toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, dostępna w dawkach 5 mg i 7,5 mg (preparat Bixebra), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarz powinien wykluczyć ciążę przed rozpoczęciem terapii oraz poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia, ze względu na przeciwwskazania do stosowania iwabradyny w ciąży. Badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, działanie embriotoksyczne oraz efekt teratogenny, co wskazuje na potencjalne ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, mimo braku pełnych danych klinicznych u ludzi. Ponadto, iwabradyna przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku podczas karmienia piersią.
alternatywna metoda karmienia, antykoncepcja, badanie przedkliniczne, embriotoksyczność, iwabradyna, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w wieku rozrodczym, płodność męska, płodność żeńska, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka matki, tabletka powlekana, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zaprzestanie karmienia piersią - Leksykon substancji czynnych
Pemetreksed – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pemetreksed wykazuje istotną toksyczność reprodukcyjną potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. U ciężarnych myszy zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów, obniżoną masę ciała, niepełne kostnienie oraz rozszczep podniebienia. U samców myszy i psów rasy beagle stwierdzono zmniejszoną płodność, zanik jąder oraz zwyrodnienie i martwicę nabłonka plemnikotwórczego po 9-miesięcznym dożylnym podawaniu pemetreksedu. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu na płodność samic, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa tej substancji czynnej.
aberracja chromosomalna, bolus dożylny, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, nabłonek plemnikotwórczy, pemetreksed, rozrodczość, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, zanik jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nexpram 10 mg
Escytalopram (Nexpram), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania escytalopramu w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu. W przypadku kontynuacji terapii w trzecim trymestrze konieczna jest ścisła obserwacja noworodka, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych i serotoninergicznych, takich jak zaburzenia oddychania, napady drgawek, hipoglikemia czy zaburzenia behawioralne pojawiające się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest niewskazane ze względu na ryzyko powikłań u matki i płodu.
cytalopram, drżenie mięśniowe, escytalopram w ciąży, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, lek SSRI, napad drgawkowy, płodność, przenikanie leku do mleka, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SNRI, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddychania, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Tauryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tauryna, aminokwas siarkowy naturalnie występujący w tkankach takich jak mózg, siatkówka, mięsień sercowy i wątroba, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, zwłaszcza dla noworodków i dzieci. Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tauryny w produktach takich jak Aminoplasmal Paed 10% (0,3 mg/ml), Aminoven Infant 10% (0,4 g/1000 ml), SmofKabiven (0,5–0,65 g/1000 ml), Primene 10% (0,06 g/100 ml), Vaminolact (300 mg/1000 ml) oraz Pediaven (0,08–0,09 g/1000 ml) nie wykazały istotnej toksyczności ani działań teratogennych czy embriotoksycznych. Badania na królikach potwierdziły brak wpływu na rozwój embrionalny i płodność, a toksyczność aminokwasów jest głównie związana z zaburzeniem równowagi aminokwasowej, co jest minimalizowane w zbilansowanych mieszaninach. W badaniach miejscowej tolerancji nie stwierdzono działań niepożądanych związanych z tauryną, a obserwowane reakcje zapalne wiązały się z innymi składnikami emulsji tłuszczowych, np. SMOFlipid.
aminokwas siarkowy, działanie teratogenne, działanie toksyczne, emulsja tłuszczowa, glicerofosforan sodu, infuzja dożylna, martwica tkanek, miejscowa tolerancja, podanie dotętnicze, reakcja zapalna, roztwór aminokwasowy, tauryna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie embriotoksyczne, zaburzenie równowagi, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Arsen trójtlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Arsen trójtlenek, substancja czynna w preparacie Arsenic trioxide Sandoz (1 mg/ml), wykazuje istotną toksyczność reprodukcyjną, genotoksyczność oraz potencjał kancerogenny. Badania przedkliniczne ujawniły embriotoksyczne i teratogenne działanie przy dawkach odpowiadających 1-10-krotności zalecanej dawki klinicznej (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała), manifestujące się uszkodzeniami cewy nerwowej, wrodzonym brakiem oczu oraz mikroftalmią. Brak jest jednak danych dotyczących wpływu na płodność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym. W związku z tym stosowanie u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane, a u pacjentek w wieku rozrodczym wymagana jest skuteczna antykoncepcja.
aberracje chromosomowe, anoftalmia, arsen trójtlenek, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, cewa nerwowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogenność, mikroftalmia, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 100 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej (Levothyroxine Accord) wykazały niską toksyczność ostrą, co potwierdza, że jednorazowe podanie wysokich dawek nie wywołuje istotnych efektów toksycznych u zwierząt doświadczalnych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano, że długotrwałe podawanie dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Warto podkreślić, że te zmiany patologiczne dotyczyły głównie wątroby i nerek, co wskazuje na potencjalne ryzyko przy przewlekłym stosowaniu wysokich dawek leku.
badanie toksykologiczne, duża dawka, efekt długoterminowy, funkcja nerek, hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogenność, Levothyroxine Accord, lewotyrokysna, lewotyrokysna sodowa, mutagenność, narząd wewnętrzny, pierwotny zespół nerczycowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azyter 15 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne azytromycyny, substancji czynnej leku Azyter, wykazały przemijającą fosfolipidozę jedynie po doustnym podaniu dawek przekraczających około 300-krotnie dawkę stosowaną miejscowo do oka u ludzi, co wskazuje na niskie znaczenie kliniczne tego efektu w terapii okulistycznej. Elektrofizjologiczne testy ujawniły potencjał azytromycyny do wydłużania odcinka QT w EKG, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, jednak kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego działania leku. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano opóźnienie kostnienia płodu oraz zwiększenie masy ciała matek przy dawkach 50-200 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji przekraczającej 1000-krotnie maksymalne narażenie u ludzi po podaniu do oka, sugerując niskie ryzyko dla ludzkiej rozrodczości.
antybiotyk makrolidowy, azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, fosfolipidoza, genotoksyczność, narażenie ogólnoustrojowe, odcinek QT, opóźnienie kostnienia, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność oczna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Walina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Walina, jako niezbędny aminokwas, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego stosowanych u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa jej stosowania w tych grupach są jednak bardzo ograniczone. Produkty takie jak Aminomel Nephro, Aminomix 1 Novum, Aminoplasmal 15% czy Lipoflex peri zawierają walinę, ale brak jest wystarczających badań potwierdzających ich bezpieczeństwo w ciąży. W przypadku konieczności podania tych preparatów u kobiet ciężarnych, zaleca się dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka. Aminokwasy i ich metabolity, w tym walina, przenikają do mleka matki, jednak w dawkach leczniczych nie przewiduje się wpływu na noworodki i niemowlęta. Mimo to, karmienie piersią nie jest zalecane u matek otrzymujących żywienie pozajelitowe. Brak jest również danych dotyczących wpływu waliny na płodność.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voluven (60 mg + 9 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Voluven, zawierającego hydroksyetyloskrobię (HES 130/0,4) o średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da i stopniu podstawienia 0,38-0,45, wykazały, że dożylna infuzja wysokich dawek HES (9 g/kg mc./dobę) przez 3 miesiące u szczurów i psów nie powodowała istotnych objawów zatrucia, poza zwiększonym obciążeniem nerek i wątroby. Najniższa dawka toksyczna przekraczała 9 g/kg mc./dobę, co jest co najmniej 5-krotnie wyższe niż maksymalne dawki zalecane u ludzi, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały właściwości teratogennych, jednak dawka 50 ml/kg mc./dobę była letalna dla zarodków królików, a u szczurów powodowała zmniejszenie masy ciała potomstwa i opóźnienia rozwojowe, wraz z objawami przeciążenia płynami u samic.
bolus dożylny, ciałko żółte, dawka toksyczna, hydroksyetyloskrobia, implantacja zarodka, infuzja dożylna, letalność zarodkowa, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, miąższ wątroby, przeciążenie płynami, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ siateczkowo-śródbłonkowy, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne fumaranu tenofowiru dizoproksylu wykazały potencjalne ryzyko nefrotoksyczności oraz zaburzeń kostnych, w tym rozmiękania kości u małp i zmniejszenia gęstości mineralnej kości (BMD) u szczurów i psów, powiązane ze zmniejszonym stężeniem fosforanów w surowicy. Efekty te były obserwowane przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym kliniczne (≥5-krotne u młodych dorosłych szczurów i psów, ≥40-krotne u młodocianych małp). Mechanizm zaburzeń kostnych może wynikać ze zmniejszonego wchłaniania fosforanów w jelicie cienkim. Badania genotoksyczności dały wyniki niejednoznaczne in vitro, natomiast testy in vivo wykazały niski potencjał genotoksyczny. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy stwierdzono sporadyczne guzy dwunastnicy jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach, co wskazuje na niskie ryzyko kliniczne dla ludzi.
badanie rakotwórczości, fumaran tenofowiru dizoproksylu, gęstość mineralna kości, guz dwunastnicy, hepatocyty, hipofosfatemia, nefrotoksyczność, osteomalacja, spontaniczna synteza DNA, szpik kostny, test Amesa, test chłoniaka mysiego, test mikrojądrowy, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna, wchłanianie fosforanów, zaburzenia kostne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fibrovein 0,2% (2 mg/ml)
Produkt leczniczy Fibrovein, zawierający roztwór sodu tetradecylu siarczanu, wykazuje istotne ograniczenia w stosowaniu u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas karmienia piersią, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Dostępne badania kliniczne i eksperymenty na modelach zwierzęcych nie dostarczają jednoznacznych informacji o toksyczności reprodukcyjnej oraz przenikaniu substancji do mleka kobiecego. Wskazane jest odroczenie terapii do okresu po porodzie, a w wyjątkowych sytuacjach, gdy interwencja jest niezbędna, decyzja o zastosowaniu leku powinna być podjęta indywidualnie, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla płodu. Ponadto, obecność alkoholu benzylowego (20 mg/ml) w preparacie może stanowić dodatkowe zagrożenie, szczególnie w ciąży.
alkohol benzylowy, bezpieczeństwo stosowania, ekspozycja płodu, Fibrovein, kobieta w okresie rozrodczym, mleko kobiece, potencjalne zagrożenie, profil bezpieczeństwa, przerwanie karmienia piersią, sodu tetradecyl siarczan, stan kliniczny, substancja lecznicza, substancja pomocnicza, toksyczność reprodukcyjna, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silcontrol FC 100 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania cytrynianu sildenafilu, substancji czynnej leku Silcontrol FC 100 mg, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy oraz inne kluczowe układy. Dodatkowo, testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły działań niepożądanych przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Wyniki badań genotoksyczności in vitro i in vivo wykluczyły mutagenne i klastogenne działanie sildenafilu, a badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów nawet przy długotrwałym stosowaniu dawek terapeutycznych i wyższych.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, cytrynian sildenafilu, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, funkcje rozrodcze, potencjał kancerogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, sildenafil, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramve 5 mg 5 mg
Dane toksykologiczne przedkliniczne ramiprylu wskazują na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni i psów, bez objawów toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano przesunięcia elektrolitów w osoczu oraz zmiany hematologiczne, co jest zgodne z farmakodynamiką inhibitorów ACE. Powiększenie aparatu przykłębuszkowego wystąpiło u psów i małp przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Dawki dobrze tolerowane (NOEL) wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wywołując efektów toksycznych. W badaniach reprodukcyjnych ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak podawanie wysokich dawek (≥50 mg/kg/dobę) samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co wskazuje na ryzyko toksyczności okołoporodowej.
aparat przykłębuszkowy, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, model zwierzęcy, obraz krwi, parametr hematologiczny, płodność, przesunięcie elektrolitów, ramipryl, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitreolent (3 mg + 3 mg)/ml
Produkt leczniczy Vitreolent, zawierający potas jodku i sód jodku w stężeniu 3 mg/ml każdego, nie był poddany standardowym badaniom toksykologicznym na modelach zwierzęcych, obejmującym ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej. Brak jest danych przedklinicznych dotyczących potencjalnych efektów toksycznych po jednorazowym podaniu dużych dawek oraz skutków długotrwałej ekspozycji na składniki preparatu. Pomimo tego, wieloletnie doświadczenie kliniczne nie wykazało występowania ostrych reakcji toksycznych ani poważnych działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem okulistycznym.
badanie toksykologiczne, działanie niepożądane, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, jodek potasu, jodek sodu, krople do oczu, potas jodku, potencjał rakotwórczy, preparat okulistyczny, reakcja toksyczna, sód jodku, tarczyca, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Banavin 20 mg
Wortioksetyna, substancja czynna leku Banavin, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym na myszach, szczurach i psach, które wykazały głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic oraz sporadyczne epizody drgawek u psów. Margines bezpieczeństwa ustalono na poziomie 5 względem maksymalnej zalecanej dawki terapeutycznej u ludzi wynoszącej 20 mg/dobę, co jest uznawane za wystarczające do stosowania klinicznego. Działania toksyczne ograniczały się głównie do nerek (zapalenie kłębuszków, niedrożność kanalików, obecność kryształków) u szczurów oraz wątroby (przerost i martwica hepatocytów, hiperplazja przewodów żółciowych, obecność kryształków) u myszy i szczurów, przy czym zmiany te pojawiały się dopiero po dawkach przekraczających 2-10-krotnie ekspozycję u ludzi. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania niepożądanego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania wortioksetyny pod względem mutagenności i kancerogenności.
badania toksykologiczne, biokumulacja, drgawki, genotoksyczność, hiperplazja przewodów żółciowych, kancerogenność, kłębuszkowe zapalenie nerek, kryształki w kanalikach nerkowych, kryształki w przewodach żółciowych, martwica hepatocytów, midriaza, nadmierne ślinienie, niedrożność kanalików nerkowych, opóźnione kostnienie, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie do mleka, przerost hepatocytów, śmiertelność młodych osobników, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergovit dawki do leczenia początkowego: stężenie A – 1000 TU/ml, stężenie B – 10 000 TU/ml; dawka do leczenia podtrzymującego: stężenie B – 10 000 TU/ml
Produkt leczniczy Allergovit, zawierający alergoidy pyłków traw oraz brzozy, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, wpływ na funkcje rozrodcze oraz miejscową tolerancję po podaniu podskórnym. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych, mutagennych ani teratogennych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Brak działania genotoksycznego oznacza, że lek nie indukuje mutacji genetycznych, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA, a badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionalny, poród czy rozwój postnatalny. Miejscowa tolerancja leku również została oceniona jako akceptowalna, bez istotnych reakcji drażniących czy uczulających w miejscu podania.
aberracja chromosomowa, alergia, alergoid pyłku brzozy, alergoid pyłku rośliny, alergoid pyłku traw, działanie drażniące, genotoksyczność, immunoterapia swoista, karcynogeneza, mutacja genetyczna, podanie podskórne, spektrum uczulenia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie DNA, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Ginkgo biloba – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej ekstraktu z Ginkgo biloba, zawierającego glikozydy flawonowe, gingkolidy A, B, C oraz bilobalid, wykazały niski poziom toksyczności u szczurów i psów przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała (margines bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 40,6 u psów). U psów poddanych najwyższym dawkom zaobserwowano jedynie nieznaczne objawy toksyczności, natomiast u szczurów nie stwierdzono istotnych klinicznie efektów toksycznych. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są niejednoznaczne – niektóre badania na szczurach, królikach i myszach nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, podczas gdy inne wskazywały na negatywny wpływ na płodność i zdolność reprodukcyjną, w tym przypadki krwawienia pochwowego oraz niekorzystne efekty rozwojowe u kurzych embrionów (krwotoki podskórne, hipopigmentacja, zahamowanie wzrostu, anoftalmia).
anoftalmia, bilobalid, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, ginkgo biloba, glikozyd flawonowy, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb japoński, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe forte –
Produkt leczniczy Krople Żołądkowe Forte, dostępny w formie płynu doustnego, zawiera cztery nalewki ziołowe: z korzenia kozłka (Valeriana officinalis L.) w stosunku 1:5, liścia mięty pieprzowej (Mentha x piperite L.) 1:20, ziela dziurawca (Hypericum perforatum L.) 1:4,47 oraz nalewkę gorzką (Amara tinctura) 1:5, wszystkie ekstraktowane w etanolu o stężeniu od 70° do 90°. Preparat charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu, wynoszącą od 65% do 75% (V/V), co może mieć istotne znaczenie dla bezpieczeństwa jego stosowania, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa całego preparatu jako kompozycji, co ogranicza pełną ocenę ryzyka farmakologicznego i toksykologicznego.
Brak przeprowadzonych badań przedklinicznych w kluczowych obszarach, takich jak toksyczność reprodukcyjna, genotoksyczność oraz kancerogenność, stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania Kropli Żołądkowych Forte. Nie wykonano testów oceniających wpływ na płodność, rozwój embrionalny i pourodzeniowy, mutagenność ani potencjał rakotwórczy preparatu. W związku z tym, decyzja o zastosowaniu produktu powinna być podejmowana z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Pomimo dostępności badań dotyczących poszczególnych składników, brak jest oficjalnych danych dotyczących bezpieczeństwa całej złożonej kompozycji, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści w praktyce klinicznej.
aberracja chromosomowa, Citrus aurantium, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Gentiana lutea, Hypericum perforatum, kancerogenność, korzeń goryczki, korzeń kozłka, liść bobrka, liść mięty pieprzowej, Mentha piperita, Menyanthes trifoliata, mutacja genowa, nalewka gorzka, naowocnia pomarańczy gorzkiej, rozwój embrionalny, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, Valeriana officinalis, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprinol 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyprofloksacyny wykazały brak istotnego zagrożenia przy podaniu pojedynczej oraz wielokrotnej dawki, co wskazuje na dobry profil bezpieczeństwa zarówno w terapii jednorazowej, jak i długoterminowej. Analizy potencjału rakotwórczego i toksyczności reprodukcyjnej nie ujawniły znaczącego ryzyka, co potwierdza względne bezpieczeństwo stosowania leku w tych aspektach. Jednakże, podobnie jak inne chinolony, cyprofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne przy klinicznie istotnym narażeniu, a także niewielkie działanie fotomutagenne i fotorakotwórcze, porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co może implikować ograniczone ryzyko przy ekspozycji na promieniowanie UV.
artropatia, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, kancerogeneza, potencjał fotomutagenny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, reakcja fototoksyczna, toksyczność reprodukcyjna, właściwość fototoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotifem 5 mg
Bezpieczeństwo stosowania biotyny, substancji czynnej produktu leczniczego Biotifem (5 mg, tabletki), zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych. Analizy farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcjonalnych w układzie sercowo-naczyniowym, oddechowym ani ośrodkowym układzie nerwowym. Długotrwałe podawanie biotyny nie powodowało toksyczności narządowej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, biotyna, działanie teratogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, ryzyko genotoksyczne, substancja czynna, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipinzan 50 mg + 850 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku Ipinzan, zawierającego wildagliptynę i metforminę, wykazała brak nowych działań toksycznych przy stosowaniu obu substancji w kombinacji w badaniach do 13 tygodni. W badaniach na psach dawka 15 mg/kg mc. (7-krotność Cmax u ludzi) nie wywoływała opóźnień przewodzenia wewnątrzsercowego, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa kardiologicznego. U gryzoni obserwowano gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach 25 mg/kg (5-krotność AUC u ludzi) u szczurów i 750 mg/kg (142-krotność AUC) u myszy. Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów, takie jak biegunka i krwawienie, występowały przy wyższych dawkach, jednak nie ustalono dawki bezobjawowej. Wildagliptyna nie wykazywała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów nie wskazały na zaburzenia płodności ani wczesnego rozwoju zarodka.
badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, łuszczenie skóry, makrofagi pęcherzykowe, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, NOAEL, przewód pokarmowy, przewodzenie impulsów, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, śluzowate stolce, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wildagliptyna metformina, zmiany skórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluconazin 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu, substancji czynnej preparatu Fluconazin, obejmowały ocenę toksyczności po wielokrotnym podaniu, toksyczności ogólnej, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki nie wykazały nowych zagrożeń dla ludzi poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ flukonazolu na reprodukcję i rozwój płodu, gdzie u szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość wodonercza, powiększenie miedniczki nerkowej, zwiększoną śmiertelność płodów, odmienności anatomiczne oraz opóźnione kostnienie. Ponadto, flukonazol powodował opóźnienie porodu oraz dystocję, co wskazuje na jego potencjalny wpływ na przebieg porodu.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Fluconazin, flukonazol, genotoksyczność, kostnienie, miedniczka nerkowa, poród, poronienie, śmiertelność płodu, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Karbamazepina Tillomed 400 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny wskazują na brak istotnych zagrożeń genotoksycznych i rakotwórczych u ludzi, mimo że długoterminowe badania na szczurach wykazały zwiększoną częstość guzów wątrobowokomórkowych u samic oraz łagodnych guzów jądra u samców. Standardowe testy mutagenności na bakteriach i komórkach ssaków nie potwierdziły działania genotoksycznego. Jednakże badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) wykazały, że podawanie karbamazepiny w dawkach 10-20 razy przekraczających zalecane dawki terapeutyczne u ludzi w okresie organogenezy powodowało zwiększoną śmiertelność zarodków, opóźnienie rozwoju oraz uszkodzenia układu nerwowego, zwłaszcza nieprawidłowości w rozwoju komór mózgowych u myszy.
badanie eksperymentalne, badanie karcinogenności, badanie mutagenności, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz wątrobowokomórkowy, karbamazepina, łagodny guz jądra, organogeneza, potencjał genotoksyczny, śmiertelność zarodków, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie zarodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Azzalure 125 jednostek Speywood
Preparat Azzalure, zawierający toksynę botulinową typu A, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tego leku w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały potencjalny toksyczny wpływ na reprodukcję przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi. W związku z tym Azzalure nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że istnieją bezwzględne wskazania kliniczne, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. U kobiet karmiących piersią brak jest danych dotyczących przenikania toksyny do mleka, co skutkuje zaleceniem unikania terapii w okresie laktacji lub rozważeniem przerwania karmienia na czas leczenia.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cezarius 1000 mg
Lewetyracetam, dostępny w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg (preparat Cezarius), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży są niewystarczające, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, co wskazuje na konieczność indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed podjęciem decyzji o terapii. W trakcie ciąży obserwuje się istotne zmniejszenie stężenia lewetyracetamu w osoczu, szczególnie w III trymestrze, gdzie może spaść nawet do 60% wartości wyjściowej, co wymaga regularnego monitorowania poziomu leku i ewentualnej korekty dawkowania. Nagłe przerwanie terapii jest niebezpieczne i może prowadzić do zaostrzenia padaczki, zagrażając zarówno matce, jak i płodowi.
badanie przedkliniczne, Cezarius, dostosowanie dawki, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, laktacja, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monitorowanie stężenia leku, padaczka, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, stężenie lewetyracetamu w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, zaostrzenie choroby podstawowej, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tantum Verde Smak miętowy 3 mg
Dane przedkliniczne dotyczące benzydaminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tantum Verde smak miętowy, obejmują badania na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) oceniające wpływ na rozwój płodu oraz okres okołoporodowy. W badaniach tych uzyskano stężenia w osoczu zwierząt aż 40-krotnie wyższe niż po podaniu pojedynczej dawki terapeutycznej u ludzi. Pomimo tak wysokiej ekspozycji nie wykazano działania teratogennego, co wskazuje na brak wad rozwojowych u płodów zwierzęcych nawet przy znacznie przekraczających poziomach terapeutycznych stężeniach benzydaminy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ulgastran 1 g/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sukralfatu, stosowanego w postaci zawiesiny doustnej Ulgastran 1 g/5 ml, nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania kluczowych układów fizjologicznych. Wielokrotne podawanie substancji czynnej nie powodowało efektów toksycznych, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału, a badania kancerogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa onkologicznego leku.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, nowotwór, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, sukralfat, testy mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zawiesina doustna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reumaphyt 250 mg
Produkt leczniczy Reumaphyt zawiera 250 mg wyciągu suchego z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix). Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują kluczowych obszarów oceny toksyczności. Brak jest badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności oraz karcynogenności wyciągu, co oznacza, że nie dysponujemy informacjami na temat wpływu substancji na funkcje rozrodcze, rozwój płodu, materiał genetyczny ani potencjał rakotwórczy w modelach zwierzęcych.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aethoxysklerol 3% 30 mg/ml
Produkt leczniczy Aethoxysklerol 3% (30 mg/ml lauromakrogolu 400) jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania oraz obserwowane w badaniach przedklinicznych działanie toksyczne na reprodukcję, choć bez efektów teratogennych. Terapia może być rozważona wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności medycznej, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, po dokładnej analizie stanu klinicznego i rozważeniu alternatywnych metod leczenia. W trakcie kwalifikacji do terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący ciąży oraz poinformować pacjentkę o braku danych dotyczących wpływu leku na płodność oraz ryzyku związanym z jego stosowaniem w okresie prokreacyjnym.
Aethoxysklerol, alternatywne metody leczenia, bezpieczeństwo leku, charakterystyka produktu leczniczego, działanie teratogenne, iniekcja, kwalifikacja pacjenta, laktacja, lauromakrogol, przenikanie do mleka, skleroterapia, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, wskazania medyczne, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciphin 500 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Ciphin 500, nie wykazują istotnych zagrożeń dla dorosłych pacjentów przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksykologiczne obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Cyprofloksacyna, podobnie jak inne chinolony, wykazuje działanie fototoksyczne u zwierząt laboratoryjnych przy ekspozycji na poziomie klinicznym, z niewielkim działaniem fotomutagennym i fotorakotwórczym potwierdzonym zarówno in vitro, jak i in vivo. Warto podkreślić, że profil fototoksyczności jest porównywalny do innych inhibitorów gyrazy DNA, co może implikować zwiększoną wrażliwość na promieniowanie UV u pacjentów stosujących lek.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chinolon, cyprofloksacyna, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy DNA, nadwrażliwość na promieniowanie UV, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie stawu, zmiana stawowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jansitin 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Jansitin, wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny, jednak przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niepożądanych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67×, a u psów przy około 23-krotnym narażeniu pojawiły się objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ślinienie) oraz miotoksyczne (zwyrodnienie mięśni szkieletowych). W badaniach genotoksyczności i karcynogenności sytagliptyna nie wykazała działania mutagennego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy ekspozycji >58×, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością i uznano za efekt nieistotny klinicznie dla ludzi.
ataksja, badania przedkliniczne, drżenie mięśniowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, miopatia, nadmierne wydzielanie śliny, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, obniżona aktywność, płodność, przenikanie do mleka, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone, wymioty, zaburzenia oddechowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – HeliPico 27,78 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego HeliPico, zawierającego 27,78 mg/5 ml suchego wyciągu z liści bluszczu (Hedera helix L.), wykazały brak potencjału mutagennego w teście Amesa, co wskazuje na brak genotoksyczności tego składnika aktywnego. Test Amesa, oparty na zdolności indukowania mutacji powrotnych w szczepach Salmonella typhimurium i Escherichia coli, jest standardową metodą oceny mutagenności, a negatywny wynik potwierdza bezpieczeństwo w tym zakresie. Jednakże, w dostępnej dokumentacji brak jest danych dotyczących badań rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania i stosowania u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, działanie karcynogenne, Escherichia coli, Hedera helix, HeliPico, mutacja powrotna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, właściwość mutagenna, wyciąg z liści bluszczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpril 2,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne ramiprylu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu doustnym, bez toksyczności ostrej u gryzoni i psów. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów, psów i małp zaobserwowano zmiany zgodne z mechanizmem działania leku, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi. Wysokie dawki (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym. Dawki dobrze tolerowane bez szkodliwego wpływu wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, mutagenność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, ramipryl, równowaga elektrolitowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adadox 2 mg
Doksazosyna, substancja czynna leku Adadox, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych klinicznie efektów toksycznych ani niepokojących objawów ze strony układu pokarmowego. Ocena genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazała ryzyka uszkodzeń DNA ani zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy dawkach około 300-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla człowieka zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności płodu, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa w warunkach klinicznych.
badanie farmakokinetyczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, doksazosyna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, przeżywalność płodu, stężenie osoczowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ pokarmowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, znakowanie radioaktywne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prestarium 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Co-Prestarium, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia u noworodka. Stosowanie peryndoprylu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki leczonej Co-Prestarium, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego o udokumentowanym bezpieczeństwie. Zaleca się również wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu po ekspozycji na inhibitor ACE w II i III trymestrze oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
amlodypina, antagonista wapnia, drugi i trzeci trymestr ciąży, dysfagia, działanie niepożądane, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifemin 0,018 – 0,026 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Remifemin, zawierającego izopropanolowy wyciąg z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum), obejmują toksyczność przewlekłą, potencjalny wpływ na nowotwory oraz genotoksyczność. W 6-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej na samicach szczurów ustalono dawkę NOEL na poziomie 21,06 mg/kg masy ciała. Badania farmakologiczne in vitro i in vivo nie wykazały wpływu wyciągu na rozwój nowotworów piersi, choć niektóre wyniki in vitro były sprzeczne. W modelu transgenicznych myszy z guzami nowotworowymi, przy dawce odpowiadającej 40 mg korzenia i kłącza, zaobserwowano zwiększoną liczbę przerzutów do płuc, bez wzrostu pierwotnego guza piersi, co nie pozwala na całkowite wykluczenie wpływu preparatu na nowotwory zależne od hormonów.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, ekstrakt z pluskwicy groniastej, genotoksyczność, mysz transgeniczna, NOEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, przerzutowy nowotwór płuc, test Amesa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg z pluskwicy groniastej - Leksykon substancji czynnych
Nitrendypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nitrendypiny, antagonisty kanałów wapniowych, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa zarówno dla preparatów Nitresan, jak i Nitrendypina EGIS. Konwencjonalne badania farmakologiczne po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki nie ujawniły istotnych zagrożeń dla funkcji fizjologicznych organizmu. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała efektów toksycznych w warunkach klinicznych. Ponadto, badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania substancji. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, u szczurów przy dawkach <10 mg/kg mc. nie stwierdzono działania embriotoksycznego ani teratogennego, natomiast u królików obserwowano ubytki paliczków związane z farmakodynamicznym zmniejszeniem maciczno-łożyskowego przepływu krwi, a nie bezpośrednim działaniem teratogennym.
aberracja chromosomowa, antagonista wapnia, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, karcynogenność, nitrendypina, potencjał genotoksyczny, przepływ maciczno-łożyskowy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ kostny, właściwość mutagenna, zależność dawka-efekt