wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Produkt leczniczy Sugammadex Reig Jofre (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany perioperacyjnie w celu odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z 3519 pacjentów w badaniach fazy I-III oraz danych porejestracyjnych. Najczęstsze działania niepożądane u pacjentów chirurgicznych to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg i wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na sugammadeks. W badaniach u zdrowych ochotników częstość reakcji nadwrażliwości wynosiła 6,6% przy dawce 4 mg/kg mc. i 9,5% przy dawce 16 mg/kg mc., z pojedynczymi przypadkami anafilaksji (0,7–2,0%) przy dawce 16 mg/kg mc.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, bradykardia, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, dysgeuzja, klasyfikacja ASA, nawrót blokady, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłania oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, sugammadeks, świąd, tachykardia, uderzenie gorąca, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamur 0,4 mg
Tamur, zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), ból głowy oraz omdlenia, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej występują kołatanie serca (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko niedociśnienie ortostatyczne (<1/10 000). Działania niepożądane dotyczą różnych układów, w tym układu oddechowego (zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienie z nosa), pokarmowego (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej), skóry (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry) oraz układu rozrodczego (zaburzenia ejakulacji, priapizm). Szczególnie istotne są ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i obrzęk naczynioruchowy, które mogą stanowić zagrożenie życia.
astenia, biegunka, ból głowy, ciśnienie tętnicze, duszność, jaskra, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, skutek uboczny, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, terminologia MedDRA, wymioty, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół małej źrenicy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lonamo 100 mg
Lonamo, zawierający sytagliptynę w dawkach 50 mg i 100 mg, jest lekiem przeciwcukrzycowym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Wśród najpoważniejszych działań niepożądanych należy wyróżnić zapalenie trzustki, w tym postaci martwicze i krwotoczne, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość 4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Inne często zgłaszane działania to ból głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), zaparcia (niezbyt często), a także poważne powikłania ze strony układu oddechowego (śródmiąższowa choroba płuc) i nerek (ostra niewydolność nerek). W badaniu TECOS, obejmującym 7 332 pacjentów leczonych sytagliptyną, potwierdzono dobry profil bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego, z częstością ciężkiej hipoglikemii 2,7% u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik oraz 1,0% u pacjentów niestosujących tych leków.
artropatia, badanie TECOS, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból mięśnia, ból pleców, ból stawu, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, parametr morfologiczny, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, sytagliptyna, tabletka powlekana, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Zentiva 200 mg
Ibuprofen (Inflanor 200 mg) jest związany z licznymi działaniami niepożądanymi, głównie dotyczącymi układu pokarmowego, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu terapii. Najczęstsze objawy to nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia i zaparcia. Istotnym ryzykiem są poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Krwawienia z przewodu pokarmowego manifestują się smolistymi stolcami lub krwawymi wymiotami, a ich częstość waha się od niezbyt często do często (≥1/1000 do <1/10), rosnąc wraz z dawką i czasem stosowania. U pacjentów z nieswoistymi zapaleniami jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego) ibuprofen może nasilać objawy choroby podstawowej.
biegunka, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, dyspepsja, hematemeza, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymioty, niestrawność, nieswoiste zapalenie jelit, nudności, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, smolisty stolec, terminologia MedDRA, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wzdęcia, zapalenie żołądka, zaparcia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Teenia 3 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Teenia (zawierająca 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu), może skutkować wystąpieniem objawów takich jak nudności, wymioty oraz nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, które mogą pojawić się także u dziewcząt przed pierwszą miesiączką. Drospirenon, ze względu na swoje działanie antymineralokortykoidowe, może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, w tym hiperkaliemii, natomiast nadmiar etynyloestradiolu może nasilać działania niepożądane estrogenów. Warto również uwzględnić obecność laktozy jednowodnej (48,53 mg) i lecytyny sojowej (0,070 mg) w preparacie, które mogą nasilać objawy u osób z nietolerancją tych składników.
antidotum, dojrzałość płciowa, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, drospirenon z etynyloestradiolem, działanie antymineralokortykoidowe, estrogen, etynyloestradiol, hiperkaliemia, krwawienie z dróg rodnych, lecytyna sojowa, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nietolerancja laktozy, nudności, objaw niepożądany, parametry życiowe, pierwsza miesiączka, progestagen, równowaga elektrolitowa, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Hot Intense 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg
Gripex Hot Intense to złożony preparat zawierający 1000 mg paracetamolu, 50 mg kofeiny oraz 12,2 mg chlorowodorku fenylefryny, którego profil działań niepożądanych wynika z właściwości wszystkich trzech substancji czynnych. Paracetamol może wywoływać rzadkie działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, zahamowanie czynności szpiku kostnego, małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, neutropenia, obrzęki, bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, ostre i przewlekłe zapalenie trzustki, krwotoki, świąd, wysypka, plamica, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nefropatie, tubulopatie oraz bardzo rzadko niewydolność i martwica wątroby. Zgłaszano również poważne reakcje skórne (nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy), obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny i zawroty głowy. Fenylefryna, stosowana w celu zmniejszenia przekrwienia błony śluzowej nosa, często powoduje nudności, wymioty, zaburzenia trawienia i jadłowstręt, a rzadziej reakcje alergiczne, podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardię, zaburzenia rytmu serca oraz objawy ze strony układu nerwowego (lęk, niepokój, drżenia, bezsenność). Kofeina może wywoływać działania niepożądane głównie sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca, zaczerwienienie, podwyższone ciśnienie tętnicze i częstoskurcz, zwłaszcza przy dawkach przekraczających zawartość preparatu.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, chlorowodorek fenylefryny, częstoskurcz, Gripex Hot Intense, jadłowstręt, kofeina, kołatanie serca, lek sympatykomimetyczny, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, nefropatia, nefrotoksyczność paracetamolu, nekroliza naskórka, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, plamica, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, tubulopatia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabcin Trend 250 mg + 30 mg + 2 mg
Tabcin Trend, zawierający paracetamol 250 mg, pseudoefedrynę chlorowodorek 30 mg oraz chlorfeniraminę maleinian 2 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Wśród objawów neurologicznych obserwuje się zarówno łagodne (senność, zawroty głowy), jak i poważne powikłania, takie jak zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Istotne są również rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, które mogą prowadzić do zgonu. Paracetamol wykazuje potencjał hepatotoksyczny, z ryzykiem niewydolności wątroby, zapalenia oraz martwicy, szczególnie przy przedawkowaniu lub przewlekłym stosowaniu u pacjentów z czynnikami ryzyka. Dodatkowo, mogą wystąpić poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia czy anemia aplastyczna, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, astma analgetyczna, bezsenność, ból głowy, bradykardia, ciężka reakcja skórna, drżenie, halucynacja, kołatanie serca, leukopenia, marskość wątroby, martwica wątroby, nadciśnienie, napad padaczkowy, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, pobudzenie, rumień, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie nerek, wstrząs, wymioty, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół Stevensa-Johnsona, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii, zespół zaburzeń oddechowych, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambrolytin max 30 mg
Ambrolytin max, zawierający 30 mg ambroksolu chlorowodorku, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które dotyczą głównie układu immunologicznego, przewodu pokarmowego oraz skóry i tkanki podskórnej. Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd i wysypka, występują rzadko (≥1/10000 do <1/1000), natomiast poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ze strony przewodu pokarmowego najczęściej obserwuje się nudności (≥1/100 do <1/10), a rzadziej wymioty, biegunkę, niestrawność i ból brzucha (≥1/1000 do <1/100). Skórne działania niepożądane obejmują wysypkę i pokrzywkę (≥1/10000 do <1/1000), a także ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu zespoły dermatologiczne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, których częstość jest nieznana.
adrenalina, ambroksol chlorowodorek, biegunka, ból brzucha, ciężkie działanie niepożądane, dyspepsja, działanie niepożądane, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, tlenoterapia, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Liść rozmarynu – Działania niepożądane
Liść rozmarynu (Rosmarinus officinalis L., folium), stosowany jako składnik preparatów leczniczych, takich jak Canephron N (wyciąg w proporcji 1:1:1 z zielem tysiącznika i korzeniem lubczyku), może wywoływać działania niepożądane, które należy uważnie monitorować. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności, wymioty oraz biegunka, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Objawy te mogą być szczególnie uciążliwe u pacjentów z istniejącymi schorzeniami przewodu pokarmowego i mogą prowadzić do powikłań takich jak odwodnienie, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej, zwłaszcza przy długotrwałym przebiegu. Zaleca się rozważenie zmniejszenia dawki lub czasowego przerwania terapii oraz podawanie preparatu podczas posiłku w celu złagodzenia objawów.
biegunka, Canephron N, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, farmakovigilance, interakcja lekowa, klasyfikacja MedDRA, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, pokrzywka, preparat ziołowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Rosmarinus officinalis, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele tysiącznika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Estrofem mite 1 mg
Przedawkowanie estradiolu zawartego w leku Estrofem mite (1 mg estradiolu półwodnego w tabletce powlekanej) najczęściej manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności i wymioty. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoiste antidotum, dlatego leczenie opiera się na terapii objawowej, obejmującej stosowanie leków przeciwwymiotnych, nawodnienie oraz monitorowanie stanu pacjenta, w tym parametrów życiowych i równowagi wodno-elektrolitowej. Zaleca się również obserwację pod kątem innych potencjalnych objawów niepożądanych wynikających z nadmiernej ekspozycji na estrogeny.
antidotum, dyskomfort w nadbrzuszu, estradiol, estradiol półwodny, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nawodnienie, nietolerancja laktozy, nudności, odruchy wymiotne, parametry życiowe, preparat estrogenowy, przewód pokarmowy, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, treść żołądkowa, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – INALDIN Gardło Max 3 mg/ml
Benzydamina w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej (INALDIN Gardło MAX, 3 mg/ml) wykazuje toksyczność przy dawkach przekraczających 300 mg substancji czynnej, co odpowiada spożyciu ponad 100 ml preparatu. Przedawkowanie manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, podrażnienie przełyku) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, halucynacje, pobudzenie, niepokój, rozdrażnienie). Symptomatologia rozwija się szybko po spożyciu i nie obejmuje istotnych zaburzeń układu krążenia czy oddechowego, co ułatwia diagnostykę i leczenie.
antidotum, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, dawka toksyczna, halucynacje, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nawodnienie, nudności, objawy kliniczne, obserwacja pacjenta, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, równowaga wodno-elektrolitowa, rozdrażnienie, symptomatologia zatrucia, wymioty, zatrucie benzydaminą, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – balance 2,3% z 2,3% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l 2,3% glukozy + 1,75 mmol/l wapnia
Przedawkowanie roztworu do dializy otrzewnowej Balance 2,3% zawierającego 2,3% glukozę oraz wapń w stężeniu 1,75 mmol/l może prowadzić do poważnych zaburzeń klinicznych, w tym odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych (hiponatremia, hipokaliemia, hipokalcemia) oraz hemodynamicznych, takich jak hipotensja i tachykardia. Przedawkowanie może mieć charakter objętościowy (nadmierna ilość roztworu wprowadzona do jamy otrzewnowej) lub częstotliwościowy (zbyt częste wymiany dializatu). W przypadku przedawkowania objętościowego zaleca się natychmiastowe zdrenowanie nadmiaru płynu, a w przypadku zaburzeń elektrolitowych i hemodynamicznych – monitorowanie stanu pacjenta, korekcję elektrolitową oraz wdrożenie standardowych procedur medycyny ratunkowej, w skrajnych przypadkach rozważając hemodializę z nagłych wskazań.
błona otrzewnowa, ból brzucha, ból głowy, dekompensacja krążenia, dezorientacja, dializa otrzewnowa, drgawki, hemodializa, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotensja, intensywna opieka medyczna, jama otrzewnowa, medycyna ratunkowa, mocznica, niewydolność wielonarządowa, nudności, objawy neurologiczne, objętość wewnątrznaczyniowa, obrzęki obwodowe, odwodnienie, omdlenie, osmolarność osocza, parametry elektrolitowe, przewodnienie, roztwór dializacyjny, skurcze mięśni, stan nawodnienia, tachykardia, transport jonów, układ sercowo-naczyniowy, wlew dożylny, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia perfuzji narządowej, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Działania niepożądane
Ropinirol, selektywny agonista receptorów dopaminergicznych D2/D3, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie w początkowej fazie terapii i podczas zwiększania dawki. Do bardzo często występujących działań należą senność i omdlenia (zwłaszcza w monoterapii), dyskinezy w terapii skojarzonej z lewodopą, nudności (w monoterapii i terapii skojarzonej) oraz wymioty (szczególnie w zespole niespokojnych nóg). Często obserwuje się także zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki obwodowe i zmęczenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, splątanie i nerwowość, występują często, a reakcje psychotyczne, zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, hiperseksualność) oraz agresja mają częstość nieznaną, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. W trakcie terapii mogą pojawić się również reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy) oraz rzadkie reakcje wątrobowe, głównie pod postacią wzrostu aktywności enzymów wątrobowych.
agonista dopaminy, agonista receptorów dopaminergicznych, apatia, augmentacja, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, domperydon, dyskineza, enzym wątrobowy, hiperseksualność, lewodopa, majaczenie, monoterapia, nadwrażliwość, napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, paranoja, patologiczny hazard, reakcja psychotyczna, reakcja wątrobowa, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Wapń laktobionian – Przedawkowanie
Wapń laktobionian, obecny w preparatach takich jak Calcium Polfarmex (w tym wersja o smaku truskawkowym) oraz Sanosvit Calcium, może w przypadku przedawkowania prowadzić do hiperkalcemii, definiowanej jako stężenie wapnia w surowicy powyżej 2,6 mmol/l. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują głównie dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia), a w przypadku Sanosvit Calcium dodatkowo brak łaknienia, wzmożone pragnienie, wielomocz (>3 l/dobę) oraz osłabienie mięśniowe, które korelują ze wzrostem stężenia wapnia, szczególnie powyżej 2,8 mmol/l. W ciężkich przypadkach, gdy stężenie wapnia przekracza 2,9 mmol/l, ryzyko powikłań jest znaczne, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, co wymaga intensywnego monitorowania i interwencji terapeutycznej.
ból brzucha, brak łaknienia, calcium polfarmex, difosforan, diuretyk pętlowy, furosemid, glikokortykosteroid, hiperkalcemia, hipofosfatemia, homeostaza wapniowa, kalcytonina, lek moczopędny pętlowy, monitorowanie stężenia wapnia, nudności, osłabienie mięśniowe, roztwór chlorku sodu, Sanosvit Calcium, siarczan magnezu, stężenie wapnia w surowicy, suplementacja fosforanów, wapń laktobionian, wielomocz, wymioty, wzdęcia, wzmożone pragnienie, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloxazoc 95 mg
Metoprolol, substancja czynna produktu Bloxazoc, wykazuje działania niepożądane u około 10% pacjentów, z częstością i nasileniem zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowaną niepożądaną reakcją jest małopłytkowość (≥1/10), prowadząca do zwiększonego ryzyka krwawień. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, koszmary senne, zaburzenia snu, pamięci, dezorientacja, omamy, nerwowość i zaburzenia koncentracji. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) zgłaszane są zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku oraz kurcze mięśni. Metoprolol może również powodować zaburzenia widzenia, suchość i podrażnienie oczu, szumy uszne, a w układzie sercowo-naczyniowym – bradykardię, kołatanie serca, przemijające nasilenie niewydolności serca, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz rzadkie przypadki wstrząsu kardiogennego u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.
biegunka, ból brzucha, ból stawu, bradykardia, bursztynian metoprololu, depresja, dezorientacja, duszność wysiłkowa, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, łuszczyca, małopłytkowość, metoprolol, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry, niewydolność serca, nudności, obrzęk, omamy, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, podrażnienie oczu, podwyższone aminotransferazy, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szum uszny, wstrząs kardiogenny, wymioty, zaburzenie libido, zaburzenie pamięci, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zgorzel, zimne kończyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zivafert 5 000 IU
Produkt leczniczy Zivafert, zawierający ludzką gonadotropinę kosmówkową w dawce 5000 j.m., może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym z nich jest zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), który występuje często w postaci łagodnej do umiarkowanej, a niezbyt często w formie ciężkiej zagrażającej życiu, wymagającej hospitalizacji. Ciężka postać OHSS może prowadzić do powikłań takich jak wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zdarzenia zakrzepowo-zatorowe (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Inne często występujące działania niepożądane to miejscowe reakcje nadwrażliwości (≥1/100 do <1/10), ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, ból głowy, zmiany nastroju oraz objawy ze strony układu rozrodczego, takie jak ból piersi i torbiele jajników. Rzadko obserwuje się reakcje anafilaktyczne, pęknięcie torbieli jajnika oraz obrzęk naczynioruchowy.
biegunka, ból brzucha, gonadotropina kosmówkowa, krwawienie wewnętrzne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry brzuch, pęknięcie torbieli jajnika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, torbiel jajnika, udar mózgu, wodobrzusze, wymioty, wysięk opłucnowy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Przedawkowanie tabletek antykoncepcyjnych Sidretella 20, zawierających 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu, może skutkować wystąpieniem objawów takich jak nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia. Objawy te wynikają z podwyższonego stężenia hormonów płciowych i ich nagłego spadku. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość krwawienia z odstawienia u dziewcząt przed pierwszą miesiączką, co może stanowić wyzwanie diagnostyczne. Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania Sidretella 20 jest ograniczone, dlatego ocena opiera się na danych dotyczących innych złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
drogi rodne, etynyloestradiol i drospirenon, hormon płciowy, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z odstawienia, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, menarche, nudności, objaw niepożądany, ośrodek toksykologiczny, pierwsza miesiączka, przedawkowanie produktu leczniczego, Sidretella 20, tabletka antykoncepcyjna, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenie wodno-elektrolitowe, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Medreg 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Montelukast Medreg (10 mg tabletki powlekane), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy znacznych przekroczeniach dawki terapeutycznej. Badania kliniczne u dorosłych pacjentów stosujących dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkoterminowo do 900 mg/dobę nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki sięgające 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka 42-miesięcznego), również nie wykazały poważnych odchyleń klinicznych ani laboratoryjnych. Objawy przedawkowania, takie jak ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, są zgodne z profilem bezpieczeństwa leku i mogą nasilać się proporcjonalnie do dawki.
ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, niepokój ruchowy, ostre przedawkowanie, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, senność, tabletka powlekana, wymioty, wzmożone pragnienie, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polprazol PPH 40 mg
Przedawkowanie omeprazolu, składnika aktywnego Polprazolu PPH 40 mg, jest rzadkim, ale potencjalnie niebezpiecznym zdarzeniem klinicznym. Opisano przypadki przyjęcia dawek nawet do 2400 mg, co stanowi 120-krotność standardowej dawki. Najczęściej obserwowane objawy obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy). Rzadziej występują objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja czy splątanie. Objawy te mają charakter przemijający i ustępują samoistnie bez trwałych następstw klinicznych. Farmakokinetyka omeprazolu pozostaje niezmieniona nawet przy znacznych dawkach, zachowując kinetykę pierwszego rzędu.
antidotum, apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka doustna, dawka omeprazolu, depresja, dolegliwości przewodu pokarmowego, farmakokinetyka, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, leki przeciwwymiotne, nudności, objawy przedawkowania, objawy przemijające, obserwacja szpitalna, Polprazol PPH, przedawkowanie leku, przedawkowanie omeprazolu, splątanie, układ nerwowy, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg
Lek Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny β1-adrenolityk), wykazuje złożony profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Bisoprolol najczęściej powoduje ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Ramipryl charakteryzuje się przede wszystkim występowaniem uporczywego suchego kaszlu oraz ryzykiem obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych i poważnych zaburzeń hematologicznych (neutropenia, agranulocytoza). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządów i częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka i monitorowanie pacjentów.
agranulocytoza, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, arytmia, astma oskrzelowa, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, cholestaza, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, ginekomastia, halucynacja, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jadłowstręt, klasyfikacja MedDRA, koszmar senny, leukopenia, łysienie, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja fototoksyczna, reakcja skórna, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchy kaszel, świąd, szumy uszne, trombocytopenia, upośledzenie słuchu, wymioty, wysypka, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc eozynofilowe, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symonette 75 mcg
Symonette, zawierający 75 µg dezogestrelu w formie tabletek powlekanych, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami cyklu miesiączkowego, które występują u około 50% pacjentek. Nieregularne krwawienia mogą manifestować się jako zwiększona częstość (20-30%), zmniejszona częstość (około 20%), całkowity brak krwawień lub wydłużenie czasu trwania krwawień. Po kilku miesiącach stosowania obserwuje się tendencję do zmniejszenia częstości krwawień. Inne często (>2,5%) zgłaszane działania niepożądane to trądzik, zmiany nastroju (w tym depresja i obniżone libido), ból piersi, nudności oraz niewielkie zwiększenie masy ciała. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, bóle głowy, zmiany skórne, torbiele jajników czy uczucie zmęczenia. W porównaniu do złożonych środków antykoncepcyjnych, dezogestrel cechuje się niższym ryzykiem poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, choć nie można ich całkowicie wykluczyć.
ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, chloasma, ciąża pozamaciczna, dezogestrel, działanie zakrzepowo-zatorowe, krwawienie śródcykliczne, łysienie, nastrój depresyjny, nieprawidłowe krwawienie, nietolerancja szkieł kontaktowych, nowotwór hormonozależny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, progestagen, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, Symonette, terminologia MedDRA, torbiel jajnika, trądzik, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wymioty, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zahamowanie owulacji, zakażenie pochwy, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – ACC Optima Active 600 mg
Acetylocysteina, substancja czynna leku ACC Optima Active 600 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), obejmując obrzęk naczynioruchowy, świąd, pokrzywkę i wysypkę, natomiast wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne zdarzają się bardzo rzadko (<1/10 000). W zakresie układu nerwowego niezbyt często obserwuje się ból głowy, a rzadko szumy uszne. Zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia i niedociśnienie tętnicze, występują rzadko, a bardzo rzadko notuje się krwotoki, które mogą być związane ze zmniejszoną agregacją płytek krwi, potwierdzoną w badaniach laboratoryjnych, choć jej kliniczne znaczenie pozostaje niejasne. W obrębie układu oddechowego rzadko pojawiają się skurcz oskrzeli i duszność, a do najczęstszych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego należą wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, nudności i niestrawność (częstość niezbyt często).
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Hydrochinon – Działania niepożądane
Hydrochinon, aktywny metabolit arbutyny z liścia mącznicy (Arctostaphylos uva-ursi), wykazuje działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas przepisywania preparatów zawierających tę substancję, takich jak Cystinol. Preparat ten zawiera 265 mg wyciągu suchego z liścia mącznicy, co odpowiada 62,3-77,7 mg pochodnych hydrochinonu w przeliczeniu na bezwodną arbutynę. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: reakcje alergiczne występują bardzo rzadko (<1/10 000) i mogą manifestować się zmianami skórnymi, świądem lub wysypką. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i bóle brzucha, zostały zgłoszone, jednak ich częstość nie została precyzyjnie określona. Preparat jest generalnie dobrze tolerowany, jednak wymaga monitorowania pod kątem potencjalnych powikłań.
arbutyna, bezwodna arbutyna, ból brzucha, Cystinol, dolegliwość jamy brzusznej, dyskomfort przewodu pokarmowego, hydrochinon, liść mącznicy, monitorowanie bezpieczeństwa, nadwrażliwość, niepożądane działanie produktu leczniczego, nudności, opróżnienie żołądka, pochodne hydrochinonu, reakcja alergiczna, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty, wysypka, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vicks AntiGrip Complex 500 mg + 200 mg + 10 mg
Vicks AntiGrip Complex zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg gwajafenezyny oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, neutropenia, leukopenia oraz pancytopenia, głównie związane z paracetamolem. Rzadko występują reakcje alergiczne i anafilaksja na fenylefrynę i paracetamol, a bardzo rzadko obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła po gwajafenezynie. Fenylefryna może rzadko powodować objawy neurologiczne (bezsenność, nerwowość, drżenie, lęk, dezorientacja, zawroty głowy, ból głowy) oraz kardiologiczne (tachykardia, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze), co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
agranulocytoza, amina sympatykomimetyczna, aminotransferazy wątrobowe, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drżenie, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, fenylefryna, gwajafenezyna, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, pancytopenia, paracetamol, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, trombocytopenia, układ immunologiczny, układ nerwowy, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerek, zaburzenia oddechowe, zaburzenia serca, zaburzenia wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Menopur 600 IU
Menopur, zawierający menotropinę (hMG), jest stosowany w terapii niepłodności, jednak jego podawanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi są zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), ból i rozdęcie brzucha, ból głowy oraz reakcje w miejscu podania, występujące z częstością do 5%. OHSS stanowi najpoważniejsze powikłanie, charakteryzujące się zwiększoną przepuszczalnością naczyń, prowadzącą do gromadzenia płynów w jamie otrzewnej, opłucnej i osierdziu, a w ciężkich przypadkach do zagęszczenia krwi, zaburzeń elektrolitowych, wodobrzusza, wysięku opłucnowego, oliguri, zakrzepicy i wstrząsu hipowolemicznego. Ponadto, u pacjentek mogą wystąpić bóle miednicy, torbiele jajnika oraz rzadki, ale poważny skręt jajnika wymagający pilnej interwencji chirurgicznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból mięśniowo-kostny, ból w miejscu podania, dolegliwości brzuszne, dolegliwości piersi, gonadotropina menopauzalna, gorączka, HMG, martwica jajnika, menotropina, nudności, oliguria, pokrzywka, powiększony brzuch, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, skręt jajnika, świąd, torbiel jajnika, trądzik, uczucie zmęczenia, udar mózgu, uderzenia gorąca, wodobrzusze, wstrząs hipowolemiczny, wymioty, wysięk opłucnowy, wysypka, zaburzenia widzenia, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin Swift 20 mg
Lek Mozarin Swift zawierający escytalopram, dostępny w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może wywoływać liczne działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Do bardzo często występujących należą ból głowy oraz nudności. Często obserwuje się zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała), psychiczne (niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego u obu płci, brak orgazmu u kobiet), neurologiczne (bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie), żołądkowo-jelitowe (biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej) oraz ogólnoustrojowe (zmęczenie, gorączka). Rzadziej mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, mania, myśli i zachowania samobójcze, a także reakcje anafilaktyczne i trombocytopenia.
agresja, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, brak orgazmu, bruksizm, depersonalizacja, drgawki, drżenie, dyskineza, escytalopram, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, łysienie, mania, mlekotok, myśli samobójcze, napad panicznego lęku, niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pobudzenie psychomotoryczne, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, SSRI, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia ruchowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Axotret 20 mg
Lek Axotret zawiera izotretynoinę, pochodną witaminy A, dostępną w dawkach 10 mg i 20 mg w formie kapsułek miękkich. Izotretynoina charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, jednak przedawkowanie prowadzi do objawów typowych dla hiperwitaminozy A. Klinicznie manifestuje się to silnymi bólami głowy, nudnościami, wymiotami, sennością, drażliwością oraz świądem, które wynikają z neurotoksycznego i toksycznego działania witaminy A na układ nerwowy, przewód pokarmowy oraz skórę. Objawy te pojawiają się zarówno przy przedawkowaniu przypadkowym, jak i umyślnym.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramadol Aurobindo 50 mg
Przedawkowanie tramadolu wywołuje objawy charakterystyczne dla zatrucia opioidami, takie jak mioza, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), drgawki toniczno-kloniczne oraz depresja oddechowa, która może prowadzić do zatrzymania oddechu. Dodatkowo, w niektórych przypadkach obserwuje się zespół serotoninowy objawiający się hipertermią, drżeniem, hiperrefleksją i zaburzeniami świadomości. Stopień zagrożenia dla życia pacjenta jest szczególnie wysoki w przypadku zapaści krążeniowej, drgawek oraz depresji oddechowej, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
depresja oddechowa, diazepam, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, drgawki uogólnione, drżenie, hemodializa, hemofiltracja, hiperrefleksja, hipertermia, hipotensja, interwencja medyczna, intubacja dotchawicza, lek przeciwbólowy, lek przeciwbólowy o działaniu ośrodkowym, mioza, nalokson, opioid, płukanie żołądka, pobudzenie, przedawkowanie tramadolu, śpiączka, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie przytomności, zaburzenie świadomości, zagrożenie kliniczne, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ginkofar Intense 120 mg
Lek Ginkofar Intense, zawierający 120 mg kwantyfikowanego suchego wyciągu z liści miłorzębu (Ginkgo biloba L.), wykazuje działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwowanymi objawami są ból głowy (≥1/10) oraz zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W obrębie układu pokarmowego często występują biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty (każde ≥1/100 do <1/10), co może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z chorobami przewlekłymi. Reakcje alergiczne skórne, takie jak rumień, obrzęk, świąd i wysypka, mają częstość nieznaną, podobnie jak poważniejsze reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny wymagający natychmiastowej interwencji. Istotnym zagrożeniem są krwawienia z oczu, nosa, przewodu pokarmowego i naczyń mózgowych, których częstość również jest nieznana, ale ryzyko wzrasta znacząco przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, cytochrom P450, ginkgo biloba, hemostaza, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, naczynia mózgowe, nadwrażliwość, nudności, obrzęk, reakcja alergiczna skórna, rumień, świąd, układ chłonny, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z miłorzębu, wymioty, wysypka, zaburzenia krzepliwości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hepa-Merz 3000 3 g/5 g
Produkt leczniczy Hepa-Merz 3000, zawierający L-ornitynę L-asparaginian (3 g/5 g granulat do sporządzania roztworu doustnego), wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący głównie działania niepożądane ze strony układu pokarmowego oraz mięśniowo-szkieletowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, wymioty, ból żołądka, wzdęcia oraz biegunka, występujące z częstością niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), co odpowiada 0,1–1% pacjentów. Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszany jest ból kończyn. Większość tych objawów ma charakter przemijający i nie wymaga przerwania terapii. Substancje pomocnicze, takie jak żółcień pomarańczowa (E 110) i fruktoza, mogą wywoływać reakcje u osób wrażliwych.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo leku, biegunka, ból kończyn, ból żołądka, działanie niepożądane, fruktoza, kończyna dolna, kończyna górna, L-ornityny L-asparaginian, monitorowanie działań niepożądanych, nadbrzusze, nudności, odruch wymiotny, ornityny asparaginian, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa leku, przewód pokarmowy, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, substancja pomocnicza, układ mięśniowo-szkieletowy, układ pokarmowy, wymioty, wzdęcia, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tigecycline AptaPharma 50 mg
Profil bezpieczeństwa tygecykliny, oceniany w badaniach klinicznych III i IV fazy na 2393 pacjentach z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich (cSSTI) oraz powikłanymi zakażeniami wewnątrzbrzusznymi (cIAI), wskazuje na dominujące działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności (21%) i wymioty (13%), które mają charakter przejściowy i łagodny lub umiarkowany. Ciężkie działania niepożądane związane z zakażeniami, w tym posocznica lub wstrząs septyczny, występowały częściej w grupie leczonej tygecykliną (7,1% i 2,2%) niż w grupie kontrolnej (5,3% i 1,1%), co koreluje z wyższą śmiertelnością (2,4% vs 1,7%). Obserwowano także częstsze zaburzenia czynności wątroby (wzrost AspAT, AlAT, hiperbilirubinemia) po zakończeniu terapii oraz ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego i nadmiernego namnażania niewrażliwych mikroorganizmów. U dzieci częstość nudności i wymiotów była wyższa (odpowiednio 48,3% i 46,6%), a także odnotowano zwiększoną aktywność lipazy (6,9%).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk tetracyklinowy, azotemia, biegunka, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, działanie antyanaboliczne, guz rzekomy mózgu, hiperbilirubinemia, hiperfosfatemia, hipofibrynogenemia, hipoglikemia, hipoproteinemia, jadłowstręt, lipaza w surowicy, małopłytkowość, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadwrażliwość na światło, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, ostre zapalenie trzustki, powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne, pozaszpitalne zapalenie płuc, reakcja anafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, tygecyklina, wstrząs septyczny, wymioty, zapalenie trzustki, zapalenie żył zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ovestin 2 mg
Lek Ovestin zawiera 2 mg estriolu i jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Najczęstsze działania niepożądane obejmują zatrzymanie płynów, nudności, dyskomfort i ból piersi, pomenopauzalne plamienie oraz objawy grypopodobne. Rzadziej mogą wystąpić zapalenie pęcherzyka żółciowego, zmiany skórne (ostuda, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, plamica naczyniowa) oraz prawdopodobna demencja u pacjentek powyżej 65 lat. Terapia wyłącznie estrogenowa, jak w przypadku Ovestinu, wiąże się z mniejszym ryzykiem raka piersi niż terapia złożona estrogenowo-progestagenowa, jednak ryzyko to wzrasta wraz z czasem stosowania. Po 5 latach stosowania HTZ wyłącznie estrogenowej u kobiet w wieku 50 lat z BMI 27 kg/m², dodatkowe ryzyko raka piersi wynosi 2,7 przypadków na 1000 kobiet, a po 10 latach 7,1 przypadków na 1000 kobiet. Stosowanie wyłącznie estrogenów u kobiet z zachowaną macicą znacząco zwiększa ryzyko raka endometrium (od 5 do 55 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet w wieku 50-65 lat), dlatego nie jest zalecane bez dodania progestagenu.
antidotum, choroba wieńcowa, demencja, estriol, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie maciczne, mastodynia, nudności, objawy grypopodobne, ostuda, plamica naczyniowa, plamienie pomenopauzalne, produkt leczniczy, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, retencja płynów, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowa, terapia estrogenowo-progestagenowa, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wydzielina szyjki macicy, wymioty, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Orofar Max
Orofar MAX to pastylka twarda zawierająca 2 mg chlorku cetylopirydyniowego oraz 1 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego, przeznaczona do krótkotrwałego stosowania (maksymalnie 5 dni). Lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z otwartymi ranami lub uszkodzeniami błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Stosowanie należy przerwać, jeśli pojawią się objawy takie jak utrzymujący się ból gardła, wysoka gorączka, zawroty głowy lub wymioty, które mogą wskazywać na poważniejsze schorzenia. Orofar MAX nie powinien być stosowany podczas lub bezpośrednio przed jedzeniem i piciem ze względu na ryzyko zachłyśnięcia spowodowane miejscowym znieczuleniem lidokainą. Ponadto, nie zaleca się stosowania leku bezpośrednio przed lub po użyciu anionowych środków, np. past do zębów, które mogą obniżać skuteczność chlorku cetylopirydyniowego.
błona śluzowa jamy ustnej, chlorek cetylopirydyniowy, drętwienie jamy ustnej, gorączka, krótkotrwałe stosowanie, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, limonen, nietolerancja fruktozy, olejek miętowy, pastylka twarda, reakcja alergiczna, sorbitol, środek przeczyszczający, środki anionowe, wymioty, zachłyśnięcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diohespan Max 1000 mg
Stosowanie zmikronizowanej diosminy w dawce 1000 mg (Diohespan Max) może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych, które najczęściej klasyfikowane są jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). Do najczęściej zgłaszanych należą zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, niestrawność, nudności oraz wymioty. Ponadto, rzadko obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, w tym zawroty głowy, ból głowy oraz złe samopoczucie. Reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, występują z nieokreśloną częstością. Pomimo tych działań niepożądanych, w większości przypadków nie wymagają one odstawienia leku.
biegunka, ból głowy, Diohespan Max, dyskomfort nadbrzusza, działanie niepożądane, niestrawność, nudności, obrzęk skóry właściwej, pokrzywka, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia równowagi, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmiany skórne, zmikronizowana diosmina - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levofree 60 mg
Lewodropropizyna, substancja czynna preparatu Levofree, wykazuje relatywnie dobrą tolerancję nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe. Badania kliniczne potwierdziły bezpieczeństwo podawania pojedynczej dawki do 240 mg (4-krotność dawki jednorazowej) oraz dawki 120 mg trzy razy na dobę przez 8 dni (2-krotność dawki jednorazowej z odpowiednią częstotliwością). Mimo to, przedawkowanie może wywołać objawy kliniczne, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha i wymioty, które występują często. Rzadziej obserwuje się nadmierną senność, a w pojedynczym przypadku dawka 600 mg (10-krotność dawki standardowej) spowodowała obniżenie saturacji krwi tlenem, co stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji.
adsorbent, ból brzucha, działanie niepożądane, efekt toksyczny, hipoksemia, intoksykacja, Levofree, lewodropropizyna, nadmierna senność, nawodnienie dożylne, parametry oddechowe, płukanie żołądka, podaż pozajelitowa płynów, podrażnienie błony śluzowej żołądka, procedury detoksykacyjne, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie lewodropropizyny, saturacja krwi, tlenoterapia, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia oddechowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Megestrol – Działania niepożądane
Megestrol octan, substancja czynna preparatu Megace, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Do najważniejszych należą zaburzenia endokrynologiczne, takie jak niewydolność nadnerczy, objawy zespołu Cushinga oraz pełnoobjawowy zespół Cushinga, które mogą pojawić się szczególnie po nagłym odstawieniu leku. Ponadto, megestrol może indukować zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzycę, hiperglikemię i zaburzenia tolerancji glukozy, co wymaga regularnej kontroli parametrów biochemicznych. Istotnym powikłaniem są również powikłania zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepowe zapalenie żył i zatorowość płucna, które mogą mieć przebieg zagrażający życiu. Częstym efektem ubocznym jest zwiększenie masy ciała, wynikające ze zwiększonego łaknienia, co jest wykorzystywane terapeutycznie u pacjentów z anoreksją lub niezamierzoną utratą masy ciała. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, biegunkę i wzdęcia (częstość ≥1/100 do <1/10), a także zaparcia, szczególnie przy wyższych dawkach.
biegunka, cukrzyca, częstomocz, duszność, funkcja nadnerczy, hiperglikemia, hiperkalcemia, impotencja, krwawienie z macicy, letarg, łysienie, nabyty zespół niedoboru odporności, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, nudności, octan megestrolu, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, suplementacja glikokortykosteroidami, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcie, zatorowość płucna, zespół cieśni nadgarstka, zespół Cushinga, zwiększenie masy ciała, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Borasol 30 mg/g
Produkt leczniczy BORASOL zawiera 30 mg kwasu borowego (Acidum boricum) w 1 g roztworu i może wywoływać liczne działania niepożądane, zwłaszcza przy stosowaniu na uszkodzoną skórę, co zwiększa absorpcję substancji czynnej. Miejscowe reakcje obejmują zaczerwienienie, wysypkę i łuszczenie naskórka, natomiast ogólnoustrojowe objawy mogą dotyczyć układu nerwowego (drgawki, senność, śpiączka), nerek (uszkodzenie, skąpomocz), układu żołądkowo-jelitowego (brak łaknienia, wymioty, biegunka), hematologicznego (niedokrwistość), dermatologicznego (zapalenie skóry, wyłysienie) oraz rozrodczego (zaburzenia miesiączkowania). Poważne objawy, takie jak gorączka i zapaść, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, jednak ryzyko wzrasta przy długotrwałym stosowaniu i aplikacji na uszkodzoną skórę.
absorpcja kwasu borowego, brak apetytu, drgawki, działanie niepożądane, kwas borowy, łuszczenie naskórka, monitorowanie pacjenta, niedokrwistość, personel medyczny, podrażnienie przewodu pokarmowego, produkt leczniczy, reakcja skórna, roztwór na skórę, skąpomocz, układ endokrynny, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerki, uszkodzenie skóry, wyłysienie, wymioty, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zapaść, zatrucie kwasem borowym, zatrucie przewlekłe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pankaine Spinal Heavy 5 mg/ml
Pankaine Spinal Heavy zawiera bupiwakainę chlorowodorek bezwodny w stężeniu 5 mg/ml, stosowaną do znieczulenia dooponowego. Lek charakteryzuje się długim czasem działania, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą być trudne do odróżnienia od fizjologicznych reakcji na blokadę nerwową lub powikłań związanych z samym zabiegiem (np. krwiak, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego). Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu sercowo-naczyniowego, w tym spadku ciśnienia tętniczego i bradykardii (>1/10), które wymagają monitorowania hemodynamicznego i mogą wymagać interwencji farmakologicznej. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak zatrzymanie czynności serca (>1/100 do <1/10), nudności, wymioty, popunkcyjny ból głowy, parestezje, niedowład, a także poważne powikłania neurologiczne (np. całkowite znieczulenie rdzeniowe, porażenie poprzeczne, neuropatia). U pacjentów pediatrycznych profil działań niepożądanych jest podobny, jednak wymagana jest szczególna ostrożność ze względu na trudności w wykrywaniu wczesnych objawów toksyczności.
blokada współczulna, bradykardia, bupiwakaina chlorowodorek, depresja oddechowa, dyzestezja, krwiak kręgosłupa, monitoring hemodynamiczny, neuropatia, niedociśnienie, niedowład, nietrzymanie moczu, nudności, parestezje, płyn mózgowo-rdzeniowy, porażenie poprzeczne, reakcja alergiczna, ropień nadtwardówkowy, sedacja, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie moczu, znieczulenie dooponowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon substancji czynnych
Sulodeksyd – Działania niepożądane
Sulodeksyd, stosowany w preparatach Sulovas (250 LSU, kapsułki miękkie) oraz Vessel Due F (250 LSU kapsułki miękkie i 300 LSU/ml roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych badaniami klinicznymi na 3258 pacjentach oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania obejmują zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból w nadbrzuszu, biegunka, ból żołądka, nudności) oraz wysypkę. Rzadziej występują objawy takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, wymioty, ból głowy, wyprysk, rumień, pokrzywka, a także miejscowe reakcje w miejscu podania (ból, krwiak) w przypadku formy iniekcyjnej. Bardzo rzadkie, ale istotne klinicznie działania to krwawienia z przewodu pokarmowego (w tym smołowate stolce), obrzęki obwodowe, utrata przytomności, drgawki, obrzęk naczynioruchowy, wybroczyny, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, krwioplucie oraz zaburzenia widzenia i mikcji.
badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból nadbrzusza, ból w miejscu podania, ból żołądka, derealizacja, drgawka, drżenie, dyspepsja, kapsułka miękka, kołatanie serca, krwawienie żołądka, krwiak w miejscu podania, krwioplucie, niedokrwistość, nudności, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odkrztuszanie plwociny, pieczenie w miejscu podania, plamica, pokrzywka, purpura, reakcja skórna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, smołowaty stolec, substancja aktywna, sulodeksyd, świąd, uogólniony rumień, utrata przytomności, wybroczyna, wymioty, wyprysk, wysypka, wzdęcia, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie trawienne, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zwężenie ujścia pęcherza moczowego - Leksykon substancji czynnych
Pilokarpina – Działania niepożądane
Pilocarpina, aktywny składnik preparatu Pilocarpinum WZF 2% (20 mg/ml), stosowanego miejscowo w postaci kropli do oczu, wykazuje działanie miotyczne i parasympatykomimetyczne, co może prowadzić do licznych działań niepożądanych zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Najczęściej obserwowane objawy okulistyczne to ból, pieczenie, kłucie, światłowstręt, przekrwienie spojówek oraz łzawienie, a także zaburzenia widzenia w słabym oświetleniu i akomodacji (prowadzące do krótkowzroczności). Szczególnie istotne są poważne powikłania okulistyczne, takie jak odwarstwienie siatkówki (zwłaszcza u pacjentów z krótkowzrocznością), krwotoki w ciele szklistym oraz zmętnienie soczewki przy długotrwałym stosowaniu. Pilokarpina może również przenikać do krążenia ogólnego, wywołując objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zwłaszcza u młodych pacjentów), sercowo-naczyniowego (bradykardia, niedociśnienie tętnicze), oddechowego (skurcz oskrzeli) oraz pokarmowego (ślinotok, nudności, wymioty, biegunka), a także nadmierne pocenie się.
astma, biegunka, ból głowy, bradykardia, działanie cholinergiczne, hiperhidroza, krótkowzroczność, lek miotyczny, łzawienie, mięsień rzęskowy, niedociśnienie tętnicze, nudności, odwarstwienie siatkówki, parasympatykomimetyk, pilokarpina, POChP, przekrwienie spojówek, skurcz oskrzeli, ślinotok, światłowstręt, układ przywspółczulny, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia przy słabym oświetleniu, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Argadopin 300 mg
Argadopin zawierający allopurynol w dawkach 100 mg lub 300 mg wiąże się z ryzykiem wystąpienia różnorodnych działań niepożądanych, których częstość jest trudna do precyzyjnego określenia z powodu braku nowoczesnej dokumentacji klinicznej. Szczególnie narażeni są pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, u których ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone. Najpoważniejsze reakcje to ciężkie zespoły nadwrażliwości, takie jak DRESS, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które mogą wystąpić na każdym etapie terapii, zwłaszcza w pierwszych tygodniach. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe i trwałe odstawienie allopurynolu. Obecność allelu HLA-B*5801 zwiększa ryzyko tych reakcji, choć genotypowanie nie jest obecnie zalecane jako standard przesiewowy.
agranulocytoza, allel HLA-B*5801, allopurynol, azotemia, biegunka tłuszczowa, bradykardia, czyraczność, dławica piersiowa, eozynofilia, ginekomastia, hiperlipidemia, hormon tyreotropowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawe wymioty, krwiomocz, leukopenia, limfadenopatia, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, małopłytkowość, martwica wątroby, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości wielonarządowej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, zaburzenia wzwodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ibenal 125 mg
Ibenal w postaci czopków zawierających 125 mg ibuprofenu jest wskazany do objawowego leczenia bólu o nasileniu od słabego do umiarkowanego oraz gorączki, szczególnie w sytuacjach, gdy podanie leku drogą doustną jest niemożliwe lub prowadzi do wymiotów. Ta forma podania jest zalecana u pacjentów z zaburzeniami połykania, nieprzytomnych, po zabiegach w obrębie jamy ustnej i gardła oraz u małych dzieci, a także u osób z nudnościami i wymiotami uniemożliwiającymi skuteczne leczenie doustne. Czopki o cylindrycznym kształcie, białe lub żółtobiałe, zawierają 125 mg ibuprofenu, co umożliwia skuteczne działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe w tych specyficznych warunkach klinicznych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Althyxin 25 mcg
Lewotyroksyna sodowa zawarta w leku Althyxin może indukować działania niepożądane, szczególnie przy nietolerancji dawki lub jej przedawkowaniu, manifestujące się objawami nadczynności tarczycy. Do najczęstszych objawów należą zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardia, kołatanie serca oraz dolegliwości dławicowe. Ze strony układu nerwowego obserwuje się bóle głowy (często migrenowe), drżenia rąk, niepokój ruchowy, bezsenność oraz rzadkie powikłanie w postaci rzekomego guza mózgu. Dodatkowo mogą wystąpić osłabienie mięśni, bolesne kurcze mięśni, uderzenia gorąca, gorączka, nadmierne pocenie się, niezamierzona utrata masy ciała, wymioty, biegunka oraz zaburzenia miesiączkowania u kobiet. Reakcje alergiczne obejmują obrzęk naczynioruchowy, wysypkę i pokrzywkę, choć częstość ich występowania nie jest dokładnie określona.
akatyzja, Althyxin, bezsenność, biegunka, ból głowy, dolegliwość dławicowa, drżenie rąk, gorączka, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność gruczołu tarczowego, nadmierne pocenie, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wykwit skórny, wymioty, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca, zmniejszenie masy ciała