guz wątroby

Guz wątroby to nieprawidłowa masa tkankowa powstająca w obrębie miąższu wątrobowego. Guzy wątroby mogą mieć charakter łagodny (np. naczyniak, gruczolak wątrobowokomórkowy, ogniskowy rozrost guzkowy) lub złośliwy (np. rak wątrobowokomórkowy, cholangiocarcinoma, przerzuty nowotworowe).

Diagnostyka guzów wątroby obejmuje badania laboratoryjne (próby wątrobowe, markery nowotworowe), obrazowe (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) oraz w wybranych przypadkach biopsję. Objawy mogą być niespecyficzne lub nieobecne we wczesnych stadiach – często guzy wątroby są wykrywane przypadkowo podczas badań wykonywanych z innych przyczyn.

Leczenie zależy od typu guza, jego wielkości, lokalizacji, liczby zmian oraz stanu ogólnego pacjenta. Metody terapeutyczne obejmują resekcję chirurgiczną, ablację (termoablacja, krioablacja), chemoembolizację przeztętniczą, radioterapię stereotaktyczną oraz przeszczepienie wątroby. W przypadku guzów przerzutowych stosuje się również leczenie systemowe ukierunkowane na nowotwór pierwotny.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PHINGROUM 50 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku PHINGROUM, wykazały toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie dawkę kliniczną, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnego narażenia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednakże brak wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy narażeniu około 23-krotnym obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono takich zmian. Sytagliptyna nie wykazywała genotoksyczności ani działania rakotwórczego u myszy, choć u szczurów przy narażeniu >58-krotnym zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności. Brak wpływu na płodność u szczurów oraz niewielkie zmiany rozwojowe przy narażeniu >29-krotnym, a także toksyczność matczyna u królików przy podobnym poziomie narażenia, nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, guz wątroby, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowość siekaczy, przenikanie do mleka, ślinotok, substancja czynna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie nerwów, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidon Zentiva 801 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa pirfenidonu obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano odwracalne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy i centralnozrazikowy przerost, co wskazuje na adaptacyjny charakter odpowiedzi wątroby. W badaniach rakotwórczych u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, związanych z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych, mechanizmem specyficznym dla tych gatunków i nieobserwowanym u ludzi. U samic szczurów podawano dawkę 1 500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższą niż dawka u ludzi 2 403 mg/dobę), co skutkowało wzrostem częstości guzów macicy, mechanizm ten jest jednak specyficzny dla szczurów i nie ma znaczenia klinicznego dla ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności przy dawkach do 1 000 mg/kg u szczurów i 300 mg/kg u królików, choć bardzo wysokie dawki (≥ 450 mg/kg/dobę) wpływały na cykl rozrodczy i przeżywalność płodów u szczurów.
badanie genotoksyczności, centralnozrazikowy przerost wątroby, działanie fotoklastogenne, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na promieniowanie UV, guz macicy, guz wątroby, mikrosomalne enzymy wątrobowe, nieregularny cykl, okres laktacji, pirfenidon, płyn owodniowy, podrażnienie skóry, przenikanie przez łożysko, równowaga hormonów płciowych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SENTINO Forte 25 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne doksylaminy wodorobursztynianu wykazały niski potencjał toksyczności w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu SENTINO Forte u pacjentów. Jednakże wielokrotna ekspozycja u gryzoni ujawniła potencjalne działanie hepatotoksyczne oraz indukcję nowotworów wątroby u myszy i szczurów, a także guzów gruczołu tarczowego u myszy. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność szczurów, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane klinicznie.
badanie toksykologiczne, bariera łożyskowa, doksylamina, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, guz tarczycy, guz wątroby, hepatotoksyczność, karcinogenność, płodność, przenikanie przez łożysko, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodowa, teratogenność, toksyczność leku, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa, wodorobursztynian doksylaminy, zaburzenie rozwoju układu kostnego
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sonoxen FORTE 25 mg

Przedkliniczne badania doksylaminy wodorobursztynianu, substancji czynnej w produkcie Sonoxen FORTE, potwierdzają jej ogólny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały genotoksyczności ani toksyczności przewlekłej istotnej dla człowieka. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u gryzoni zaobserwowano uszkodzenia wątroby oraz silną indukcję cytochromu P450, podobną do fenobarbitalu, jednak bez dowodów na podobny mechanizm u ludzi. U psów odnotowano zmniejszony przyrost masy ciała oraz objawy neurologiczne, takie jak rozszerzenie źrenic i drżenie. Długoterminowe badania rakotwórczości (104 tygodnie) wykazały powstawanie guzów wątroby u myszy i szczurów oraz guzów tarczycy u myszy, co wiązano z indukcją enzymu CYP450, nasileniem glukuronidacji tyroksyny, obniżeniem jej stężenia w surowicy i wzrostem hormonów stymulujących tarczycę. Mechanizm ten nie jest jednak istotny klinicznie u ludzi, choć brak danych o ekspozycji układowej ogranicza interpretację wyników.
badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, doksylamina wodorobursztynian, działanie onkogenne, enzym CYP450, fenobarbital, genotoksyczność, glukuronidacja tyroksyny, guz tarczycy, guz wątroby, hormon stymulujący tarczycę, indukcja enzymatyczna, induktor cytochromu P450, rozszerzenie źrenic, stężenie leku, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe 40 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pantoprazolu wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie leku nie ujawniło specyficznych toksycznych efektów, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń genetycznych. W badaniach reprodukcji odnotowano niewielkie toksyczne działanie na płód przy dawkach przekraczających 5 mg/kg, bez wpływu na płodność czy teratogenność. Przenikanie pantoprazolu przez barierę łożyskową wzrasta w trzecim trymestrze, co może mieć znaczenie kliniczne dla stosowania leku u kobiet ciężarnych.
aberracja chromosomowa, bariera łożyskowa, brodawczak płaskonabłonkowy, działanie teratogenne, gastryna, genotoksyczność, guz wątroby, metabolizm leku, mutacja genowa, nowotwór neuroendokrynny, nowotwór tarczycy, ośrodkowy układ nerwowy, pantoprazol, pochodna benzoimidazolu, rakotwórczość, rakowiak żołądka, toksyczność, tyroksyna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doksylamina Geiser 25 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa doksylaminy wodorobursztynianu wskazują na brak istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania genotoksyczności, toksyczności przewlekłej oraz wpływu na reprodukcję i rozwój nie wykazały zagrożeń klinicznych. Doustne podawanie doksylaminy u gryzoni powodowało uszkodzenia wątroby oraz silną indukcję cytochromu P450, jednak u ludzi nie stwierdzono takiego efektu, co podkreśla różnice międzygatunkowe w metabolizmie. Długoterminowe badania rakotwórczości (104 tygodnie) wykazały powstawanie guzów wątroby u myszy i szczurów oraz guzów tarczycy u myszy, co wiązano z indukcją enzymu CYP450 i zmniejszeniem stężenia tyroksyny, mechanizm ten jednak nie ma znaczenia klinicznego u ludzi. Brak danych dotyczących ekspozycji układowej w tych badaniach należy uwzględnić przy interpretacji wyników.
badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, cytochrom wątrobowy P450, doksylamina, doksylaminy wodorobursztynian, ekspozycja układowa, genotoksyczność, glukuronidacja, guz tarczycy, guz wątroby, hepatotoksyczność, hormon tarczycy, induktor enzymatyczny, rakotwórczość, śmiertelność płodowa, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnego podania
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tersilat 10 mg/g

Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej terbinafiny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tersilat stosowanego miejscowo w postaci aerozolu 10 mg/g, wykazały brak toksyczności przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów. Dwuletnie badania karcynogenności ujawniły brak zmian nowotworowych u myszy przy dawkach do 156 mg/kg mc./dobę, natomiast u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby u samców przy dawce 69 mg/kg mc./dobę, co jest efektem specyficznym dla gatunku i związanym z rozrostem peroksysomów. U małp podawanie dawek doustnych powyżej 50 mg/kg mc./dobę powodowało odwracalne zmiany refrakcji siatkówki, bez histologicznych uszkodzeń tkanek oka.
aerozol na skórę, badanie karcynogenności, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja, genotoksyczność, guz wątroby, in vitro, in vivo, metabolit terbinafiny, nerka, nieprawidłowość refrakcji siatkówki, peroksysom, potencjał karcynogenny, terbinafiny chlorowodorek, toksyczność przewlekła, wątroba, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zmiana histologiczna, zmiana nowotworowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tersilat 10 mg/g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terbinafiny chlorowodorku, substancji czynnej kremu Tersilat (10 mg/g), wykazały brak toksyczności przy długotrwałym podawaniu doustnym do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów przez okres do 1 roku. W badaniach rakotwórczości na myszach (dawki do 130 mg/kg mc./dobę u samców i 156 mg/kg mc./dobę u samic przez 2 lata) nie stwierdzono zmian nowotworowych. U szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby u samców przy dawce 69 mg/kg mc./dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i związanym z rozrostem peroksysomów. Badania okulistyczne na małpach wykazały odwracalne nieprawidłowości refrakcji siatkówki przy dawkach powyżej 50 mg/kg mc., bez zmian histologicznych. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego.
badania na małpach, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, dysfagia, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, guz wątroby, metabolit terbinafiny, potencjał rakotwórczy, rozrost peroksysomów, specyficzność gatunkowa, szlak metaboliczny, terbinafina chlorowodorek, toksyczność długoterminowa, wpływ na reprodukcję, wskaźnik reprodukcyjny, zmiana histologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ozzion 40 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pantoprazolu (Ozzion, 40 mg) wykazały brak istotnych zagrożeń genotoksycznych oraz toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. W dwuletnich badaniach na szczurach zaobserwowano rozwój nowotworów neuroendokrynnych żołądka oraz brodawczaków płaskonabłonkowych w przedżołądku, co wiązano ze znacznym wzrostem stężenia gastryny w surowicy po długotrwałym podawaniu wysokich dawek. Dodatkowo odnotowano zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy oraz niewielki wzrost nowotworów tarczycy u szczurów przy dawkach 200 mg/kg mc., co przypisano zmianom w metabolizmie tyroksyny. Dawki terapeutyczne u ludzi są jednak znacznie niższe, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych dotyczących tarczycy.
badanie farmakologiczne, bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak płaskonabłonkowy, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm tyroksyny, nowotwór neuroendokrynny, rakowiak żołądka, rozwój kości, stężenie gastryny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Terbinafina Ziaja 10 mg/g

Chlorowodorek terbinafiny wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność długoterminową, karcinogenność, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję. Długoterminowe badania na szczurach i psach nie wykazały toksyczności przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc./dobę, natomiast wyższe dawki wiązały się z toksycznością wątroby i nerek. W dwuletnich badaniach karcinogenności na myszach (do 130 mg/kg mc./dobę u samców i 156 mg/kg mc./dobę u samic) nie stwierdzono zmian nowotworowych, natomiast u szczurów samców poddanych dawce 69 mg/kg mc./dobę zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby, powiązanych z rozrostem peroksysomów, co uznano za efekt specyficzny gatunkowo. U małp dawki powyżej 50 mg/kg mc./dobę powodowały odwracalne zaburzenia refrakcji siatkówki bez zmian histologicznych.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek terbinafiny, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne substancji, genotoksyczność, guz wątroby, metabolit terbinafiny, nieprawidłowość histologiczna, potencjał rakotwórczy, refrakcja siatkówki, rozrost peroksysomów, toksyczność długoterminowa, uszkodzenie chromosomu, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panzol Pro 20 mg

Pantoprazol, substancja czynna leku Panzol Pro, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne oraz genotoksyczności nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W 2-letnich badaniach na szczurach zaobserwowano nowotwory neuroendokrynne oraz brodawczaki nabłonka płaskiego w przedżołądku, co wiązano z podwyższonym stężeniem gastryny w surowicy przy długotrwałym podawaniu dużych dawek pantoprazolu. Dodatkowo, w jednym badaniu odnotowano zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy, co przypisano szybkiej metabolizacji leku. Przy dawce 200 mg/kg mc. u szczurów zaobserwowano także niewielki wzrost nowotworów tarczycy, związany z zaburzeniami metabolizmu tyroksyny, jednak przy standardowych dawkach terapeutycznych u ludzi nie przewiduje się działań niepożądanych ze strony tarczycy.
badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, brodawczak nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątroby, karcinogenność, krążenie płodowe, niepłodność, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, pochodna benzoimidazolu, rakowiak żołądka, rozkład tyroksyny, śmiertelność, stężenie gastryny, toksyczność reprodukcyjna, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidone Aurovitas 801 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu obejmują farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. W badaniach toksyczności u gryzoni i psów zaobserwowano odwracalne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy i centralnozrazikowy przerost, bez istotnych zagrożeń klinicznych przy dawkach terapeutycznych. Długoterminowe badania na szczurach i myszach wykazały zwiększoną częstość guzów wątroby, związanych z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych, mechanizmem specyficznym dla zwierząt laboratoryjnych, nieobserwowanym u ludzi. U samic szczurów przy bardzo wysokich dawkach 1500 mg/kg mc./dobę (37-krotnie wyższych niż dawka terapeutyczna 2403 mg/dobę) stwierdzono wzrost częstości guzów macicy, co wiąże się z endokrynologicznym mechanizmem zależnym od dopaminy, nieistotnym klinicznie dla ludzi.
bariera łożyskowa, centralnozrazikowy przerost wątroby, cykl rozrodczy, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, filtr przeciwsłoneczny, fototoksyczność, genotoksyczność, guz macicy, guz wątroby, masa wątroby, mikrosomalne enzymy wątrobowe, mleko matki, płyn owodniowy, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, promieniowanie UV, równowaga hormonów płciowych, test fotoklastogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Działania niepożądane – Liberelle 0,25 mg + 0,035 mg

Produkt leczniczy Liberelle, zawierający 250 mikrogramów norgestimatu i 35 mikrogramów etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym. Stosowanie tego preparatu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy żył i tętnic oraz poważnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepica żylna i zatorowość płucna. W trakcie terapii mogą wystąpić także nadciśnienie tętnicze, guzy wątroby (zarówno łagodne, jak i złośliwe), a także ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby, które mogą wymagać przerwania leczenia. Obserwuje się również bardzo nieznacznie zwiększoną częstość występowania raka piersi, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Dodatkowo, u pacjentek mogą pojawić się ostuda (chloasma) oraz krwawienia śródcykliczne, zwłaszcza w przypadku interakcji z induktorami enzymatycznymi, co może obniżać skuteczność antykoncepcyjną.
choroba Crohna, etynyloestradiol, guz wątroby, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie śródcykliczne, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, norgestimat, opryszczka ciążowa, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jansitin Duo 50 mg + 850 mg

Produkt leczniczy Jansitin Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny i 850 mg metforminy, nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako produkt skojarzony, jednak dostępne dane dotyczące poszczególnych składników oraz ich ograniconych badań łączonych wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności przy terapii skojarzonej, a poziomy NOEL dla sytagliptyny i metforminy wynosiły odpowiednio około 6- i 2,5-krotność narażenia klinicznego. Toksyczność sytagliptyny na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiała się dopiero przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom narażenia u ludzi, a objawy neurologiczne u psów występowały przy około 23-krotnym narażeniu. Nie stwierdzono genotoksyczności, a wzrost częstości nowotworów wątroby u szczurów wiązał się z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym przy bardzo wysokich dawkach, co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego).
ataksja, bezpieczeństwo przedkliniczne, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie synergistyczne, genotoksyczność, guz wątroby, nadmierne ślinienie, narażenie człowieka, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, przenikanie do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, terapia skojarzona, test rakotwórczości, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa i nerkowa, wady wrodzone żeber, wpływ na płodność, zwyrodnienie mięśni
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pantoprazol Krka 40 mg

Dane przedkliniczne pantoprazolu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W dwuletnich badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano nowotwory neuroendokrynne oraz brodawczaki nabłonka płaskiego w przedżołądku, co wiązano z podwyższonymi stężeniami gastryny w surowicy po długotrwałym podawaniu wysokich dawek pantoprazolu. Dodatkowo u szczurów i samic myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, co przypisano wysokiej szybkości metabolizmu leku w ich wątrobie. W dawce 200 mg/kg u szczurów odnotowano także niewielki wzrost zmian nowotworowych tarczycy, związany z zaburzeniami metabolizmu tyroksyny, jednak ze względu na znacznie niższe dawki terapeutyczne u ludzi, ryzyko to jest minimalne.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, brodawczak nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, guz wątroby, metabolizm tyroksyny, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, pochodna benzimidazolu, rakowiak żołądka, stężenie gastryny, stężenie maksymalne, wpływ na reprodukcję, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nitedor 25 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa doksylaminy wodorobursztynianu obejmują badania toksyczności przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. W badaniach na myszach i szczurach doustne podawanie doksylaminy prowadziło do uszkodzenia wątroby, wskazując na potencjalną hepatotoksyczność. Badania rakotwórczości wykazały indukcję guzów wątroby u obu gatunków oraz guzów tarczycy u myszy, co wiązało się z indukcją enzymu CYP450 i nasileniem glukuronidacji tyroksyny, skutkując obniżeniem stężenia tyroksyny i wzrostem TSH. Mechanizm ten jest specyficzny gatunkowo i nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, dane przedkliniczne, doksylaminy wodorobursztynian, działanie teratogenne, embriotoksyczność, enzym CYP450, genotoksyczność, glukuronidacja tyroksyny, guz tarczycy, guz wątroby, hepatotoksyczność, hormon stymulujący tarczycę, płodność, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Controloc 40 mg

Pantoprazol, substancja czynna Controloc 40 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi, które nie wskazują na istotne ryzyko toksyczności, genotoksyczności ani teratogenności przy stosowaniu terapeutycznym. W dwuletnich badaniach na szczurach zaobserwowano nowotwory neuroendokrynne oraz brodawczaki nabłonka płaskiego w przedżołądku, co wiązano z podwyższonym stężeniem gastryny w surowicy podczas długotrwałego podawania wysokich dawek pantoprazolu (do 200 mg/kg mc.). Dodatkowo odnotowano zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy oraz niewielki wzrost nowotworów tarczycy u szczurów, co przypisano zmianom metabolizmu tyroksyny. Warto podkreślić, że dawki stosowane u ludzi są znacznie niższe, co minimalizuje ryzyko tych efektów ubocznych.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak nabłonka płaskiego, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gastryna, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, guz wątroby, krążenie płodowe, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, rakowiak żołądka, stężenie leku, tyroksyna, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lesinelle 3 mg + 0,02 mg

Lesinelle, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, w tym laktozę jednowodną (44 mg/tabletka). Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z ryzykiem zakrzepowo-zatorowym. Lek nie powinien być stosowany u pacjentek z aktywną lub przebytą żylno-zakrzepową chorobą (DVT, PE), dziedzicznymi lub nabytymi predyspozycjami do VTE (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także u osób planujących rozległe operacje z długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, przeciwwskazania obejmują tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, obecność przeciwciał antyfosfolipidowych, migrenę z aurą oraz wysokie ryzyko związane z cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniem tętniczym i dyslipoproteinemią.
antykoagulant toczniowy, antykoncepcja hormonalna złożona, ciężka choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dławica piersiowa, drospirenon etynyloestradiol, dyslipoproteinemia, glekaprewir/pibrentaswir, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z aurą, nadciśnienie tętnicze ciężkie, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór hormonozależny, ombitaswir parytaprewir, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir/welpataswir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Contix 20 mg

Pantoprazol, substancja czynna leku Contix, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy farmakologiczne, toksykologiczne oraz genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. W dwuletnich badaniach na szczurach zaobserwowano nowotwory neuroendokrynne oraz brodawczaki nabłonka płaskiego w przedżołądku, co wiązano z hipergastrynemią indukowaną długotrwałym podawaniem wysokich dawek pantoprazolu. Dodatkowo u szczurów i myszy odnotowano zwiększoną częstość guzów wątroby, co przypisano szybkiej metabolizacji leku u tych gatunków. Przy dawce 200 mg/kg mc. u szczurów stwierdzono wzrost częstości zmian nowotworowych tarczycy, jednak przy stosowanych u ludzi niskich dawkach nie przewiduje się ryzyka dla gruczołu tarczowego.
bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak nabłonka płaskiego, Cmax, działanie teratogenne, ekspozycja płodowa, gastryna, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, guz wątroby, hipergastrynemia, metabolizm wątrobowy, nowotwór neuroendokrynny, nowotwór tarczycy, pantoprazol, rakotwórczość, rakowiak żołądka, testy farmakologiczne, toksyczność rozwojowa, tyroksyna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lustork 100 mg

Progesteron w postaci tabletek dopochwowych Lustork (100 mg) jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, niezdiagnozowanym krwawieniem z narządów płciowych, poronieniem zatrzymanym, ciążą pozamaciczną, ciężką niewydolnością wątroby, guzami wątroby, podejrzeniem lub rozpoznaniem nowotworów narządów płciowych lub piersi, a także u pacjentek z aktywnymi lub przebytymi chorobami zakrzepowo-zatorowymi. Progesteron może maskować objawy poważnych patologii, wpływać na metabolizm w przypadku niewydolności wątroby, zwiększać ryzyko zakrzepicy oraz stymulować wzrost hormonozależnych nowotworów. Dodatkowo, przeciwwskazaniem są krwotok mózgowy oraz porfiria, ze względu na ryzyko nasilenia objawów tych schorzeń.
anafilaksja, choroba metaboliczna, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciąża pozamaciczna, guz wątroby, infekcja pochwy, krwawienie z narządów płciowych, krwotok mózgowy, Lustork, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność wątroby, nowotwór hormonozależny, nowotwór narządów płciowych, ostra porfiria, porfiria, poronienie zatrzymane, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, tabletka dopochwowa, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żylna, zatorowość
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panzol 40 mg

Produkt leczniczy Panzol zawierający 40 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w zakresie bezpieczeństwa stosowania, toksyczności wielokrotnych dawek oraz genotoksyczności. Dwuletnie badania rakotwórczości u szczurów ujawniły nowotwory neuroendokrynne oraz brodawczaki nabłonka płaskiego przedżołądka, co jest efektem wtórnym hipergastrynemii indukowanej przez długotrwałe podawanie wysokich dawek pantoprazolu. Zaobserwowano także zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy, co wiąże się z ich szybkim metabolizmem leku. W najwyższych dawkach (200 mg/kg mc.) u szczurów odnotowano wzrost nowotworów tarczycy, jednak przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi nie przewiduje się takiego ryzyka.
badanie farmakologiczne, benzoimidazol, brodawczak nabłonka płaskiego, ekspozycja kliniczna, gastryna, genotoksyczność, guz wątroby, hipergastrynemia, kancerogeneza, metabolizm pantoprazolu, nowotwór neuroendokrynny, nowotwór tarczycy, pantoprazol sodowy, przenikanie przez łożysko, rakowiak żołądka, rozwój kości, tarczyca, teratogenność, toksyczność dawki, tyroksyna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – IPP 40 40 mg

Przeprowadzone badania przedkliniczne pantoprazolu (IPP 40 mg) wykazały brak istotnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Dwuletnie badania karcynogenności u szczurów ujawniły nowotwory neuroendokrynne i brodawczaki płaskonabłonkowe w przedżołądku, co jest mechanizmem wtórnym do hipergastrynemii indukowanej przez wysokie dawki leku. U szczurów i samic myszy zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby, co wiązano z intensywnym metabolizmem wątrobowym pantoprazolu. Dodatkowo, przy dawce 200 mg/kg mc. u szczurów stwierdzono nieznaczny wzrost nowotworów tarczycy, powiązany ze zmianami metabolizmu tyroksyny, jednak ze względu na relatywnie niską dawkę terapeutyczną u ludzi, nie przewiduje się podobnych efektów klinicznych.
brodawczak płaskonabłonkowy, działanie teratogenne, gastryna w surowicy, genotoksyczność, guz wątroby, hipergastrynemia, karcynogenność, metabolizm tyroksyny, metabolizm wątrobowy, nowotwór neuroendokrynny, pochodna benzoimidazolowa, przenikanie przez łożysko, rakowiak żołądka, rozpad tyroksyny, stężenie pantoprazolu, toksyczność potomstwa, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pantoprazole Bluefish 20 mg

Dane przedkliniczne dotyczące pantoprazolu, substancji czynnej leku Pantoprazole Bluefish, nie wykazują istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W długoterminowych badaniach na szczurach (200 mg/kg masy ciała przez 2 lata) zaobserwowano nowotwory neuroendokrynne żołądka oraz brodawczaki komórek nabłonka płaskiego przedżołądka, co wiąże się z podwyższonym stężeniem gastryny w surowicy. Dodatkowo odnotowano zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy, co przypisuje się intensywnemu metabolizmowi pantoprazolu w wątrobie tych zwierząt. Niewielkie zwiększenie częstości nowotworów tarczycy u szczurów również zostało powiązane z zaburzeniami metabolizmu tyroksyny, jednak dawki terapeutyczne u ludzi są znacznie niższe, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych w tym zakresie.
badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, benzimidazol, brodawczak komórek nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, fetotoksyczność, gastryna, gruczoł tarczowy, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm pantoprazolu, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, przedżołądek, rakowiak żołądka, tyroksyna, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nolpaza control 20 mg

Przedkliniczne badania pantoprazolu, substancji czynnej leku Nolpaza control (20 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i genotoksycznych przy stosowaniu wielokrotnym, co potwierdza bezpieczeństwo kliniczne leku. Dwuletnie badania karcynogenności u szczurów ujawniły rozwój nowotworów neuroendokrynnych oraz brodawczaków nabłonka płaskiego w przedżołądku, mechanizm tych zmian wiąże się z hipergastrynemią indukowaną przez inhibitory pompy protonowej i jest specyficzny dla gryzoni. Dodatkowo, u szczurów i samic myszy zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby, co przypisano wysokiemu metabolizmowi pantoprazolu w ich wątrobie. Wysokie dawki (200 mg/kg mc.) u szczurów powodowały niewielki wzrost częstości nowotworów tarczycy, związany z zaburzeniami metabolizmu tyroksyny, jednak przy dawkach terapeutycznych u ludzi ryzyko to jest minimalne.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, gruczoł tarczowy, guz wątroby, hipergastrynemia, inhibitor pompy protonowej, metabolizm pantoprazolu, metabolizm tyroksyny, Nolpaza control, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, rakowiak żołądka, rozwój kości, tabletka dojelitowa, wpływ na reprodukcję, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamoxifen Sandoz 20 mg

Badania przedkliniczne tamoksyfenu wykazały, że lek charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, z LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 2,5-3 g/kg masy ciała u szczurów i myszy oraz 62,5 mg/kg masy ciała po podaniu dożylnym. Długotrwałe podawanie tamoksyfenu (15 miesięcy) u tych gatunków wywoływało odwracalne zmiany histopatologiczne w narządach rozrodczych oraz rozwój zaćmy. Tamoksyfen wykazuje działanie genotoksyczne po aktywacji metabolicznej w wątrobie, a badania długoterminowe wskazały na indukcję guzów wątroby u szczurów oraz guzów gonad u myszy, co koreluje z klinicznie obserwowanym podwyższonym ryzykiem nowotworów błony śluzowej macicy u pacjentek leczonych tym lekiem.
dawka dobowa, dawka śmiertelna, działanie embriobójcze, działanie rakotwórcze, ekspozycja wewnątrzmaciczna, genotoksyczność, gonadotropina, guz wątroby, implantacja zarodka, narząd rozrodczy, nowotwór błony śluzowej macicy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, przysadka mózgowa, tamoksyfen, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaćma, żeński narząd płciowy, zmiana histopatologiczna
Leksykon substancji czynnych
Metokarbamol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Metokarbamol wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą i przewlekłą w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, gdzie objawy zatrucia (atakksja, katalepsja, skurcze, śpiączka) pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Przewlekła toksyczność obserwowana była jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki ludzkie, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych badań oceniających wpływ metokarbamolu na reprodukcję, mutagenność oraz karcynogenność, co stanowi istotną lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa tej substancji w praktyce klinicznej.
ataksja, atrofia jąder, dawka terapeutyczna, degeneracja miąższu wątroby, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie miorelaksacyjne, guz pęcherza moczowego, guz wątroby, hamowanie spermatogenezy, hemoliza oksydacyjna, katalepsja, margines bezpieczeństwa, martwica zrazika wątroby, methemoglobinemia, metokarbamol, paracetamol, potencjał mutagenny, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pantopraz 40 mg 40 mg

Przedkliniczne badania pantoprazolu, substancji czynnej leku Pantopraz 40 mg, obejmowały ocenę bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu oraz potencjału genotoksycznego. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach wykazały występowanie nowotworów neuroendokrynnych oraz brodawczaków nabłonka płaskiego w przedżołądku przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek, co wiąże się ze znacznym wzrostem stężenia gastryny w surowicy. U szczurów i samic myszy zaobserwowano także zwiększoną częstość guzów wątroby, co przypisano przyspieszonemu metabolizmowi pantoprazolu w wątrobie tych zwierząt. W dawce 200 mg/kg masy ciała odnotowano niewielkie zwiększenie częstości zmian nowotworowych w tarczycy szczurów, jednak przy dawkach terapeutycznych u ludzi nie przewiduje się takich efektów.
bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak komórek nabłonka płaskiego, ciąża, działanie teratogenne, fetotoksyczność, gastryna, genotoksyczność, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm wątrobowy, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, rakowiak żołądka, tyroksyna, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Foramed 12 mcg/dawkę inh.

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa formoterolu fumaranu dwuwodnego wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza brak potencjału mutagennego substancji. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały istotnego działania kancerogennego przy dawkach terapeutycznych. Zaobserwowane zwiększenie częstości łagodnych nowotworów, takich jak mięśniaki gładkokomórkowe narządów płciowych i guzy wątroby u myszy oraz mięśniaki krezki jajnika i torbiele jajnika u szczurów, wiązało się z podawaniem bardzo wysokich dawek agonistów receptorów β2-adrenergicznych i stanowiło specyficzną odpowiedź gatunkową. W badaniach na szczurach dawka 10-krotnie przekraczająca maksymalną zalecaną u ludzi nie powodowała statystycznie istotnego wzrostu częstości guzów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania formoterolu w dawkach klinicznych.
agonista receptora β-adrenergicznego, agonista receptora β2-adrenergicznego, dawka inhalacyjna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, formoterol fumaran dwuwodny, guz mięśni gładkich, guz warstwy ziarnistej pęcherzyka Graafa, guz wątroby, laktacja, mięśniak gładkokomórkowy kręzki jajnika, nowotwór komórek podtorebkowych nadnerczy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowy, torbiel jajnika, zaburzenie płodności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eslibon 200 mg

Badania przedkliniczne octanu eslikarbazepiny wykazały, że działania niepożądane u zwierząt pojawiały się przy ekspozycji na stężenia znacznie niższe niż kliniczne, co utrudnia jednoznaczne określenie marginesów bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania zaobserwowano nefrotoksyczność u szczurów, przerost śródzrazikowy wątroby u myszy i szczurów oraz zwiększoną częstość guzów wątroby u myszy, związane z indukcją enzymów mikrosomalnych, zjawiskiem nieobserwowanym klinicznie. U młodych psów profil toksyczności był podobny do dorosłych, jednak w długoterminowym badaniu 10-miesięcznym przy wysokich dawkach odnotowano istotne zmiany w układzie kostnym, w tym zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zwłaszcza w kręgach lędźwiowych i kości udowej, przy ekspozycji niższej niż u dzieci. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie okołoporodowe, ciałko żółte, dojrzewanie płciowe, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, enzym mikrosomalny, eslikarbazepina, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, guz wątroby, kostnienie, metabolit farmakologicznie czynny, nefrotoksyczność, octan eslikarbazepiny, profil bezpieczeństwa, przerost śródzrazikowy wątroby, przewlekła postępująca nefropatia, rakotwórczość, rozwój płciowy, toksyczność narządowa, wada szkieletu, wada trzewi, wskaźnik implantacji
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – IPP 20 20 mg

Przedkliniczne badania farmakologiczne pantoprazolu nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka pod względem toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Jednak długoterminowe badania na szczurach ujawniły rozwój nowotworów neuroendokrynnych oraz brodawczaków płaskonabłonkowych w przedżołądku, co wiązano z masywnym wzrostem stężenia gastryny w surowicy podczas długotrwałego stosowania dużych dawek leku. Zaobserwowano także zwiększoną liczbę guzów wątroby u szczurów i samic myszy, co przypisano wysokiej szybkości metabolizmu pantoprazolu w ich wątrobie. W grupie szczurów otrzymujących dawkę 200 mg/kg masy ciała odnotowano nieznaczny wzrost częstości nowotworów tarczycy, powiązany z zaburzeniami metabolizmu tyroksyny, jednak przy dawkach terapeutycznych u ludzi ryzyko to jest minimalne.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, benzoimidazol, brodawczak płaskonabłonkowy, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, faza rekonwalescencji, guz wątroby, metabolizm pantoprazolu, nowotwór neuroendokrynny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie przez łożysko, rakowiak żołądka, rozpad tyroksyny, rozwój kości, stężenie gastryny, toksyczność u potomstwa, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anesteloc 40 mg 40 mg

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Anesteloc 40 mg, zawierającego pantoprazol sodowy półtorawodny, obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Badania nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W dwuletnich testach na szczurach zaobserwowano nowotwory neuroendokrynne oraz brodawczaki nabłonka płaskiego przedżołądka, co wiązano z podwyższonym poziomem gastryny w surowicy przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek pantoprazolu (do 200 mg/kg mc.). Dodatkowo odnotowano zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy oraz niewielki wzrost nowotworów tarczycy u szczurów, mechanistycznie powiązany z zaburzeniami metabolizmu tyroksyny. Dawki terapeutyczne u ludzi są jednak znacznie niższe, co minimalizuje ryzyko tych efektów.
bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak nabłonka płaskiego, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm tyroksyny, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol sodowy półtorawodny, potencjał rakotwórczy, przedżołądek, rakowiak żołądka, toksyczność, toksyczność u potomstwa, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asteloc 20 mg

Pantoprazol, substancja czynna leku Asteloc, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym ani genotoksyczności. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach i myszach ujawniły występowanie nowotworów neuroendokrynnych żołądka, brodawczaków nabłonka płaskiego przedżołądka oraz guzów wątroby i tarczycy, jednak zmiany te były związane z wysokimi dawkami pantoprazolu (do 200 mg) i specyficznymi mechanizmami metabolicznymi u zwierząt, takimi jak zwiększone stężenia gastryny i zmiany metabolizmu tyroksyny. Dawki terapeutyczne stosowane u ludzi są znacznie niższe, co minimalizuje ryzyko podobnych efektów niepożądanych.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, brodawczak komórek nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, fetotoksyczność, gastryna, genotoksyczność, guz wątroby, krążenie płodowe, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, podstawiony benzoimidazol, rakowiak żołądka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tyroksyna, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerdin 40 mg 40 mg

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa pantoprazolu, substancji czynnej leku Gerdin 40 mg, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Dwuletnie badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych ujawniły występowanie nowotworów neuroendokrynnych u szczurów oraz brodawczaków komórek nabłonka płaskiego w przedżołądku, co wiązano z długotrwałym podawaniem wysokich dawek pantoprazolu (do 200 mg/kg masy ciała) i wtórnym wzrostem stężenia gastryny w surowicy. Ponadto zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy, co przypisano intensywnemu metabolizmowi leku w wątrobie tych zwierząt, oraz niewielkie zwiększenie częstości nowotworów tarczycy u szczurów przy najwyższych dawkach, związane z zaburzeniami metabolizmu tyroksyny.
badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, benzoimidazole, bezpieczeństwo farmakologiczne, brodawczak nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, fetotoksyczność, gastryna w surowicy, genotoksyczność, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm wątrobowy, nowotwór neuroendokrynny, nowotwór tarczycy, pantoprazol, rakowiak żołądka, substancja czynna, toksyczność po wielokrotnym podaniu, tyroksyna, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pantoprazol SUN 40 mg

Pantoprazol SUN w dawce 40 mg, stosowany do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego przy dawkach terapeutycznych. W dwuletnich badaniach na gryzoniach zaobserwowano jednak zmiany nowotworowe, takie jak nowotwory neuroendokrynne i brodawczaki w przedżołądku szczurów, co wiązano z podwyższonym stężeniem gastryny w surowicy podczas długotrwałego leczenia wysokimi dawkami. Dodatkowo, u szczurów i samic myszy odnotowano zwiększoną częstość guzów wątroby, co przypisano intensywnemu metabolizmowi pantoprazolu w ich wątrobie. U szczurów poddanych dawkom 200 mg/kg masy ciała zaobserwowano także niewielki wzrost częstości nowotworów tarczycy, powiązany z zaburzeniami metabolizmu tyroksyny, jednak przy znacznie niższych dawkach stosowanych u ludzi nie przewiduje się takich działań niepożądanych.
bariera łożyskowa, benzoimidazol, brodawczak komórek nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, fetotoksyczność, gastryna w surowicy krwi, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm tyroksyny, metabolizm wątrobowy, nowotwór neuroendokrynny, rakotwórczość, rakowiak żołądka, toksyczność płodowa, wzrost kostny, zmiana nowotworowa tarczycy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asubtela 3 mg + 0,03 mg

Lek Asubtela, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną (62 mg/tabletka). Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebyłą żylna chorobę zakrzepowo-zatorową (DVT, PE), dziedziczne lub nabyte predyspozycje do VTE (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także wysokie ryzyko VTE związane z wieloma czynnikami ryzyka lub planowanymi rozległymi zabiegami operacyjnymi. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentek z tętniczymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi (np. zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, TIA), migreną z ogniskowymi objawami neurologicznymi, cukrzycą z powikłaniami naczyniowymi, ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz ciężką dyslipoproteinemią.
antykoagulant toczniowy, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dławica piersiowa, drospirenon, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, guz wątroby, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, migrena z ogniskowymi objawami, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy, oporność na aktywowane białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Implanon NXT 68 mg

Implant podskórny Implanon NXT zawiera 68 mg etonogestrelu i jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u kobiet z aktualną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, w tym zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także obecność lub podejrzenie nowotworów hormonozależnych, takich jak rak piersi, endometrium czy szyjki macicy. Ponadto implant nie powinien być stosowany u pacjentek z guzami wątroby (łagodnymi i złośliwymi) oraz ciężkimi chorobami wątroby, dopóki nie nastąpi normalizacja funkcji wątroby. Krwawienie z dróg rodnych o nieznanej etiologii wymaga pełnej diagnostyki przed rozważeniem zastosowania implantu.
antykoncepcja hormonalna, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, ciężka choroba wątroby, cukrzyca, etonogestrel, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz wątroby, hipercholesterolemia, implant podskórny, krwawienie z dróg rodnych, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nowotwór zależny od hormonów płciowych, ogniskowy rozrost guzkowy wątroby, przedłużone uwalnianie leku, rak endometrium, rak piersi, rak szyjki macicy, wirusowe zapalenie wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zdekompensowana marskość wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ozzion 20 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pantoprazolu, substancji czynnej leku Ozzion, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Dwuletnie badania rakotwórczości u gryzoni ujawniły nowotwory neuroendokrynne i brodawczaki płaskonabłonkowe w przedżołądku szczurów, co wiązano ze znacznym wzrostem stężenia gastryny w surowicy przy długotrwałym podawaniu wysokich dawek (do 200 mg/kg mc.). Zaobserwowano także zwiększoną częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy oraz niewielki wzrost nowotworów tarczycy u szczurów, co przypisano specyficznym zmianom metabolicznym. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów, przy ekspozycji odpowiadającej około dwukrotności klinicznej (Cmax), odnotowano toksyczność u potomstwa, objawiającą się zwiększoną śmiertelnością, obniżoną masą ciała i zahamowaniem wzrostu kości, jednak parametry te ulegały poprawie po zakończeniu leczenia. Nie stwierdzono działania teratogennego ani zaburzeń płodności, choć pantoprazol przenika przez barierę łożyskową, ze wzrostem stężenia u płodu w zaawansowanej ciąży.
badanie toksyczności, bariera łożyskowa, brodawczak płaskonabłonkowy, działanie teratogenne, gastryna, genotoksyczność, gruczoł tarczowy, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm tarczycy, nowotwór neuroendokrynny, pantoprazol, podstawiony benzoimidazol, rakotwórczość, rakowiak żołądka, rozwój kości, stężenie pantoprazolu, toksyczność młodych osobników, tyroksyna, zaburzenie płodności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.

Badania przedkliniczne budezonidu wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania wziewnego preparatu Budezonid LEK-AM w leczeniu przewlekłych chorób układu oddechowego. Testy mutagenności in vitro i in vivo jednoznacznie wykluczyły potencjał mutagenny leku. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby u samców szczura przy dawce doustnej ≥ 25 µg/kg mc./dobę, jednak efekt ten jest charakterystyczny dla całej grupy kortykosteroidów, a nie specyficzny dla budezonidu.
acetonid triamcynolonu, budezonid, budezonid wziewny, dawka wziewna, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, guz wątroby, kortykosteroid wziewny, kortykosteroidy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozwój pourodzeniowy, schorzenie układu oddechowego, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Senamina Forte 25 mg

Ocena bezpieczeństwa doksylaminy wodorobursztynianu opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Doustne podawanie doksylaminy u gryzoni powodowało uszkodzenia wątroby, związane z indukcją enzymu cytochromu P450, jednak u ludzi nie zaobserwowano takiego efektu, co wskazuje na międzygatunkowe różnice w metabolizmie. Długoterminowe badania rakotwórczości (104 tygodnie) wykazały powstawanie guzów wątroby i tarczycy u myszy i szczurów, mechanizm tych zmian opiera się na indukcji CYP450, zwiększonej glukuronidacji tyroksyny, obniżeniu jej stężenia w surowicy oraz wzroście hormonów stymulujących tarczycę, jednak uznaje się, że mechanizm ten nie ma znaczenia klinicznego u ludzi.
badanie rakotwórczości, bariera biologiczna, bariera łożyskowa, bezpieczeństwo leku, doksylaminy wodorobursztynian, działanie teratogenne, enzym CYP450, glukuronidacja tyroksyny, guz tarczycy, guz wątroby, hormon stymulujący tarczycę, indukcja cytochromu, schorzenie kości, toksyczność wielokrotnej dawki, tyroksyna w surowicy, uszkodzenie wątroby
Leksykon leków
Działania niepożądane – Diane – 35 2 mg + 0,035 mg

Produkt leczniczy Diane-35, zawierający 2 mg cyproteronu octanu oraz 0,035 mg etynyloestradiolu, wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) to nudności, ból brzucha, wzrost masy ciała, ból głowy, zmiany nastroju oraz ból i tkliwość piersi. Szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększone ryzyko chorób zakrzepowo-zatorowych, w tym zakrzepicy żył głębokich, zatorowości płucnej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru niedokrwiennego mózgu. Ponadto, stosowanie Diane-35 może wiązać się z nadciśnieniem tętniczym, które może wymagać modyfikacji terapii, a także z ryzykiem rozwoju łagodnych i złośliwych guzów wątroby. Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z terminologią MedDRA, uwzględniając różne układy i narządy, co pozwala na kompleksową ocenę bezpieczeństwa preparatu.
chloasma, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zakrzepowo-zatorowa, choroba zatorowo-zakrzepowa, cyproteron octan, etynyloestradiol, guz wątroby, krwawienie przełomowe, małopłytkowość, mięśniak macicy, nadciśnienie tętnicze, nastrój depresyjny, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, padaczka, pemfigoid ciężarnych, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający atak niedokrwienny, rak piersi, rumień guzkowy, rumień wielopostaciowy, soczewka kontaktowa, terminologia MedDRA, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, udar niedokrwienny mózgu, układ immunologiczny, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył, zakrzepica żył głębokich, zator płucny, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atozet 10 mg + 80 mg

Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Atozet, zawierającego ezetymib i atorwastatynę, wykazały, że jednoczesne podawanie obu substancji u szczurów i psów przez 3 miesiące powodowało zmiany histopatologiczne w wątrobie charakterystyczne dla statyn, przy czym nasilenie tych zmian było większe niż podczas monoterapii atorwastatyną. U ciężarnych szczurów stosujących wysokie dawki skojarzone (1000/108,6 mg/kg mc.) zaobserwowano zwiększoną częstość anomalii kostnych, zwłaszcza zmniejszone kostnienie mostka, co wiązało się z obniżoną masą ciała płodów. U królików odnotowano rzadkie deformacje kostne. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani teratogennego, a długoterminowe badania na psach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka kamicy żółciowej, mimo 2,5-3,5-krotnego wzrostu cholesterolu w żółci pęcherzykowej przy dawce ≥0,03 mg/kg mc./dobę. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani teratogenności, jednak u myszy przy bardzo wysokich dawkach (6-11-krotne przekroczenie AUC₀₋₂₄h u ludzi) stwierdzono powstawanie gruczolaków i raków wątrobowokomórkowych. U szczurów obserwowano toksyczność płodową i opóźniony rozwój potomstwa przy dawkach toksycznych dla matki, a także przenikanie atorwastatyny przez łożysko i obecność w mleku.
bariera łożyskowa, deformacja układu kostnego, drogi żółciowe, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ezetymib i atorwastatyna, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz wątroby, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kamica żółciowa, narząd docelowy toksyczności, połączenie kręgów ogonowych, połączenie segmentów mostka, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie cholesterolu w żółci, stężenie w osoczu, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zmiana histopatologiczna, zmniejszone kostnienie
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sonoxen 12,5 mg

Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące doksylaminy wodorobursztynianu, składnika leku Sonoxen, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym u gryzoni zaobserwowano uszkodzenia wątroby, a u psów objawy neurologiczne i zmniejszony przyrost masy ciała. Doksylamina indukuje enzymy cytochromu P450 u myszy, jednak brak jest dowodów na podobną indukcję u ludzi. Długoterminowe badania rakotwórczości (104 tygodnie) wykazały u myszy i szczurów powstawanie guzów wątroby oraz u myszy guzów tarczycy, co wiązano z mechanizmem indukcji CYP450 i glukuronidacji tyroksyny, prowadzącym do obniżenia stężenia tyroksyny i wzrostu hormonów stymulujących tarczycę. Ten mechanizm karcynogenezy jest specyficzny dla gryzoni i nie ma znaczenia klinicznego dla ludzi. Brak jednak pełnych danych dotyczących ekspozycji układowej w tych badaniach, co ogranicza interpretację wyników.
badanie rakotwórczości, bariera łożyskowa, CYP450, cytochrom P450, doksylamina, doksylamina wodorobursztynian, glukuronidacja tyroksyny, guz tarczycy, guz wątroby, hormon tarczycy, indukcja enzymatyczna, mydriaza, objawy neurologiczne, rozwój postnatalny, rozwój potomstwa, Sonoxen, stężenie leku, toksyczność przewlekła, tyroksyna w surowicy, uszkodzenie wątroby, wpływ na płodność
Leksykon substancji czynnych
Metamizol sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania toksykologiczne metamizolu sodu wykazały istotne efekty toksyczne przy wielokrotnym podaniu u szczurów i psów, obejmujące zmniejszenie przyrostu masy ciała, obniżoną konsumpcję pokarmu, powiększenie narządów (wątroba, nerki, śledziona) oraz zmiany w układzie krwiotwórczym, takie jak wzrost liczby retikulocytów i obecność ciałek Heinza. W badaniach kancerogenności u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby, prawdopodobnie związanych z mechanizmem hepatotoksycznym, a nie genotoksycznym. W modelu zarodka kurczęcia dawki 30 i 90 mg/kg metamizolu zwiększały częstość wad cewy nerwowej. Badania na szczurach Sprague-Dawley wykazały toksyczność dawki 625 mg/kg mc/dobę, objawiającą się m.in. krwotokami, zmniejszeniem masy ciała i przeżywalności potomstwa, natomiast dawka 250 mg/kg mc/dobę obniżała przeżywalność młodych. W badaniu na szczurach Wistar dawki do 900 mg/kg mc/dobę powodowały spadek masy ciała i zmniejszenie liczby zagnieżdżonych zarodków, jednak bez jednoznacznych dowodów teratogenności.
ciałka Heinza, drotaweryna chlorowodorek, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, guz wątroby, hepatotoksyczność, kancerogenność, kofeina, laktacja, mechanizm niegenotoksyczny, metamizol sodu, potencjał kancerogenny, retikulocyt, rozwój prenatalny, rozwój zarodka i płodu, teratogenność, test toksykologiczny, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada cewy nerwowej, zmiana histopatologiczna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rozex 7,5 mg/g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metronidazolu w stężeniu 7,5 mg/g w żelu Rozex wykazały brak działania drażniącego na skórę zarówno nieuszkodzoną, jak i uszkodzoną, co potwierdza dobrą tolerancję miejscową preparatu. W badaniach in vitro stwierdzono działanie mutagenne metronidazolu na bakterie, jednak wyniki te niekoniecznie przekładają się na efekt in vivo, zwłaszcza przy miejscowym stosowaniu. Ocena karcinogenności po podaniu doustnym wykazała zwiększoną częstość nowotworów płuc u myszy oraz potencjalnie wyższe ryzyko guzów wątroby u szczurów, natomiast badania na chomikach nie potwierdziły działania karcinogennego. Badanie fotokarcynogenności u myszy wykazało wzrost nowotworów skóry indukowanych promieniowaniem UV przy dootrzewnowym podaniu metronidazolu w dawce 15 μg/g mc./dobę przez 28 dni, jednak znaczenie tych wyników dla miejscowego stosowania u ludzi jest niejasne ze względu na różnice w ekspozycji ogólnoustrojowej.
aplikacja miejscowa, badanie in vitro, działanie drażniące, działanie fotokarcinogenne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, guz wątroby, karcinogeneza, metronidazol, nowotwór płuc, nowotwór skóry, ochrona przeciwsłoneczna, opatrunek okluzyjny, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, tolerancja miejscowa
Leksykon substancji czynnych
Alkohol dichlorobenzylowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Alkohol 2,4-dichlorobenzylowy, stosowany miejscowo w preparatach do jamy ustnej i gardła, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa na podstawie danych przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, podobnie jak testy genotoksyczności, które nie wskazały na potencjał uszkodzeń genetycznych. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój płodu również nie ujawniła istotnych ryzyk. Warto jednak zaznaczyć, że w niektórych produktach, takich jak Septofar Mięta i Septofar Miód i Cytryna, brak jest pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego oraz działania rakotwórczego alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego, co ogranicza kompleksową ocenę ryzyka.
4-dichlorobenzylowy, 6-ksylidyna, alkohol 2, alkohol dichlorobenzylowy, amylometakrezol, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, guz jamy nosowej, guz podskórny, guz wątroby, jama ustna i gardło, lidokaina, przepływ krwi w macicy, rozwój płodu, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie genetyczne
Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne dotyczące pantoprazolu wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. W dwuletnich badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano nowotwory neuroendokrynne oraz brodawczaki nabłonka płaskiego w przedżołądku, co jest związane z wysokimi stężeniami gastryny w surowicy podczas długotrwałego podawania dużych dawek (do 200 mg/kg mc.). Zwiększona częstość guzów wątroby u szczurów i samic myszy oraz niewielkie zwiększenie zmian nowotworowych tarczycy u szczurów wiązały się z mechanizmami metabolicznymi specyficznymi dla tych gatunków i nie mają istotnego znaczenia klinicznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi. Dawki stosowane u ludzi są znacznie niższe niż te wywołujące zmiany nowotworowe u zwierząt, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych ze strony tarczycy i innych narządów.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, bariera łożyskowa, benzoimidazol, bezpieczeństwo stosowania, brodawczak nabłonka płaskiego, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, farmakologia bezpieczeństwa, fetotoksyczność, gastryna w surowicy krwi, genotoksyczność, guz wątroby, krążenie płodowe, metabolizm wątrobowy, nowotwór neuroendokrynny, nowotwór tarczycy, pantoprazol, płodność, podstawiony benzoimidazol, rakowiak żołądka, rozwój kości, toksyczność rozwojowa, tyroksyna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eslibon 400 mg

Przedkliniczne badania toksyczności octanu eslikarbazepiny, substancji czynnej leku Eslibon, wykazały nefrotoksyczność u szczurów, interpretowaną jako zaostrzenie przewlekłej nefropatii szczurów, bez podobnych efektów u myszy i psów. Wątroba myszy i szczurów wykazywała przerost śródzrazikowy oraz zwiększoną częstość guzów wątroby, co wiązano z indukcją enzymów mikrosomalnych, jednak nie obserwowano tego u pacjentów. U młodych psów przy wysokich dawkach, poniżej klinicznych poziomów ekspozycji u dzieci, stwierdzono zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zwłaszcza w kręgach lędźwiowych i kości udowej. Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, co jest ważne dla oceny bezpieczeństwa leku.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, czynny metabolit, działanie niepożądane, guz wątroby, indukcja wątrobowych enzymów mikrosomalnych, nefrotoksyczność, octan eslikarbazepiny, opóźnienie kostnienia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przerost śródzrazikowy wątroby, przewlekła postępująca nefropatia, rozwój płciowy, rozwój postnatalny, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność rozwojowa, wada szkieletu, wada trzewi, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wskaźnik implantacji, zmniejszenie gęstości mineralnej kości
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inovox Express smak pomarańczowy 2 mg + 0,6 mg + 1,2 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa substancji czynnych zawartych w preparacie Inovox Express (2 mg lidokainy, 0,6 mg 2,4-dichlorobenzylowego oraz 1,2 mg amylometakrezolu) wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych dla ludzi. Dane dotyczące 2,4-dichlorobenzylowego i amylometakrezolu nie wskazały na toksyczność po jednorazowym i wielokrotnym podaniu, genotoksyczność ani toksyczny wpływ na reprodukcję, choć nie przeprowadzono badań farmakologicznych bezpieczeństwa ani rakotwórczości dla tych substancji. Lidokaina wykazała ujemne wyniki w testach genotoksyczności, jednak brak jest danych dotyczących jej potencjalnego działania rakotwórczego. Metabolit lidokainy, 2,6-ksylidyna, wykazał działanie genotoksyczne in vitro oraz indukował rozwój nowotworów w jamie nosowej, podskórnych i wątrobie u szczurów narażonych od okresu płodowego do całego życia, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji przy krótkotrwałym stosowaniu lidokainy pozostaje nieznane.
4-dichlorobenzylowy, 6-ksylidyna, alkohol 2, amylometakrezol, badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, drgawki płodowe, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz jamy nosowej, guz podskórny, guz wątroby, lidokaina, przepływ krwi maciczny, toksyczność reprodukcyjna
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amizepin 200 mg

Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, obejmujące badania toksyczności po podaniu dawek pojedynczych i wielokrotnych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. W dwuletnim badaniu na szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość guzów z komórek wątrobowych u samic oraz łagodnego guza jąder u samców, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na kliniczne znaczenie tych wyników dla terapii u ludzi. Badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach wykazały wzrost śmiertelności zarodkowo-płodowej oraz opóźnienie wzrostu płodu przy dawkach toksycznych dla matki przekraczających 200 mg/kg mc./dobę, natomiast dawki terapeutyczne stosowane u ludzi wykazywały minimalne lub brak działania teratogennego.
badanie rakotwórczości, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątroby, hamowanie spermatogenezy, karbamazepina, łagodny guz jąder, margines bezpieczeństwa, opóźnienie wzrostu płodu, organogeneza, rozwój płodu, śmiertelność zarodkowo-płodowa, toksyczność, toksyczność karbamazepiny, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na rozrodczość, zanik jąder
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vemonis Ultra 400 mg + 60 mg + 80 mg

Produkt leczniczy Vemonis Ultra zawiera metamizol sodowy, kofeinę oraz chlorowodorek drotaweryny, których bezpieczeństwo stosowania oceniono w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Metamizol wykazał toksyczność po wielokrotnym podaniu, objawiającą się zmniejszeniem przyrostu masy ciała, obniżoną konsumpcją pokarmu, zwiększeniem liczby retikulocytów i ciałek Heinza oraz powiększeniem masy wątroby, nerek i śledziony. Potencjał kancerogenny metamizolu ujawnił się w postaci zwiększonej częstości guzów wątroby u myszy, prawdopodobnie związanych z mechanizmem hepatotoksycznym, niegenotoksycznym. W modelu zarodka kurczęcia dawki 30 mg/kg i 90 mg/kg metamizolu korelowały ze wzrostem częstości wad cewy nerwowej. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach Sprague-Dawley dawka 625 mg/kg mc./dobę wykazała toksyczność u samic i samców, w tym zgony z powodu krwotoków żołądkowych, zmniejszenie liczby urodzonych młodych oraz obniżone przeżycie potomstwa do 4 dnia laktacji; dawka 250 mg/kg mc./dobę również obniżała przeżywalność młodych. W badaniu na szczurach Wistar dawki 300 i 900 mg/kg mc./dobę powodowały spadek masy ciała rodziców, a dawka 900 mg/kg mc./dobę zmniejszała liczbę zagnieżdżonych zarodków, bez dowodów na teratogenność.
badanie toksyczności, bolus, chlorowodorek drotaweryny, ciałka Heinza, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, guz wątroby, hepatotoksyczność, krwotok żołądkowy, laktacja, metamizol sodowy, model zwierzęcy, potencjał kancerogenny, powiększenie wątroby, szczep myszy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada cewy nerwowej, zagnieżdżenie zarodka, zarodek kurczęcia, zmiana histopatologiczna