Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tersilat 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terbinafiny chlorowodorku, substancji czynnej kremu Tersilat (10 mg/g), wykazały brak toksyczności przy długotrwałym podawaniu doustnym do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów przez okres do 1 roku. W badaniach rakotwórczości na myszach (dawki do 130 mg/kg mc./dobę u samców i 156 mg/kg mc./dobę u samic przez 2 lata) nie stwierdzono zmian nowotworowych. U szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątroby u samców przy dawce 69 mg/kg mc./dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i związanym z rozrostem peroksysomów. Badania okulistyczne na małpach wykazały odwracalne nieprawidłowości refrakcji siatkówki przy dawkach powyżej 50 mg/kg mc., bez zmian histologicznych. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania terbinafiny
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa terbinafiny chlorowodorku, substancji czynnej zawartej w kremie Tersilat (10 mg/g), dostarczają kompleksowych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego związku. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z różnych typów badań przedklinicznych, które umożliwiają pełną ocenę bezpieczeństwa stosowania leku.1
Badania toksyczności długoterminowej
W długoterminowych badaniach trwających do 1 roku, przeprowadzonych na szczurach i psach, nie zaobserwowano toksycznego działania terbinafiny po podaniu doustnym w dawkach dobowych sięgających 100 mg/kg masy ciała. Wyniki te świadczą o dobrym profilu bezpieczeństwa substancji czynnej w długotrwałej ekspozycji.2 W przypadku stosowania dużych dawek doustnych potencjalnie narażonymi narządami są wątroba oraz prawdopodobnie nerki, co wskazuje na główne szlaki metaboliczne i wydalnicze terbinafiny.3
Badania potencjału rakotwórczego
Przeprowadzono szereg badań oceniających potencjalne działanie rakotwórcze terbinafiny w długoterminowej ekspozycji:
- Badania na myszach: Podczas dwuletniego badania rakotwórczości u myszy, którym podawano terbinafinę doustnie, nie stwierdzono zmian nowotworowych ani innych nieprawidłowości związanych ze stosowaniem substancji w dawkach do 130 mg/kg masy ciała na dobę u samców oraz do 156 mg/kg masy ciała na dobę u samic.4
- Badania na szczurach: W dwuletnim badaniu rakotwórczości na szczurach otrzymujących terbinafinę doustnie zaobserwowano zwiększoną częstość występowania guzów wątroby u samców, którym podawano największą dawkę 69 mg/kg masy ciała na dobę. Co istotne, zmiany te mogą być związane z rozrostem peroksysomów i są specyficzne gatunkowo, ponieważ nie zaobserwowano ich w badaniach rakotwórczości na myszach ani w innych badaniach na myszach, psach lub małpach.5
Badania działania na narząd wzroku
W badaniach na małpach, którym podawano doustnie duże dawki terbinafiny przekraczające 50 mg/kg masy ciała (przy czym poziom dawek nietoksycznych określono na 50 mg/kg masy ciała), zaobserwowano w siatkówce nieprawidłowości refrakcji. Nieprawidłowości te były związane z obecnością metabolitów terbinafiny w tkankach oka i ustępowały po odstawieniu leku. Co ważne, zmiany te nie wiązały się z żadnymi patologicznymi zmianami histologicznymi w tkankach oka.6
Badania genotoksyczności
W standardowym zestawie badań genotoksyczności terbinafiny przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo, nie stwierdzono potencjalnego działania mutagennego ani klastogennego tej substancji. Wyniki te wskazują na brak genotoksycznego potencjału terbinafiny.7
Badania wpływu na reprodukcję
W badaniach wpływu terbinafiny na reprodukcję, przeprowadzonych na szczurach i królikach, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność ani zmian w podstawowych wskaźnikach reprodukcyjnych. Dane te wskazują na brak szkodliwego działania terbinafiny na funkcje rozrodcze badanych gatunków zwierząt laboratoryjnych.8
Zestawienie danych o bezpieczeństwie przedklinicznym
| Rodzaj badania | Gatunek zwierząt | Dawki/Czas ekspozycji | Główne obserwacje |
|---|---|---|---|
| Toksyczność długoterminowa | Szczury, psy | Do 100 mg/kg mc./dobę, do 1 roku | Brak toksycznego działania |
| Rakotwórczość | Myszy | Do 130 mg/kg mc./dobę (samce) Do 156 mg/kg mc./dobę (samice) 2 lata |
Brak zmian nowotworowych |
| Rakotwórczość | Szczury | Do 69 mg/kg mc./dobę 2 lata |
Zwiększona częstość guzów wątroby u samców przy najwyższej dawce; efekt specyficzny gatunkowo |
| Badania okulistyczne | Małpy | Powyżej 50 mg/kg mc. | Odwracalne nieprawidłowości refrakcji siatkówki bez zmian histologicznych |
| Genotoksyczność | Różne systemy testowe in vitro i in vivo | Standardowy zestaw badań | Brak działania mutagennego i klastogennego |
| Reprodukcja | Szczury, króliki | Różne dawki | Brak wpływu na płodność i wskaźniki reprodukcji |
Powyższe dane przedkliniczne stanowią solidną podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania terbinafiny u ludzi. Szczególnie istotny jest brak istotnego działania toksycznego w długoterminowej ekspozycji oraz brak potencjału genotoksycznego. Obserwowane w niektórych badaniach zmiany (np. guzy wątroby u szczurów) były specyficzne gatunkowo, a zmiany okulistyczne u małp miały charakter odwracalny. Brak wpływu na funkcje reprodukcyjne dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa terbinafiny.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania