Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Terbinafina Ziaja 10 mg/g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Terbinafina Ziaja

Chlorowodorek terbinafiny został poddany szerokiemu zakresowi badań przedklinicznych, które dostarczyły obszernych danych na temat bezpieczeństwa stosowania tej substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące toksyczności długoterminowej, potencjału rakotwórczego, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję.¹

Toksyczność długoterminowa

Długoterminowe badania toksyczności terbinafiny, trwające ponad rok, przeprowadzone na szczurach i psach, nie wykazały działania toksycznego substancji przy podaniu doustnym w dawkach dobowych nieprzekraczających 100 mg/kg masy ciała. Podczas stosowania wyższych dawek doustnych, zidentyfikowano wątrobę oraz nerki jako potencjalnie narażone na działanie toksyczne substancji.²

Badania karcinogenności

Przeprowadzono dwuletnie badania potencjału rakotwórczego terbinafiny na dwóch gatunkach gryzoni – myszach i szczurach. W badaniach na myszach, którym podawano terbinafinę doustnie w dawkach do 130 mg/kg masy ciała na dobę (samce) oraz do 156 mg/kg masy ciała na dobę (samice), nie stwierdzono żadnych zmian nowotworowych ani innych nieprawidłowości związanych z podawaniem substancji.³

Natomiast w analogicznym dwuletnim badaniu karcinogenności przeprowadzonym na szczurach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania guzów wątroby u samców otrzymujących najwyższą badaną dawkę wynoszącą 69 mg/kg masy ciała na dobę. Ważnym jest podkreślenie, że zmiany te zostały powiązane z rozrostem peroksysomów i uznane za specyficzne dla tego gatunku, ponieważ nie zaobserwowano ich w badaniach rakotwórczości na myszach ani w innych badaniach przeprowadzonych na myszach, psach lub małpach.⁴

Wpływ na tkankę oczną

W badaniach przeprowadzonych na małpach, którym podawano wysokie dawki terbinafiny przekraczające 50 mg/kg masy ciała, zaobserwowano nieprawidłowości refrakcji w siatkówce. Zaburzenia te były związane z obecnością metabolitów terbinafiny w tkankach oka i ustępowały całkowicie po zaprzestaniu podawania leku. Co istotne, zmiany te nie wiązały się z żadnymi nieprawidłowościami histologicznymi.⁵

Genotoksyczność

Terbinafinę poddano standardowemu zestawowi badań genotoksyczności zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały potencjalnego działania mutagennego ani klastogennego (powodującego uszkodzenia chromosomów) badanej substancji.⁶

Wpływ na reprodukcję

Badania wpływu terbinafiny na reprodukcję przeprowadzono na szczurach i królikach. W żadnym z tych badań nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność ani innych działań niepożądanych związanych z podawaniem substancji.⁷

Profil bezpieczeństwa na podstawie badań przedklinicznych

Całościowa ocena badań przedklinicznych chlorowodorku terbinafiny wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa tej substancji. Zidentyfikowane potencjalne zagrożenia, takie jak guzy wątroby u szczurów czy zmiany refrakcji w siatkówce u małp, wystąpiły wyłącznie przy stosowaniu bardzo wysokich dawek, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane w produkcie Terbinafina Ziaja (10 mg/g krem). Dodatkowo, w przypadku zmian w wątrobie wykazano, że są one specyficzne gatunkowo, a zmiany w siatkówce były całkowicie odwracalne po odstawieniu leku.⁸

Brak działania genotoksycznego oraz brak wpływu na reprodukcję dodatkowo potwierdzają bezpieczeństwo stosowania terbinafiny w postaci produktu leczniczego Terbinafina Ziaja, 10 mg/g, krem.⁹