działanie embriotoksyczne
Działanie embriotoksyczne to negatywny wpływ substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na rozwijający się zarodek (embrion). Zjawisko to występuje w okresie od zapłodnienia do zakończenia organogenezy, czyli w pierwszym trymestrze ciąży u ludzi.
Embriotoksyczność może prowadzić do zaburzeń rozwojowych, wad wrodzonych, opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego lub nawet obumarcia zarodka. Szczególnie niebezpieczny jest okres organogenezy (3-8 tydzień ciąży), gdy formują się podstawowe narządy i układy. Substancje embriotoksyczne mogą działać bezpośrednio na tkanki zarodka lub pośrednio poprzez zaburzenie funkcji łożyska.
W praktyce klinicznej ocena potencjału embriotoksycznego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych leków. Według klasyfikacji FDA leki dzieli się na kategorie bezpieczeństwa w ciąży (A, B, C, D, X), gdzie kategoria X oznacza udowodnione działanie embriotoksyczne. Do znanych substancji embriotoksycznych należą m.in. talidomid, niektóre leki przeciwpadaczkowe, alkohol etylowy, izotretynoina oraz wysokie dawki promieniowania jonizującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Siarczan cynku – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Preparat Hemkortin-HC zawiera siarczan cynku w postaci maści (5 mg/g) oraz czopków (10 mg/czopek), w połączeniu z octanem hydrokortyzonu. Stosowanie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działanie teratogenne i embriotoksyczne hydrokortyzonu, potwierdzone w badaniach na zwierzętach. Istnieje ryzyko rozszczepu podniebienia, opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego oraz supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza u płodu. Lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka i stosować preparat wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, monitorując rozwój płodu za pomocą regularnych badań ultrasonograficznych.
badanie ultrasonograficzne, działanie embriotoksyczne, działanie supresyjne, działanie teratogenne, hamowanie wzrostu, laktacja, metoda alternatywna, octan hydrokortyzonu, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, płodność, preparat złożony, produkt leczniczy, rozszczep podniebienia, siarczan cynku jednowodny, układ endokrynny, wada rozwojowa podniebienia, wskazanie bezwzględne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Efudix 50 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania fluorouracylu (substancji czynnej Efudix) wskazują na jego potencjalne działanie karcinogenne i mutagenne. W badaniach in vitro fluorouracyl indukował morfologiczną transformację komórek, a w modelach in vivo u myszy immunosupresyjnych obserwowano rozwój nowotworów złośliwych. Mutagenność potwierdzono w licznych systemach badawczych, w tym w komórkach drożdży, bakteriach Bacillus subtilis, muszce owocowej Drosophila oraz fibroblastach chomika, gdzie uszkodzenia chromosomów występowały już przy stężeniach 1-2 μg/l. W badaniach na myszach dawki 12-15 mg/kg mc./dobę (odpowiadające zakresowi terapeutycznemu u ludzi) powodowały wzrost częstości mikrojąder w szpiku kostnym. Pomimo negatywnych wyników dotyczących dominujących letalnych mutacji, fluorouracyl wykazuje istotny potencjał genotoksyczny, co wymaga uwagi klinicznej przy jego stosowaniu.
aberracja chromosomalna, Bacillus subtilis, Drosophila, działanie embriotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluorouracyl, genotoksyczność, immunosupresja, limfocyt krwi obwodowej, mikrojądro, mutacja genetyczna, rozszczep wargi i podniebienia, spermatocyt, spermatogonia, spermatyda, szpik kostny, ubytek przegrody międzykomorowej, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Palexia retard 250 mg
Stosowanie tapentadolu (Palexia retard) u kobiet w okresie reprodukcyjnym wymaga szczególnej ostrożności. Dane dotyczące stosowania w ciąży są ograniczone, jednak badania na zwierzętach wykazały opóźnienie rozwoju i działanie embriotoksyczne przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny oraz wpływ na rozwój pourodzeniowy nawet przy dawkach na poziomie NOAEL. Długotrwała terapia może prowadzić do noworodkowego zespołu odstawiennego opioidów, który stanowi zagrożenie życia noworodka, dlatego konieczna jest dostępność odpowiedniej odtrutki podczas porodu. Produkt nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Nie zaleca się stosowania tapentadolu podczas porodu ani bezpośrednio przed nim, a noworodki matek leczonych tapentadolem powinny być monitorowane pod kątem depresji oddechowej.
ciąża, depresja oddechowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, laktacja, noworodkowy zespół odstawienny opioidów, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, płodność, receptor opioidowy, rozwój pourodzeniowy, tapentadol, wczesny rozwój embrionalny, zespół odstawienny u noworodka - Leksykon substancji czynnych
Metyloprednizolon aceponian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloprednizolonu aceponian, stosowany w preparacie Skinatan w stężeniu 1 mg/ml jako roztwór na skórę, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką glikokortykosteroidów. Badania przedkliniczne potwierdziły brak działań niepożądanych innych niż typowe dla tej grupy leków, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry i pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani mutagennego w badaniach in vitro i in vivo, a analiza chemiczna i farmakologiczna nie wskazuje na ryzyko karcynogenności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Miejscowa tolerancja skóry i błon śluzowych jest dobra, a ryzyko reakcji nadwrażliwości minimalne, co potwierdzają testy na modelu zwierzęcym.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, ciąża, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie uczulające, genotoksyczność, glikokortykosteroid, immunosupresja, metyloprednizolon aceponian, mutacja chromosomalna, mutacja genowa, nowotwór, opatrunek okluzyjny, potencjał genotoksyczny, reakcja nadwrażliwości, roztwór na skórę, ryzyko karcynogenne, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aurovitas 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała istotnych efektów niepożądanych. U ciężarnych szczurów wartość AUC dla tadalafilu była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kanalik nasienny, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, tadalafil, test farmakologiczny, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biofibrat 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fenofibratu, substancji czynnej Biofibratu, wykazały brak toksyczności specyficznej przy dawkach do 30 mg/kg dla mięśni szkieletowych (około 17-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi) oraz brak toksyczności mięśnia sercowego przy dawkach do 3-krotnie wyższych niż dawka maksymalna dla ludzi. W badaniach na psach odnotowano odwracalne zmiany w przewodzie pokarmowym, jednak nie występowały one przy dawkach do 5-krotnie wyższych niż u ludzi. Fenofibrat nie wykazał potencjału mutagennego, a obserwowane nowotwory wątroby u gryzoni były związane z proliferacją peroksysomów, mechanizmem nieistotnym klinicznie dla ludzi. Badania teratogenności nie potwierdziły działania teratogennego, choć przy toksycznych dawkach zaobserwowano embriotoksyczność oraz wydłużenie ciąży i trudności porodowe.
badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, hipospermia, kancerogenność, kwas fenofibrynowy, mięsień szkieletowy, mutagenność, mutagenność fenofibratu, niedojrzałość jajników, niedokrwistość, nowotwór wątroby, owrzodzenie i nadżerka, płodność, proliferacja peroksysomów, przedłużenie ciąży, przewód pokarmowy, toksyczność przewlekła, wakuolizacja jąder, włókno mięśniowe typu I, wpływ na reprodukcję, zmiana degeneracyjna mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Mikonazol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mikonazol, pochodna imidazolu o działaniu przeciwgrzybiczym, dostępny jest w różnych formach farmaceutycznych, takich jak puder, żel dermatologiczny, aerozol, maść oraz żel do stosowania w jamie ustnej. Wchłanianie miejscowe mikonazolu na skórę jest minimalne (<1%), co ogranicza ryzyko dla płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności ani embriotoksyczności przy klinicznie istotnych dawkach, jednak doustne podanie bardzo dużych dawek wiązało się z toksycznością płodową. Stosowanie preparatów dermatologicznych (Daktarin puder, Miconal żel, Mycosolon maść) u kobiet w ciąży wymaga ostrożności, zwłaszcza że Mycosolon zawiera dodatkowo mazipredonu chlorowodorek, co może zwiększać ryzyko. Żel Daktarin-oral do jamy ustnej powinien być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych u kobiet ciężarnych.
absorpcja do krążenia, aerozol na skórę, działanie embriotoksyczne, działanie przeciwgrzybicze, działanie teratogenne, działanie toksyczne na płód, ekspozycja kliniczna, kortykosteroid, krążenie ogólne, mazipredon, mikonazol, pochodne imidazolu, preparat dermatologiczny, przenikanie do mleka, puder leczniczy, ryzyko zadławienia, wchłanianie do krążenia ogólnego, wpływ na reprodukcję, żel dermatologiczny, żel do jamy ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palifren Long 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej leku Palifren Long, wskazują na typowe dla leków przeciwpsychotycznych efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz działania związane z hiperprolaktynemią, obejmujące zmiany w gruczołach sutkowych i narządach płciowych u szczurów i psów. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym (comiesięcznym) oraz doustnym podaniu paliperydonu zaobserwowano również miejscowe reakcje zapalne, w tym tworzenie ropni w miejscu iniekcji. Badania reprodukcji wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 160 mg/kg mc./dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg), mimo że doustny rysperydon, metabolizowany do paliperydonu, wpływał negatywnie na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. Zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazują działania genotoksycznego, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń DNA.
antagonista dopaminy, antagonizm receptorów D2, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, hormonalnie czynny gruczolak trzustki, lek przeciwpsychotyczny, paliperydon, palmitynian paliperydonu, prolaktyna, reakcja zapalna, rysperydon, sedacja, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegafortan 1,6 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny, substancji czynnej leku Flegafortan, nie wykazały działania teratogennego ani toksycznego wpływu na płodność zwierząt laboratoryjnych. W badaniach na królikach, przy dawkach około 650-krotnie wyższych (500 mg/kg masy ciała) niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi, zaobserwowano działanie embriotoksyczne oraz opóźniony rozwój płodów. Testy mutagenności, w tym test Amesa oraz test mikrojądrowy u myszy, dały wyniki negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny bromoheksyny. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, potwierdzając brak zwiększonej częstości nowotworów w grupach eksperymentalnych w porównaniu do kontroli.
bromoheksyna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, opóźniony rozwój płodu, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność embrionalna, toksyczny wpływ substancji, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viru-Merz 10 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku tromantadyny, substancji czynnej w produkcie Viru-Merz 10 mg/g, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa zarówno po aplikacji miejscowej, jak i ogólnoustrojowej. Wielokrotne podanie na modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnej toksyczności, a badania embriotoksyczności na szczurach i królikach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego po dożylnym podaniu substancji. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności chlorowodorku tromantadyny do wywoływania mutacji genetycznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku w warunkach klinicznych.
aplikacja miejscowa, badanie embriotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek tromantadyny, działanie embriotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefotaksymu, składnika aktywnego preparatu Cefotaxim-MIP, wykazały brak istotnych zagrożeń dla podstawowych funkcji fizjologicznych, w tym układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy farmakologiczne potwierdziły zgodność profilu działania z charakterystyką cefalosporyn, bez nieoczekiwanych efektów farmakodynamicznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych objawów toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w granicach normy, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cefotaksym, Cefotaxim-MIP, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciclopirox Ziaja 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą w kremie 10 mg/g wykazały dobrą tolerancję miejscową po pojedynczym i wielokrotnym podaniu na skórę nieuszkodzoną oraz uszkodzoną u królików i świnek morskich, bez istotnych zmian patologicznych w badaniach klinicznych, kliniczno-chemicznych i histopatologicznych. Podanie do oka królika wywoływało podrażnienie, co wskazuje na potencjalne działanie drażniące na błony śluzowe. Długotrwałe badania (90 dni u królików, 6 miesięcy u psów) z roztworami 1%, 3% i 10% nie wykazały toksyczności miejscowej ani systemowej. Doustne podanie dawki 10 mg/kg m.c./dobę było dobrze tolerowane, natomiast dawka 30 mg/kg m.c./dobę indukowała martwicę mięśnia sercowego u szczurów oraz zmiany w sercu i wątrobie u psów.
badanie przedkliniczne, błona śluzowa, cyklopiroks z olaminą, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kancerogenność, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, patologia serca, reakcja podrażnieniowa, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Carboplatin Pfizer 10 mg/ml
Produkt leczniczy Carboplatin Pfizer (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawierający karboplatynę wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 7 miesięcy po jej zakończeniu, aby zapobiec ryzyku teratogenności i embriotoksyczności potwierdzonej w badaniach przedklinicznych na szczurach. W przypadku ciąży podczas leczenia konieczna jest ocena stosunku korzyści do ryzyka oraz uzyskanie świadomej zgody pacjentki. Karboplatyna przenika do mleka matki, dlatego karmienie piersią należy przerwać na czas terapii i przez 1 miesiąc po ostatniej dawce, aby uniknąć ciężkich działań niepożądanych u dziecka.
amenorrhea, azoospermia, ciężkie działanie niepożądane, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, karboplatyna, krioprezerwacja nasienia, leczenie przeciwnowotworowe, lek przeciwnowotworowy, nieodwracalna niepłodność, organogeneza, skuteczna metoda antykoncepcji, supresja gonad, świadoma zgoda, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Rezerpina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące rezerpiny wykazały istotne ryzyko karcinogenności przy podawaniu dawek do 300-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. U samic myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolakowłókniaków, natomiast u samców wzrost złośliwych guzów pęcherzyków nasiennych oraz nowotworów rdzenia nadnerczy. Wyniki te wskazują na zróżnicowany, płciowo zależny profil nowotworowy rezerpiny, co ma istotne implikacje dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tej substancji w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lamisil 250 mg
Aktualne dane kliniczne nie wskazują na konieczność stosowania szczególnych zaleceń dotyczących stosowania terbinafiny w dawkach 125 mg oraz 250 mg u kobiet w wieku rozrodczym. W przypadku ciąży, pomimo ograniczonych danych, obserwacyjne badanie kohortowe obejmujące 1 650 649 ciąż wykazało brak zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych (iloraz szans 1,01; 95% CI: 0,63-1,62) oraz poronień samoistnych (współczynnik hazardu 1,06; 95% CI: 0,86-1,32) przy ekspozycji na doustną terbinafinę. Badania na zwierzętach (szczury i króliki) nie wykazały działań embriotoksycznych ani teratogennych nawet przy dawkach do 23-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u modeli zwierzęcych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Molsidomina WZF 2 mg
Molsydomina wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 wynoszącymi 700-930 mg/kg mc. u myszy, 760-1400 mg/kg mc. u szczurów oraz 400 mg/kg mc. u królików, co jest znacząco wyższe niż dawka terapeutyczna około 0,1 mg/kg mc. (2 mg trzy razy dziennie). Długotrwałe badania toksyczności na szczurach (40 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy), psach (10 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) i małpach (16 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych, jedynie zwiększenie rezerwy krwi w śledzionie, co potwierdza farmakodynamiczne działanie leku. Badania rakotwórczości wskazały na brak zwiększonego ryzyka nowotworów u myszy i szczurów, z wyjątkiem specyficznego dla szczurów nowotworu małżowiny kości sitowej przy bardzo wysokich dawkach (16-22 mg/kg mc./dobę).
badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, LD50, małżowina kości sitowej, molsydomina, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, potencjał rakotwórczy, rezerwa krwi w śledzionie, ryzyko onkogenne, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie narządów wewnętrznych, wada rozwojowa szkieletu, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Cyclo-Progynova, zawierającego estradiol walerianian oraz lewonorgestrel, nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności ani potencjału rakotwórczego przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi. Badania wielokrotnego podania oraz ocena mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego działania obu składników aktywnych. Szczególnie istotne jest, że lewonorgestrel nie wykazał działania teratogennego ani wirylizującego na płody żeńskie, a estradiol walerianian nie wpływał na fizjologiczne stężenia estradiolu w osoczu, co wskazuje na niski profil ryzyka dla płodu przy jednoczesnym zachowaniu zasady ostrożności w stosowaniu produktu w ciąży.
17β-estradiol, badanie in vitro, badanie in vivo, Cyclo-Progynova, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enancjomer aktywny farmakologicznie, estradiol walerianian, hormon płciowy, lewonorgestrel, norgestrel, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, stężenie estradiolu, toksyczność podania wielokrotnego, wirylizacja płodu, wpływ androgenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil STADA 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. U ciężarnych szczurów dawka 30 mg/kg mc./dobę nie powodowała zauważalnych efektów niepożądanych, a wartość AUC dla niezwiązanego tadalafilu była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w kontekście reprodukcyjnym.
dane przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja farmakologiczna, genotoksyczność, płodność, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Divascan 2,5 mg
Badania przedkliniczne iprazochromu wykazały niski profil toksyczności ostrej, z dawką jednorazową do 10 g/kg masy ciała, która nie wywołała objawów toksycznych u myszy, szczurów i psów. Wyjątek stanowiły króliki, u których obserwowano zgony po tej samej dawce, zwłaszcza po powtórnym podaniu. Efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach co najmniej stukrotnie przekraczających dawki terapeutyczne, co podkreśla wysoki stopień bezpieczeństwa substancji. Badania mutagenności in vivo, przeprowadzone na różnych szczepach bakterii i komórkach nowotworowych, nie wykazały działania mutagennego, co wykluczyło konieczność dalszych testów onkogennych i rakotwórczych.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, iprazochrom, model zwierzęcy, podanie jednorazowe, podanie wielokrotne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Elmex 12,5 mg fluoru/g
Żel Elmex zawiera 12,5 mg fluoru na gram (w postaci Olafluru, Dectafluru i fluorku sodu) i wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane kliniczne dotyczące ekspozycji w ciąży są ograniczone (<300 przypadków), co uniemożliwia pełną ocenę bezpieczeństwa, jednak badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na funkcje rozrodcze ani embriotoksyczności. Stosowanie preparatu w ciąży powinno być rozważane indywidualnie, po analizie korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem stanu zdrowia pacjentki i potrzeb terapeutycznych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, dectaflur, działanie embriotoksyczne, ekspozycja w ciąży, farmakodynamika, farmakokinetyka, fluorek sodu, karmienie piersią, kobieta ciężarna, mleko kobiece, model zwierzęcy, noworodek i niemowlę, olaflur, płodność i ciąża, proces rozrodczy, przenikanie do mleka matki, toksyczny wpływ, wiek rozrodczy, związek fluoru - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heviran 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej leku Heviran, wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy in vitro i in vivo nie wskazały na ryzyko genotoksyczności, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły działania onkogennego. W zakresie wpływu na płodność, acyklowir podawany w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne u ludzi wykazywał odwracalne zaburzenia spermatogenezy u psów i szczurów, natomiast badania międzypokoleniowe na myszach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność przy doustnym podawaniu leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gynoxin Optima 200 mg
Azotan fentikonazolu, substancja czynna preparatu Gynoxin Optima, wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z dawką DL50 wynoszącą 3000 mg/kg mc. po podaniu doustnym u myszy i szczurów, natomiast po podaniu dootrzewnowym toksyczność wzrasta (myszy: 1276 mg/kg mc. u samców, 1265 mg/kg mc. u samic; szczury: 440 mg/kg mc. u samców, 309 mg/kg mc. u samic). Podawanie doustne przez 6 miesięcy dawek 40-160 mg/kg mc. u szczurów i psów wykazało dobrą tolerancję, z jedynie umiarkowanymi objawami toksyczności, takimi jak zwiększenie masy wątroby i przemijające podwyższenie aktywności AlAT. Badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania leku przeciwgrzybiczego. Preparat charakteryzuje się również dobrą tolerancją miejscową, potwierdzoną na modelach zwierzęcych o skórze podobnej do ludzkiej, bez objawów uczulenia, fototoksyczności czy fotoalergii.
aminotransferaza alaninowa, azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, fentikonazol, fotoalergia, fototoksyczność, kapsułka dopochwowa, lek przeciwgrzybiczny, podanie dootrzewnowe, świnia karłowata, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła - Leksykon substancji czynnych
Magnez – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnez, będący kofaktorem ponad 300 enzymów, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym wodoroasparaginianu. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak działań niepożądanych przy dawkach do 0,1 g/kg mc. zarówno w podaniu jednorazowym, jak i długotrwałym (6 miesięcy). Wartości LD50 dla asparaginianu potasowo-magnezowego wynoszą 1200 mg/kg (dożylnie u ssaków), a dla myszy i szczurów po podaniu doustnym przekraczają 10 000 mg/kg i 10 g/kg odpowiednio. Nie stwierdzono działania mutagennego, teratogennego ani rakotwórczego, nawet przy dawkach 10-100-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Hipermagnezemia do 1,5 mmol/l (36,4 mg/l) jest klinicznie bezobjawowa, natomiast stężenia powyżej 7,5 mmol/l prowadzą do zaburzeń przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i ryzyka zatrzymania akcji serca.
asparaginian magnezu, asparaginian potasowo-magnezowy, asparaginian potasu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne i teratogenne, działanie rakotwórcze, hipermagnezemia, neurotoksyczność obwodowa, pierwiastek śladowy, pikosiarczan sodu, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, tlenek magnezu, toksyczność ostra, witamina B6, wodoroasparaginian, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie czynności serca, związek mineralny - Leksykon substancji czynnych
Euphrasia officinalis – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Aktualne dane kliniczne dotyczące wpływu Euphrasia officinalis, zawartej w preparacie Homeoptic (3 DH), na płodność, ciążę oraz laktację są niewystarczające. Brak jest kontrolowanych badań oceniających potencjalne działanie tej substancji na funkcje rozrodcze u kobiet i mężczyzn oraz jej bezpieczeństwo w okresie ciąży, w tym ryzyko teratogenności, embriotoksyczności i fetotoksyczności. Również nie dysponujemy informacjami na temat przenikania Euphrasia officinalis do mleka matki i wpływu na karmione piersią niemowlęta. Preparat Homeoptic zawiera ponadto inne składniki aktywne (Cineraria maritima 5 CH, Calendula officinalis 3 DH, Kalium muriaticum 5 CH, Calcarea fluorica 5 CH, Magnesia carbonica 5 CH, Silicea 5 CH), co wymaga kompleksowej oceny potencjalnych interakcji i bezpieczeństwa stosowania.
Calcarea fluorica, calendula officinalis, ciąża, Cineraria maritima, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, Euphrasia officinalis, funkcja rozrodcza, Homeoptic, interakcja lekowa, Kalium muriaticum, karmienie piersią, laktacja, Magnesia carbonica, płodność kobieca, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, Silicea, świetlik lekarski - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar 250 mg/5 ml
Badania przedkliniczne klarytromycyny (Lekoklar) wykazały toksyczność zależną od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako głównym narządem docelowym uszkodzeń, obserwowanych u różnych gatunków zwierząt po dawkach sięgających 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych i nerek. U psów zaobserwowano specyficzne działania niepożądane, takie jak zapalenie spojówek i łzawienie przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych, a także zmętnienie i obrzęk rogówki przy dawce 400 mg/kg mc./dobę. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku. W okresie rozrodczym klarytromycyna zwiększała częstość samoistnych poronień u królików i małp przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, przy jednoczesnej toksyczności dla matek. W badaniach na szczurach i myszach odnotowano wady rozwojowe, takie jak wrodzone wady sercowo-naczyniowe i rozszczep podniebienia, przy bardzo wysokich dawkach (150 mg/kg mc./dobę u szczurów, 70-krotność dawki klinicznej u myszy).
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna medialna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, leukocyty, obrzęk rogówki, płytki krwi, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, wada układu sercowo-naczyniowego, zapalenie spojówek, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Fluor – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fluor, obecny w wielu produktach leczniczych, wykazuje ograniczone i niejednoznaczne dane dotyczące wpływu na płodność u osób w wieku reprodukcyjnym. Badania niekliniczne preparatów takich jak żel Elmex nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze ani embriotoksyczności. Jednakże toksyczny wpływ fluorku sodu na reprodukcję zaobserwowano u zwierząt jedynie przy bardzo wysokich dawkach, np. w badaniach pasty elmex DURAPHAT. Dane dotyczące stosowania fluorku u kobiet w ciąży są ograniczone (poniżej 300 przypadków) i większość preparatów nie była poddawana specjalistycznym badaniom w tym zakresie. Rekomendacje stosowania różnią się w zależności od preparatu: np. żel Elmex może być stosowany w ciąży w razie konieczności, natomiast elmex DURAPHAT i płyn Fluormex są przeciwwskazane lub wymagają oceny korzyści i ryzyka. Radiofarmaceutyki zawierające fluor-18, takie jak Glunektik i Natrii fluoridum (18F) Synektik, są przeciwwskazane w ciąży ze względu na ekspozycję na promieniowanie jonizujące.
ciąża, działanie embriotoksyczne, ekspozycja na fluor, fluor, fluor-18, fluorek, fluorek sodu, kontakt z niemowlęciem, mleko kobiece, pierwiastek śladowy, płodność, próchnica, produkt leczniczy, profilaktyka fluorkowa, promieniowanie jonizujące, przenikanie do mleka, radiofarmaceutyk, stężenie fluoru, suplementacja pierwiastków, suplementacja w ciąży, toksyczność reprodukcyjna, transport przezłożyskowy, wiek reprodukcyjny, związek fluoru - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aciclovir Ziaja 50 mg/g
W przypadku stosowania kremu Aciclovir Ziaja 50 mg/g u kobiet w ciąży, decyzja terapeutyczna powinna opierać się na bilansie korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem bardzo ograniczonej absorpcji ogólnoustrojowej acyklowiru po podaniu miejscowym. Badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego przy standardowych dawkach, choć wysokie dawki podawane podskórnie u szczurów wiązały się z wadami rozwojowymi i toksycznością u ciężarnych samic. Z tego względu stosowanie kremu jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu.
