wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kidofen 60 mg
Produkt leczniczy Kidofen w postaci czopków zawierających 60 mg ibuprofenu przy krótkotrwałym stosowaniu nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn, co potwierdza charakterystyka produktu leczniczego. Niemniej jednak, lekarz powinien uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takich jak bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, szumy uszne oraz zmęczenie, które mogą pośrednio ograniczać zdolność pacjenta do bezpiecznego kierowania pojazdami. W przypadku przedawkowania ibuprofenu mogą pojawić się objawy takie jak oczopląs i nieostre widzenie, stanowiące bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi oraz u osób starszych, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone.
bezsenność, ból głowy, czopek, dezorientacja, duszność, działanie niepożądane ibuprofenu, działanie niepożądane układu nerwowego, gorączka, hipotonia, ibuprofen, jałowe zapalenie opon mózgowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nieostre widzenie, nudność, objaw neurologiczny, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, oczopląs, reakcja nadwrażliwości, senność, sztywność karku, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs, wymioty, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Avamina 850 mg
Podczas terapii chlorowodorkiem metforminy (preparat Avamina) najczęściej obserwuje się działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zwykle mają charakter przejściowy. Zaleca się podawanie leku w 2-3 dawkach podzielonych podczas posiłków oraz stopniowe zwiększanie dawki w celu poprawy tolerancji. Rzadziej występują zaburzenia smaku (często, ≥1/100 do <1/10), a bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa – zagrażające życiu zaburzenie wymagające natychmiastowej hospitalizacji, objawiające się wymiotami, bólami brzucha, dusznością, hipotermią i śpiączką. Długotrwałe stosowanie metforminy może prowadzić do zmniejszenia wchłaniania witaminy B12, co może skutkować niedokrwistością megaloblastyczną.
AVAMINA, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, dawka podzielona, dysfagia, farmakoterapia, hipotermia, kwasica mleczanowa, monitoring działań niepożądanych, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, personel medyczny, pokrzywka, przewód pokarmowy, równowaga kwasowo-zasadowa, rumień, śpiączka, świąd, utrata apetytu, wchłanianie witaminy B12, wymioty, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hederasal 26,6 mg/5 ml
Przedawkowanie syropu Hederasal 26,6 mg/5 ml, zawierającego wyciąg suchy z liści Hedera helix L., może prowadzić do objawów ze strony układu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty i biegunka, a także do zaburzeń neurologicznych, w tym pobudzenia psychoruchowego. W literaturze opisano przypadek 4-letniego dziecka, które po spożyciu dawki odpowiadającej 1,8 g surowca roślinnego (ponad 56 ml syropu) doświadczyło agresywnego zachowania oraz biegunki. Preparat zawiera 430,55 mg wyciągu suchego z liścia bluszczu na 100 g syropu (ekwiwalent 81 ml), a także sorbitol (E 420) w stężeniu 0,987 g/ml, który może nasilać objawy żołądkowo-jelitowe ze względu na swoje właściwości osmotyczne.
agresywne zachowanie, biegunka, dawka toksyczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort, Hederasal, konsystencja stolca, leczenie objawowe, liść bluszczu, nudność, objaw gastryczny, objaw niepożądany, odwodnienie, opróżnienie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, sorbitol, surowiec roślinny, układ pokarmowy, właściwość osmotyczna, wyciąg z liścia bluszczu, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascovir control MAX 400 mg
Lek Hascovir control MAX zawiera acyklowir w dawce 400 mg i może powodować działania niepożądane o różnej częstości występowania, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W zakresie hematologicznym bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się niedokrwistość, leukopenię oraz małopłytkowość, co wymaga kontroli morfologii krwi przy długotrwałej terapii. Reakcje anafilaktyczne występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i stanowią poważne zagrożenie życia. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się bóle głowy, zawroty głowy oraz objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i bóle brzucha. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) mogą wystąpić duszność, przemijające podwyższenie bilirubiny i enzymów wątrobowych, a także obrzęk naczynioruchowy i zaburzenia funkcji nerek (wzrost mocznika i kreatyniny). Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się poważne powikłania, takie jak encefalopatia, śpiączka, zapalenie wątroby, ostra niewydolność nerek oraz ciężkie zaburzenia neuropsychiatryczne (drgawki, omamy, objawy psychotyczne).
acyklowir, ataksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, działania niepożądane, eliminacja nerkowa, encefalopatia, enzymy wątrobowe, erytrocyty, farmakoterapia, fotowrażliwość, funkcje wątroby, gorączka, hemoglobina, hiperbilirubinemia, hiperurykemia, klasyfikacja MedDRA, kreatynina, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość, nudności, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra niewydolność nerek, płytki krwi, pobudzenie, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje skórne, senność, śpiączka, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, transaminazy, układ krwiotwórczy, układ oddechowy, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia krwi i układu chłonnego, zaburzenia mowy, zaburzenia nerek i dróg moczowych, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Anagrelide Accord 1 mg
Przedawkowanie anagrelidu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie ze względu na jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy i pokarmowy. Najczęściej obserwowanymi objawami są częstoskurcz zatokowy oraz wymioty, a także istotne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, które może wystąpić już po pojedynczej dawce 5 mg. Dawki przekraczające zalecane wartości terapeutyczne mogą prowadzić do epizodów niedociśnienia tętniczego oraz zawrotów głowy, co wymaga natychmiastowej interwencji. Ponadto, przedawkowanie może skutkować małopłytkowością, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania liczby płytek krwi u pacjentów.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Conaret 2,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym oraz dławicą piersiową. Najczęściej obserwuje się bradykardię (bardzo często u pacjentów z niewydolnością serca), nasilenie niewydolności serca oraz niedociśnienie tętnicze. W zakresie układu nerwowego często występują zawroty i bóle głowy, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni. Niezbyt często pojawiają się zaburzenia snu, depresja, osłabienie mięśni, kurcze oraz skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP. Rzadko notuje się omdlenia, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcje nadwrażliwości skórnej, zaburzenia potencji oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) i triglicerydów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, uczucie ziębnięcia, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolpryna SR 4 mg
Rolpryna SR zawiera ropinirol w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany głównie w terapii choroby Parkinsona. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od monoterapii lub leczenia skojarzonego z lewodopą. Do bardzo często występujących działań należą senność, omdlenia oraz nudności, natomiast często obserwuje się zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, zgagę, wymioty, ból brzucha oraz obrzęki obwodowe. Niezbyt często pojawiają się reakcje psychotyczne, nadmierna senność w ciągu dnia i czkawka. Z częstością nieznaną zgłaszano reakcje nadwrażliwości, zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, kompulsywne zakupy), manię, agresję, zespół rozregulowania dopaminy (DDS), reakcje wątrobowe oraz spontaniczną erekcję.
agonista dopaminy, aktywność enzymów wątrobowych, apatia, ból brzucha, chlorowodorek, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, enzym wątrobowy, leczenie skojarzone z lewodopą, majaczenie, monoterapia, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, ropinirol, senność, spontaniczna erekcja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół odstawienia, zespół rozregulowania dopaminy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolpic 10 mg
Winian zolpidemu wykazuje zróżnicowane działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz wieku pacjenta, szczególnie u osób starszych. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak senność, bóle i zawroty głowy, nasilenie bezsenności oraz niepamięć następczą, a także zaburzenia psychiczne, w tym omamy, pobudzenie i koszmary senne. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, wymioty i ból brzucha, występują często. Rzadziej obserwuje się obrzęk naczynioruchowy, reakcje alergiczne, podwójne widzenie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypkę, świąd, osłabienie mięśni oraz zaburzenia chodu i upadki, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko somnambulizmu i innych złożonych zachowań podczas snu z niepamięcią wykonywanych czynności oraz możliwość rozwoju uzależnienia i objawów odstawiennych po przerwaniu leczenia.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, biegunka, ból brzucha, dializa, drgawki, enzymy wątrobowe, flumazenil, koszmary senne, nadmierna potliwość, niepamięć następcza, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, senność patologiczna, somnambulizm, stan splątania, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, węgiel aktywowany, winian zolpidemu, wymioty, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Risperidon Vipharm 4 mg
Risperidon Vipharm w postaci tabletek powlekanych 4 mg jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz uporczywej agresji w otępieniu typu alzheimerowskiego, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i stanu pacjenta. W schizofrenii u dorosłych dawka początkowa wynosi 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 4 mg/dobę od drugiego dnia, a optymalna dawka terapeutyczna to 4-6 mg/dobę, nie przekraczając 10 mg/dobę ze względu na ryzyko objawów pozapiramidowych. U osób starszych dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę, z docelowym zakresem 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 6 mg/dobę, natomiast u osób starszych 0,5 mg dwa razy na dobę z docelowym zakresem 1-2 mg dwa razy na dobę. W uporczywej agresji w otępieniu alzheimerowskim dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę, z optymalną dawką 0,5 mg dwa razy na dobę i maksymalną 1 mg dwa razy na dobę, przy maksymalnym czasie terapii 6 tygodni. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby wymaga zmniejszenia dawki początkowej i maksymalnej o połowę oraz wolniejszego zwiększania dawki.
akatyzja, bezsenność, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, frakcja rysperydonu, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, nadmierna potliwość, nudność, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie typu alzheimerowskiego, podanie doustne, roztwór doustny, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, wymioty, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Actimodan 200 mg
Przedawkowanie modafinilu, substancji czynnej leku Actimodan (200 mg/tabletka), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (bezsenność, niepokój ruchowy, dezorientacja, splątanie, pobudzenie psychiczne i omamy), układu pokarmowego (nudności, biegunka) oraz sercowo-naczyniowego (częstoskurcz >100/min, rzadkoskurcz <60/min, nadciśnienie, ból w klatce piersiowej). W przypadku pacjentów z dysfunkcją wątroby lub nerek metabolizm i eliminacja modafinilu mogą być opóźnione, co zwiększa ryzyko przedłużonych i nasilonych objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwe interakcje lekowe w kontekście politerapii.
Actimodan, bezsenność, biegunka, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, dezorientacja, EKG, halucynacje wzrokowe, modafinil, nadciśnienie, niepokój ruchowy, nudności, obraz kliniczny, okres półtrwania, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, politerapia, przedawkowanie modafinilu, rzadkoskurcz, splątanie, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solvetusan 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna leku Solvetusan, wykazuje stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach przekraczających standardowe dawkowanie terapeutyczne 60 mg. Badania kliniczne potwierdziły brak istotnych działań niepożądanych po podaniu pojedynczej dawki do 240 mg oraz dawki 120 mg trzy razy na dobę przez 8 dni. W literaturze opisano jedynie jeden przypadek przedawkowania u trzyletniego dziecka, które przyjęło 360 mg lewodropropizyny na dobę, co skutkowało umiarkowanym bólem brzucha i wymiotami, objawami ustępującymi samoistnie bez dalszych powikłań.
ból brzucha, dawkowanie terapeutyczne, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lewodropropizyna, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, podaż pozajelitowa płynów, postępowanie terapeutyczne, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie lewodropropizyny, Solvetusan, wchłanianie substancji czynnej, węgiel aktywny, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka anty-D – Działania niepożądane
Immunoglobulina ludzka anty-D, stosowana w preparatach takich jak GAMMA anty-D 50 czy Rhesonativ, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, zarówno miejscowe (obrzęk, ból, rumień, stwardnienie, świąd, wysypka, zasinienie), jak i ogólnoustrojowe. Szczególnie istotne są reakcje alergiczne i anafilaktyczne, które choć bardzo rzadkie, mogą zagrażać życiu pacjenta i wymagać natychmiastowej interwencji. Wśród innych działań niepożądanych odnotowano ból głowy (rzadko), tachykardię (bardzo rzadko), spadek ciśnienia tętniczego (rzadko), nudności i wymioty (sporadycznie), a także reakcje hemolityczne i świszczący oddech o nieznanej częstości występowania. Miejscowe reakcje można częściowo ograniczyć przez rozdzielenie większych dawek na kilka miejsc iniekcji.
ból głowy, ból lędźwiowo-krzyżowy, ból stawów, dreszcze, dyskomfort w klatce piersiowej, immunoglobulina ludzka anty-D, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja skórna, rumień, spadek ciśnienia tętniczego, stwardnienie tkanek, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolpidem Genoptim 10 mg
Winian zolpidemu, stosowany w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych (Zolpidem Genoptim), wykazuje działania niepożądane głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego, których nasilenie jest zależne od dawki i częstości podawania. Do najczęstszych objawów należą senność, ból głowy, zawroty głowy, nasilenie bezsenności oraz niepamięć następcza, która może prowadzić do nieodpowiednich zachowań. U pacjentów w podeszłym wieku działania te są szczególnie nasilone. Wśród zaburzeń psychicznych często obserwuje się omamy, pobudzenie psychoruchowe i koszmary senne, a rzadziej stany splątania i drażliwość. Zgłaszano również objawy takie jak agresja, urojenia, psychoza, chodzenie we śnie, uzależnienie oraz depresję, które mogą mieć charakter reakcji paradoksalnych. Ponadto, istnieje ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja oddechowa, diplopia, drażliwość, hiperhidroza, klasyfikacja MedDRA, koszmary senne, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, nudności, obniżenie świadomości, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, psychoza, reakcja paradoksalna, senność, somnambulizm, stan splątania, świąd, tolerancja lekowa, urojenia, uzależnienie lekowe, winian zolpidemu, wymioty, wysypka, zaburzenie chodu, zaburzenie libido, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawroty głowy układowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anagrelide Vipharm 1 mg
Anagrelide Vipharm, dostępny w kapsułkach zawierających 0,5 mg lub 1 mg anagrelidu, jest stosowany w dawce średniej około 2 mg/dobę, z obserwacjami sięgającymi do 5 lat. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje liczne działania niepożądane, najczęściej ból głowy (14%), kołatanie serca (9%), retencję płynów i nudności (6%) oraz biegunkę (5%). Mechanizm działania jako inhibitora fosfodiesterazy III wiąże się z efektami inotropowymi i chronotropowymi, co wymaga szczególnej uwagi w monitorowaniu układu sercowo-naczyniowego. Do poważnych powikłań należą arytmie (w tym torsade de pointes), zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka zakrzepowego. Działania niepożądane obejmują także układ nerwowy (bóle i zawroty głowy, depresja, parestezje), oddechowy (duszność, nadciśnienie płucne, śródmiąższowa choroba płuc) oraz pokarmowy (biegunka, nudności, zapalenie trzustki, krwawienia). Występują również zaburzenia hematologiczne, metaboliczne i wątrobowe, co podkreśla konieczność kompleksowego monitorowania pacjentów.
alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, biegunka, ból brzucha, ból głowy, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, duszność, inhibitor fosfodiesterazy III, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie płucne, nagły zgon sercowy, niedoczulica, niedokrwistość, niepamięć, niestrawność, nudności, objawy grypopodobne, pancytopenia, parestezje, retencja płynów, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, udar mózgu, wymioty, wysięk opłucnowy, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Permetryna – Przedawkowanie
Permetryna, syntetyczny pyretroid stosowany miejscowo w leczeniu chorób pasożytniczych skóry, dostępna jest w różnych formach farmaceutycznych (kremy, żele, szampony) w stężeniach od 10 mg/ml do 50 mg/g. Przy prawidłowym stosowaniu na skórę, ryzyko przedawkowania jest minimalne ze względu na niską biodostępność ogólnoustrojową. Jednakże, ciężkie przedawkowanie miejscowe może nasilać łagodne działania niepożądane, takie jak reakcje skórne i parestezje. Głównym zagrożeniem jest przypadkowe spożycie dużej ilości permetryny, które wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej i może prowadzić do objawów ogólnoustrojowych o różnym nasileniu, zwłaszcza u dzieci.
ból głowy, choroba pasożytnicza skóry, drgawki, drżenie, działanie niepożądane, intensywna opieka medyczna, leczenie objawowe, nadpobudliwość, nudności, objawy ogólnoustrojowe, parestezja, permetryna, płukanie żołądka, preparat z permetryną, przedawkowanie permetryny, przypadkowe spożycie, reakcja skórna, syntetyczny pyretroid, szumy uszne, wymioty, zaburzenie czucia, zawroty głowy, zdrętwienie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kogavant 90 mg
Przedawkowanie tikagreloru (Kogavant) może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, głównie związanych z jego działaniem jako antagonisty receptora P2Y12. Tikagrelor jest stosunkowo dobrze tolerowany po pojedynczej dawce do 900 mg (10-krotność dawki terapeutycznej 90 mg). Objawy przedawkowania obejmują toksyczność żołądkowo-jelitową (nudności, wymioty, bóle brzucha) pojawiającą się już przy dawkach >180 mg, duszność, pauzy komorowe oraz przedłużone krwawienia, które nasilają się przy dawkach >90 mg. Najpoważniejszym zagrożeniem jest ryzyko wydłużonego czasu krwawienia spowodowanego zahamowaniem funkcji płytek krwi.
antagonista receptora P2Y12, antidotum, ból brzucha, dializa, duszność, dyspepsja, elektrokardiografia, hemostaza, Kogavant, niewydolność oddechowa, nudność, pauza komorowa, przedłużone krwawienie, tikagrelor, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność żołądkowo-jelitowa, transfuzja płytek krwi, wymioty, zaburzenie przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie funkcji płytek krwi - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z owocu kopru włoskiego – Działania niepożądane
Nalewka z owocu kopru włoskiego (Foeniculi tinctura), stosowana w preparatach takich jak Sirupus Pini compositus oraz Syrop z sosny i kopru włoskiego Ziołowa Tradycja, może wywoływać działania niepożądane o nieznanej częstości występowania. Do najczęściej zgłaszanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty oraz zaparcia, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza przy uporczywych wymiotach. Ponadto, obserwuje się zaburzenia snu, manifestujące się trudnościami z zasypianiem i niespokojnym snem. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych, które mogą obejmować wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz objawy ze strony układu oddechowego, takie jak duszność, kaszel czy skurcz oskrzeli, co stanowi potencjalne zagrożenie dla pacjentów z nadwrażliwością.
duszność, Foeniculi tinctura, nalewka z owocu kopru włoskiego, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, wymioty, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie układu immunologicznego, zaparcia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lipoflex special –
Przedawkowanie emulsji do infuzji Lipoflex special, zawierającej aminokwasy, glukozę, emulsję tłuszczową oraz elektrolity, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych obejmujących różne układy organizmu. Nadmierne podanie płynów i elektrolitów skutkuje przewodnieniem, obrzękami obwodowymi, wzrostem ciśnienia tętniczego oraz ryzykiem obrzęku płuc objawiającego się dusznością, sinicą i tachykardią. Przedawkowanie aminokwasów powoduje ich utratę przez nerki, zaburzenia równowagi aminokwasowej oraz objawy takie jak nudności, wymioty i dreszcze. Hiperglikemia z cukromoczem, odwodnieniem osmotycznym i hiperosmolalnością osocza to konsekwencje nadmiaru glukozy, które w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do śpiączki hiperglikemicznej i hiperosmolarnej. Przedawkowanie emulsji tłuszczowej wywołuje zespół przeładowania tłuszczami, charakteryzujący się hiperlipemią, gorączką, infiltracją tłuszczową narządów, hepatosplenomegalią oraz zaburzeniami hematologicznymi i krzepnięcia.
aminokwas, anemia, cukromocz, dreszcze, emulsja tłuszczowa, glukozuria, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipemia, hiperosmolalność, leukopenia, nudności, obrzęk płuc, odwodnienie, przewodnienie, śpiączka hiperglikemiczna, splenomegalia, tlenoterapia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie równowagi aminokwasów, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zespół przeładowania tłuszczami, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Explemed 30 mg
Lek Explemed zawierający arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się akatyzję i nudności (>3% pacjentów). Arypiprazol może powodować poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia i trombocytopenia, zwiększające ryzyko infekcji i krwawień. W zakresie układu endokrynologicznego często występuje hiperprolaktynemia i jej paradoksalne obniżenie, co może skutkować zaburzeniami miesiączkowania i ginekomastią. Istotne są również zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzyca, hiperglikemia, hiponatremia oraz anoreksja, a także ryzyko cukrzycowej śpiączki hiperosmolarnej i kwasicy ketonowej. Arypiprazol może wywoływać poważne zaburzenia psychiczne, w tym myśli i próby samobójcze, zaburzenia kontroli impulsów oraz agresję, co wymaga ścisłego nadzoru klinicznego, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianach dawkowania.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, biegunka, ból mięśniowy, bradykardia, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, czkawka, drgawki grand mal, drżenie, dysfagia, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipoprolaktynemia, kwasica ketonowa, letarg, leukopenia, łysienie, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obżarstwo, patologiczne uzależnienie od hazardu, podwójne widzenie, pokrzywka, poriomania, późne dyskinezy, próba samobójcza, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, sedacja, senność, skurcz gardła, skurcz krtani, ślinotok, świąd alergiczny, światłowstręt, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsades des pointes, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia mowy, zaburzenia pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Egistrozol 1 mg
W badaniu klinicznym fazy 3 ATAC oceniono profil bezpieczeństwa anastrozolu (Egistrozol 1 mg) u 9366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi, leczonych przez 5 lat. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały bóle głowy, uderzenia gorąca (35,7%), nudności (12,7%), pokrzywkę, bóle i sztywność stawów (35,6%), zapalenie stawów oraz osłabienie (18,6%). Występowały także zaburzenia metaboliczne (anoreksja, hipercholesterolemia), psychiczne (depresja), neurologiczne (senność, zespół cieśni nadgarstka), żołądkowo-jelitowe (biegunka, wymioty), wątrobowe (podwyższone enzymy AlAT, AspAT, fosfataza zasadowa), skórne (wysypka, łysienie, reakcje alergiczne) oraz mięśniowo-szkieletowe (osteoporoza, bóle kości i mięśni). Częstość złamań kości wyniosła 10,2% (22/1000 pacjentów-lat), a osteoporozy 10,5%, co było istotnie wyższe niż w grupie tamoksyfenu (6,8% złamań, 7,3% osteoporozy). Krwawienia z dróg rodnych występowały rzadziej niż przy tamoksyfenie (5,4% vs 10,2%).
anastrozol, anoreksja, badanie ATAC, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, depresja, dławica piersiowa, fosfataza zasadowa, hipercholesterolemia, hiperkalcemia, krwawienie z pochwy, łysienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, palec trzaskający, parathormon, parestezja, plamica Henocha-Schönleina, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, suchość pochwy, sztywność stawów, tamoksyfen, uderzenie gorąca, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie tętnic wieńcowych, zaćma, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół cieśni nadgarstka, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, złamanie kręgosłupa, złamanie nadgarstka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carvedilol Orion 12,5 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Carvedilol Orion, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących głównie układ sercowo-naczyniowy, nerwowy, oddechowy, pokarmowy oraz metaboliczny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie, niewydolność serca oraz astenia. Występowanie zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii jest dawkozależne. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas titracji dawki może dojść do pogorszenia niewydolności lub zatrzymania płynów. Przemijające pogorszenie czynności nerek obserwowano u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niewydolnością nerek, co wymaga monitorowania parametrów nerkowych. Karwedylol może także powodować zahamowanie zatokowe u pacjentów predysponowanych (np. osoby starsze, bradykardia, dysfunkcja węzła zatokowego), co wymaga szczególnej kontroli pracy serca.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, astma, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, depresja, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja węzła zatokowego, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperwolemia, hipoglikemia, karwedylol, koszmary senne, leukopenia, miażdżyca naczyń, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, niskie ciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, obrzęk płuc, omamy, omdlenie, parestezja, przewlekła niewydolność serca, psychoza, rumień wielopostaciowy, splątanie, suche oko, suchość błony śluzowej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taromentin 875 mg + 125 mg
Taromentin to preparat zawierający 875 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trójwodnej) oraz 125 mg kwasu klawulanowego (klawulanian potasu) w jednej tabletce powlekanej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony układu pokarmowego, w tym biegunka (bardzo często, ≥1/10), nudności i wymioty (często, ≥1/100 do <1/10), a także niestrawność (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie jelita grubego indukowane antybiotykiem, ostre zapalenie trzustki czy czarny język włochaty (częstość nieznana). Ponadto, często obserwuje się kandydozę skóry i błon śluzowych (często, ≥1/100 do <1/10) oraz możliwy jest nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii (częstość nieznana).
agranulocytoza, alergiczna dławica piersiowa, alergiczne zapalenie naczyń, alergiczny zawał mięśnia sercowego, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, czarny język włochaty, kandydoza skóry i błon śluzowych, klawulanian potasu, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, zapalenie jelit polekowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Tlenek bizmutu – Działania niepożądane
Tlenek bizmutu, obecny w preparacie Ulcamed w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu (120 mg/tabletka), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak czarny stolec (≥1/1 000 do <1/100), nudności, wymioty, zaparcia oraz biegunkę, które mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać modyfikacji terapii. Charakterystyczny czarny stolec wynika z tworzenia siarczku bizmutu i powinien być różnicowany z krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Ponadto, mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak świąd i pokrzywka (≥1/1 000 do <1/100), wskazujące na możliwą nadwrażliwość na składniki preparatu. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się reakcje anafilaktyczne, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, cytrynian bizmutu potasu amonowego, czarny stolec, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, lek przeciwhistaminowy, lek przeczyszczający, niedrożność jelit, nudności, odwodnienie, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, siarczek bizmutu, świąd, tlenek bizmutu, Ulcamed, wymioty, wzdęcie, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Działania niepożądane
Kwas mykofenolowy (MPA), stosowany w postaci mykofenolanu sodu (Myfortic) lub sodu mykofenolanu (Marelim), jest kluczowym lekiem immunosupresyjnym po przeszczepieniach narządów, jednak jego stosowanie wiąże się z istotnym ryzykiem działań niepożądanych. Do najczęstszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia (bardzo często), niedokrwistość i trombocytopenia (często), które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zwiększonego ryzyka zakażeń oportunistycznych. Zakażenia CMV występują u 21,6% pacjentów po przeszczepieniu nerki de novo oraz u 1,9% podczas terapii podtrzymującej. Ponadto obserwuje się zakażenia drożdżakowe, wirusem Herpes simplex, nefropatię związaną z wirusem BK oraz postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) związaną z wirusem JC. Długoterminowo MPA zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych, zwłaszcza chłoniaków (0,9–1,3%) i raków skóry (0,9–1,8%). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym przewlekła biegunka, krwotok z przewodu pokarmowego i perforacja jelita, wymagają szczególnej uwagi i mogą stanowić zagrożenie życia.
anomalia Pelgera-Hueta, atypowe prątki, biegunka, ból brzucha, chłoniak, cholestyramina, choroba limfoproliferacyjna, cukrzyca, gruźlica, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, jadłowstręt, krwiomocz, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, leukopenia, limfopenia, martwica kanalików nerkowych, mielosupresja, mięsak Kaposi, mykofenolan sodu, nadciśnienie tętnicze, nefropatia wirusowa BK, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność jelita, niestrawność, nowotwór złośliwy, nudności, obrzęk płuc, ostry zespół zapalny, owrzodzenie trawienne, pancytopenia, perforacja jelita, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak podstawnokomórkowy, rak skóry, refluks żołądkowo-przełykowy, samoistne poronienie, sekwestrant kwasów żółciowych, sodu mykofenolan, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wada wrodzona, wirus cytomegalii, wirus herpes simplex, wirus JC, wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego, wymioty, wzdęcie brzucha, zakażenie drożdżakowe, zakażenie oportunistyczne, zakażenie wirusowe, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie szpiku, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zaparcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tazocin 2 g + 0,25 g
Przedawkowanie piperacyliny z tazobaktamem (Tazocin) w dawkach 2 g + 0,25 g lub 4 g + 0,5 g do infuzji może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, w tym nudności, uporczywych wymiotów, biegunki oraz zaburzeń neurologicznych takich jak zwiększona pobudliwość nerwowo-mięśniowa, mioklonie i drgawki. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których upośledzone wydalanie leku powoduje wzrost stężenia piperacyliny i tazobaktamu do poziomów neurotoksycznych. Objawy te wymagają szybkiego rozpoznania i interwencji, gdyż mogą prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza biorąc pod uwagę zawartość sodu w preparatach (130 mg sodu w dawce 2 g + 0,25 g oraz 261 mg sodu w dawce 4 g + 0,5 g).
biegunka, bilans płynów, ciśnienie tętnicze, drgawki, drżenie, hemodializa, leczenie przeciwdrgawkowe, mioklonie, mocznik w surowicy, napad drgawkowy, niewydolność nerek, nudności, parametr nerkowy, parametr życiowy, piperacylina z tazobaktamem, pobudliwość nerwowo-mięśniowa, równowaga elektrolitowa, roztwór do infuzji, saturacja, stan neurologiczny, stężenie kreatyniny, stężenie leku w osoczu, Tazocin, układ pokarmowy, upośledzona funkcja nerek, wymioty, wzmożony odruch, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Biomentin 10 mg
Przedawkowanie memantyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Biomentin, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, zależnych od dawki. Przy dawkach 105-200 mg/dobę przez 3 dni obserwuje się objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak zmęczenie, osłabienie i biegunka. Dawki jednorazowe poniżej 140 mg mogą wywoływać umiarkowane objawy neurologiczne i psychiatryczne, w tym splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresję, omamy, zaburzenia chodu, wymioty i biegunkę. Przy dawce 400 mg jednorazowo występują ciężkie objawy, takie jak niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, osłupienie oraz utrata świadomości. Najcięższe przypadki, jak przy dawce 2000 mg, mogą prowadzić do śpiączki trwającej do 10 dni, a po wybudzeniu do podwójnego widzenia i pobudzenia. Pomimo poważnych objawów, dokumentowane przypadki zakończyły się powrotem pacjentów do zdrowia.
biegunka, memantyna chlorowodorek, nadpobudliwość ośrodkowego układu nerwowego, omamy, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, podwójne widzenie, psychoza, śpiączka, splątanie, stan przeddrgawkowy, substancja czynna, układ pokarmowy, utrata świadomości, węgiel leczniczy, wymioty, wymuszona diureza, zaburzony chód, zakwaszenie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amikacin B.Braun 5 mg/ml
Amikacyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje działania niepożądane głównie ototoksyczne i nefrotoksyczne, a także może powodować blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Ryzyko tych działań wzrasta u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, stosujących inne leki o podobnej toksyczności lub przyjmujących amikacynę w dawkach przekraczających zalecenia. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najważniejszych objawów należą: nadkażenia bakteryjne i drożdżakowe (niezbyt często), niedokrwistość i eozynofilia (rzadko), reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana), hipomagnezemia (rzadko), zawroty głowy, parestezje, drżenia i zaburzenia równowagi (rzadko), a także poważne powikłania okulistyczne po nieprawidłowym podaniu do ciała szklistego (rzadko). Ototoksyczność manifestuje się szumami usznymi, niedosłuchem i głuchotą neurosensoryczną, z uszkodzeniem nerwu ślimakowego rozpoczynającym się od wysokich częstotliwości.
albuminuria, amikacyna, aminoglikozyd, audiometria, azotemia, bezdech, blokada nerwowo-mięśniowa, ból głowy, ból stawów, drżenie, eozynofilia, erytrocyturia, głuchota, głuchota neurosensoryczna, gorączka, hiperkreatynemia, hipomagnezemia, hipotensja, kolonizacja bakteryjna, leukocyturia, nadkażenie, nefropatia toksyczna, nefrotoksyczność, nerw ślimakowy, niedokrwistość, niedosłuch, niewydolność oddechowa, nudności, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, parestezja, pokrzywka, porażenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skąpomocz, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, ślepota, świąd, szumy uszne, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zawał siatkówki, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Typhim Vi zawiera 25 µg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego Vi Salmonella typhi (szczep Ty2) w dawce 0,5 ml. W badaniach klinicznych, obejmujących 1532 pacjentów (w tym 97 dzieci i młodzieży w wieku 2-17 lat oraz 1435 dorosłych), najczęstszym działaniem niepożądanym był ból w miejscu wstrzyknięcia. Objawy ogólnoustrojowe różniły się wiekowo: u dorosłych dominowały bóle mięśni i zmęczenie, natomiast u dzieci i młodzieży – bóle mięśni i ból głowy. Większość działań niepożądanych pojawiała się w ciągu 3 dni po szczepieniu i ustępowała samoistnie w ciągu 1-3 dni, co wskazuje na ich przemijający charakter. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana.
anafilaksja, artralgia, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, gorączka, lek przeciwgorączkowy, mialgia, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, polisacharyd otoczkowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja wazowagalna, rumień, Salmonella typhi, trombocytopenia, TYPHIM Vi, wymioty, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie układu immunologicznego, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prospan 26 mg
Przedawkowanie preparatu Prospan, zawierającego 26 mg wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L.) w postaci pastylek miękkich, może prowadzić do objawów toksycznych, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz układu nerwowego. Dawki przekraczające trzykrotność zalecanej dawki dobowej wywołują nudności, wymioty, biegunkę oraz pobudzenie psychoruchowe, manifestujące się niepokojem i drażliwością. Wystąpienie tych objawów wymaga wdrożenia leczenia objawowego, gdyż nie istnieje swoiste antidotum dla substancji czynnej preparatu.
aktywność psychoruchowa, antidotum, biegunka, częstotliwość wypróżnień, dolegliwości przewodu pokarmowego, dyskomfort w nadbrzuszu, działania niepożądane, Hedera helix, konsystencja stolca, leczenie objawowe, nudności, objawy niepożądane, odruch wymiotny, opróżnienie żołądka, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe, stan kliniczny pacjenta, układ nerwowy, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 10 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat z astmą oraz u dzieci w wieku 6-14 lat (w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 6150 pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. W badaniach długoterminowych (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zaobserwowano istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z ustalonymi kategoriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegtac ORO 4 mg
Bromoheksyny chlorowodorek, substancja czynna Flegtac ORO 4 mg w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości immunologicznych występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), natomiast poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, mają częstość nieokreśloną i stanowią zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy neurologiczne takie jak ból głowy, zawroty głowy i senność również występują z częstością nieokreśloną i mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów. Zgłaszano także obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, co jest istotne u pacjentów z nadciśnieniem, astmą lub POChP. W obrębie układu pokarmowego najczęstsze działania niepożądane to ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunka (≥1/1000 do <1/100), a niestrawność występuje z częstością nieokreśloną.
astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bromoheksyna, ciężkie reakcje skórne, hipotonia, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna fast 5 mg
Deslodyna fast, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi, z działaniami niepożądanymi występującymi u 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było niższe niż w grupie placebo (6,9%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Objawy dotyczą różnych układów, m.in. zaburzeń psychicznych (omamy, agresja), nerwowego (ból głowy, zawroty, drgawki), sercowego (tachykardia, wydłużenie QT), żołądkowo-jelitowego (suchość w jamie ustnej, nudności), wątroby (podwyższone enzymy, żółtaczka) oraz reakcji alergicznych (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon substancji czynnych
Tokoferol – Działania niepożądane
Tokoferol (witamina E), występujący w formach all-rac-α-Tokoferylu octanu oraz RRR-o-Tokoferolu, jest generalnie dobrze tolerowany w dawkach terapeutycznych, jednak długotrwałe stosowanie dawek przekraczających 800 mg/dobę wiąże się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), objawy neurologiczne (zmęczenie, osłabienie mięśniowe, bóle głowy) oraz reakcje skórne, w tym wysypka. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktoidalne, zwłaszcza po pozajelitowym podaniu preparatów wielowitaminowych zawierających tokoferol. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek preparatów złożonych, np. Vitaminum A + E Medana (powyżej 4 kapsułek/dobę, tj. >800 mg tokoferolu), może dodatkowo powodować nieostre widzenie. W trakcie terapii obserwuje się również zmiany parametrów laboratoryjnych, takich jak wzrost aktywności transaminaz, aminotransferazy alaninowej, gamma-glutamylotransferazy, dehydrogenazy glutaminianowej oraz fosfatazy zasadowej, które zazwyczaj ustępują po zakończeniu leczenia.
aktywność transaminaz, all-rac-α-tokoferylu octan, aminotransferaza alaninowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dehydrogenaza glutaminianowa, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperwitaminoza E, kwasy żółciowe, nieostre widzenie, nudności, objawy neurologiczne, osłabienie mięśniowe, pirydoksyny chlorowodorek, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, retynolu palmitynian, RRR-o-tokoferol, świąd, tokoferol, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – OMI-TAM 0,4 mg
Produkt leczniczy OMI-TAM zawiera 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Profil bezpieczeństwa wskazuje, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy (1,3% pacjentów) oraz zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku. Inne często występujące objawy to bóle głowy, omdlenia, kołatanie serca oraz niedociśnienie ortostatyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) u pacjentów poddawanych zabiegom okulistycznym, co może komplikować operacje usunięcia zaćmy i leczenia jaskry. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również przypadki migotania przedsionków, arytmii, tachykardii oraz duszności, jednak ich częstość i związek przyczynowy z tamsulosyną pozostają nieokreślone.
arytmia, biegunka, ból głowy, chirurgiczne leczenie jaskry, duszność, dysfagia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, usunięcie zaćmy, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Limetic 75 mcg
Produkt leczniczy Limetic 75 mikrogramów, zawierający dezogestrel, charakteryzuje się wysoką skutecznością hamowania owulacji, niemal 100%, co jednak wiąże się z częstym występowaniem nieregularnych krwawień u około 50% pacjentek. Zaburzenia miesiączkowania obejmują zarówno częstsze (20-30%) jak i rzadsze lub brak krwawień (około 20%), a także wydłużone krwawienia. Po kilku miesiącach stosowania obserwuje się tendencję do zmniejszenia częstości tych objawów. Inne działania niepożądane o częstości >2,5% to trądzik, zmiany nastroju (w tym depresja), ból piersi, nudności oraz stopniowy wzrost masy ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciąży pozamacicznej oraz możliwość nasilenia objawów wrodzonego obrzęku naczynioruchowego.
ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, brak miesiączki, ciąża pozamaciczna, dezogestrel, działanie niepożądane, hamowanie owulacji, induktor enzymatyczny, interakcja lekowa, krwawienie śródcykliczne, krwawienie z dróg rodnych, łysienie, nieregularne krwawienie, nietolerancja soczewek kontaktowych, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osutka skórna, pokrzywka, progestagen, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, stan depresyjny, torbiel jajnika, trądzik, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wydzielina z piersi, wymioty, wysypka, zaburzenie krwawienia miesiączkowego, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakażenie pochwy, zapalenie tkanki podskórnej, zmęczenie, zmiana nastroju, zmniejszenie popędu płciowego, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heviran 800 mg
Lek Heviran, zawierający acyklowir w dawkach 200 mg, 400 mg lub 800 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skóry (świąd, wysypka, w tym fotouczuleniowa) oraz objawy ogólne, takie jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie bilirubiny i enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny). Bardzo rzadko odnotowuje się poważne powikłania hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), ciężkie zaburzenia neurologiczne (pobudzenie, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek. Monitorowanie parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych jest wskazane zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka lub przy długotrwałej terapii.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, dyzartria, encefalopatia, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, gorączka, kreatynina, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, monitoring działań niepożądanych, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, niedokrwistość, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venlafaxine Teva 37,5 mg
Venlafaxine Teva, chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z farmakodynamicznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy oraz inne układy organizmu. Do bardzo częstych działań należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy (częstość porównywalna z placebo) oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy odstawienne, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie, nudności, drżenia, ból głowy, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i nadciśnienie tętnicze, które mogą mieć nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, ale u niektórych pacjentów utrzymywać się dłużej. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, z dodatkowymi objawami jak ból brzucha, pobudzenie, wybroczyny czy krwawienia z nosa, a także zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśni, bruksizm, chlorowodorek wenlafaksyny, częstoskurcz komorowy, depersonalizacja, drgawki, drżenia, duszność, dyskineza, dystonia, eozynofilia płucna, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipomania, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia Takotsubo, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, majaczenie, mania, migotanie komór, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, objawy odstawienne, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, pokrzywka, późne dyskinezy, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, redukcja masy ciała, rumień wielopostaciowy, samookaleczanie, skurcze miokloniczne, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Aristo 60 mg
Profil bezpieczeństwa cynakalcetu opiera się na danych z badań klinicznych kontrolowanych placebo oraz obserwacjach porejestracyjnych, obejmując trzy główne wskazania: wtórną nadczynność przytarczyc, raka przytarczyc oraz pierwotną nadczynność przytarczyc. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są nudności i wymioty (bardzo często, ≥1/10), które mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter i ustępują w trakcie terapii. Inne często obserwowane działania to reakcje nadwrażliwości (często), jadłowstręt, zmniejszony apetyt, drgawki, zawroty głowy, parestezje, bóle głowy, niedociśnienie, zakażenia górnych dróg oddechowych, wysypka, bóle mięśni i osłabienie. Szczególną uwagę zwraca hipokalcemia (często), która może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak tężyczka, skurcze mięśniowe, zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i komorowe arytmie, potencjalnie zagrażające życiu. Występowanie tych powikłań wymaga regularnego monitorowania stężenia wapnia w surowicy.
biegunka, ból brzucha, cynakalcet, drgawki, dysfagia, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, miopatia, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pierwotna nadczynność przytarczyc, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, tężyczka, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Amoksycylina, stosowana w praktyce klinicznej, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i nudności (często, ≥ 1/100 do < 1/10), a także wysypkę skórną (często). Bardzo rzadko (< 1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej oraz alergiczne zapalenie naczyń, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej. Ponadto, bardzo rzadkie są ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Wśród innych istotnych działań niepożądanych wymienia się przemijające zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna) oraz wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co może zwiększać ryzyko krwawień u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia.
AGEP, agranulocytoza, AlAT, amoksycylina, anafilaksja, AspAT, choroba posurowicza, czas krwawienia, czas protrombinowy, DRESS, drgawki, działania niepożądane antybiotyków, hiperkinezja, IgA dermatoza, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, włochaty język, wymioty, wysypka skórna, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sewelameru węglan Synthon 800 mg
Przedawkowanie węglanu sewelameru, stosowanego głównie u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (CKD), wiąże się przede wszystkim z objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak zaparcia, nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia oraz dyspepsja. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 14 g/dobę chlorowodorku sewelameru u zdrowych ochotników oraz do 14,4 g/dobę węglanu sewelameru u pacjentów z CKD nie wywołują istotnych działań niepożądanych. Mimo to, przedawkowanie może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej, zwłaszcza w zakresie gospodarki wapniowo-fosforanowej, choć dokładne dawki progowe dla tych objawów nie zostały określone.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 16 mg
Lek Meprelon, zawierający metyloprednizolonu sodu bursztynian, jest wskazany do szybkiego wprowadzenia kortykosteroidoterapii w stanach nagłych, gdy podanie doustne jest niemożliwe (np. wymioty, utrata przytomności). Dostępny jest w dawkach 16 mg (20,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, odpowiadającej 15,78 mg metyloprednizolonu) oraz 32 mg (41,85 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, odpowiadającej 31,57 mg metyloprednizolonu). Preparat stosuje się w ciężkich ostrych stanach, takich jak atak astmy, obrzęk mózgu z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym, ciężkie reakcje alergiczne (np. obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), ostre choroby skóry o podłożu autoimmunologicznym, ostre zaburzenia hematologiczne, ostre zapalenie wątroby oraz toksyczny obrzęk płuc. W przełomie addisonoidalnym preferowany jest hydrokortyzon, jednak Meprelon może być stosowany jako alternatywa w sytuacjach wymagających szybkiego działania.
astma oskrzelowa, choroba miąższu wątroby, choroba skóry, ciśnienie śródczaszkowe, działanie przeciwzapalne, erytrodermia, guz mózgu, hydrokortyzon, immunosupresja, kortykosteroid, kortykosteroidoterapia, metyloprednizolon, metyloprednizolonu sodu bursztynian, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obturacja oskrzeli, ostry atak astmy, pęcherzyca zwykła, plamica małopłytkowa, proces autoimmunologiczny, przełom addisonoidalny, przerzuty do mózgu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tomografia komputerowa, utrata przytomności, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zapalenie dróg oddechowych, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosimendan Zentiva 2,5 mg/ml
Lewozymendan, stosowany w leczeniu ostrej zdekompensowanej niewydolności serca, wykazuje istotny profil działań niepożądanych, potwierdzony w badaniach klinicznych takich jak REVIVE, SURVIVE, LIDO czy RUSSLAN. W programie REVIVE działania niepożądane wystąpiły u 53% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze oraz ból głowy. W badaniu SURVIVE, porównującym lewozymendan z dobutaminą, działania niepożądane zgłoszono u 18% pacjentów, z tachykardią komorową, migotaniem przedsionków, niedociśnieniem tętniczym i dodatkowymi skurczami komorowymi jako najczęstszymi zdarzeniami. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z bardzo częstymi (≥1/10) obejmującymi ból głowy, tachykardię komorową i niedociśnienie, oraz częstymi (≥1/100 do <1/10) takimi jak hipokaliemia, bezsenność, zawroty głowy, migotanie przedsionków, tachykardia, dodatkowe skurcze komorowe, niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, nudności, zaparcia, biegunka, wymioty oraz zmniejszone stężenie hemoglobiny.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, dodatkowy skurcz, dodatkowy skurcz komorowy, glikozyd nasercowy, hemoglobina, hipokaliemia, hipoperfuzja narządowa, lewozymendan, mechanizm działania leku, migotanie komór, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, ostra zdekompensowana niewydolność serca, potas we krwi, tachykardia, tachykardia komorowa, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nurofen dla dzieci Junior 100 mg
Lek Nurofen dla dzieci Junior w formie elastycznych kapsułek do żucia zawiera 100 mg ibuprofenu i posiada szereg przeciwwskazań do stosowania. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ibuprofen lub składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (0,01 mg/kapsułka), aktywną lub nawracającą chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy z co najmniej dwoma epizodami owrzodzenia lub krwawienia, krwawienia z przewodu pokarmowego, ciężką niewydolność serca (IV klasa NYHA), nerek i wątroby, krwawienia z naczyń mózgowych lub innych miejsc oraz ciężkie odwodnienie. Lek jest również przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu i porodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z reakcjami alergicznymi na NLPZ lub ASA, astmą z towarzyszącym nieżytem nosa, polipami nosa oraz osoby z historią chorób przewodu pokarmowego, nawet jeśli nie spełniają kryteriów bezwzględnych przeciwwskazań.
astma, biegunka, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, dwunastnica, ibuprofen, klasyfikacja NYHA, krwawienie z naczyń mózgowych, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na ibuprofen, nadwrażliwość na orzeszki ziemne, nadwrażliwość na składniki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polip nosa, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły nieżyt nosa, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, trymestr ciąży, warfaryna, wymioty, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka