działanie embriotoksyczne
Działanie embriotoksyczne to negatywny wpływ substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na rozwijający się zarodek (embrion). Zjawisko to występuje w okresie od zapłodnienia do zakończenia organogenezy, czyli w pierwszym trymestrze ciąży u ludzi.
Embriotoksyczność może prowadzić do zaburzeń rozwojowych, wad wrodzonych, opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego lub nawet obumarcia zarodka. Szczególnie niebezpieczny jest okres organogenezy (3-8 tydzień ciąży), gdy formują się podstawowe narządy i układy. Substancje embriotoksyczne mogą działać bezpośrednio na tkanki zarodka lub pośrednio poprzez zaburzenie funkcji łożyska.
W praktyce klinicznej ocena potencjału embriotoksycznego jest kluczowym elementem badań przedklinicznych leków. Według klasyfikacji FDA leki dzieli się na kategorie bezpieczeństwa w ciąży (A, B, C, D, X), gdzie kategoria X oznacza udowodnione działanie embriotoksyczne. Do znanych substancji embriotoksycznych należą m.in. talidomid, niektóre leki przeciwpadaczkowe, alkohol etylowy, izotretynoina oraz wysokie dawki promieniowania jonizującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Loperamid APTEO MED 2 mg
Loperamid chlorowodorek, stosowany w leczeniu biegunek, nie posiada jednoznacznie ustalonych danych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, gdzie jego stosowanie jest szczególnie niezalecane. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo u kobiet ciężarnych. W okresie laktacji loperamid przenika w niewielkich ilościach do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku Loperamid APTEO MED u kobiet karmiących piersią. Lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważyć alternatywne, zwłaszcza niefarmakologiczne metody leczenia biegunki.
alternatywne metody leczenia, biegunka, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, konsultacja lekarska, laktacja, laktoza, leczenie niefarmakologiczne, loperamid chlorowodorek, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Supremin 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytrynianu butamiratu, substancji czynnej leku Supremin, obejmują ocenę ostrej toksyczności oraz wpływu na rozrodczość. W modelu mysim określono LD50 po podaniu doustnym na poziomie 1200 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania na szczurach wykazały niewielkie działanie embriotoksyczne i teratogenne, co skutkuje zaleceniem unikania stosowania butamiratu w okresie ciąży. Brak jest jednak danych dotyczących mutagenności, genotoksyczności, karcynogenności oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym i toksyczności narządowej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salaza 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mesalazyny, substancji czynnej czopków Salaza 500 mg, wykazały działanie nefrotoksyczne we wszystkich modelach zwierzęcych, jednak dawki bezobjawowe (NOAEL) u szczurów i małp oraz odpowiadające im stężenia w osoczu przewyższały dawki terapeutyczne stosowane u ludzi od 2 do 7,2 razy. W badaniach toksykologicznych nie stwierdzono istotnych działań toksycznych mesalazyny względem przewodu pokarmowego, wątroby oraz układu krwiotwórczego. Ocena mutagenności i karcynogenności substancji nie wykazała żadnych negatywnych efektów, co potwierdza brak potencjału mutagennego i rakotwórczego w badaniach in vitro, in vivo oraz na szczurach.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, ciąża, czopki Salaza, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mesalazyna, nefrotoksyczność, NOAEL, płodność, potencjał karcynogenny, przewód pokarmowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Orofar Total Action (2 mg/ml benzoksoniowego chlorku oraz 1,5 mg/ml lidokainy chlorowodorku) wykazała brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, przeprowadzone przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły istotnych objawów toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Analizy biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne potwierdziły brak kumulacji toksycznego działania przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego dla obu substancji, co wskazuje na niskie ryzyko kancerogenności.
aerozol do jamy ustnej, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, benzoksoniowy chlorek, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, interakcja między substancjami, lidokainy chlorowodorek, Orofar Total Action, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, synergistyczne działanie toksyczne, test in vitro, test in vivo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Milurit 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak działania mutagennego zarówno in vitro, jak i in vivo. W badaniach cytogenetycznych nie stwierdzono indukcji aberracji chromosomalnych w ludzkich komórkach krwi przy stężeniach do 100 µg/ml, a podawanie dawki do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy nie wykazało mutagenności. Substancja nie tworzy związków nitrozowych in vivo i nie wpływa na transformację limfocytów, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach, trwające do 2 lat, nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co wskazuje na brak działania karcynogennego allopurynolu.
aberracja chromosomalna, allopurynol, badanie biochemiczne, badanie cytogenetyczne, badanie genetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, toksyczność matczyna, transformacja limfocytów, wada rozwojowa płodu, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sulovas 250 LSU
Przedkliniczne badania toksykologiczne sulodeksydu, substancji czynnej leku Sulovas, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 9000 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym u myszy i szczurów, co świadczy o wysokiej tolerancji leku. Przy podaniu dootrzewnowym LD50 wynosiła odpowiednio 1980 mg/kg u myszy i 2385 mg/kg u szczurów, wskazując na umiarkowanie wyższą toksyczność tej drogi podania. Badania podostre na psach (10 mg/kg/dobę przez 21 dni) oraz przewlekłe na psach i szczurach (20 mg/kg/dobę przez 180 dni) nie wykazały istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani zmian anatomopatologicznych, co potwierdza dobrą tolerancję sulodeksydu przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania fetotoksyczności na szczurach i królikach przy dawce 25 mg/kg nie wykazały działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, fetotoksyczność, LD50, mutagenność, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, sulodeksyd, Sulovas, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 400 400 mg
Przedkliniczne badania toksyczności pentoksyfiliny, substancji czynnej Agapurin SR 400, wykazały niski potencjał toksyczny. W badaniach ostrej toksyczności LD50 wyniosła 1385 mg/kg (myszy, doustnie), 230 mg/kg (szczury, dożylnie) oraz 1770 mg/kg (szczury, doustnie). W toksyczności przewlekłej, podawanie do 1000 mg/kg/dobę szczurów i do 100 mg/kg/dobę psów nie wywołało uszkodzeń narządów. Niekorzystne efekty, takie jak niewydolność krążenia, krwawienia czy obrzęk płuc, pojawiły się jedynie przy dawkach >320 mg/kg/dobę u psów, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki olbrzymie, krwawienie, mutacja genowa, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, płodność, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia koordynacji ruchowej, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prestarium Initio 7 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Co-Prestarium Initio, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały dobrą tolerancję u szczurów podczas 13-tygodniowego podawania doustnego, bez nowych lub nasilonych efektów toksycznych w porównaniu do poszczególnych składników. Peryndopryl wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez działania mutagennego ani teratogennego, choć inhibitory ACE mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu i wady wrodzone u gryzoni i królików. Badania długoterminowe nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu, a płodność szczurów pozostawała niezmieniona. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa.
działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl i amlodypina, potencjał rakotwórczy, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlessa 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Amlessa, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a także nie wpływa negatywnie na płodność i nie wykazuje działania embriotoksycznego czy teratogennego u różnych gatunków zwierząt. Należy jednak pamiętać, że inhibitory konwertazy angiotensyny mogą wywoływać działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone, zmiany nerkowe oraz zwiększoną umieralność okołoporodową. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły rakotwórczości peryndoprylu.
amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, dawkowanie amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl i amlodypina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy peryndoprylu, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxipirin 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej preparatu Maxipirin, wskazują na selektywną nefrotoksyczność przy wysokich dawkach, co potwierdzono na modelach zwierzęcych. Nie zaobserwowano uszkodzeń innych narządów, co sugeruje specyficzne działanie toksyczne na nerki. Ponadto, badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały właściwości mutagennych, a także nie stwierdzono potencjału rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście genotoksyczności i onkogenezy.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, kwas acetylosalicylowy, model zwierzęcy, nefrotoksyczność salicylanów, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, salicylany, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, zaburzenia implantacji, zaburzenia neurorozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paclitaxel Kabi 6 mg/ml
Przedkliniczne badania paklitakselu wykazały jego mutagenne działanie zarówno in vitro, jak i in vivo u ssaków, manifestujące się aberracjami chromosomowymi, co wskazuje na potencjał genotoksyczny tej substancji. Brak jest jednak specyficznych badań dotyczących karcinogenności, choć mechanizm farmakodynamiczny sugeruje możliwe działanie rakotwórcze przy dawkach klinicznych. W zakresie wpływu na rozrodczość, paklitaksel wykazuje toksyczność płciową u szczurów, z zaburzeniami płodności u obu płci, a także embriotoksyczność i fetotoksyczność u królików, objawiające się zwiększoną śmiertelnością wewnątrzmaciczną, resorpcją oraz obumarciem płodów, nawet przy dawkach niższych niż toksyczne dla samic. Ponadto, ograniczone wydzielanie paklitakselu do mleka u karmiących szczurów podkreśla potencjalne ryzyko dla noworodków.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mechanizm farmakodynamiczny, neurotoksyczność, paklitaksel, resorpcja płodu, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie płodności, zaburzenie rozrodczości - Leksykon substancji czynnych
Paklitaksel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Paklitaksel, jako taksan o udokumentowanym działaniu przeciwnowotworowym, wykazuje w badaniach przedklinicznych właściwości mutagenne i genotoksyczne, co jest powiązane z jego mechanizmem farmakodynamicznym polegającym na zaburzeniu funkcji mikrotubul podczas mitozy. W testach in vitro i in vivo stwierdzono aberracje chromosomowe, a chociaż brak jest pełnych, długoterminowych badań rakotwórczości, istnieje uzasadnione podejrzenie potencjalnego działania rakotwórczego w dawkach klinicznych. Paklitaksel wykazuje także toksyczny wpływ na rozrodczość i rozwój płodu – u królików obserwowano embriotoksyczność i fetotoksyczność, a u szczurów zmniejszenie płodności. Działania teratogenne pojawiały się nawet przy dawkach niższych niż toksyczne dla samic, co podkreśla szczególną wrażliwość zarodka i płodu na tę substancję.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mechanizm działania leku, mechanizm farmakodynamiczny, mikrotubule, neurotoksyczność, Paclitaxelum Accord, paklitaksel, podział komórkowy, przenikanie do mleka, resorpcja płodu, śmiertelność wewnątrzmaciczna, taksan, uszkodzenie układu nerwowego, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol 0,5% Polpharma 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne metronidazolu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą przy podaniu parenteralnym, z wartością LD50 u szczurów wynoszącą 2,6 g/kg (i.p.) oraz brakiem toksyczności przy dawce dożylnej 250 mg/kg. Wyniki badań mutagenności były niejednoznaczne: metronidazol wykazywał działanie mutagenne in vitro na bakteriach, natomiast badania na komórkach ssaków in vitro oraz in vivo u gryzoni i ludzi nie potwierdziły jednoznacznie tego efektu. W kontekście rakotwórczości, długotrwałe doustne podawanie metronidazolu wywołało nowotwory u myszy i szczurów, podczas gdy chomiki nie wykazały takiego działania, a badania epidemiologiczne u ludzi nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworowego.
badanie epidemiologiczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, metronidazol, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomide Sandoz 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, małpy) z podawaniem leku przez okres od 1 do 6 miesięcy. Zidentyfikowano narządy docelowe toksyczności, takie jak szpik kostny, krew obwodowa, przewód pokarmowy, skóra, śledziona, grasica i węzły chłonne. Główne działania toksyczne obejmowały zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia) oraz choroby szpiku kostnego, wynikające z hamowania syntezy DNA. U szczurów i psów obserwowano ciałka Heinza i Howell-Jolly’ego w erytrocytach, wskazujące na zaburzenia dojrzewania krwinek czerwonych. Dodatkowo, działania toksyczne dotyczyły serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, prawdopodobnie związane z immunosupresją. Toksyczność występowała przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi.
4-trifluorometyloanilina, chłoniak złośliwy, choroba szpiku kostnego, ciałko Heinza, ciałko Howell-Jolly’ego, dojrzewanie erytrocytów, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hamowanie syntezy DNA, krew obwodowa, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, narząd docelowy, niedokrwistość, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak płuca, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węzeł chłonny, zaburzenie hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Ketotyfen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ketotifen wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących różne formy podania (tabletki, syrop, krople do oczu). W badaniach toksyczności ostrej LD50 po podaniu doustnym wynosiła powyżej 300 mg/kg masy ciała (w niektórych badaniach 161 mg/kg u szczurów), natomiast po podaniu dożylnym mieściła się w zakresie 5-20 mg/kg. Objawy przedawkowania, takie jak duszność, pobudzenie ruchowe, skurcze i senność, były przejściowe i ustępowały w ciągu kilku godzin bez efektów kumulacji. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym testy mutacji punktowych, aberracji chromosomowych oraz testy cytogenetyczne, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego ketotyfenu i jego metabolitów. Długoterminowe badania na szczurach (71 mg/kg/dobę przez 24 miesiące) i myszach (do 88 mg/kg przez 74 tygodnie) nie potwierdziły działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, aktywność klastogenna, analiza cytogenetyczna, duszność, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie nowotworowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, LD50, mutacja punktowa, nadwrażliwość skórna, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie leku, rozwój prenatalny, skurcz mięśni, spermatogeneza, szpik kostny, test mikrojąderkowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Methotrexat-Ebewe 2,5 mg
Metotreksat w formie tabletek Methotrexat-Ebewe (dawki 2,5 mg, 5 mg i 10 mg) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metotreksat lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (78,6 mg w tabletce 2,5 mg, 157,2 mg w 5 mg i 314,4 mg w 10 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Nie należy stosować metotreksatu u chorych z ciężkimi i/lub czynnymi zakażeniami, niedoborami odporności, zapaleniem jamy ustnej, owrzodzeniami przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina >5 mg/dl), nadużywających alkoholu, z poalkoholową chorobą wątroby oraz innymi przewlekłymi chorobami wątroby. Ponadto, przeciwwskazaniem są ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) przy dawkach <100 mg/m², zaburzenia układu krwiotwórczego, zmiany w obrazie krwi, ciąża (w wskazaniach nieonkologicznych) oraz karmienie piersią ze względu na teratogenność i embriotoksyczność leku.
cytopenia, czynne zakażenie, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mielosupresyjne, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, Methotrexat-Ebewe, metotreksat, mielosupresja, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór odporności, nietolerancja laktozy, obraz krwi, ostre uszkodzenie nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, poalkoholowa choroba wątroby, przewlekła choroba wątroby, rana chirurgiczna, stężenie bilirubiny, wskazanie nieonkologiczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adriblastina PFS 2 mg/ml
Doksorubicyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Adriblastina PFS (2 mg/ml), wykazuje potwierdzone działanie embriotoksyczne i teratogenne, co potwierdzają badania in vitro, in vivo oraz dane kliniczne. Stosowanie leku w ciąży wiąże się z ryzykiem uszkodzeń płodu, dlatego jego podawanie powinno być rozważane wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy i 10 dni po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni powinni stosować antykoncepcję przez co najmniej 3 miesiące i 10 dni po zakończeniu leczenia, ze względu na mutagenne działanie leku i ryzyko uszkodzeń chromosomów w plemnikach. Doksorubicyna przenika do mleka matki, co wymaga przerwania karmienia piersią na czas terapii oraz przez minimum 10 dni po ostatniej dawce, aby zapobiec ekspozycji niemowlęcia na lek.
Adriblastina PFS, amenorrhoea, azoospermia, badanie in vitro, badanie in vivo, doksorubicyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, endokrynolog, ginekolog-endokrynolog, kriokonserwacja nasienia, kriokonserwacja oocytów, kriokonserwacja tkanki jajnika, oligospermia, oligospermia i azoospermia, przedwczesne klimakterium, ryzyko teratogenne, specjalista medycyny rozrodu, substancja czynna, uszkodzenie chromosomu, wtórny brak miesiączki, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie owulacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopiryna PRO 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, głównego składnika Etopiryny PRO, nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego w teście Amesa, jednak obserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjalny wpływ na materiał genetyczny w specyficznych warunkach. W modelach zwierzęcych substancja wykazywała działanie teratogenne, obejmujące zaburzenia zagnieżdżenia jaja płodowego, embrio- i fetotoksyczność oraz negatywny wpływ na uczenie się potomstwa. Ponadto kwas acetylosalicylowy hamował owulację u szczurów, wskazując na możliwe zaburzenia płodności. Ostra toksyczność jest znacząca – dawki powyżej 10 g u dorosłych i 4 g u dzieci mogą prowadzić do śmiertelnych zatruć, przy czym stężenia kwasu salicylowego w osoczu 300-350 μg/ml wywołują objawy zatrucia, a 400-500 μg/ml mogą skutkować śpiączką i zgonem.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zibor 2500 j.m. anty Xa/0,2 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bemiparyny sodowej, uzyskane w trakcie standardowych badań farmakologicznych, nie wskazują na istotne zagrożenie dla zdrowia człowieka. Badania obejmowały ocenę bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach toksyczności po podskórnym podaniu u zwierząt zaobserwowano odwracalne, dawkozależne zmiany krwotoczne w miejscu iniekcji, co jest zgodne z farmakologiczną aktywnością substancji czynnej. Dawka stosowana w badaniach wynosiła 2500 j.m. anty-Xa/0,2 ml, a profil bezpieczeństwa bemiparyny odpowiada mechanizmowi działania heparyny drobnocząsteczkowej.
bemiparyna sodowa, ciąża u zwierząt doświadczalnych, dawka anty-Xa, działanie embriotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, heparyna drobnocząsteczkowa, krwiak podskórny, miejsce wstrzyknięcia, narządy wewnętrzne, objaw kliniczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność rozrodcza, toksyczność wielokrotnego podania, zmiana krwotoczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Magnezin 130 mg jonów magnezowych
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Magnezin, zawierającego 130 mg jonów magnezowych w postaci 500 mg magnezu węglanu ciężkiego, wykazała brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Standardowe badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały klinicznie istotnych nieprawidłowości w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani w funkcji narządów wewnętrznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w zalecanych dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jony magnezowe, magnez węglan ciężki, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Nimesulid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nimesulid, jako substancja przeciwzapalna, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego u ludzi. Jednakże powtarzane dawki nimesulidu mogą wywoływać toksyczność narządową, głównie w obrębie nerek, wątroby (z możliwymi zmianami funkcjonalnymi) oraz przewodu pokarmowego. W przypadku preparatów do stosowania miejscowego badania na modelach zwierzęcych potwierdziły dobrą tolerancję tkankową, bez istotnych właściwości drażniących czy uczulających.
Badania reprodukcyjne ujawniły gatunkowo zróżnicowane efekty teratogenne i embriotoksyczne: u królików stwierdzono zaburzenia rozwojowe układu kostnego oraz poszerzenie układu komorowego mózgu przy dawkach niepowodujących toksyczności matczynej, natomiast u szczurów obserwowano zwiększoną śmiertelność potomstwa we wczesnym okresie poporodowym oraz obniżoną płodność. Brak mutagenności i rakotwórczości w długoterminowych badaniach podkreśla względne bezpieczeństwo nimesulidu, jednak konieczne jest uwzględnienie potencjalnej toksyczności narządowej i różnic gatunkowych przy stosowaniu preparatów takich jak Aulin, AulinDol, Nimefort czy Nimesil, z zachowaniem odpowiednich środków ostrożności.
działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, poszerzenie układu komorowego mózgu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność potomstwa, substancja przeciwzapalna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, właściwości drażniące, zaburzenia rozwojowe układu kostnego, zaburzenie teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Troxerutin Chema 20 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne trokserutyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne nie powodowało kumulacji toksycznych metabolitów ani klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych. Badania genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy nie potwierdziły działania rakotwórczego trokserutyny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kancerogeneza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metronidazol Aurovitas 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metronidazolu wykazały specyficzne objawy toksyczności po wielokrotnym podaniu u zwierząt, w tym neurotoksyczność u psów (ataksyja, drżenia) oraz hepatotoksyczność u małp, gdzie po 12 miesiącach obserwowano dawkozależne zwyrodnienie hepatocytów. Potencjał mutagenny leku był zróżnicowany: metronidazol wykazywał mutagenność w testach bakteryjnych po redukcji grupy nitrowej, jednak nie stwierdzono działania mutagennego in vitro i in vivo w komórkach ssaków, ani uszkodzenia DNA w limfocytach pacjentów leczonych metronidazolem, co potwierdza jego względne bezpieczeństwo genotoksyczne u ludzi.
ataksja, drżenie, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, komórki ssaków, metronidazol, nowotwór płuc, objawy neurologiczne, potencjał mutagenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, uszkodzenie hepatocytów, zwyrodnienie komórek wątrobowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacipil 6 mg
Badania przedkliniczne lacydypiny wykazały, że jej profil toksyczności jest zgodny z charakterystyką antagonistów kanałów wapniowych, z odwracalnymi efektami toksycznymi obserwowanymi przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Główne objawy toksyczności obejmowały zaparcia u szczurów, zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego u szczurów i psów oraz rozrost dziąseł. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono bezpośredniej toksyczności u ciężarnych szczurów i królików, jednak embriotoksyczność pojawiła się przy dawkach toksycznych dla samic. Ponadto, duże dawki lacydypiny wpływały na przebieg ciąży i porodu, wydłużając okres ciąży i powodując zaburzenia porodowe, co jest zgodne z mechanizmem działania antagonistów wapnia na mięśniówkę gładką macicy.
antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, gruczolak, guz z komórek śródmiąższowych jąder, kanał wapniowy, kurczliwość mięśnia sercowego, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, mięśniówka gładka, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, toksyczność ogólna, wpływ na rozrodczość, zaparcie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gasprid 5 mg
Podczas konsultacji z kobietą w wieku rozrodczym, ciężarną lub karmiącą piersią, istotne jest przekazanie szczegółowych informacji dotyczących wpływu cyzaprydu (substancji czynnej leku GASPRID) na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, embriotoksyczności ani teratogenności. Dane kliniczne potwierdzają brak zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u płodów matek stosujących cyzapryd. Jednakże w pierwszym trymestrze ciąży należy zachować szczególną ostrożność, indywidualnie oceniając stosunek korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka. Decyzja o zastosowaniu GASPRID powinna uwzględniać nasilenie objawów, dostępność alternatyw oraz etap ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flecainide acetate Holsten 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flekainidu octanu koncentrują się głównie na jego wpływie na reprodukcję, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego działania teratogennego i embriotoksycznego. W jednej hodowli królików zaobserwowano działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wskazuje na możliwość indukowania wad rozwojowych oraz toksyczności wobec embrionu. Jednakże brak wystarczających danych uniemożliwia precyzyjne określenie marginesu bezpieczeństwa w odniesieniu do tych efektów. W innych badaniach na królikach, szczurach i myszach nie potwierdzono podobnych działań niepożądanych, co wskazuje na zmienność wyników w zależności od gatunku i warunków eksperymentalnych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie teratogenne i embriotoksyczne, flekainid, flekainid octan, kobieta w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, margines bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność embrionalna, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Cyproteron octan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyproteronu octanu wykazały akceptowalny profil toksyczności ogólnej po wielokrotnym podaniu doustnym, bez istotnych działań niepożądanych wskazujących na zwiększone ryzyko dla pacjentów. Badania embriotoksyczności i teratogenności, przeprowadzone w okresie organogenezy, nie potwierdziły działania teratogennego, choć wysokie dawki w krytycznej fazie różnicowania narządów płciowych mogą indukować feminizację płodów męskich. Obserwacje nowo narodzonych samców nie wykazały feminizacji, jednak ze względów bezpieczeństwa stosowanie Diane-35 w ciąży jest przeciwwskazane.
aktywność enzymatyczna, badanie genotoksyczności, badanie in vivo, cyproteronu octan, Diane-35, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, etynyloestradiol, feminizacja płodów, genotoksyczność, hepatocyt, mostki DNA, mutacja genu, naprawa DNA, narządy płciowe, organogeneza, toksyczność ogólna, toksyczność ogólnoustrojowa, zmiany przednowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxycarbamid Teva 500 mg
Hydroksykarbamid wykazuje w badaniach przedklinicznych liczne działania niepożądane, przede wszystkim zahamowanie szpiku kostnego, co jest zgodne z jego cytostatycznym mechanizmem działania. Obserwuje się także zanik tkanki limfatycznej oraz zmiany zwyrodnieniowe w nabłonku jelita cienkiego i grubego, co wskazuje na toksyczność wobec tkanek o szybkim podziale komórkowym. Dodatkowo, u zwierząt stwierdzono objawy sercowo-naczyniowe oraz zmiany hematologiczne, które mogą mieć kliniczne znaczenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia lub zaburzeniami hematologicznymi. Wpływ na układ rozrodczy obejmuje u samców szczurów zanik jąder i obniżoną spermatogenezę przy dawce 60 mg/kg/dobę (około 2x maksymalnej dawki u ludzi), a u psów odwracalne zatrzymanie spermatogenezy, co sugeruje potencjalnie przejściowe zaburzenia płodności.
czynnik rakotwórczy, czynnik teratogenny, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, hydroksykarbamid, mechanizm cytostatyczny, objawy sercowo-naczyniowe, przenikanie przez łożysko, wada rozwojowa kręgosłupa, wada rozwojowa mostka, wodogłowie, zahamowanie szpiku kostnego, zanik jąder, zanik tkanki limfatycznej, zatrzymanie spermatogenezy, zmiany hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Iprazochrom – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Iprazochrom, substancja czynna preparatu Divascan w dawce 2,5 mg, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych grupach. Pomimo braku dowodów na działanie embriotoksyczne, ograniczone doświadczenie kliniczne uniemożliwia pełną ocenę ryzyka dla płodu, co wymusza stosowanie zasady ostrożności. W przypadku laktacji brak jest danych dotyczących przenikania iprazochromu do mleka matki oraz jego wpływu na noworodka, co skutkuje zaleceniem unikania terapii lub rozważeniem przerwania karmienia piersią. Ponadto, brak jest informacji o wpływie iprazochromu na płodność u kobiet i mężczyzn, co powinno być komunikowane pacjentom w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolperis VP 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tolperyzonu chlorowodorku wykazała brak istotnych zagrożeń przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym ujawniły działania toksyczne jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Standardowe testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie wykazała istotnych działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tolperyzonu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolperyzon chlorowodorek, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tantum Rosa 1 mg/ml
Benzydamina chlorowodorek, substancja czynna roztworu dopochwowego Tantum Rosa (1 mg/ml), wykazuje minimalną absorpcję ogólnoustrojową po podaniu miejscowym, co znacząco ogranicza ryzyko działań niepożądanych systemowych. Badania przedkliniczne i kliniczne nie wykazały działania teratogennego ani embrio- i fetotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku u kobiet w ciąży. Produkt zawiera 0,1 g benzydaminy chlorowodorku w 100 ml roztworu, co umożliwia precyzyjne i bezpieczne podanie miejscowe, minimalizując potencjalne ryzyko dla płodu i matki.
- Leksykon substancji czynnych
Ipratropiowy bromek – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bromek ipratropiowy w dawce 20 mikrogramów na dawkę inhalacyjną (preparat Atrodil) wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz planujących ciążę. Aktualne dane przedkliniczne nie wykazują działania embriotoksycznego ani teratogennego, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi, jednak brak jest jednoznacznych danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w ciąży. Decyzja o terapii powinna być oparta na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem monitorowania rozwoju płodu oraz stanu klinicznego pacjentki. W przypadku laktacji brak jest potwierdzonych danych o przenikaniu bromku ipratropiowego do mleka kobiecego, choć teoretycznie ilość leku docierająca do dziecka jest minimalna; zaleca się jednak ostrożność, obserwację dziecka i rozważenie modyfikacji leczenia lub czasowego przerwania karmienia w zależności od sytuacji klinicznej.
Atrodil, bromek ipratropiowy, ciąża i laktacja, dawka inhalacyjna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, okres laktacji, opcja terapeutyczna, podanie donosowe, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, schemat leczenia, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloberl 100 mg 100 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego (Dicloberl 100 mg) nie wykazały specyficznych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych u ludzi, jednak przewlekła toksyczność u zwierząt manifestowała się głównie uszkodzeniami przewodu pokarmowego, co koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów. Istotnym wynikiem jest 2-letnie badanie toksyczności na szczurach, gdzie stwierdzono dawkozależne zwężenie naczyń wieńcowych spowodowane zmianami zakrzepowymi, co podkreśla potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe związane ze stosowaniem diklofenaku.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, opóźnienie wzrastania płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, ryzyko sercowo-naczyniowe, śmierć płodu, śmiertelność płodu, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wydłużenie ciąży, zaburzenie implantacji, zaburzenie owulacji, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panadol Femina 500 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Panadol Femina, zawierającego 500 mg paracetamolu oraz 10 mg hioscyny butylobromku, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa obu składników aktywnych. Paracetamol charakteryzuje się niższym potencjałem nefrotoksycznym w porównaniu do kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, szczególnie w kontekście mniejszego ryzyka martwicy brodawek nerkowych. Jednak długotrwała ekspozycja na wysokie dawki paracetamolu może prowadzić do negatywnych efektów na rozrodczość samców, takich jak zanik jąder oraz hamowanie spermatogenezy. W przypadku hioscyny butylobromku nie zaobserwowano negatywnego wpływu na rozrodczość, embriotoksyczność ani teratogenność w badaniach na zwierzętach, co wskazuje na względne bezpieczeństwo tej substancji w okresie rozwoju płodu.
butylobromek hioscyny, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gonady męskie, kwas acetylosalicylowy, martwica brodawek nerkowych, mutagenność, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, paracetamol, spermatogeneza, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amarhyton 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flekainidu octanu, substancji czynnej leku Amarhyton, wykazały brak działania genotoksycznego oraz rakotwórczego zarówno w testach in vitro, jak i in vivo. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, co wskazuje na brak ryzyka dla zdolności rozrodczych. Warto podkreślić, że parametry rozrodu u badanych zwierząt pozostawały w normie, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w kontekście funkcji rozrodczych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, flekainid octan, genotoksyczność, indukcja procesu nowotworowego, model zwierzęcy, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, płodność, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zovirax Intensive 50 mg/g
Podczas konsultacji z pacjentkami w ciąży, którym zalecana jest miejscowa terapia kremem Zovirax Intensive zawierającym acyklowir w stężeniu 50 mg/g, konieczne jest przeprowadzenie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Badania kliniczne i przedkliniczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci matek stosujących ten preparat miejscowo, a ogólnoustrojowe wchłanianie acyklowiru po aplikacji kremu jest minimalne, co znacząco ogranicza potencjalne ryzyko dla płodu. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowych dawkach, a wady płodowe obserwowano jedynie po podaniu dużych, toksycznych dawek podskórnych.
acyklowir w kremie, alkohol cetostearylowy, aplikacja miejscowa leku, dawka acyklowiru, działanie embriotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe acyklowiru, działanie teratogenne, glikol propylenowy, populacja ogólna, przenikanie do mleka matki, reakcja nadwrażliwości, ryzyko dla płodu, sodu laurylosiarczan, stosunek korzyści do ryzyka, wada wrodzona, wchłanianie ogólnoustrojowe, wirus opryszczki