działanie embriotoksyczne
Działanie embriotoksyczne to negatywny wpływ substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na rozwijający się zarodek (embrion). Zjawisko to występuje w okresie od zapłodnienia do zakończenia organogenezy, czyli w pierwszym trymestrze ciąży u ludzi.
Embriotoksyczność może prowadzić do zaburzeń rozwojowych, wad wrodzonych, opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego lub nawet obumarcia zarodka. Szczególnie niebezpieczny jest okres organogenezy (3-8 tydzień ciąży), gdy formują się podstawowe narządy i układy. Substancje embriotoksyczne mogą działać bezpośrednio na tkanki zarodka lub pośrednio poprzez zaburzenie funkcji łożyska.
W praktyce klinicznej ocena potencjału embriotoksycznego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych leków. Według klasyfikacji FDA leki dzieli się na kategorie bezpieczeństwa w ciąży (A, B, C, D, X), gdzie kategoria X oznacza udowodnione działanie embriotoksyczne. Do znanych substancji embriotoksycznych należą m.in. talidomid, niektóre leki przeciwpadaczkowe, alkohol etylowy, izotretynoina oraz wysokie dawki promieniowania jonizującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normatens 5 mg + 0,5 mg + 0,1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Normatens, zawierającego klopamid (5 mg), dihydroergokrystynę (0,5 mg) oraz rezerpinę (0,1 mg), wykazały potencjalne ryzyko teratogenne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania preparatu w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły szkodliwy wpływ na rozwój płodu. Klopamid, główny składnik ilościowy, nie wykazywał działania teratogennego ani embriotoksycznego nawet przy stężeniach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne. Brak jest natomiast szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa dihydroergokrystyny jako pojedynczego składnika, co wymaga dalszych badań.
alkaloidy sporyszu, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gruczolakowłókniak, guz pęcherzyka nasiennego, hodowla embrionalna, Normatens, nowotwór rdzenia nadnerczy, preparat złożony, przeciwwskazanie w ciąży, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Erdosteina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erdosteina wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych, co potwierdzają wysokie wartości LD50: >5000 mg/kg doustnie u myszy i szczurów oraz >3500 mg/kg dożylnie u myszy. W badaniach toksyczności podostrej nie stwierdzono patologii przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę doustnie u szczurów oraz do 100 mg/kg/dobę u psów, z wyjątkiem najwyższej dawki 400 mg/kg/dobę u psów, która wywołała niewielkie zmiany w wątrobie. Długoterminowe badania (26 tygodni) potwierdziły bezpieczeństwo erdosteiny przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów, bez toksycznych objawów i uszkodzeń narządów kluczowych, takich jak płuca, wątroba, serce czy nerki. Przy ekstremalnie wysokich dawkach obserwowano jedynie odwracalne objawy ze strony OUN, takie jak uspokojenie, hipotermia i odrętwienie. Tolerancja miejscowa była oceniona jako dobra.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, erdosteina, karcynogen, mutacja genowa, mutacja punktowa, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna aminokwasu, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rekombinacja mitotyczna, struktura cząsteczkowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność długookresowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tisercin 25 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące lewomepromazyny (Tisercin, 25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wskazują na brak działania teratogennego w badaniach na modelach zwierzęcych, co jest istotne w kontekście potencjalnego stosowania u kobiet w ciąży. Jednakże, informacje dotyczące embriotoksyczności są ograniczone, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania leku w okresie ciąży. W badaniach na szczurach wykazano negatywny wpływ wysokich dawek lewomepromazyny na płodność, co należy uwzględnić przy terapii pacjentów w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lidokainy wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików podczas organogenezy, choć u królików stwierdzono embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla matki. U szczurów ekspozycja na toksyczne dawki lidokainy w późnej ciąży i laktacji skutkowała skróconym czasem przeżycia potomstwa. Badania genotoksyczności nie potwierdziły uszkodzeń DNA przez lidokainę, natomiast jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazał potencjał genotoksyczny in vitro. W zakresie rakotwórczości, bezpośrednie badania lidokainy nie były prowadzone, ale 2,6-ksylidyna indukowała nowotwory w nozdrzach, tkance podskórnej i wątrobie szczurów narażonych od życia płodowego do końca życia. Znaczenie tych wyników dla krótkotrwałego stosowania lidokainy u ludzi pozostaje niejasne i wymaga ostrożnej interpretacji.
6-dimetyloanilina, 6-ksylidyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakokinetyka, laktacja, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, stosowanie krótkoterminowe, tkanka podskórna, toksyczność reprodukcyjna, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tizanor 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tyzanidyny wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej oraz brak działania genotoksycznego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki do 40 mg/kg m.c./dobę) i psach (dawki do 3 mg/kg m.c./dobę) zaobserwowano objawy związane z nadmiernym pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie ruchowe, agresja, drżenie i drgawki, szczególnie przy najwyższych dawkach. U psów odnotowano również zmiany w EKG oraz przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) przy dawkach ≥1 mg/kg m.c., co sugeruje potencjalne ryzyko hepatotoksyczności, mimo braku zmian histopatologicznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zagrożenia, a badania karcynogenności na szczurach i myszach (dawki do 9 mg/kg m.c./dobę i 16 mg/kg m.c./dobę odpowiednio) potwierdziły brak działania rakotwórczego tyzanidyny.
aminotransferaza alaninowa, badanie cytogenetyczne, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, potencjał genotoksyczny, rozluźnienie mięśni, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tyzanidyna, zmiany EKG - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zinnat 500 mg
Przedkliniczne badania cefuroksymu aksetylu, substancji czynnej leku Zinnat, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Testy farmakologii bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy czy ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie cefuroksymu w badaniach na zwierzętach nie spowodowało toksyczności, co potwierdziły analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro i aberracje chromosomowe in vivo, nie wykazały potencjału genotoksycznego, eliminując ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej nie wykazały wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy drugiej generacji, badania hematologiczne, badania histopatologiczne, badanie karcinogenności, badanie laboratoryjne moczu, cefuroksym aksetyl, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, gamma-glutamylotranspeptydaza, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał rakotwórczy, test genotoksyczności, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zakażenie bakteryjne, Zinnat - Leksykon substancji czynnych
Lewomentol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewomentol wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej, co potwierdzają badania przedkliniczne na zwierzętach i in vitro. Jednakże, przy wielokrotnym podaniu doustnym w wysokich dawkach (200, 400, 800 mg/kg mc./dobę przez 28 dni u szczurów) obserwowano hepatotoksyczność manifestującą się zwiększeniem masy wątroby oraz wakuolizacją hepatocytów, prawdopodobnie związaną z indukcją enzymów wątrobowych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń chromosomów, a dane epidemiologiczne nie potwierdzają działania rakotwórczego lewomentolu. Ponadto, nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, co potwierdzają badania dla produktów Neo-angin szałwia i Neo-angin wiśnia. Niemniej jednak, brak jest pełnych danych dotyczących wpływu na reprodukcję i przebieg ciąży u zwierząt dla niektórych preparatów, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tym zakresie.
badanie in vitro, badanie in vivo, białkomocz, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność lewomentolu, indukcja enzymów wątrobowych, methemoglobina, powiększenie wątroby, rak przełyku, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie wątroby, wakuolizacja hepatocytów, zahamowanie czynności tarczycy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil kaszel 30 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Envil kaszel, wykazały bardzo niski wskaźnik toksyczności po doustnym podaniu. W badaniach na myszach (150 mg/kg), szczurach (50 mg/kg), królikach (40 mg/kg) oraz psach (50 mg/kg) nie zaobserwowano objawów niepożądanych, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Ambroksol nie wykazuje działania toksycznego na konkretne narządy, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto, badania nad wpływem na rozrodczość i rozwój płodu nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików, a także braku wpływu na płodność szczurów przy dawkach do 500 mg/kg.
ambroksol chlorowodorek, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Envil kaszel, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, substancja czynna leku, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lidocaini hydrochloridum Noridem 20 mg/ml
Dane niekliniczne dotyczące lidokainy chlorowodorku wskazują, że ostra toksyczność leku manifestuje się głównie objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), w tym drgawkami, które mogą prowadzić do śmierci. U ludzi toksyczne stężenia lidokainy wynoszą 5–10 mcg/l, przy których obserwuje się objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i OUN. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego samej lidokainy, jednak jej metabolit 2,6-ksylidyna wykazuje potencjał mutagenny w wysokich, toksycznych dawkach in vitro. W badaniach na szczurach wykazano również rakotwórczy potencjał 2,6-ksylidyny, objawiający się powstawaniem guzów jamy nosowej, co jednak nie przekłada się na ryzyko u ludzi przy krótkotrwałym stosowaniu leku zgodnie z zaleceniami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – APAP migrena 250 mg + 250 mg + 65 mg
Produkt leczniczy APAP migrena zawiera paracetamol (250 mg), kwas acetylosalicylowy (250 mg) oraz kofeinę (65 mg). Dane przedkliniczne wskazują, że kwas acetylosalicylowy nie wykazuje ogólnej toksyczności narządowej, jednak przy wysokich dawkach obserwuje się uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz nerek. Kwas acetylosalicylowy nie wykazuje działania mutagennego ani kancerogennego, jednak w dawkach toksycznych dla matki u zwierząt stwierdzono działanie teratogenne, obejmujące deformacje serca, mięśni oraz zaburzenia linii środkowej ciała, a także embriotoksyczność i fetotoksyczność. Paracetamol w dawkach terapeutycznych nie wykazuje istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego, jednak przedawkowanie może prowadzić do ciężkiej hepatotoksyczności. Brakuje pełnych danych dotyczących wpływu paracetamolu na rozród i rozwój potomstwa zgodnie z aktualnymi standardami. Kofeina nie wykazuje ryzyka mutagennego ani onkogennego, lecz bardzo wysokie dawki w badaniach na zwierzętach wiązały się ze wzrostem wad wrodzonych.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, dawka terapeutyczna, deformacja serca, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne i kancerogenne, ekspozycja na salicylany, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kofeina, kwas acetylosalicylowy, nerka, paracetamol, ryzyko teratogenne, salicylan, uszkodzenie błony śluzowej, wada wrodzona, właściwość teratogenna, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esberitox N –
Produkt leczniczy Esberitox N wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych. Jednorazowe podanie doustne w dawce do 5000 mg/kg mc. u myszy nie wywołało objawów toksycznych, a długotrwałe podawanie szczurzym dawkach 5000 mg/kg mc. przez 3 i 6 miesięcy nie skutkowało istotnymi zmianami klinicznymi, hematologicznymi ani histopatologicznymi. Testy mutagenności, w tym test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego nawet przy dawkach do 5000 mg/kg mc. Brak danych dotyczących karcynogenności rekompensowany jest danymi toksykologicznymi i wieloletnim doświadczeniem klinicznym bez sygnałów karcynogennych.
aberracja chromosomowa, badanie histologiczne, Baptisia tinctoria, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, echinacea purpurea, ekstrakt roślinny, test Amesa, Thuja occidentalis, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Palexia 100 mg
Stosowanie tapentadolu (Palexia) u kobiet w ciąży jest obarczone ograniczonymi danymi klinicznymi, co utrudnia pełną ocenę bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano opóźnienie rozwoju embrionalnego oraz działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny, związane z aktywnością agonistyczną receptorów opioidowych μ. Długotrwałe stosowanie opioidów w ciąży może prowadzić do zespołu odstawiennego u noworodka, stanowiącego zagrożenie życia, co wymaga dostępności odpowiedniej odtrutki w placówkach leczniczych. Ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodków, tapentadolu nie zaleca się stosować podczas porodu ani bezpośrednio przed nim, a noworodki powinny być monitorowane pod kątem objawów toksycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Teva 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały ocenę toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała efektów toksycznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Nie zaobserwowano zaburzeń płodności u samców i samic szczurów. Długoterminowe podawanie tadalafilu psom w dawkach ≥25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy skutkowało zmianami histopatologicznymi w postaci zaniku nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszeniem spermatogenezy, przy ekspozycji systemowej 3-18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 20 mg.
AUC, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowy i płodowy, stężenie leku we krwi, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie chromosomów, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiany histopatologiczne, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Paclitaxel Kabi 6 mg/ml
Paclitaxel Kabi, koncentrat do infuzji o stężeniu 6 mg/ml, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Najważniejszym z nich jest nadwrażliwość na paklitaksel lub na substancję pomocniczą – makrogologlicerolu rycynooleinian (530 mg/ml), który może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne. Preparat zawiera również etanol bezwodny w ilości 393 mg/ml (49,7% [v/v]), co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnieniem od alkoholu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także neutropenia: liczba neutrofili poniżej 1500/mm³ u większości pacjentów oraz poniżej 1000/mm³ u chorych z mięsakiem Kaposi’ego. W przypadku tej ostatniej grupy przeciwwskazaniem są również ciężkie, niepoddające się leczeniu zakażenia oraz okres karmienia piersią, który wymaga przerwania przed terapią ze względu na toksyczność leku dla niemowląt.
czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie teratogenne, etanol bezwodny, G-CSF, gorączka neutropeniczna, karmienie piersią, makrogologlicerolu rycynooleinian, mięsak Kaposiego, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, paklitaksel, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, układ krwiotwórczy, upośledzenie szpiku kostnego, zakażenie oporne na leczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tibumoca (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tibumoca, zawierającego azelastynę chlorowodorek (137 µg) i flutykazon propionian (50 µg) na dawkę donosową, wykazały, że flutykazon propionian wywołuje efekty typowe dla glikokortykosteroidów związane z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak ekspozycja ogólnoustrojowa przy zalecanych dawkach donosowych jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i karcynogenności flutykazonu nie wykazały potencjału genotoksycznego ani zwiększonego ryzyka nowotworów w długoterminowych badaniach na myszach i szczurach. Potencjał teratogenny flutykazonu, obejmujący wady rozwojowe takie jak rozszczep podniebienia i zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego, jest minimalny przy stosowaniu donosowym w zalecanych dawkach ze względu na niską ekspozycję systemową.
aerozol do nosa, azelastyny chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Iwabradyna, stosowana w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz niewydolności serca, dostępna jest w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 7,5 mg. Lek ten jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz udokumentowane działanie embriotoksyczne i teratogenne w badaniach na modelach zwierzęcych. Przed rozpoczęciem terapii iwabradyną u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykluczenie ciąży oraz wdrożenie skutecznej antykoncepcji, aby zapobiec potencjalnemu ryzyku dla płodu. W przypadku planowania ciąży lub nieplanowanego zajścia w ciążę podczas leczenia, lek należy natychmiast odstawić i rozważyć konsultację specjalistyczną.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, ciąża, dławica piersiowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ginekolog-położnik, iwabradyna, kardiolog, karmienie piersią, laktacja, metody antykoncepcyjne, modele zwierzęce, niewydolność serca, płodność, przenikanie do mleka, tabletki powlekane, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Witamina PP – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Witamina PP (nikotynamid) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak Vitaminum B compositum (40 mg witaminy PP na tabletkę drażowaną), Multi-Sanostol (10 mg w 10 ml syropu) oraz Sylimarol Vita (10 mg w kapsułce). Badania przedkliniczne przeprowadzone dla Vitaminum B compositum nie wykazały toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, kancerogenności ani działań embriotoksycznych czy teratogennych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W charakterystyce tego produktu potwierdzono brak szczególnych zagrożeń dla pacjentów, co świadczy o ustalonym i bezpiecznym profilu farmakologicznym witaminy PP w dawkach terapeutycznych.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Multi-Sanostol, nikotynamid, profil bezpieczeństwa, Sylimarol Vita, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, Vitaminum B compositum, witamina PP, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Crealb 40 g/l 40 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem preparatu Crealb 40 g/l, jest naturalnym białkiem osocza o istotnej roli w utrzymaniu ciśnienia onkotycznego oraz transporcie substancji w organizmie. Pomimo braku kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Crealb 40 g/l u kobiet w ciąży, dostępne dane kliniczne oraz wieloletnie doświadczenie wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu ani adaptację noworodka. Warto podkreślić, że preparat zawiera 140 mmol/l sodu (3,2 g/l), co przekłada się na 320 mg sodu w fiolce 100 ml, 800 mg w fiolce 250 ml oraz 1280 mg w fiolce 400 ml, co jest istotne w kontekście pacjentek karmiących wymagających diety niskosodowej.
adaptacja pourodzeniowa, albumina ludzka, białko osocza krwi, ciąża, ciśnienie onkotyczne, Crealb, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, mleko matki, model zwierzęcy, proces okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, zaburzenie reprodukcji, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Flumazenil – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Flumazenil, antagonista receptorów benzodiazepinowych dostępny w stężeniu 0,1 mg/ml (preparaty Flumazenil B.Braun, Kabi, Pharmaselect), jest stosowany głównie w leczeniu przedawkowania benzodiazepin oraz odwracaniu sedacji. Dane kliniczne dotyczące jego stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny bilansu korzyści i ryzyka. Badania na zwierzętach nie wykazały działania embriotoksycznego, teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak brak jest jednoznacznych danych u ludzi. W sytuacjach nagłych, zagrażających życiu, zastosowanie flumazenilu u ciężarnych nie jest przeciwwskazane, gdyż korzyści dla matki mogą przeważać potencjalne ryzyko dla płodu.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, badanie kliniczne, benzodiazepina, bilans korzyści i ryzyka, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja niemowlęcia, flumazenil, karmienie piersią, model zwierzęcy, przedawkowanie benzodiazepin, przenikanie leku do mleka, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Capparis spinosa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja aktywna Capparis spinosa, obecna w preparacie Liv.52 w postaci kory (65 mg/tabletkę), wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej oraz brak działań niepożądanych w badaniach toksyczności przewlekłej. W badaniach na szczurach i królikach dawki jednorazowe sięgały 5000 mg/kg masy ciała bez osiągnięcia dawki śmiertelnej, a długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Ponadto, preparat nie wykazywał działania embriotoksycznego ani teratogennego w badaniach na szczurach, co potwierdza jego bezpieczeństwo w okresie ciąży i laktacji.
badania farmakologiczne, badanie rakotwórczości, Capparis spinosa, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kapar ciernisty, kora kapara ciernistego, mutagenność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność ciążowa, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon substancji czynnych
Cisplatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cisplatyna wykazuje szeroki profil toksyczności potwierdzony badaniami przedklinicznymi, obejmującymi nefrotoksyczność, mielosupresję, toksyczność żołądkowo-jelitową oraz ototoksyczność, a także neurotoksyczność i immunosupresję u zwierząt. Efekty te pojawiają się przy ekspozycji zbliżonej do stosowanej klinicznie. Substancja wykazuje silne działanie mutagenne i genotoksyczne, co potwierdzają testy in vitro i in vivo, a także badania rakotwórczości na myszach i szczurach, gdzie obserwowano rozwój chłoniaków, gruczolakoraków, włókniakomięsaków oraz białaczki. Cisplatyna ma również udokumentowany potencjał teratogenny i embriotoksyczny, powodując wady rozwojowe i apoptozę pęcherzyków jajnikowych oraz uszkodzenia jąder i spermatogenezy, co może prowadzić do nieodwracalnej niepłodności u obu płci.
apoptoza, azoospermia, badanie in vitro, badanie in vivo, białaczka, brak plemników, chłoniak grasicy, cisplatyna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja kliniczna, gruczolak płuc, gruczolakorak sutka, immunosupresja, mielosupresja, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, potencjał genotoksyczny, spermatogonia, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, układ rozrodczy, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie narządu słuchu, wada rozwojowa, włókniakomięsak, włókniakomięsak nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Envil kaszel junior 15 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksyczności ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Envil kaszel junior, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano objawów niepożądanych po podaniu doustnym dawek do 150 mg/kg u myszy, 50 mg/kg u szczurów, 40 mg/kg u królików oraz 50 mg/kg u psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, nie stwierdzono toksyczności narządowej ani działania mutagennego. Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg u szczurów i 200 mg/kg u królików oraz brak wpływu na płodność przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów. W okresie okołoporodowym i postnatalnym nie zaobserwowano działań niepożądanych u potomstwa przy dawce 50 mg/kg, natomiast dawka 500 mg/kg wiązała się z niewielkim działaniem toksycznym manifestującym się wolniejszym przyrostem masy ciała.
ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Envil kaszel junior, margines bezpieczeństwa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, wpływ na płodność, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coffecorn mite 500 mcg + 25 mg
Produkt leczniczy Coffecorn mite zawiera ergotaminę winianu (500 µg) oraz kofeinę bezwodną (25 mg). Dane przedkliniczne wskazują na zróżnicowaną toksyczność ostrej dawki (LD50) ergotaminy w zależności od gatunku: myszy (p.o.) 2500 mg/kg, szczury (p.o.) >2000 mg/kg, króliki (p.o.) >1000 mg/kg, natomiast kofeina wykazuje LD50 u królików (s.c.) >265 mg/kg. Obie substancje wykazują działanie embriotoksyczne, prowadząc do niedotlenienia płodów oraz zwiększonej śmiertelności wewnątrzmacicznej. Epidemiologiczne dane potwierdzają ryzyko wad wrodzonych u noworodków matek stosujących preparaty zawierające ergotaminę i kofeinę przed 20 tygodniem ciąży.
aberracja chromosomowa, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie obkurczające, kofeina bezwodna, mięsień macicy, mięśniówka gładka, naczynie krwionośne, niedotlenienie płodu, obumieranie płodu, poronienie, potencjał mutagenny, śmiertelność płodu, toksyczność ostra, wada wrodzona, winian ergotaminy, zaburzenie przepływu łożyskowego, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Norprolac 75 mcg
Chinagolid, substancja czynna preparatu Norprolac, wykazuje niską toksyczność ostrą z LD50 powyżej 357 mg/kg u myszy, >500 mg/kg u szczurów oraz >150 mg/kg u królików. W badaniach toksyczności przewlekłej u samic szczurów zaobserwowano zmniejszenie stężenia cholesterolu oraz zmiany w układzie rozrodczym, takie jak powiększenie jajników, wodomacicze i zapalenie błony śluzowej macicy, które były odwracalne i związane z hamowaniem prolaktyny. Warto podkreślić, że mechanizm ten nie ma bezpośredniego przełożenia na ludzi, gdyż prolaktyna nie uczestniczy u nich w luteolizie. Chinagolid nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, cholesterol, ciałko żółte, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen, hormon luteinizujący, luteoliza, powiększenie jajników, progesteron, prolaktyna, rozwój płodu, toksyczność ostra i przewlekła, wodomacicze, wpływ na rozrodczość, zapalenie błony śluzowej macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Staveran 80 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa werapamilu, substancji czynnej leku Staveran, obejmowały ocenę toksyczności przewlekłej, działania teratogennego, genotoksycznego oraz rakotwórczego. W badaniach na szczurach i psach rasy Beagle stosowano dawki od 10 mg/kg do 85 mg/kg masy ciała, wykazując dobrą tolerancję leku. Objawy toksyczności, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, pojawiły się jedynie przy dawkach toksycznych ≥60 mg/kg u psów. Zaobserwowano również odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenności na królikach (5-15 mg/kg) i szczurach (15-60 mg/kg) nie wykazały działania teratogennego, choć dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg indukowały embriotoksyczność, zwiększając resorpcję płodów. U szczurów dawka 6-krotnie wyższa od ludzkiej (60 mg/kg) powodowała letalność zarodka i opóźnienie rozwoju płodu, prawdopodobnie związane z niedociśnieniem i zmniejszonym przyrostem masy ciała samic. Brak jest odpowiednich badań u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, bradykardia, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indukcja siostrzanych chromatyd, komórka embrionalna, letalność zarodkowa, limfocyt ludzki, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie rozwoju płodu, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodu, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dentocaine (40 mg + 0,01 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Dentocaine, zawierającego 40 mg/ml artykainy chlorowodorku oraz 10 µg/ml adrenaliny, wykazały brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Analizy obejmowały toksyczność przewlekłą, wpływ na rozród oraz potencjał genotoksyczny. W dawkach supraterapeutycznych artykaina wykazuje działanie kardiodepresyjne i rozszerzające naczynia krwionośne, natomiast adrenalina działa sympatykomimetycznie. Toksyczność po podaniu podskórnym ujawniono u szczurów od 50 mg/kg mc./dobę i u psów od 80 mg/kg mc./dobę po 4 tygodniach, jednakże wyniki te mają ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na jednorazowy sposób stosowania preparatu.
artykaina chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, dawka supraterapeutyczna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie sympatykomimetyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lamisil 125 mg
Aktualne dane kliniczne nie wskazują na konieczność wprowadzania specjalnych zaleceń dotyczących stosowania terbinafiny (Lamisil 125 mg, 250 mg tabletki) u kobiet w wieku rozrodczym, w tym braku specyficznych rekomendacji dotyczących antykoncepcji czy planowania ciąży. W przypadku kobiet ciężarnych, brak jest dobrze kontrolowanych badań klinicznych, jednak dane z dużego, obserwacyjnego badania kohortowego obejmującego 1 650 649 ciąż (Dania, 1997-2016) nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka poważnych wad wrodzonych (iloraz szans 1,01; 95% CI 0,63-1,62) ani poronień samoistnych (współczynnik hazardu 1,06; 95% CI 0,86-1,32) po ekspozycji na doustną terbinafinę. Badania na zwierzętach potwierdzają brak teratogenności i embriotoksyczności przy dawkach do 12- i 23-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD) obliczanej na podstawie powierzchni ciała.
badanie kohortowe, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, iloraz szans, Lamisil, organogeneza, poronienie samoistne, powierzchnia ciała, propensity score matching, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, stężenie leku, stosunek korzyści do ryzyka, terbinafina, wada wrodzona, współczynnik hazardu - Leksykon substancji czynnych
Cyklopiroks – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyklopiroks, stosowany miejscowo w różnych formach farmaceutycznych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla myszy wynosi 238 mg/kg (doustnie) i 1321 mg/kg (dootrzewnowo), a dla szczurów odpowiednio 2100-3200 mg/kg i 663 mg/kg. Długotrwałe podawanie doustne dawki do 10 mg/kg masy ciała na dobę u szczurów i psów nie wywoływało działań niepożądanych, natomiast dawka 30 mg/kg m.c./dobę wiązała się z patologią mięśnia sercowego i wątroby. Miejscowa aplikacja cyklopiroksu z olaminą (1% roztwór) była dobrze tolerowana u królików i świnek morskich, bez istotnych zmian histopatologicznych nawet przy długotrwałym stosowaniu do 90 dni. Testy genotoksyczności i mutagenności nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości na myszach potwierdziły brak właściwości kancerogennych przy stosowaniu miejscowym przez okres do 50 tygodni.
badania farmakokinetyczne, badania teratogenności, badanie histopatologiczne, cyklopiroks z olaminą, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwgrzybicze, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, LD50, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, pochodna chitozanu, podrażnienie, profil toksykologiczny, przenikanie przez łożysko, rakotwórczość, stężenie leku w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja dopochwowa, tolerancja miejscowa, zaburzenia płodności, zmiany patologiczne wątroby, zniekształcenia płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Grofibrat S 160 mg
Produkt leczniczy Grofibrat S zawierający fenofibrat mikronizowany (160 mg, tabletki powlekane) wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza tych planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa fenofibratu w ciąży są niewystarczające, a badania na modelach zwierzęcych wykazały działanie embriotoksyczne przy dawkach toksycznych dla matki, mimo braku teratogenności. Stosowanie leku w ciąży powinno być rozważane jedynie po dokładnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki oraz potencjalne zagrożenia dla płodu. W okresie laktacji brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania fenofibratu do mleka kobiecego, dlatego lek nie powinien być stosowany u kobiet karmiących piersią, a decyzja o leczeniu powinna uwzględniać konieczność wyboru między kontynuacją karmienia a terapią preparatem Grofibrat S.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acard 150 mg 150 mg
Kwas acetylosalicylowy, substancja czynna leku Acard 150 mg, nie wykazuje działania rakotwórczego ani mutagennego w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo. Testy genotoksyczności potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego, co eliminuje ryzyko mutacji związanych z jego stosowaniem w dawkach terapeutycznych. Jednakże, badania na modelach zwierzęcych wykazały istotne działanie teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, a także zaburzenia neurobehawioralne u potomstwa, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu i układu nerwowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, błona śluzowa macicy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, kwas acetylosalicylowy, model zwierzęcy, obniżenie płodności, rozwój układu nerwowego, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, wpływ na rozród, zaburzenie neurobehawioralne, zaburzenie zagnieżdżenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicebrol 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności winpocetyny, substancji czynnej leku Vicebrol, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na myszach, szczurach i psach. Doustna dawka LD50 u psów nie została ustalona ze względu na nietolerancję dawek powyżej 400 mg/kg m.c., objawiającą się wymiotami. W badaniach podostrych, dożylne podawanie winpocetyny w dawkach do 8 mg/kg u szczurów i do 5 mg/kg u psów przez 14-28 dni nie wywołało toksyczności, natomiast wyższe dawki indukowały objawy takie jak ślinienie, tachykardia i przyspieszony oddech. Doustne podawanie szczurzym dawkom do 25 mg/kg przez 28 dni nie powodowało objawów toksycznych. W badaniach przewlekłych, przy dawkach do 100 mg/kg doustnie przez 6 miesięcy u szczurów oraz do 45 mg/kg u psów, nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych, choć u psów pojawiły się objawy niepożądane, takie jak obniżony apetyt i wymioty. Dożylne podawanie powyżej 5 mg/kg przez 90 dni u psów wiązało się z objawami neurologicznymi i kardiopulmonalnymi, bez potwierdzenia zmian laboratoryjnych i histologicznych.
brak łaknienia, dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne układowe, krwawienie łożyskowe, płodność, podanie dożylne, poronienie, ślinotok, tachykardia, tachypnoe, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, winpocetyna, wymioty, zaburzenia krążenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detreomycyna 2% 20 mg/g
Wyniki badań przedklinicznych preparatu Detreomycyna 2% (20 mg/g chloramfenikolu) potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa przy miejscowej aplikacji. Standardowe testy farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów. Stężenia chloramfenikolu w surowicy po aplikacji miejscowej są co najmniej 100-krotnie niższe niż te, które mogą wywołać ogólnoustrojowe działania niepożądane. Dodatkowo, dożylne podanie chloramfenikolu myszom nie ujawniło kardiotoksyczności, neurotoksyczności ani nefrotoksyczności, co wskazuje na niski potencjał uszkodzeń narządowych przy ekspozycji ogólnoustrojowej. Badania in vitro wykazały cytotoksyczność jedynie u trzech metabolitów chloramfenikolu (nitrozochloramfenikol, dehydrochloramfenikol, NAP-chloramfenikol) w stężeniach od 2×10⁻⁶ do 2×10⁻³ mol/l, podczas gdy sam chloramfenikol i inne metabolity nie wykazywały takiego działania.
anemia aplastyczna, apoptoza, badanie farmakokinetyczne, chloramfenikol, cytotoksyczność, dehydrochloramfenikol, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glukuronian chloramfenikolu, kardiotoksyczność, komórki macierzyste szpiku kostnego, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, nitrozochloramfenikol, wbudowywanie tymidyny, worek spojówkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ivares 5 mg
Iwabradyna, dostępna w dawkach 5 mg i 7,5 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazana w okresie ciąży i laktacji ze względu na działanie embriotoksyczne i teratogenne potwierdzone w badaniach na zwierzętach oraz przenikanie leku do mleka matki. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały czas terapii, aby zapobiec ekspozycji płodu na potencjalnie szkodliwe działanie iwabradyny. W przypadku planowania ciąży lub podejrzenia jej wystąpienia, leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne metody terapeutyczne. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa iwabradyny u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, co podkreśla konieczność indywidualnego podejścia i szczegółowego omówienia ryzyka z pacjentką.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, Ivares, iwabradyna, karmienie piersią, płodność, przenikanie do mleka matki, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, zapobieganie ciąży, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g
Produkt leczniczy Dihydroergotaminum Filofarm, zawierający 2 mg/g dihydroergotaminy mezylanu w roztworze doustnym, jest całkowicie przeciwwskazany w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Pomimo braku jednoznacznych dowodów na teratogenność w dawkach terapeutycznych, istnieją uzasadnione obawy dotyczące działania embriotoksycznego i potencjalnego mutagennego tej substancji. Badania na zwierzętach są niewystarczające, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Dihydroergotamina przenika do mleka matki i może wywoływać u dzieci karmionych piersią efekty naczynioskurczowe oraz wpływać na ośrodkowy układ nerwowy, co stanowi istotne ryzyko dla noworodków. W związku z tym, pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii, a kobiety planujące ciążę muszą odstawić lek przed poczęciem.
alkohol etylowy, dihydroergotamina, dihydroergotamina mezylan, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt naczynioskurczowy, glicerol, laktacja, metoda antykoncepcji, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna ergotaminy, przenikanie do mleka matki, roztwór doustny, substancja pomocnicza - Leksykon substancji czynnych
Cassia occidentalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Liv.52 zawierającego Cassia occidentalis (16 mg/tabletkę) wykazały brak toksyczności ostrej przy dawkach do 5000 mg/kg mc. u szczurów i królików, co uniemożliwiło określenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie (9 miesięcy) w dawkach 1000-3000 mg/kg mc. nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne u szczurów w okresie ciąży i laktacji nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania w kontekście rozrodu i rozwoju potomstwa.
cassia occidentalis, dawkowanie leku, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność w ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegafortan 0,8 mg/ml
Bromoheksyna, będąca substancją czynną leku Flegafortan (0,8 mg/ml syrop), została poddana wszechstronnym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo pod kątem działania teratogennego, wpływu na płodność oraz potencjału mutagennego i kancerogennego. Badania wykazały brak działania teratogennego oraz toksycznego wpływu na płodność u zwierząt laboratoryjnych. Wyjątkowo, przy ekstremalnie wysokich dawkach rzędu 500 mg/kg masy ciała (około 650-krotnie wyższych niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi), u królików zaobserwowano działanie embriotoksyczne oraz opóźnienie rozwoju płodu, co jednak nie ma zastosowania w standardowej terapii. Testy mutagenne, w tym test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo u myszy, dały wyniki negatywne, wskazując na brak potencjału mutagennego bromoheksyny.
W kontekście kancerogenności, długoterminowe badania na szczurach nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów w porównaniu z grupą kontrolną, co potwierdza brak działania rakotwórczego. Zebrane dane przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa bromoheksyny w dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi, bez istotnego ryzyka teratogenności, mutagenności, kancerogenności czy negatywnego wpływu na płodność. Obserwowane efekty embriotoksyczne i opóźnienie rozwoju płodu pojawiły się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki kliniczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania leku Flegafortan.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bromoheksyna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Flegafortan, lek mukolityczny, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinpoven 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winpocetyny obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy). Toksyczność ostra po podaniu doustnym u psów nie pozwoliła na ustalenie LD50 z powodu wymiotów przy dawkach >400 mg/kg mc. W toksyczności podostrej szczury tolerowały dożylne dawki do 8 mg/kg mc. przez 14 dni, a psy do 5 mg/kg mc. przez 28 dni bez objawów toksycznych. Doustnie szczury tolerowały dawki do 25 mg/kg mc. przez 28 dni. W badaniach przewlekłych (do 1 roku i dłużej) nie stwierdzono patologicznych zmian klinicznych ani laboratoryjnych przy dawkach do 100 mg/kg mc. doustnie u szczurów, natomiast u psów dawki >45 mg/kg mc. doustnie wywoływały obniżone łaknienie i wymioty, a dożylne >5 mg/kg mc. przez 90 dni powodowały objawy neurologiczne i kardiodepresyjne bez zmian histopatologicznych.
drgawki, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, krwawienie łożyskowe, LD50, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, tachykardia, tachypnoe, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, winpocetyna, wzmożone ślinienie - Leksykon substancji czynnych
Worykonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Worykonazol wykazuje hepatotoksyczność przy ekspozycjach w osoczu odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi, co jest zgodne z profilem innych azoli. Badania przedkliniczne nie wykazały istotnych efektów genotoksycznych ani rakotwórczych, jednak substancja wykazuje działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycjach porównywalnych do ludzkich dawek terapeutycznych. Dodatkowo, u szczurów zaobserwowano wydłużenie czasu ciąży i porodu oraz dystocję, co prowadziło do zwiększonej śmiertelności matek i obniżonego przeżycia potomstwa, przy ekspozycjach niższych niż terapeutyczne. Wpływ na płodność u samców i samic szczurów nie został potwierdzony, a mechanizm zaburzeń porodowych może być związany z obniżeniem stężenia estradiolu, co jest charakterystyczne dla leków z grupy azoli.
aktywacja makrofagów, badanie przedkliniczne, czynnik mutagenny, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, sulfobutylobetadeks, toksyczność po wielokrotnym podaniu, wakuolizacja nabłonka, worykonazol, wydłużenie ciąży, zmiany w nadnerczach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cipronex 0,3% 3 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny zawartej w preparacie Cipronex 0,3% (3 mg/ml) wykazały, że doustne podanie leku może indukować artropatię u niedojrzałych zwierząt laboratoryjnych, co jest zgodne z profilem innych chinolonów. Jednakże, miejscowe stosowanie kropli do oczu u niedojrzałych psów rasy beagle przez okres jednego miesiąca nie wykazało uszkodzeń stawów ani innych negatywnych efektów na układ mięśniowo-szkieletowy. Dodatkowo, badania kliniczne i radiologiczne u 634 dzieci leczonych doustnie cyprofloksacyną nie potwierdziły toksyczności szkieletowej, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w populacji pediatrycznej, zwłaszcza w kontekście miejscowego podania okulistycznego, gdzie ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna.
artropatia, badanie rozrodczości, badanie toksykologiczne, chinolon, Cipronex, cyprofloksacyna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, krople do oczu, margines bezpieczeństwa, monitorowanie kliniczne, monitorowanie radiologiczne, populacja pediatryczna, toksyczność dla samic, toksyczność układu szkieletowego, układ mięśniowo-szkieletowy, uszkodzenie płodu, uszkodzenie stawu, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Milurit 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak mutagenności substancji zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach cytogenetycznych nie stwierdzono aberracji chromosomalnych w ludzkich komórkach krwi przy stężeniach do 100 µg/ml oraz po podawaniu dawek do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy. Allopurynol nie indukuje tworzenia związków nitrozowych ani nie wpływa na transformację limfocytów, a także nie wykazuje negatywnego wpływu na DNA w żadnej fazie cyklu komórkowego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie potwierdziły działania karcynogennego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście ryzyka nowotworowego.
aberracja chromosomalna, allopurynol, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, organogeneza, potencjał teratogenny, proces nowotworowy, toksyczność matczyna, transformacja limfocytów, wada rozwojowa, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Actilyse 20 20 mg
Podczas planowania terapii alteplazą u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, konieczna jest szczegółowa ocena bilansu korzyści i ryzyka, uwzględniająca stan kliniczny pacjentki. Dane kliniczne dotyczące stosowania alteplazy w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały opóźnienie rozwoju płodu oraz potencjalne działanie embriotoksyczne, jednak bez dowodów na teratogenność. W sytuacjach zagrażających życiu matki zastosowanie leku Actilyse 20 (zawierającego 20 mg alteplazy, co odpowiada 11 600 000 j.m.) może być uzasadnione, pod warunkiem indywidualnej oceny i świadomej zgody pacjentki.