acyklowir krem, acyklowir miejscowy, działanie embriotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe acyklowiru, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, karmienie piersią, laktacja, mleko kobiece, produkt leczniczy, substancja czynna, terapia ogólnoustrojowa, terapia przeciwwirusowa, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diphereline SR 22,5 mg 22,5 mg
Badania przedkliniczne tryptoreliny, substancji czynnej leku Diphereline SR 22,5 mg, wykazały niską toksyczność wobec narządów poza układem rozrodczym. Działania niepożądane były głównie związane z farmakologicznym efektem supresji czynności gonadalnej, co potwierdzono makroskopowymi i mikroskopowymi zmianami w narządach rozrodczych samców szczurów, psów i małp, które były częściowo odwracalne po zaprzestaniu terapii. W badaniach toksyczności rozwojowej u ciężarnych szczurów podanie tryptoreliny w dawce 10 µg/kg między 6. a 15. dniem ciąży nie wykazało embriotoksyczności ani teratogenności, natomiast dawka 100 µg/kg indukowała toksyczność matczyną i zwiększoną liczbę resorpcji płodów.
agonista GnRH, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, Diphereline, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie onkogenne, działanie teratogenne, gonadoliberyna, guz przysadki, narząd rozrodczy, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, resorpcja płodu, supresja czynności gonadalnej, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, tryptorelina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Accord 25 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acyklowiru w formie koncentratu do infuzji (25 mg/ml) wykazały brak istotnego potencjału mutagennego i rakotwórczego. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie potwierdziły zagrożeń genetycznych, a długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów. Standardowe testy teratogenności na królikach, szczurach i myszach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego. W niestandardowych badaniach na szczurach, w dawkach toksycznych dla matek podawanych podskórnie, odnotowano wady płodów, jednak ich kliniczne znaczenie pozostaje niejasne.
acyklowir, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, koncentrat do sporządzania roztworu, mutagenność, objawy toksyczne ogólnoustrojowe, podawanie ogólnoustrojowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, roztwór do infuzji, spermatogeneza, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Heviran Comfort MAX 400 mg
Acyklowir, substancja czynna Heviran Comfort MAX (400 mg), może być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza. Dane porejestracyjne nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych u dzieci matek stosujących acyklowir w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowych dawkach. Wyjątkowo, w niestandardowych badaniach u szczurów zaobserwowano wady płodów przy toksycznych dawkach, jednak ich kliniczne znaczenie pozostaje niejasne. Decyzja o terapii powinna uwzględniać nasilenie choroby i potencjalne korzyści dla matki względem ryzyka dla płodu.
acyklowir, badanie kliniczne, badanie porejestracyjne, badanie przedkliniczne, dawka dobowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja niemowlęcia na lek, Heviran Comfort MAX, karmienie piersią, konsultacja lekarska, liczba plemników, mleko kobiece, model zwierzęcy, morfologia plemników, płodność kobieca, płodność męska, ruchliwość plemników, stężenie leku w mleku, stężenie w osoczu, toksyczność matczyna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esputicon 200 mg
Dimetykon, substancja czynna produktu leczniczego Esputicon, charakteryzuje się chemiczną obojętnością oraz brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, co determinuje jego korzystny profil bezpieczeństwa. Pozostaje on w świetle jelita, gdzie działa powierzchniowo, a następnie jest wydalany w stanie niezmienionym, eliminując ryzyko układowych działań toksycznych. Badania toksykologiczne, przeprowadzone zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi, nie wykazały istotnych objawów toksyczności ostrej ani po podaniu wielokrotnym, co potwierdza brak ekspozycji narządów wewnętrznych na działanie dimetykonu.
badanie farmakokinetyczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, brak wchłaniania, dimetykon, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie powierzchniowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Amorolfina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amorolfina, stosowana miejscowo w leczeniu grzybicy paznokci, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Wartości LD50 dla amorolfiny chlorowodorku różnią się w zależności od gatunku i drogi podania: u myszy dożylnie 130 mg/kg, dootrzewnowo 200 mg/kg, doustnie 2500 mg/kg; u szczurów dootrzewnowo 450 mg/kg, doustnie 1900 mg/kg, a na skórę powyżej 2000 mg/kg. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej (13- i 26-tygodniowe) wykazały objawy toksyczności jedynie przy najwyższych dawkach (do 60 mg/kg/dobę u szczurów i psów), obejmujące zmiany skórne, rogowacenie, zaćmę oraz zmiany w wątrobie (rozrost dróg żółciowych, przekrwienie, zwłóknienie). Nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych przy dawkach zbliżonych do maksymalnego narażenia u ludzi, co wskazuje na ograniczone ryzyko kliniczne.
amorolfina chlorowodorek, badanie płodności, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie alergiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fotoalergiczne, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, grzybica paznokci, LD50, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, potencjał uczulający, przekrwienie wątroby, rakotwórczość, rozrost dróg żółciowych, substancja przeciwgrzybicza, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zaćma, zakażenie grzybicze, zapalenie skóry, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Axoviral 50 mg/g
Axoviral w postaci kremu o stężeniu 50 mg/g, zawierający acyklowir, może być stosowany u kobiet ciężarnych wyłącznie po indywidualnej ocenie korzyści terapeutycznych względem potencjalnego ryzyka dla płodu. Dane postmarketingowe nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych u dzieci narażonych na acyklowir w okresie prenatalnym, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach terapeutycznych. Ekspozycja ogólnoustrojowa na acyklowir po miejscowej aplikacji kremu jest minimalna, co dodatkowo ogranicza ryzyko dla rozwijającego się płodu. W wyjątkowych badaniach na szczurach, przy toksycznych dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, zaobserwowano wady rozwojowe, jednak nie ma to zastosowania w standardowej terapii klinicznej.
acyklowir, acyklowir w kremie, aplikacja miejscowa, badania postmarketingowe, dawkowanie, działanie embriotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, ekspozycja ogólnoustrojowa, produkt leczniczy, substancja czynna, terapia przeciwwirusowa, toksyczność, wada rozwojowa, wada wrodzona, wchłanianie systemowe - Leksykon substancji czynnych
Sód – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania sodu w produktach leczniczych potwierdza brak specyficznej toksyczności tej substancji, co wynika z jej fizjologicznej obecności w organizmie człowieka. Produkty takie jak roztwory do infuzji (np. Natrium Chloratum 0,9%, balance z 134 mmol/l sodu), preparaty do dializy otrzewnowej, żywienia pozajelitowego (Lipoflex, Nutriflex, Multimel, Finomel) oraz preparaty do oczyszczania jelita (Eziclen, Moviprep, CitraFleet, Clensia) nie wykazują istotnych działań toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję, nie wskazują na ryzyko teratogenności czy mutagenności w dawkach terapeutycznych. Wyjątkiem są wysokie dawki pikosiarczanu sodu (do 10 mg/kg mc./dobę), które mogą wywoływać embriotoksyczność i obniżenie przeżywalności potomstwa u szczurów, jednak nie wpływają na płodność przy dawkach do 100 mg/kg mc.
badanie kolonoskopowe, ciśnienie osmotyczne, dializa otrzewnowa, działanie embriotoksyczne, działanie przeczyszczające, działanie teratogenne, fluorek sodu, fluoroza zębów, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, homeostaza, leczenie substytucyjne, ludzkie osocze, pikosiarczan sodu, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, przewodnictwo nerwowe, roztwór do dializy, roztwór do infuzji, siarczan sodu, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podawaniu, toksyczność reprodukcyjna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Reparil Gel N (10 mg + 50 mg)/g
Reparil Gel N, zawierający beta-escynę (10 mg/g) oraz salicylan dietyloaminy (50 mg/g), nie wykazuje działania teratogennego ani embriotoksycznego w dawkach terapeutycznych, jednak brak jest wystarczających badań toksyczności reprodukcyjnej na zwierzętach oraz danych klinicznych u kobiet w ciąży. Stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w I trymestrze ciąży. W II i III trymestrze należy unikać długotrwałego stosowania oraz aplikacji na duże powierzchnie skóry, a czas terapii nie powinien przekraczać 3 tygodni i wymaga konsultacji lekarskiej. Brak jest danych dotyczących przenikania substancji czynnych do mleka kobiecego, co uniemożliwia ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet karmiących piersią.
beta-escyna, długotrwałe stosowanie preparatu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, mleko kobiece, pierwszy trymestr ciąży, płodność, przenikanie substancji czynnych, salicylan dietyloaminy, stosowanie miejscowe, toksyczny wpływ na reprodukcję, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exbol 75 mg + 650 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Exbol, zawierającego 75 mg tramadolu chlorowodorku i 650 mg paracetamolu, nie wykazały działań teratogennych ani mutagennych przy dawkach terapeutycznych. Embriotoksyczność i fetotoksyczność zaobserwowano jedynie przy wysokich dawkach toksycznych dla matek, tj. 50 mg/kg tramadolu i 434 mg/kg paracetamolu (8,3-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej dla ludzi), objawiających się zmniejszeniem masy ciała płodu oraz zwiększoną liczbą dodatkowych żeber. Tramadol wykazywał wpływ na rozwój narządów, zaburzenia kostnienia i zwiększoną śmiertelność noworodków wyłącznie przy bardzo wysokich dawkach, nie obserwowano natomiast negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa przy standardowych dawkach terapeutycznych. Paracetamol nie wykazywał genotoksyczności ani rakotwórczości w dawkach terapeutycznych, z wyjątkiem dawek hepatotoksycznych.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka hepatotoksyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka terapeutyczna, przenikanie przez łożysko, ryzyko genotoksyczności, tramadol i paracetamol, tramadolu chlorowodorek, uszkodzenie wątroby, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Baptisia tinctoria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Esberitox N, zawierającego korzeń Baptisia tinctoria, wykazały brak toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu doustnym dawki do 5000 mg/kg masy ciała na modelu mysim. Długoterminowe badania podostre i przewlekłe na szczurach, z dawkami do 5000 mg/kg/dobę przez 3 i 6 miesięcy, nie ujawniły śmiertelności, zmian w zachowaniu, nieprawidłowości w badaniach klinicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo przy dawkach 250–5000 mg/kg, nie wykazały działania mutagennego. Brak jest danych dotyczących karcynogenności, jednak na podstawie negatywnych wyników mutagenności i toksyczności przewlekłej oraz wieloletniego stosowania klinicznego nie stwierdzono przesłanek do podejrzeń o działanie karcynogenne.
Badania reprodukcyjne na szczurach, którym podawano Esberitox N w dawce 3800 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, embriotoksyczności ani teratogenności, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania preparatu w kontekście funkcji rozrodczych. Należy podkreślić, że badania dotyczyły całego preparatu Esberitox N, który oprócz Baptisia tinctoria zawiera także korzeń jeżówki purpurowej i ziele żywotnika zachodniego, co może mieć wpływ na profil bezpieczeństwa. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne potwierdzają dobry profil bezpieczeństwa preparatu, bez istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu nawet bardzo wysokich dawek.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, Baptisia tinctoria, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, Esberitox N, korzeń dzikiego indygo, korzeń jeżówki purpurowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna, ziele żywotnika zachodniego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w produkcie Ambroxol Rivopharm 15 mg/5 ml roztwór doustny, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne wykazały niski wskaźnik ostrej toksyczności oraz brak działań niepożądanych przy dawkach NOAEL wynoszących odpowiednio: 150 mg/kg mc/dobę u myszy (4-tygodniowe), 50 mg/kg mc/dobę u szczurów (52- i 78-tygodniowe), 40 mg/kg mc/dobę u królików (26-tygodniowe) oraz 10 mg/kg mc/dobę u psów (52-tygodniowe). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc/dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc/dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter odwracalny. Brak toksyczności w narządach docelowych potwierdza dobrą tolerancję leku przez organizm zwierzęcy.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, badanie mutagenności, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, podanie doustne, podanie dożylne, roztwór doustny, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Haloperidol WZF 0,2% 2 mg/ml
Przedkliniczne badania haloperydolu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu, bez istotnej toksyczności wielokrotnego podawania oraz braku genotoksyczności. Jednakże obserwowano wpływ na funkcje reprodukcyjne u gryzoni, w tym obniżoną płodność, działanie embriotoksyczne i ograniczone teratogenne, co wskazuje na potencjalne ryzyko w okresie ciąży. Badania onkogenne ujawniły u samic myszy zależny od dawki wzrost gruczolaków przysadki i nowotworów gruczołów sutkowych, prawdopodobnie związany z blokadą receptorów dopaminowych D2 i hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje niepewne.
blokada receptorów dopaminowych, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczolak przysadki mózgowej, haloperydol, hiperprolaktynemia, kanał potasowy hERG, komorowe zaburzenie rytmu serca, nowotwór gruczołu sutkowego, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, potencjał karcinogenny, potencjał onkogenny, przewodnictwo elektryczne w sercu, receptor dopaminowy D2, ryzyko kardiologiczne, stężenie terapeutyczne, terapia długoterminowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez działania mutagennego, embriotoksycznego czy teratogennego. Inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, mogą jednak opóźniać rozwój płodu, prowadząc do wad wrodzonych i zwiększonej śmiertelności okołoporodowej u gryzoni i królików. Indapamid, nawet w dawkach 40-8000 razy przekraczających terapeutyczne, wykazuje nasilenie działania moczopędnego, bez mutagenności, karcynogenności czy wpływu na płodność. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, zwłaszcza żołądkowo-jelitową u psów i toksyczność dla matek u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie większych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) u szczurów i myszy powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, ale nie wpływała na płodność przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę. Nie stwierdzono działania rakotwórczego ani mutagennego dla żadnej z substancji.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, obwodowy rozkurcz naczyń, ostra toksyczność, śmierć płodu, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła peryndoprylu, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erdomed Muko 225 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne erdosteiny, substancji czynnej leku Erdomed Muko, wykazały jej niski profil toksyczny. Wartości LD50 przekraczały 5000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym i dootrzewnowym oraz 3500 mg/kg przy podaniu dożylnym u myszy i szczurów. W badaniach podostrych i długookresowych (do 26 tygodni) nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów, z wyjątkiem nieznacznych zmian w wątrobie przy dawce 400 mg/kg/dobę u psów. Nie zaobserwowano toksycznego wpływu na kluczowe narządy, a działania niepożądane OUN pojawiały się jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo). Tolerancja miejscowa była dobra, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania erdosteiny.
aberracja chromosomowa, aminokwas, dawka letalna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hipotermia, karcynogen, limfocyt, obraz histologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rekombinacja mitotyczna, stężenie białka w osoczu, struktura cząsteczkowa, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Gerocilan, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjalnego działania rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. W badaniach teratogennych, embriotoksycznych i fetotoksycznych na szczurach i myszach, przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój płodów. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego na szczurach dawka 30 mg/kg mc./dobę, odpowiadająca ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg, nie wywołała zauważalnych efektów niepożądanych. Ponadto, badania płodności u szczurów obu płci nie wykazały zaburzeń parametrów rozrodczych przy wielokrotnie wyższych dawkach niż stosowane u ludzi.
badania farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiany histopatologiczne