obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Arcydzięgiel – Działania niepożądane
Arcydzięgiel (Angelica archangelica L.) jest składnikiem złożonych preparatów leczniczych, takich jak Melis-Tonic, Melisal forte, Nervosol oraz Nervosol-K, stosowanych w terapii różnych dolegliwości. W trakcie stosowania tych produktów mogą wystąpić działania niepożądane, które wymagają uważnego monitorowania przez lekarza. Do najistotniejszych należą reakcje alergiczne o nieznanej częstości, w tym bardzo rzadkie ciężkie reakcje anafilaktyczne (szok anafilaktyczny, astma, obrzęk twarzy, pokrzywka), a także reakcje krzyżowe u osób uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych. Ponadto, preparaty zawierające arcydzięgiel mogą wywoływać fotosensybilizację skóry, objawiającą się zaczerwienieniem, pieczeniem i świądem po ekspozycji na światło słoneczne, co wymaga przerwania terapii i unikania światła UV.
arcydzięgiel, astrowate, ból skurczowy brzucha, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, fotosensybilizacja, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, pokrzywka, preparat złożony, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, stosunek korzyści do ryzyka, tkanka podskórna, układ immunologiczny, układ narządowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fraxodi 15 200 j.m. AXa/0,8 ml
Fraxodi, zawierający nadroparynę wapniową w dawce 15 200 j.m. AXa/0,8 ml, może powodować liczne działania niepożądane, z których najczęstsze są krwawienia o różnej lokalizacji, występujące u ≥10% pacjentów, w tym groźne krwiaki rdzeniowe, szczególnie u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Rzadziej obserwuje się małopłytkowość, w tym immunologiczną wywołaną heparyną, trombocytozę, a bardzo rzadko eozynofilię, reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, reakcje skórne, reakcje rzekomo-anafilaktyczne), przemijającą hiperkaliemię związaną z hamowaniem wydzielania aldosteronu, a także priapizm wymagający pilnej interwencji. Często występuje przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz, co wymaga monitorowania funkcji wątroby. W miejscu wstrzyknięcia bardzo często pojawiają się małe krwiaki i twarde grudki, a rzadziej zwapnienia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej.
aldosteron, aminotransferazy, ból głowy, eozynofilia, hiperkaliemia, krwawienie, krwiak, krwiak rdzeniowy, małopłytkowość, małopłytkowość poheparynowa, martwica skóry, migrena, nadroparyna wapniowa, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, przewlekła niewydolność nerek, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, trombocytoza, układ krzepnięcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wapniowo-fosforanowej, zwapnienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wellbutrin XR 300 mg
Bupropion chlorowodorek, stosowany w dawkach 150 mg lub 300 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Wellbutrin XR), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się bezsenność, bóle głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty oraz wzrost ciśnienia tętniczego, który w niektórych przypadkach może być znaczny. Często występują także reakcje nadwrażliwości, utrata apetytu, pobudzenie, lęk, zaburzenia widzenia i szumy uszne. Rzadko notuje się napady drgawkowe (około 0,1%), głównie uogólnione toniczno-kloniczne, które mogą powodować ponapadowe splątanie lub zaburzenia pamięci. Zgłaszano również zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, splątanie, agresja, omamy, urojenia oraz myśli i zachowania samobójcze, które wymagają natychmiastowej oceny i często odstawienia leku. Występują także rzadkie, ale poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevens-Johnsona, oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny.
ataksja, bupropion chlorowodorek, choroba posurowicza, depersonalizacja, dystonia, enzymy wątrobowe, hiponatremia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczyca, myśli paranoidalne, napad drgawkowy, napad lęku panicznego, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, parkinsonizm, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, SNRI, SSRI, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia stężenia glukozy, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zespół Stevens-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mifomet 50 mg + 850 mg
Mifomet to preparat złożony zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Produkt wykazuje biorównoważność z jednoczesnym podawaniem obu substancji czynnych jako oddzielnych leków. W trakcie terapii odnotowano poważne działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, a także istotne ryzyko hipoglikemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliny (10,9%). Działania niepożądane obejmują m.in. trombocytopenię (rzadko), reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana), hipoglikemię (często), nudności, wymioty i wzdęcia (często), a także ostre i martwicze zapalenie trzustki (częstość nieznana). W terapii skojarzonej obserwuje się zwiększoną częstość występowania hipoglikemii, zaparć, obrzęków obwodowych oraz bólu głowy i suchości w jamie ustnej, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
artropatia, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, martwicze i krwotoczne zapalenie trzustki, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna i metformina, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Pirosiarczyn sodu – Przeciwwskazania stosowania
Pirosiarczyn sodu, obecny jako substancja pomocnicza w preparacie Vitaminum C Teva (roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/ml, zawierający 0,5 mg pirosiarczynu sodu na 1 ml roztworu), stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z nadwrażliwością na siarczyny, w tym na pirosiarczyn sodu. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych z astmą oskrzelową lub innymi schorzeniami dróg oddechowych, gdyż substancja ta może wywołać skurcz oskrzeli lub reakcję anafilaktyczną. Podanie dożylne preparatu może zwiększać ryzyko szybkiego wystąpienia reakcji nadwrażliwości, co wymaga dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii. Dodatkowo, przeciwwskazaniem do stosowania Vitaminum C Teva jest kamica nerkowa szczawianowa oraz nadwrażliwość na kwas askorbinowy, co wymaga kompleksowej analizy stanu klinicznego pacjenta przed podaniem leku.
astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ciężka astma oskrzelowa, czynnik wyzwalający, dolegliwości przewodu pokarmowego, droga podania, kamica nerkowa, kamica szczawianowa, kwas askorbowy, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość pacjenta, nietolerancja siarczynów, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pirosiarczyn sodu, podanie domięśniowe, podanie dożylne, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, suplementacja witaminy C, Vitaminum C Teva, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dexamethasone Krka 8 mg
Deksametazon, substancja czynna produktu leczniczego Dexamethasone Krka (tabletki 4 mg i 8 mg), jest glikokortykosteroidem o szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu trwania terapii oraz pory podania. Krótkotrwałe stosowanie (dni/tygodnie) może powodować przyrost masy ciała, zaburzenia psychiczne (np. euforię, depresję, psychozy), nietolerancję glukozy oraz przejściową niedoczynność kory nadnerczy. Długotrwała terapia (miesiące/lata) wiąże się z poważniejszymi powikłaniami, takimi jak otyłość brzuszna, atrofia mięśni, osteoporoza, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży oraz długotrwała niewydolność nadnerczy, która może utrzymywać się nawet ponad rok po zakończeniu leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko maskowania objawów zakażeń, co może prowadzić do poważnych infekcji, oraz na możliwość perforacji jelita, zwłaszcza u pacjentów z chorobami zapalnymi jelit. U pacjentów po niedawno przebytym zawale serca istnieje ryzyko pęknięcia mięśnia sercowego, a u osób starszych nasilone są powikłania związane z osteoporozą, nadciśnieniem, hipokaliemią i cukrzycą.
alkaloza hipokaliemiczna, aseptyczna martwica kości, atrofia mięśni, atrofia skóry, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drożdżyca przełyku, eozynopenia, epilepsja, glikokortykosteroid, guz rzekomy mózgu, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertrichoza, hipertrójglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, immunosupresja, jaskra, limfopenia, maskowanie zakażeń, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadkrwistość, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, osteoporoza, ostra niedoczynność nadnerczy, otyłość brzuszna, pęknięcie serca, perforacja jelita, podrażnienie otrzewnej, pokrzywka, retinopatia surowicza, teleangiektazja, trądzik steroidowy, twarz księżycowata, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wybroczyny, zaburzenie krzepliwości, zaburzenie psychologiczne, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakrzepica, zamykanie nasad kości, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zapalenie uchyłków jelita, zawał serca, zespół Cushinga, zespół odstawienia steroidów, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprom Zatoki Sprint 200 mg + 30 mg
Ibuprom Zatoki Sprint zawiera ibuprofen (200 mg) oraz pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg), co determinuje szerokie spektrum przeciwwskazań do jego stosowania. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12. roku życia oraz u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na NLPZ, a także u osób z historią astmy aspirynowej, obrzęku naczynioruchowego, pokrzywki czy innych reakcji alergicznych po NLPZ. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów z czynny lub nawracającym wrzodem trawiennym, krwawieniami z przewodu pokarmowego, a także u osób z chorobami endokrynologicznymi takimi jak guz chromochłonny nadnerczy, cukrzyca i choroby tarczycy ze względu na wpływ pseudoefedryny na układ współczulny. Przeciwwskazania obejmują również jaskrę zamkniętego kąta, udar krwotoczny, choroby serca i układu krążenia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca (klasa IV wg NYHA), rozrost gruczołu krokowego oraz ciężką i przewlekłą niewydolność nerek.
angina pectoris, astma, choroba naczyń wieńcowych, choroba nerek, choroba tarczycy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, częstoskurcz, dusznica bolesna, guz chromochłonny nadnerczy, ibuprofen, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra zamkniętego kąta, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek przeciwbólowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, pseudoefedryna chlorowodorek, rozrost gruczołu krokowego, selektywny inhibitor COX-2, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, udar krwotoczny, wrzód trawienny, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xyvelam
Lewofloksacyna, stosowana w terapii zakażeń bakteryjnych, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zapalenia i zerwania ścięgien (szczególnie Achillesa), które mogą wystąpić już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek, po przeszczepie narządu, przy dawkach dobowych 1000 mg oraz stosujących jednocześnie kortykosteroidy. Ryzyko to wymaga unikania jednoczesnej terapii kortykosteroidami. Ponadto, lewofloksacyna może wywoływać mioklonie, ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz poważne reakcje skórne (SCAR) takie jak zespół Lyella, Stevens-Johnsona i DRESS, które mogą zagrażać życiu. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów neuropatii, zaburzeń glikemii (hipoglikemia i hiperglikemia), a także ryzyka wydłużenia odstępu QT, szczególnie u osób z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi i stosujących leki wpływające na ten parametr. Dawkowanie leku powinno być dostosowane u pacjentów z niewydolnością nerek, a stosowanie u osób z miastenią jest przeciwwskazane.
agranulocytoza, antagonista witaminy K, Bacillus anthracis, choroba Behçeta, Clostridium difficile, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, Escherichia coli, fluorochinolony, infekcyjne zapalenie wsierdzia, leukopenia, lewofloksacyna, martwica wątroby, miastenia, mioklonie, MRSA, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawki, nietolerancja galaktozy, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostre bakteryjne zapalenie zatok, pancytopenia, polineuropatia czuciowo-ruchowa, rozwarstwienie aorty, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, ścięgno Achillesa, śpiączka hipoglikemiczna, trombocytopenia, wąglik, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie ścięgna, zapalenie tętnic Takayasu, zespół DRESS, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Lyella, zespół Marfana, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Reddy
Pregabalina wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych, w tym przyrostu masy ciała u pacjentów z cukrzycą, co może wymagać korekty leków hipoglikemizujących. Należy zwracać uwagę na objawy reakcji nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W trakcie terapii obserwuje się zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia (często przemijające), a także ryzyko niewydolności nerek i zastoinowej niewydolności serca, zwłaszcza u osób starszych z chorobami współistniejącymi. U pacjentów z bólem neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego należy uwzględnić potencjalne działania addytywne z lekami przeciwspastycznymi. Istotne jest także monitorowanie funkcji oddechowych u pacjentów z ryzykiem depresji oddechowej, zwłaszcza przy współistniejącym stosowaniu leków działających depresyjnie na OUN.
ból neuropatyczny ośrodkowy, cukrzyca, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, encefalopatia, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwspastyczny, monoterapia pregabaliną, myśli samobójcze, napad drgawkowy, napad padaczkowy grand mal, niepożądana reakcja skórna, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opioid, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie lekowe, wada wrodzona, zaburzenia psychiczne, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 25 mg
Bulgaplin, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg, został przebadany klinicznie na ponad 8900 pacjentach, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu. Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wynosił 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania, m.in. zaburzenia układu nerwowego (bardzo często: zawroty głowy, senność; często: ataksja, zaburzenia koordynacji), zaburzenia psychiczne (często: nastrój euforyczny, splątanie; rzadko: myśli samobójcze), zaburzenia serca (rzadko: wydłużenie QT), oraz ciężkie reakcje skórne (rzadko: zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, objawy odstawienia (np. bezsenność, drgawki, myśli samobójcze) oraz konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie zamiarowe, dysfagia, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, kapsułki twarde, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nieostre widzenie, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, parestezje, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lavistina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Lavistina 8 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z kontrolowanych badań klinicznych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (często, tj. u 1-10% pacjentów) są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i niestrawność, oraz bóle głowy w obrębie układu nerwowego. Dodatkowo, zgłoszenia po wprowadzeniu leku wskazują na występowanie działań o częstości nieznanej, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), senność, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, a także reakcje skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe można ograniczyć przez podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki.
anafilaksja, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dysfagia, hipotensja, niestrawność, nudność, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, utrata przytomności, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Duomox 1 g
Amoksycylina w postaci trójwodnej, zawarta w leku Duomox, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej występujące działania niepożądane takie jak biegunka, nudności oraz wysypka skórna, obserwowane u ≥1/100 pacjentów. Rzadziej pojawiają się wymioty, pokrzywka i świąd. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne to przemijająca leukopenia (w tym neutropenia i agranulocytoza), trombocytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna. Wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego wymaga monitorowania u pacjentów z ryzykiem krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej oraz alergiczne zapalenia naczyń, występują bardzo rzadko (<1/10000), podobnie jak ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP, DRESS). Zgłaszano także rzadkie przypadki zapalenia jelita grubego, wątroby, śródmiąższowego zapalenia nerek oraz zaburzeń neurologicznych (hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, drgawki, dysfagia, eozynofilia, hiperkinezja, kandydoza, krętki, krwotoczne zapalenie jelita grubego, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propranolol Accord 40 mg
Propranolol Accord, zawierający propranolol chlorowodorek w dawkach 10 mg i 40 mg, jest beta-adrenolitykiem stosowanym w różnych wskazaniach kardiologicznych. Lek jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane według układów narządowych. Do najczęstszych należą małopłytkowość, obrzęk naczynioruchowy, hipoglikemia (szczególnie u noworodków, dzieci, osób starszych, pacjentów dializowanych, leczonych insuliną lub z chorobą wątroby), zaburzenia snu, bradykardia, choroba Raynauda, zadyszka oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Rzadziej obserwuje się agranulocytozę, nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli (zwłaszcza u chorych z astmą), drgawki hipoglikemiczne, reakcje skórne, bóle stawów, zmniejszenie GFR, impotencję oraz objawy przypominające miastenię. Warto podkreślić, że ciężka hipoglikemia może prowadzić do drgawek lub śpiączki, a skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą może mieć charakter zagrażający życiu.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, filtracja kłębuszkowa, hemodializoterapia, hipoglikemia, hipoglikemia ciężka, impotencja, laktoza jednowodna, łuszczyca, małopłytkowość, miastenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, propranolol chlorowodorek, przeciwciała przeciwjądrowe, przewlekła choroba wątroby, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, suchość oczu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flutixon 125 mcg/dawkę inh.
Flutixon (flutykazonu propionian) w dawce 125 mikrogramów na inhalację jest stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania to drożdżyca jamy ustnej i gardła (≥1/10) oraz chrypka i bezgłos (≥1/100 do <1/10), co podkreśla konieczność płukania jamy ustnej po inhalacji. Rzadziej występują poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne (<1/10 000), które wymagają natychmiastowej interwencji. Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć bardzo rzadki, stanowi stan nagły i wymaga przerwania terapii oraz podania szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela.
bezgłos, ból stawu, chrypka, drożdżyca jamy ustnej i gardła, dysfagia, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, jaskra, łatwe siniaczenie, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, niepokój, niestrawność, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rozstęp skórny, schorzenie układu oddechowego, skórna reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, stężenie kortyzolu, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Heviran 200 mg
Heviran (acyklowir) w dawkach 200 mg, 400 mg oraz 800 mg jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na acyklowir, walacyklowir lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Przeciwwskazanie to dotyczy wszystkich formulacji leku bez względu na dawkę. Szczególną uwagę należy zwrócić na wywiad alergiczny, zwłaszcza reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, duszność, świszczący oddech oraz anafilaksję po zastosowaniu acyklowiru lub walacyklowiru. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości stosowanie Heviranu jest bezwzględnie przeciwwskazane. Lek nie posiada innych formalnych przeciwwskazań związanych z wiekiem, ciążą, laktacją czy chorobami współistniejącymi, jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczna modyfikacja dawkowania.
acyklowir, alergia na lek, anafilaksja, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, lek przeciwwirusowy, monitorowanie pacjenta, nadwrażliwość na lek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, postać doustna leku, prekursor leku, preparat miejscowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, walacyklowir, wysypka alergiczna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Metformina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwasica mleczanowa jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem stosowania metforminy, szczególnie w kontekście ostrego pogorszenia czynności nerek, niewydolności serca, wątroby, posocznicy oraz stanów niedotlenienia. Diagnostyka opiera się na stwierdzeniu kwasicy metabolicznej (pH < 7,35), podwyższonego stężenia mleczanów w osoczu (> 5 mmol/l), zwiększonej luki anionowej oraz stosunku mleczanów do pirogronianów. Kluczowe jest monitorowanie filtracji kłębuszkowej (GFR), gdyż metformina jest przeciwwskazana przy GFR < 30 ml/min. W sytuacjach ryzyka, takich jak odwodnienie, stosowanie leków nefrotoksycznych, podanie środków kontrastowych jodowych czy zabiegi chirurgiczne, należy tymczasowo przerwać terapię metforminą i wznowić ją dopiero po stabilizacji czynności nerek, co zwykle następuje po minimum 48 godzinach. U pacjentów z niewydolnością serca metformina jest dopuszczalna jedynie w stabilnej, przewlekłej postaci choroby, natomiast jest przeciwwskazana w ostrych i niestabilnych stanach.
AlAT, AspAT, astenia, cukrzyca, czynność nerek, duszność kwasicza, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipotermia, inhibitory DPP-4, ketoza, kwasica mleczanowa, luka anionowa, meglitynidy, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedobór witaminy B12, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, pochodne sulfonylomocznika, posocznica, sytagliptyna, wildagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zabieg chirurgiczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AirFluSal 25 mcg + 125 mcg
AirFluSal to lek wziewny dostępny w dwóch dawkach: 25 µg salmeterolu + 125 µg flutykazonu propionianu oraz 25 µg salmeterolu + 250 µg flutykazonu propionianu na dawkę odmierzoną, co odpowiada dawkom dostarczanym przez ustnik odpowiednio 21 µg salmeterolu i 110 µg flutykazonu oraz 21 µg salmeterolu i 220 µg flutykazonu. Preparat zawiera białą jednorodną zawiesinę i jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania AirFluSal jest nadwrażliwość na substancje czynne (salmeterol, flutykazon propionian) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.
aerozol inhalacyjny, AirFluSal, anafilaksja, bezwzględne przeciwwskazanie, charakterystyka produktu leczniczego, flutykazonu propionian, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, substancja pomocnicza, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Glypvilo 50 mg
Wildagliptyna, substancja czynna Glypvilo 50 mg, wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych, co wynika z braku metabolizmu przez enzymy cytochromu P450 (CYP450) oraz braku wpływu na ich aktywność. Badania kliniczne u zdrowych ochotników nie wykazały istotnych interakcji z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pioglitazon, metformina, gliburyd) ani z lekami kardiologicznymi takimi jak digoksyna (substrat P-gp), warfaryna (substrat CYP2C9), amlodypina, ramipryl, walsartan oraz symwastatyna. Pomimo tego, brak jest danych dotyczących interakcji w populacji pacjentów z cukrzycą, co wymaga ostrożności w interpretacji wyników. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego przy jednoczesnym stosowaniu wildagliptyny z inhibitorami ACE (np. ramipryl), które jest oceniane jako wysokie.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, bloker kanałów wapniowych, cukrzyca, cytochrom P450, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, gliburyd, hipercholesterolemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, interakcja z alkoholem, kontrola glikemii, kortykosteroid, lek hipolipemizujący, lek kardiologiczny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, metformina, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pioglitazon, ramipryl, statyna, sympatykomimetyk, symwastatyna, terapia skojarzona cukrzycy, tiazydy, walsartan, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sunitinib Vipharm
Sunitynib wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami modulującymi aktywność enzymu CYP3A4, co może prowadzić do zmiany stężenia leku w osoczu i wpływać na skuteczność oraz toksyczność terapii. W trakcie leczenia obserwuje się liczne działania niepożądane, w tym reakcje skórne (odbarwienie, suchość, pęcherze, rzadko ciężkie reakcje jak SJS, TEN), krwotoki z różnych lokalizacji (w tym z nosa u około 50% pacjentów z guzami litymi), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), a także poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność serca, kardiomiopatia, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi, parametrów czynnościowych wątroby, ciśnienia tętniczego, frakcji wyrzutowej lewej komory oraz elektrokardiogramu, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak SJS, TEN, niewydolność serca czy zapalenie trzustki, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia wspomagającego.
białkomocz, czas protrombinowy, encefalopatia hiperamonemiczna, enzymy trzustkowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok z guza, krwotok z nosa, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, piodermia zgorzelinowa, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, tętnicze zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fusacid 20 mg/g
Produkt leczniczy Fusacid, zawierający 20 mg/g kwasu fusydynowego półwodnego w formie kremu, może wywoływać działania niepożądane u około 10-15% pacjentów na podstawie danych klinicznych, choć zgłoszenia po wprowadzeniu do obrotu wskazują na bardzo rzadkie występowanie (około 2 na 1 000 000 przypadków). Najczęściej obserwowane są reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak świąd, podrażnienie, uczucie pieczenia, suchość skóry, rumień oraz różnorodne wysypki (rumieniowa, grudkowa, krostkowa). Częstość tych działań niepożądanych mieści się w zakresie ≥1/1 000 do <1/100. Bardzo rzadkie reakcje (<1/10 000) obejmują kontaktowe zapalenie skóry, wyprysk, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk oczodołu. Reakcje alergiczne, w tym nadwrażliwość na składniki preparatu, również należą do bardzo rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych.
butylohydroksyanizol, farmakonadzór, kontaktowe zapalenie skóry, kwas fusydynowy, metylu parahydroksybenzoesan, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oczodołu, podrażnienie skóry, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, rumień, sucha skóra, świąd, uczucie pieczenia, wyprysk, wysypka skórna, zaburzenia układu immunologicznego, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oftidor 20 mg/ml
Dorzolamid w postaci kropli do oczu (Oftidor 20 mg/ml) wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 1400 pacjentów. W długotrwałych badaniach u 1108 pacjentów około 3% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, głównie miejscowych, takich jak zapalenie spojówek i reakcje powiek. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe dolegliwości okulistyczne, w tym bardzo częste pieczenie i kłucie oczu (>10%), częste powierzchniowe punkcikowate zapalenie rogówki, łzawienie, zapalenie spojówek i powiek, świąd oraz niewyraźne widzenie. Rzadziej występują zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, a także podrażnienie oka, ból, obrzęk rogówki, hipotonia wewnątrzgałkowa oraz odwarstwienie naczyniówki po zabiegach filtracyjnych. Z układu nerwowego najczęściej zgłaszany jest ból głowy (często), a rzadziej zawroty głowy i parestezje. Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka i skurcz oskrzeli, występują rzadko, ale mogą mieć charakter zagrażający życiu i wymagać natychmiastowego przerwania leczenia.
astenia, ból głowy, chlorowodorek dorzolamidu, częstoskurcz, dorzolamid, duszność, hipotonia wewnątrzgałkowa, kamica moczowa, kontaktowe zapalenie skóry, krótkowzroczność, krwawienie z nosa, krwiomocz, lek beta-adrenolityczny, łzawienie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, odwarstwienie naczyniówki, palpitacja, parestezja, pieczenie i kłucie, pokrzywka, punkcikowate zapalenie rogówki, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie elektrolitowe, zaczerwienienie oka, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxytocin Grindeks 16,7 mcg/ml
Oksytocyna, stosowana w położnictwie jako silny lek oksytocynyczny, może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Nawet niskie dawki mogą indukować nadmierne skurcze macicy, prowadząc do poważnych powikłań takich jak hipertonia macicy, skurcze tężcowe czy pęknięcie macicy, co stanowi zagrożenie dla matki i płodu. Szybkie dożylne podanie oksytocyny w dawkach do kilku IU może powodować ostre niedociśnienie tętnicze, odruchową tachykardię oraz wydłużenie odstępu QTc, zwiększając ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentek z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ponadto, farmakologiczna indukcja porodu może wiązać się z ryzykiem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), a długotrwałe podawanie oksytocyny wraz z dużą ilością płynów bezelektrolitowych może prowadzić do zatrucia wodnego i hiponatremii u matki i noworodka, manifestujących się bólami głowy, nudnościami, drgawkami i obrzękiem płuc.
czynność serca płodu, drgawki grand mal, działanie przeciwdiuretyczne, fibrynoliza, hipertonia macicy, hiponatremia, hiponatremia noworodkowa, indukcja porodu, lek oksytocyczny, monitorowanie EKG, nadmierna stymulacja macicy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, obrzęk naczynioruchowy, ostry obrzęk płuc, pęknięcie macicy, powikłanie hemodynamiczne, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz tężcowy, środek uterotoniczny, układ chłonny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie krzepnięcia, zatrucie wodne, zespół DIC - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trund 500 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Trund dostępnego w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 3416 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, bóle głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Profil ten jest spójny we wszystkich grupach wiekowych, jednak u dzieci i młodzieży (4-16 lat) częściej występują wymioty (11,2%), pobudzenie (3,4%), agresja (8,2%) oraz zaburzenia zachowania (5,6%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu topiramatu, oraz na potencjalne poważne powikłania hematologiczne, takie jak pancytopenia i zahamowanie czynności szpiku, wymagające monitorowania morfologii krwi.
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, ból głowy, choreoatetoza, dyskineza, encefalopatia, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, napad częściowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, szpik kostny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, topiramat, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychotyczne, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Krka 25 mg
Sunitynib (Sunitinib Krka) jest stosowany w leczeniu nowotworów takich jak GIST, MRCC oraz pNET, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, niewydolności serca, zatorowości płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz krwotoków. W badaniach klinicznych odnotowano często występujące zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (3. i 4. stopnia u 10% i 1,7% pacjentów z GIST, 16% i 1,6% z MRCC, 13% i 2,4% z pNET), małopłytkowość oraz niedokrwistość. Często obserwuje się także nadciśnienie tętnicze, które u 4,7% pacjentów z guzami litymi osiągało wartości skurczowe >200 mm Hg lub rozkurczowe >110 mm Hg. Niedoczynność tarczycy rozwija się u 4-16% pacjentów z MRCC, 6,2% z GIST oraz 7,2% z pNET, co wymaga regularnego monitorowania funkcji tarczycy podczas terapii. Ponadto, u pacjentów leczonych sunitynibem obserwowano zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) u 2-27% chorych, a także ryzyko wydłużenia odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów).
białkomocz, dysfagia, encefalopatia hiperamonemiczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwioplucie, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroangiopatia zakrzepowa, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nekrotyczne zapalenie powięzi, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rumień wielopostaciowy, sunitynib, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysięk osierdziowy, zaburzenia smaku, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dalacin C 150 mg/ml
Przedawkowanie klindamycyny w postaci fosforanu (Dalacin C, 150 mg/ml) jest rzadko obserwowane, jednak może prowadzić do poważnych reakcji alergicznych, takich jak odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne oraz wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. W dokumentacji medycznej nie opisano specyficznych objawów przedawkowania, jednak w przypadku ciężkich reakcji alergicznych konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku i wdrożenie standardowego leczenia przeciwwstrząsowego, obejmującego podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, sympatykomimetyków oraz wspomaganie oddychania. Monitorowanie funkcji życiowych pacjenta jest kluczowe, a leczenie objawowe powinno być dostosowane do indywidualnych manifestacji klinicznych.
alkohol benzylowy, Dalacin C, dializa otrzewnowa, hemodializa, klindamycyna, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, monitorowanie funkcji życiowych, obrzęk naczynioruchowy, odczyn surowicy, płukanie żołądka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, wspomagane oddychanie, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ranopril
Ranopril, zawierający lizynopryl, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, niewydolnością serca, nerek oraz u osób z chorobą niedokrwienną serca lub zwężeniem tętnic mózgowych. Objawowe niedociśnienie tętnicze, choć rzadkie u pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem, może wystąpić częściej u pacjentów przyjmujących duże dawki leków moczopędnych (np. ≥80 mg furosemidu/dobę), z hiponatremią lub zaburzeniami czynności nerek. W takich przypadkach zaleca się częste monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki. U pacjentów po zawale mięśnia sercowego z ciśnieniem skurczowym ≤120 mmHg dawka początkowa powinna wynosić 2,5 mg/dobę, a w przypadku ciśnienia ≤100 mmHg – 2,5 mg/dobę jako dawka podtrzymująca. Wystąpienie niedociśnienia skurczowego <90 mmHg trwającego ponad godzinę wymaga odstawienia leku. Lizynopryl może powodować przejściowe pogorszenie czynności nerek, szczególnie u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, co manifestuje się wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy. Należy monitorować funkcję nerek i w razie potrzeby dostosować dawkę lub odstawić lek i/lub diuretyk.
blokada układu RAA, choroba niedokrwienna serca, furosemid, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kardiomiopatia przerostowa, kaszel, lek moczopędny, lizynopryl, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja rzekomoanafilaktyczna, wstrząs kardiogenny, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie tętnic, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram Bluefish 10 mg
Escitalopram Bluefish w dawkach 10 mg i 20 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram lub substancje pomocnicze, a także u osób stosujących nieselektywne, nieodwracalne inhibitory MAO, odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalne nieselektywne inhibitory MAO (np. linezolid), ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym wydłużeniem odstępu QT, gdyż może to prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz wykonanie badania EKG u pacjentów z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu serca.
arytmia torsade de pointes, escytalopram, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, odwracalny inhibitor MAO-A, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, substancja czynna, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valtap HCT 160 mg + 25 mg
Lek Valtap HCT zawiera walsartan (160 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg) i może powodować działania niepożądane wynikające z obu składników. Do najczęstszych należą zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia (bardzo często), hiponatremia i hipomagnezemia (często) związane z hydrochlorotiazydem, oraz hiperkaliemia związana z walsartanem. Inne działania niepożądane obejmują odwodnienie, zawroty głowy, niedociśnienie, kaszel, bóle mięśni i stawów, zaburzenia czynności nerek, a także zmiany w badaniach biochemicznych (np. zwiększenie stężenia kwasu moczowego, bilirubiny, kreatyniny, azotu mocznikowego, neutropenia). Hydrochlorotiazyd może wywoływać reakcje skórne (pokrzywka, wysypka, rzadko ciężkie reakcje jak martwicze zapalenie naczyń), a także zwiększa ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy) w związku z kumulacyjną dawką leku. Obie substancje mogą prowadzić do zaburzeń funkcji nerek i wątroby, w tym ostrej niewydolności nerek oraz cholestazy wewnątrzwątrobowej lub żółtaczki.
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, hematokryt, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra z zamkniętym kątem, kwas moczowy, lek tiazydowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, walsartan, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy błędnikowe, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pectosol –
Lek Pectosol, zawierający wyciągi z ziela tymianku, porostu islandzkiego, ziela hyzopu oraz korzenia mydlnicy, wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym ciężkich i potencjalnie zagrażających życiu zdarzeń, takich jak wstrząs anafilaktyczny oraz obrzęk Quinckego. Częstość tych działań niepożądanych jest określona jako nieznana, jednak ich wystąpienie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, zgłaszano zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności oraz podrażnienie żołądka, które występują rzadko (≤1/1000) i mogą wpływać na komfort pacjenta oraz przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Zaleca się przyjmowanie leku po posiłku w celu zmniejszenia ryzyka podrażnienia żołądka.
ból brzucha, duszność, farmakovigilance, korzeń mydlnicy, niedrożność dróg oddechowych, nudności, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, podrażnienie żołądka, pokrzywka, porost islandzki, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z tymianku, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, ziele hyzopu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Amoksycylina (Amoxicillin Aurovitas) w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg jest powszechnie stosowanym antybiotykiem, jednak brak jest dedykowanych badań oceniających jej wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mimo to, charakterystyka produktu leczniczego wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne (świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy), zawroty głowy oraz drgawki, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne i zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego. Lekarz powinien indywidualizować zalecenia dotyczące ograniczenia prowadzenia pojazdów, uwzględniając specyfikę zawodową pacjenta, wcześniejsze reakcje na antybiotyki oraz stan ogólny, w tym współistniejące leczenie wpływające na ośrodkowy układ nerwowy.
amoksycylina, Amoxicillin Aurovitas, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotykoterapia, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, choroba infekcyjna, drgawka, działanie niepożądane, lek przeciwbakteryjny, obrzęk naczynioruchowy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, świąd, tabletka powlekana, wysypka, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Recenum Junior 30 mg
Recenum Junior, zawierający racekadotryl w dawce 30 mg, jest stosowany w terapii biegunek u dzieci. W badaniach klinicznych obejmujących 860 pacjentów leczonych racekadotrylem oraz 441 otrzymujących placebo, zaobserwowano działania niepożądane, które występowały częściej w grupie leczonej. Do najczęstszych należały zapalenie migdałków (częstość niezbyt często, tj. ≥1/1 000 do <1/100), wysypka oraz rumień o podobnej częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje niepożądane (SCAR), w tym zespół DRESS, rumień wielopostaciowy oraz obrzęki (języka, twarzy, warg, powiek), które mogą mieć charakter zagrażający życiu i występują z nieznaną częstością. Ponadto zgłaszano wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ciężkie skórne działania niepożądane, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk warg, personel medyczny, pokrzywka, racekadotryl, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świerzbiączka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowa, zapalenie migdałków, zespół DRESS - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Egidon
Etorykoksyb (Egidon), selektywny inhibitor COX-2, wiąże się z ryzykiem powikłań żołądkowo-jelitowych, w tym perforacji, owrzodzeń i krwawień (PUBs), szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, stosujących jednocześnie inne NLPZ lub ASA oraz z historią chorób przewodu pokarmowego. Jednoczesne stosowanie etorykoksybu z kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, a długotrwałe badania nie wykazały istotnej różnicy w bezpieczeństwie przewodu pokarmowego między selektywnymi inhibitorami COX-2 a nieselektywnymi NLPZ podawanymi z ASA. Ponadto, etorykoksyb zwiększa ryzyko zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, zwłaszcza przy wyższych dawkach i dłuższym czasie leczenia, co wymaga stosowania najniższej skutecznej dawki i okresowej oceny stanu pacjenta, szczególnie u osób z nadciśnieniem, hiperlipidemią, cukrzycą i palących tytoń.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, cukrzyca, hiperlipidemia, inhibitor COX-2, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pacjent w podeszłym wieku, perforacja przewodu pokarmowego, prostaglandyna nerkowa, reakcja nadwrażliwości, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Requip 2 mg
Ropinirol (Requip), agonista receptorów dopaminowych stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność i omdlenia (bardzo często, ≥ 1/10), zawroty głowy (często, ≥ 1/100 do < 1/10) oraz niepohamowana senność i nagłe napady snu (niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100). W terapii skojarzonej z lewodopą często występują dyskinezy, zwłaszcza podczas zwiększania dawki ropinirolu, które można złagodzić redukcją dawki lewodopy. Ponadto, ropinirol może wywoływać zaburzenia psychiczne, w tym omamy (często), reakcje psychotyczne jak majaczenie, urojenia i paranoja (niezbyt często), a także zaburzenia kontroli impulsów i agresję (częstość nieznana). Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko patologicznego hazardu, nadmiernej aktywności seksualnej i kompulsywnego jedzenia.
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, dyskineza, działanie niepożądane, lewodopa, majaczenie, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niepohamowana senność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, omdlenie, paranoja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, świąd, terapia skojarzona z lewodopą, urojenie, wymioty, wysypka, zaburzenie kontroli impulsów, zawrót głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meteospasmyl 60 mg + 300 mg
Meteospasmyl, zawierający cytrynian alweryny (60 mg) oraz symetykon (300 mg), cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, jednak wymaga monitorowania potencjalnych działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na funkcje wątroby, gdyż bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano cytolityczne zapalenie wątroby, które ustępowało po odstawieniu leku. Możliwe są również nieprawidłowości biochemiczne, takie jak podwyższona aktywność aminotransferaz, fosfatazy alkalicznej oraz wzrost stężenia bilirubiny. Wśród działań niepożądanych skóry dominują reakcje uczuleniowe, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i świąd, a bardzo rzadko występują poważne reakcje anafilaktyczne i obrzęk krtani. Dodatkowo obserwowano zawroty głowy, bóle głowy, złe samopoczucie, nudności oraz suchość w jamie ustnej, choć częstość tych objawów nie jest dokładnie określona.
aminotransferazy, badania biochemiczne, bilirubina, ból głowy, cholestaza, cytolityczne zapalenie wątroby, cytrynian alweryny, działanie niepożądane, fosfataza alkaliczna, Meteospasmyl, nadwrażliwość, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, spadek ciśnienia tętniczego, suchość w jamie ustnej, świąd, symetykon, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia błędnika, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia wątroby, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Działania niepożądane
Czynnik XIII ludzki, obecny w kleju fibrynowym TISSEEL Lyo w stężeniu 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem i stanowi istotny składnik preparatu. Jego podanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym rzadkich, ale potencjalnie ciężkich reakcji anafilaktycznych i szoku anafilaktycznego, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Objawy obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardię, tachykardię, duszność, pokrzywkę, nudności, wymioty oraz zaburzenia czucia. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z uczuleniem na aprotyninę lub przy powtarzanym stosowaniu preparatu. Ponadto, niezamierzone podanie donaczyniowe może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC czy zator powietrzny, co wymaga szczególnej ostrożności podczas aplikacji.
bradykardia, choroba Creutzfeldta-Jakoba, czynnik XIII ludzki, duszność, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka uogólniona, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szok anafilaktyczny, tachykardia, udar niedokrwienny, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zakrzepica żyły pachowej, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dironorm 10 mg + 5 mg
W badaniach klinicznych obejmujących 195 pacjentów stosujących jednocześnie lizynopryl i amlodypinę (składniki preparatu Dironorm) nie stwierdzono zwiększonej częstości działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (8%), kaszel (5%) oraz zawroty głowy (3%), które miały charakter łagodny i przemijający. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥10%), często (≥1% do <10%), niezbyt często (≥0,1% do <1%), rzadko (≥0,01% do <0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz nieznana. Wśród działań niepożądanych lizynoprylu i amlodypiny wymieniono m.in. rzadkie zmniejszenie hemoglobiny, bardzo rzadkie zahamowanie czynności szpiku, często kołatanie serca, często objawy ortostatyczne, często kaszel, często biegunka i wymioty, a także rzadkie reakcje skórne i obrzęki.
agranulocytoza, bezsenność, depresja, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, leukocytoza, leukopenia, lizynopryl i amlodypina, łuszczyca, małopłytkowość, mocznica, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, odczyn Biernackiego, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przeciwciała przeciwjądrowe, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie umysłowe, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aripiprazole Aurovitas 15 mg
Aripiprazole Aurovitas w dawce 15 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na arypiprazol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (108,9 mg/tabletkę), aspartam (3,1 mg/tabletkę) oraz glukozę (0,35 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność aspartamu, u osób z ciężką nietolerancją laktozy oraz u pacjentów z zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się wysypką, świądem, pokrzywką lub obrzękiem naczynioruchowym, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
arypiprazol, aspartam, ciężka reakcja alergiczna, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, lek psychotropowy, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja glukozy, nietolerancja laktozy, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, tabletka ulegająca rozpadowi, test alergiczny, wysypka skórna, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enterol 250 mg
Enterol 250 mg, zawierający Saccharomyces boulardii CNCM I-745, jest stosowany jako probiotyk w terapii zaburzeń jelitowych. Działania niepożądane obejmują rzadkie przypadki wzdęć i zaparć (≥1/10000, <1/1000), które zwykle ustępują po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na bardzo rzadkie (<1/10000) ryzyko fungemii u pacjentów z wkłuciem centralnym, w stanie krytycznym lub z obniżoną odpornością, a także na posocznicę o nieznanej częstości u pacjentów w stanie krytycznym. Reakcje skórne, takie jak miejscowa wysypka (rzadko) oraz reakcje alergiczne, pokrzywka i świąd (częstość nieznana), są związane z nadwrażliwością na składniki leku i ustępują po zaprzestaniu terapii.
dyskomfort brzuszny, fungemia, leczenie przyczynowe, monitorowanie działań niepożądanych, obniżona odporność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, pokrzywka, posocznica, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Saccharomyces boulardii, świąd, terminologia MedDRA, wkłucie centralne, wysypka miejscowa, wzdęcia, zaburzenia motoryki jelit, zakażenie ogólnoustrojowe, zaparcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azimycin 100 mg/5 ml
Lek Azimycin w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (100 mg/5 ml oraz 200 mg/5 ml) zawierający azytromycynę dwuwodną jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną – azytromycynę, a także na erytromycynę i inne antybiotyki makrolidowe oraz ketolidy ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym wysypki, pokrzywki, obrzęku naczynioruchowego oraz anafilaksji. Występuje zjawisko alergii krzyżowej w obrębie tych grup antybiotyków, co wymaga szczególnej ostrożności przy kwalifikacji pacjentów do terapii. Ponadto, lek zawiera substancje pomocnicze takie jak sacharoza i benzoesan sodu (E 211), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych osób, stanowiąc kolejne bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu.
alergia krzyżowa, antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, benzoesan sodu, choroba genetyczna, nadwrażliwość na erytromycynę, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukru, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sacharoza, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenia oddychania