Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Erdomed

Erdosteina, będąca składnikiem aktywnym preparatu Erdomed 35 mg/ml, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym, które dostarczyły istotnych danych na temat jej profilu bezpieczeństwa. Badania te objęły analizę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz teratogennego.¹

Badania toksyczności ostrej

W przeprowadzonych badaniach toksyczności ostrej udowodniono bardzo niską toksyczność erdosteiny. Wartości LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) osiągnęły poziom powyżej 5000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u myszy i szczurów oraz po podaniu dootrzewnowym u szczurów. W przypadku podania dożylnego erdosteiny myszom, wartość LD50 przekraczała 3500 mg/kg.^{5000 mg/kg (doustnie: w badaniach na myszach, szczurach i dootrzewnowo na szczurach) do >3500 mg/kg (dożylnie w badaniach na myszach).”>2}

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej

W badaniach toksyczności podostrej erdosteina nie wywoływała zmian patologicznych przy zastosowaniu szerokich zakresów dawek. U szczurów bezpiecznie stosowano dawki od 100 do 1000 mg/kg na dobę, a u psów 100 mg/kg na dobę (podanie doustne przez 4 tygodnie). Nawet bardzo wysokie dawki podawane szczurom w formie aerozolu – do 4500 mg/kg na dobę (2 godziny dziennie przez 4 tygodnie) – nie powodowały istotnych zmian patologicznych. Jedynie u psów otrzymujących najwyższą dawkę erdosteiny (400 mg/kg na dobę) zaobserwowano niewielkie zwiększenie masy wątroby oraz umiarkowane zmiany w obrazie histologicznym tego narządu.³

Długoterminowe badania trwające 26 tygodni również potwierdziły brak toksyczności przy dawkach doustnych do 1000 mg/kg na dobę u szczurów i 200 mg/kg na dobę u psów. Po zastosowaniu wyższych dawek u szczurów zaobserwowano odwracalne zmniejszenie masy ciała oraz stężenia białka w osoczu. Co istotne, nie stwierdzono szkodliwego wpływu erdosteiny na kluczowe narządy, takie jak: płuca, wątroba, serce czy nerki.⁴

Przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo u szczurów) odnotowano działania niepożądane dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: nadmierne uspokojenie, hipotermia oraz przygnębienie. Ważnym aspektem bezpieczeństwa jest dobra tolerancja miejscowa erdosteiny.⁵

Wpływ na reprodukcję

Badania dotyczące toksycznego wpływu na reprodukcję wykazały, że erdosteina nawet w wysokich dawkach (1000 mg/kg na dobę, doustnie) nie wywiera toksycznego wpływu na płodność i ogólne zdolności rozrodcze u szczurów.⁶

Toksyczność dla zarodka i płodu

Erdosteina podawana w dawkach dobowych do 1000 mg/kg u szczurów i 700 mg/kg u królików (podanie doustne) nie wykazywała działania fetotoksycznego, embriotoksycznego ani teratogennego. Dodatkowo, u szczurów nie zaobserwowano negatywnego wpływu na parametry około- i poporodowe, nawet po zastosowaniu wyższych dawek.⁷

Badania potencjału mutagennego

Przeprowadzono szereg badań w celu oceny potencjału mutagennego erdosteiny, zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Wszystkie testy dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak działania mutagennego substancji. W badaniach in vitro wykorzystano następujące modele doświadczalne:⁸

• Test Amesa – oceniający mutacje genowe u bakterii
• Test rekombinacji mitotycznych przeprowadzony na drożdżach
• Test mutacji punktowych w hodowlach komórkowych eukariota
• Test aberracji chromosomowych u ssaków przeprowadzony na ludzkich limfocytach i limfocytach chomika chińskiego

Wyniki badań in vitro zostały potwierdzone negatywnymi rezultatami testów mutagenności przeprowadzonych w warunkach in vivo, które obejmowały:⁹

• Test mikrojądrowy u myszy
• Test na komórkach drożdży u myszy jako żywiciela
• Test mutagenności moczu myszy

Potencjał rakotwórczy

Ze względu na strukturę cząsteczkową erdosteiny, która jest pochodną naturalnego aminokwasu i nie wykazuje podobieństwa do żadnego ze znanych karcynogenów, nie przeprowadzono specyficznych badań w kierunku działania rakotwórczego tej substancji.¹⁰

Charakterystyka danych przedklinicznych