wada wrodzona
Wada wrodzona to nieprawidłowość strukturalna lub funkcjonalna występująca u noworodka, która rozwija się podczas życia płodowego i jest obecna przy urodzeniu. Wady wrodzone mogą dotyczyć każdego organu lub układu organizmu i mają różnorodne przyczyny, w tym czynniki genetyczne (mutacje chromosomalne lub genowe), środowiskowe (ekspozycja na teratogeny), infekcyjne oraz wieloczynnikowe.
Wady wrodzone można klasyfikować na podstawie ich ciężkości (od łagodnych do zagrażających życiu), rodzaju (strukturalne lub funkcjonalne) oraz lokalizacji anatomicznej. Najczęstsze wady wrodzone obejmują wady serca (np. ubytek przegrody międzykomorowej), rozszczep wargi i podniebienia, wady cewy nerwowej (np. rozszczep kręgosłupa), wady układu moczowego oraz wady kończyn.
Diagnostyka wad wrodzonych może być prowadzona prenatalnie (poprzez USG, badania biochemiczne, amniocentezę, CVS) lub po urodzeniu (badanie fizykalne, badania obrazowe, testy genetyczne). Postępowanie terapeutyczne zależy od rodzaju i nasilenia wady, może obejmować leczenie chirurgiczne, farmakologiczne, rehabilitację lub terapię wspierającą. Wczesne wykrycie i interwencja mogą znacząco poprawić rokowanie i jakość życia pacjentów z wadami wrodzonymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Angusta 25 mcg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne mizoprostolu nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podawania nie ujawniły klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wskazały na potencjał mutagenny ani genotoksyczny, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej nie stwierdzono bezpośredniego działania teratogennego mizoprostolu, jednak obserwacje kliniczne wskazują na możliwy związek między ekspozycją we wczesnej ciąży a wadami wrodzonymi płodu.
aberracja chromosomowa, działanie teratogenne, karcynogenność, mizoprostol, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przerwanie ciąży, skurcz macicy, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zaburzenie dopływu krwi, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie perfuzji łożyskowej, zmiana neoplastyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mirzaten Q-Tab 30 mg
Aktualne dane kliniczne dotyczące stosowania mirtazapiny (Mirzaten Q-Tab) u kobiet ciężarnych są ograniczone, jednak nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania teratogennego, choć zaobserwowano zwiększoną toksyczność rozwojową. Należy zwrócić uwagę na potencjalne ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), znane z leków z grupy SSRI, które może być analogicznie związane z mirtazapiną ze względu na podobny mechanizm działania. W przypadku stosowania leku w ciąży lub tuż przed porodem konieczne jest monitorowanie noworodka pod kątem objawów odstawienia. W odniesieniu do płodności, badania niekliniczne nie wykazały negatywnego wpływu mirtazapiny na zdolności rozrodcze.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Paracetamol Accord 10 mg/ml
Fingolimod (Fingolimod SUN, 0,5 mg, kapsułki twarde) jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, a także bezwzględnie w okresie ciąży i laktacji. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać test ciążowy i uzyskać wynik negatywny oraz szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko teratogenne i konieczność stosowania antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz przez 2 miesiące po jego zakończeniu, co wynika z czasu eliminacji leku. W przypadku planowania ciąży zaleca się przerwanie terapii co najmniej 2 miesiące przed poczęciem, z uwzględnieniem ryzyka nawrotu choroby podstawowej. Fingolimod wykazuje działanie teratogenne, zwiększając dwukrotnie ryzyko ciężkich wad wrodzonych (2-3% wg EUROCAT), w tym wrodzonych chorób serca (np. ubytki przegrody międzyprzedsionkowej i międzykomorowej, tetralogia Fallota), anomalii nerek oraz układu mięśniowo-szkieletowego, co jest związane z wpływem na receptor fosforanu sfingozyny 1 i proces angiogenezy w embriogenezie.
anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, działanie teratogenne, embriogeneza, fingolimod, przegroda międzykomorowa, przetrwały pień tętniczy, receptor fosforanu sfingozyny, tetralogia Fallota, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, ultrasonografia płodu, wada nerek, wada przegrody komorowej, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wrodzona choroba serca, zaburzenie rozwoju kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące lenalidomidu wskazują na istotny potencjał teratogenny leku, potwierdzony badaniami na małpach i królikach. U małp, dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę podawane w trakcie ciąży powodowały poważne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (w tym oligodaktylia i polidaktylia) oraz nieprawidłowości narządów wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, obserwowano zmiany rozwojowe, w tym brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek, z nasileniem efektów przy wyższych dawkach. Toksyczność ostra lenalidomidu jest niska, z dawkami letalnymi doustnymi u gryzoni przekraczającymi 2000 mg/kg/dobę. W badaniach toksyczności wielokrotnej u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) stwierdzono odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji w stosunku do ludzi na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, komórki mieloidalne/erytroidalne, krwinka biała i czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, minimalna dawka letalna, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, poziom NOAEL, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderek komórkowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Asmenol 10 mg
W praktyce klinicznej stosowanie montelukastu (substancja czynna leku Asmenol) u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści terapeutycznych względem potencjalnego ryzyka dla płodu. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego wpływu montelukastu na rozwój zarodka i płodu. Dane kliniczne, choć ograniczone, nie potwierdzają związku przyczynowego między stosowaniem montelukastu a wadami wrodzonymi, w tym wadami kończyn. Z tego względu montelukast może być stosowany w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, a decyzja o terapii powinna być poprzedzona wnikliwą analizą stanu klinicznego pacjentki oraz stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Myfortic 180 mg
Myfortic (mykofenolan sodu) jest silnym lekiem immunosupresyjnym o udokumentowanym działaniu teratogennym, stosowanym u pacjentów po przeszczepieniu narządów. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przed, w trakcie oraz przez 6 tygodni po zakończeniu terapii, najlepiej dwóch uzupełniających się metod, lub całkowite powstrzymywanie się od współżycia. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać dwa testy ciążowe o czułości ≥25 mIU/ml w odstępie 8-10 dni, a w przypadku przeszczepu od zmarłego dawcy – test bezpośrednio przed terapią i powtórzyć po 8-10 dniach. Myfortic jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że brak jest alternatywnej metody zapobiegania odrzuceniu przeszczepu. Ekspozycja na mykofenolan w ciąży wiąże się z wysokim ryzykiem samoistnych poronień (45-49%) oraz wad wrodzonych (23-27%), w tym wad uszu, twarzy, serca, układu nerwowego i innych, znacznie przewyższającym ryzyko w populacji ogólnej i u pacjentek leczonych innymi immunosupresantami.
coloboma, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperteloryzm oczny, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, małoocze, małożuchwie, mykofenolan sodu, nieprawidłowość ucha, niewykształcenie nerwu węchowego, niewykształcenie przegrody przezroczystej, polidaktylia, procedura medyczna, rozszczep kręgosłupa, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, samoistne poronienie, stężenie terapeutyczne, substancja teratogenna, syndaktylia, test ciążowy, ubytek przegrody przedsionka, wada wrodzona, wrodzona torbiel splotu naczyniówki, wrodzona wada rozwojowa, zarośnięcie przełyku - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levetiracetam NeuroPharma 250 mg
Lewetyracetam jest rekomendowany jako monoterapia u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, ze względu na niższe ryzyko wad wrodzonych w porównaniu do terapii wielolekowej. Dane kliniczne obejmujące ponad 1800 kobiet, w tym ponad 1500 stosujących lek w pierwszym trymestrze, nie wykazały zwiększonego ryzyka dużych wad rozwojowych u płodu. Jednakże, ze względu na zmiany farmakokinetyczne w ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze, gdzie stężenie lewetyracetamu w osoczu może spaść nawet do 60% wartości wyjściowej, konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia leku i dostosowanie dawki w celu utrzymania kontroli napadów. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko napadów drgawkowych, które mogą mieć poważne konsekwencje dla matki i płodu.
karmienie piersią, laktacja, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monitorowanie kliniczne, monoterapia, napad drgawkowy z odstawienia, neurorozwój, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, padaczka, parametr farmakokinetyczny, pierwszy trymestr ciąży, płodność, stężenie lewetyracetamu w osoczu, terapia przeciwpadaczkowa, trzeci trymestr, wada wrodzona, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie neurorozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 100 mg
Przedkliniczne badania gabapentyny wykazały brak istotnego potencjału genotoksycznego oraz mutagennego, co potwierdzono w testach in vitro i in vivo. W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach, jedynie samce szczurów otrzymujące najwyższą dawkę 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) wykazały statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki o niskim stopniu złośliwości, bez wpływu na przeżywalność czy przerzuty. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg mc., co odpowiada około 5-krotności dawki stosowanej u ludzi (3600 mg/dobę).
aberracja chromosomowa, badanie teratologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, in vitro, in vivo, mikrojąderka w szpiku kostnym, opóźnienie kostnienia, organogeneza, płodność i rozrodczość, potencjał genotoksyczny, test mutagenności, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna sodowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, nawet przy dużych dawkach, a dawki do 10 mg u ludzi były dobrze tolerowane, z wyjątkiem pacjentów z chorobą wieńcową, u których istnieje ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych. Toksyczność przewlekła u szczurów objawiała się hepatopatią, zespołem nerczycowym, zmianami masy narządów oraz wzrostem obumierania kłębuszków nerkowych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych. Dane dotyczące wpływu na reprodukcję są ograniczone; hormony tarczycy przenikają przez łożysko w minimalnych ilościach, a szkodliwe efekty na płód, takie jak śmierć płodów czy zaburzenia rozwojowe, obserwowano jedynie przy bardzo dużych dawkach. Badania teratogenności na świnkach morskich i królikach nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych.
choroba wieńcowa serca, dyspnea, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatopatia, hormon tarczycy, krążenie krwi, lewotyroksyna sodowa, obumieranie kłębuszków nerkowych, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotny zespół nerczycowy, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fusacid 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu fusydynowego, substancji czynnej kremu Fusacid 20 mg/g, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Testy na szczurach i świnkach morskich nie ujawniły istotnej toksyczności ogólnoustrojowej ani działania rakotwórczego, co potwierdza brak potencjału karcinogennego. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a testy reprodukcyjne na myszach i królikach nie wskazały na teratogenność, zwiększoną częstość poronień czy porodów przedwczesnych, co świadczy o bezpieczeństwie stosowania kwasu fusydynowego w okresie ciąży.
badania farmakologiczne i toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, krem Fusacid, kwas fusydynowy, ośrodkowy układ nerwowy, poród przedwczesny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apra 10 mg
Stosowanie arypiprazolu (produkt Apra) w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak odpowiednio kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych oraz potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na płód, potwierdzone w badaniach na modelach zwierzęcych. Arypiprazol nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności natychmiastowego zgłoszenia zajścia w ciążę podczas terapii i przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan psychiczny pacjentki, trymestr ciąży, dostępność alternatywnych terapii oraz indywidualne czynniki ryzyka. Arypiprazol i jego metabolity przenikają do mleka kobiecego, co może wiązać się z ryzykiem działań niepożądanych u niemowląt, dlatego decyzja o kontynuacji leczenia podczas karmienia piersią powinna być oparta na dokładnej analizie korzyści i ryzyka, z możliwością przerwania karmienia, leczenia lub modyfikacji dawkowania.
alkohol benzylowy, arypiprazol, aspartam, działanie niepożądane, ginekolog-położnik, karmienie piersią, laktoza jednowodna, modyfikacja leczenia, neonatolog, objawy psychiatryczne, płodność ciąża laktacja, przenikanie do mleka kobiecego, przerwanie karmienia piersią, substancja pomocnicza, toksyczny wpływ, toksyczny wpływ na reprodukcję, trymestr, wada wrodzona, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bulgaplin
Pregabalina, zawarta w preparacie Bulgaplin, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, u których może powodować przyrost masy ciała i wymagać dostosowania dawek leków hipoglikemizujących. Należy monitorować parametry glikemiczne. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą zagrażać życiu. Występują działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, senność, splątanie, a także zaburzenia widzenia, które mogą ustępować po przerwaniu leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku i z chorobami układu sercowo-naczyniowego odnotowano przypadki zastoinowej niewydolności serca, a także rzadkie przypadki niewydolności nerek, które ustępują po odstawieniu leku.
