wymioty
Wymioty to gwałtowne wydalenie treści żołądkowej przez usta, będące odruchem obronnym organizmu w odpowiedzi na różne bodźce. Mechanizm wymiotów jest złożonym procesem koordynowanym przez ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym mózgu, który odbiera sygnały z przewodu pokarmowego, błędnika, ośrodkowego układu nerwowego i innych narządów.
Etiologia wymiotów jest bardzo zróżnicowana i obejmuje m.in. zakażenia (wirusowe, bakteryjne), zatrucia pokarmowe, choroby przewodu pokarmowego (refluks żołądkowo-przełykowy, zapalenie żołądka, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne, choroby OUN (migrena, guzy mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), choroby układu przedsionkowego, ciążę (wymioty poranne, niepowściągliwe wymioty ciężarnych), działania niepożądane leków oraz stres psychogenny.
Diagnostyka wymiotów powinna uwzględniać wywiad (czas trwania, charakter treści wymiotnej, towarzyszące objawy), badanie przedmiotowe oraz w zależności od podejrzenia – badania laboratoryjne, obrazowe i endoskopowe. Szczególnie niepokojące są wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty kałowe oraz wymioty u pacjentów z objawami neurologicznymi.
Leczenie wymiotów jest ukierunkowane na przyczynę, natomiast leczenie objawowe obejmuje stosowanie leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK-1, leki przeciwhistaminowe), nawodnienie oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedłużających się wymiotów istotne jest zapobieganie powikłaniom, takim jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, zachłystowe zapalenie płuc czy zespół Mallory’ego-Weissa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Aciclovir Aurovitas 200 mg
Przedawkowanie doustnej formy acyklowiru (tabletki 200 mg) zwykle nie powoduje istotnych objawów toksyczności przy jednorazowym przyjęciu dawki do 20 g, co wynika z częściowego wchłaniania leku z przewodu pokarmowego. Jednak powtarzające się przedawkowanie doustne przez kilka dni może wywołać objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz neurologiczne (ból głowy, splątanie). W przypadku dożylnego podania acyklowiru, przedawkowanie jest znacznie bardziej niebezpieczne i może prowadzić do zaburzeń czynności nerek, manifestujących się wzrostem stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego w surowicy, a także do poważnych objawów neurologicznych, takich jak splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki czy śpiączka.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Nalgesin Mini 220 mg
Nalgesin Mini (naproksen sodowy 220 mg) wykazuje minimalny lub nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak terapia może indukować działania niepożądane zaburzające koncentrację i refleks. Do najczęstszych należą bóle głowy (4,9%), zawroty głowy (2,0%), senność, zmęczenie, zaburzenia widzenia oraz nudności (4,4%) i wymioty (1,8%). Objawy te mogą znacząco upośledzać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów, dlatego pacjent powinien być poinformowany o konieczności powstrzymania się od prowadzenia w przypadku ich wystąpienia. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, pacjentów z chorobami układu nerwowego oraz stosujących inne leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy.
ból głowy, dysfagia, Nalgesin Mini, naproksen sodowy, niedociśnienie tętnicze, NLPZ, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna, senność, szumy uszne, trudności w oddychaniu, wymioty, zaburzenia psychiczne, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z rumianku – Przeciwwskazania stosowania
Nalewka z rumianku (Matricariae tinctura) jest składnikiem aktywnym w preparatach leczniczych o różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak krem Cepan (5,0 g/100 g kremu) oraz proszek do sporządzania roztworu doustnego Gastrolit (0,02 g/saszetkę). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania nalewki z rumianku jest nadwrażliwość na rumianek lub inne rośliny z rodziny Asteraceae, manifestująca się reakcjami alergicznymi, w tym pokrzywką, obrzękiem czy anafilaksją. W przypadku preparatu Gastrolit przeciwwskazania rozszerzają się o stany kliniczne związane z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej, takie jak hiperkaliemia (Gastrolit zawiera 20 mmol/l K+), ostra i przewlekła niewydolność nerek, anuria, a także ciężkie odwodnienie, utrata przytomności i szok hemodynamiczny. Dodatkowo, preparat ten jest przeciwwskazany w niedrożności jelit oraz przy obfitych wymiotach, które uniemożliwiają skuteczne podanie i wchłanianie doustnych leków.
alantoina, alkohol cetostearylowy, anuria, astrowate, etanol, heparyna sodowa, hiperkaliemia, Matricariae tinctura, metylu parahydroksybenzoesan, nalewka z rumianku, niedrożność jelit, niewydolność nerek, odwodnienie, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, równowaga wodno-elektrolitowa, stężenie potasu, szok hemodynamiczny, utrata przytomności, wymioty, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trittico CR 150 mg
Przedawkowanie chlorowodorku trazodonu, substancji czynnej leku Trittico CR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg i 150 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania mogą pojawić się natychmiast lub z opóźnieniem do 24 godzin, zwłaszcza w formie CR. Klinicznie obserwuje się spektrum objawów neurologicznych (senność, zawroty głowy, śpiączka, drgawki), kardiologicznych (tachykardia, bradykardia, wydłużenie QT, torsade de pointes), gastroenterologicznych (nudności, wymioty) oraz hemodynamicznych i metabolicznych (hipotonia, hiponatremia, depresja oddechowa). Monitorowanie parametrów takich jak ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, stan świadomości (GCS), saturacja oraz zapis EKG jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta.
arytmia komorowa, bradykardia, chlorowodorek trazodonu, depresja oddechowa, diazepam, dobutamina, dopamina, drgawki, fenytoina, hiponatremia, hipotonia, lorazepam, nagłe zatrzymanie krążenia, napad drgawkowy, nudności, objaw gastroenterologiczny, objaw kardiologiczny, objaw kliniczny, objaw neurologiczny, objaw przedawkowania, płukanie żołądka, powikłanie arytmiczne, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja krwi, skala Glasgow, śpiączka, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, torsade de pointes, Trittico CR, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie perfuzji narządowej, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Dąb szypułkowy – Przedawkowanie
Dotychczas nie odnotowano udokumentowanych przypadków przedawkowania preparatów leczniczych zawierających korę dębu szypułkowego (Quercus robur L.) oraz innych gatunków dębu (Q. petraea, Q. pubescens). Pomimo braku danych klinicznych dotyczących dawek toksycznych, zaleca się ostrożność przy stosowaniu dawek przekraczających zalecane, zwłaszcza preparatów takich jak Kora dębu 1 g/g, zioła do zaparzania. Wysoka zawartość garbników w korze dębu może potencjalnie wywołać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia czy podrażnienie błony śluzowej. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów po zastosowaniu dawki większej niż zalecana, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Diosminum Aflofarm 500 mg
Lek Diosminum Aflofarm w dawce 500 mg w formie tabletek może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, głównie rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). W obrębie układu pokarmowego obserwowano biegunkę, niestrawność, nudności oraz wymioty, które zwykle nie wymagają przerwania terapii. W zakresie układu nerwowego rzadko występują zawroty głowy, ból głowy oraz złe samopoczucie, które mają charakter przemijający. Reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, mogą pojawić się o różnym nasileniu i lokalizacji, jednak nie stanowią przeciwwskazania do kontynuacji leczenia.
biegunka, ból głowy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, diosminum, dyskomfort, działanie niepożądane, klasyfikacja układów i narządów, niestrawność, nudności, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarithromycin Adamed 500 mg
Klarytromycyna w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący głównie działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które występują często (≥1/100 do <1/10 pacjentów) i mają zwykle łagodne, przemijające nasilenie. Rzadziej obserwuje się podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (≥1/1000 do <1/100 pacjentów) oraz wysypkę skórną, a także działania o nieznanej częstości, takie jak zapalenie wątroby, reakcje alergiczne skórne, reakcje nadwrażliwości, bóle mięśniowe, szumy uszne i utrata słuchu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby lub nerek, osoby starsze oraz tych przyjmujących leki o potencjalnych interakcjach, gdyż u tych grup ryzyko działań niepożądanych jest zwiększone.
antybiotyk makrolidowy, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, ciężka reakcja skórna, dysbioza jelitowa, kandydoza jamy ustnej, klarytromycyna, nudności, podrażnienie błony śluzowej żołądka, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, prątki, rabdomioliza, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, statyna, szum uszny, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, upośledzona funkcja nerek, upośledzona funkcja wątroby, uszkodzenie wątroby, utrata słuchu, wymioty, wysypka, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Pentaerytrytol – Działania niepożądane
Pentaerytrytyl tetraazotan, główny składnik preparatu Pentaerythritol compositum, jest organicznym azotanem stosowanym w terapii choroby niedokrwiennej serca. Działania niepożądane są typowe dla azotanów i zależą od dawki, stanu pacjenta oraz interakcji lekowych. Najczęściej obserwowanym efektem jest ból głowy (bardzo często, ≥1/10), zwykle łagodny i ustępujący po kilku dniach. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują zaczerwienienie skóry twarzy i uczucie gorąca, a rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) przemijające osłabienie i zawroty głowy. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się ciężkie powikłania, takie jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, omdlenia, odruchowa bradykardia oraz wzrost ciśnienia śródczaszkowego, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
azotan organiczny, ból brzucha, ból głowy, bradykardia odruchowa, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie śródgałkowe, erytrodermia, hipoperfuzja narządowa, hipotonia, hipowolemia, jaskra, niedociśnienie tętnicze, nudności, omdlenie, Pentaerythritol compositum, pentaerytrytyl tetraazotan, rozszerzenie naczyń krwionośnych, trądzik różowaty, wymioty, wysypka, zaburzenie przewodzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie skóry, zawroty głowy, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przedawkowanie – AzitroLEK 200 mg/5 ml
Przedawkowanie azytromycyny w postaci zawiesiny doustnej AzitroLEK (100 mg/5 ml lub 200 mg/5 ml) może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych typowych dla makrolidów, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń ze strony układu pokarmowego (silne nudności, wymioty, biegunka) oraz narządu słuchu (odwracalna utrata słuchu). Objawy te mogą skutkować zaburzeniami wodno-elektrolitowymi i wymagają szybkiej interwencji medycznej. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie jest objawowe i podtrzymujące, obejmujące podanie węgla leczniczego w celu ograniczenia wchłaniania leku, terapię przeciwwymiotną, nawodnienie oraz kontrolę biegunki.
alkohol benzylowy, antybiotyki makrolidowe, aspartam, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, biegunka, funkcja nerek, funkcja wątroby, leki przeciwbiegunkowe, leki przeciwwymiotne, makrolidy, nudności, odwodnienie, równowaga elektrolitowa, siarczyny, utrata słuchu, węgiel leczniczy, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoBetina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek (ApoBetina, 24 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonymi zarówno w kontrolowanych badaniach klinicznych, jak i w zgłoszeniach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (często, >1/100 do <1/10) dotyczą układu nerwowego (bóle głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, zaburzenia trawienia manifestujące się dyskomfortem w nadbrzuszu, uczuciem pełności i odbijaniem). Nie odnotowano działań niepożądanych o częstości bardzo często lub rzadziej niż często w badaniach klinicznych. W przypadku łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych zaleca się podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki, co zwykle przynosi ulgę.
anafilaksja, badanie kontrolowane placebo, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, farmakoterapia, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie żołądkowo-jelitowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórnej, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ralik 500 mg
Lek Ralik dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg, stosowanych dwukrotnie na dobę. Początkowa dawka wynosi 375 mg 2×/dobę, z możliwością zwiększenia po 2-4 tygodniach do 500 mg 2×/dobę, a następnie do maksymalnej dawki 750 mg 2×/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, nudności czy wymioty, zaleca się redukcję dawki do 500 mg lub 375 mg 2×/dobę, a jeśli objawy utrzymują się, rozważenie odstawienia leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem, flukonazol, erytromycyna) oraz inhibitory P-gp (np. werapamil, cyklosporyna), a stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 jest bezwzględnie przeciwwskazane. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (CrCl 30–80 ml/min) i wątroby dawkę należy dobierać ostrożnie, natomiast lek jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach tych narządów (CrCl <30 ml/min oraz umiarkowane i ciężkie zaburzenia wątroby).
cyklosporyna, diltiazem, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, erytromycyna, flukonazol, glikoproteina p, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-gp, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, nudności, ranolazyna, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, werapamil, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Furaginum Teva 50 mg
Furazydyna, należąca do nitrofuranów, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z rystomycyną, lewomicetyną oraz sulfanilamidami ze względu na ryzyko depresji układu naczyniowego. Również łączenie z kwasem nalidyksowym prowadzi do antagonizmu i obniżenia skuteczności terapeutycznej obu leków. Współpodawanie z innymi uroantyseptykami osłabia działanie furazydyny. W zakresie farmakokinetyki, witamina B6 i zwiększone spożycie soli kuchennej zwiększają wchłanianie furazydyny poprzez wzrost wolnej frakcji leku w przewodzie pokarmowym, co może nasilać działania niepożądane. Atropina opóźnia wchłanianie, nie zmieniając jednak całkowitej biodostępności, natomiast leki zobojętniające sok żołądkowy hamują wchłanianie, obniżając stężenie furazydyny w surowicy i jej skuteczność.
aldehyd octowy, alkohol etylowy, antagonizm lekowy, atropina, ból brzucha, chloramfenikol, efekt disulfiramowy, Furagina, furazydyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja leku, kwas nalidyksowy, lek przeciwdrobnoustrojowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, lewomicetyna, nitrofuran, nudność, rystomicyna, sulfanilamid, tachykardia zatokowa, uczucie gorąca, witamina B6, wymioty, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Menopur 1200 IU
Produkt leczniczy Menopur, zawierający wysoce oczyszczoną menotropinę (hMG), wiąże się z ryzykiem wystąpienia szeregu działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii i monitorowania pacjentek. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), ból brzucha, rozdęcie brzucha, ból głowy oraz reakcje w miejscu podania, występujące z częstością do 5% (≥ 1/100 do < 1/10). OHSS charakteryzuje się powiększeniem jajników, akumulacją płynu w jamie brzusznej i może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, które stanowią zagrożenie życia. Inne działania niepożądane obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego (ból i zawroty głowy), naczyniowego (uderzenia gorąca) oraz reakcje alergiczne o nieznanej częstości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból mięśniowo-kostny, ból w miejscu podania, dolegliwości brzuszne, dolegliwości piersi, gonadotropina menopauzalna, menotropina, nudności, pokrzywka, powiększony brzuch, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje w miejscu podania, retencja płynów, rozdęcie brzucha, skręt jajnika, świąd, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia widzenia, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zawał serca, zawroty głowy, zespół hiperstymulacji jajników, złe samopoczucie, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Cholina salicylan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cholina salicylan, obecna w preparatach takich jak Cholinex, Sachodent oraz Sachol żel stomatologiczny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u kobiet ciężarnych, karmiących piersią oraz pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (stany zapalne, choroba wrzodowa) i astmą oskrzelową. U dzieci poniżej 12 lat stosowanie salicylanów powinno być ściśle nadzorowane przez lekarza ze względu na ryzyko zespołu Reye’a, a preparaty Sachodent i Sachol są przeciwwskazane u dzieci poniżej odpowiednio 16 i 3 lat. W miejscu aplikacji żelu Sachol może wystąpić krótkotrwałe pieczenie, które jest reakcją normalną i przemijającą.
astma oskrzelowa, ból głowy, cholina salicylan, Cholinex, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, higiena jamy ustnej, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na parabeny, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność wątroby, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, Sachodent, Sachol żel stomatologiczny, wymioty, zaburzenie świadomości, zapalenie przewodu pokarmowego, zespół Reye’a, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Amid kwasu nikotynowego – Działania niepożądane
Amid kwasu nikotynowego, obecny w produkcie leczniczym Vita Buerlecithin w dawce 35 mg/100 ml płynu doustnego, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, w tym bardzo rzadkie (≤ 1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Do najpoważniejszych należą ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny czy obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto obserwuje się zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, podwyższone ciśnienie tętnicze), a także żołądkowo-jelitowego (stolce tłuszczowe, biegunka, nudności, wymioty), które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza przy długotrwałym utrzymywaniu się objawów. Działania niepożądane mogą być związane zarówno z amidem kwasu nikotynowego, jak i innymi składnikami preparatu.
amid kwasu nikotynowego, biegunka, duszność, działanie niepożądane, kołatanie serca, konsultacja kardiologiczna, nadciśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna ciężka, reakcja nadwrażliwości, stolec tłuszczowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Starazolin Alergia 1 mg/ml
Starazolin Alergia to krople do oczu zawierające 1 mg/ml olopatadyny chlorowodorku, z dawką 0,03 mg substancji czynnej na kroplę. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 1680 pacjentów stosujących lek od 1 do 4 razy dziennie przez okres do 4 miesięcy. Działania niepożądane wystąpiły u około 4,5% pacjentów, z czego 1,6% przerwało terapię. Nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęstsze objawy to ból oka (0,7%), bóle głowy, zaburzenia smaku, podrażnienie i suchość oka, suchość błony śluzowej nosa oraz zmęczenie. Rzadziej obserwowano zmiany rogówki, takie jak nadżerki, zapalenia i nieprawidłowości nabłonka, a także zaburzenia widzenia i światłowstręt. U pacjentów z uszkodzoną rogówką istnieje ryzyko zwapnienia rogówki związanego z fosforanami w preparacie.
astenia, ból głowy, ból oka, duszność, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, kurcz powiek, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niewyraźne widzenie, nieżyt błony śluzowej nosa, nudność, obrzęk oka, obrzęk rogówki, obrzęk twarzy, olopatadyna chlorowodorek, podrażnienie oka, przekrwienie spojówek, punktowe zapalenie rogówki, rozszerzenie źrenicy, rumień, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość oka, świąd oka, światłowstręt, wymioty, zaburzenie okulistyczne, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie zatok, zawrót głowy, zmniejszona ostrość widzenia, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minovivax 2% 20 mg/ml
Minoksydyl w postaci roztworu na skórę (Minovivax 2%, 20 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów organizmu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥1/10), a także duszność, obrzęk obwodowy i zwiększenie masy ciała (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zawroty głowy i nudności (≥1/1 000 do <1/100), natomiast częstość innych objawów, takich jak tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, wymioty, reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy i nadwrażliwość), poważne reakcje skórne (łuszczenie, pęcherze, owrzodzenia) oraz podrażnienie oczu, pozostaje nieznana. Minoksydyl, pierwotnie stosowany jako lek przeciwnadciśnieniowy, może wywoływać działania ogólnoustrojowe nawet przy miejscowym stosowaniu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, etanol bezwodny, glikol propylenowy, hirsutyzm, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczenie skóry, minoksydyl, nastrój depresyjny, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, rumień wielopostaciowy, suchość skóry, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka trądzikopodobna, zapalenie skóry, zawroty głowy, zmiana koloru włosów, zmiana struktury włosów, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Miłorząb dwuklapowy – Działania niepożądane
Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba), stosowany m.in. w preparacie Bilobil Intense, wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych o różnym nasileniu, klasyfikowanych według systemu MedDRA. Najpoważniejsze z nich to krwawienia z oczu, nosa, przewodu pokarmowego oraz naczyń mózgowych, związane z hamowaniem agregacji płytek krwi, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Działania niepożądane dotyczą również układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, wymioty) oraz skóry (rumień, obrzęk, świąd, wysypka). Częstość występowania tych zdarzeń jest określana jako nieznana, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe lub z historią alergii.
agregacja płytek krwi, biegunka, bilobalid, Bilobil Intense, ból brzucha, ból głowy, ginkgolid, glikozyd flawonowy, konwencja MedDRA, krwawienie z nosa, krwawienie z oczu, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb dwuklapowy, naczynie mózgowe, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, układ chłonny, układ immunologiczny, układ krwionośny, układ nerwowy, właściwości antyagregacyjne, wstrząs alergiczny, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Siofor 850 850 mg
Terapia metforminą chlorowodorkiem w dawce 850 mg (Siofor 850) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępują samoistnie. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się zaburzenia smaku oraz zmniejszenie/niedobór witaminy B12, co wymaga monitorowania stężenia witaminy w surowicy, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa, zaburzenia funkcji wątroby (nieprawidłowe próby wątrobowe, zapalenie wątroby) oraz reakcje skórne (rumień, świąd, pokrzywka), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i odpowiedniego leczenia.
biegunka, ból brzucha, dysfagia, działanie niepożądane, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, niedożywienie, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, nudności, odwodnienie, pokrzywka, próby wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, rumień, Siofor, substancja czynna, świąd, utrata apetytu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Dinoprost – Działania niepożądane
Dinoprost (PGF2α), substancja czynna Enzaprost F 5, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, obejmujących głównie układ pokarmowy (biegunka, nudności, bóle i skurcze żołądka, wymioty), układ immunologiczny (uogólnione reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny), układ nerwowy (ból głowy, zawroty głowy, senność, parestezje), układ sercowo-naczyniowy (bradykardia <60/min, tachykardia >100/min, blok przedsionkowo-komorowy II stopnia), a także układ oddechowy (skurcz oskrzeli, kaszel). Częstość występowania działań niepożądanych waha się od często do bardzo rzadko, z poważnymi powikłaniami takimi jak pęknięcie macicy, które wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Dodatkowo obserwuje się zmiany w badaniach laboratoryjnych, m.in. leukocytozę.
biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dinoprost, diplopia, dyzuria, gospodarka wodno-elektrolitowa, kortykosteroid, krwiomocz, lek przeciwhistaminowy, leukocytoza, niedrożność porażenna jelit, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk krtani, parestezja, pęknięcie macicy, płynoterapia, polidypsja, prostaglandyna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, skurcz tężcowy macicy, skurcz żołądka, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Memantine Grindeks 10 mg
Memantine Grindeks, zawierający 10 mg memantyny chlorowodorku (odpowiadający 8,3 mg memantyny) w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na 1784 pacjentach z otępieniem łagodnym do umiarkowanego oraz 1595 pacjentach placebo. Ogólna częstość działań niepożądanych nie różniła się istotnie między grupami, a większość zdarzeń miała nasilenie łagodne do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane z większą częstością w grupie leczonej to zawroty głowy (6,3% vs 5,6%), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania te wymagają odpowiedniego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i z chorobami współistniejącymi.
ból głowy, choroba Alzheimera, choroba współistniejąca, drgawki, duszność, enzymy wątrobowe, memantyny chlorowodorek, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nieprawidłowy chód, niewydolność serca, otępienie łagodne do umiarkowanego, reakcja psychotyczna, senność, splątanie, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adoben 150 mg
Przedawkowanie tapentadolu, opioidowego agonisty receptora μ dostępnego w dawkach 50 mg do 250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Adoben), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami od miozy, wymiotów, przez zapaść krążeniową, zaburzenia świadomości, drgawki, aż po depresję oddechową i zatrzymanie oddychania. Objawy te wynikają z nadmiernej stymulacji receptorów opioidowych i mogą mieć różny stopień nasilenia, od łagodnych do zagrażających życiu. Wczesne rozpoznanie symptomów oraz szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia są kluczowe dla poprawy rokowania pacjenta.
agonista receptora opioidowego, antagonista receptora opioidowego, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, drgawki, intubacja dotchawicza, mioza opioidowa, nalokson, oddział intensywnej terapii, opioidowy lek przeciwbólowy, parametry oddechowe, płukanie żołądka, przedawkowanie tapentadolu, toksykologia kliniczna, węgiel aktywowany, wymioty, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Revival 40 mg
Lek Revival zawierający olmesartan medoksomil w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (7,7%) oraz zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (2,5% vs 0,9% placebo). Często występują również zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak nieżyt żołądka i jelit, biegunka, ból brzucha, nudności oraz rzadziej wymioty. Istotnym, choć bardzo rzadkim powikłaniem jest enteropatia typu celiakii wymagająca natychmiastowej interwencji. Zgłaszano także przypadki zapalenia wątroby o podłożu autoimmunologicznym, które ustępuje po odstawieniu leku. U osób starszych (≥65 lat) zwiększa się częstość występowania niedociśnienia z rzadko do niezbyt często, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
alergiczne zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kości, ból mięśni, ból pleców, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwawienie z nosa, krwiomocz, kurcz mięśni, letarg, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niestrawność, nieżyt żołądka i jelit, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, wymioty, zakażenie dróg moczowych, zapalenie stawów, zapalenie wątroby autoimmunologiczne, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apap przeziębienie junior 300 mg + 20 mg + 5 mg
Przedawkowanie produktu APAP przeziębienie junior, zawierającego paracetamol 300 mg, kwas askorbinowy 20 mg oraz fenylefrynę chlorowodorek 5 mg w saszetce, może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza hepatotoksyczności. Objawy wczesne, pojawiające się w ciągu kilku do kilkunastu godzin po spożyciu dawki ≥ 5 g paracetamolu, obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność i ogólne osłabienie. Po początkowej poprawie może rozwinąć się uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu, nawracającymi nudnościami oraz żółtaczką w ciągu 24-48 godzin. W przypadku jednorazowego spożycia dawki toksycznej ≥ 5 g konieczne jest natychmiastowe sprowokowanie wymiotów (jeśli od spożycia nie minęła godzina), podanie 60-100 g węgla aktywnego oraz oznaczenie stężenia paracetamolu w surowicy, co jest kluczowe dla oceny ciężkości zatrucia i decyzji terapeutycznych. Leczenie odtrutkami, w tym metioniną (co najmniej 2,5 g) oraz acetylocysteiną, powinno być wdrożone jak najszybciej, najlepiej w ciągu 10-12 godzin od zatrucia, a kontynuowane w warunkach oddziału intensywnej terapii.
acetylocysteina, ból nadbrzusza, depresja oddechowa, fenylefryna, funkcja wątroby, kwas askorbowy, lek beta-adrenolityczny, metionina, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nudności, odtrutka, paracetamol, płukanie żołądka, stężenie paracetamolu we krwi, tachykardia, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zapaść naczyniowa, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tussidex 30 mg
Lek TUSSIDEX zawiera 30 mg dekstrometorfanu bromowodorku w jednej kapsułce miękkiej i jest stosowany jako lek przeciwkaszlowy. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, które należy monitorować. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle żołądka, zaparcia, biegunka, nudności i wymioty, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Neurologiczne działania niepożądane, w tym dezorientacja, senność, zawroty głowy i ból głowy, również pojawiają się rzadko. Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, są bardzo rzadkie (<1/10 000) lecz mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból głowy, ból żołądka, czerwień koszenilowa, dekstrometorfan, dezorientacja, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, glikol propylenowy, lek przeciwkaszlowy, monitorowanie bezpieczeństwa leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, sorbitol, wymioty, wysypka, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsulosin Aurovitas 400 mcg
Tamsulosin Aurovitas w dawce 0,4 mg chlorowodorku tamsulosyny, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórę oraz układ rozrodczy. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), zaburzenia wytrysku, wytrysk wsteczny oraz brak wytrysku. Niezbyt często występują bóle głowy, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty) oraz reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka). Rzadko notuje się omdlenia, obrzęk naczynioruchowy i priapizm, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zaburzenia widzenia, krwawienia z nosa, duszność, suchość w jamie ustnej, rumień wielopostaciowy oraz złuszczające zapalenie skóry.
astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyna, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wytrysku, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carbo Medicinalis VP 300 mg
Produkt leczniczy Carbo medicinalis VP zawiera 300 mg węgla aktywnego (Carbo activatus) i może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej na podstawie dostępnych danych. Do najczęstszych należą zaburzenia układu pokarmowego, takie jak wymioty (szczególnie u dzieci) oraz zaparcia wynikające z adsorpcyjnych właściwości węgla aktywnego. Charakterystycznym, fizjologicznym efektem jest czarne zabarwienie stolca, które nie stanowi działania niepożądanego klinicznie. W zakresie układu oddechowego istotnym powikłaniem jest aspiracja węgla aktywnego do płuc, zwłaszcza podczas epizodów wymiotów, co może prowadzić do poważnych zaburzeń oddechowych, w tym chemicznego zapalenia płuc wymagającego pilnej interwencji. Preparat zawiera także sacharozę (253,5 mg/tabletka) oraz sód (1,029 mg/tabletka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub na diecie niskosodowej.
aspiracja do płuc, carbo activatus, Carbo medicinalis, chemiczne zapalenie płuc, czarny stolec, dieta niskosodowa, działanie niepożądane leku, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja fruktozy, populacja pediatryczna, spowolnienie perystaltyki jelit, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie perystaltyki jelit, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisopromerck 10 10 mg
Bisopromerck 10, zawierający 10 mg bisoprololu fumaranu, jest beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii kardiologicznej, którego działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do często obserwowanych (1-10%) należą zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, uczucie zimna lub drętwienia kończyn, niedociśnienie oraz zmęczenie, zwłaszcza na początku leczenia. Niezbyt często (0,1-1%) występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, pogorszenie niewydolności serca, bradykardia, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie mięśni, kurcze mięśni, astenia oraz reakcje alergiczne. Rzadko (0,01-0,1%) mogą pojawić się omdlenia, zaburzenia słuchu, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (wzrost triglicerydów, aktywności AlAT i AspAT). Bardzo rzadko (<0,01%) notuje się łysienie i zapalenie spojówek.
alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blokada receptorów beta-adrenergicznych, ból głowy, bradykardia, depresja, działanie niepożądane, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, świąd, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fibrovein 0,5% (5 mg/ml)
Fibrovein, stosowany w skleroterapii żył, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, zależnie od formy podania (płyn lub pianka). Najczęstsze objawy to ból w miejscu wkłucia, pokrzywka, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (często ≥1/100 do <1/10 dla płynu, bardzo często ≥1/10 dla pianki) oraz tymczasowa pigmentacja skóry (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 dla płynu, często ≥1/100 do <1/10 dla pianki). Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania obejmują wstrząs anafilaktyczny, zatorowość płucną i zgon (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko przypadkowego wstrzyknięcia do tętnicy, które może prowadzić do martwicy tkanek i amputacji kończyny. Zaleca się stosowanie najniższego skutecznego stężenia leku, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza tych związanych z wynaczynieniem i wysokim stężeniem preparatu.
biegunka, ból głowy, duszność, Fibrovein, hiperpigmentacja, krwiak, łuszczenie skóry, martwica skóry, martwica tkanek, migrena, mroczki migocące, niedowład połowiczy, nudności, obrzęk, parestezja, pigmentacja skóry, pokrzywka, porażenie połowicze, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna układowa, reakcja wazowagalna, rozszerzenie naczyń włosowatych, rumień, skleroterapia żył, skurcz tętnicy, sodu tetradecylu siarczan, ucisk w klatce piersiowej, udar, uszkodzenie nerwu, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie do tętnicy, wybroczyna, wymioty, wynaczynienie leku, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie skóry, zapalenie żył, zapaść krążeniowa, zatorowość płucna, zgorzel - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polfenon 300 mg
Propafenon chlorowodorek (Polfenon) w dawkach 150 mg i 300 mg jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia oraz kołatanie serca, występujące z częstością od 1% do 10% (często). Rzadziej pojawiają się bradykardia zatokowa, tachykardia, arytmie, a także poważniejsze zaburzenia rytmu, takie jak migotanie komór czy torsade de pointes. Działania niepożądane obejmują również objawy neurologiczne (omdlenia, ataksja, drgawki), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia), hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza), a także reakcje skórne i zaburzenia wątroby, co wymaga kompleksowego monitorowania pacjentów podczas terapii.
agranulocytoza, arytmia, badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, cholestaza, drgawki, działanie niepożądane propafenonu, granulocytopenia, jadłowstręt, klasyfikacja układów i narządów, kołatanie serca, kontrola elektrokardiograficzna, leukopenia, migotanie komór, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objaw pozapiramidowy, parametr laboratoryjny, parestezja, pokrzywka, Polfenon, propafenon chlorowodorek, rumień, stan splątania, suchość błony śluzowej, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamoxifen-Ebewe 10 10 mg
Tamoksyfen, stosowany w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie w układzie rozrodczym, gdzie często obserwuje się upławy, zaburzenia miesiączkowania, krwawienia z dróg rodnych oraz proliferacyjne zmiany endometrium, w tym neoplazję, hiperplazję i polipy. Ryzyko rozwoju raka endometrium jest zwiększone 2-3-krotnie u pacjentek leczonych tamoksyfenem, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Często występują uderzenia gorąca, incydenty niedokrwienia mózgu, zakrzepica żył głębokich oraz zator tętnicy płucnej, szczególnie w terapii skojarzonej z chemioterapią. Wśród hematologicznych działań niepożądanych dominują przemijająca niedokrwistość i małopłytkowość (80 000-90 000/mm³), a rzadziej agranulocytoza i neutropenia. Często obserwuje się zatrzymanie płynów oraz hiperkalcemię u pacjentów z przerzutami do kości.
agranulocytoza, biegunka, ból mięśni, drżenie nóg, endometrioza, hiperkalcemia, hipertriglicerydemia, incydent niedokrwienia mózgu, krwawienie z dróg rodnych, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, marskość wątroby, mięśniak macicy, neuropatia oczna, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, porfiria skórna późna, proliferacyjna zmiana błony śluzowej macicy, przedawkowanie tamoksyfenu, przemijająca niedokrwistość, rak endometrium, retinopatia, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, tamoksyfen, Tamoxifen-Ebewe, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, uderzenie gorąca, upławy, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaćma, zaczerwienienie guza, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie nerwu ocznego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie płynów, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolperis VP 50 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu (Tolperis VP, 50 mg) opiera się na danych klinicznych z udziałem ponad 12 000 pacjentów, wskazując na najczęstsze działania niepożądane dotyczące układów: skórnego, nerwowego, pokarmowego oraz ogólnoustrojowych reakcji nadwrażliwości, które stanowią 50-60% zgłoszeń. Reakcje te, choć przeważnie łagodne i samoistnie ustępujące, mogą w rzadkich przypadkach prowadzić do zagrażających życiu stanów, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. anemię, powiększenie węzłów chłonnych, bezsenność, ból i zawroty głowy, tachykardię, hipotensję, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz łagodne uszkodzenie wątroby, z częstością od ≥1/1000 do <1/100 (niezbyt często) do <1/10000 (bardzo rzadko).
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, brak łaknienia, dławica piersiowa, drżenie, duszność, hipestezja, hipotensja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, letarg, mimowolne oddawanie moczu, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśniowe, padaczka, parestezja, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wypiek, wysypka, wzdęcie, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Arpixor 5 mg
Przedawkowanie arypiprazolu, substancji czynnej leku Arpixor, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. W badaniach klinicznych i praktyce odnotowano dawki przedawkowania do 1260 mg u dorosłych oraz do 195 mg u dzieci, bez przypadków śmiertelnych, jednak z występowaniem istotnych objawów takich jak letarg, wzrost ciśnienia tętniczego, senność, tachykardia, nudności, wymioty, biegunka, przejściowa utrata świadomości oraz objawy pozapiramidowe (drżenie, sztywność, dystonia). Objawy te wymagają szczegółowej oceny i monitorowania, zwłaszcza w kontekście możliwego współistnienia innych leków, które mogą modyfikować przebieg kliniczny przedawkowania.
aktywowany węgiel, białka osocza, biegunka, ciśnienie tętnicze krwi, drogi oddechowe, ekspozycja na lek, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, letarg, nudności, objawy pozapiramidowe, objawy przedawkowania, objawy przedmiotowe i podmiotowe, przedawkowanie arypiprazolu, senność, strategia terapeutyczna, substancja czynna, tachykardia, układ krążenia, utrata świadomości, wentylacja pacjenta, wymioty, zaburzenia rytmu serca, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oxydolor 40 mg
Oksykodon, klasyfikowany pod kodem ATC N02AA05, jest naturalnym alkaloidem opium działającym jako czysty agonista receptorów opioidowych mu, kappa i delta w ośrodkowym układzie nerwowym. Jego główne efekty farmakologiczne to silne działanie analgetyczne oraz sedatywne, wynikające z aktywacji tych receptorów. Preparat Oxydolor w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu zapewnia wydłużony czas działania przeciwbólowego bez zwiększenia częstości działań niepożądanych, co stanowi przewagę nad formami o szybkim uwalnianiu. W populacji pediatrycznej oksykodon jest dobrze tolerowany, z najczęściej obserwowanymi łagodnymi działaniami niepożądanymi dotyczącymi układu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia) oraz układu nerwowego (senność, zawroty głowy). Brakuje jednak danych dotyczących długoterminowego stosowania u pacjentów w wieku 12-18 lat.
agonista opioidowy, alkaloid opium, analgezja, chlorowodorek oksykodonu, depresja oddechowa, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie uspokajające, efekt uboczny, lecytyna sojowa, lek przeciwbólowy, nadwrażliwość, nudność, oksykodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, receptor delta, receptor kappa, receptor mu, receptor opioidowy, senność, silny opioid, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wymioty, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Opokan-keto 25 mg/g
Przedawkowanie ketoprofenu w formie miejscowej, jaką jest Opokan-keto (25 mg/g, żel), jest rzadkie i mało prawdopodobne przy prawidłowym stosowaniu ze względu na ograniczoną absorpcję ogólnoustrojową. Największe ryzyko przedawkowania wiąże się z przypadkowym spożyciem żelu, co może prowadzić do wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych typowych dla NLPZ. Pierwszym objawem jest często wymiotowanie, które stanowi reakcję obronną organizmu, niezależnie od dawki. Nasilenie innych objawów koreluje z ilością spożytego preparatu, zawierającego 25 mg ketoprofenu oraz 285,6 mg etanolu na 1 g żelu.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja zewnętrzna, działanie niepożądane, ketoprofen, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, Opokan-keto, postępowanie lecznicze, preparat miejscowy, przedawkowanie, przypadkowe spożycie, substancja czynna, substancja pomocnicza, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Celbic 200 mg
Przedawkowanie celekoksybu, substancji czynnej leku Celbic, choć rzadko wiąże się z poważnymi działaniami niepożądanymi, wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne ryzyko powikłań, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. W badaniach klinicznych zdrowi ochotnicy przyjmowali dawki do 1200 mg dwa razy na dobę przez 9 dni bez istotnych klinicznie działań niepożądanych, co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. Niemniej jednak, w przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, nudności, wymioty), układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia ciśnienia tętniczego, ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych), nerek i wątroby (pogorszenie funkcji), a także objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy). Konkretne dawki progowe dla tych objawów nie zostały jednoznacznie określone.
ból brzucha, ból głowy, celekoksyb, choroba układu sercowo-naczyniowego, dializa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, kontrola stanu klinicznego, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, nudność, parametry życiowe, płukanie żołądka, usunięcie treści żołądkowej, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, wymioty, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawrót głowy, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Fenylu salicylan – Wskazania do stosowania
Fenylu salicylan, będący składnikiem preparatu Urosal (300 mg fenylu salicylanu i 300 mg metenaminy w jednej tabletce), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Wskazania do jego stosowania obejmują zakażenia układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie miedniczek nerkowych), schorzenia układu żółciowego (stany zapalne pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych) oraz schorzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nieżyt jelit). Fenylu salicylan łagodzi objawy takie jak ból, gorączka, dyskomfort oraz stany zapalne, wspierając proces leczenia i poprawiając komfort pacjenta. Preparat jest szczególnie polecany w łagodnych i umiarkowanych zakażeniach układu moczowego, a także jako leczenie uzupełniające w przewlekłych stanach zapalnych układu żółciowego i przewodu pokarmowego po wykluczeniu infekcji wymagających terapii przeciwdrobnoustrojowej.
biegunka, ból okolicy lędźwiowej, ból podbrzusza, ból prawego podżebrza, częstomocz, dysuria, działanie przeciwzapalne, fenylu salicylan, laktoza jednowodna, metenamina, nieżyt jelit, nudność, odmiedniczkowe zapalenie nerek, sacharoza, wymioty, wzdęcie, zaburzenia rytmu wypróżnień, zakażenie układu moczowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie miedniczek nerkowych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Predox 50 mg
Itopryd chlorowodorek, substancja czynna leku Predox (50 mg/tabletka), należy do grupy leków prokinetycznych stosowanych w czynnościowych zaburzeniach przewodu pokarmowego (kod ATC: A03FA07). Mechanizm działania itoprydu opiera się na antagonizmie receptorów dopaminowych D2 oraz hamowaniu acetylocholinoesterazy, co prowadzi do zwiększenia stężenia acetylocholiny w synapsach i stymulacji perystaltyki, zwłaszcza w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Klinicznie potwierdzono, że itopryd przyspiesza opróżnianie żołądka, co jest istotne w terapii zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego.
acetylocholina, acetylocholinoesteraza, apomorfina, czynnościowe zaburzenia przewodu pokarmowego, działanie przeciwwymiotne, enzymatyczny rozkład, gastryna, itopryd chlorowodorek, lek prokinetyczny, opróżnianie żołądka, perystaltyka przewodu pokarmowego, przestrzeń synaptyczna, receptor dopaminowy D2, strefa wyzwalająca chemoreceptora, wydzielanie kwasu żołądkowego, wymioty, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Akamprozat – Działania niepożądane
Akamprozat, stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu (produkt Campral, 333 mg tabletki powlekane dojelitowe), wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka (bardzo często, ≥1/10 pacjentów), ból brzucha, nudności, wymioty oraz wzdęcia (często, ≥1/100 do <1/10 pacjentów). Działania te mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub z chorobami współistniejącymi. Ponadto, często występują reakcje skórne, takie jak świąd i wysypka plamisto-grudkowa (często, ≥1/100 do <1/10), a także rzadziej wykwity pęcherzykowo-pęcherzowe o nieznanej częstości, które mogą wskazywać na poważniejsze powikłania dermatologiczne. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, stanowiące zagrożenie życia i wymagające natychmiastowej interwencji.
adrenalina, akamprozat, biegunka, ból brzucha, działanie niepożądane, impotencja, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oziębłość płciowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd skóry, tabletki powlekane dojelitowe, toksyczna nekroliza naskórka, uzależnienie od alkoholu, wstrząs anafilaktyczny, wykwit pęcherzykowo-pęcherzowy, wymioty, wysypka plamisto-grudkowa, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszone libido, zwiększone libido - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cytotec 200 mcg
Dane toksykologiczne dotyczące mizoprostolu, uzyskane w badaniach na psach, szczurach i myszach, wykazały efekty toksyczne zgodne z farmakologicznym działaniem prostaglandyn E, takie jak biegunka, wymioty, rozszerzenie źrenic, drżenia oraz podwyższenie temperatury ciała, przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi. Charakterystycznym efektem była odwracalna hiperplazja błony śluzowej żołądka. Badania histologiczne u ludzi po terapii do 1 roku nie wykazały niekorzystnych zmian tkankowych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa mizoprostolu w długotrwałym stosowaniu.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biegunka, Cytotec, drżenie, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, mizoprostol, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prostaglandyna typu E, przerost błony śluzowej żołądka, rozszerzenie źrenic, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uprox XR 0,4 mg
Produkt leczniczy Uprox XR zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy (ok. 1,3% pacjentów), ból głowy oraz omdlenia, często powiązane z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie i zmiany percepcji kolorów, występują niezbyt często. Rzadko notuje się kołatanie serca, a bardzo rzadko niedociśnienie ortostatyczne. Istotnym ryzykiem jest śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), który może komplikować zabiegi okulistyczne, zwłaszcza operacje zaćmy i jaskry. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia błony śluzowej nosa, krwawienia z nosa oraz duszności, choć częstość tych zdarzeń pozostaje nieznana.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyna, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wytrysku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketonal 50 mg/ml
Ketonal (ketoprofen) w roztworze do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, hemoliza, plamica, agranulocytoza, małopłytkowość), reakcje alergiczne (w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hiperkaliemia), oraz objawy ze strony układu nerwowego i psychicznego (depresja, majaczenie, splątanie). Ketoprofen hamuje agregację płytek, co wydłuża czas krwawienia i może prowadzić do krwawień, np. z nosa. Często obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, a także poważniejsze powikłania, w tym krwawienia i perforacje, które mogą wystąpić u 1-4% pacjentów po długotrwałym stosowaniu NLPZ. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aminotransferaz AspAT i AlAT) oraz reakcje skórne, w tym ciężkie zespoły pęcherzowe (Stevens-Johnson, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka).
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, drgawka, duszność, enteropatia, hemoliza, hiperkaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, koszmar senny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwioplucie, krwotok miesiączkowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, marmurkowatość skóry, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenie mowy, zaburzenie orientacji, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie okrężnicy, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawrót głowy, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dilatrend 12,5 mg
Karwedylol, stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, zaburzeń czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego, nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej, wykazuje profil bezpieczeństwa zróżnicowany pod względem częstości działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bardzo częste niedociśnienie, zawroty głowy, ból głowy oraz astenia, które zwykle mają łagodny przebieg i pojawiają się na początku terapii. Bradykardia i zaburzenia widzenia wykazują zależność od dawki, nasilając się wraz ze zwiększaniem dawki leku. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca istnieje ryzyko nasilenia niewydolności i zatrzymania płynów podczas titracji dawki. Inne istotne działania niepożądane to często występująca hiperwolemia, blok przedsionkowo-komorowy (niezbyt często), a także zaburzenia metabolizmu glukozy, w tym hiperglikemia i hipoglikemia u chorych z cukrzycą. Wskazane jest monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niewydolnością nerek, ze względu na ryzyko przemijającego pogorszenia czynności nerek.
astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, depresja, dławica piersiowa, halucynacje, hipercholesterolemia, karwedylol, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, omdlenie, parestezja, podrażnienie oczu, reakcje alergiczne, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utajona cukrzyca, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia glikemii, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenie czynności lewej komory, zahamowanie zatokowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klacid 500 mg
Klacid (klarytromycyna) 500 mg, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej grupy leków, z dominującymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które występują bardzo często (≥1/10). U pacjentów dorosłych stosujących wysokie dawki 1000 mg/dobę obserwuje się również często wysypkę, wzdęcia, ból głowy, zaparcia, zaburzenia słuchu oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych AspAT i AlAT. Rzadziej występują duszność, bezsenność i suchość w jamie ustnej. U pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza z AIDS, mogą pojawić się istotne nieprawidłowości laboratoryjne, takie jak leukopenia, trombocytopenia oraz wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi (2-3% przypadków). Działania niepożądane u dzieci są porównywalne z tymi u dorosłych.
AIDS, AlAT, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk makrolidowy, AspAT, azot mocznikowy, bezsenność, białe krwinki, biegunka, ból brzucha, drogi moczowe, drogi żółciowe, duszność, dysfagia, klarytromycyna, nudności, obniżona odporność, płytki krwi, reakcja alergiczna, suchość jamy ustnej, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie flory jelitowej, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie nerek, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie skóry, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie wątroby, zakażenie Mycobacterium, zakażenie prątkowe, zespół nabytego niedoboru odporności