toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, szczególnie u małp, gdzie dawki 0,5-4 mg/kg/dobę indukowały poważne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn (zgięte, skrócone, wadliwie rozwinięte), oligodaktylia i polidaktylia. U królików podawanie leku w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało anomaliami narządów wewnętrznych, w tym brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek. Ostra toksyczność lenalidomidu u gryzoni ujawniła dawki letalne powyżej 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) obserwowano odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, a u małp dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały śmiertelność i wielonarządową toksyczność, w tym znaczną utratę masy ciała, krwotoki i atrofie układu chłonnego oraz szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, ekspozycja u ludzi, komórkowość szpiku kostnego, krwinki białe, krwinki czerwone, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płytki krwi, polidaktylia, stosunek mieloidalno-erytroidalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 50 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu TIROSINT SOL (dawki od 13 do 200 µg), wskazują na bardzo niski potencjał toksyczności ostrej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano toksyczność przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki, obejmującą zaburzenia wątrobowe (hepatopatia), zaburzenia nerkowe (zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego) oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak specyficznych badań oceniających wpływ lewotyroksyny na reprodukcję, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pourodzeniowy, co stanowi istotną lukę w danych przedklinicznych.
hepatopatia, hormon tarczycy, indukcja nowotworów, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór doustny, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, zaburzenia nerkowe, zaburzenia wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlessa 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Amlessa, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego, a także nie wpływa negatywnie na płodność i nie wykazuje działania embriotoksycznego czy teratogennego u różnych gatunków zwierząt. Należy jednak pamiętać, że inhibitory konwertazy angiotensyny mogą wywoływać działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zgon płodu, wady wrodzone, zmiany nerkowe oraz zwiększoną umieralność okołoporodową. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły rakotwórczości peryndoprylu.
amlodypiny bezylan, antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, dawkowanie amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, peryndopryl i amlodypina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy peryndoprylu, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biseko 50 mg/ml
Produkt leczniczy Biseko, zawierający białka surowicy ludzkiej w stężeniu 50 g/1000 ml (50 mg/ml roztwór do infuzji), jest oceniany pod kątem bezpieczeństwa przedklinicznego z uwzględnieniem jego naturalnego pochodzenia i obecności immunoglobulin (IgG, IgA, IgM). Standardowe badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych uznano za nieistotne klinicznie ze względu na przeciążenie układu krwionośnego zwierząt przy podawaniu dużych dawek białek ludzkich, co uniemożliwia właściwą interpretację wyników. Badania toksyczności przewlekłej oraz wpływu na zarodek i płód nie zostały przeprowadzone z powodu immunologicznej odpowiedzi zwierząt na obce białka, co zaburzałoby wiarygodność danych i ich odniesienie do populacji ludzkiej. Ponadto brak jest danych przedklinicznych dotyczących wpływu immunoglobulin zawartych w Biseko na rozwój i funkcjonowanie układu odpornościowego noworodków.
białko surowicy ludzkiej, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, immunoglobulina, immunoglobuliny, mechanizm immunologiczny, odpowiedź organizmu, osocze ludzkie, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ immunologiczny noworodka, układ krwionośny, układ odpornościowy, wpływ toksyczny, zarodek i płód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefazolin Sandoz 1 g
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefazoliny wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, z wartościami LD50 po podaniu dożylnym w zakresie 2200–3900 mg/kg masy ciała, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa terapeutycznego. Badania toksyczności przewlekłej na psach i szczurach, trwające od 1 do 6 miesięcy, nie wykazały istotnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję leku. Niemniej jednak, odnotowano objawy neurotoksyczności, choć ich charakter i nasilenie nie zostały dokładnie określone, co wymaga uwagi klinicznej. Cefazolina wykazuje słabą tolerancję miejscową przy podaniu domięśniowym, co może wpływać na komfort pacjenta i wybór drogi podania. W badaniach na królikach nerki były narządem docelowym toksyczności, podczas gdy u szczurów i psów nie zaobserwowano nefrotoksyczności, co podkreśla różnice gatunkowe i konieczność ostrożnej ekstrapolacji wyników na ludzi.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, cefazolina, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, narząd docelowy, neurotoksyczność, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lucetam 1200 mg
Przedkliniczne badania piracetamu, substancji czynnej leku Lucetam, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa z niską toksycznością. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 10 g/kg mc. myszom, szczurom i psom bez obserwacji nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej myszy i szczury otrzymywały odpowiednio do 4,8 g/kg mc./dobę i 2,4 g/kg mc./dobę bez uszkodzeń narządowych. Długoterminowe badania na psach z dawkami do 10 g/kg mc./dobę przez rok potwierdziły dobrą tolerancję, z jedynie łagodnymi objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak wymioty i zmiana konsystencji kału. Podawanie dożylne w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni nie wykazało toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo zarówno podania doustnego, jak i parenteralnego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, droga doustna, droga dożylna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie parenteralne, profil bezpieczeństwa, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotna, układ pokarmowy - Leksykon substancji czynnych
Galusan propylu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Galusan propylu (E310) jest stosowany jako substancja pomocnicza w preparacie Uro-Vaxom w ilości 84 mikrogramów na kapsułkę twardą, pełniąc funkcję przeciwutleniacza. Przeprowadzone badania toksykologiczne preparatu, obejmujące ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, nie wykazały istotnych działań toksycznych o znaczeniu klinicznym, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tej substancji w kontekście jej zastosowania w leczeniu. W składzie kapsułki obecne są również inne substancje pomocnicze, takie jak sodu glutaminian (E621) w ilości 3,03 mg oraz mannitol do 60 mg, które razem z galusanem propylu tworzą matrycę dla substancji czynnej – liofilizowanego lizatu Escherichia coli (6 mg).
badanie bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, działanie toksyczne, efekt toksyczny, galusan propylu, glutaminian sodu, interakcja przedkliniczna, lizat Escherichia coli, mannitol, ocena toksykologiczna, profil bezpieczeństwa, przeciwutleniacz, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Cynk glukonian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cynk glukonian, będący źródłem jonów Zn²⁺, wykazuje niski potencjał toksyczny w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje możliwe do osiągnięcia u ludzi. W preparatach złożonych takich jak Neosine duo i Neosine plus, stężenia cynku wynoszą odpowiednio 3,125 mg Zn²⁺/5 ml oraz 1,5625 mg Zn²⁺/5 ml, co w połączeniu z korzystnym profilem bezpieczeństwa minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z cynkiem. Brak jest danych wskazujących na cytotoksyczność lub genotoksyczność cynku glukonianu w dawkach terapeutycznych, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w farmakoterapii.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cynk glukonian, cytotoksyczność, dawka LD50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, genotoksyczność, inozyna pranobeks, jony cynku, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, Neosine duo, Neosine Plus, potencjał toksyczny, preparat farmaceutyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość cytotoksyczna, właściwość genotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toctino 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne alitretynoiny wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 powyżej 4000 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym u myszy i szczurów oraz około 3000 mg/kg masy ciała po podaniu doustnym u szczurów. Badania podprzewlekłe i przewlekłe na psach (do 9 miesięcy) i szczurach (do 6 miesięcy) potwierdziły toksyczność zależną od dawki, z objawami typowymi dla nadmiaru witaminy A, które były na ogół odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Alitretynoina wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga rygorystycznego stosowania środków antykoncepcyjnych u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii i przez co najmniej 1 miesiąc po jej zakończeniu. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak odnotowano odwracalne zaburzenia spermatogenezy i zmiany zwyrodnieniowe jąder, z marginesem bezpieczeństwa dla męskich narządów rozrodczych u psów wynoszącym 1-6 w stosunku do dawki terapeutycznej 30 mg u ludzi.
alitretynoina, AUC, charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja terapeutyczna, fototoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, nadmiar witaminy A, parametr reprodukcyjny, płodność, pole pod krzywą stężenia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil toksykologiczny, promieniowanie UV, retynoid, substancja teratogenna, Toctino, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie spermatogenezy, zapobieganie ciąży, zmiany zwyrodnieniowe jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valtap HCT 320 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności połączenia walsartanu z hydrochlorotiazydem (Valtap HCT) wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, z nefropatią i naciekami bazofilowymi w kanalikach nerkowych, obserwowanymi u szczurów i marmozet przy dawkach odpowiednio od 30 mg/kg mc./dobę walsartanu z 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (0,9/3,5-krotność MRHD u szczurów) oraz 10 mg/kg mc./dobę walsartanu z 3 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (0,3/1,2-krotność MRHD u marmozet). Wysokie dawki powodowały także obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, uszkodzenia błony śluzowej żołądka (u marmozet od 30/9 mg/kg mc./dobę) oraz przerost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania walsartanu, polegającym na blokowaniu hamowania uwalniania reniny przez angiotensynę II. Nie stwierdzono działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla obu składników, potwierdzając bezpieczeństwo na poziomie genotoksycznym.
dysfagia, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, inhibitor ACE, kanalik nerkowy, liczba erytrocytów, parametr czerwonokrwinkowy, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, przerost tętniczek doprowadzających, stężenie elektrolitów w moczu, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, stężenie potasu w surowicy, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, walsartan z hydrochlorotiazydem, wartość hematokrytu - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (Valerianae radicis extractum fluidum) wskazują na niski profil toksyczności w badaniach na gryzoniach, zarówno w testach toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (4-8 tygodni). Stosowany ekstrakt płynny (100% wyciąg natywny DER 1:1; ekstrahent: 40% m/m etanol) w dawce 100 mg na 20 ml płynu wykazuje wysoki margines bezpieczeństwa. Brak jest jednak szczegółowych danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego, kancerogennego oraz teratogennego tej substancji, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa. W porównaniu do innych składników roślinnych, takich jak nalewka z liści melisy (1:5, etanol 70%) czy ekstrakt z liści rozmarynu (15% etanolu, dawka 2 g/kg m.c.), które wykazują brak mutagenności i genotoksyczności, wyciąg z kozłka wymaga dalszych badań uzupełniających.
Analiza bezpieczeństwa innych składników preparatów wieloskładnikowych, takich jak Doppelherz Energovital Tonik K, potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa liści melisy i rozmarynu, przy czym ekstrakt z rozmarynu wykazuje także właściwości przeciwmutagenne. Ekstrakty z kwiatostanów głogu, podawane w dawkach do 3 g/kg m.c., nie wykazują toksyczności ostrej ani przewlekłej, a LD50 po podaniu śródnaskórkowym wynosi 1170 mg/kg u myszy i 750 mg/kg u szczurów. Brak efektów teratogennych i mutagennych podkreśla ich bezpieczeństwo. Podsumowując, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, mimo niskiej toksyczności, wymaga uzupełnienia danych dotyczących genotoksyczności i kancerogenności, aby w pełni ocenić jego profil bezpieczeństwa w zastosowaniach klinicznych.
Aspergillus nidulans, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie poronne, działanie teratogenne, efekt teratogenny, ekstrakt etanolowy, ekstrakt wodno-etanolowy, ekstrakt z liści rozmarynu, LD50, nalewka z liści melisy, olejek eteryczny, owoc głogu, potencjał genotoksyczny, Salmonella typhimurium, test Amesa, test segregacji somatycznej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Valerianae radicis extractum fluidum, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego - Leksykon substancji czynnych
Oktenidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Oktenidyna dichlorowodorek, stosowana jako substancja czynna w lekach antyseptycznych, wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą. LD50 dla oktenidyny wynosi 800 mg/kg mc. po podaniu doustnym oraz 10 mg/kg mc. po podaniu dożylnym u szczurów. Preparaty zawierające oktenidynę i fenoksyetanol charakteryzują się LD50 na poziomie 45-50 ml/kg mc. (doustnie) oraz 10-12 ml/kg mc. (dootrzewnowo) u szczurów. Fenoksyetanol wykazuje niską toksyczność ostrą, z LD50 doustnym w zakresie 1,3-3,4 g/kg mc. u szczurów i 933 mg/kg mc. u myszy. W badaniach wielokrotnych dawkach od 2 mg/kg mc. u myszy i psów oraz 8 mg/kg mc. u szczurów obserwowano zwiększoną śmiertelność z powodu zapalnych i krwotocznych uszkodzeń płuc, jednak przy miejscowym stosowaniu na błony śluzowe jamy ustnej nie stwierdzono toksyczności. Fenoksyetanol w dawce 400 mg/kg mc./dobę przez 90 dni wywoływał nefrotoksyczność i zmiany behawioralne u szczurów, a u królików dawki >100 mg/kg mc./dobę powodowały hemolizę.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, działanie fotoalergizujące, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fenoksyetanol, genotoksyczność, lek antyseptyczny, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyna dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, przenikanie przez łożysko, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test Bühlera, test Magnussona i Kligmana, test mikrojądrowy, test płatkowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, worek spojówkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Afobam 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne alprazolamu, substancji czynnej leku Afobam, nie wykazały właściwości mutagennych ani rakotwórczych. Test Amesa in vitro oraz test mikrojąderkowy in vivo na szczurach (do 100 mg/kg mc., czyli 500-krotnie wyższej dawce niż maksymalna u ludzi 10 mg/dobę) nie potwierdziły mutagenności. Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150-krotnie wyższej dawce) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50-krotnie wyższej dawce) również nie wykazały potencjału kancerogennego. W badaniach płodności u szczurów stosujących dawki do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotnie wyższe niż u ludzi) nie zaobserwowano negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze.
aberracja chromosomalna, alprazolam, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, maksymalna dawka zalecana, mutageneza, mutageneza bakteryjna, napad drgawkowy, narząd wzroku, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rogówka, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność przewlekła, wpływ na narząd wzroku, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zabak 0,25 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania wodorofumaranu ketotifenu w kroplach do oczu ZABAK w stężeniu 0,25 mg/ml zostało potwierdzone w licznych badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, nerwowego ani oddechowego. Długotrwałe badania toksyczności przewlekłej po wielokrotnym podaniu nie ujawniły znaczących efektów toksycznych ani miejscowych, co wskazuje na dobrą tolerancję preparatu przy stosowaniu w zalecanych dawkach.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt ogólnoustrojowy, genotoksyczność, krople do oczu, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, rozrodczość, rozwój płodu, rozwój poporodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wodorofumaran ketotifenu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisonum AFP 10 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne hydrokortyzonu octanu w kremie Hydrocortisonum AFP o stężeniu 10 mg/g wykazały brak potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne stosowania tego glikokortykosteroidu. Jednakże, ze względu na ograniczoną liczbę dobrze kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w ciąży, pełna ocena bezpieczeństwa stosowania hydrokortyzonu w tej grupie jest niemożliwa. Modele zwierzęce wskazują na ryzyko teratogenności przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki glikokortykosteroidów, zwłaszcza pod opatrunkami okluzyjnymi, co wymaga ostrożności w praktyce klinicznej.
bezpieczeństwo przedkliniczne, deformacja płodu, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, Hydrocortisonum AFP, hydrokortyzon octan, mutacja genetyczna, opatrunek okluzyjny, potencjał kancerogenny, teratogenność, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nintedanib STADA 150 mg
Podczas terapii nintedanibem u kobiet w wieku rozrodczym kluczowe jest stosowanie wysoce skutecznej antykoncepcji przez cały okres leczenia oraz minimum 3 miesiące po zakończeniu terapii, ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Nintedanib nie wpływa istotnie na farmakokinetykę etynyloestradiolu i lewonorgestrelu, jednak zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka) mogą obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, co wymaga zastosowania alternatywnych metod antykoncepcji. Zaleca się wykonywanie testów ciążowych przed i w trakcie leczenia zgodnie z potrzebami klinicznymi. W przypadku nieplanowanej ciąży podczas terapii należy natychmiast przerwać podawanie nintedanibu i poinformować pacjentkę o ryzyku dla płodu, gdyż lek jest przeciwwskazany w ciąży na podstawie danych przedklinicznych wskazujących na działanie teratogenne.
doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, etynyloestradiol i lewonorgestrel, hormonalny preparat antykoncepcyjny, metoda antykoncepcji, nintedanib, potencjał teratogenny, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przeciwwskazanie w ciąży, test ciążowy, toksyczność przewlekła, wiek rozrodczy, wpływ na reprodukcję, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zalecana dawka leku - Leksykon substancji czynnych
Gwajafenezyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gwajafenezyna, stosowana jako substancja wykrztuśna w leczeniu objawowego kaszlu, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych, co potwierdzają dostępne dane przedkliniczne dotyczące toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz rakotwórczości. Badania na zwierzętach wskazują, że dawki wywołujące toksyczność ostrą są znacząco wyższe niż zalecane dawki terapeutyczne, a mutagenność i rakotwórczość nie stanowią istotnego klinicznie zagrożenia. Niemniej jednak, dane dotyczące wpływu gwajafenezyny na zdolności rozrodcze i rozwój zarodkowy są ograniczone, a brak jest szczegółowych badań oceniających potencjalne działanie teratogenne i rakotwórcze według współczesnych standardów. W przypadku produktów złożonych, takich jak Gripex Pro Mucus (paracetamol, gwajafenezyna, fenylefryna) czy Vicks AntiGrip Complex, brak jest kompleksowych danych przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo całej kombinacji substancji.
aktywność mutagenna, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, fenylefryna, genotoksyczność, gwajafenezyna, kaszel objawowy, organogeneza, paracetamol, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój zarodkowy, substancja wykrztuśna, teofilina, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomide Sandoz 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leflunomidu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, małpy) z podawaniem leku przez okres od 1 do 6 miesięcy. Zidentyfikowano narządy docelowe toksyczności, takie jak szpik kostny, krew obwodowa, przewód pokarmowy, skóra, śledziona, grasica i węzły chłonne. Główne działania toksyczne obejmowały zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia) oraz choroby szpiku kostnego, wynikające z hamowania syntezy DNA. U szczurów i psów obserwowano ciałka Heinza i Howell-Jolly’ego w erytrocytach, wskazujące na zaburzenia dojrzewania krwinek czerwonych. Dodatkowo, działania toksyczne dotyczyły serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, prawdopodobnie związane z immunosupresją. Toksyczność występowała przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi.
4-trifluorometyloanilina, chłoniak złośliwy, choroba szpiku kostnego, ciałko Heinza, ciałko Howell-Jolly’ego, dojrzewanie erytrocytów, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hamowanie syntezy DNA, krew obwodowa, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, narząd docelowy, niedokrwistość, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przewód pokarmowy, rak płuca, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węzeł chłonny, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy 0,133 % (W/V)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromowodorku dekstrometorfanu, aktywnego składnika syropu Vicks MedDex na kaszel suchy, obejmowały toksykologię podprzewlekłą i przewlekłą na psach i szczurach, które nie wykazały działania toksycznego nawet przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, w tym testy bakteryjne oraz badania in vitro i in vivo na substancjach o strukturze analogicznej, dały wyniki negatywne, co wskazuje na brak mutagenności. W zakresie wpływu na rozrodczość, badania na szczurach wykazały brak embriotoksyczności, toksyczności przed- i poporodowej oraz negatywny wpływ na płodność przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę, co stanowi wysoki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, bromowodorek dekstrometorfanu, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, kaszel suchy, margines bezpieczeństwa, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, syrop przeciwkaszlowy, test bakteryjny, test genotoksyczny, toksyczność podprzewlekła, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metafen Ibuprofen 200 mg
Przedkliniczne badania ibuprofenu w dawce 200 mg, stosowanego w preparacie Metafen Ibuprofen, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe podawanie dawki terapeutycznej nie powodowało patologicznych zmian narządowych ani systemowych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe in vivo i in vitro, nie wykazały działania mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów związane z ibuprofenem.
aberracje chromosomowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ibuprofen, karcynogenność, lek przeciwzapalny, mutacje genowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję, zmiany narządowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 5 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku RABADA, zawierającego bisoprolol fumaran oraz ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak podawanie wysokich dawek ciężarnym samicom skutkowało toksycznością objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała oraz toksycznym wpływem na zarodek i płód, w tym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl w badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów, psów i małp powodował zmiany w stężeniach elektrolitów i obrazie krwi, a dawki do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp były dobrze tolerowane. W badaniach na młodych szczurach pojedyncza dawka ramiprylu wywołała nieodwracalne uszkodzenia nerek, a podawanie samicom szczura w ciąży i laktacji dawek ≥50 mg/kg/dobę powodowało poszerzenie miedniczek nerkowych u potomstwa. Obie substancje nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, obraz krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, toksyczne działanie na zarodek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwości genotoksyczne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imodium Instant 2 mg
Przedkliniczne badania toksyczności loperamidu, substancji czynnej leku Imodium Instant, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. W badaniach przewlekłych na psach (do 12 miesięcy) i szczurach (do 18 miesięcy) stosowano dawki odpowiednio do 5 mg/kg/dobę (8-krotność MHUL 16 mg/50 kg/dobę) oraz 40 mg/kg/dobę (20-krotność MHUL), nie obserwując istotnych toksycznych efektów poza niewielkimi zmianami masy ciała i spożycia pokarmu. NOAEL ustalono na poziomie 0,3 mg/kg/dobę u psów (0,5× MHUL) oraz 2,5 mg/kg/dobę u szczurów (1,3× MHUL). Badania genotoksyczności i rakotwórczości jednoznacznie potwierdziły brak działania genotoksycznego i rakotwórczego loperamidu. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach dawki 40 mg/kg/dobę (20× MHUL) powodowały zaburzenia płodności i zmniejszenie przeżycia płodu, jednak efekt ten był związany z toksycznością matki, natomiast dawki NOAEL ≥10 mg/kg/dobę (5× MHUL) nie wykazywały negatywnego wpływu na reprodukcję ani rozwój potomstwa.
arytmia, dawka maksymalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, elektrofizjologia mięśnia sercowego, genotoksyczność, Imodium Instant, kanał hERG, kanały potasowe, kanały sodowe, loperamid, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, przeżycie płodu, rozwój okołourodzeniowy, rozwój pourodzeniowy, stężenie terapeutyczne, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tantum Flu o smaku cytrynowym 600 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tantum Flu o smaku cytrynowym zawiera paracetamol (600 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (10 mg). Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują pełnych badań toksyczności reprodukcyjnej, takich jak wpływ na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy, przebieg ciąży oraz rozwój pourodzeniowy potomstwa. Brak jest również szczegółowych informacji dotyczących genotoksyczności, kancerogenności, toksyczności przewlekłej oraz farmakologicznego bezpieczeństwa w kontekście wpływu na główne układy fizjologiczne.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, doświadczenie kliniczne, fenylefryny chlorowodorek, genotoksyczność, kancerogenność, nowotwór, paracetamol, rozród, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność substancji czynnej, układ fizjologiczny, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Defur 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolterodyny obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz wpływu na reprodukcję, które nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych poza tymi wynikającymi z mechanizmu działania leku. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej potwierdziły brak mutagenności i działania rakotwórczego. W modelach zwierzęcych (myszy, króliki) tolterodyna nie wpływała negatywnie na płodność ani funkcjonowanie układu rozrodczego, jednak przy stężeniach w osoczu 7-20-krotnie przekraczających wartości terapeutyczne u ludzi obserwowano zgony zarodków i wady wrodzone.
AUC, blokada prądu potasowego, Cmax, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy, odstęp QT, potencjał czynnościowy, potencjał mutagenny, repolaryzacja, ryzyko onkogenne, stężenie w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, tolterodyna, wada wrodzona, włókna Purkiniego, zgon zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Hasco 25,00 mg
Przeprowadzone badania farmakologiczne i toksykologiczne hydroksyzyny chlorowodorku w dawce 25 mg wykazały brak istotnych zagrożeń bezpieczeństwa przedklinicznego. Ocena wpływu substancji na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy nie ujawniła przeciwwskazań do stosowania klinicznego. Badania toksykologiczne obejmowały toksyczność ostrą, podostradą i przewlekłą, nie wykazując nieprawidłowości przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka 2,5 mg, dawka terapeutyczna, hydroksyzyna, hydroksyzyna chlorowodorek, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Letrozol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności letrozolu na standardowych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały brak ogólnoustrojowej lub narządowo-specyficznej toksyczności, z wyjątkiem efektów wynikających z farmakologicznego hamowania biosyntezy estrogenów. Letrozol charakteryzuje się niską toksycznością ostrą u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc., natomiast u psów umiarkowaną toksyczność obserwowano już przy 100 mg/kg mc. W badaniach przewlekłych (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustalono NOAEL na poziomie 0,3 mg/kg mc., a objawy toksyczności były związane z mechanizmem działania leku. Letrozol nie wykazał potencjału mutagennego in vitro i in vivo. W 104-tygodniowych badaniach rakotwórczości u szczurów samców nie stwierdzono nowotworów związanych z lekiem, natomiast u samic zaobserwowano zmniejszenie częstości nowotworów sutka. U myszy samic wykazano dawkozależny wzrost łagodnych guzów ziarniszczaków jajnika, co przypisano farmakologicznemu hamowaniu syntezy estrogenów i wtórnemu wzrostowi LH.
badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, biosynteza estrogenów, działanie farmakologiczne, genotoksyczność, hamowanie syntezy estrogenu, hormon luteinizujący, in vitro, in vivo, kopulasta głowa, mechanizm działania farmakologiczny, NOAEL, nowotwór sutka, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, strata przedimplantacyjna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, zaburzenie rozrodczości, ziarniszczak jajnika, zrośnięcie kręgów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atussan 1,5 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa butamiratu cytrynianu, substancji czynnej syropu Atussan (1,5 mg/ml), opiera się na szerokim spektrum badań toksykologicznych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych oraz in vitro. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń, które mogłyby przekładać się na ryzyko kliniczne przy stosowaniu terapeutycznym. Dodatkowo, analiza parametrów toksykologicznych nie ujawniła sygnałów wskazujących na potencjalne niebezpieczeństwo dla pacjentów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji w dawkach zalecanych do stosowania.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, butamiratu cytrynian, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, embriotoksyczność, model zwierzęcy, parametr toksykologiczny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, syrop Atussan, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, upośledzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rifamazid 150 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Rifamazid zawiera ryfampicynę (150 mg lub 300 mg) oraz izoniazyd (100 mg lub 150 mg) w formie kapsułek twardych. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej kombinacji są ograniczone, brak jest szczegółowych wyników badań dotyczących toksyczności ostrej (LD50), toksyczności przewlekłej, potencjału genotoksycznego, karcynogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej na modelach zwierzęcych. Nie przeprowadzono długoterminowych badań oceniających mutagenność i rakotwórczość obu substancji czynnych w preparacie Rifamazid. W dokumentacji nie uwzględniono również szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa azorubiny (E 122), barwnika syntetycznego obecnego w produkcie.
azorubina, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, izoniazyd, kapsułki twarde, karcynogenność, LD50, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rifamazid, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfampicyna, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Goryczka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Goryczka (Gentianae) jest składnikiem kilku produktów leczniczych, takich jak Kalms (22,50 mg ekstraktu suchego) oraz Krople żołądkowe T i Krople żołądkowe (zawierające nalewkę gorzką z korzenia goryczki). Analiza dostępnych danych przedklinicznych wykazuje istotny brak szczegółowych badań toksykologicznych, w tym badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Charakterystyki produktów często nie zawierają danych przedklinicznych lub oznaczają je jako „nie dotyczy”, co wskazuje na brak standardowych badań zgodnych z aktualnymi normami farmakologicznymi.
badania toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekstrakt suchy goryczki, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń goryczki, nalewka gorzka, produkt leczniczy, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tradycyjny produkt leczniczy roślinny - Leksykon substancji czynnych
Asparaginian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
L-ornityny L-asparaginian, stosowany w leczeniu chorób wątroby i obecny w preparatach Hepa-Merz (5 g/10 ml koncentratu), OptiHepan (3 g/5 g granulatu) oraz Ornispar (3 g/5 g i 6 g/10 g granulatu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Analizy farmakologiczne nie wykazały szczególnego ryzyka przy dawkach terapeutycznych, a badania toksyczności przewlekłej nie wskazały na istotne zagrożenia dla organizmów poddanych ekspozycji. Ponadto, testy mutagenności dla składników aktywnych preparatów OptiHepan i Ornispar nie ujawniły potencjału genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w kontekście ryzyka mutagennego.
Pomimo pozytywnych wyników, istnieją istotne ograniczenia w danych przedklinicznych dotyczących L-ornityny L-asparaginianu. Brak jest kompleksowych badań oceniających potencjalne działanie karcynogenne dla wszystkich trzech preparatów. W zakresie wpływu na reprodukcję, choć badania dla Hepa-Merz nie wykazały szczególnego ryzyka, to jednak dane dotyczące dawkowania i pełnej oceny wpływu na płodność oraz rozwój płodu są niewystarczające dla wszystkich analizowanych produktów. W związku z tym, pomimo akceptowalnego profilu bezpieczeństwa, konieczne jest dalsze monitorowanie i uzupełnienie badań w tych obszarach, aby zapewnić pełną ocenę ryzyka stosowania L-ornityny L-asparaginianu w praktyce klinicznej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, choroba wątroby, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, karcynogenność, koncentrat do roztworu do infuzji, L-ornityna L-asparaginian, mutagenność, Ornithini aspartas, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przewlekła toksyczność, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Korzeń kozłka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń kozłka (Valerianae radix) jest składnikiem wielu preparatów uspokajających i nasennych, takich jak Krople żołądkowe Amara (24,5 ml nalewki na 100 ml produktu), Neospasmina (wyciąg płynny z owocu głogu i korzenia kozłka w stosunku 1:1) oraz Nervomix Forte (210 mg korzenia kozłka na kapsułkę). Analiza dostępnych danych przedklinicznych ujawnia istotne braki w kompleksowej ocenie toksykologicznej tej substancji, w tym brak systematycznych badań genotoksyczności, rakotwórczości, toksyczności ostrej, wpływu na reprodukcję i rozwój płodu oraz interakcji z innymi substancjami. Dokumentacja dotycząca bezpieczeństwa tych preparatów często wskazuje na brak danych lub brak wymagań przeprowadzenia takich badań, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z ich długotrwałym stosowaniem.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Crataegus monogyna, genotoksyczność, korzeń kozłka, liść melisy, nalewka kozłkowa, nalewka z mięty pieprzowej, ocena bezpieczeństwa, owoc głogu, rakotwórczość, środek uspokajający, szyszki chmielu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, wyciąg płynny, wyciąg z dziurawca, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazuje w badaniach przedklinicznych zróżnicowany profil bezpieczeństwa poszczególnych składników oraz ich kombinacji. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po długotrwałym podaniu, bez potencjału mutagennego i rakotwórczego, jednak inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, w tym wady wrodzone i zwiększoną śmiertelność okołoporodową. Indapamid, podawany w dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, wykazuje nasilenie działania diuretycznego, bez mutagenności i kancerogenności. Kombinacja peryndoprylu z indapamidem wykazuje nieco większą toksyczność niż pojedyncze składniki, z toksycznością żołądkowo-jelitową u psów i toksycznym wpływem na samice szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie diuretyczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, ostra toksyczność, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerki, wada wrodzona, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaserc 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dichlorowodorku betahistyny wykazały korzystny profil toksykologiczny przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów podawano doustnie dawkę 500 mg/kg przez 18 miesięcy, a u psów 25 mg/kg przez 6 miesięcy, bez obserwacji objawów toksycznych. Natomiast dożylne podanie dawek ≥120 mg/kg u psów i pawianów wywołało działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Badania mutagenności nie wykazały potencjału mutagennego, a 18-miesięczne badanie karcynogenności u szczurów potwierdziło brak działania rakotwórczego przy dawkach do 500 mg/kg.
badanie przedkliniczne, Betaserc, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości rakotwórcze, znaczenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nervosol TABS 100 mg + 32 mg
Produkt leczniczy Nervosol TABS zawiera wyciąg wodno-alkoholowy z korzenia kozłka (Valeriana officinalis L.s.l., radix) oraz wyciąg z szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos). Badania przedkliniczne wykazały niski profil toksyczności korzenia kozłka zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (4-8 tygodni), co wskazuje na względnie dobre bezpieczeństwo przy stosowaniu w standardowych dawkach terapeutycznych. Wyciągi wodno-etanolowe z szyszek chmielu nie wykazały działania genotoksycznego, natomiast brak jest danych genotoksycznych dla wyciągów wodnych z chmielu oraz dla korzenia kozłka, co stanowi lukę w ocenie bezpieczeństwa tych substancji.
badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, Humulus lupulus, karcynogenność, korzeń kozłka, Nervosol TABS, niski profil toksyczności, szyszki chmielu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, Valeriana officinalis, wyciąg wodno-etanolowy, wyciąg wodny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alax 10,0-15,0 mg związków antranoidowych w przeliczeniu na aloinę/tabletkę
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Alax® (tabletki drażowane zawierające wysuszony, sproszkowany sok z liści aloesu oraz wyciąg suchy z kory kruszyny) opierają się na charakterystyce substancji czynnych, gdyż brak jest bezpośrednich badań gotowego produktu. Dla kory kruszyny nie dysponujemy danymi dotyczącymi toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na układ rozrodczy ani potencjału karcynogennego. Badania in vitro wykazały podwyższone ryzyko genotoksyczności, zwłaszcza emodyny, która wykazała silne działanie mutagenne w teście mutacji V79-HGPRT oraz indukcję nieplanowej syntezy DNA (UDS) w hepatocytach. Wyniki badań karcynogenności na szczurach i myszach były niejednoznaczne, z brakiem jednoznacznych dowodów na działanie karcynogenne u samców szczurów i samic myszy, natomiast u samic szczurów i samców myszy obserwowano sprzeczne wyniki.
aberracja chromosomowa, aloe-emodyna, chryzofanol, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, emodyna, fiscjon, hepatocyt szczura, kora kruszyny, model mikrosomalny Salmonelli, nieplanowa synteza DNA, pierwotny hepatocyt, rak okrężnicy, Salmonella typhimurium, środek przeczyszczający, test Amesa, test HPRT, test mikrojąderek, test mutacji V79-HGPRT, test naprawy DNA, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, związek antrachinowy, związek antranoidowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ferrum Lek 50 mg Fe3+/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z polimaltozą, substancji czynnej w produkcie Ferrum Lek (50 mg Fe³⁺/5 ml, syrop), wykazały wyjątkowo niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej na białych myszach i szczurach nie udało się określić LD50, mimo podania dawek doustnych sięgających 2000 mg/kg masy ciała, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Brak zgonów i istotnych klinicznie działań toksycznych potwierdza bezpieczeństwo stosowania. Długotrwałe podawanie preparatu nie wykazało istotnych efektów toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu.
dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, Ferrum Lek, genotoksyczność, kompleks wodorotlenku żelaza z polimaltozą, mediana dawki śmiertelnej, podanie doustne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betahistine dihydrochloride Accord 8 mg
Przedkliniczne badania toksyczności dichlorowodorku betahistyny wykazały, że działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego pojawiały się jedynie po dożylnym podaniu dawek ≥120 mg/kg u psów i pawianów, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym w dawkach 500 mg/kg u szczurów (18 miesięcy) oraz 25 mg/kg u psów (6 miesięcy) potwierdziły dobrą tolerancję leku bez istotnych efektów toksycznych. Ponadto, badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego, a ocena potencjału karcynogennego w 18-miesięcznym badaniu na szczurach przy dawkach do 500 mg/kg nie potwierdziła ryzyka rozwoju nowotworów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ampicillin TZF 1 g
Dokumentacja produktu leczniczego Ampicillin TZF, zawierającego ampicylinę sodową, nie dostarcza szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku beta-laktamowego. Brakuje informacji o badaniach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także o potencjalnej kumulacji leku po podaniu wielokrotnym. Nie przedstawiono wyników standardowych testów genotoksyczności, takich jak test Amesa, testy aberracji chromosomowych czy test mikrojądrowy, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka mutagennego. Ponadto, nie przeprowadzono ani nie udokumentowano badań rakotwórczości na modelach zwierzęcych, a także brak jest danych dotyczących wpływu ampicyliny na rozrodczość, w tym na płodność i rozwój embrionalny oraz pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, ampicylina sodowa, antybiotyk beta-laktamowy, genotoksyczność, kancerogenność, mutagenność, potencjał kancerogenny, rakotwórczość, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układu rozrodczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nasienie Lnu 1 g/g
Produkt leczniczy Nasienie lnu (1 g/g, zioła do zaparzania) nie był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym dotyczącym bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu pojedynczych lub wielokrotnych dawek, a także informacji o potencjalnej genotoksyczności, w tym wyników testów mutacji genowych czy aberracji chromosomowych. Ponadto, nie przeprowadzono badań oceniających potencjał kancerogenny preparatu na modelach zwierzęcych, co oznacza brak danych dotyczących ryzyka indukcji procesów nowotworowych.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja rejestracyjna, genotoksyczność, Linum usitatissimum, nasienie lnu, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, surowiec roślinny, test mutacji genowej, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zioło do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Borowina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji Pasty borowinowej leczniczej nie przedstawiono wyników standardowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania borowiny jako substancji czynnej. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, a także badań farmakologicznych i farmakokinetycznych. Taki stan może wynikać z naturalnego pochodzenia borowiny oraz jej długotrwałego, klinicznego stosowania, co w praktyce leczniczej często ogranicza zakres wymaganych badań przedklinicznych. Należy jednak podkreślić, że borowina jest mieszaniną związków organicznych i nieorganicznych, co komplikuje przeprowadzenie standardowych testów bezpieczeństwa.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, borowina, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, genotoksyczność, karcynogenność, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pasta borowinowa lecznicza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnej dawki, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Pluskwica groniasta – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Charakterystyka produktu leczniczego Pascofemin, zawierającego pluskwicę groniastą (Cimicifuga racemosa) w homeopatycznym rozcieńczeniu D3 (2,0 g/10 g produktu), nie zawiera szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Brak jest informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjale kancerogennym oraz wpływie na rozrodczość i rozwój, co dotyczy również pozostałych składników homeopatycznych preparatu, takich jak niepokalanek mnisi (Vitex agnus castus D2) czy goryczka kanadyjska (Caulophyllum thalictroides D2). Ponadto, preparat zawiera 34% (V/V) etanolu jako substancję pomocniczą, jednak brak jest danych dotyczących interakcji etanolu z aktywnymi składnikami leku.
Aletris farinosa, aletris mączysty, badanie toksykologiczne, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, chamaelirium żółte, Cimicifuga racemosa, działanie niepożądane, Fraxinus americana, genotoksyczność, goryczka kanadyjska, jesion amerykański, lilia tygrysia, Lilium lancifolium, niepokalanek mnisi, pluskwica groniasta, potencjał kancerogenny, Pulsatilla pratensis, rozcieńczenie homeopatyczne, sasanka łąkowa, Senecio aureus, starzec złoty, Strychnos ignatii, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Vitex agnus-castus, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Pałeczka zapalenia płuc – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klebsiella pneumoniae, stosowana jako składnik nieswoistych szczepionek bakteryjnych (Polyvaccinum submite, mite, forte), została poddana rygorystycznym badaniom przedklinicznym potwierdzającym jej bezpieczeństwo. Preparaty zawierają inaktywowane komórki bakterii w stężeniach odpowiednio: 1 mln komórek/ml (submite), 10 mln komórek/ml (mite) oraz 100 mln komórek/ml (forte). Badania toksykologiczne, przeprowadzone zgodnie z wymogami Farmakopei Europejskiej, nie wykazały nadmiernej toksyczności ani potencjalnego ryzyka dla pacjentów, co potwierdza bezpieczny profil tych szczepionek. Preparaty dostępne są głównie w formie zawiesin do wstrzykiwań, a dla Polyvaccinum mite także w postaci kropli do nosa, z charakterystycznymi cechami fizycznymi istotnymi dla kontroli jakości i bezpieczeństwa stosowania.
badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, czystość mikrobiologiczna, farmakokinetyka, Farmakopea Europejska, inaktywacja bakterii, inaktywowana komórka, Klebsiella pneumoniae, kontrola jakości, krople do nosa, nieswoista szczepionka bakteryjna, pałeczka zapalenia płuc, podanie donosowe, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ioflupane (123I) ROTOP 74 MBq/ml
Dane przedkliniczne dotyczące joflupanu (123I) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego tej substancji. Badania toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a efekty biologiczne mieściły się w granicach akceptowalnych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w zakresie wartości referencyjnych lub zmiany nie miały znaczenia klinicznego. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego potencjału joflupanu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w kontekście ryzyka uszkodzeń DNA.
badanie histopatologiczne, badanie klastogenności, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bezpieczeństwo farmakologiczne, Ioflupane 123I, joflupan 123I, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA