSV, rinowirus), ekspozycja na dym tytoniowy, zanieczyszczenia powietrza i otyłość. Ryzyko astmy jest zwiększone u dzieci z rodzinną historią astmy (3-6-krotnie wyższe ryzyko, szczególnie gdy choruje matka), u wcześniaków (<36 tygodnia), a także u dzieci z alergiami pokarmowymi (4-krotnie wyższe ryzyko). Ponadto, infekcje wirusowe odpowiadają za 50-60% hospitalizacji z powodu RSV i 65% ataków astmy u dzieci w wieku szkolnym. Czynniki socjoekonomiczne i etniczne (np. dzieci portorykańskie, czarnoskóre) również wpływają na częstość występowania astmy.
alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, atopia, atopowe zapalenie skóry, cytokiny, czynniki genetyczne i środowiskowe, dym tytoniowy, fenotyp astmy, hipoteza higieniczna, histamina, immunoglobulina E, infekcja wirusowa dróg oddechowych, komórki T pomocnicze, komórki tuczne, lotne związki organiczne, mediator zapalny, mycoplasma pneumoniae, naciek eozynofilowy, nadreaktywność dróg oddechowych, obstrukcja dróg oddechowych, otyłość, ozon, predyspozycja genetyczna, przebudowa dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reaktywność dróg oddechowych, rinowirus, roztocza kurzu domowego, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, wirus syncytialny układu oddechowego, zanieczyszczenie powietrza, zaostrzenie astmy, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na skorupiaki – Diagnostyka i diagnoza
Alergia na skorupiaki dotyka około 3% dorosłych i ponad 1% dzieci, stanowiąc istotne wyzwanie diagnostyczne ze względu na niską swoistość konwencjonalnych testów. Standardowe metody diagnostyczne obejmują szczegółowy wywiad kliniczny, testy skórne (SPT) oraz pomiar swoistych przeciwciał IgE (sIgE) przeciwko alergenom skorupiaków, w tym tropomiozynie. Testy skórne i sIgE cechują się wysoką czułością (>90%), ale niską swoistością, co prowadzi do licznych wyników fałszywie dodatnich. Doustne próby prowokacyjne (DBPCFC) pozostają złotym standardem, jednak ze względu na ryzyko i koszty są stosowane selektywnie. Nowoczesne metody, takie jak diagnostyka oparta na komponentach (CRD) oraz test aktywacji bazofilów (BAT), oferują wyższą dokładność diagnostyczną, umożliwiając precyzyjne wykrycie przeciwciał IgE skierowanych przeciwko poszczególnym alergenom, co jest szczególnie istotne w kontekście braku alergenów specyficznych dla gatunków skorupiaków.
alergia IgE-zależna, alergia na skorupiaki, alergia pokarmowa, anafilaksja, diagnostyka oparta na komponentach, doustna próba prowokacyjna, dysfagia, fałszywie ujemny wynik, kinaza argininowa, podwójnie ślepa próba kontrolowana placebo, próba prowokacyjna, przeciwciało IgE, reaktywność krzyżowa, roztocze kurzu domowego, test aktywacji bazofilów, test punktowy skórny, test serologiczny, test skórny, tropomiozyna - Leksykon chorób i schorzeń
Refluks u niemowląt – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w refluksie u niemowląt jest zróżnicowane i zależy od nasilenia objawów, obecności powikłań oraz współistniejących schorzeń. Fizjologiczny refluks żołądkowo-przełykowy (GER) ustępuje zwykle samoistnie do 12 miesiąca życia, natomiast choroba refluksowa przełyku (GERD) może wymagać dłuższego leczenia, choć również ma tendencję do poprawy z wiekiem. W przypadku refluksu pęcherzowo-moczowodowego (VUR) rokowanie jest uzależnione od obecności czynników ryzyka, takich jak blizny nerkowe oraz dysfunkcja pęcherza moczowego, które predysponują do nawracających zakażeń układu moczowego i postępujących zmian bliznowatych. Wczesne rozpoznanie tych czynników jest kluczowe dla wyboru odpowiedniej ścieżki terapeutycznej i zapobiegania długoterminowym powikłaniom.
alergia pokarmowa, antybiotykoterapia profilaktyczna, blizna nerkowa, choroba refluksowa przełyku, dysfunkcja pęcherza moczowego, GERD, interwencja chirurgiczna, niedrożność, nietolerancja pokarmowa, odpływ pęcherzowo-moczowodowy, refluks pęcherzowo-moczowodowy, refluks żołądkowo-przełykowy, ulewanie, utrata masy ciała, zahamowanie wzrostu, zakażenie układu moczowego - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na mleko – Diagnostyka i diagnoza
Alergia na mleko krowie (CMA/CMPA) jest najczęstszą alergią pokarmową u niemowląt i małych dzieci, dotykającą około 2-3% populacji poniżej 3-4 roku życia. Reakcje alergiczne mogą być IgE-zależne (objawy pojawiają się w ciągu minut do 2 godzin po ekspozycji) lub nie-IgE-zależne (objawy opóźnione, pojawiające się po godzinach do kilku dni). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym, testach skórnych (SPT) i oznaczeniu swoistych IgE, z punktami odcięcia dla IgE: mleko krowie 4,36 kUA/L, alfa-laktoalbumina 1,6 kUA/L, beta-laktoglobulina 1,7 kUA/L, kazeina 2,6 kUA/L. Testy skórne mają czułość około 88%, ale specyficzność 68%, a swoiste IgE 48%, co wymaga interpretacji w kontekście klinicznym. Diagnostyka alergii nie-IgE-zależnej opiera się na diecie eliminacyjnej i próbie prowokacji. Złotym standardem pozostaje doustna próba prowokacyjna, przeprowadzana pod nadzorem medycznym, z obserwacją nawrotu objawów w ciągu 48 godzin po ekspozycji.
alergia IgE-zależna, alergia na mleko, alergia nie-IgE-zależna, alergia pokarmowa, alfa-laktoalbumina, anafilaksja, atopia, beta-laktoglobulina, białko mleka krowiego, component-resolved diagnosis, dieta eliminacyjna, doustna próba prowokacyjna, gastroenterolog dziecięcy, immunolog kliniczny, kazeina, neurotoksyna eozynofilowa, nietolerancja laktozy, nietolerancja pokarmowa, próba prowokacji, przeciwciało IgE, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja opóźniona, skin prick test, swoiste IgE, test skórny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fexofenadini Hydrochloridum Polpharma 180 mg
Fexofenadini Hydrochloridum Polpharma w dawce 180 mg (odpowiadającej 168 mg feksofenadyny) jest wskazany do leczenia objawowego przewlekłej idiopatycznej pokrzywki (CIU), schorzenia dermatologicznego charakteryzującego się utrzymującymi się powyżej 6 tygodni bąblami pokrzywkowymi i/lub obrzękiem naczynioruchowym o nieznanej etiologii. Lek przeciwhistaminowy drugiej generacji wykazuje skuteczne działanie w kontroli świądu, rumienia i wysypki pokrzywkowej, bez efektu sedatywnego, co umożliwia jego stosowanie w długotrwałej terapii. Tabletki powlekane o wymiarach 17 mm x 8 mm posiadają linię podziału ułatwiającą połknięcie, jednak nie służą do dzielenia dawki.
alergia pokarmowa, bąble pokrzywkowe, choroba alergiczna, choroba autoimmunologiczna, działanie przeciwhistaminowe, efekt sedatywny, feksofenadyny chlorowodorek, leczenie przyczynowe, lek przeciwhistaminowy, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła idiopatyczna pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja polekowa, tabletka powlekana, wysypka pokrzywkowa - Leksykon chorób i schorzeń
Anafilaksja – Zapobieganie i profilaktyka
Anafilaksja to wieloukładowa, nagła reakcja alergiczna o potencjalnie śmiertelnym przebiegu, której częstość wzrasta. Najczęstsze czynniki wywołujące to leki, pokarmy i jad owadów błonkoskrzydłych, choć w niektórych przypadkach przyczyna pozostaje nieznana (anafilaksja idiopatyczna). Kluczowe jest dokładne rozpoznanie alergenów za pomocą testów skórnych i badań serologicznych, co umożliwia wdrożenie profilaktyki, w tym unikanie alergenów i ewentualną immunoterapię swoistą. W przypadku alergii pokarmowych zaleca się całkowitą eliminację alergenu z diety, uważne czytanie etykiet oraz unikanie zanieczyszczeń krzyżowych. Doustna immunoterapia może zmniejszyć wrażliwość na alergeny takie jak mleko, jaja czy orzechy, jednak wymaga nadzoru specjalistycznego ze względu na częste działania niepożądane. W alergii na jad owadów wskazana jest immunoterapia odczulająca przez około 5 lat, skuteczna u 80-98% pacjentów, co znacząco redukuje ryzyko nawrotu anafilaksji.
alergen pokarmowy, alergia pokarmowa, alergolog immunolog, anafilaksja idiopatyczna, antagonista receptora H2, autostrzykawka z epinefryną, badanie krwi, beta-bloker, difenhydramina, doustna immunoterapia, epinefryna, identyfikator medyczny, IgE, immunoterapia swoista, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omalizumab, plan działania w anafilaksji, prednizon, ranitydyna, reakcja anafilaktyczna, reakcja dwufazowa, test skórny, wstrząs anafilaktyczny, zanieczyszczenie krzyżowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół alfa-gal – Patofizjologia i mechanizm
Zespół alfa-gal (AGS) to alergia IgE-zależna skierowana przeciwko oligosacharydowi galaktoza-α-1,3-galaktoza (α-Gal), występującemu w tkankach ssaków nie-naczelnych. Uczulenie indukowane jest przez ukąszenia kleszczy (Amblyomma americanum w USA, Ixodes ricinus w Europie), które przenoszą α-Gal wraz ze śliną, wywołując odpowiedź immunologiczną typu Th2 i produkcję specyficznych przeciwciał IgE. Charakterystyczną cechą AGS jest opóźniony początek objawów (3-6 godzin po spożyciu czerwonego mięsa), co wiąże się z wchłanianiem α-Gal w formie glikolipidów i ich transportem w chylomikronach do krążenia. Objawy obejmują pokrzywkę, nudności, ból brzucha, a w 60% przypadków anafilaksję, która może być śmiertelna bez szybkiej interwencji. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu specyficznych IgE przeciwko α-Gal w surowicy, gdyż testy skórne są nieskuteczne. Leczenie polega na eliminacji mięsa ssaków i preparatów zawierających α-Gal oraz kontroli objawów alergicznych.
alergia pokarmowa, alfa-1, alfa-gal, anafilaksja, Ascaris lumbricoides, bazofile, cetuksymab, chylomikrony, enzym konwertujący angiotensynę, kleszcz pospolity, kleszcz samotnik, komórki prezentujące antygen, komórki Th2, komórki tuczne, limfocyty B, naczynia limfatyczne, niesteroidowe leki przeciwzapalne, odpowiedź Th2, pokrzywka, prostaglandyna E2, przeciwciała IgE, testy punktowe, układ dopełniacza, wstrząs anafilaktyczny, zespół alfa-gal - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego ACARIZAX (12 SQ-HDM, liofilizat podjęzykowy) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą, gdyż nie jest przeznaczony do leczenia nagłych zaostrzeń astmy. Leczenie powinno być stosowane jako terapia wspomagająca, bez nagłego odstawiania leków kontrolujących astmę. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych, zaostrzenia astmy, obrzęku naczynioruchowego, trudności w połykaniu lub oddychaniu, niedociśnienia tętniczego czy uczucia pełności w gardle, leczenie należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Pacjenci powinni być poinformowani o wczesnych objawach reakcji systemowej, takich jak zaczerwienienie, świąd, uczucie gorąca czy lęk. Adrenalina pozostaje lekiem pierwszego wyboru w ciężkich reakcjach, jednak należy uwzględnić potencjalne interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO i COMT oraz beta-blokerami. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z chorobami serca oraz u osób z wcześniejszymi systemowymi reakcjami na podskórną immunoterapię alergenową roztoczy.
Acarizax, alergia na ryby, alergia pokarmowa, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, dysfagia, eozynofilowe zapalenie przełyku, grzybica jamy ustnej, immunoterapia alergenowa, inhibitor COMT, inhibitor monoaminooksydazy, leki rozszerzające oskrzela, liofilizat podjęzykowy, liszaj płaski, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, roztocza kurzu domowego, systemowa reakcja alergiczna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego, zaostrzenie astmy - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Wskazania do stosowania
Dimetynden, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wykazuje działanie przeciwalergiczne, przeciwświądowe i przeciwzapalne. W postaci żelu (1 mg/g) stosowany jest miejscowo w leczeniu świądu towarzyszącego dermatozom, pokrzywce, ukąszeniom owadów, oparzeniom słonecznym oraz powierzchownym oparzeniom skóry pierwszego stopnia u pacjentów od 1. roku życia. Doustne krople (1 mg/ml) wskazane są w leczeniu objawowym pokrzywki, świądu różnego pochodzenia, alergicznego i endogennego wyprysku, sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, alergii pokarmowych i polekowych oraz świądu w przebiegu chorób zakaźnych. Preparat donosowy łączący dimetynden z fenylefryną (Otrivin Allergy) stosowany jest u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat w leczeniu zapaleń błony śluzowej nosa, zatok, ucha środkowego oraz w pielęgnacji przed- i pooperacyjnej nosa.
alergia pokarmowa, alergia polekowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopowe zapalenie skóry, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, chirurgia nosa, choroba alergiczna skóry, choroba zakaźna, dermatoza, działanie przeciwzapalne, fenylofryna, immunoterapia, immunoterapia swoista, katar sienny, leczenie odczulające, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej, nadwrażliwość, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie słoneczne, ospa wietrzna, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej, przeziębienie, stan świądowy, ukąszenie owada, użądlenie owada, wyprysk endogenny, wyprysk kontaktowy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon chorób i schorzeń
Alergiczny nieżyt nosa – Etiologia i przyczyny
Alergiczny nieżyt nosa (ANN) jest IgE-zależnym zapaleniem błony śluzowej nosa, wywołanym przez wdychane alergeny, które u osób nieuczulonych nie powodują objawów. Patofizjologia obejmuje dwufazową reakcję alergiczną: fazę wczesną z degranulacją mastocytów i uwolnieniem histaminy oraz fazę późną, w której eozynofile nasilają stan zapalny, prowadząc do przewlekłej niedrożności nosa. Czynniki genetyczne, zwłaszcza związane z drogą IL-33/ST2, oraz środowiskowe, takie jak ekspozycja na roztocza kurzu domowego, pyłki roślin i alergeny zawodowe, odgrywają kluczową rolę w etiologii. Ryzyko rozwoju ANN wzrasta przy poziomie IgE w surowicy >100 IU/mL przed 6. rokiem życia, obecności chorób atopowych w rodzinie, ekspozycji na dym tytoniowy oraz wyższym statusie społeczno-ekonomicznym. ANN klasyfikuje się na sezonowy (pyłki drzew, traw, chwastów, zarodniki pleśni) i całoroczny (roztocza, sierść zwierząt, pleśnie domowe), a także zawodowy, co ma znaczenie dla diagnostyki i terapii.
alergen wziewny, alergen zwierzęcy, alergia pokarmowa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, bazofil, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, cytokina, degranulacja komórek tucznych, eozynofil, histamina, immunoterapia alergenowa, katar sienny, komórka tuczna, leukotrien, limfocyt T pomocniczy, naczynioruchowy nieżyt nosa, NARES, niealergiczny nieżyt nosa, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej, odczulanie, polip nosa, prostaglandyna, przeciwciało IgE, przeziębienie, reakcja zapalna, roztocze kurzu domowego, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych, zawodowy nieżyt nosa - Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, zapalna dermatoza o zmiennym przebiegu, charakteryzująca się okresami zaostrzeń i remisji, co utrudnia indywidualne prognozowanie przebiegu choroby. Nowoczesne mechanistyczne modele uczenia maszynowego, oparte na danych longitudinalnych, umożliwiają wykrycie złożonych wzorców dynamiki nasilenia AZS i przewidywanie krótkoterminowej ewolucji objawów u poszczególnych pacjentów. Wśród biomarkerów surowiczych o potencjale diagnostycznym i prognostycznym wyróżniono m.in. IgE, CTACK/CCL27, TARC/CCL17 oraz MIF. Standaryzacja miar wyników, realizowana przez inicjatywę HOME, oraz integracja wielowymiarowych modeli predykcyjnych mogą znacząco poprawić personalizację terapii i kontrolę choroby.
ADHD, alergia pokarmowa, astma, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba wątroby, autyzm, biomarker, biomarker surowicy, celiakia, chłoniak Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, choroba zapalna jelit, choroba zapalna skóry, CTACK, immunoglobulina E, łysienie plackowate, mięczak zakaźny, model predykcyjny, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność serca, osteoporoza, pokrzywka, remisja choroby, rwa kulszowa, TARC, uczenie maszynowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie żył, zespół jelita drażliwego - Leksykon chorób i schorzeń
Anafilaksja – Etiologia i przyczyny
Anafilaksja to ostra, uogólniona reakcja nadwrażliwości, zagrażająca życiu, charakteryzująca się gwałtownym początkiem i szybkim rozwojem objawów wielonarządowych, wynikająca z masywnego uwolnienia mediatorów zapalnych, głównie histaminy, z komórek tucznych i bazofilów. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują klasyczną anafilaksję IgE-zależną, anafilaksję immunologiczną niezależną od IgE (np. aktywację układu dopełniacza przez kompleksy immunologiczne) oraz reakcje nieimmunologiczne wywołujące bezpośrednie uwalnianie mediatorów (np. opioidy, dekstrany). Najczęstsze przyczyny to alergeny pokarmowe (np. orzeszki ziemne, ryby, mleko, jaja), leki (beta-laktamy, NLPZ, środki zwiotczające mięśnie), jady owadów błonkoskrzydłych oraz lateks. Częstość występowania anafilaksji wynosi około 1:1333, a śmiertelność w USA około 0,3%. U niemowląt pokarmy odpowiadają za 73% przypadków, a u dorosłych dominują leki i jady owadów. W wielu przypadkach (32-50%) przyczyna pozostaje nieznana (anafilaksja idiopatyczna).
adrenalina, alergia na lateks, alergia na orzechy drzewne, alergia na orzeszki ziemne, alergia pokarmowa, anafilaksja idiopatyczna, anafilaksja wysiłkowa, anafilatoksyna, antybiotyk beta-laktamowy, astma, bazofil, degranulacja komórek tucznych, epinefryna, histamina, kofaktor anafilaksji, komórka tuczna, lek zwiotczający mięśnie, mastocytoza, mediator zapalny, NLPZ, przeciwciało IgE, przeciwciało monoklonalne, reakcja nadwrażliwości, środek kontrastowy, układ dopełniacza, wstrząs anafilaktyczny, zapaść krążeniowo-oddechowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół alfa-gal – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół alfa-gal (AGS) to alergia IgE-zależna na oligosacharyd galaktoza-alfa-1,3-galaktoza, występujący w tkankach ssaków z wyjątkiem naczelnych, wywołana ukąszeniem kleszcza (głównie Lone Star tick). Charakterystyczne jest opóźnienie reakcji alergicznej 2-6 godzin po spożyciu mięsa ssaków (wołowina, wieprzowina, jagnięcina) i produktów zawierających alfa-gal, co utrudnia diagnostykę. Objawy obejmują pokrzywkę, świąd, duszność, bóle brzucha, wymioty, a w 30% przypadków mogą prowadzić do anafilaksji. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, oznaczeniu specyficznych IgE alfa-gal (>0,1 IU/mL) oraz ocenie odpowiedzi na dietę eliminacyjną. Opóźnienia w rozpoznaniu sięgają średnio ponad 7 lat, a świadomość AGS wśród personelu medycznego jest niska (42% nigdy nie słyszało o chorobie). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne alergie pokarmowe, IBS i nietolerancje pokarmowe.
3-galaktoza, akupunktura uszna, alergia na czerwone mięso, alergia pokarmowa, anafilaksja, auto-injektor adrenaliny, borelioza, DEET, dieta eliminacyjna, doustna immunoterapia, duszność, galaktoza-alfa-1, hipotensja, immunoterapia podjęzykowa, kleszcz czarnonogi, kleszcz samotnik, leki przeciwhistaminowe, obrzęk naczynioruchowy, opóźniona reakcja alergiczna, permetryna, pokrzywka, reakcja alergiczna, terapia anty-IgE, test punktowy skórny, ukąszenie kleszcza, zespół alfa-gal, zespół jelita drażliwego - Leksykon substancji czynnych
Liście brzozy – Przeciwwskazania stosowania
Liście brzozy (Betula pendula Roth, Betula pubescens Ehrh.) wykazują właściwości diuretyczne i są składnikiem preparatu Fitolizyna. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na liście brzozy oraz alergia na pyłki brzozy, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych i nasilenia objawów alergicznych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na rośliny z rodzin Asteraceae (np. nawłoć) i Apiaceae (np. korzeń pietruszki, korzeń lubczyku), które również występują w preparacie. Ze względu na działanie moczopędne, preparaty zawierające liście brzozy są niewskazane u pacjentów z ciężkimi chorobami serca (zwłaszcza niewydolnością serca) oraz ciężkimi chorobami nerek, gdzie restrykcje płynowe i kontrola gospodarki wodno-elektrolitowej są kluczowe.
alergia na pyłki brzozy, alergia pokarmowa, Betula pendula, Betula pubescens, celiakia, choroba wątroby, ciężka choroba nerek, ciężka choroba serca, Fitolizyna, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokalemia, hiponatremia, hipotonia, lek hipotensyjny, lek moczopędny, liść brzozy, nadwrażliwość na liść brzozy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, odwodnienie, padaczka, parahydroksybenzoesan etylu, reakcja krzyżowa, rodzina astrowatych, rodzina baldaszkowatych, uzależnienie od alkoholu, właściwość diuretyczna, właściwość moczopędna, wywiad alergologiczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bronchipret TE 15 g + 1,5 g
Bronchipret TE w formie syropu zawiera płynne wyciągi z tymianku (16,8 g/100 ml) oraz liścia bluszczu (1,68 g/100 ml), które stanowią substancje czynne preparatu. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na te składniki, w tym reakcje alergiczne na rośliny z rodzin jasnotowatych (Lamiaceae) i araliowatych (Araliaceae), a także na brzozę, bylicę pospolitą i seler, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, syrop zawiera maltitol ciekły (423 mg/ml) oraz sorbitol (28,76 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób z nietolerancją polioli.
alergia krzyżowa, alergia na rośliny, alergia pokarmowa, araliowate, Bronchipret, choroba alkoholowa, choroba wątroby, interakcje lekowe, jasnotowate, maltitol, nadwrażliwość na składniki pomocnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, nietolerancja polioli, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sorbitol, wyciąg z liścia bluszczu, wyciąg z tymianku, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja pokarmowa – Zapobieganie i profilaktyka
Nietolerancja pokarmowa to stan wynikający z nieprawidłowego trawienia określonych składników pokarmowych, najczęściej spowodowany niedoborem enzymów trawiennych, np. laktazy w nietolerancji laktozy. W odróżnieniu od alergii pokarmowej, nietolerancja nie angażuje układu immunologicznego i nie zagraża życiu. Objawy obejmują dyskomfort trawienny, wzdęcia, nudności, biegunkę oraz zmiany w wypróżnieniach, a ich nasilenie może być monitorowane za pomocą diety eliminacyjnej trwającej zazwyczaj 4-6 tygodni. Diagnostyka opiera się na wykluczeniu innych schorzeń o podobnych objawach, takich jak refluks, zespół jelita drażliwego czy choroby zapalne jelit, oraz na ścisłej współpracy z alergologiem, gastroenterologiem i dietetykiem klinicznym.
alergia pokarmowa, alergolog, astma, biegunka, ból brzucha, choroba trzewna, choroba zapalna jelit, dieta eliminacyjna, dietetyk kliniczny, egzema, enzym trawienny, flora jelitowa, gastroenterolog, gastroenterologia, krew w stolcu, laktaza, mikrobiom jelitowy, mikroflora jelitowa, nietolerancja laktozy, nietolerancja pokarmowa, nudności, pediatra, pokarm uzupełniający, prebiotyk, probiotyk, refluks żołądkowo-przełykowy, wzdęcia, zespół jelita drażliwego - Leksykon chorób i schorzeń
Anafilaksja – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Anafilaksja stanowi nagłą, potencjalnie zagrażającą życiu reakcję alergiczną, której rokowanie zależy od szybkiego rozpoznania i natychmiastowego podania adrenaliny, jedynego skutecznego leku odwracającego objawy. Śmiertelność w przebiegu anafilaksji waha się od 0,65% do 20%, najczęściej z powodu niewydolności oddechowej (asfiksji) lub wstrząsu sercowo-naczyniowego. Analizy wykazały, że 50% zgonów spowodowanych anafilaksją wynika z asfiksji, w tym skurczu oskrzeli (49 przypadków), obrzęku górnych i dolnych dróg oddechowych (26 przypadków) oraz obrzęku górnych dróg oddechowych (23 przypadki). Czas od wystąpienia objawów do zatrzymania krążeniowo-oddechowego wynosi średnio 10-35 minut, co podkreśla konieczność natychmiastowego leczenia. Kluczowe czynniki ryzyka ciężkiego przebiegu to starszy wiek, astma, wcześniejsze choroby alergiczne, wielonarządowe zaangażowanie oraz anafilaksja wywołana lekami. Opóźnione podanie adrenaliny oraz nieodpowiednia pozycja ciała (siedząca lub stojąca) zwiększają ryzyko zgonu.
adrenalina, alergeny, alergia pokarmowa, alergolog, anafilaksja dwufazowa, anafilaksja idiopatyczna, anafilaksja wysiłkowa, asfiksja, astma, choroba alergiczna, czynnik wyzwalający, dysfagia, immunolog, niewydolność oddechowa, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, prowokacja pokarmowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie krążeniowo-oddechowe - Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja pokarmowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognozowanie przebiegu nietolerancji pokarmowej jest wyzwaniem ze względu na wieloczynnikową etiologię i zmienność kliniczną reakcji alergicznych. Kluczowe determinanty obejmują pochodzenie etniczne, płeć, rodzaj alergenu, stan wrodzonego układu odpornościowego, dawkę wywołującą (eliciting dose), status uczulenia (w tym poziomy swoistych IgE i całkowitego IgE) oraz skład mikrobioty jelitowej. Badania prowokacji pokarmowych otwartych (OFC) wskazują, że niższy poziom swoistych IgE, wyższy poziom całkowitego IgE, młodszy wiek pacjenta oraz wyższy stosunek swoistych IgG4/IgE korelują z większym prawdopodobieństwem nabycia tolerancji. Modele predykcyjne, takie jak nomogramy dla alergii na jajka i mleko, uwzględniają te parametry i mogą wspomagać lekarzy w optymalizacji czasu ponownego wprowadzenia pokarmów oraz minimalizacji ryzyka powikłań podczas prowokacji.
adrenalina, alergen, alergia pokarmowa, biomarker, całkowite IgE, dawka wywołująca, dieta eliminacyjna, dysfagia, fenotyp kliniczny, immunoterapia doustna, interwencja terapeutyczna, lek biologiczny, mikrobiota jelitowa, model predykcyjny, nietolerancja pokarmowa, odpowiedź immunologiczna, opieka nad pacjentem, prowokacja pokarmowa, stosunek IgG4/IgE, swoiste IgE, tolerancja pokarmowa - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka – Objawy
Pokrzywka (urticaria) to schorzenie dermatologiczne dotykające około 20% populacji, charakteryzujące się nagłym pojawieniem się swędzących, uniesionych bąbli o różnej wielkości (od kilku milimetrów do kilkunastu centymetrów), które bledną pod uciskiem (blanching) i mogą występować na dowolnej części ciała. Objawy towarzyszące to intensywny świąd, pieczenie, kłucie oraz ciepło w obrębie zmian. U około 50% pacjentów obserwuje się współistnienie obrzęku naczynioruchowego (angioedema), szczególnie niebezpiecznego, gdy dotyczy języka, gardła lub dróg oddechowych. Klasyfikacja pokrzywki opiera się na czasie trwania objawów: ostra (<6 tygodni) często związana z infekcjami wirusowymi lub reakcjami alergicznymi, oraz przewlekła (>6 tygodni), często o podłożu idiopatycznym lub autoimmunologicznym. Specyficzne formy to pokrzywka indukowana bodźcami fizycznymi (zimno, ciepło, ucisk, światło, wysiłek). Przebieg jest dynamiczny, z bąblami utrzymującymi się do 24 godzin i zmieniającą się lokalizacją zmian.
alergia pokarmowa, anafilaksja, bąbel pokrzywkowy, choroba autoimmunologiczna, choroba tarczycy, dermografizm, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pokrzywka autoimmunologiczna, pokrzywka cieplna, pokrzywka fizykalna, pokrzywka indukowana, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, pokrzywka przewlekła samoistna, pokrzywka słoneczna, pokrzywka wibracyjna, pokrzywka z ucisku, pokrzywka z zimna, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy - Leksykon substancji czynnych
All-rac-α-tokoferol – Przeciwwskazania stosowania
Produkt leczniczy Vitalipid N Adult zawiera all-rac-α-tokoferol (witaminę E) w stężeniu 0,91 mg/ml, co odpowiada 1 IU witaminy E, i jest stosowany jako koncentrat do sporządzania emulsji do infuzji typu olej w wodzie. Główne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, w szczególności na białko jaja kurzego, soję, orzeszki ziemne oraz samą substancję czynną all-rac-α-tokoferol. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, pacjenci z alergią na soję lub orzeszki ziemne nie powinni otrzymywać tego preparatu, a także osoby uczulone na białko jaja kurzego lub inne substancje pomocnicze zawarte w emulsji. W praktyce klinicznej konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego przed podaniem preparatu.
alergia na białko jaja kurzego, alergia na orzeszki ziemne, alergia na soję, alergia pokarmowa, all-rac-α-tokoferol, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, koncentrat do sporządzania emulsji, nadwrażliwość, produkt sojowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja pomocnicza, suplementacja witaminy E, Vitalipid N Adult, witamina E, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Roztwory do testów punktowych –
Roztwory do testów punktowych (skin prick tests, SPT) są specjalistycznym produktem leczniczym stosowanym w diagnostyce alergii IgE-zależnych (reakcje typu I wg klasyfikacji Gella i Coombsa). Zawierają one wyciągi alergenowe z pyłków roślin, roztoczy, nabłonków zwierząt, piór, grzybów pleśniowych, pyłów oraz pokarmów, co umożliwia kompleksową ocenę uczulenia. Aktywność alergenów wyrażana jest w jednostkach SBU, BU lub PNU, co pozwala na precyzyjne dawkowanie. W zestawie znajduje się także roztwór kontrolny dodatni z dichlorowodorkiem histaminy, służący do standaryzacji i interpretacji wyników. Testy punktowe są wskazane u pacjentów z objawami alergicznego nieżytu nosa, astmy oskrzelowej, atopowego zapalenia skóry, alergii pokarmowej IgE-zależnej, anafilaksji o nieustalonej etiologii oraz pokrzywki ostrej z podejrzeniem podłoża alergicznego.
alergia IgE-zależna, alergia pokarmowa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma oskrzelowa, astma sezonowa, atopowe zapalenie skóry, dichlorowodorek histaminy, grzyb pleśniowy, immunoterapia swoista, jednostka azotu białkowego, jednostka biologiczna standaryzowana, klasyfikacja Gella i Coombsa, nabłonek zwierzęcy, pokrzywka ostra, pyłek rośliny, roztocze, roztwór do testu punktowego, schorzenie alergiczne, skórna próba punktowa, test punktowy, wyciąg alergenowy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na mleko – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Alergia na mleko krowie (CMA) jest jedną z najczęstszych alergii pokarmowych u dzieci, charakteryzującą się często przejściowym przebiegiem, jednak nabywanie tolerancji na białka mleka krowiego następuje później niż wcześniej sądzono. Dane wskazują, że około 50% dzieci nabywa tolerancję przed 5 rokiem życia, a mediana wieku nabywania tolerancji w grupie z atopowym zapaleniem skóry wynosi 67 miesięcy. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi utrzymywania się alergii są: natychmiastowe reakcje alergiczne, współistniejąca astma, obecność innych alergii pokarmowych oraz wysokie poziomy swoistych IgE (≥10,5 kU/L) i duże średnice bąbli w testach skórnych (≥9 mm). Swoiste IgE i testy skórne wykazują wysoką wartość predykcyjną (PPV >90%) w ocenie utrzymywania się alergii, a dodatkowo biomarkery immunologiczne, takie jak obniżona liczba limfocytów T regulatorowych (Treg), podwyższona częstość limfocytów T CD4+ wydzielających IL-4 oraz niski poziom witaminy D (<40 ng/ml) po pierwszej reakcji alergicznej, są istotnymi wskaźnikami prognostycznymi (AUC do 0,85). Model matematyczny opracowany przez Vanto i wsp. pozwala przewidywać nabycie tolerancji do 4 roku życia na podstawie nasilenia objawów i wyników testów immunologicznych.
alergia IgE-zależna, alergia na mleko krowie, alergia nie-IgE-zależna, alergia pokarmowa, anafilaksja, astma, atopowe zapalenie skóry, białko mleka krowiego, biomarker, choroba atopowa, czynnik prognostyczny, dodatnia wartość predykcyjna, doustna immunoterapia, drabina mleczna, FPIES, interwencja terapeutyczna, limfocyt T CD4+, limfocyt T regulatorowy, reakcja niepożądana, swoiste IgE, test skórny, wartość prognostyczna, witamina D, zaburzenie immunologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na orzeszki ziemne – Etiologia i przyczyny
Alergia na orzeszki ziemne jest IgE-zależną reakcją immunologiczną typu I, w której białka orzeszków ziemnych, głównie Ara h 1, Ara h 2, Ara h 3 i Ara h 6, wywołują odpowiedź alergiczną u ponad 50% pacjentów uczulonych. Mechanizm patofizjologiczny obejmuje aktywację komórek dendrytycznych przez reszty węglowodanowe, indukcję odpowiedzi limfocytów T pomocniczych typu 2 (TH2) oraz produkcję swoistych IgE, które po ponownym kontakcie z alergenem powodują degranulację komórek tucznych i uwolnienie histaminy. Częstość występowania alergii na orzeszki ziemne w USA wynosi około 1-2%, z wzrostem o 21% w latach 2010-2017. Czynniki ryzyka obejmują predyspozycje genetyczne (m.in. geny HLA-DR i -DQ), atopowe zapalenie skóry, astmę, alergię na jajka oraz opóźnione wprowadzenie orzeszków ziemnych do diety, co potwierdzają badania takie jak LEAP. Wczesne wprowadzenie orzeszków ziemnych (4-6 miesiąc życia) u niemowląt z wysokim ryzykiem znacząco redukuje ryzyko rozwoju alergii, co zostało uwzględnione w aktualnych wytycznych NIAID i AAP.
alergen orzeszka ziemnego, alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, atopowe zapalenie skóry, egzema, epinefryna, epitop, gen HLA-DR, hipoteza higieniczna, histamina, immunoglobulina E, immunoterapia doustna, interleukina, katar sienny, komórka dendrytyczna, komórka tuczna, limfocyt B, limfocyt T, limfocyt T pomocniczy typu 2, mediator zapalny, obrzęk, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna typu I, reakcja Maillarda, reaktywność krzyżowa, roślina strączkowa, terapia desensytyzacyjna, układ immunologiczny, węzeł chłonny, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, zanieczyszczenie krzyżowe - Leksykon chorób i schorzeń
Alergie – Diagnostyka i diagnoza
Alergie stanowią istotny problem zdrowotny, z wysoką częstością występowania w populacji dorosłych i dzieci, obejmując m.in. alergie sezonowe (25%), egzemę (7,3%), alergie pokarmowe (6,2%) oraz astmę (ponad 20 mln dorosłych i 4,6 mln dzieci w USA). Diagnostyka alergii opiera się na szczegółowym wywiadzie klinicznym, badaniu przedmiotowym oraz testach alergicznych, takich jak testy skórne punktowe (złoty standard), testy śródskórne, testy krwi mierzące całkowite i swoiste IgE, a także doustne testy prowokacyjne, szczególnie w alergiach pokarmowych. Testy skórne wykazują reakcję w postaci bąbla i zaczerwienienia po 15-20 minutach, a ich interpretacja wymaga korelacji z wywiadem klinicznym. Testy krwi, w tym swoiste IgE, są przydatne u pacjentów z przeciwwskazaniami do testów skórnych, choć ich dodatni wynik nie zawsze koreluje z kliniczną alergią (50-60% fałszywie dodatnich wyników). Testy komponentów alergenów (ACT) umożliwiają identyfikację specyficznych białek wywołujących reakcję, co pozwala na precyzyjniejszą diagnostykę i planowanie leczenia.
adrenalina, alergia na jad owadów, alergia na penicylinę, alergia pokarmowa, alergia sezonowa, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, biała krwinka, diagnostyka alergologiczna, diagnostyka komponentowa, dieta eliminacyjna, doustny test prowokacyjny, egzema, epinefryna, histamina, immunoglobulina E, katar sienny, nietolerancja pokarmowa, prick test, przeciwciało IgE, reakcja anafilaktyczna, test aktywacji bazofilów, test prowokacyjny, test skórny punktowy, test śródskórny, wstrząs anafilaktyczny, wynik fałszywie dodatni, wynik fałszywie ujemny, wywiad kliniczny, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia pokarmowa – Patofizjologia i mechanizm
Alergia pokarmowa (AP) to immunologiczna nadwrażliwość na białka pokarmowe, manifestująca się objawami ze strony układu oddechowego, pokarmowego, skóry i układu sercowo-naczyniowego, o różnym nasileniu. Mechanizmy patogenetyczne dzielą AP na reakcje zależne od IgE, mieszane oraz niezależne od IgE, z kluczową rolą limfocytów Th2, produkcją specyficznych IgE oraz degranulacją komórek tucznych i bazofilów. Tolerancja pokarmowa jest aktywnym procesem immunologicznym, w którym limfocyty T regulatorowe (Treg), cytokiny supresorowe (IL-10) oraz immunoglobuliny IgA i IgG4 hamują reakcje alergiczne. Zaburzenia bariery nabłonkowej, mutacje filagriny, dysbioza jelitowa oraz czynniki środowiskowe (np. niedobór witaminy D, ekspozycja na PAMP) sprzyjają przerwaniu tolerancji i rozwojowi sensytyzacji. Układ dopełniacza (szczególnie C3 i C5) oraz cytokiny takie jak IL-4, IL-5, IL-13, TNF-alfa odgrywają istotną rolę w patogenezie AP, a komórki dendrytyczne i limfocyty T CD4+ modulują odpowiedź immunologiczną w przewodzie pokarmowym.
alergia pokarmowa, anatoksyna, bazofil, degranulacja komórki tucznej, diagnostyka molekularna, eozynofilowe zapalenie przełyku, hipoteza higieniczna, histamina, immunoterapia doustna, komórka dendrytyczna, komórka tuczna, leukotrien, limfocyt T, limfocyt T regulatorowy, limfocyt Th2, mikrobiom jelitowy, omalizumab, prostaglandyna, przeciwciało klasy IgE, reakcja mieszana, reakcja niezależna od IgE, reakcja zależna od IgE, receptor o wysokim powinowactwie, sensytyzacja, test aktywacji bazofilów, test prowokacyjny, tolerancja pokarmowa - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na jajka – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Alergia na jajka, jedna z najczęstszych alergii pokarmowych u dzieci, może manifestować się zarówno reakcjami IgE-zależnymi, jak i niezależnymi. Najnowsze dane wskazują, że alergia ta może mieć bardziej przewlekły przebieg niż wcześniej sądzono, co wpływa na długoterminową prognozę. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi rozwoju tolerancji są: niski poziom swoistych IgE przeciwko jajku, szybki spadek tych przeciwciał w czasie, młodszy wiek diagnozy, łagodniejsze objawy kliniczne oraz mniejsze rozmiary bąbli w testach skórnych. Szczególnie istotna jest tolerancja na ekstensywnie ogrzewane jajka, która koreluje z większym prawdopodobieństwem całkowitego wyzdrowienia. W przypadku reakcji alergicznych nawet na intensywnie ogrzewane jajka, alergia ma tendencję do utrzymywania się przez całe życie.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej (Betula verrucosa) stosowany w immunoterapii alergenowej, dostępny w produkcie Itulazax w postaci standaryzowanego liofilizatu podjęzykowego zawierającego 12 SQ-Bet, wykazuje działanie immunomodulujące poprzez indukcję swoistych przeciwciał IgG4. Mechanizm działania opiera się na konkurencji IgG4 z IgE o miejsca wiązania alergenów, co prowadzi do zmniejszenia aktywacji komórek odpornościowych i redukcji objawów alergicznego nieżytu nosa oraz zapalenia spojówek wywołanych pyłkami brzozy i drzew homologicznych. W badaniach klinicznych potwierdzono, że terapia powoduje wzrost stężenia IgG4 już po około 1 miesiącu stosowania, a efekt ten utrzymuje się przez cały okres leczenia, co koreluje z poprawą kontroli choroby i jakości życia pacjentów.
alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, astma, Betula verrucosa, homologi alergenu brzozy, immunoterapia alergenowa, lek przeciwalergiczny, liofilizat podjęzykowy, przeciwciało IgG4, reaktywność krzyżowa IgE, standaryzacja aktywności biologicznej, wyciąg alergenowy pyłku brzozy białej, zapalenie spojówek, zespół alergii jamy ustnej - Leksykon chorób i schorzeń
Odparzenie pieluszkowe – Objawy
Odparzenie pieluszkowe (diaper dermatitis) to zapalne uszkodzenie skóry w obszarach pokrytych pieluszką, najczęściej dotyczące pośladków, ud i okolic narządów płciowych niemowląt do 2 lat, ze szczytem zachorowań między 9. a 12. miesiącem życia. Objawy obejmują zaczerwienienie (od różowego do intensywnie czerwonego), obrzęk, bolesność, suchość, łuszczenie, grudki, krosty i pęcherzyki, a także dyskomfort dziecka manifestujący się płaczliwością i niepokojem. Odparzenia klasyfikuje się według nasilenia: od łagodnych różowych zmian bez bólu, przez umiarkowane z wyraźnym zaczerwienieniem i dyskomfortem, do ciężkich z intensywnym zaczerwienieniem, obrzękiem, pęcherzykami, owrzodzeniami i silnym bólem. Typowo zmiany nie obejmują fałdów skórnych, co pozwala różnicować je z wtórnymi zakażeniami grzybiczymi (Candida albicans) i bakteryjnymi (Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes), które charakteryzują się m.in. obecnością satelitarnych wykwitów, sączeniem ropnym i ostrymi granicami wysypki.
alergia pokarmowa, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, antybiotykoterapia, atopowe zapalenie skóry, biegunka u niemowląt, Candida albicans, ciężkie odparzenie pieluszkowe, granuloma gluteale infantum, kandydoza skóry, kontaktowe zapalenie skóry, łagodne odparzenie pieluszkowe, łojotokowe zapalenie skóry, łuszcząca się skóra, łuszczyca, odparzenie pieluszkowe, papule, pleśniawki, potówki, reakcja alergiczna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, ząbkowanie, zaczerwienienie skóry, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pochwy, zakażenie układu moczowego, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Epidemiologia
Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest jedną z najczęstszych dermatoz o przewlekłym, nawracającym przebiegu, dotykającą globalnie około 2,6% populacji (204,05 mln osób), w tym 2,0% dorosłych (101,27 mln) i 4,0% dzieci (102,78 mln). W krajach rozwiniętych częstość występowania u dzieci sięga 15-30%, a u dorosłych 2-10%. W USA około 31,6 mln osób cierpi na zapalenie skóry, z czego 16,5 mln dorosłych i 9,6 mln dzieci ma AZS, a 6,6 mln dorosłych oraz jedna trzecia dzieci prezentuje umiarkowaną do ciężką postać choroby. Czynniki ryzyka obejmują płeć żeńską, pochodzenie etniczne (większa częstość i ciężkość u Afroamerykanów i rdzennych Amerykanów), historię atopową w rodzinie (37-56% pacjentów) oraz czynniki środowiskowe, takie jak zanieczyszczenie i warunki miejskie. AZS rozpoczyna się najczęściej we wczesnym dzieciństwie (80% przed 6 r.ż.), z 20-50% przypadków utrzymujących się w dorosłości, a 25% dorosłych zgłasza początek objawów w wieku dorosłym. Kontaktowe zapalenie skóry, szczególnie zawodowe, jest powszechne w grupach zawodowych narażonych na drażniące substancje, z roczną zachorowalnością do 46,9/10 000 u fryzjerów.
alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry, biomarker, choroby atopowe, choroby współistniejące, ciężka postać choroby, częstość występowania AZS, dystrybucja choroby, historia rodzinna, kontaktowe zapalenie skóry, lata życia skorygowane niepełnosprawnością, lichenifikacja, nadzór epidemiologiczny, opieka zdrowotna, podrażnieniowe kontaktowe zapalenie skóry, remisja, rozpowszechnienie choroby, substancje drażniące, wyprysk rąk, zachorowalność, zaostrzenie choroby, zapalenie skóry, zawodowe kontaktowe zapalenie skóry, zmiany sączące, zmienność sezonowa - Leksykon chorób i schorzeń
Alergie – Epidemiologia
Choroby alergiczne stanowią istotne wyzwanie zdrowia publicznego, z globalnym wzrostem częstości ich występowania, szczególnie w krajach rozwiniętych i uprzemysłowionych. Obecnie alergie dotyczą 20-40% populacji tych krajów, a prognozy EAACI wskazują, że do 2025 roku nawet 50% mieszkańców UE może cierpieć na co najmniej jedną chorobę alergiczną. W USA 25,7% dorosłych i 18,9% dzieci zgłasza alergię sezonową, a atopowe zapalenie skóry dotyka 7,3% dorosłych i 12% dzieci. Astma dotyka ponad 300 milionów osób na świecie, z przewidywanym wzrostem do 400 milionów do 2025 roku. Alergie pokarmowe, występujące u 3,5-4% populacji USA i do 10% niemowląt, wykazują tendencję wzrostową, szczególnie w pierwszym roku życia (6-8%). Czynniki ryzyka obejmują predyspozycje genetyczne, urbanizację, zanieczyszczenie powietrza (NO2, NO, SO2, PM), palenie tytoniu, zmiany dietetyczne oraz ekspozycję na alergeny środowiskowe i zawodowe. Hipoteza higieniczna tłumaczy wzrost alergii zmniejszoną ekspozycją na mikroorganizmy we wczesnym dzieciństwie, co zaburza rozwój układu immunologicznego.
alergia na orzeszki ziemne, alergia pokarmowa, alergia sezonowa, alergia wziewna, alergia zawodowa, alergiczna choroba skóry, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma alergiczna, astma oskrzelowa, atopia, atopowe zapalenie skóry, choroba alergiczna, Europejska Akademia Alergologii i Immunologii Klinicznej, hipoteza higieniczna, karmienie piersią, katar sienny, lek przeciwhistaminowy, nadzór epidemiologiczny, przeciwciało IgE, pyłek, reakcja anafilaktyczna, roztocze kurzu domowego, zanieczyszczenie powietrza, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z jeżówki purpurowej – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg z ziela jeżówki purpurowej (Echinaceae purpureae herbae extractum siccum), stosowany w preparacie Echinerba (100 mg, ekstrakt 3,5-4,5:1, zawierający ≥1 mg kwasów polifenolowych w przeliczeniu na kwas chlorogenowy na tabletkę), wymaga szczególnej ostrożności w praktyce klinicznej. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. U pacjentów z alergiami wziewnymi, skórnymi lub pokarmowymi konieczna jest konsultacja lekarska przed rozpoczęciem terapii, aby uniknąć ryzyka reakcji alergicznych na składniki wyciągu.
alergia, alergia pokarmowa, alergia skórna, alergia wziewna, dawkowanie, ekstrakt z jeżówki purpurowej, gorączka, infekcja, kwas chlorogenowy, kwas polifenolowy, populacja pediatryczna, powikłanie, progresja infekcji, przeziębienie, reakcja alergiczna, standaryzacja leku, wyciąg z jeżówki purpurowej - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół alfa-gal – Diagnostyka i diagnoza
Zespół alfa-gal (AGS) to alergia charakteryzująca się opóźnioną reakcją na galaktozę-alfa-1,3-galaktozę, obecna w tkankach ssaków nieprimatycznych, z objawami pojawiającymi się 3-8 godzin po spożyciu mięsa (wołowina, wieprzowina, jagnięcina). Diagnostyka opiera się na wywiadzie medycznym (w tym historii ukąszeń przez kleszcze, które dotyczą ponad 85% pacjentów), dodatnim teście serologicznym na przeciwciała IgE przeciwko alfa-gal (wartość ≥ 0,1 IU/mL, a rozpoznanie jest najbardziej prawdopodobne przy poziomie ≥ 2,0 IU/mL lub >2% całkowitego IgE) oraz poprawie klinicznej po diecie eliminującej mięso ssaków. Testy skórne są niewystarczająco wiarygodne, a doustna próba prowokacyjna, choć złotym standardem w alergiach pokarmowych, jest ograniczona ze względu na opóźniony charakter reakcji. W diagnostyce zaleca się zlecenie testu na przeciwciała IgE przeciwko alfa-gal, unikając błędów polegających na wykonywaniu testów na alfa-galaktozydazę lub niedobór alfa-galaktozydazy A.
3-galaktoza, alergia pokarmowa, alfa-gal, anafilaksja, badanie fizykalne, cytometria przepływowa, dieta eliminacyjna, doustna próba prowokacyjna, galaktoza-alfa-1, kleszcz samotnik, niedobór alfa-galaktozydazy A, objaw żołądkowo-jelitowy, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja opóźniona, swoiste przeciwciało IgE, test aktywacji bazofilów, test aktywacji komórek tucznych, test krwi, test skórny punktowy, ukąszenie kleszcza, zespół alfa-gal, zespół jelita drażliwego, złoty standard diagnostyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na pszenicę – Diagnostyka i diagnoza
Alergia na pszenicę to immunologiczna reakcja organizmu na białka pszenicy, obejmująca mechanizmy zależne i niezależne od IgE. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, testach skórnych (SPT), oznaczeniu specyficznych przeciwciał IgE oraz prowokacjach pokarmowych, które pozostają złotym standardem. Testy skórne i serologiczne charakteryzują się niską swoistością, a poziomy IgE specyficzne dla pszenicy nie korelują jednoznacznie z kliniczną alergią, co wymaga interpretacji wyników w kontekście objawów. Nowoczesne metody diagnostyczne, takie jak diagnostyka molekularna (CRD) i testy aktywacji bazofilów (BAT), umożliwiają precyzyjne rozróżnienie alergii na poszczególne komponenty pszenicy, np. omega-5 gliadynę (Tri a 19), istotną w anafilaksji indukowanej wysiłkiem zależnej od pszenicy (WDEIA). Różnicowanie alergii na pszenicę od celiakii i nieceliakalnej nadwrażliwości na gluten jest kluczowe, ze względu na odmienny patomechanizm i metody diagnostyczne (np. anty-tTG IgA w celiakii).
alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, anafilaksja indukowana wysiłkiem, astma piekarzy, badania krwi, białe krwinki, celiakia, diagnostyka komponentowa, diagnostyka molekularna, dieta eliminacyjna, immunoglobulina E, immunoterapia doustna, immunoterapia podjęzykowa, jelito cienkie, kosmki jelitowe, limfocyty T pomocnicze, nieceliakalna nadwrażliwość na gluten, omega-5 gliadyna, prowokacja pokarmowa, przeciwciała IgE, reakcja immunologiczna, skin prick test, skurcz żołądka, test aktywacji bazofilów, test prowokacji oskrzelowej, test skórny, transglutaminaza tkankowa, wysypka skórna, wywiad medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Katar sienny – Etiologia i przyczyny
Katar sienny (alergiczny nieżyt nosa) jest chorobą atopową wywołaną nadmierną odpowiedzią immunologiczną na alergeny środowiskowe, takie jak pyłki roślin (drzewa, trawy, chwasty), roztocza kurzu domowego, sierść zwierząt, zarodniki pleśni oraz odchody karaluchów. Patofizjologia obejmuje produkcję przeciwciał IgE, które wiążą się z mastocytami, a przy ponownej ekspozycji na alergen dochodzi do uwolnienia mediatorów zapalnych, w tym histaminy, leukotrienów i prostaglandyn, co skutkuje objawami takimi jak kichanie, świąd i wodnisty wyciek z nosa. Katar sienny dzieli się na sezonowy (okresowy) i całoroczny (przewlekły), a jego rozwój jest silnie uwarunkowany genetycznie, z dziedzicznością szacowaną na 33-91%. Wykazano związek genetyczny z innymi chorobami atopowymi, takimi jak astma i atopowe zapalenie skóry, oraz wpływ ponad 100 genów na ryzyko rozwoju choroby. Czynniki środowiskowe, takie jak zanieczyszczenie powietrza, dym tytoniowy, higiena życia, zmiany klimatyczne oraz wiek ekspozycji, również odgrywają istotną rolę w patogenezie i nasileniu objawów.
alergia pokarmowa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, astma, atopowe zapalenie skóry, błona śluzowa, całoroczny alergiczny nieżyt nosa, choroba atopowa, czynnik aktywujący płytki, histamina, immunoglobulina E, immunoterapia swoista, komórka dendrytyczna, komórka prezentująca antygen, komórka tuczna, leukotrien, limfocyt B, limfocyt T, marsz alergiczny, mastocyt, mediator chemiczny, mediator zapalny, prostaglandyna, pyłek rośliny, roztocze kurzu domowego, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, sierść zwierzęca, swoiste IgE, test skórny, tromboksan, układ immunologiczny, zarodnik pleśni - Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Przeciwwskazania stosowania
Budezonid, syntetyczny glikokortykosteroid, jest stosowany w leczeniu chorób zapalnych takich jak astma, POChP, alergiczny nieżyt nosa oraz nieswoiste choroby zapalne jelit. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na budezonid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (w proszkach do inhalacji), białka mleka, olej sojowy i olej z orzeszków ziemnych. Specyficzne przeciwwskazania dotyczą m.in. czynnej gruźlicy płuc (Budezonid LEK-AM, Miflonide Breezhaler), marskości wątroby (Budenofalk pianka doodbytnicza) oraz zakażeń bakteryjnych, grzybiczych lub wirusowych (Entocort kapsułki o przedłużonym uwalnianiu). W preparatach łączonych z formoterolem (np. Symbicort Turbuhaler) przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, w tym formoterol.
aerozol, alergia pokarmowa, alergiczny nieżyt nosa, astma, białka mleka, budezonid, cukrzyca, formoterol, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, jaskra, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, nebulizacja, nieswoiste choroby zapalne jelit, niewydolność nadnerczy, niewydolność wątroby, osteoporoza, POChP, proszek do inhalacji, steroidy doustne, substancje pomocnicze, utajona gruźlica, zaćma, zakażenia bakteryjne, zapalenie skóry, β2-mimetyk