Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Erdosteina

Erdosteina wykazuje bardzo niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych, co potwierdzają wysokie wartości LD50: >5000 mg/kg doustnie u myszy i szczurów oraz >3500 mg/kg dożylnie u myszy. W badaniach toksyczności podostrej nie stwierdzono patologii przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę doustnie u szczurów oraz do 100 mg/kg/dobę u psów, z wyjątkiem najwyższej dawki 400 mg/kg/dobę u psów, która wywołała niewielkie zmiany w wątrobie. Długoterminowe badania (26 tygodni) potwierdziły bezpieczeństwo erdosteiny przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę u szczurów i 200 mg/kg/dobę u psów, bez toksycznych objawów i uszkodzeń narządów kluczowych, takich jak płuca, wątroba, serce czy nerki. Przy ekstremalnie wysokich dawkach obserwowano jedynie odwracalne objawy ze strony OUN, takie jak uspokojenie, hipotermia i odrętwienie. Tolerancja miejscowa była oceniona jako dobra.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania erdosteiny

Erdosteina stanowi istotny przedmiot badań przedklinicznych, które wykazały jej wysokie bezpieczeństwo. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań przedklinicznych, które potwierdzają profil bezpieczeństwa tej substancji.5000 mg/kg (doustnie: w badaniach na myszach, szczurach i dootrzewnowo na szczurach) do >3500 mg/kg (dożylnie w badaniach na myszach).”>1

Toksyczność ostra

Badania dotyczące toksyczności ostrej erdosteiny wykazały jej wyjątkowo niski potencjał toksyczny. Wartości LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) określono na poziomie przekraczającym 5000 mg/kg przy podaniu doustnym w badaniach prowadzonych na myszach i szczurach, jak również przy podaniu dootrzewnowym u szczurów. W przypadku podania dożylnego u myszy wartość LD50 przekraczała 3500 mg/kg.5000 mg/kg (doustnie: w badaniach na myszach, szczurach i dootrzewnowo na szczurach) do >3500 mg/kg (dożylnie w badaniach na myszach).”>2

Toksyczność podostra

W badaniach toksyczności podostrej, erdosteina nie powodowała zmian patologicznych w szerokim zakresie dawek. U szczurów nie odnotowano zmian chorobowych przy dawkach 100-1000 mg/kg na dobę podawanych doustnie przez 4 tygodnie oraz nawet przy 4500 mg/kg na dobę po podaniu w formie aerozolu (2 godziny dziennie) przez 4 tygodnie. U psów nie stwierdzono patologii przy dawce 100 mg/kg na dobę (doustnie przez 4 tygodnie). Jedynie najwyższa dawka testowana u psów (400 mg/kg na dobę) powodowała nieznaczne zwiększenie masy wątroby oraz umiarkowane zmiany w obrazie histologicznym tego narządu.3

Toksyczność długookresowa

Badania długookresowe trwające 26 tygodni również potwierdziły wysokie bezpieczeństwo erdosteiny. Nie zaobserwowano objawów toksyczności u szczurów otrzymujących doustne dawki do 1000 mg/kg na dobę oraz u psów przy dawce 200 mg/kg na dobę. Jedynie wyższe dawki u szczurów powodowały odwracalne zmniejszenie masy ciała i obniżenie stężenia białka w osoczu.4

W żadnym z przeprowadzonych badań nie zaobserwowano szkodliwego wpływu erdosteiny na kluczowe narządy, takie jak płuca, wątroba, serce czy nerki.5

Objawy przy dawkach ekstremalnych

Przy ekstremalnie wysokich dawkach (5000 mg/kg doustnie, 3500 mg/kg dożylnie i dootrzewnowo u szczurów) obserwowano działania niepożądane dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak nadmierne uspokojenie, hipotermia oraz przygnębienie lub odrętwienie.6 7

Warto podkreślić, że tolerancja miejscowa erdosteiny była oceniana jako dobra.8

Wpływ na reprodukcję

Badania nad toksycznym wpływem na reprodukcję wykazały, że erdosteina podawana w wysokich dawkach (1000 mg/kg na dobę, doustnie) nie wywiera toksycznego wpływu na płodność i ogólne zdolności rozrodcze u szczurów.9

Toksyczność dla zarodka i płodu

Erdosteina nie wykazywała działania fetotoksycznego, embriotoksycznego ani teratogennego przy dawkach dobowych dochodzących do 1000 mg/kg u szczurów i 700 mg/kg u królików po podaniu doustnym. Dodatkowo u szczurów nie zaobserwowano wpływu na parametry około- i poporodowe, nawet po zastosowaniu wyższych dawek.10

Potencjał mutagenny

Kompleksowe badania nie wykazały potencjału mutagennego erdosteiny. Przeprowadzono szereg testów zarówno in vitro, jak i in vivo.

Badania in vitro obejmowały:

Wyniki wszystkich powyższych testów były negatywne, co potwierdzono dodatkowo badaniami in vivo, takimi jak:

  • test mikrojądrowy u myszy14
  • test na komórkach drożdży u myszy jako żywiciela15
  • test na mutagenność moczu myszy16

Potencjał rakotwórczy

Ze względu na strukturę cząsteczkową erdosteiny, która jest pochodną naturalnego aminokwasu i nie wykazuje podobieństwa do żadnego znanego karcynogenu, nie przeprowadzono specyficznych badań w kierunku działania rakotwórczego.17 18

Zestawienie wartości LD50 dla erdosteiny w badaniach toksyczności ostrej

Droga podania Gatunek Wartość LD50 (mg/kg)
Doustna Mysz >5000
Doustna Szczur >5000
Dootrzewnowa Szczur >5000
Dożylna Mysz >3500

Podsumowanie dawek w badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej

Rodzaj badania Gatunek Droga podania Dawka (mg/kg/dobę) Czas trwania Obserwacje
Toksyczność podostra Szczur Doustna 100-1000 4 tygodnie Brak zmian patologicznych
Toksyczność podostra Pies Doustna 100 4 tygodnie Brak zmian patologicznych
Toksyczność podostra Pies Doustna 400 4 tygodnie Niewielkie zwiększenie masy wątroby, umiarkowane zmiany histologiczne
Toksyczność podostra Szczur Aerozol 4500 4 tygodnie (2h/dobę) Brak zmian patologicznych
Toksyczność przewlekła Szczur Doustna 1000 26 tygodni Brak objawów toksycznych
Toksyczność przewlekła Pies Doustna 200 26 tygodni Brak objawów toksycznych
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl