działanie embriotoksyczne
Działanie embriotoksyczne to negatywny wpływ substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na rozwijający się zarodek (embrion). Zjawisko to występuje w okresie od zapłodnienia do zakończenia organogenezy, czyli w pierwszym trymestrze ciąży u ludzi.
Embriotoksyczność może prowadzić do zaburzeń rozwojowych, wad wrodzonych, opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego lub nawet obumarcia zarodka. Szczególnie niebezpieczny jest okres organogenezy (3-8 tydzień ciąży), gdy formują się podstawowe narządy i układy. Substancje embriotoksyczne mogą działać bezpośrednio na tkanki zarodka lub pośrednio poprzez zaburzenie funkcji łożyska.
W praktyce klinicznej ocena potencjału embriotoksycznego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych leków. Według klasyfikacji FDA leki dzieli się na kategorie bezpieczeństwa w ciąży (A, B, C, D, X), gdzie kategoria X oznacza udowodnione działanie embriotoksyczne. Do znanych substancji embriotoksycznych należą m.in. talidomid, niektóre leki przeciwpadaczkowe, alkohol etylowy, izotretynoina oraz wysokie dawki promieniowania jonizującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Trimetoprim – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trimetoprim, stosowany samodzielnie lub w połączeniu z sulfametoksazolem (ko-trimoksazol), wykazuje niską toksyczność ostrą, z dawką LD50 u myszy wynoszącą 2000 mg/kg mc., co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego. Brak jest danych dotyczących długoterminowej rakotwórczości, jednak dostępne dane nie wskazują na podwyższone ryzyko nowotworowe u pacjentów stosujących trimetoprim w dawkach terapeutycznych.
antagonista kwasu foliowego, badanie rakotwórczości, dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infekcja bakteryjna, ko-trimoksazol, niedobór kwasu foliowego, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, właściwość toksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opokan-forte 15 mg
Meloksykam, substancja czynna leku Opokan-forte, wykazuje profil toksykologiczny typowy dla NLPZ, potwierdzony w badaniach na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (od 5 do 10-krotnie wyższych niż dawki terapeutyczne dla człowieka, tj. 7,5-15 mg dla osoby 75 kg) skutkowało typowymi działaniami niepożądanymi, takimi jak owrzodzenia i nadżerki przewodu pokarmowego oraz martwica brodawek nerkowych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥1 mg/kg/dobę powodowały zmniejszenie owulacji, hamowanie implantacji oraz embriotoksyczność (resorpcja zarodków), jednak nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 4 mg/kg u szczurów i 80 mg/kg u królików. Meloksykam wykazuje toksyczny wpływ na płód w końcowym okresie ciąży, typowy dla inhibitorów syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i komplikacji okołoporodowych.
badanie przedkliniczne, biosynteza prostaglandyn, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie implantacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie i nadżerka, profil bezpieczeństwa, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, zamknięcie przewodu tętniczego, zmniejszenie owulacji - Leksykon substancji czynnych
Idarubicyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Idarubicyna, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy, wykazuje specyficzny profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Ostra toksyczność po podaniu dożylnym charakteryzuje się LD50 wynoszącą 4,4 mg/kg u myszy, 2,9 mg/kg u szczurów oraz 1,0 mg/kg u psów, z głównym celem działania toksycznego na układ krwiotwórczy i limfatyczny oraz przewód pokarmowy (szczególnie u psów). W toksyczności przewlekłej identyfikowano narządy docelowe takie jak hemolimfopoetyczny, przewód pokarmowy, nerki, wątroba oraz narządy rozrodcze obu płci. W porównaniu z innymi antracyklinami, idarubicyna wykazuje relatywnie łagodną kardiotoksyczność, ujawniającą się jedynie w dawkach śmiertelnych, co stanowi istotną przewagę nad doksorubicyną i daunorubicyną.
antracyklina, daunorubicyna, dawka letalna, doksorubicyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, dzielące się komórki, idarubicyna, in vitro, in vivo, kardiotoksyczność, LD50, lek cytotoksyczny, martwica tkanek, narząd docelowy, podanie pozanaczyniowe, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał kardiotoksyczny, przewód pokarmowy, toksyczność hematologiczna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ hemolimfopoetyczny, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, uszkodzenie mięśnia sercowego, wynaczynienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mestinon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirydostygminy bromku, substancji czynnej leku Mestinon (60 mg, tabletki drażowane), obejmowały konwencjonalne testy farmakologiczne, toksykologiczne po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz badania genotoksyczności. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani genotoksycznych dla człowieka, potwierdzając akceptowalny margines bezpieczeństwa stosowania terapeutycznego. W badaniach rozrodczych na królikach i szczurach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak przy dawkach toksycznych dla samic zaobserwowano embriotoksyczność i fetotoksyczność, objawiające się zwiększoną resorpcją embrionów, zmniejszeniem liczebności miotu, obniżoną masą ciała płodów oraz niewielkim opóźnieniem kostnienia. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie, co wskazuje na prawdopodobnie bezpieczny profil przy dawkowaniu terapeutycznym.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogeneza, kostnienie, liczebność miotu, margines bezpieczeństwa, Mestinon, pirydostygmina bromek, potencjał kancerogenny, resorpcja embrionów, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vermox 100 mg
Badania przedkliniczne mebendazolu wykazały toksyczność przewlekłą przy dawkach ≥40 mg/kg mc. u szczurów, z istotnymi zmianami wątroby (obrzęk środkowej części zrazika, wakuolizacja hepatocytów) oraz jąder (degeneracja kanalików nasiennych, zahamowanie spermatogenezy). Testy kancerogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego. Ocena mutagenności wykazała brak mutagennego działania in vitro i in vivo, jednak testy mikrojądrowe ujawniły efekt aneugeniczny w komórkach somatycznych ssaków przy stężeniach osoczowych >115 ng/ml.
dawka wielokrotna, degeneracja kanalików nasiennych, działanie aneugeniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, komórka somatyczna, mebendazol, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, Vermox, wakuolizacja komórek wątrobowych, właściwość kancerogenna, zahamowanie spermatogenezy, złuszczanie nabłonka, zmiana narządowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – uroFuraginum 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furazydyny, substancji czynnej preparatu uroFuraginum, wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz oddechowego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności przewlekłej nie ujawniły niepokojących efektów toksycznych w dawkach terapeutycznych, a obserwowane działania były dawkozależne i odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały ryzyka uszkodzeń DNA, a badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z furazydyną.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, furazydyna, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, test mutagenności, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uroFuraginum, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna S 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej Polopiryny S, wykazały brak działania kancerogennego u szczurów przy dawce 0,5% w karmie przez 68 tygodni oraz negatywny wynik testu Amesa w kierunku mutagenności. Niemniej jednak, in vitro zaobserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjał genotoksyczny. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne, embriotoksyczne i fetotoksyczne, powodując zaburzenia implantacji, uszkodzenia embrionu i płodu oraz trudności w uczeniu się potomstwa po ekspozycji prenatalnej. Ponadto, u szczurów odnotowano hamowanie owulacji, co może wskazywać na negatywny wpływ na płodność.
aberracja chromosomalna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, genotoksyczność, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, objawy toksyczne, owulacja, śpiączka, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wrzód przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Fotemustyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fotemustyna, substancja czynna leku Mustophoran, wykazuje istotne działania toksyczne w badaniach przedklinicznych, zwłaszcza na narząd wzroku, gdzie u szczurów stwierdzono atrofię siatkówki, a u małp odwarstwienie siatkówki przy stężeniach w osoczu zbliżonych do tych u ludzi stosujących dawki terapeutyczne dożylne. Ponadto, fotemustyna wykazuje silne właściwości genotoksyczne, potwierdzone mutagennością w testach na Salmonella typhimurium i Escherichia coli, klastogennością w teście mikrojądrowym u myszy oraz w hodowlach limfocytów ludzkich in vitro, a także działanie transformujące na komórkach embrionalnych chomika syryjskiego i linii BALB/3T3. Ze względu na te właściwości, standardowe badania reprodukcyjne nie zostały przeprowadzone, jednak na podstawie danych dotyczących innych nitrozomoczników zaleca się unikanie stosowania fotemustyny u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, oraz u kobiet w wieku rozrodczym, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu.
atrofia jąder, atrofia siatkówki, azoospermia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, fotemustyna, genotoksyczność, mutacja wsteczna, odwarstwienie siatkówki, pochodna nitrozomocznika, test mikrojądrowy, transformacja komórkowa, właściwości klastogenne, właściwości mutagenne, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Opamid 1,5 mg
Przedkliniczne badania indapamidu, substancji czynnej leku Opamid (1,5 mg), wykazały brak działania genotoksycznego i karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania pod kątem mutagenności i ryzyka nowotworowego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu dawki od 40 do 8000 razy wyższe niż terapeutyczne u ludzi powodowały jedynie nasilenie działania moczopędnego, zgodne z farmakologicznym profilem leku. Ostra toksyczność objawiała się spowolnieniem oddechu oraz obwodowym rozkurczem naczyń, co również odpowiada mechanizmowi działania indapamidu i występowało wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, indapamid, lek moczopędny, obwodowy rozkurcz naczyń, spowolnienie oddechu, toksyczność ostra, układ krążenia, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Falsigra 100 mg
Przeprowadzony kompleksowy program badań przedklinicznych syldenafilu w dawce 100 mg w formie tabletek powlekanych wykazał korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy czy oddechowy. Testy toksyczności wielokrotnej na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały efektów toksycznych przy dawkach porównywalnych lub wielokrotnie wyższych niż stosowane u ludzi, a badania histopatologiczne nie potwierdziły uszkodzeń tkanek i narządów. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo były negatywne, co wyklucza mutagenne i genotoksyczne działanie syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kancerogenność, mutacja genowa, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, syldenafil, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Werapamil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Werapamil wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na szczurach i psach rasy Beagle, gdzie dawki od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. były dobrze tolerowane. Przy dawkach toksycznych powyżej 60 mg/kg mc. obserwowano charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, a także odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenności na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, choć dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg mc. indukowały embriotoksyczność, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodów. Wpływ na rozród oceniano przy dawkach do 360 mg/m²/dobę (Isoptin) i do 60 mg/kg mc./dobę (Staveran), gdzie dawki zbliżone lub przekraczające maksymalną zalecaną u ludzi (300 mg/m²) były letalne dla zarodków i powodowały opóźnienie wzrostu oraz rozwój płodu, prawdopodobnie w wyniku niedociśnienia tętniczego i toksyczności u matek.
aberracja chromosomalna, antagonista kanałów wapniowych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja siostrzanych chromatyd, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, potencjał karcynogenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodów, test Amesa, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, werapamil - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gasprid 10 mg
Badania przedkliniczne oraz obserwacje kliniczne wskazują, że cyzapryd (Gasprid) nie wykazuje negatywnego wpływu na płodność ani nie wykazuje działania embriotoksycznego czy teratogennego. Modele zwierzęce nie wykazały zaburzeń reprodukcyjnych ani wad rozwojowych, a dane kliniczne u kobiet ciężarnych nie potwierdzają zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, szczególną ostrożność zaleca się w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy dochodzi do organogenezy. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjentki.
badanie farmakokinetyczne, cyzapryd, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakoterapia, Gasprid, karmienie piersią, obserwacja kliniczna, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój zarodka i płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, świadoma zgoda na leczenie, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące leku Roxiper, zawierającego peryndopryl, indapamid oraz rozuwastatynę, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Połączenie peryndoprylu z indapamidem wykazuje nieznacznie zwiększoną toksyczność w porównaniu do monoterapii, szczególnie w odniesieniu do układu pokarmowego u psów oraz toksyczności matczynej u szczurów, jednak objawy nerkowe nie ulegają nasileniu. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania niepożądanego dla obu substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej nie stwierdzono embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń płodności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w ciąży i reprodukcji.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kanał hERG, pęcherzyk żółciowy, peryndopryl i indapamid, profil bezpieczeństwa, przewodnictwo sercowe, rozuwastatyna, toksyczność jądrowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik przeżycia, zaburzenia płodności, zmiany histopatologiczne, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soledum junior 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne 1,8-cyneolu, substancji czynnej w produkcie Soledum junior, wykazały, że doustna LD50 u szczurów wynosi 2480 mg/kg masy ciała. Objawy zatrucia obejmowały stopniowe zanikanie czynności życiowych oraz śpiączkę, bez obserwacji zgonów odroczonych. W badaniach subchronicznych, przy dawce 1200 mg/kg/dobę przez 4 tygodnie u szczurów i myszy, nie stwierdzono narządów docelowych toksyczności ani skumulowanego działania toksycznego. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych były jednoznacznie negatywne, wskazując na brak genotoksyczności 1,8-cyneolu. Krótkoterminowe badania karcynogenności również nie wykazały właściwości rakotwórczych, choć brak jest danych długoterminowych w tym zakresie.
badanie karcynogenności, badanie mutagenności, cyneol, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, narząd docelowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, Soledum junior, śpiączka, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Palexia retard, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej i nieplanowanej syntezy DNA) przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na potencjalne ryzyko rakotwórczości. W zakresie wpływu na zdolności rozrodcze, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy. Badania teratogenności nie wykazały działania teratogennego, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, głównie poprzez aktywację receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, aktywność ruchowa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kość długa, LOAEL, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ocena makroskopowa i mikroskopowa, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, płodność, przenikanie do mleka, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, teratogenność, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu (substancji czynnej leku Adoben) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału karcynogennego. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz embriotoksyczność, w tym opóźnienie rozwoju i objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka tolerowana, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa, wada wrodzona, właściwość mutagenna - Leksykon substancji czynnych
Heksamidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Heksamidyna, stosowana m.in. w preparatach Imazol plus (diizetionian heksamidyny) oraz Zamidine (krople do oczu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono pierwotnego działania drażniącego błonę śluzową spojówki u królików ani biologicznie istotnego działania mutagennego po aplikacji na skórę. W badaniach nieklinicznych preparatu Zamidine działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w zalecanych dawkach. W przypadku klotrymazolu, substancji współwystępującej w Imazol plus, badania toksyczności i wpływu na reprodukcję wykazały tolerancję skórną i dopochwową oraz brak działania embriotoksycznego i teratogennego przy dawkach do 200 mg/kg masy ciała, z wyjątkiem wysokich dawek (≥ 100 mg/kg), które powodowały toksyczność i zgony ciężarnych samic.
błona śluzowa spojówki, diizotionian heksamidyny, działanie drażniące skórę, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, Imazol plus, krople do oczu, potencjał rakotwórczy, preparat skojarzony, stosowanie dopochwowe, substancja przeciwdrobnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, Zamidine - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hevipoint 200 mg
Przedkliniczne badania acyklowiru, substancji czynnej leku Hevipoint, wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń DNA ani zmian genetycznych, które mogłyby prowadzić do mutacji. Długotrwałe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły właściwości kancerogennych. Ponadto, badania teratologiczne na królikach, myszach i szczurach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowym podaniu ogólnoustrojowym. Wysokie dawki podskórne u samic szczura wywołały wady płodów, jednak były one związane z toksycznością matki i nie mają znanego znaczenia klinicznego dla standardowego stosowania u ludzi.
acyklowir, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, płodność, podanie doustne, podanie ogólnoustrojowe, podanie podskórne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, substancja czynna, toksyczność, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Heviran Comfort 50 mg/g
Stosowanie kremu Heviran Comfort zawierającego 50 mg/g acyklowiru u kobiet w ciąży jest dopuszczalne wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem, że korzyść dla matki musi przewyższać potencjalne ryzyko dla płodu. Dane z badań obserwacyjnych nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych u dzieci matek stosujących acyklowir w ciąży, a ekspozycja ogólnoustrojowa po miejscowym zastosowaniu kremu jest minimalna. Badania przedkliniczne nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowych dawkach, choć w niestandardowych warunkach toksycznych dla ciężarnych samic szczurów obserwowano wady płodów, co jednak nie przekłada się na bezpieczeństwo stosowania miejscowego u kobiet ciężarnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazol Adamed 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności po wielokrotnym podaniu jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy ekspozycjach w osoczu porównywalnych do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Dodatkowo, minimalne zmiany w nadnerczach stwierdzono u szczurów, myszy i psów przy podobnych poziomach ekspozycji. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani rakotwórczego worykonazolu.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, estradiol, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadnercze, narząd docelowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność, worykonazol, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Diklofenak epolamina, substancja czynna leku Flector Patch, została poddana szczegółowej ocenie w badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnego ryzyka dla populacji ludzkiej poza znanymi informacjami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego. Badania na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i królikach, wykazały działanie embriotoksyczne oraz zwiększoną śmiertelność płodów po doustnym podaniu diklofenaku epolaminy i samej epolaminy. Warto podkreślić, że dawka w Flector Patch wynosi 180 mg diklofenaku epolaminy, co odpowiada 140 mg sodu diklofenaku (1% w/w) na plaster o powierzchni 140 cm² (10 cm x 14 cm). Te wyniki wskazują na potencjalne ryzyko stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności klinicznej.
Flector Patch jest preparatem do stosowania miejscowego, w którym diklofenak epolamina jest rozprowadzony jako jednorodna pasta na włókninowym podłożu, co może wpływać na farmakokinetykę i profil bezpieczeństwa w porównaniu z doustnymi formami leku. Miejscowa aplikacja może ograniczać systemową ekspozycję na substancję czynną, co jest istotne w kontekście obserwowanego embriotoksycznego działania po podaniu doustnym. Niemniej jednak, dane przedkliniczne podkreślają konieczność ostrożności i uwzględnienia tych informacji podczas podejmowania decyzji terapeutycznych, zwłaszcza u kobiet w ciąży, ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, diklofenak epolaminy, diklofenak sodu, działanie embriotoksyczne, epolamina, farmakokinetyka substancji czynnej, Flector Patch, model zwierzęcy, plaster leczniczy, preparat miejscowy, rozwój embrionalny, śmiertelność płodów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cytisinicline Pro-Pharma 1,5 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne cytyzynikliny wykazały szeroki indeks terapeutyczny, potwierdzający relatywnie bezpieczny profil substancji. Testy na myszach, szczurach i psach nie ujawniły istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym, ze szczególnym uwzględnieniem braku negatywnego wpływu na hematopoezę, błonę śluzową żołądka, nerki, wątrobę oraz inne narządy wewnętrzne. Badania kardiologiczne na modelu świnek morskich nie wykazały zaburzeń rytmu serca po jednorazowym podaniu leku. Analiza cytotoksyczności na izolowanych komórkach wątroby i nerek wskazała na brak istotnego działania toksycznego w porównaniu z nikotyną, z wyjątkiem zwiększonej peroksydacji lipidów, co może być związane z ograniczoną biotransformacją substancji w hepatocytach.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, biotransformacja w hepatocytach, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, cytyzyniklina, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, hematopoeza, indeks terapeutyczny, kancerogeneza, peroksydacja lipidów, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Ginkgolidy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ginkgolidy, będące aktywnymi składnikami wyciągu z liści Ginkgo biloba, występują w produkcie Ginkoflav Med w dawce 80 mg wyciągu na kapsułkę, zawierając 2,2-2,7 mg ginkgolidów A, B i C, 17,6-21,6 mg flawonoidów oraz 2,1-2,6 mg bilobalidu. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach wykazały, że doustne podawanie wyciągu w dawkach do 100 mg/kg masy ciała (współczynnik bezpieczeństwa do 11,6) nie powodowało istotnych efektów toksycznych, a jedynie najwyższe dawki (300-500 mg/kg) wywołały nieznaczną toksyczność u psów. Profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej jest zatem korzystny, jednak dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są ograniczone i niejednoznaczne, z obserwacjami potencjalnych zaburzeń płodności i rozwoju płodu w niektórych modelach zwierzęcych, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym obszarze.
bezocze, bilobalid, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, flawonoidy, genotoksyczność, ginkgo biloba, ginkgolidy, glikozyd flawonowy, guz tarczycy, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie podskórne, krwawienie z pochwy, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, suchy wyciąg z miłorzębu japońskiego, test mikrojądrowy, test mutacji, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erlis 2,5 mg
Badania przedkliniczne tadalafilu, substancji czynnej leku Erlis, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego, genotoksycznego, rakotwórczego oraz negatywnego wpływu na reprodukcję przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Dodatkowo, dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów w okresie ciąży i laktacji nie wywołała zauważalnych efektów toksycznych, a badania płodności nie wykazały zaburzeń u samców i samic. Wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na znacznie większą ekspozycję na lek w modelach zwierzęcych.
AUC, badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, pole pod krzywą stężenia leku, rozwój płodu, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania kwasu mykofenolowego w postaci soli sodowej wykazały istotną toksyczność hematologiczną, głównie w układzie krwiotwórczym i limfatycznym, manifestującą się regeneracyjną niedokrwistością aplastyczną oraz zmniejszeniem liczby erytroblastów i normoblastów w szpiku. Efekty te obserwowano przy ekspozycji równej lub niższej niż kliniczna dawka 1,44 g/dobę stosowana u pacjentów po przeszczepieniu nerki. Dodatkowo, u psów odnotowano objawy ze strony układu pokarmowego przy podobnej ekspozycji. Badania genotoksyczności wskazały na potencjał wywoływania aberracji chromosomowych, co jest zgodne z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów przez lek, choć nie wszystkie testy potwierdziły ten efekt. Badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego nawet przy ekspozycji 0,6–5-krotnie wyższej niż u ludzi. W zakresie reprodukcji, kwas mykofenolowy nie wpływał na płodność szczurów, jednak wykazał silne działanie teratogenne już przy dawce 1 mg/kg, odpowiadającej 0,05 ekspozycji klinicznej, powodując wady rozwojowe takie jak anoftalmia, częściowy brak kości czaszki i przepuklinę pępkową. Dodatkowo, dawka 3 mg/kg indukowała opóźnienia rozwojowe i wady u potomstwa.
aberracja chromosomowa, agenezja kości czaszki, anoftalmia, działania niepożądane leku, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytroblasty polichromatyczne, fototoksyczność, hematopoeza pozaszpikowa, komórki szpiku kostnego, kwas mykofenolowy, mielogram, mykofenolan sodu, niedokrwistość aplastyczna, normoblasty, przepuklina pępkowa, sól sodowa, toksyczność hematologiczna, układ krwiotwórczy, układ pokarmowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isotretinoin Aristo 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności izotretynoiny wykazały zróżnicowaną ostrość działania w zależności od gatunku zwierząt, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz powyżej 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe podawanie leku szczurzym modelom (2, 8 i 32 mg/kg/dobę) skutkowało częściowym wypadaniem włosów oraz podwyższeniem stężenia trójglicerydów w osoczu, przy czym profil działań niepożądanych różnił się od witaminy A brakiem masywnych zwapnień tkanek i zmian w komórkach wątrobowych. Wszystkie objawy hiperwitaminozy A ustępowały samoistnie po zakończeniu terapii, a stan zwierząt poprawiał się w ciągu 1–2 tygodni. Izotretynoina wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego (punkty 4.3, 4.4, 4.6).
charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperwitaminoza A, izotretynoina, karcinogenność, morfologia plemników, pochodna witaminy A, potencjał mutagenny i rakotwórczy, potencjał rakotwórczy, ruchliwość plemników, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trójglicerydy, wiek rozrodczy, zmiany wątrobowe, zwapnienie tkanek - Leksykon substancji czynnych
Sulodeksyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulodeksydu wykazały niski potencjał toksyczny przy podaniu doustnym, z wartością LD50 przekraczającą 9000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, oraz odpowiednio 1980 mg/kg i 2385 mg/kg przy podaniu dootrzewnowym. W badaniach podostrych na psach (10 mg/kg przez 21 dni) oraz przewlekłych na psach i szczurach (20 mg/kg przez 180 dni) nie zaobserwowano istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani patologii narządowej, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania fetotoksyczności na szczurach i królikach przy dawce 25 mg/kg nie wykazały działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne w kontekście potencjalnego stosowania u kobiet w ciąży.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, kapsułka miękka, mutacja genetyczna, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, sulodeksyd, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestilol 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Prestilol, zawierającego bisoprolol fumaran (5 mg) oraz peryndopryl z argininą (5 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u samic ciężarnych (zmniejszenie przyjmowania pokarmu, redukcja masy ciała), zwiększoną resorpcję płodów oraz opóźnienie rozwoju potomstwa. Badania toksyczności przewlekłej peryndoprylu wskazały na odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, brak mutagenności oraz brak działania embriotoksycznego i teratogennego. Niemniej, jako inhibitor ACE, peryndopryl może powodować opóźnienie rozwoju płodu, prowadzące do śmierci płodu, wad rozwojowych (w tym uszkodzeń nerek) oraz zwiększonej śmiertelności przed- i pourodzeniowej u zwierząt doświadczalnych.
badania toksykologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, bisoprolol fumaran, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, inhibitor ACE, lek beta-adrenolityczny, peryndopryl z argininą, Prestilol, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Makrogol 3350 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące makrogolu 3350, głównego składnika preparatu AuroGo, wskazują na jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie wykazały istotnego działania toksycznego ogólnoustrojowego. W badaniach teratologicznych na szczurach, przy dawkach 66-krotnie (przewlekłe zaparcia) oraz 25-krotnie (zaklinowanie stolca) przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi, nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego. Długoterminowe badania toksyczności i karcynogenności na zwierzętach laboratoryjnych potwierdziły brak działania rakotwórczego oraz bezpieczeństwo stosowania makrogolu 3350 w zalecanych dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Aramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl wywołuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po przewlekłym podaniu doustnym. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani rakotwórczego peryndoprylu w badaniach in vitro i in vivo, a także nie zaobserwowano działania embriotoksycznego czy teratogennego u różnych gatunków zwierząt. Niemniej, inhibitory ACE mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Nie odnotowano natomiast zaburzeń płodności u szczurów. Długoterminowa farmakoterapia peryndoprylem wydaje się bezpieczna pod względem ryzyka nowotworowego.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakoterapia długoterminowa, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, peryndopryl z argininą, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, testosteron w osoczu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Kwas dokozaheksaenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas dokozaheksaenowy (DHA), długołańcuchowy wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak estr etylowy (Omacor, 380 mg DHA) oraz emulsje lipidowe (Omegaven, 1,44-3,09 g DHA/100 ml). Standardowe badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał karcynogenny oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi. Badania na zwierzętach, w tym toksyczność rozrodcza u królików przy dawce 2 g lipidów/kg mc/dobę przez 12 dni, nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego. W przypadku preparatów takich jak Tran Hasco (30-90 mg DHA) brak jest danych przedklinicznych, co wymaga opierania się na danych klinicznych i historycznych dotyczących podobnych substancji.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksycznego wpływu, badanie toksykologiczne, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uczulające na skórę, emulsja tłuszczowa, ester etylowy, fitoestrogen, genotoksyczność, kwas dokozaheksaenowy, olej roślinny, olej rybi, olej wątłuszowy, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, triglicerydy, upośledzenie płodności, wielonienasycony kwas tłuszczowy omega-3, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hascovir Control 200 mg
Acyklowir, substancja czynna leku Hascovir Control (200 mg tabletki), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, dlatego lek powinien być przepisywany wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (króliki, szczury, myszy) nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowym podaniu, choć bardzo wysokie dawki podskórne u szczurów wywołały wady płodów, co wymaga ostrożnej interpretacji. W kontekście płodności brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu acyklowiru na kobiety, a badania in vitro i wielopokoleniowe na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na parametry nasienia męskiego ani na płodność.
acyklowir, badania niestandardowe, badanie in vitro, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, Hascovir Control, liczba plemników, model zwierzęcy, morfologia plemników, noworodek karmiony piersią, parametry nasienia, pierwszy trymestr ciąży, podanie podskórne, przenikanie do mleka kobiecego, ruchliwość plemników, stężenie w osoczu, toksyczność matczyna, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej leku Palexia, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały potencjału rakotwórczego. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz embriotoksyczne efekty, w tym opóźnienie rozwoju i zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa, dawka tolerowana, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tapentadol, test Amesa - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bilobalid, aktywny składnik wyciągów z liści Ginkgo biloba, występuje w preparatach leczniczych w stężeniach od 1,0 do 7,68 mg na tabletkę (w zależności od produktu). Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach do 500 mg/kg mc. u szczurów i 400 mg/kg mc. u psów, wykazały niski profil toksyczności, z jedynie niewielkimi objawami toksyczności u psów przy najwyższych dawkach. Dane dotyczące wpływu bilobalidu na rozrodczość są ograniczone i niejednoznaczne – nie stwierdzono jednoznacznych efektów teratogennych czy embriotoksycznych, jednak niektóre badania wskazywały na zaburzenia płodności i krwawienia z pochwy u myszy oraz zmiany rozwojowe u zarodków kurzych, co wymaga dalszej weryfikacji.
bezocze, bilobalid, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, ginkgo biloba, guz tarczycy, hipopigmentacja, krwawienie podskórne, miłorzęb japoński, mutagenność, objaw toksyczności, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Fenoterol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fenoterol, będący beta-agonistą, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej po podaniu jednorazowym, z wartościami LD50 wynoszącymi 1600-7400 mg/kg m.c. (doustnie u myszy, szczurów i królików) oraz 150-433 mg/kg m.c. u psów. Dożylne podanie fenoterolu charakteryzuje się znacznie niższymi wartościami LD50 (30-81 mg/kg m.c.). W przypadku podania wziewnego, toksyczność jest bardzo niska, bez śmiertelności przy dawkach 0,58-670 mg/kg m.c. Badania przewlekłe (do 78 tygodni) wykazały typowe dla beta-sympatykomimetyków efekty, takie jak hipokaliemia, tachykardia oraz zmniejszenie glikogenu w wątrobie. Istotne jest kardiotoksyczne działanie fenoterolu u szczurów, myszy i królików przy dawkach >1 mg/kg m.c./dobę oraz u psów przy dawkach wziewnych >0,019 mg/kg m.c./dobę, podczas gdy u małp nie stwierdzono toksyczności sercowej. Terapia skojarzona z bromkiem ipratropiowym nie wykazała synergistycznego działania toksycznego, a obserwowane działania niepożądane odpowiadały profilowi bezpieczeństwa obu substancji.
Fenoterol nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzają badania in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości u myszy i szczurów podawanie doustne w dawce 25 mg/kg m.c./dobę zwiększało ryzyko mięśniaków gładkokomórkowych macicy i krezki jajnika, co jest prawdopodobnie efektem miejscowego działania beta-adrenergicznego i nie przekłada się na ryzyko u ludzi. W zakresie wpływu na reprodukcję, fenoterol nie wpływa negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 40 mg/kg m.c./dobę, a dawki do 25 mg/kg m.c./dobę u królików i 38,5 mg/kg m.c./dobę u myszy nie wykazują działania embriotoksycznego ani teratogennego. Tokolityczne działanie fenoterolu obserwowano u szczurów przy dawce 3,5 mg/kg m.c./dobę, natomiast bardzo wysokie dawki (300 mg/kg m.c./dobę doustnie, 20 mg/kg m.c./dobę dożylnie) powodowały wzrost wad rozwojowych. Fenoterol jest dobrze tolerowany miejscowo przy różnych drogach podania, a skojarzenie z bromkiem ipratropiowym nie zwiększa toksyczności ostrej.
beta-adrenergiczny, beta-sympatykomimetyk, bromek ipratropiowy, bromowodorek fenoterolu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie tokolityczne, genotoksyczność, hipokaliemia, kardiotoksyczność, LD50, mięśniak gładkokomórkowy, przerost mięśnia sercowego, skurcz macicy, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Actilyse 50 50 mg
W kontekście stosowania alteplazy (Actilyse 50) u kobiet w ciąży, dostępne dane kliniczne są ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka oraz korzyści. Badania przedkliniczne wykazały możliwość opóźnienia rozwoju płodu oraz działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających te stosowane u ludzi, jednak bez dowodów na działanie teratogenne. W sytuacjach zagrożenia życia matki, decyzja o zastosowaniu alteplazy powinna uwzględniać stan kliniczny pacjentki, zaawansowanie ciąży oraz alternatywne metody leczenia, a cały proces powinien być dokładnie udokumentowany w dokumentacji medycznej. Alteplaza charakteryzuje się aktywnością w zakresie 522000–696000 j.m./mg, zgodnie z międzynarodowym standardem WHO dla t-PA.
aktywność biologiczna, alteplaza, badanie przedkliniczne, ciąża, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję czynną, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, laktacja, płodność, rekombinacja DNA, substancja czynna, świadoma zgoda, wada rozwojowa płodu, wiek reprodukcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soledum forte 200 mg
Preparat Soledum forte zawierający 1,8-cyneol w dawce 200 mg wykazał korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów LD50 po podaniu doustnym wyniosła 2480 mg/kg masy ciała, a objawy zatrucia obejmowały zanikanie czynności życiowych i śpiączkę, bez późnych zgonów. W badaniach subchronicznych (4 tygodnie, dawka 1200 mg/kg/dobę) u szczurów i myszy nie stwierdzono uszkodzeń narządów ani kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w krótkim okresie. Testy bakteryjne nie wykazały potencjału mutagennego, a krótkoterminowe badania karcynogenności dały wynik negatywny, choć brak jest danych długoterminowych dotyczących rakotwórczości.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cartexan 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne siarczanu chondroityny, substancji czynnej Cartexan 400 mg, wykazały brak istotnych efektów toksycznych przy jednorazowym podaniu wysokich dawek (toksyczność ostra), jak również przy powtarzanym podawaniu w okresie kilku tygodni (toksyczność podostra) oraz podczas długotrwałej ekspozycji (toksyczność przewlekła). Analizy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały zdolności do indukowania mutacji genowych ani uszkodzeń chromosomowych, co potwierdza bezpieczeństwo materiału genetycznego komórek. Dodatkowo, badania kancerogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów po ekspozycji na siarczan chondroityny.
badanie toksykologiczne, Cartexan, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, siarczan chondroityny, toksyczność długotrwała, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomowe, właściwości kancerogenne