działanie embriotoksyczne
Działanie embriotoksyczne to negatywny wpływ substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na rozwijający się zarodek (embrion). Zjawisko to występuje w okresie od zapłodnienia do zakończenia organogenezy, czyli w pierwszym trymestrze ciąży u ludzi.
Embriotoksyczność może prowadzić do zaburzeń rozwojowych, wad wrodzonych, opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego lub nawet obumarcia zarodka. Szczególnie niebezpieczny jest okres organogenezy (3-8 tydzień ciąży), gdy formują się podstawowe narządy i układy. Substancje embriotoksyczne mogą działać bezpośrednio na tkanki zarodka lub pośrednio poprzez zaburzenie funkcji łożyska.
W praktyce klinicznej ocena potencjału embriotoksycznego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych leków. Według klasyfikacji FDA leki dzieli się na kategorie bezpieczeństwa w ciąży (A, B, C, D, X), gdzie kategoria X oznacza udowodnione działanie embriotoksyczne. Do znanych substancji embriotoksycznych należą m.in. talidomid, niektóre leki przeciwpadaczkowe, alkohol etylowy, izotretynoina oraz wysokie dawki promieniowania jonizującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atram 25 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne karwedylolu, substancji czynnej leku Atram, wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (75 mg/kg mc./dobę u szczurów – 38-krotność, 200 mg/kg mc./dobę u myszy – 100-krotność). Kompleksowe testy in vivo i in vitro potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach wpływu na płodność u samic szczura zaobserwowano zaburzenia reprodukcyjne przy dawkach toksycznych ≥ 200 mg/kg mc. (około 100-krotność dawki ludzkiej), obejmujące osłabioną aktywność reprodukcyjną, zmniejszoną liczbę ciałek żółtych oraz zaburzone zagnieżdżanie zarodka.
badania toksykologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, badanie teratogenności, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcje rozrodcze, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, wady rozwojowe, zaburzenia rozwojowe, zagnieżdżanie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Magnezu siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan magnezu, obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Kabiven, SmofKabiven i ich warianty, występuje w formie siedmiowodnej w stężeniach dostosowanych do objętości opakowania i potrzeb metabolicznych pacjentów. Zawartość siarczanu magnezu w tych produktach waha się od 0,26 g do 3,0 g, co odpowiada 2,1-13 mmol jonów magnezu i siarczanowych, w zależności od preparatu i jego przeznaczenia (żywienie centralne lub obwodowe). Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność, genotoksyczność oraz wpływ na reprodukcję i rozwój embrionalny, nie wykazały istotnych zagrożeń ani działania teratogennego czy embriotoksycznego. Szczególnie badania na królikach potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowy po podaniu roztworów aminokwasów zawierających siarczan magnezu.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, infuzja dożylna, jon magnezu, jon siarczanowy, martwica tkanki, niedobór magnezu, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, reakcja zapalna, siarczan magnezu, składnik elektrolitowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zdolność rozrodcza, żyła obwodowa, żywienie centralne, żywienie obwodowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Nitrendypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nitrendypiny, antagonisty kanałów wapniowych, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa zarówno dla preparatów Nitresan, jak i Nitrendypina EGIS. Konwencjonalne badania farmakologiczne po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki nie ujawniły istotnych zagrożeń dla funkcji fizjologicznych organizmu. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała efektów toksycznych w warunkach klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, u szczurów przy dawkach <10 mg/kg mc. nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, natomiast u królików obserwowano ubytki paliczków związane z farmakodynamicznym zmniejszeniem maciczno-łożyskowego przepływu krwi, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym.
aberracja chromosomowa, antagonista wapnia, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, karcynogenność, nitrendypina, potencjał genotoksyczny, przepływ maciczno-łożyskowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ kostny, właściwość mutagenna, zależność dawka-efekt - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Doreta 37,5 mg + 325 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Doreta, zawierającego 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu, wykazały brak działania teratogennego w standardowych dawkach. W badaniach na szczurach podawano dawki toksyczne produktu złożonego (50/434 mg/kg tramadolu/paracetamolu), co stanowiło 8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, i zaobserwowano embriotoksyczność oraz uszkodzenia płodu, takie jak zmniejszenie masy ciała płodu i wzrost częstości występowania nadliczbowych żeber. Niższe dawki (10/87 oraz 25/217 mg/kg) nie wykazywały toksycznego wpływu na zarodek i płód. Tramadol przenika przez łożysko, jednak nie wpływa na płodność samców i samic, a badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w dawkach terapeutycznych.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, Doreta, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, nadliczbowe żebra, paracetamol, płodność, potencjał genotoksyczny, produkt złożony, przenikanie przez łożysko, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa, toksyczny wpływ na matkę, tramadol chlorowodorek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Alliomint 300 mg
Alliomint 300 mg, zawierający 300 mg bulbus Allium sativum L. z co najmniej 0,6 mg allicyny na tabletkę, nie wykazuje działania teratogennego ani embryotoksycznego, co pozwala na jego stosowanie u kobiet w ciąży bez formalnych przeciwwskazań. Zaleca się jednak ostrożność i nadzór lekarski, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Preparat może być stosowany podczas laktacji, jednak związki siarkowe przenikają do mleka matki, co może wpływać na smak i zapach mleka oraz wywoływać niechęć niemowlęcia do ssania, co wymaga monitorowania reakcji dziecka.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ergotaminum Filofarm 1 mg
Ergotamina winian (Ergotamini tartras) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko embriotoksyczności i działania oksytocynowego, które może prowadzić do poronienia. Preparat Ergotaminum Filofarm, zawierający 1 mg ergotaminy winianu w tabletce drażowanej, jest przeciwwskazany w ciąży oraz w okresie laktacji. Długotrwałe lub wysokodawkowe stosowanie może hamować laktację, a przenikanie leku do mleka matki stwarza ryzyko działań niepożądanych u niemowląt. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o natychmiastowym zaprzestaniu stosowania leku w przypadku podejrzenia ciąży.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas askorbinowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje niski potencjał toksyczny, co potwierdzają dostępne dane przedkliniczne oraz wieloletnie doświadczenie kliniczne. Brak jest kompleksowych badań toksyczności ostrej i genotoksyczności przeprowadzonych zgodnie z aktualnymi standardami, jednak badania na zwierzętach oraz dane z preparatów złożonych, takich jak Moviprep (zawierający kwas askorbinowy i askorbinian sodu), nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych ani działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej Moviprep u szczurów nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawkach 14-krotnie przekraczających zalecaną u ludzi, natomiast u królików, gatunku szczególnie wrażliwego, zaobserwowano pośrednie efekty na rozwój płodu przy dawkach 0,7-krotnie odpowiadających maksymalnej dawce u człowieka, bez potwierdzenia działania teratogennego.
askorbinian sodu, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fenylefryny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kwas askorbinowy, monoterapia, O-β-hydroksyetylorutozyd, paracetamol, potencjał rakotwórczy, preparat złożony, ruszczyk kolczasty, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, witamina C - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia retard 250 mg
Przedkliniczne badania tapentadolu, substancji czynnej Palexia retard, nie wykazały działania genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdzają testy in vitro (m.in. test Amesa) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rakotwórczości u ludzi. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie zaburzał funkcji reprodukcyjnych u szczurów, jednak przy wysokich dawkach zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność zarodków, bez jednoznacznego ustalenia mechanizmu tego efektu. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć dawki przekraczające zakres terapeutyczny powodowały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, głównie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, związane z aktywnością agonistyczną wobec receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, ból, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na tapentadol, LOAEL, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hascovir 400 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne acyklowiru, substancji czynnej zawartej w produkcie leczniczym Hascovir (400 mg/5 ml, zawiesina doustna), wykazały brak mutagenności i rakotwórczości zarówno in vitro, jak i in vivo. Długoterminowe testy karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły właściwości rakotwórczych, co jest istotne dla bezpieczeństwa przewlekłej terapii przeciwwirusowej. Standardowe badania toksykologiczne na królikach, myszach i szczurach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach terapeutycznych, choć w badaniach niestandardowych, przy bardzo wysokich dawkach podskórnych, zaobserwowano wady płodów szczurzych, co wymaga ostrożnej interpretacji ze względu na dawki znacznie przekraczające kliniczne zastosowanie.
acyklowir, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, karcynogenność, model zwierzęcy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, terapia przeciwwirusowa, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Combigan (2 mg + 5 mg)/ml
Preparat Combigan zawiera winian brymonidyny (2 mg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml), których profil bezpieczeństwa jest dobrze udokumentowany zarówno przy podaniu miejscowym do oka, jak i ogólnoustrojowym. Badania niekliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał karcynogenny nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Specjalistyczne testy toksyczności okulistycznej potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa leku przy stosowaniu miejscowym. W badaniach na zwierzętach winian brymonidyny nie wykazał działania teratogennego, choć przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne obserwowano toksyczność reprodukcyjną, m.in. zwiększoną częstość poronień u królików (37-krotna ekspozycja) oraz zmniejszenie wzrostu pourodzeniowego u szczurów (134-krotna ekspozycja).
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, dawka dobowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt fetotoksyczny, ekspozycja systemowa, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, opóźnienie kostnienia, podanie miejscowe do oka, podanie oczne, poronienie, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, przepływ krwi przez pępowinę, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tymolol, winian brymonidyny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdosol Respiro 225 mg
Dane przedkliniczne dotyczące erdosteiny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony szerokim zakresem badań toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej. Wartości LD50 przekraczają 5000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u myszy i szczurów oraz dootrzewnowym u szczurów, a po podaniu dożylnym u myszy przekraczają 3500 mg/kg, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach podostrych nie stwierdzono zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 100 mg/kg na dobę u psów (podanie doustne przez 4 tygodnie), a jedynie przy najwyższej dawce 400 mg/kg na dobę u psów zaobserwowano niewielkie zmiany w wątrobie. W badaniach długoterminowych (26 tygodni) nie odnotowano toksyczności przy dawkach do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 200 mg/kg na dobę u psów, a wyższe dawki powodowały odwracalne zmniejszenie masy ciała i stężenia białka w osoczu, bez uszkodzenia kluczowych narządów (płuca, wątroba, serce, nerki).
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka letalna 50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, erdosteina, karcynogen, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność długotrwała, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carmustine Waymade 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karmustyny, substancji czynnej produktu Carmustine Waymade, przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały istotne działania niepożądane o potencjalnym znaczeniu klinicznym. U szczurów i królików stwierdzono działanie embriotoksyczne i teratogenne przy dawkach równoważnych stosowanym u ludzi, co wskazuje na ryzyko wad rozwojowych płodu. Ponadto, karmustyna powodowała zaburzenia płodności u samców szczura przy dawkach wyższych niż kliniczne, sugerując możliwe negatywne oddziaływanie na zdolności reprodukcyjne mężczyzn poddawanych terapii. Długoterminowe badania na gryzoniach potwierdziły potencjał rakotwórczy karmustyny przy dawkach odpowiadających dawkom terapeutycznym, co jest zgodne z profilem innych leków alkilujących i cytostatycznych.
antykoncepcja, bezpieczeństwo przedkliniczne, Carmustine Waymade, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, karmustyna, lek cytostatyczny, nowotwór wtórny, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, wpływ na płodność, zaburzenia płodności, związek alkilujący - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazole Sandoz 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy stężeniach osoczowych zbliżonych do tych u ludzi po dawkach terapeutycznych. Dodatkowo, u szczurów, myszy i psów stwierdzono minimalne zmiany w nadnerczach. Worykonazol wykazuje działanie teratogenne u szczurów oraz embriotoksyczne u królików przy ekspozycji porównywalnej do ludzkiej. Badania rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów ujawniły wydłużenie czasu trwania ciąży i porodu, dystocję, zwiększoną śmiertelność matek oraz zmniejszone przeżycie młodych w okresie okołoporodowym, nawet przy ekspozycji niższej niż terapeutyczna. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczura. Konwencjonalne testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi.
aktywacja makrofagów, azolowy lek przeciwgrzybiczny, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, estradiol, farmakologia bezpieczeństwa, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadnercze, postać dożylna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja nadwrażliwości, śmiertelność matczyna, Voriconazole Sandoz, wątroba, worykonazol - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Heviran PPH 800 mg
Stosowanie acyklowiru (Heviran PPH 800 mg) w okresie rozrodczym, ciąży oraz karmienia piersią wymaga szczegółowego omówienia z pacjentką, uwzględniając aktualne dane bezpieczeństwa. Badania postmarketingowe nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci matek stosujących acyklowir w ciąży, a badania przedkliniczne nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowych dawkach. Wysokie dawki podawane podskórnie u szczurów wywołały wady rozwojowe, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. Decyzja o terapii powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a lek stosować wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu.
acyklowir, charakterystyka farmakologiczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, Heviran, karmienie piersią, liczba plemników, morfologia plemników, osocze matki, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, ruchliwość plemników, schemat terapeutyczny, stężenie leku w mleku, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depralin ODT 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu wykazały, że pełny zestaw konwencjonalnych testów nie został przeprowadzony, jednak dane z badań łączonych z cytalopramem pozwalają na ich wzajemne odniesienie. Zarówno escytalopram, jak i cytalopram wykazywały kardiotoksyczność u szczurów, objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność korelowała z maksymalnymi stężeniami w osoczu, które były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, podczas gdy AUC było 3-4 razy wyższe dla escytalopramu i 6-7 razy dla S-enancjomeru cytalopramu. Mechanizm działania kardiotoksycznego pozostaje niejasny, prawdopodobnie związany z wpływem na aminy biogenne i wtórnymi zmianami hemodynamicznymi, jednak dane kliniczne nie potwierdzają tych efektów u ludzi.
amina biogenna, badanie toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie embriotoksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, escytalopram, fosfolipidoza, kation amfifilny, maksymalne stężenie, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, przepływ krwi w naczyniach wieńcowych, stężenie fosfolipidów, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drotafemme Forte 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku drotaweryny, substancji czynnej leku Drotafemme Forte, wykazały brak istotnych zagrożeń dla funkcji życiowych organizmu. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały kumulacji toksycznego działania, nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Profil toksyczności przewlekłej wskazuje na dobry margines bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Glenmark 140 mg
Przedkliniczne badania toksyczności temozolomidu Glenmark obejmowały ocenę ostrej i przewlekłej toksyczności, genotoksyczności, teratogenności oraz rakotwórczości na modelach zwierzęcych (szczury, psy). Główne narządy docelowe toksyczności to szpik kostny (supresja hematopoezy, zmniejszenie leukocytów i płytek krwi zależne od dawki), układ siateczkowo-śródbłonkowy (zaburzenia odporności), jądra (negatywny wpływ na układ rozrodczy samców) oraz przewód pokarmowy. Większość działań toksycznych miała charakter przemijający, z wyjątkiem trwałych uszkodzeń układu rozrodczego i zwyrodnienia siatkówki, które występowały jedynie przy dawkach śmiertelnych (60-100% śmiertelność). Dawka kliniczna u ludzi jest zbliżona do minimalnej dawki śmiertelnej u zwierząt, co wskazuje na węższy margines bezpieczeństwa u modeli zwierzęcych. Monitorowanie hematologiczne (leukocyty, płytki) jest kluczowe podczas terapii.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak podstawnokomórkowy, limfocyty krwi obwodowej, odpowiedź mutagenna, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, supresja hematopoezy, szpik kostny, temozolomid, test aberracji chromosomowych, test Amesa, toksyczność ogólna, układ odpornościowy, układ siateczkowo-śródbłonkowy, uszkodzenie DNA, zmniejszenie liczby leukocytów, związek alkilujący, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hyalgan 10 mg/ml
Produkt leczniczy Hyalgan, zawierający 10 mg/ml sodu hialuronianu (20 mg w 2 ml roztworu do wstrzykiwań), wykazuje brak działania embriotoksycznego i teratogennego w badaniach na modelach zwierzęcych, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście rozwoju płodu. Mimo to, stosowanie leku u kobiet w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji absolutnie koniecznych, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla matki i płodu. Podobne zasady dotyczą pacjentek karmiących piersią, gdzie decyzja o terapii powinna uwzględniać możliwość przerwania laktacji lub odroczenia leczenia, a także potencjalne ryzyko dla dziecka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadomon 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu (substancji czynnej leku Tadomon) wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomalnych) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długotrwałe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów w macicy, bez jednoznacznego ustalenia przyczyny (wpływ na samca lub samicę). Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju płodów oraz embriotoksyczność z zaburzeniami OUN związanymi z aktywnością receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomalna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, substancja czynna, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quator 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Quator, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W szczególności, dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów nie powodowała negatywnych efektów rozwojowych, mimo że ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń reprodukcyjnych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tadalafilu w kontekście zdolności rozrodczych.