toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mannitol 15% Baxter 150 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania mannitolu w roztworze do infuzji o stężeniu 150 mg/ml (15%) są ograniczone i nie obejmują szczegółowych badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera informacji dotyczących potencjalnego działania mutagennego, karcynogennego czy teratogennego tego preparatu. Roztwór mannitolu jest bezbarwny, przejrzysty, o osmolarności około 823 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5-7,0, co jest istotne z punktu widzenia jego fizykochemicznych właściwości i bezpieczeństwa podawania dożylnie.
badania przedkliniczne, dane farmakokinetyczne, dane farmakologiczne, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, mannitol, osmolarność roztworu, parametry fizykochemiczne, pH roztworu, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Disulfiram WZF 100 mg
Produkt leczniczy Disulfiram WZF w dawce 100 mg w formie tabletek do implantacji charakteryzuje się ograniczoną dokumentacją przedkliniczną dotyczącą bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych z badań na modelach zwierzęcych obejmujących toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjalną rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój. W związku z tym ocena ryzyka opartego na badaniach przedklinicznych jest niemożliwa, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej analizie bezpieczeństwa produktu. Disulfiram jako substancja czynna posiada wieloletnie doświadczenie kliniczne, które stanowi podstawę oceny jego profilu bezpieczeństwa w terapii uzależnienia od alkoholu. W praktyce klinicznej decyzja o zastosowaniu Disulfiramu WZF powinna opierać się na dostępnych danych klinicznych, doświadczeniu terapeutycznym oraz aktualnej wiedzy medycznej. Brak formalnych danych przedklinicznych wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w odniesieniu do specyficznych grup pacjentów lub warunków klinicznych, gdzie potencjalne ryzyko może być trudne do przewidzenia.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, charakterystyka produktu leczniczego, disulfiram, dokumentacja przedkliniczna, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, substancja czynna, tabletka do implantacji, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uzależnienie od alkoholu - Leksykon substancji czynnych
Arum triphyllum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji medycznej dotyczącej preparatów homeopatycznych zawierających Arum triphyllum, takich jak Homeogene 9 (0,667 mg/tabletkę, pot. 3CH) oraz Homeovox (0,091 mg/tabletkę drażowaną, pot. 3CH), brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono lub nie opublikowano standardowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród i rozwój oraz badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Z uwagi na wysokie rozcieńczenie (potencja 3CH) ryzyko działań niepożądanych wynikających z bezpośredniego działania farmakologicznego jest teoretycznie minimalne.
Arum triphyllum, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, Homeogene 9, Homeovox, karmienie piersią, potencja homeopatyczna, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy homeopatyczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glucobay 100 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności akarbozy, substancji czynnej leku Glucobay 100, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. Wartości LD50 dla myszy i szczurów przekraczały 1 000 000 SIU/kg (doustnie) oraz 359 000-478 000 SIU/kg (dożylnie), a dla psów odpowiednio >650 000 SIU/kg (doustnie) i >250 000 SIU/kg (dożylnie), co wskazuje na praktycznie nietoksyczne działanie po pojedynczej dawce. Badania podchroniczne (3 miesiące) na szczurach i psach, przy dawkach 50-450 mg/kg masy ciała, nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych. Obserwowane zmiany masy ciała i niewielkie wzrosty stężenia mocznika w osoczu interpretowano jako efekt farmakodynamiczny wynikający z hamowania trawienia węglowodanów, a nie toksyczność. Obniżona aktywność α-amylazy również była związana z mechanizmem działania leku, a nie z działaniem toksycznym.
akarboza, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, działanie farmakodynamiczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, guz hormonozależny, guz miąższu nerki, hamowanie sacharazy, jelito ślepe, model zwierzęcy, niedożywienie, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, powiększenie kątnicy, profil bezpieczeństwa leku, rak nadnerczy, równowaga izokaloryczna, rozwój zarodka, sonda żołądkowa, stan kataboliczny, stężenie glukozy we krwi, stężenie mocznika, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trawienie węglowodanów, wartość LD50, α-amylaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopozyd Accord 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa etopozydu wykazały toksyczność przewlekłą obejmującą zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia) u szczurów i myszy oraz odwracalne pogorszenie funkcji wątroby i nerek u psów. Dawka bezobjawowa w badaniach nieklinicznych wynosiła ≥0,05 największej dawki klinicznej (mg/m² powierzchni ciała). U samców zwierząt zaobserwowano atrofię jąder, zahamowanie spermatogenezy i wzrostu. Etopozyd wykazuje mutagenność w komórkach ssaków, co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako inhibitora topoizomerazy II. W badaniach na zwierzętach stwierdzono embriotoksyczność i teratogenność, zależne od dawki, co wskazuje na ryzyko stosowania u kobiet w ciąży i pacjentów w wieku rozrodczym.
alkohol benzylowy, anemia, atrofia jąder, czynność wątroby i nerek, embriotoksyczność, etanol bezwodny, etopozyd, genotoksyczność, inhibitor topoizomerazy II, leukopenia, modele zwierzęce, potencjał mutagenny, rozrodczość, teratogenność, toksyczność przewlekła, trombocytopenia, właściwości rakotwórcze, zaburzenia hematologiczne, zatrzymanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol VP 10 mg
Badania przedkliniczne bisoprololu fumaranu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksycznych przy przewlekłym stosowaniu. Analizy toksyczności przewlekłej nie ujawniły działań niepożądanych o znaczeniu klinicznym, a badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału do indukowania mutacji genowych, aberracji chromosomowych czy uszkodzeń DNA. Ponadto, długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa leku przed jego wprowadzeniem do terapii u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiogamma Turbo-Set 600 mg/50 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu tioktynowego, substancji czynnej preparatu Thiogamma Turbo-Set (600 mg/50 ml), wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności po wielokrotnym podaniu są wątroba i nerki, a objawy toksyczne dotyczą zarówno ośrodkowego, jak i wegetatywnego układu nerwowego. Badania mutagenności i genotoksyczności dały wyniki negatywne, co wyklucza zdolność do indukcji mutacji genowych i aberracji chromosomalnych. Długoterminowe testy rakotwórczości u szczurów nie wykazały działania kancerogennego, również w połączeniu z N-nitrozo-dimetyloaminą (NDEA). Wpływ na rozrodczość był minimalny – doustne dawki do 68,1 mg/kg nie zaburzały płodności ani wczesnego rozwoju zarodków, a podanie dożylne nie wykazało efektów teratogennych nawet przy dawkach toksycznych dla samic.
aberracja chromosomalna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas tioktynowy, mutacja genowa, N-nitrozo-dimetyloamina, niedobór tiaminy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rozwój zarodka, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wegetatywny układ nerwowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citronil 20 mg
Profil bezpieczeństwa cytalopramu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, obejmujących toksyczność przewlekłą, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, które nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania u szczurów zaobserwowano fosfolipidozę wielonarządową, charakterystyczną dla amin lipofilnych, jednak bez morfologicznych i czynnościowych zaburzeń tkanek. Embriotoksyczność cytalopramu ujawniła się w postaci zaburzeń układu szkieletowego płodów przy podawaniu dużych, toksycznych dawek ciężarnym samicom, co może wynikać z bezpośredniego działania farmakologicznego lub pośredniego wpływu na organizm matki. Ponadto, w okresie okołoporodowym odnotowano zmniejszoną przeżywalność młodych szczurów, co wymaga dalszej analizy pod kątem ryzyka dla ludzi.
amina lipofilna, badanie farmakologiczne, cytalopram, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, fosfolipidoza wielonarządowa, genotoksyczność, implantacja zarodka, laktacja, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowe nasienie, okres okołoporodowy, parametr rozrodczy, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medithyrox 75 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Medithyrox, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano różnice międzygatunkowe: u szczurów duże dawki powodowały hepatopatię, zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Te wyniki są kluczowe dla oceny ryzyka długotrwałej terapii u ludzi, podkreślając konieczność ostrożnej interpretacji danych zwierzęcych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, Medithyrox, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, śmierć płodu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby, wada rozwojowa, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tanyz ERAS 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tanyz ERAS (0,4 mg), obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy). Wyniki wskazują, że profil toksyczności koreluje z farmakologicznym działaniem jako selektywnego antagonisty receptorów α1A-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów poza tym mechanizmem. W badaniach na psach zaobserwowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich dawkach, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Ocena genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazała ryzyka uszkodzenia DNA, a badania reprodukcyjne na szczurach nie wskazały na istotne zagrożenia dla funkcji rozrodczych.
antagonista receptorów α-adrenergicznych, badania in vitro, badania in vivo, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakodynamiczny, tamsulosyny chlorowodorek, Tanyz ERAS, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zmiany proliferacyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pernazinum 100 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące dimaleinianu perazyny, substancji czynnej leku Pernazinum (w dawkach 25 mg i 100 mg), wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że pochodne fenotiazyny, do których należy perazyna, mogą powodować zaburzenia rozwojowe płodu przy podawaniu w okresie ciąży. Brak jest natomiast szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej (LD50), toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy.
W związku z potwierdzonym działaniem teratogennym dimaleinianu perazyny, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności przy przepisywaniu Pernazinum kobietom w ciąży lub planującym ciążę. Ocena stosunku korzyści do ryzyka powinna uwzględniać ograniczone dane bezpieczeństwa oraz potencjalne zagrożenie dla rozwoju płodu. Monitorowanie pacjentek z tej grupy jest wskazane, a decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem dostępnych informacji przedklinicznych.
dimaleinian perazyny, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogenność, model zwierzęcy, perazyna, Pernazinum, pochodna fenotiazyny, ryzyko teratogenne, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MUCOATAC 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny wykazały bardzo niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 po podaniu doustnym wynoszącą 8 g/kg u myszy oraz >10 g/kg u szczurów, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Długoterminowe podawanie substancji w dawkach do 1 g/kg/dobę u szczurów przez 12 tygodni oraz 300 mg/kg/dobę u psów przez rok nie wywołało istotnych objawów toksyczności. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziła brak działania mutagennego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania acetylocysteiny.
acetylocysteina, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, genotoksyczność, LD50, płodność samca, płodność samicy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, ryzyko teratogenne, szkodliwy wpływ na płód, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Kwas alginowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas alginowy, stosowany jako substancja czynna w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego i nadkwaśności, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Dane przedkliniczne nie wskazują na działanie rakotwórcze, mutagenne ani genotoksyczne tej substancji. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym produktów zawierających kwas alginowy nie wykazały istotnych zagrożeń, a także nie stwierdzono wpływu teratogennego ani negatywnego oddziaływania na rozrodczość. W preparatach takich jak Gealcid i Rennie Extra, kwas alginowy jest stosowany w połączeniu z innymi substancjami, które również nie wykazują istotnej toksyczności w badaniach przedklinicznych, np. wodorowęglan sodu, wodorotlenek glinu (dawki do 0,4 g/kg mc./dobę u szczurów i do 0,65 g/kg mc./dobę u psów), węglan wapnia i węglan magnezu.
Wodorotlenek glinu, składnik Gealcidu, nie wykazuje działania toksycznego, mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego w badaniach na zwierzętach, przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę u myszy oraz 0,165 g/kg mc./dobę u szczurów. Brak jest szczegółowych badań toksykologicznych dla samego kwasu alginowego i wodorowęglanu sodu, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Niemniej jednak, długoletnie doświadczenie kliniczne oraz dostępne dane przedkliniczne potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa stosowania kwasu alginowego w zalecanych dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas alginowy, nadkwaśność, potencjał karcinogenny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, refluks żołądkowo-przełykowy, toksyczność przewlekła, węglan magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorowęglan sodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Lewodopa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewodopy, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z inhibitorami dekarboksylazy (karbidopą lub benserazydem), nie wykazują istotnego zagrożenia dla człowieka pod względem farmakologicznego bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej doustnej u szczurów LD50 mieściła się w zakresie 800-2260 mg/kg masy ciała, a u myszy dla połączenia lewodopy z karbidopą wynosiła 1930-3270 mg/kg mc. Toksyczność przewlekła u zwierząt obejmowała zmiany szkieletowe zależne od dawki u rosnących osobników oraz zmiany behawioralne (nadpobudliwość, ataksja). Testy mutagenności (m.in. test Amesa) były negatywne, a długoterminowe badania na szczurach (dawki do 100 mg/kg/dobę lewodopy + 10 mg/kg/dobę karbidopy przez 106 tygodni) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów.
ataksja, badanie mutagenności, centralny układ nerwowy, choroba Parkinsona, czas protrombinowy, dawka LD50, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, genotoksyczność, hepatotoksyczność, inhibitor dekarboksylazy, kancerogenność, karbidopa i benserazyd, stłuszczenie wątroby, szpik kostny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, wada rozwojowa, wada rozwojowa trzewna, zaburzenie rozwoju układu kostnego, zachowanie rozrodcze, zgon wewnątrzmaciczny, zmiana szkieletowa, żywotność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar Extra 240 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z liści Ginkgo biloba, stosowanego w leku Ginkofar Extra, wykazały niską toksyczność przewlekłą przy dawkach do 500 mg/kg u szczurów i 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6. Niewielkie objawy toksyczności zaobserwowano jedynie u psów przy najwyższej dawce 400 mg/kg. Testy mutagenności wykazały mieszane wyniki: pozytywny test mutagenności u bakterii, negatywny lub niejednoznaczny wynik testu mikrojądrowego na erytrocytach, a u myszy przy dawkach do 2000 mg/kg brak efektu genotoksycznego. Badania kancerogenności wskazały na występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów oraz raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te są specyficzne dla gryzoni i nie mają istotnego znaczenia dla bezpieczeństwa ludzi.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, funkcja rozrodcza, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, zahamowanie wzrostu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tritace 2,5 2,5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu, substancji czynnej preparatu Tritace, wykazały brak ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na niskie ryzyko toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne, a także powiększenie aparatu przykłębuszkowego w nerkach przy dawkach dobowych do 250 mg/kg mc. Bezpieczne dawki dobowe ustalono na poziomie 2,0 mg/kg dla szczurów, 2,5 mg/kg dla psów oraz 8 mg/kg dla małp. Szczególnie niepokojące było nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce, co sugeruje zwiększone ryzyko nefrotoksyczności u organizmów niedojrzałych.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, efekty hematologiczne, mechanizm działania, morfologia krwi, nefrotoksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał teratogenny, ramipryl, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Tritace, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, właściwości genotoksyczne, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, wpływ na płodność, zaburzenia równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tegretol CR 200 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej preparatu Tegretol CR, obejmują szeroki zakres badań toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne, choć badania reprodukcyjne wykazały potencjalne działanie teratogenne, szczególnie u myszy, gdzie dawki powyżej 200 mg/kg mc./dobę podczas organogenezy powodowały wyraźne efekty teratogenne. U szczurów zaobserwowano wzrost śmiertelności zarodków i płodów, a u królików opóźnienia wzrostu płodów. W badaniach rakotwórczości u szczurów stwierdzono zwiększoną częstość guzów komórek wątrobowych u samic oraz łagodnych guzów jąder u samców, jednak brak jest dowodów na bezpośrednie przełożenie tych wyników na ludzi stosujących karbamazepinę terapeutycznie.
badanie rakotwórczości, brak spermatogenezy, działanie teratogenne, guz komórek wątrobowych, karbamazepina, łagodny guz jąder, margines bezpieczeństwa, organogeneza, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, śmiertelność zarodków, Tegretol CR, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna, wytwarzanie plemników, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oktaseptal (0,1 g + 2 g)/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Oktaseptal, zawierającego oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wynosi 45-50 ml/kg, a po podaniu dootrzewnowym 10-12 ml/kg. Dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosiła 800 mg/kg (doustnie) oraz 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne miejscowe stosowanie na rany oraz błony śluzowe jamy ustnej u zwierząt nie wywoływało toksycznych reakcji. Przy długotrwałym podawaniu doustnym dawki 650 mg/kg obserwowano jedynie poszerzenie jelita, typowe dla antybiotyków. Jednak dawki ≥2 mg/kg u myszy i psów oraz ≥8 mg/kg u szczurów wiązały się z podwyższoną śmiertelnością i zapalno-krwotocznymi uszkodzeniami płuc, przy niejasnej etiologii tych zmian.
aberracja chromosomowa, aktywność rakotwórcza, dawka śmiertelna, działanie antybakteryjne, działanie fotoalergizujące, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórki nowotworowe trzustki, oktenidyna dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, podrażnienie, potencjał mutagenny, rakotwórczość, resorpcja zwrotna, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, właściwość uczulająca - Leksykon substancji czynnych
Galantamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Galantamina, stosowana w terapii choroby Alzheimera, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Tradycyjne badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego. W badaniach toksyczności przewlekłej na dojrzałych szczurach Wistar, podawano galantaminę doustnie w dawkach 0,25, 0,5 i 1,0 mg/kg masy ciała oraz podskórnie w dawkach 0,125 i 0,5 mg/kg przez 6 miesięcy, nie obserwując odchyleń w parametrach biometrycznych, biochemicznych, hematologicznych i morfologicznych, co potwierdza dobrą tolerancję substancji przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co jest istotne w kontekście przewlekłej terapii.
badanie farmakologiczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczne, badanie kancerogenne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, choroba Alzheimera, działanie mutagenne, galantamina, genotoksyczność, parametr biochemiczny, parametr biometryczny, parametr hematologiczny, parametr morfologiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały szeroki zakres testów toksyczności, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na rozrodczość, przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej, przy dawkach do 15 mg/kg/dobę (podskórnie) przez 13 tygodni oraz do 10 mg/kg/dobę (podskórnie i dożylnie) przez 26 tygodni, nie zaobserwowano działań niepożądanych innych niż oczekiwany efekt przeciwzakrzepowy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test mutacji na komórkach chłoniaka myszy oraz testy aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani klastogennego enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie teratogenności, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, mutacja powrotna, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości przeciwzakrzepowe, wpływ na rozrodczość, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loperamide Aurovitas 2 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne loperamidu chlorowodorku nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne narażenie człowieka. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki do 40 mg/kg masy ciała u samców nie wpływały na płodność, natomiast u samic dawka około 40 mg/kg powodowała brak zajścia w ciążę, podczas gdy dawki 10 mg/kg i 2,5 mg/kg były bezpieczne. U królików nie stwierdzono wpływu na częstość zajścia w ciążę przy dawkach do 40 mg/kg. Badania toksyczności rozwojowej nie wykazały działania teratogennego przy dawkach do 40 mg/kg. Ponadto, loperamid nie wykazał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, nawet przy dawkach przewyższających maksymalne dawki terapeutyczne 100-krotnie.
arytmia serca, badanie karcynogenności, chlorowodorek loperamidu, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, genotoksyczność, kanały potasowe, kanały sodowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Noretysteron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Noretysteron, syntetyczny progestagen, jest szeroko stosowany w terapii estrogenowo-progestagenowej oraz samodzielnie w ginekologii. Badania przedkliniczne obejmujące toksyczność wielokrotną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi poza opisanym w Charakterystyce Produktu Leczniczego. Octan noretysteronu szybko przekształca się do aktywnego metabolitu, a badania toksyczności ostrej nie ujawniły objawów toksycznych. Długotrwałe badania na myszach (1,5 roku), psach (7 lat) i małpach (10 lat) wykazały efekty typowe dla działania hormonalnego. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano wirylizację żeńskich płodów, szczególnie przy podawaniu wysokich dawek w okresie krytycznego różnicowania płci (od 45 dnia ciąży), co potwierdzają również dane epidemiologiczne u ludzi. Ponadto, większe dawki noretysteronu wykazywały letalne działanie na zarodki oraz zahamowanie wzrostu potomstwa w modelach szczurzych.
badanie toksykologiczne, działanie letalne na zarodek, działanie maskulinizujące, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz jajnika, guz piersi, guz przysadki, guz wątroby, noretysteron, nowotwór zależny od hormonów, octan noretysteronu, potencjał karcinogenny, progestagen syntetyczny, regulacja hormonalna, steroid płciowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przed- i poporodowa, toksyczność przewlekła, wirylizacja, wirylizacja płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clexane 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Przedkliniczne badania enoksaparyny sodowej obejmowały ocenę toksyczności podostrej (13 tygodni, 15 mg/kg/dobę, podskórnie u szczurów i psów) oraz przewlekłej (26 tygodni, 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie u szczurów i małp). W obu modelach nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Potencjał mutagenny oceniono za pomocą testów in vitro (m.in. test Amesa, test mutacji w komórkach chłoniaka, test aberracji chromosomalnej w limfocytach ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej w komórkach szpiku szczura), wszystkie dały wyniki negatywne, wskazując na brak aktywności mutagennej enoksaparyny.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie przedkliniczne, badanie przewlekłe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, podanie dożylne, podanie podskórne, postępująca mutacja, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rewersja mutacji, szpik kostny, test Amesa, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xevoben 50 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Xevoben, zawierającego 50 mg lewodopy i 12,5 mg benserazydu, wykazały dawkozależne zmiany toksyczne w modelach zwierzęcych. U szczurów obserwowano zmiany szkieletowe wynikające z niezarośniętych chrząstek nasadowych, szczególnie u osobników w fazie rozwoju. U psów podawanie wysokich dawek leku skutkowało wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczeniem wątroby, wydłużeniem czasu protrombinowego oraz zmniejszeniem ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym, co wskazuje na potencjalne obciążenie funkcji wątroby, zaburzenia metabolizmu lipidów, wpływ na kaskadę krzepnięcia oraz ryzyko zaburzeń hematopoezy. Test Amesa nie wykazał mutagenności substancji czynnych, jednak brak jest danych z innych modeli genotoksyczności, a także nie przeprowadzono badań dotyczących potencjału rakotwórczego leku.
chrząstki nasadowe, czas protrombinowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, hematopoeza, lewodopa z benserazydem, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, stłuszczenie wątroby, test Amesa, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, zgon wewnątrzmaciczny, zwyrodnienie kości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nootropil 1200 mg
Wyniki badań przedklinicznych potwierdzają niski potencjał toksyczny piracetamu, co jest istotne dla lekarzy rozważających jego zastosowanie kliniczne. W badaniach toksyczności ostrej podanie pojedynczych dawek do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych objawów toksyczności, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach podostrych i przewlekłych, myszy otrzymujące do 4,8 g/kg/dobę oraz szczury do 2,4 g/kg/dobę nie wykazały toksycznych zmian narządowych ani histopatologicznych. U psów, którym podawano dawki od 1 do 10 g/kg/dobę przez rok, obserwowano jedynie łagodne, przemijające zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak sporadyczne wymioty, zmiana konsystencji kału oraz zwiększone spożycie wody, bez patologicznych zmian w tkankach.
aberracja chromosomowa, działanie kancerogenne, genotoksyczność piracetamu, krwawienie z przewodu pokarmowego, mutacja genowa, podanie dożylne, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, praktyka kliniczna, stan zapalny, toksyczność ostra, toksyczność piracetamu, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksykologia ostra, zaburzenia przewodu pokarmowego, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę
Produkt leczniczy OncoTICE zawiera 2-8 x 10⁸ CFU żywych, atenuowanych prątków BCG, podszczep TICE, stosowany w formie proszku do sporządzania zawiesiny do podawania do pęcherza moczowego. Po rekonstytucji w 50 ml soli fizjologicznej, zawiesina zawiera 0,4–1,6 x 10⁷ CFU/ml żywych prątków BCG. Dane przedkliniczne dotyczące toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój są ograniczone lub nieprzedstawione, co wskazuje na brak istotnych wyników w tych badaniach. Proces dopuszczenia produktu do obrotu opierał się głównie na wynikach badań klinicznych oraz długoletnim doświadczeniu z zastosowaniem prątków BCG w immunoterapii nowotworów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Osaver 20 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Osaver, wykazuje w badaniach przedklinicznych typowe dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE działania toksyczne, takie jak wzrost stężenia BUN i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych. Histologicznie obserwowano zmiany regeneracyjne nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego również potwierdzono, jednak bez istotnego znaczenia klinicznego. Nasilenie tych efektów można ograniczyć poprzez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Badania genotoksyczności wykazały zwiększoną częstość pęknięć chromosomów in vitro, jednak brak efektów genotoksycznych in vivo nawet przy dawkach do 2000 mg/kg sugeruje niskie ryzyko kliniczne.
aktywność reninowa osocza, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy nerek, azot mocznikowy we krwi, badanie genotoksyczności, błona podstawna, cewki nerkowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, masa mięśnia sercowego, miedniczki nerkowe, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, pęknięcie chromosomu, płodność, potencjał genotoksyczny, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wskaźniki czerwonokrwinkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitacon 10 mg
Produkt leczniczy VITACON zawierający all-rac-fitomenadion (witaminę K1) w dawce 10 mg w formie tabletek drażowanych nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz toksyczność reprodukcyjną, a także wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Substancje pomocnicze w preparacie to laktoza jednowodna (58,5 mg), sacharoza (92,05 mg) oraz żółcień chinolinowa, lak (E 104) w ilości 0,35 mg.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, fitomenadion, genotoksyczność, laktoza jednowodna, potencjał rakotwórczy, tabletka drażowana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, witamina K1, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucontrol Hot (1000 mg + 10 mg + 4 mg)/sasz.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku FluControl Hot, zawierającego paracetamol (1000 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz maleinian chlorfenaminy (4 mg), wykazały potencjalne działania niepożądane, które nie zostały zaobserwowane w badaniach klinicznych. Szczególnie istotne są wyniki toksyczności przewlekłej paracetamolu, gdzie u zwierząt laboratoryjnych stwierdzono zanik jąder oraz zahamowanie spermatogenezy przy dawkach zbliżonych do stosowanych u ludzi. Pomimo tych obserwacji, kliniczne znaczenie wpływu paracetamolu na płodność u ludzi pozostaje nieustalone i wymaga dalszych badań. Dane dotyczące bezpieczeństwa chlorowodorku fenylefryny i maleinianu chlorfenaminy w modelach zwierzęcych nie zostały szczegółowo przedstawione.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloberl 100 mg 100 mg
Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego (Dicloberl 100 mg) nie wykazały specyficznych zagrożeń genotoksycznych ani rakotwórczych u ludzi, jednak przewlekła toksyczność u zwierząt manifestowała się głównie uszkodzeniami przewodu pokarmowego, co koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów. Istotnym wynikiem jest 2-letnie badanie toksyczności na szczurach, gdzie stwierdzono dawkozależne zwężenie naczyń wieńcowych spowodowane zmianami zakrzepowymi, co podkreśla potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe związane ze stosowaniem diklofenaku.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, opóźnienie wzrastania płodu, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, ryzyko sercowo-naczyniowe, śmierć płodu, śmiertelność płodu, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wydłużenie ciąży, zaburzenie implantacji, zaburzenie owulacji, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax SR 2 mg
Przedkliniczne badania alprazolamu, substancji czynnej Xanax SR, wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa in vitro oraz braku aberracji chromosomowych w teście mikrojądrowym u szczurów przy dawkach do 100 mg/kg mc. (500-krotność MHDL 10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x MHDL) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x MHDL) nie wykazały kancerogenności. Wpływ na płodność szczurów był negatywny przy dawkach do 5 mg/kg mc./dobę (25x MHDL). Jednakże, w badaniach toksyczności przewlekłej u psów (3 mg/kg mc./dobę, 15x MHDL) odnotowano napady drgawek, niekiedy śmiertelne, z zależnością dawka-czas. W badaniach okulistycznych u szczurów poddanych leczeniu przez 2 lata dawkami 3-30 mg/kg mc./dobę (15-150x MHDL) zaobserwowano dawko-zależny wzrost częstości zaćmy u samic oraz wrastania naczyń w rogówkę u samców, pojawiający się po 11 miesiącach terapii.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie in vitro, badanie płodności, badanie rakotwórczości, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, napad drgawkowy, narząd wzroku, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hemosol BO –
Produkt leczniczy Hemosol B0, stosowany jako roztwór do hemodializy i hemofiltracji, charakteryzuje się unikalnym profilem bezpieczeństwa wynikającym z obecności farmakologicznie nieaktywnych substancji czynnych, które występują w stężeniach fizjologicznych. Skład jonowy roztworu obejmuje wapń (1,75 mmol/l), magnez (0,5 mmol/l), sód (140 mmol/l), chlorki (109,5 mmol/l), mleczany (3 mmol/l) oraz wodorowęglany (32 mmol/l), a jego teoretyczna osmolarność wynosi 287 mOsm/l, co jest zbliżone do osmolarności osocza krwi. Dzięki temu minimalizowane jest ryzyko zaburzeń elektrolitowych i innych powikłań metabolicznych podczas zabiegów dializacyjnych.
chlorki, elektrolit, genotoksyczność, hemodializa, hemofiltracja, karcynogenność, magnez, mleczan, ocena przedkliniczna, osmolarność, osmolarność osocza, potencjał mutagenny, skład jonowy, sód, stężenie fizjologiczne, substancja farmakologicznie nieaktywna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wapń, wodorowęglan, zabieg hemodializy, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Czynnik VII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania czynnika VII, w tym analizowane na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) z dawkami przekraczającymi 200 j./kg masy ciała, wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość wynikająca z prokoagulacyjnego działania aktywowanego czynnika VII. Badania toksyczności ostrej potwierdzają, że działania niepożądane są związane przede wszystkim z farmakologiczną aktywnością prokoagulacyjną preparatów, takich jak FEIBA NF, które zawierają czynnik VII. Ze względu na interferencję immunologiczną u zwierząt, ocena toksyczności przewlekłej jest ograniczona, co utrudnia pełną ocenę długoterminowego bezpieczeństwa stosowania tego czynnika.
aktywowany czynnik VII, białko endogenne, czynniki krzepnięcia, działanie prokoagulacyjne, FEIBA NF, monitorowanie bezpieczeństwa, nadkrzepliwość, odpowiedź immunologiczna, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, stan nadkrzepliwości, substancja rakotwórcza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ krzepnięcia, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzony gen czynnika VIII, właściwości farmakologiczne, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpril 10 mg
Dane przedkliniczne ramiprylu, substancji czynnej preparatu Polpril, wykazały brak toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym przedawkowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi. U psów i małp stwierdzono znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach dobowych do 250 mg/kg. Dawki NOAEL wynosiły odpowiednio 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, jednak podawanie ramiprylu ciężarnym samicom szczurów w dawkach ≥50 mg/kg spowodowało nieodwracalne uszkodzenie nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych). Szczególnie niepokojące było uszkodzenie nerek u noworodków po pojedynczej dawce, co podkreśla ryzyko stosowania leku w ciąży i u dzieci.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie kliniczne, działanie teratogenne, elektrolit, genotoksyczność, inhibitor ACE, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, NOAEL, parametry laboratoryjne, płodność, potencjał mutagenny, przedawkowanie, ramipryl, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daktarin-oral 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mikonazolu w formie żelu do stosowania w jamie ustnej (Daktarin-oral, 20 mg/g) nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych. Badania miejscowego działania drażniącego potwierdziły brak istotnych efektów niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, co jest kluczowe dla komfortu pacjenta. Testy toksyczności ostrej po pojedynczej dawce oraz toksyczności przewlekłej po wielokrotnym podaniu nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo zarówno w przypadku przypadkowego przedawkowania, jak i długotrwałej terapii przeciwgrzybiczej.
aberracja chromosomowa, Daktarin-oral, materiał genetyczny, miejscowe działanie drażniące, mikonazol, mutacja genowa, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodka i płodu, terapia przeciwgrzybicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, transformacja nowotworowa, uszkodzenie DNA, żel do stosowania w jamie ustnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fenactil 25 mg/ml
Produkt leczniczy Fenactil zawiera chloropromazynę chlorowodorek w stężeniach 5 mg/ml oraz 25 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań. Roztwór ten zawiera również substancje pomocnicze, w tym sodu wodorsiarczyn oraz sód, przy czym w preparacie 5 mg/ml znajduje się 0,12 mmol (2,67 mg) sodu na ml, a w preparacie 25 mg/ml – 0,13 mmol (2,96 mg) sodu na ml. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania chloropromazyny jest ograniczona i nie obejmuje szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, działania rakotwórczego, toksyczności reprodukcyjnej, wpływu na rozwój płodu ani badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chloropromazyna, chloropromazyna chlorowodorek, działanie rakotwórcze, Fenactil, interakcja z produktem leczniczym, lek przeciwpsychotyczny, potencjał mutagenny, przeciwwskazanie, roztwór do wstrzykiwań, sodu wodorsiarczyn, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozwój płodu - Leksykon substancji czynnych
Bromoheksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności ostrej bromoheksyny wykazały niski potencjał toksyczny, z wartością LD50 po podaniu doustnym u królików >10 g/kg masy ciała oraz po podaniu dootrzewnowym u szczurów >3 g/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów, którym podawano doustnie dawki 50, 100 i 200 mg/kg przez 3 miesiące, nie stwierdzono negatywnego wpływu na układ krwiotwórczy ani na histologię narządów wewnętrznych. Dodatkowo, badania genotoksyczności (test Amesa in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo) oraz długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego bromoheksyny.
babka lancetowata, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, bromoheksyna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, dziewanna, obraz histologiczny, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na płodność, układ krwiotwórczy, wartość LD50 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letrozole Eugia 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne letrozolu, obejmujące testy ostrej i przewlekłej toksyczności na szczurach, psach oraz badania mutagenności in vitro i in vivo, nie wykazały ogólnoustrojowej ani narządowej toksyczności przeciwwskazującej do stosowania u ludzi. Dawkowanie do 2000 mg/kg u gryzoni i 100 mg/kg u psów wykazywało niski lub umiarkowany stopień toksyczności, a poziom NOAEL ustalono na 0,3 mg/kg masy ciała. Letrozol wpływał na parametry reprodukcyjne samic szczurów, powodując zmniejszenie wskaźników łączenia się w pary, spadek zachodzenia w ciążę oraz zwiększone straty przedimplantacyjne. Badania rakotwórczości trwające 104 tygodnie wykazały brak nowotworów u samców szczurów i myszy, natomiast u samic myszy zaobserwowano dawkozależny wzrost łagodnych guzów komórek warstwy ziarnistej jajnika, co wiązano z farmakologicznym hamowaniem syntezy estrogenów i wtórnym wzrostem lutropiny.
- Leksykon substancji czynnych
Apisinum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Apisinum, obecne w produkcie leczniczym Tonsillopas w rozcieńczeniu D6 w ilości 2 g na 10 g roztworu (odpowiadające 10,3 ml produktu), jest jednym z sześciu składników aktywnych tego preparatu dostępnego w formie kropli doustnych. Pozostałe składniki to Baptisia D1 (1 g), Hydrargyrum bicyanatum D8 (4 g), Ammonium bromatum D4 (1 g), Kalium bichromicum D4 (1 g) oraz Kalium chloratum D2 (1 g). Produkt zawiera również 25% (V/V) etanolu, co jest istotne przy rozważaniu przeciwwskazań u pacjentów z nietolerancją alkoholu. W dokumentacji Tonsillopas brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania apisinum, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z jego stosowaniem.
Ammonium bromatum, Apisinum, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Baptisia, etanol, genotoksyczność, hydrargyrum bicyanatum, Kalium bichromicum, Kalium chloratum, krople doustne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór doustny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Tonsillopas - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rymphysia 1000 mg
Produkt leczniczy Rymphysia, zawierający ludzki inhibitor alfa1-proteinazy w dawkach 500 mg i 1000 mg, przeszedł kompleksową ocenę bezpieczeństwa w badaniach nieklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, świnki morskie, króliki, psy). Badania farmakologiczne po podaniu pojedynczym oraz wielokrotnym (do 1 miesiąca) nie wykazały istotnych objawów toksyczności ani szczególnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając dobrą tolerancję i odpowiedni profil bezpieczeństwa leku w kontekście potencjalnego zastosowania klinicznego. Wyniki badań toksyczności ostrej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym wskazują na brak istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie niekliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor alfa1-proteinazy, potencjał genotoksyczny, przeciwciała przeciwko białkom heterologicznym, rakotwórczość, terapia długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diclogel 10 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku sodowego w preparacie Diclogel (10 mg/g żelu) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach toksykologicznych na zwierzętach laboratoryjnych. Toksyczność ogólnoustrojowa objawiała się głównie zmianami i wrzodami przewodu pokarmowego przy dawkach >4 mg/kg/dobę u szczurów oraz >20 mg/kg/dobę u pawianów, znacznie przekraczających ekspozycję po miejscowym stosowaniu żelu. Badania genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału diklofenaku, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania preparatu.
W badaniach reprodukcyjnych na królikach, szczurach i myszach toksyczne dawki diklofenaku (10-20 mg/kg/dobę) powodowały wydłużenie czasu ciąży, dystocję oraz zwiększoną resorpcję płodów, jednak efekty te występowały przy dawkach znacznie wyższych niż te osiągane po miejscowym podaniu Diclogelu. Miejscowa aplikacja żelu o stężeniu 10 mg/g skutkuje niską ekspozycją ogólnoustrojową, co istotnie redukuje ryzyko działań niepożądanych obserwowanych w badaniach przedklinicznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania preparatu w warunkach klinicznych.
badanie toksykologiczne, diklofenak sodowy, dystocja, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wrzody przewodu pokarmowego, wydłużenie ciąży, zaburzenia porodu