hormon folikulotropowy
Hormon folikulotropowy (FSH, ang. follicle-stimulating hormone) to glikoproteinowy hormon gonadotropowy wydzielany przez komórki gonadotropowe przedniego płata przysadki mózgowej. FSH odgrywa kluczową rolę w procesie dojrzewania płciowego oraz w regulacji funkcji rozrodczych zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.
U kobiet FSH stymuluje wzrost i dojrzewanie pęcherzyków jajnikowych (folikułów) oraz produkcję estrogenów przez komórki ziarniste. Jego sekrecja zmienia się cyklicznie w czasie cyklu miesiączkowego – wzrasta w fazie folikularnej, osiągając szczyt tuż przed owulacją, co prowadzi do dojrzewania dominującego pęcherzyka.
U mężczyzn FSH działa na komórki Sertoliego w kanalikach nasiennych jąder, stymulując spermatogenezę. Hormon ten jest niezbędny do prawidłowego wytwarzania plemników, choć nie wpływa bezpośrednio na produkcję testosteronu (za to odpowiada LH).
Diagnostyczne oznaczanie poziomu FSH wykorzystuje się w ocenie płodności, zaburzeń miesiączkowania, przedwczesnego lub opóźnionego dojrzewania płciowego oraz w diagnostyce pierwotnej i wtórnej niewydolności gonad. Podwyższone wartości FSH mogą wskazywać na niewydolność jajników lub jąder, podczas gdy obniżone stężenie może sugerować zaburzenia funkcji przysadki lub podwzgórza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alotendin 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Alotendin, zawierającego bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), wykazały brak działania karcynogennego i mutagennego obu substancji. Amlodypina, podawana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 10 mg/dobę w przeliczeniu na mg/kg), nie wykazała działania rakotwórczego ani mutagennego, jednak przy bardzo wysokich dawkach obserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Standardowe badania płodności na szczurach (do 10 mg/kg/dobę, czyli 8-krotnie powyżej dawki klinicznej) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, choć inne badania wskazały na potencjalne zmiany hormonalne i parametry nasienia u samców po podaniu benzenosulfonianu amlodypiny.
amlodypina, benzenosulfonian amlodypiny, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo genotoksyczne, bisoprololu fumaran, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maleinian amlodypiny, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, resorpcja zarodków, testosteron, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, wskazania kardiologiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Erlis 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Erlis (5 mg), jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia, umożliwiając erekcję wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Tadalafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5 (>10 000 razy silniej niż wobec PDE1-4, PDE7-10 oraz PDE3, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych kardiologicznych i okulistycznych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych zmian hemodynamicznych (średnie obniżenie ciśnienia tętniczego do 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej) ani zaburzeń widzenia barw (<0,1% przypadków). Długotrwałe stosowanie nie wpływa istotnie na parametry nasienia i funkcje reprodukcyjne mężczyzn.
badanie okulistyczne, ciała jamiste prącia, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, fosfodiesteraza cGMP typu 5, funkcja reprodukcyjna, hormon folikulotropowy, indeks IIEF, inhibitor odwracalny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, morfologia plemników, parametry hemodynamiczne, relaksacja mięśni gładkich, ruchliwość plemników, selektywność tadalafilu, skala IPSS, spermatogeneza, tamsulozona, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, unerwienie aferentne pęcherza, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie rozróżniania kolorów - Leksykon substancji czynnych
Gonadotropina kosmówkowa – Dawkowanie i sposób podawania
Gonadotropina kosmówkowa (hCG) jest glikoproteinowym hormonem produkowanym przez łożysko, wykorzystywanym w leczeniu zaburzeń płodności u kobiet i mężczyzn. W terapii indukcji owulacji u kobiet z brakiem lub rzadką owulacją stosuje się pojedyncze podanie 5000-10 000 IU hCG domięśniowo lub podskórnie, 24-48 godzin po optymalnej stymulacji pęcherzyków. Podobne dawkowanie stosuje się w technikach wspomaganego rozrodu (IVF) oraz w protokołach kontrolowanej hiperstymulacji jajników, gdzie uwolnienie oocytu następuje 34-35 godzin po podaniu hCG. U mężczyzn z hipogonadyzmem hipogonadotropowym hCG podaje się w dawce 1500 IU dwa razy w tygodniu (3000 IU/tydzień) w skojarzeniu z FSH lub hMG przez minimum 3 miesiące, z koniecznością monitorowania poziomu testosteronu i wykluczeniem terapii testosteronem. W pediatrii hCG stosuje się m.in. w leczeniu wnętrostwa (250 IU 2x tygodniowo przez 5 tygodni u niemowląt) oraz w indukcji dojrzewania płciowego u chłopców (5000 IU raz w tygodniu przez 3 miesiące).
brak owulacji, ciąża mnoga, diagnostyka różnicowa wnętrostwa, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, indukcja dojrzewania płciowego, indukcja owulacji, kontrolowana hiperstymulacja jajników, krwawienie miesiączkowe, lipoatrofia, menotropina, pobranie oocytów, podanie domięśniowe, podanie podskórne, stymulacja pęcherzyków jajnikowych, stymulacja spermatogenezy, technika wspomaganego rozrodu, wnętrostwo, wrodzony brak jąder, zaburzenie płodności, zapłodnienie pozaustrojowe, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Skład i postać leku – Menopur 600 IU
Lek Menopur to roztwór do wstrzykiwań zawierający wysoce oczyszczoną menotropinę (hMG), będącą mieszaniną ludzkiego hormonu folikulotropowego (FSH) i luteinizującego (LH) w równych proporcjach. Dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania: 600 IU FSH i 600 IU LH w 0,96 ml roztworu oraz 1200 IU FSH i 1200 IU LH w 1,92 ml roztworu, przy stężeniu 625 IU FSH i 625 IU LH na 1 ml. Aktywność LH wynika głównie z obecności ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG) w moczu pomenopauzalnym. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak fenol, metionina, argininy chlorowodorek, polisorbat 20 oraz regulatory pH (sodu wodorotlenek i kwas solny rozcieńczony), a także wodę do wstrzykiwań. Menopur jest przeznaczony do podawania przez wykwalifikowany personel lub pacjentów po odpowiednim przeszkoleniu, w formie przezroczystego roztworu w półautomatycznych wstrzykiwaczach wielodawkowych ze szkła typu I.
argininy chlorowodorek, fenol, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, igła iniekcyjna, menotropina, metionina, mocz pomenopauzalny, polisorbat, roztwór do wstrzykiwań, sodu wodorotlenek, wstrzykiwacz półautomatyczny, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Elestar HCT, zawierającego olmesartan medoksomil, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, wykazały brak nasilenia toksyczności poszczególnych składników oraz brak synergii toksyczności przy jednoczesnym podawaniu. Olmesartan medoksomil powodował zmiany biochemiczne (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny), hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), narządowe (zmniejszenie masy serca) oraz histologiczne uszkodzenia nerek u szczurów i psów, typowe dla antagonistów receptorów AT1 i inhibitorów ACE. W badaniach genotoksyczności olmesartan wykazywał zwiększoną częstość pęknięć chromosomów in vitro, jednak bez istotnego działania in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności klinicznej. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani teratogennego, choć odnotowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa i poszerzenie miedniczek nerkowych u potomstwa po ekspozycji matek w późnej ciąży i laktacji.
amlodypina, antagonista receptora AT1, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórki Sertoliego, olmesartan medoksomil, opóźnienie porodu, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcie chromosomu, poszerzenie miedniczki nerkowej, przeżywalność potomstwa, spermatydy, stężenie mocznika, stężenie testosteronu, uszkodzenie nerki - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Menopur 1200 IU
Menopur (menotropina, ludzka gonadotropina menopauzalna) stosowany w dawkach 600 IU i 1200 IU w formie roztworu do wstrzykiwań nie wykazuje bezpośredniego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy, co sugeruje niskie prawdopodobieństwo zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Brak dedykowanych badań klinicznych oceniających ten aspekt wymaga jednak, aby lekarz podczas konsultacji uwzględnił indywidualne cechy pacjenta, takie jak stan ogólny, współistniejące choroby, stosowanie innych leków oraz wcześniejsze doświadczenia z preparatami gonadotropin. Mechanizm działania Menopuru ogranicza się głównie do układu rozrodczego, a podskórne podanie zmniejsza ryzyko nagłych efektów systemowych, co dodatkowo minimalizuje potencjalne ryzyko zaburzeń funkcji poznawczych i koordynacji psychoruchowej.
funkcja poznawcza, gonadotropina, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, interakcja lekowa, koordynacja psychoruchowa, Menopur, menotropina, niepłodność, ośrodkowy układ nerwowy, terapia farmakologiczna, układ rozrodczy, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prestarium 10 mg + 10 mg
Preparat Co-Prestarium, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Peryndopryl nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, a jego toksyczność przewlekła dotyczy głównie nerek, z odwracalnymi uszkodzeniami. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, choć jako inhibitor ACE może wpływać na rozwój płodu, powodując opóźnienie rozwoju, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone u gryzoni i królików. Płodność szczurów nie uległa zaburzeniu. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi, wpływała na opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, jednak badania płodności u szczurów przy dawkach do 10 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutacja genowa, parametr rozrodczy, peryndopryl z argininą, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, spermatyda, toksyczność przewlekła, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności u gryzoni i psów przy doustnym podawaniu. Długotrwałe podawanie w dawkach do 2 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8 mg/kg u małp było dobrze tolerowane, choć obserwowano zmiany w stężeniach elektrolitów i obrazie krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani wpływu na płodność u szczurów, królików i małp, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane samicom szczurów w okresie płodowym i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, bezylan amlodypiny, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, miedniczka nerkowa, mutagenność, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność ramiprylu, uszkodzenie nerek, zaburzenia płodności - Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność męska – Objawy
Niepłodność męska, odpowiadająca za 40-50% przypadków niepłodności par, definiowana jest jako brak ciąży po roku regularnych, niezabezpieczonych stosunków płciowych. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia funkcji seksualnych (zaburzenia erekcji, obniżone libido, zaburzenia ejakulacji), ból i obrzęk jąder, ginekomastię oraz zmniejszoną ilość włosów na ciele, co może wskazywać na zaburzenia hormonalne lub genetyczne. Parametry nasienia istotne diagnostycznie to: objętość 1,5-5 ml, koncentracja plemników ≥15 mln/ml, całkowita liczba plemników ≥39 mln, ruchliwość ≥40% oraz morfologia ≥4%. Zaburzenia hormonalne, takie jak hipogonadyzm z niskim testosteronem i podwyższonym FSH/LH, zespoły genetyczne (Klinefeltera, Kallmanna) oraz żylaki powrózka nasiennego (obecne u 35-40% pacjentów z niepłodnością) są częstymi przyczynami. Problemy ejakulacyjne, w tym wytrysk wsteczny, anejakulacja, przedwczesny i opóźniony wytrysk, wymagają specjalistycznej diagnostyki ze względu na ich złożoną etiologię (neurologiczną, hormonalną, anatomiczną, psychologiczną).
anejakulacja, astenozoospermia, azoospermia, biopsja jądra, czynnik męski, fragmentacja DNA plemników, ginekomastia, hipogonadyzm, hormon folikulotropowy, ICSI, niepłodność idiopatyczna, niepłodność męska, niepłodność pierwotna, niepłodność wtórna, obniżone libido, oligozoospermia, opóźniony wytrysk, przeciwciała przeciwplemnikowe, przedwczesny wytrysk, seminogram, stres oksydacyjny, teratozoospermia, testosteron, wytrysk wsteczny, zaburzenie erekcji, zapłodnienie in vitro, zespół Kallmanna, zespół Klinefeltera, żylaki powrózka nasiennego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DHEA Aflofarm
Preparat DHEA Aflofarm zawiera 25 mg prasteronu (dehydroepiandrosteronu) w jednej tabletce powlekanej i jest wskazany do stosowania u pacjentów powyżej 40. roku życia, u których obserwuje się naturalny spadek stężenia DHEA. Preparat należy podawać rano, zgodnie z naturalnym rytmem dobowym syntezy hormonu, z zachowaniem ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania. Przeciwwskazania obejmują pacjentów poniżej 40 lat, kobiety stosujące hormonalną terapię zastępczą (HTZ) oraz sportowców wyczynowych ze względu na klasyfikację DHEA jako środka anaboliczno-androgennego niedozwolonego w sporcie. Konieczne jest unikanie jednoczesnego stosowania innych androgenów, aby zapobiec nadmiernemu wzrostowi stężenia hormonów androgennych. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić dokładną ocenę korzyści i ryzyka oraz poinformować pacjenta o konieczności przestrzegania dyscypliny terapeutycznej.
amenorrhea, andropauza, antygen PSA, badanie densytometryczne, ciśnienie tętnicze, enzymy wątrobowe, gęstość mineralna kości, gruczoł krokowy, hematokryt, hirsutyzm, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormonalna terapia zastępcza, lipidogram, łysienie androgenowe, maskulinizacja, menopauza, morfologia krwi, prasteron, prolaktyna, środki anaboliczno-androgenne, stężenie glukozy, wolny testosteron, zaburzenia miesiączkowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menopur 75 j.m. FSH + 75 j.m. LH
Produkt leczniczy MENOPUR zawiera wysoko oczyszczoną ludzką gonadotropinę menopauzalną (hMG) w dawce 75 IU FSH oraz 75 IU LH na fiolkę. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych związanych z jego stosowaniem. Brak dedykowanych badań dotyczących toksyczności rozrodczej i potencjalnego działania rakotwórczego jest uzasadniony krótkotrwałym, kontrolowanym schematem terapii oraz faktem, że preparat nie jest stosowany w okresie ciąży i poporodowym, a jedynie w procedurach wspomaganego rozrodu i indukcji owulacji. Naturalne pochodzenie hormonów oraz ich fizjologiczna rola dodatkowo wspierają korzystny profil bezpieczeństwa MENOPUR.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Menopur 1200 IU FSH + 1200 IU LH
Produkt leczniczy Menopur zawiera wysoko oczyszczoną menotropinę, odpowiadającą 1200 IU FSH oraz 1200 IU LH. Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u zdrowych ochotniczek po desensybilizacji przysadki wykazały, że po podaniu podskórnym i domięśniowym dawki 150 IU FSH + 150 IU LH maksymalne stężenie FSH (Cmax) wynosiło odpowiednio 8,9 ± 3,5 IU/l oraz 8,5 ± 3,2 IU/l, osiągane po 7 godzinach (Tmax). Okres półtrwania (T1/2) FSH wynosił średnio 30 ± 11 godzin po podaniu podskórnym i 27 ± 9 godzin po podaniu domięśniowym. Główną drogą eliminacji menotropiny są nerki.
badanie farmakokinetyczne, Cmax, desensybilizacja przysadki mózgowej, droga eliminacji, FSH, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, LH, menotropina, niewydolność nerek, okres półtrwania, podanie domięśniowe, podanie podskórne, stężenie FSH w osoczu, Tmax, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mensinorm Set 900 j.m.
Terapia preparatem Mensinorm Set, zawierającym 900 j.m. FSH oraz 900 j.m. LH, wymaga ścisłego nadzoru specjalisty z doświadczeniem w leczeniu zaburzeń płodności. Leczenie rozpoczyna się w pierwszych 7 dniach cyklu u pacjentek miesiączkujących, podając codzienne wstrzyknięcia podskórne. Standardowa dawka początkowa wynosi 75-150 j.m. FSH na dobę, z możliwością zwiększenia o 37,5-75 j.m. co 7-14 dni, maksymalnie do 225 j.m. Dawkę utrzymuje się do uzyskania warunków przedowulacyjnych (7-14 dni), po czym podaje się hCG w dawce 5 000-10 000 j.m. w celu wywołania owulacji. Monitorowanie odpowiedzi obejmuje badania ultrasonograficzne oraz oznaczanie stężenia estradiolu, co pozwala na indywidualne dostosowanie dawkowania i minimalizację ryzyka nadstymulacji jajników oraz ciąży mnogiej.
agonista GnRH, badanie ultrasonograficzne, brak owulacji, ciąża mnoga, cykl menstruacyjny, estradiol, gonadotropina kosmówkowa, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon uwalniający gonadotropinę, inseminacja domaciczna, lipoatrofia, nadmierna odpowiedź jajników, pęcherzyk Graafa, protokół leczenia, stymulacja jajników, techniki wspomaganego rozrodu, wstrzyknięcie podskórne, zanik tkanki tłuszczowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT nie był poddany specyficznym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo skojarzonego stosowania lizynoprylu i amlodypiny. Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych substancji czynnych wskazują, że lizynopryl nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego przy dawkach konwencjonalnych, jednak inhibitory ACE mogą wywoływać poważne działania teratogenne, takie jak obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy, co jest związane z wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz niedociśnieniem u matki. Amlodypina, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u zwierząt doświadczalnych, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazywały negatywnego wpływu na płodność.
badanie przedkliniczne, bezylan, dysfagia, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, lizynopryl i amlodypina, mutagenność, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, przetrwały przewód tętniczy, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Profitadal 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Profitadal (5 mg), jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i mięśniach gładkich gruczołu krokowego oraz pęcherza, skutkując relaksacją mięśni i poprawą ukrwienia. Mechanizm ten umożliwia skuteczne leczenie zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Tadalafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, działając ponad 10 000 razy silniej niż na inne izoenzymy fosfodiesterazy, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnego wpływu na ciśnienie tętnicze (maksymalne zmniejszenie 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej) ani na częstość akcji serca, a także rzadko obserwowano zaburzenia widzenia barw (poniżej 0,1%).
BPH, ciało jamiste, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, fosfodiesteraza cyklicznego guanozynomonofosforanu, gruczoł krokowy, hormon folikulotropowy, izoenzym fosfodiesterazy, kortykosteroid, kwestionariusz IIEF, łagodny rozrost gruczołu krokowego, morfologia plemników, PDE5, relaksacja mięśni gładkich, selektywność tadalafilu, skala IPSS, spermatogeneza, stężenie plemników, tadalafil, tamsulozona, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, unerwienie aferentne, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan zawiera ramipryl oraz amlodypinę, dla których przeprowadzono obszerne badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności przy podawaniu doustnym u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych zaobserwowano zmiany elektrolitowe w osoczu, modyfikacje obrazu krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę. Dawki bezpieczne ustalono na poziomie 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8,0 mg/kg/dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, jednak podawanie ramiprylu w dawkach ≥50 mg/kg mc. samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Testy mutagenności nie potwierdziły działania genotoksycznego ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, elektrolit osocza, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, miedniczka nerkowa, mutagenność, obraz krwi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl, Ramlolan, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mensinorm Set 900 j.m.
Mensinorm Set to preparat zawierający wysoce oczyszczoną ludzką gonadotropinę menopauzalną (HMG) o łącznej dawce 1800 j.m., w tym 900 j.m. FSH i 900 j.m. LH, pozyskiwanych z moczu kobiet w okresie postmenopauzalnym oraz ciężarnych. Preparat cechuje się precyzyjną standaryzacją, zapewniającą stosunek aktywności FSH do LH bliski 1:1, co umożliwia synergistyczne działanie obu hormonów. Mechanizm działania opiera się na stymulacji wzrostu i rozwoju pęcherzyków jajnikowych przez FSH oraz aktywacji komórek tekalnych do produkcji androgenów pod wpływem LH, które następnie są aromatyzowane do estradiolu w komórkach ziarnistych. W efekcie Mensinorm Set intensyfikuje procesy folikulogenezy i steroidogenezy, prowadząc do zwiększonej produkcji estradiolu i przygotowania pęcherzyków do owulacji.
aromatyzacja androgenów, cykl miesiączkowy, estradiol, folikulogeneza, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, komórka tekalna, komórka ziarnista, niepłodność, oś podwzgórze-przysadka-jajnik, pęcherzyk dominujący, pęcherzyk jajnikowy, steroidogeneza jajnikowa, wspomagany rozród - Leksykon substancji czynnych
Tadalafil – Właściwości farmakodynamiczne
Tadalafil jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych i indukcji erekcji wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Wykazuje ponad 10 000-krotną selektywność wobec PDE5 w porównaniu z innymi izoenzymami fosfodiesterazy, w tym PDE1, PDE2, PDE3, PDE4 oraz PDE7-10, a także około 700-krotnie większe powinowactwo niż do PDE6, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza w aspekcie układu sercowo-naczyniowego i narządu wzroku. Badania kliniczne u zdrowych ochotników wykazały brak istotnych klinicznie zmian w ciśnieniu tętniczym (maksymalne zmniejszenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego w pozycji leżącej odpowiednio o 1,6/0,8 mm Hg, a w pozycji stojącej o 0,2/4,6 mm Hg) oraz brak wpływu na częstość akcji serca i funkcje wzrokowe, w tym rozróżnianie kolorów.
cGMP, ciała jamiste, ciśnienie tętnicze, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, Europejska Agencja Leków, funkcje wzrokowe, hormon folikulotropowy, inhibitor PDE5, kortykosteroidy, kwestionariusz IIEF, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięśnie gładkie, morfologia plemników, PDE6, rozróżnianie kolorów, selektywność PDE5, skala IPSS, spermatogeneza, stężenie plemników, stymulacja seksualna, test 6-minutowego marszu, Test Farnswortha-Munsella, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia erekcji, zdrowi ochotnicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Sumilar Duo, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl podawany doustnie w dawkach dobrze tolerowanych (2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp) nie wywołuje szkodliwych efektów. Jednak wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg mc./dobę) prowadziły do powiększenia aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co wskazuje na farmakodynamiczny wpływ na struktury nerkowe. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu może powodować nieodwracalne uszkodzenia nerek, co ma istotne implikacje dla bezpieczeństwa stosowania u dzieci. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, choć wysokie dawki (≥50 mg/kg mc./dobę) podawane samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowały trwałe uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał potencjału mutagennego w różnych testach genotoksyczności.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, FSH, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, masa ciała, nieodwracalne uszkodzenie nerek, opóźnienie porodu, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przeżywalność młodych, ramipryl, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mensinorm Set 900 j.m.
Mensinorm Set, 900 j.m., to preparat hormonalny stosowany w medycynie reprodukcyjnej, zawierający 900 j.m. ludzkiego hormonu folikulotropowego (FSH) oraz 900 j.m. ludzkiego hormonu luteinizującego (LH) w postaci liofilizowanego proszku. Substancje czynne pochodzą z ludzkiej gonadotropiny menopauzalnej (HMG) oraz ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG), co zwiększa całkowitą aktywność LH. Produkt dostarczany jest w zestawie zawierającym fiolkę z proszkiem, ampułko-strzykawkę z rozpuszczalnikiem (m-krezol i woda do wstrzykiwań), igły do rekonstytucji oraz jednorazowe strzykawki z igłami do podawania podskórnego. Fiolka jest przeznaczona do wielokrotnego użytku (do 12 dawek), a rekonstytucję należy przeprowadzać aseptycznie bezpośrednio przed pierwszym podaniem, używając wyłącznie dołączonego rozpuszczalnika. Roztwór po rekonstytucji powinien być przezroczysty i bezbarwny, a korek fiolki nie może być nakłuwany więcej niż 13 razy.
ampułkostrzykawka, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, laktoza jednowodna, liofilizacja, medycyna reprodukcyjna, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, preparat hormonalny, rekonstytucja leku, rozpuszczalnik, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja pomocnicza, ulotka dołączona do opakowania, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Menopur 1200 IU FSH + 1200 IU LH
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa preparatu Menopur, zawierającego wysoko oczyszczoną menotropinę (1200 IU FSH i 1200 IU LH), nie wykazują szczególnego zagrożenia dla pacjentów. Menotropina, będąca hormonami endogennymi (FSH i LH) pozyskiwanymi z ludzkiego moczu, nie wykazuje potencjału genotoksycznego, co uzasadnia brak standardowych badań genotoksyczności. Nie przeprowadzono również badań toksyczności reprodukcyjnej ani kancerogenności, co jest zgodne z profilem stosowania preparatu – krótkotrwałym leczeniem niepłodności, wykluczającym stosowanie u kobiet w ciąży i w okresie poporodowym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prestarium Initio 3,5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Co-Prestarium Initio, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały dobry profil bezpieczeństwa zarówno preparatu złożonego, jak i poszczególnych substancji czynnych podawanych oddzielnie. W 13-tygodniowym badaniu toksyczności doustnej u szczurów nie stwierdzono nowych ani nasilonych działań toksycznych. Peryndopryl wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek w badaniach przewlekłych na szczurach i małpach, bez potencjału mutagennego i karcynogennego. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność, choć inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu, powodując uszkodzenia nerek i zwiększoną śmiertelność okołoporodową u gryzoni i królików. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w mg/kg) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg (około 8-krotnie wyższe niż u ludzi w mg/m²) nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.
działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl i amlodypina, potencjał karcynogenny, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, substancja czynna, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Egistrozol
Egistrozol (anastrozol 1 mg) jest wskazany wyłącznie u pacjentek po menopauzie, co wymaga potwierdzenia statusu hormonalnego poprzez oznaczenie LH, FSH oraz estradiolu. Lek nie powinien być stosowany u kobiet przed menopauzą ani w skojarzeniu z tamoksyfenem lub estrogenami, gdyż takie połączenia obniżają skuteczność terapii. U pacjentek z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność, indywidualną ocenę korzyści i ryzyka oraz monitorowanie objawów toksyczności wątrobowej. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek (GFR <30 ml/min) również wskazany jest wzmożony nadzór kliniczny i ewentualna modyfikacja dawkowania. Egistrozol nie jest zalecany w populacji pediatrycznej ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
analog LHRH, anastrozol, badanie densytometryczne, bisfosfoniany, estradiol, estrogeny, gęstość mineralna kości, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, laktoza jednowodna, menopauza, niedobór hormonu wzrostu, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, osteoporoza, rak piersi, tamoksyfen, wskaźnik GFR, zaburzenia czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Decapeptyl 0,1 mg 0,1 mg/ml
Tryptorelina, substancja czynna leku Decapeptyl 0,1 mg, jest syntetycznym analogiem GnRH o zmodyfikowanej strukturze, w której L-glicyna w pozycji 6 została zastąpiona D-tryptofanem. Ta modyfikacja zapewnia silniejsze działanie agonistyczne na receptory GnRH oraz wydłużony okres półtrwania w organizmie w porównaniu do naturalnej gonadoreliny. Mechanizm działania tryptoreliny jest dwufazowy: początkowo stymuluje wydzielanie LH i FSH, co prowadzi do przejściowego wzrostu ich stężenia w surowicy, a następnie, przy kontynuacji terapii, wywołuje desensytyzację przysadki i supresję wydzielania gonadotropin, skutkując obniżeniem stężeń hormonów płciowych do poziomu kastracyjnego. Efekty te są odwracalne po zakończeniu leczenia.
analog hormonu uwalniającego gonadotropinę, D-tryptofan, desensytyzacja, estradiol, GnRH, gonadoliberyna, gonadorelina, gonadotropina, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon płciowy, octan tryptoreliny, oś podwzgórze-przysadka-gonady, poziom kastracyjny, przysadka mózgowa, receptor GnRH, syntetyczny dekapeptyd, testosteron, tryptorelina - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fostimon 75 j.m.
Preparat Fostimon zawiera oczyszczony ludzki hormon folikulotropowy (FSH) w dawce 75 j.m./ml po rekonstytucji i jest stosowany w celu stymulacji wzrostu pęcherzyków jajnikowych oraz indukcji owulacji u kobiet w wieku rozrodczym planujących ciążę. Lek nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży, gdyż nie służy podtrzymaniu ciąży, a jego podawanie powinno zostać przerwane po potwierdzeniu ciąży. Dane kliniczne i epidemiologiczne nie wskazują na zwiększone ryzyko teratogenności u dzieci matek leczonych urofolitropiną przed ciążą, co potwierdzają również badania na modelach zwierzęcych. Stosowanie Fostimonu jest również niewskazane u kobiet karmiących piersią, ze względu na fizjologicznie podwyższone stężenie prolaktyny, które hamuje funkcję jajników i zmniejsza skuteczność terapii gonadotropinami. Podczas konsultacji należy poinformować pacjentkę, że w przypadku planowania kolejnej ciąży w okresie laktacji, wskazane jest rozważenie zakończenia karmienia piersią przed rozpoczęciem terapii urofolitropiną. Wskazania do stosowania leku obejmują wyłącznie stymulację owulacji, a jego podawanie w ciąży i laktacji jest przeciwwskazane.
działanie teratogenne, gonadotropiny, gonadotropiny moczowe, hiperprolaktynemia, hormon folikulotropowy, indukcja owulacji, laktacja, pęcherzyki jajnikowe, prolaktyna, roztwór do wstrzykiwań, stymulacja jajników, stymulacja owulacji, substancja teratogenna, urofolitropina, zahamowanie funkcji jajników - Leksykon substancji czynnych
Gonadotropina menopauzalna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Gonadotropina menopauzalna (HMG), zawierająca FSH i LH, stosowana w leczeniu niepłodności wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko powikłań, takich jak reakcje anafilaktyczne oraz zespół hiperstymulacji jajników (OHSS). Pierwsze podanie preparatu Mensinorm Set powinno odbywać się pod nadzorem lekarskim z możliwością resuscytacji. Przed terapią konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w tym niedoczynności tarczycy, niedoboru hormonów kory nadnerczy, hiperprolaktynemii oraz guzów przysadki i podwzgórza. Monitorowanie ultrasonograficzne i oznaczanie stężenia estradiolu w surowicy są kluczowe, zwłaszcza w początkowej fazie stymulacji, aby zapobiec nadmiernemu wzrostowi estradiolu i rozwojowi licznych pęcherzyków jajnikowych. W przypadku hiperstymulacji należy przerwać leczenie i unikać podawania hCG, aby zapobiec ciężkim powikłaniom, takim jak wodobrzusze czy wysięk opłucnowy.
badanie ultrasonograficzne, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciąża bliźniacza, ciąża mnoga, ciąża pozamaciczna, dysfagia, estradiol, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hiperprolaktynemia, hiperstymulacja jajników, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, niedobór hormonów kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy, nowotwór jajnika, poronienie spontaniczne, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, trombofilia, wodobrzusze, wrodzona wada rozwojowa, wstrzyknięcie podskórne, wysięk opłucnowy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zapłodnienie in vitro, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Orion 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczane na mg/kg masy ciała) mogą powodować opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W zakresie płodności wyniki były zróżnicowane: podawanie amlodypiny w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wpływało negatywnie na płodność, natomiast w badaniu z dawką porównywalną do ludzkiej (mg/kg) zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także redukcję liczby spermatyd i komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalne zaburzenia spermatogenezy.
aberracja chromosomowa, amlodypina, badanie mutagenności, bezylan, dojrzałe spermatydy, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt mutagenny, hormon folikulotropowy, kanaliki nasienne, komórki Sertoliego, mutacja punktowa, opóźnienie porodu, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom testosteronu, profil bezpieczeństwa amlodypiny, spermatogeneza, wydłużony poród, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlozek 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowało istotne zaburzenia w przebiegu ciąży i porodu u szczurów i myszy, w tym opóźnienie daty porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszenie przeżywalności potomstwa. W badaniach dotyczących płodności samców szczurów, stosowanie amlodypiny do dawki 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższej niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m²) nie wykazało negatywnego wpływu, jednak dłuższa ekspozycja (30 dni) na dawkę porównywalną do ludzkiej spowodowała zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu oraz obniżenie gęstości nasienia i liczby komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalne działanie na męski układ rozrodczy przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, badanie przedkliniczne, bezylan, dawka terapeutyczna, dojrzała spermatyda, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, mutacja punktowa, mutagenność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, testosteron, układ rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Telam 80 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Telam, zawierającego 80 mg telmisartanu i 10 mg amlodypiny, wykazały, że oba składniki charakteryzują się odrębnymi profilami toksyczności, co minimalizuje ryzyko nasilenia działań niepożądanych przy ich jednoczesnym stosowaniu. W 13-tygodniowym badaniu toksyczności podprzewlekłej na szczurach, przy dawkach 3,2/0,8 mg/kg, 10/2,5 mg/kg oraz 40/10 mg/kg, nie zaobserwowano synergistycznego działania toksycznego. Telmisartan wywoływał zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), zaburzenia czynności nerek (wzrost stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny) oraz hiperkaliemię, a także uszkodzenia błony śluzowej żołądka i zmiany w aparacie przykłębuszkowym nerek, które można było złagodzić suplementacją soli. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć toksyczne dawki wpływały na rozwój noworodków. Amlodypina, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną u ludzi (10 mg/dobę), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki terapeutyczne nie wykazywały istotnych efektów niepożądanych.
aktywność reninowa osocza, amlodypiny bezylan, amlodypiny maleinian, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, aparat przykłębuszkowy nerki, azot mocznikowy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hiperkaliemia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, nadżerka, parametry czerwonokrwinkowe, telmisartan i amlodypina, testosteron, toksyczność podprzewlekła, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl wywołuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłej ekspozycji, nie wykazując jednocześnie potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję peryndoprylu nie ujawnił bezpośredniego działania embriotoksycznego czy teratogennego, jednak jako inhibitor ACE może powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym zwiększoną umieralność okołoporodową i zmiany nerkowe u gryzoni i królików. Płodność samców i samic szczurów nie została zaburzona. Amlodypina, stosowana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne dla ludzi, powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej) nie obserwowano wpływu na płodność, jednak w dawkach terapeutycznych stwierdzono obniżenie stężenia FSH, testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia u szczurów.
amlodypina, badanie długoterminowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, produkt leczniczy, substancja czynna, toksyczność, toksyczność przewlekła, umieralność, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Hormon folikulotropowy – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatów zawierających hormon folikulotropowy (FSH), takich jak Menopur (75 j.m. FSH + 75 j.m. LH) oraz Mensinorm Set (dawki 75 j.m., 150 j.m. lub 900 j.m.), prowadzi do nadmiernej stymulacji jajników i rozwoju zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS). OHSS może manifestować się w stopniu od łagodnego (powiększenie jajników, nudności, wymioty) do krytycznego (m.in. masywne wodobrzusze, ostra niewydolność nerek, ARDS, wstrząs). Mechanizm toksyczności jest związany z fizjologiczną nadreakcją na wysokie dawki menotropiny, a nie bezpośrednią toksycznością substancji, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych wskazujące na niską ostrą toksyczność gonadotropin pozyskiwanych z moczu.
ARDS, badanie ultrasonograficzne, ból brzucha, choroba zakrzepowo-zatorowa, FSH, gonadotropina kosmówkowa, hemokoncentracja, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, menotropina, OHSS, oliguria, ostra niewydolność nerek, płyn w jamie otrzewnowej, powiększenie jajników, wodobrzusze, zaburzenia elektrolitowe, zatorowość płucna, zespół hiperstymulacji jajników, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Menopur 1200 IU
Menopur to preparat zawierający menotropinę, czyli ludzką gonadotropinę menopauzalną (hMG), będącą mieszaniną hormonów FSH i LH w stosunku 1:1, pozyskiwaną z moczu kobiet po menopauzie. Kluczowym elementem jest obecność ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG), która wzmacnia aktywność LH, co jest istotne dla mechanizmu działania leku. Menopur stymuluje wzrost i rozwój pęcherzyków jajnikowych oraz indukuje produkcję steroidów płciowych u kobiet bez pierwotnej niewydolności jajników. FSH odpowiada za rekrutację i wzrost pęcherzyków na wczesnym etapie folikulogenezy, natomiast LH reguluje steroidogenezę i dojrzewanie pęcherzyka przedowulacyjnego, zapewniając prawidłową funkcję endokrynną jajników.
desensybilizacja przysadki mózgowej, docytoplazmatyczna iniekcja plemnika, folikulogeneza, funkcja endokrynna, funkcja reprodukcyjna, gonadotropina menopauzalna, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, indukcja owulacji, ludzka gonadotropina kosmówkowa, menotropina, niewydolność jajników, pęcherzyk przedowulacyjny, pęcherzyki jajnikowe, rekrutacja pęcherzyków, steroidogeneza jajnikowa, steroidy płciowe, zapłodnienie in vitro - Leksykon chorób i schorzeń
Ból piersi – Patofizjologia i mechanizm
Mastalgia, dotykająca do 70% kobiet, jest powszechnym objawem w podstawowej opiece zdrowotnej, choć rzadko wskazuje na raka piersi. Patofizjologia bólu piersi obejmuje złożone interakcje hormonalne, strukturalne i ogólnoustrojowe, z podziałem na ból cykliczny i niecykliczny. Cykliczny ból piersi wiąże się z fizjologicznymi zmianami hormonalnymi w cyklu miesiączkowym, w tym zaburzeniami stosunku progestagen-estrogen, niskimi androgenami i podwyższoną prolaktyną, co prowadzi do proliferacji tkanki gruczołowej i obrzęku zrębu. Niecykliczny ból ma różnorodne przyczyny, takie jak zapalenia, torbiele, włókniako-gruczolaki, urazy czy ginekomastia u mężczyzn. Dodatkowo, zaburzenia metabolizmu kwasów tłuszczowych, zwłaszcza niedobór kwasu gamma-linolenowego (GLA), oraz czynniki zewnętrzne jak kofeina i stres, mogą nasilać dolegliwości. Ból pozagruczołowy, wynikający z patologii ściany klatki piersiowej lub innych struktur, również może być odczuwany jako ból piersi.
analog LHRH, choroba włóknisto-torbielowata, cykliczny ból piersi, danazol, doustny środek antykoncepcyjny, ginekomastia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, kwas gamma-linolenowy, makromastia, mastalgia, nerw międzyżebrowy, niecykliczny ból piersi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prolaktyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, selektywny modulator receptora estrogenowego, tamoksyfen, torbiel piersi, włókniakogruczolak, zapalenie chrząstek żebrowych, zapalenie piersi, zapalny rak piersi, ziarniniakowe zapalenie piersi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie był poddany odrębnym badaniom przedklinicznym, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych substancji czynnych wskazują na różnorodne profile bezpieczeństwa. Atorwastatyna nie wykazuje wpływu na płodność ani działania teratogennego u zwierząt doświadczalnych, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność dla płodu, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową. Substancja przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenia w osoczu są zbliżone do tych w mleku, jednak brak jest danych dotyczących przenikania do mleka ludzkiego. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, ale może powodować typowe dla tej grupy leków działania niepożądane u płodu, takie jak opóźnienie rozwoju, wady nerek oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę (10 mg/dobę) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, a także wpływała na parametry płodności samców szczurów, w tym obniżenie stężenia FSH i testosteronu oraz zmniejszenie gęstości nasienia.
amlodypina, atorwastatyna, badanie mutagenności, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, opóźnienie porodu, peryndopryl, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności peryndoprylu wykazały, że nerki są głównym organem docelowym przy przewlekłym podawaniu doustnym u szczurów i małp, z obserwowanymi odwracalnymi zmianami uszkodzeniowymi. Substancja nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach i myszach. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej peryndopryl nie wykazał embriotoksyczności ani teratogenności, choć jako inhibitor ACE może wywoływać działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym wady nerek i zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Amlodypina, badana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (odpowiadających maksymalnej dawce klinicznej 10 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m² u myszy), nie wykazała potencjału rakotwórczego ani mutagennego.
amlodypina, antagonista wapnia, działanie teratogenne, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, umieralność okołoporodowa, wada wrodzona, zaburzenie płodności, zniekształcenie dystalnej części szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazały, że każdy ze składników oraz ich kombinacja charakteryzują się akceptowalnym profilem toksyczności. Peryndopryl wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek u zwierząt przy dawkach przewyższających terapeutyczne, bez działania mutagennego, rakotwórczego czy embriotoksycznego, choć inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu i powodować wady wrodzone przy wysokich dawkach. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne wywoływał nasilenie działania moczopędnego i objawy toksyczności związane z farmakologią leku, bez mutagenności, rakotwórczości czy wpływu na płodność. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę 10 mg/dobę, powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg m.c./dobę nie wpływały na płodność szczurów. Długoterminowe badania rakotwórczości amlodypiny nie wykazały działania kancerogennego.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl, płodność, rozkurcz naczyń obwodowych, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek - Leksykon chorób i schorzeń
Obfite krwawienie miesiączkowe – Patofizjologia i mechanizm
Obfite krwawienie miesiączkowe (HMB) definiowane jest jako utrata krwi przekraczająca 80 ml na cykl i dotyka do 30% kobiet w wieku rozrodczym, znacząco obniżając ich jakość życia. Patofizjologia HMB jest wieloczynnikowa i obejmuje dysfunkcję hemostazy endometrium, zaburzenia hormonalne, takie jak dysfunkcja owulacyjna prowadząca do nadmiernej proliferacji endometrium bez odpowiedniej opozycji progesteronowej, oraz nieprawidłową angiogenezę i strukturę naczyń w endometrium i mięśniówce macicy. Wysoki poziom aktywatorów plazminogenu w endometrium kobiet z HMB powoduje nasilony proces fibrynolizy, co sprzyja nadmiernemu krwawieniu. Ponadto, mięśniaki macicy i polipy endometrialne, poprzez lokalną dysregulację czynników wzrostu (m.in. bFGF, VEGF, TGF-β), prowadzą do patologicznych zmian naczyniowych i zwiększonej powierzchni endometrium, co również przyczynia się do HMB. Zaburzenia krzepnięcia, takie jak choroba von Willebranda, oraz wpływ leków antykoagulacyjnych i innych farmaceutyków mogą dodatkowo nasilać krwawienia. W patogenezie istotną rolę odgrywają także zaburzenia hormonalne, niedobory witamin z grupy B oraz niedoczynność tarczycy.
adenomioza, aktywator plazminogenu, angiogeneza, antykoagulant, białko SMAD, białko związane z parathormonem, choroba von Willebranda, czynnik transformujący wzrostu beta, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, decidualizacja, dysfunkcja owulacyjna, dysfunkcja płytek krwi, endometrium, gonadoliberyna, histerektomia, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, kortykosteroid, kwas traneksamowy, lek przeciwpsychotyczny, małopłytkowość, mięśniak macicy, mięśniaki macicy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obfite krwawienie miesiączkowe, płytkopochodny czynnik wzrostu, podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów, polip endometrialny, prostaglandyna, przewód Müllera, środek antykoncepcyjny, tamoksyfen, tętnica promienista, transformujący czynnik wzrostu beta, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, warstwa funkcjonalna endometrium, warstwa podstawna endometrium, wkładka domaciczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clarzole 2,5 mg
Letrozol, substancja czynna leku Clarzole (2,5 mg), jest wskazany wyłącznie dla kobiet ze zweryfikowanym statusem pomenopauzalnym ze względu na ryzyko wznowienia czynności jajników i związane z tym podwyższenie stężenia gonadotropin (LH, FSH), co może prowadzić do owulacji. Lek działa poprzez hamowanie aromatazy, co skutkuje znacznym obniżeniem produkcji estrogenów. W praktyce klinicznej konieczne jest potwierdzenie statusu pomenopauzalnego przed rozpoczęciem terapii oraz monitorowanie pacjentek, a także omówienie metod antykoncepcji w przypadku ryzyka zajścia w ciążę. Letrozol jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na potwierdzone teratogenne działanie, w tym ryzyko wad wrodzonych takich jak sklejenie warg sromowych czy obojnacze narządy płciowe, co potwierdzają również badania na modelach zwierzęcych.
czynność jajników, działanie teratogenne, enzym aromataza, estrogeny, gonadotropiny, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, letrozol, mechanizm działania leku, metody antykoncepcji, mleko kobiece, obojnacze narządy płciowe, owulacja, przenikanie leku, sklejenie warg sromowych, status pomenopauzalny, stężenie FSH, substancja czynna, układ rozrodczy, wady wrodzone płodu, wiek okołomenopauzalny - Leksykon chorób i schorzeń
Ciężkie krwawienia miesiączkowe – Patofizjologia i mechanizm
Ciężkie krwawienia miesiączkowe (HMB), definiowane jako utrata krwi przekraczająca 80 ml na cykl, mają złożoną patofizjologię obejmującą zaburzenia hormonalne, hemostazy, wazokonstrykcji oraz zmiany strukturalne w macicy. W cyklach owulacyjnych HMB wiąże się z lokalną dysregulacją cytokin naczynioskurczowych, zwiększoną fibrynolizą oraz zmienioną ekspresją czynników sygnalizacyjnych, takich jak SMAD3 i TGF-β. W cyklach bezowulacyjnych, często obserwowanych u nastolatek i kobiet okołomenopauzalnych, brak progesteronu prowadzi do niekontrolowanej proliferacji endometrium, jego niestabilności i nieregularnego, obfitego krwawienia. Istotną rolę odgrywają także zaburzenia krzepnięcia, w tym choroba von Willebranda (występująca u 13-33% pacjentek z HMB), oraz czynniki strukturalne, takie jak mięśniaki, adenomioza, polipy endometrialne i hiperplazja endometrium, które wpływają na kurczliwość miometrium, lokalną angiogenezę i stabilność naczyń.
adenomioza, agregacja płytek krwi, aktywator plazminogenu, choroba von Willebranda, ciężkie krwawienie miesiączkowe, cykl bezowulacyjny, cykl owulacyjny, dysfunkcja płytek krwi, ektazja żylna, hiperplazja endometrium, hiperprolaktynemia, hormon folikulotropowy, kwas traneksamowy, leiomyoma, lek przeciwzakrzepowy, menorrhagia, mięśniak macicy, nabyty zespół von Willebranda, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niewydolność jajników, oligo-owulacja, PCOS, polip endometrialny, stan przedrakowy, sygnalizacja TGF-β, zaburzenie krzepnięcia, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Candezek Combi 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kandesartanu cyleksetylu wykazały brak ogólnoustrojowej toksyczności przy dawkach klinicznie istotnych, jednak duże dawki indukowały zmiany nerkowe, takie jak śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów oraz podwyższone stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu, co może wynikać z obniżenia ciśnienia tętniczego i zmienionego przepływu nerkowego. Zaobserwowano także rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, uznany za efekt farmakologiczny bez klinicznego znaczenia w dawkach terapeutycznych. Kandesartan wykazywał toksyczność płodową w zaawansowanej ciąży, jednak nie wykazał działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę (10 mg/dobę) powodowała zaburzenia rozrodu, takie jak opóźnienie porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Nie stwierdzono wpływu amlodypiny na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²).
aktywność klastogenna, aparat przykłębuszkowy, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kandesartan cyleksetyl, komórka Sertoliego, kreatynina w osoczu, naciek bazofilów, obniżanie ciśnienia tętniczego, opóźnienie porodu, poszerzenie kanalików nerkowych, potencjał genotoksyczny, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, testosteron w osoczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wamlox 10 mg + 320 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Wamlox, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne efekty toksyczne przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane dawki u ludzi. Amlodypina podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych (w mg/kg) indukowała zaburzenia rozrodcze u szczurów i myszy, takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższych w przeliczeniu na mg/m²) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak w innych badaniach odnotowano zmniejszenie stężenia hormonów płciowych i parametrów nasienia. Dwuletnie badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (1-2-krotnie wyższych w mg/m²). Badania mutagenności nie potwierdziły działania genotoksycznego amlodypiny.
amlodypina z walsartanem, aparat przykłębuszkowy, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, małpy szerokonose, małżowina uszna, mocznik we krwi, mutagenność, nefropatia, niedociśnienie, opóźnienie porodu, parametry hematologiczne, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Wamlox - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mensinorm Set 75 j.m.
Mensinorm Set to preparat zawierający ludzką gonadotropinę menopauzalną (HMG) o dwukierunkowym działaniu hormonalnym, dostępną w dawkach 75 j.m. oraz 150 j.m. każda fiolka zawiera odpowiednio 75 j.m. lub 150 j.m. ludzkiego hormonu folikulotropowego (FSH) oraz luteinizującego (LH). W celu zwiększenia aktywności LH preparat wzbogacono o ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG). Produkt występuje w postaci liofilizowanego proszku oraz rozpuszczalnika (sodu chlorek, woda do wstrzykiwań) do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeznaczonego do jednorazowego użytku. Opakowanie zawiera fiolkę z proszkiem, ampułko-strzykawkę z rozpuszczalnikiem oraz igły do rekonstytucji i podania (domięśniowego i podskórnego). Preparat należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, chroniąc przed światłem, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji.
działanie hormonalne, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, laktoza, menotropina, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, proszek i rozpuszczalnik, przechowywanie leku, rekonstytucja leku, roztwór do wstrzykiwań, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Diphereline 0,1 mg 0,1 mg
Diphereline 0,1 mg, zawierający tryptorelinę w postaci octanu, jest stosowany w terapii zaawansowanego raka gruczołu krokowego z przerzutami jako terapia początkowa przed preparatami o przedłużonym uwalnianiu. Lek ten hamuje wydzielanie androgenów, co jest kluczowe w leczeniu hormonozależnego raka prostaty. Najlepsze efekty obserwuje się u pacjentów nieleczonych wcześniej hormonalnie, gdzie Diphereline 0,1 mg pełni rolę indukcyjną, przygotowując organizm do długotrwałej terapii hormonalnej.
androgeny, ciałko żółte, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, gonadotropiny, hormon folikulotropowy, hormon FSH, jajeczkowanie, ludzka gonadotropina kosmówkowa, ludzka gonadotropina menopauzalna, niepłodność kobiet, oocyty, owulacja, pęcherzyki jajnikowe, przedwczesna owulacja, rak gruczołu krokowego z przerzutami, rak hormonozależny, stymulacja jajników, terapia hormonalna, tryptorelina, zapłodnienie pozaustrojowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Menopur 1200 IU FSH + 1200 IU LH
Menopur (menotropina) to preparat zawierający 1200 IU FSH oraz 1200 IU LH, stosowany w leczeniu niepłodności u kobiet i mężczyzn. U kobiet wskazania obejmują brak owulacji, w tym PCOD, u pacjentek opornych na cytrynian klomifenu, kontrolowaną hiperstymulację jajników w procedurach ART (IVF/ET, GIFT, ICSI) oraz hipogonadyzm hipogonadotropowy. U mężczyzn Menopur jest stosowany w skojarzeniu z hCG w leczeniu hipo- lub normogonadotropowej niewydolności gonad, celem stymulacji spermatogenezy. Preparat dostępny jest w formie liofilizowanego proszku i rozpuszczalnika do wstrzykiwań.
ART, badanie ultrasonograficzne, brak owulacji, ciąża mnoga, cytrynian klomifenu, estradiol, FSH, GIFT, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hCG, hiperstymulacja jajników, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, ICSI, LH, menotropina, niepłodność, niepłodność męska, niewydolność gonad, parametry nasienia, PCOD, pęcherzyki jajnikowe, przeniesienie gamety, rozród wspomagany, spermatogeneza, śródcytoplazmatyczne wstrzyknięcie plemnika, testosteron, zapłodnienie pozaustrojowe, zespół hiperstymulacji jajników, zespół policystycznych jajników