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję czynną, płodność samca, płodność samicy, pole pod krzywą stężenia, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erlis 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące tadalafilu, substancji czynnej leku Erlis, obejmują szerokie badania farmakologiczne i toksykologiczne, które potwierdzają bezpieczeństwo stosowania tego leku u ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej na gryzoniach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywoływała zauważalnych efektów niepożądanych. Wartość AUC u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na znaczną różnicę w ekspozycji. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów przy stosowanych dawkach tadalafilu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia leku, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, stężenie leku we krwi, substancja czynna, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wada rozwojowa płodu, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carbetocin Mercapharm 100 mcg/ml
Badania przedkliniczne karbetocyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Testy obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz tolerancji miejscowej, które nie ujawniły istotnych działań niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, przy codziennym podawaniu od porodu do 21. dnia laktacji, zaobserwowano jedynie zmniejszenie przyrostu masy ciała potomstwa, bez innych toksycznych efektów. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność i embriotoksyczności, co jest uzasadnione specyfiką wskazania terapeutycznego (stosowanie poporodowe, brak ekspozycji płodu). Nie badano również potencjału rakotwórczego ze względu na jednorazowy schemat dawkowania i ograniczoną ekspozycję pacjentek.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawkowanie, działanie embriotoksyczne, działanie toksyczne, ekspozycja płodu, genotoksyczność, karbetocyna, laktacja, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie pozajelitowe, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Actavis 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Actavis, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy ani oddechowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, przy dawkach 25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy (ekspozycja 3,7-18,6 razy wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg), zaobserwowano zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału tadalafilu, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego. Badania reprodukcyjne na szczurach i myszach wykazały brak wpływu na płodność oraz brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie powodowała negatywnych efektów, a AUC u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil PMCS 20 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania tadalafilu w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksyczność wielokrotną, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. Badania na szczurach i myszach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. W badaniach rozwoju przed- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała negatywnych efektów, a ekspozycja ciężarnych samic mierzona AUC była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń u samców ani samic, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, produkt leczniczy, spermatogeneza, tabletka powlekana, tadalafil, toksyczność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AulinDol 30 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nimesulidu obejmowały ocenę tolerancji miejscowej oraz działania ogólnoustrojowego. Testy na modelach zwierzęcych wykazały, że miejscowe stosowanie nimesulidu w formie żelu cechuje się dobrą tolerancją, bez istotnych właściwości drażniących czy uczulających. W badaniach ogólnoustrojowych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność i rakotwórczość, nie stwierdzono szczególnego ryzyka dla człowieka. Jednakże obserwowano toksyczne działanie na przewód pokarmowy, nerki i wątrobę, co wskazuje na konieczność monitorowania funkcji tych narządów przy długotrwałym stosowaniu systemowym nimesulidu.
badanie farmakologiczne, dane niekliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt nefrotoksyczny, efekt teratogenny, potencjał uczulający, preparat na skórę, przewód pokarmowy, śmiertelność potomstwa, toksyczność dawek, toksyczność wielokrotna, układ komorowy mózgu, układ kostny, wchłanianie systemowe, właściwości drażniące, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Cytyzyniklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cytyzyniklina, poddana szerokim badaniom przedklinicznym na modelach mysich, szczurzych i psich, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z szerokim indeksem terapeutycznym. Badania toksykologiczne po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych działań niepożądanych w kluczowych układach i narządach, takich jak hemopoeza, błona śluzowa żołądka, nerki czy wątroba. Ponadto, badania kardiologiczne na świnkach morskich po jednokrotnym podaniu nie ujawniły zaburzeń rytmu serca. W porównaniu z nikotyną, cytyzyniklina nie wykazuje istotnej cytotoksyczności, z wyjątkiem bardziej wyrażonego efektu peroksydacji lipidów, co może być związane z ograniczoną biotransformacją w hepatocytach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, biotransformacja, błona śluzowa żołądka, cytyzyniklina, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hemopoeza, hepatocyt, indeks terapeutyczny, peroksydacja lipidów, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, reprodukcja i rozwój, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność wielokrotna, układ krwiotwórczy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Bluescience 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadalafil Bluescience, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała efektów toksycznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, bez negatywnego wpływu na potomstwo. Ponadto, tadalafil nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, co jest istotne z klinicznego punktu widzenia.
AUC, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcja rozrodcza, kanalik nasienny, niezwiązany lek, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczny wpływ na rozród, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ergotaminum Filofarm 1 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące toksyczności ostrej ergotaminy winianu, substancji czynnej leku Ergotaminum Filofarm, wskazują na wysokie wartości LD50 przy podaniu doustnym: 2500 mg/kg u myszy, >2000 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików. Wyniki te świadczą o relatywnie niskiej ostrej toksyczności tej substancji w modelach zwierzęcych. Jednakże, istotne jest uwzględnienie potencjalnego ryzyka embriotoksycznego, które zostało potwierdzone w badaniach na zwierzętach, gdzie zarówno długotrwała ekspozycja, jak i ostre zatrucie ergotaminą prowadziły do poważnych zaburzeń rozwojowych płodów, w tym niedotlenienia oraz śmierci płodów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Deflegmin Baby 7,5 mg/ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna leku Deflegmin Baby, wykazuje niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz dobrą tolerancję przy długotrwałym stosowaniu, co potwierdzają badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach wielotygodniowych stosowano dawki do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie), nie obserwując toksyczności narządowej ani istotnych działań niepożądanych (NOAEL). Dodatkowe badania toksyczności dożylnej u szczurów i psów również nie wykazały ciężkich działań toksycznych ani zmian histopatologicznych, a wszelkie działania niepożądane miały charakter przemijający.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, Deflegmin Baby, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, NOAEL, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozwój okołoporodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność dożylna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność samicza, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilantrin 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metronidazolu, substancji czynnej produktu Vilantrin 500 mg w formie globulek dopochwowych, wykazały zróżnicowany potencjał mutagenny i kancerogenny zależny od dawki, drogi podania oraz modelu badawczego. W testach in vitro na bakteriach metronidazol wykazywał działanie mutagenne, jednak nie potwierdzono tego efektu na ludzkich liniach komórkowych. Badania in vivo na myszach nie wykazały mutagenności, natomiast u szczurów zaobserwowano genotoksyczność przy wysokich dawkach podawanych dopochwowo. W kontekście kancerogenności, wysokie dawki doustne (500 mg/kg mc.) u myszy indukowały łagodne nowotwory płuc, a długotrwałe podawanie doustne u szczurów wiązało się ze zwiększoną częstością nowotworów sutka, jąder i wątroby. Należy podkreślić, że te efekty występowały przy dawkach i czasie ekspozycji znacznie przekraczających kliniczne zastosowanie produktu Vilantrin 500 mg, który stosowany jest miejscowo, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową.
badania przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, globulka dopochwowa, metronidazol, nowotwór jąder, nowotwór wątroby, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, toksyczność embrionalna, wada rozwojowa płodu, wysoka dawka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escitalopram LEK-AM 20 mg
Badania toksykologiczno-kinetyczne escytalopramu na szczurach wykazały podobny profil do cytalopramu, co pozwoliło na odniesienie danych toksykologicznych cytalopramu do escytalopramu. Oba związki wykazywały kardiotoksyczność objawiającą się zastoinową niewydolnością serca po kilku tygodniach podawania dawek toksycznych. Mechanizm kardiotoksyczności wiąże się bardziej z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu niż z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4-krotnie wyższe. W przypadku cytalopramu AUC S-enancjomeru było 6-7 razy większe niż w warunkach klinicznych. Efekty kardiotoksyczne prawdopodobnie wynikają z wpływu na aminy biogenne, prowadząc do hemodynamicznych zaburzeń i niedokrwienia, choć mechanizm nie jest w pełni poznany. Dane kliniczne nie potwierdzają korelacji tych efektów z bezpieczeństwem stosowania u ludzi.
amina biogenna, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, badanie toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie embriotoksyczne, efekt hemodynamiczny, escitalopram, fosfolipid, fosfolipidoza, kardiotoksyczność, laktacja, lek amfifilny, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, płodność, przepływ wieńcowy, stężenie leku w osoczu, wada rozwojowa, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej produktu Adoben, nie wykazały działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, aberracje chromosomowe) oraz in vivo, nawet przy maksymalnych tolerowanych dawkach. Długoterminowe badania na zwierzętach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego, co jest istotne dla przewlekłego stosowania leku. W zakresie wpływu na reprodukcję, tapentadol nie obniżał płodności u szczurów, jednak przy wysokich dawkach odnotowano zmniejszoną przeżywalność płodów i opóźnienie rozwoju embriotoksycznego, związane z działaniem na receptor opioidowy μ. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał rakotwórczy, przewlekły ból, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paliperidone Teva 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej preparatu Paliperidone Teva, wykazały, że podawanie domięśniowe (w dawkach do 160 mg/kg/dobę, co odpowiada 4,1-krotności ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg) nie powoduje działania embriotoksycznego ani wad rozwojowych u potomstwa szczurów. W badaniach toksykologicznych dominowały efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz hiperprolaktynemia, wpływające na gruczoły sutkowe i narządy płciowe zwierząt. Reakcje zapalne i sporadyczne ropnie obserwowano w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego. Zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazywały działania genotoksycznego, co wyklucza ryzyko mutagenności i aberracji chromosomowych.
aberracja chromosomowa, antagonista dopaminy, antagonista receptorów dopaminowych, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolak trzustki, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, palmitynian paliperydonu, potencjał karcynogenny, prolaktyna, sedacja, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arprenessa 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne peryndoprylu z argininą, substancji czynnej Arprenessa, wykazały, że głównym narządem narażonym na działanie leku są nerki, przy czym obserwowane uszkodzenia miały charakter odwracalny po zaprzestaniu terapii. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a badania długoterminowe na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. Ponadto, peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych.
działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, inhibitor ACE, peryndopryl z argininą, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akistan Duo 50 mcg/ml + 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Akistan DUO, zawierającego latanoprost 50 μg/ml oraz tymolol 5 mg/ml, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach na królikach nie zaobserwowano miejscowych działań niepożądanych po aplikacji miejscowej produktu złożonego ani po jednoczesnym stosowaniu osobnych roztworów latanoprostu i tymololu. Latanoprost nie wpływał negatywnie na gojenie się ran rogówki, natomiast tymolol hamował ten proces jedynie przy podawaniu częściej niż raz na dobę. Nie stwierdzono również ogólnoustrojowych działań niepożądanych u zwierząt, a testy genotoksyczności i kancerogenności dla obu składników nie wykazały zagrożeń dla ludzi.
Akistan DUO, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo miejscowe, bezpieczeństwo ogólnoustrojowe, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gojenie rogówki, latanoprost i tymolol, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, tkanka rogówkowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Meglumina amidotryzoinian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa farmakologicznego megluminy amidotryzoinianu, głównej substancji czynnej w produkcie Gastrografin (66 g/100 ml roztworu), potwierdza brak istotnego ryzyka toksyczności ostrej, genotoksyczności oraz działania teratogennego po podaniu doustnym i dożylnym. Badania przedkliniczne wykazały brak mutagenności i genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, a także korzystny profil farmakokinetyczny i stabilność metaboliczną substancji. Pomimo braku badań kancerogenności, brak potencjału genotoksycznego oraz stosowanie produktu w pojedynczych dawkach uzasadniają niskie ryzyko działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie zaobserwowano efektów teratogennych ani embriotoksycznych, co w połączeniu z minimalnym wchłanianiem doustnym wskazuje na bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży.
amidotryzoinian sodu, badanie przedkliniczne, disodu edetynian, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, kwas amidotryzoesowy, meglumina amidotryzoinianu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, profil farmakokinetyczny, reakcja anafilaktoidalna, środek kontrastowy, substancja pomocnicza, substancja smakowa, toksyczność układowa, właściwość mutagenna, zatrucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Fair-Med 250 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne temozolomidu, przeprowadzone na szczurach i psach, wykazały toksyczność leku wobec szpiku kostnego, układu siateczkowo-śródbłonkowego, jąder oraz układu pokarmowego. Schematy dawkowania obejmowały pojedynczy 5-dniowy cykl z 23-dniową przerwą oraz 3 i 6 cykli terapii, co pozwoliło ocenić zarówno krótkoterminowe, jak i długoterminowe efekty toksyczne. Dawki śmiertelne dla 60-100% zwierząt wiązały się również ze zwyrodnieniem siatkówki, które jednak nie zostało potwierdzone klinicznie u ludzi. Większość efektów toksycznych była przemijająca, z wyjątkiem nieodwracalnych uszkodzeń układu rozrodczego samców oraz wspomnianego zwyrodnienia siatkówki. Temozolomid wykazuje działanie embriotoksyczne, teratogenne i genotoksyczne, co jest zgodne z jego mechanizmem alkilującym i wskazuje na ryzyko wad rozwojowych oraz zaburzeń płodności, szczególnie u mężczyzn.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, gruczolak podstawnokomórkowy, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, mutacja punktowa, płytka krwi, potencjał kancerogenny, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, środek alkilujący, szpik kostny, temozolomid, test Amesa, toksyczność hematologiczna, układ pokarmowy, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml
Bendamustyna chlorowodorek (Bendamustine Kabi, 2,5 mg/mL) jest lekiem przeciwnowotworowym o udokumentowanym działaniu genotoksycznym i embriotoksycznym, co wiąże się z istotnym ryzykiem dla płodności oraz rozwijającego się płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować wysoce skuteczne metody antykoncepcji podczas terapii oraz przez 6 miesięcy po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni powinni unikać poczęcia przez co najmniej 3 miesiące po zakończeniu leczenia, z zaleceniem kriokonserwacji nasienia przed terapią ze względu na ryzyko nieodwracalnej bezpłodności. Stosowanie bendamustyny w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a pacjentka wymaga ścisłego nadzoru medycznego oraz konsultacji genetycznej. Lek jest również przeciwwskazany podczas karmienia piersią z powodu potencjalnego cytotoksycznego działania na dziecko, a pacjentki muszą być poinformowane o konieczności przerwania laktacji przed rozpoczęciem terapii.
Bendamustine Kabi, bendamustyna chlorowodorek, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genetyk kliniczny, ginekolog-położnik, konsultacja genetyczna, kriokonserwacja nasienia, lek przeciwnowotworowy, nieodwracalna bezpłodność, obumarcie zarodka, stosunek korzyści do ryzyka, test ciążowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroxol Dr. Max, wykazuje bardzo niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz przewlekłej, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ustalono wartości NOAEL na poziomie 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po dożylnym podaniu ambroksolu również nie wykazały ciężkich działań toksycznych, a obserwowane efekty niepożądane miały charakter przemijający. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksycznego wpływu na narządy docelowe, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, narząd docelowy, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ambroksolu, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdomed 35 mg/ml
Erdosteina, aktywny składnik preparatu Erdomed 35 mg/ml, wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 przekraczają 5000 mg/kg po podaniu doustnym i dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz 3500 mg/kg po podaniu dożylnym u myszy, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych (do 26 tygodni) stosowanie dawek do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i do 200 mg/kg/dobę u psów nie wywoływało istotnych zmian patologicznych ani toksycznych efektów, z wyjątkiem niewielkiego zwiększenia masy wątroby i umiarkowanych zmian histologicznych u psów przy dawce 400 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na kluczowe narządy, a działania niepożądane ośrodkowego układu nerwowego pojawiały się jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo). Erdosteina charakteryzuje się również dobrą tolerancją miejscową.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, erdosteina, hepatomegalia, karcynogen, karcynogenność, limfocyt, mutacja genowa, mutacja punktowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rekombinacja mitotyczna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna