Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Vicebrol

Dostępne przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania winpocetyny, substancji czynnej leku Vicebrol, obejmują szereg badań na różnych gatunkach zwierząt, z oceną toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej oraz wpływu na rozród, potencjału mutagennego i rakotwórczego.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej winpocetyny przeprowadzono na trzech gatunkach zwierząt laboratoryjnych: myszach, szczurach i psach. W przypadku psów nie udało się ustalić doustnej dawki LD50 (dawki śmiertelnej dla 50% badanej populacji), ponieważ zwierzęta nie tolerowały dawek przekraczających 400 mg/kg masy ciała, reagując wymiotami na próby podania wyższych stężeń substancji czynnej.²

Toksyczność podostra

W badaniach toksyczności podostrej obserwowano reakcje zwierząt na wielokrotne podanie winpocetyny różnymi drogami. U szczurów po dożylnym podawaniu dawek do 8 mg/kg masy ciała przez okres 14 dni nie zaobserwowano żadnych objawów działania toksycznego. Podobnie u psów, którym podawano winpocetynę dożylnie w dawce do 5 mg/kg masy ciała przez 28 dni, nie wykazano objawów toksyczności.³

Jednakże po zastosowaniu wyższych dawek obserwowano u zwierząt takie objawy jak wzmożone ślinienie, zwiększona częstość akcji serca oraz przyspieszony oddech. W przypadku podawania doustnego, szczury tolerowały znacznie wyższe dawki – nawet 25 mg/kg masy ciała przez 28 dni nie wywołało objawów toksyczności.⁴

Toksyczność przewlekła

Przeprowadzone badania toksyczności przewlekłej, w których winpocetynę podawano przez okres ponad roku, nie wykazały patologicznych zmian w stanie klinicznym zwierząt ani w wykonywanych badaniach laboratoryjnych. Szczególnie znaczące jest, że u szczurów otrzymujących wysoką dawkę 100 mg/kg masy ciała doustnie przez 6 miesięcy nie obserwowano żadnych układowych działań toksycznych winpocetyny.⁵

U psów zaobserwowano dwa niepożądane efekty po dawkach 45 mg/kg masy ciała: obniżone łaknienie i wymioty. Przy podawaniu dożylnym winpocetyny w dawce przekraczającej 5 mg/kg masy ciała przez 90 dni, u psów występowały niepożądane działania takie jak: zmniejszony apetyt, drgawki, przyspieszone tętno i przyspieszony oddech. Co istotne, pomimo tych objawów klinicznych, wyniki badań laboratoryjnych i histologicznych nie wykazywały nieprawidłowości.⁶

Wpływ na płodność i rozród

Przeprowadzone badania wykazały, że winpocetyna nie wywiera szkodliwego wpływu na płodność samców i samic badanych gatunków zwierząt. Nie stwierdzono również działania teratogennego (powodującego wady rozwojowe płodu) ani embriotoksycznego winpocetyny.⁷

Zaobserwowano jednak, że w niektórych przypadkach podczas podawania dużych dawek winpocetyny występowały krwawienia z łożyska i poronienia. Zjawiska te przypisuje się prawdopodobnie zwiększonemu przepływowi krwi przez łożysko pod wpływem działania winpocetyny. U ciężarnych samic toksyczne działanie winpocetyny było silniejsze przy podawaniu drogą dożylną w porównaniu do podania doustnego.⁸

Istotne jest, że badania toksyczności okołoporodowej i poporodowej nie wykazały toksycznego wpływu winpocetyny na młode zwierzęta, co sugeruje brak szkodliwego działania substancji na potomstwo w okresie bezpośrednio po urodzeniu.⁹

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Potencjał mutagenny winpocetyny badano stosując kilka różnych metod badawczych. Wszystkie przeprowadzone testy wykazały brak działania mutagennego substancji czynnej, co oznacza, że winpocetyna nie powoduje uszkodzeń materiału genetycznego.¹⁰

Przeprowadzono również długoterminowe, dwuletnie badania oceniające potencjał rakotwórczy winpocetyny. Wyniki tych badań jednoznacznie wskazują na brak działania rakotwórczego substancji czynnej, co oznacza, że winpocetyna nie powoduje powstawania nowotworów w warunkach eksperymentalnych.¹¹

Ocena profilu bezpieczeństwa przedklinicznego

Zebrane dane przedkliniczne wskazują na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa winpocetyny. Substancja czynna charakteryzuje się niską toksycznością ostrą i podawana w zalecanych dawkach terapeutycznych nie wywołuje znaczących efektów toksycznych w badaniach przewlekłych. Brak działania mutagennego i rakotwórczego dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku. Obserwowane efekty niepożądane w badaniach przedklinicznych (takie jak zaburzenia układu krążenia i oddechowego) występowały głównie przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki stosowane u ludzi.¹²