ból neuropatyczny, ciężka niepożądana reakcja skórna, cukrzyca, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie od leku, wada wrodzona, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku dla płodu, zwłaszcza przy dawkach skumulowanych powyżej 450 mg, które wiążą się ze zwiększonym ryzykiem wad rozwojowych (około 4 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet, RR 1,29–1,98). Przy pojedynczej dawce ≤ 150 mg w pierwszym trymestrze nie stwierdzono istotnego wzrostu ogólnego ryzyka wad, choć obserwowano niewielki wzrost wad układu mięśniowo-szkieletowego (1 dodatkowy przypadek/1000 kobiet). Flukonazol jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek (400-800 mg/dobę), gdzie odnotowano poważne wady wrodzone, takie jak krótkogłowie czy dysplazja uszu. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii i przez tydzień po jej zakończeniu, a w przypadku planowania ciąży – odczekanie co najmniej 5-6 okresów półtrwania leku (około 7 dni) przed poczęciem.
ciemiączko przednie, dysplazja uszu, flukonazol, flukonazol w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, malformacja serca, okres półtrwania substancji, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko dla płodu, samoistne poronienie, skuteczna antykoncepcja, stężenie w surowicy, substancja czynna, wada wrodzona, wady rozwojowe płodu, wady układu mięśniowo-szkieletowego, właściwość farmakokinetyczna, wygięcie kości udowej, zagrożenie dla płodu, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące azacytydyny wykazują istotne właściwości mutagenne i genotoksyczne, potwierdzone w badaniach in vitro na modelach bakteryjnych i komórkach ssaków. W badaniach długoterminowych na myszach i szczurach zaobserwowano działanie kancerogenne, obejmujące nowotwory układu chłonno-siateczkowego, płuc, sutków, skóry oraz guzów jądra. Embriotoksyczność leku została potwierdzona przez wysoką częstość resorpcji płodów (do 44%) po pojedynczym podaniu dootrzewnowym w okresie organogenezy, a także liczne wady rozwojowe OUN (np. egzencefalia), kończyn (mikromelia, syndaktylia, oligodaktylia) oraz innych struktur anatomicznych u szczurów i myszy. Neurotoksyczne działanie azacytydyny na rozwijający się ośrodkowy układ nerwowy podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie neurotoksyczne, efekt genotoksyczny, egzencefalia, embriotoksyczność, guz gruczołu sutkowego, guz jądra, guz płucny, małoocze, mikrognacja, mikromelia, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, ośrodkowy układ nerwowy, przepuklina mózgowa, resorpcja płodu, spermatogeneza, syndaktylia, toksyczność zarodkowa, układ chłonno-siateczkowy, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, węzeł chłonny, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Trund 500 mg
Preparat Trund, zawierający lewetyracetam, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach i myszach przy ekspozycji porównywalnej do ludzkiej zaobserwowano adaptacyjne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy wątroby, przerost środkowej części zrazika, nacieczenie tłuszczowe hepatocytów oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, jednak nie potwierdzono ich klinicznego znaczenia u ludzi. W zakresie reprodukcji i rozwoju zarodkowo-płodowego, dawki do 1800 mg/kg mc./dobę u szczurów (6-krotność maksymalnej dawki u ludzi w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój potomstwa, z ustalonym NOAEL dla samic na poziomie 3600 mg/kg mc./dobę i dla płodów 1200 mg/kg mc./dobę. W badaniach na królikach, przy dawce 1800 mg/kg mc./dobę, odnotowano toksyczność u ciężarnych samic oraz zwiększoną częstość wad układu krążenia i szkieletowych u płodów, co ustalono jako dawkę przekraczającą NOAEL (<200 mg/kg mc./dobę dla samic i 200 mg/kg mc./dobę dla płodów).
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hepatocyt, lewetyracetam, masa wątroby, nacieczenie tłuszczowe, nieprawidłowość szkieletowa, nieprawidłowość układu krążenia, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania bez obserwowanych działań niepożądanych, preparat Trund, przerost zrazika wątrobowego, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność zarodkowa, toksyczność młodociana, wada wrodzona - Leksykon leków
Działania niepożądane – FDGtomosil 550 MBq/ml
FDGtomosil, zawierający fludeoksyglukozę znakowaną izotopem fluoru-18 (18F), jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w diagnostyce obrazowej metodą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Substancja czynna charakteryzuje się okresem półtrwania 109,77 minut i emituje promieniowanie pozytonowe, które po anihilacji generuje fotony gamma o energii 511 keV. Maksymalna zalecana aktywność podawana pacjentowi wynosi 400 MBq, co odpowiada dawce skutecznej około 7,6 mSv. Analiza danych klinicznych nie wykazała bezpośrednich działań niepożądanych związanych z podaniem fludeoksyglukozy (18F), co potwierdza jej wysoki profil bezpieczeństwa w zastosowaniach diagnostycznych.
choroba nowotworowa, dawka skuteczna, diagnostyka obrazowa, fludeoksyglukoza 18F, foton gamma, izotop fluoru-18, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, narażenie radiacyjne, ochrona radiologiczna, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, transformacja nowotworowa, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, uszkodzenie DNA komórek, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid Uno 500 mg
Klarytromycyna, substancja czynna leku Klacid Uno, wykazuje wysoką tolerancję w badaniach toksyczności ostrej, podprzewlekłej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, małpy). Dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg masy ciała przy jednorazowym podaniu doustnym. W badaniach podawania wielokrotnego tolerowane dawki wynosiły: u naczelnych 100 mg/kg/dobę przez 14 dni i 35 mg/kg/dobę przez miesiąc, u szczurów 75 mg/kg/dobę przez miesiąc, 35 mg/kg/dobę przez 3 miesiące oraz 8 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy, a u psów odpowiednio 50, 10 i 4 mg/kg/dobę bez działań niepożądanych. Objawy toksyczności przy dawkach wyższych obejmowały wymioty, osłabienie, zmniejszenie przyrostu masy ciała, ślinotok i odwodnienie, a głównym narządem uszkodzenia była wątroba, co potwierdzały podwyższone enzymy wątrobowe (ALP, ALT, AST, γ-GT, LDH). Zmiany te były odwracalne po zaprzestaniu podawania leku. Dodatkowo, u psów i małp przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg/dobę) obserwowano zmętnienie i obrzęk rogówki oraz sporadyczne żółte przebarwienia kału u małp.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dehydrogenaza mleczanowa, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, LD50, obrzęk rogówki, parametr biochemiczny, płytka Petriego, przekrwienie spojówek, rozszczep podniebienia, sonda żołądkowa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, wada układu krążenia, wada wrodzona, wskaźnik reprodukcyjny, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Stosowanie wziewnego budezonidu (Pulmicort Turbuhaler) u kobiet w ciąży nie wykazuje zwiększonego ryzyka działań niepożądanych u płodu ani noworodka, co potwierdzają liczne badania epidemiologiczne. Kluczowe jest jednak indywidualne rozważenie korzyści terapeutycznych dla matki w kontekście potencjalnego ryzyka dla płodu. Optymalna kontrola astmy w ciąży jest niezbędna dla zdrowia matki i prawidłowego rozwoju płodu, a niekontrolowana astma może stanowić większe zagrożenie niż stosowanie odpowiednich leków przeciwastmatycznych, takich jak budezonid.
badanie farmakokinetyczne, badanie prospektywne, biodostępność leku, budezonid, budezonid wziewny, dawka dobowa, dawka terapeutyczna, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka liniowa, granica oznaczalności, kontrola astmy, lek przeciwastmatyczny, przenikanie do mleka, stężenie w osoczu, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lekoklar 250 mg/5 ml
Stosowanie klarytromycyny (Lekoklaru) w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak jednoznacznych danych potwierdzających bezpieczeństwo. Badania na modelach zwierzęcych oraz obserwacje kliniczne wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne oraz zwiększone ryzyko poronienia, zwłaszcza w pierwszym i drugim trymestrze ciąży. Epidemiologiczne dane dotyczące wad wrodzonych po ekspozycji na makrolidy, w tym klarytromycynę, są niejednoznaczne i sprzeczne, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed wdrożeniem terapii u kobiet ciężarnych. Brak jest natomiast danych klinicznych dotyczących wpływu klarytromycyny na płodność u ludzi, a badania na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Trund 750 mg
Lewetyracetam (Trund) jest lekiem przeciwpadaczkowym, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących wymaga szczegółowej oceny klinicznej i indywidualnego podejścia terapeutycznego. Zaleca się specjalistyczną poradę przed rozpoczęciem terapii, szczególnie u kobiet planujących ciążę, z uwzględnieniem ryzyka nagłego odstawienia leku, które może prowadzić do napadów drgawkowych zagrażających matce i płodowi. Preferowana jest monoterapia, gdyż politerapia zwiększa ryzyko wad wrodzonych. Dane kliniczne obejmujące ponad 1800 kobiet stosujących lewetyracetam w monoterapii, w tym ponad 1500 w pierwszym trymestrze, nie wykazały podwyższonego ryzyka dużych wad rozwojowych. Monitorowanie stężenia leku jest wskazane, zwłaszcza w III trymestrze, gdy obserwuje się spadek stężenia do 60% wartości wyjściowej. Lek dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii.
badanie na zwierzętach, działanie niepożądane leku, kontrola napadów padaczkowych, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monitorowanie stężenia leku, monoterapia, napad drgawkowy z odstawienia, napad padaczkowy, neurorozwój dziecka, przenikanie leku do mleka, skuteczna dawka leku, stężenie leku w osoczu, stężenie lewetyracetamu w osoczu, tabletka powlekana, wada wrodzona, wrodzona wada rozwojowa, zaburzenie neurorozwojowe, zmiana fizjologiczna w ciąży - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Moreme 150 mg
Bupropion, substancja czynna leku Moreme, jest selektywnym inhibitorem neuronalnego wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy, z minimalnym wpływem na wychwyt serotoniny oraz bez hamowania monoaminooksydazy. W badaniach klinicznych obejmujących 1155 pacjentów leczonych tabletkami o zmodyfikowanym uwalnianiu (dawki 150-300 mg/dobę w UE oraz do 450 mg/dobę w USA) oraz 1868 pacjentów stosujących tabletki o przedłużonym uwalnianiu, potwierdzono skuteczność bupropionu w leczeniu ciężkiego epizodu depresji (MDD). W badaniach europejskich wykazano statystycznie istotną poprawę w skali MADRS oraz wyższe wskaźniki odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo. W badaniu zapobiegania nawrotom depresji, kontynuacja leczenia bupropionem (300 mg/dobę) przez 44 tygodnie wykazała skuteczność na poziomie 64% w porównaniu do 48% w grupie placebo (p<0,05).
analiza LOCF, badanie kliniczne, bupropion, ciężki epizod depresji, istotność statystyczna, major depressive disorder, mechanizm noradrenergiczny, monoaminooksydaza, monoterapia, noradrenalina i dopamina, odcinek QTcF, remisja, serotonina, skala Montgomery-Åsberg, stan stacjonarny, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, układ serotoninergiczny, wada odpływu lewokomorowego, wada przegrody międzykomorowej, wada wrodzona, wrodzona wada układu sercowo-naczyniowego, wychwyt zwrotny indoloamin, zapobieganie nawrotom depresji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurontin 100 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały, że w dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę, co odpowiada do 50-krotności dawki ludzkiej (3600 mg/dobę) w przeliczeniu na mg/dobę i do 5-krotności w mg/m². U samców szczurów poddanych najwyższej dawce zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność, nie dawały przerzutów i miały obraz podobny do zmian u zwierząt kontrolnych. Gabapentyna nie wykazała działania mutagennego ani genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 2000 mg/kg (około 5-krotnie wyższych niż dawka ludzka w mg/m²).
aberracja chromosomowa, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gabapentyna, komórki ssaków in vitro, margines bezpieczeństwa, mikrojąderko w szpiku kostnym, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze, wzrost statystycznie znamienny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zenofor 500 mg
Metformina, dostępna w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg (preparat Zenofor), wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Niekontrolowana hiperglikemia w okresie prekoncepcyjnym i ciąży zwiększa ryzyko powikłań położniczych, takich jak wady wrodzone, poronienia, nadciśnienie ciążowe, stan przedrzucawkowy oraz śmiertelność okołoporodową. Metformina przenika przez łożysko, osiągając stężenia w krążeniu płodowym porównywalne do matczynych, jednak dane z ponad 1000 przypadków ekspozycji nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu. Pomimo ograniczonych danych dotyczących długoterminowego wpływu prenatalnej ekspozycji na masę ciała i rozwój dzieci do 4. roku życia, nie stwierdzono istotnych negatywnych efektów motorycznych i społecznych.
badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, dawkowanie, ekspozycja prenatalna, farmakokinetyka, hiperglikemia, kontrola glikemii, leczenie metforminą, maksymalna dawka dobowa, nadciśnienie wywołane ciążą, planowanie ciąży, przenikanie do mleka, przenikanie łożyskowe, rozwój motoryczny, śmiertelność okołoporodowa, stan kliniczny, stan przedrzucawkowy, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symkinet MR 40 mg
Metylofenidat chlorowodorek (Symkinet MR) stosowany w pierwszym trymestrze ciąży nie wykazuje istotnego wzrostu ryzyka wad wrodzonych ogółem, jednak obserwuje się niewielkie zwiększenie częstości wad rozwojowych serca z RR=1,3 (95% CI: 1,0–1,6), co przekłada się na 3 dodatkowe przypadki na 1000 ekspozycji. Dane epidemiologiczne oraz zgłoszenia spontaniczne wskazują na możliwe toksyczne efekty krążeniowo-oddechowe u noworodków, takie jak tachykardia płodu i zespół niewydolności oddechowej. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają szkodliwy wpływ metylofenidatu na reprodukcję przy dawkach toksycznych dla matki. W związku z tym lek nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej uwzględniającej nasilenie objawów, ryzyko przerwania terapii oraz alternatywne metody leczenia.
badanie kohortowe, dawka toksyczna, działanie niepożądane, karmienie piersią, metylofenidat chlorowodorek, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka, ryzyko względne, Symkinet MR, tachykardia płodu, toksyczność krążeniowo-oddechowa, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, zespół niewydolności oddechowej - Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dihydroergotaminy mezylanu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą przy podaniu doustnym, z wartościami LD50 wynoszącymi 8000 mg/kg u myszy, >2000 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików. Preparat Dihydroergotaminum Filofarm zawiera 2 mg substancji w 1 g roztworu, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa w kontekście toksyczności ostrej. Dane dotyczące teratogenności są ograniczone, jednak nie wykazują wzrostu częstości wad wrodzonych ponad poziom populacji ogólnej. Mimo to, ze względu na słabe działanie oksytocynowe oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy, stosowanie dihydroergotaminy w ciąży wymaga ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla czynności skurczowej macicy i perfuzji łożyskowej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Sidretella 20, zawierająca 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym przeciwwskazanym do stosowania w czasie ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej ten preparat, należy natychmiast przerwać jego podawanie, co wynika z braku wskazań do stosowania hormonalnej antykoncepcji w tym okresie, a nie z udokumentowanego działania teratogennego. Dane epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci kobiet stosujących COC przed ciążą ani działania teratogennego przy niezamierzonym stosowaniu we wczesnej ciąży. Jednakże badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne działania niepożądane w ciąży i laktacji, a dostępne dane kliniczne dotyczące Sidretella 20 w ciąży są ograniczone i nie pozwalają na jednoznaczne wnioski dotyczące wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu czy noworodka. W okresie poporodowym decyzja o wznowieniu stosowania powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), szczególnie istotne w tym czasie.
bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, czynnik ryzyka zakrzepicy, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, krwawienie z odstawienia, krwotok maciczny, laktacja, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nowotwór piersi, potencjał teratogenny, steroid antykoncepcyjny, tabletka powlekana, torbiel jajnika, wada wrodzona, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zatorowość płucna, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zmiana włóknisto-torbielowata piersi, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Thalidomide Accord
Talidomid wykazuje silne działanie teratogenne, powodując ciężkie wady wrodzone, dlatego jego stosowanie jest ściśle regulowane w ramach Programu Zapobiegania Ciąży. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet mogących zajść w ciążę, chyba że spełnione są rygorystyczne warunki dotyczące stosowania skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed terapią, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Testy ciążowe o czułości ≥ 25 mIU/ml muszą być wykonywane co 4 tygodnie pod nadzorem medycznym. Mężczyźni stosujący talidomid muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, nawet po wazektomii, przez cały okres leczenia i minimum 7 dni po jego zakończeniu. Wydawanie leku jest ograniczone czasowo (maksymalnie 4 tygodnie dla kobiet mogących zajść w ciążę, 12 tygodni dla pozostałych pacjentów), a niewykorzystane kapsułki należy zwrócić do apteki. Talidomid przenika do nasienia, co wymaga szczególnej ostrożności w zapobieganiu ciąży.
agenezja macicy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, brak miesiączki, działanie teratogenne, gorączka neutropeniczna, hiperlipidemia, implant antykoncepcyjny, incydent naczyniowo-mózgowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność jajników, obrzęk naczynioruchowy, octan medroksyprogesteronu, ostra białaczka szpikowa, pancytopenia, parestezja, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, progesteron, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja anafilaktyczna, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakrzepica żył głębokich, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bimatoprost + Timolol Genetic 0,3 mg/ml + 5 mg/ml
Preparat Bimatoprost + Timolol Pharmabide nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo. Bimatoprost wykazał szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach, jednak przy dawkach toksycznych znacznie przekraczających te stosowane u ludzi. Tymolol, jako beta-adrenolityk, nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych, ale może powodować opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu oraz u noworodków objawy blokady receptorów beta, takie jak bradykardia, niedociśnienie, zaburzenia oddechowe i hipoglikemia. W przypadku stosowania preparatu przed porodem konieczna jest ścisła obserwacja noworodka w pierwszych dniach życia.
beta-adrenolityk, bimatoprost, bimatoprost i tymolol, blokada receptorów beta, bradykardia, dysfagia, hipoglikemia, niedociśnienie, objaw kliniczny, okluzja punktu łzowego, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu, płodność, tymolol, wada wrodzona, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seractil 200 mg
Deksibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne w trakcie ciąży, szczególnie od 20. tygodnia, kiedy może powodować małowodzie oraz zwężenie przewodu tętniczego u płodu. Badania na zwierzętach wskazują na zwiększoną śmiertelność zarodka i wady rozwojowe, w tym sercowo-naczyniowe, a dane epidemiologiczne potwierdzają wzrost ryzyka poronień i wad wrodzonych, ze wzrostem bezwzględnego ryzyka wad serca z <1% do około 1,5%. Stosowanie deksibuprofenu w I i II trymestrze (do końca 5. miesiąca) powinno być ograniczone do przypadków bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i najkrótszym czasie, z monitorowaniem płodu od 20. tygodnia ciąży. Od początku 6. miesiąca ciąży lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksyczności sercowo-płucnej, zaburzeń czynności nerek płodu, wydłużenia czasu krwawienia oraz zahamowania czynności skurczowej macicy, co może prowadzić do powikłań okołoporodowych.
deksibuprofen, hamowanie syntezy prostaglandyn, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, NLPZ, organogeneza, przedwczesne zwężenie przewodu tętniczego, Seractil, strata przedimplantacyjna, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wytrzewienie wrodzone, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie agregacji płytek, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Preparat CoAramlessa zawiera peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, których badania przedkliniczne wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w terapii nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek w toksyczności przewlekłej u szczurów i małp, bez działania mutagennego, embriotoksycznego czy teratogennego, choć inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu i zwiększać śmiertelność okołoporodową u zwierząt. Indapamid w dawkach 40-8000 razy wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, a toksyczność ostra objawia się spowolnieniem oddechu i rozkurczem naczyń, bez mutagenności i karcynogenności. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność niż monoterapia, z objawami żołądkowo-jelitowymi u psów i nasilonymi efektami u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co zapewnia odpowiedni margines bezpieczeństwa.
amlodypina, badanie genotoksyczności, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt nefrotoksyczny, enzym konwertujący, enzym konwertujący angiotensynę, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, nadciśnienie tętnicze, obwodowy rozkurcz naczyń, peryndopryl z argininą, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmiertelność płodu, stężenie testosteronu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Voltaren SR 100 100 mg
Diklofenak sodowy, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje potencjalne ryzyko teratogenne i embriotoksyczne, szczególnie w okresie ciąży. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronień, wad rozwojowych serca (wzrost ryzyka bezwzględnego z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia jelit przy stosowaniu diklofenaku w pierwszym i drugim trymestrze. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną liczbę strat przed- i poimplantacyjnych, podwyższoną śmiertelność zarodków i płodów oraz wzrost częstości wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, przy podawaniu leku w okresie organogenezy. Po 20. tygodniu ciąży stosowanie diklofenaku może prowadzić do małowodzia z powodu zaburzeń czynności nerek płodu oraz zwężenia przewodu tętniczego, które zwykle ustępuje po odstawieniu leku.
choroba nerek, diklofenak sodowy, drugi trymestr ciąży, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, płodność, poronienie, powikłania ciążowe, śmiertelność zarodkowa, strata poimplantacyjna, strata przedimplantacyjna, wada rozwojowa serca, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wytrzewienie jelit, zaburzenie czynności nerek płodu, zwężenie przewodu tętniczego