Przedawkowanie
INALDIN Gardło Max 3 mg/ml

Przedawkowanie leku INALDIN Gardło MAX

Benzydamina w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej (INALDIN Gardło MAX, 3 mg/ml) jest lekiem o zazwyczaj dobrej tolerancji, jednak w przypadku przedawkowania może wywoływać szereg poważnych objawów klinicznych. Przedawkowanie najczęściej jest wynikiem przypadkowego spożycia dużej ilości preparatu, szczególnie gdy dawka przekracza 300 mg substancji czynnej. ^{300 mg).”>1}

Objawy kliniczne przedawkowania

Toksyczność benzydaminy charakteryzuje się wystąpieniem objawów z dwóch głównych układów: przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Symptomatologia zatrucia rozwija się zwykle krótko po spożyciu znaczących ilości leku.²

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku zdiagnozowania przedawkowania benzydaminy w postaci leku INALDIN Gardło MAX należy wdrożyć następujące postępowanie terapeutyczne:³

• Leczenie objawowe – brak specyficznego antidotum dla benzydaminy, terapia powinna być ukierunkowana na łagodzenie występujących objawów klinicznych, takich jak nudności, wymioty, czy pobudzenie
• Ścisła obserwacja pacjenta – monitoring funkcji życiowych oraz stanu neurologicznego, szczególnie w pierwszych godzinach po zatruciu, gdy objawy mogą narastać
• Leczenie podtrzymujące – stabilizacja parametrów hemodynamicznych, wsparcie funkcji układu oddechowego w razie potrzeby
• Odpowiednie nawodnienie – równowaga wodno-elektrolitowa wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko odwodnienia w wyniku wymiotów; preferowana droga dożylna przy nasilonych objawach żołądkowo-jelitowych

Szczególne uwagi kliniczne

Należy podkreślić, że zatrucie benzydaminą zawartą w produkcie INALDIN Gardło MAX, 3 mg/ml, wymaga przede wszystkim rozpoznania sytuacji przedawkowania. W aerozolu tym każdy mililitr zawiera 3 mg benzydaminy chlorowodorku (co odpowiada 2,68 mg benzydaminy), zatem do osiągnięcia dawki toksycznej (>300 mg) pacjent musiałby spożyć ponad 100 ml preparatu.⁴

W przeciwieństwie do wielu innych leków, w przypadku przedawkowania benzydaminy nie są obserwowane istotne zaburzenia funkcji układu krążenia czy oddechowego, co ułatwia postępowanie kliniczne. Dominująca symptomatologia ze strony OUN i układu pokarmowego ustępuje zwykle samoistnie po odpowiednio długim czasie od ekspozycji. Rokowanie jest zazwyczaj pomyślne, pod warunkiem zastosowania właściwej opieki podtrzymującej.