Przedawkowanie
Levofree 60 mg

Lewodropropizyna, substancja czynna preparatu Levofree, wykazuje relatywnie dobrą tolerancję nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe. Badania kliniczne potwierdziły bezpieczeństwo podawania pojedynczej dawki do 240 mg (4-krotność dawki jednorazowej) oraz dawki 120 mg trzy razy na dobę przez 8 dni (2-krotność dawki jednorazowej z odpowiednią częstotliwością). Mimo to, przedawkowanie może wywołać objawy kliniczne, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha i wymioty, które występują często. Rzadziej obserwuje się nadmierną senność, a w pojedynczym przypadku dawka 600 mg (10-krotność dawki standardowej) spowodowała obniżenie saturacji krwi tlenem, co stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji.

Pobierz ChPL PDF Levofree – Tabletki powlekane – 60 mg
  1. Przedawkowanie leku Levofree (lewodropropizyna)
    1. Tolerancja dawek ponadstandardowych
    2. Objawy przedawkowania
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. suchy kaszel
Substancja czynna
  1. lewodropropizyna
Kategoria leku
  1. leki przeciwkaszlowe

Przedawkowanie leku Levofree (lewodropropizyna)

Przedawkowanie lewodropropizyny, substancji czynnej preparatu Levofree, może prowadzić do wystąpienia szeregu objawów klinicznych, choć badania wykazały stosunkowo dobrą tolerancję organizmu nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Personel medyczny powinien jednak znać potencjalne niebezpieczeństwa związane z przedawkowaniem tego leku i odpowiednie procedury postępowania ratunkowego.1

Tolerancja dawek ponadstandardowych

Badania kliniczne wykazały, że po podaniu pojedynczej dawki lewodropropizyny sięgającej nawet 240 mg (czterokrotność standardowej dawki jednorazowej) nie obserwowano istotnych działań niepożądanych. Podobnie, przyjmowanie przez 8 kolejnych dni dawki 120 mg trzy razy na dobę (dwukrotność standardowej dawki pojedynczej, podawanej z właściwą częstotliwością) również nie powodowało wystąpienia poważnych efektów toksycznych.2

Objawy przedawkowania

Mimo relatywnie dobrego profilu bezpieczeństwa, przy przedawkowaniu lewodropropizyny mogą wystąpić objawy kliniczne wymagające interwencji medycznej. U większości pacjentów, u których doszło do przedawkowania, obserwowano zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego w postaci bólów brzucha i wymiotów. W pojedynczych przypadkach odnotowano również nadmierną senność. U jednego pacjenta, który przyjął dawkę 600 mg (dziesięciokrotność dawki standardowej), wystąpiło obniżenie wysycenia krwi tlenem, co stanowi potencjalnie niebezpieczny objaw wymagający natychmiastowej interwencji.3

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Obserwowane przy dawce Częstość występowania
Bóle brzucha Dolegliwości bólowe zlokalizowane w jamie brzusznej, mogące wynikać z podrażnienia błony śluzowej żołądka Nie określono dokładnej dawki progowej Często (u większości pacjentów z przedawkowaniem)
Wymioty Gwałtowne opróżnianie żołądka, będące mechanizmem obronnym organizmu Nie określono dokładnej dawki progowej Często (u większości pacjentów z przedawkowaniem)
Nadmierna senność Wzmożona potrzeba snu, zaburzenia świadomości, trudności z utrzymaniem czuwania Nie określono dokładnej dawki progowej Rzadko (opisano pojedyncze przypadki)
Obniżone wysycenie krwi tlenem Zmniejszenie saturacji, mogące prowadzić do hipoksemii i zaburzeń oddechowych 600 mg (10-krotność dawki standardowej) Bardzo rzadko (opisano pojedynczy przypadek)

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W sytuacji przedawkowania lewodropropizyny z wyraźnymi objawami klinicznymi należy niezwłocznie wdrożyć odpowiednie procedury terapeutyczne. Zalecane jest leczenie objawowe, ukierunkowane na łagodzenie występujących dolegliwości. W przypadkach cięższych intoksykacji konieczne może być zastosowanie standardowych procedur detoksykacyjnych:4

  • Płukanie żołądka – procedura szczególnie skuteczna, gdy zostanie wykonana w ciągu pierwszej godziny od przyjęcia leku, umożliwiająca mechaniczne usunięcie niewchłoniętej substancji z żołądka
  • Podanie węgla aktywnego – adsorbent wiążący substancje toksyczne w przewodzie pokarmowym, zmniejszający ich wchłanianie
  • Pozajelitowa podaż płynów – nawodnienie dożylne wspomagające eliminację leku z organizmu i zapobiegające odwodnieniu, szczególnie w przypadku wymiotów
  • Monitorowanie parametrów życiowych – ze szczególnym uwzględnieniem saturacji krwi tlenem, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 600 mg

W przypadku wystąpienia obniżonego wysycenia krwi tlenem należy niezwłocznie wdrożyć tlenoterapię i monitorować parametry oddechowe pacjenta. W szczególnie ciężkich przypadkach może być konieczne prowadzenie intensywnego nadzoru medycznego.5

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl