pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Inuprin
Lek Inuprin (inozyna pranobeks 50 mg/ml) może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle do górnej granicy normy 8 mg/dl (0,42 mmol/l). Zjawisko to jest częstsze u mężczyzn i osób starszych, wynikając z katabolicznych przemian inozyny, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy nerkowego klirensu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia parametrów nerkowych. W tych grupach wskazane jest ścisłe monitorowanie stężenia kwasu moczowego przez cały okres terapii. Ponadto, u niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja czy wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
anafilaksja, czynność nerek, dieta niskosodowa, dna moczanowa, funkcja wątroby, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamienie nerkowe, kwas moczowy, metylu parahydroksybenzoesan, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ontipria 18 mcg
Lek Ontipria zawierający 18 µg bromku tiotropiowego w kapsułce twardej jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym w chorobach układu oddechowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest suchość błony śluzowej jamy ustnej (około 4% pacjentów), która rzadko prowadzi do przerwania terapii (0,2%). Inne działania niepożądane związane z mechanizmem przeciwcholinergicznym to m.in. jaskra (wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego), zaparcia, niedrożność jelit, zatrzymanie moczu, a także zaburzenia widzenia, zawroty głowy, bóle głowy, tachykardia i zaburzenia ze strony układu oddechowego, takie jak zapalenie gardła, dysfonia czy kaszel. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, u których ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być zwiększone.
bezsenność, bromek tiotropiowy, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, dysfonia, dysuria, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lek przeciwcholinergiczny, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedrożność jelit, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk stawów, odwodnienie, owrzodzenie skóry, pokrzywka, porażenna niedrożność jelit, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, tiotropium, wysypka, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine +pharma 10 mg
Olanzapine +pharma jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (75,4 mg w tabletce 5 mg oraz 150,79 mg w tabletce 10 mg). Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym czy świądem, stanowiąc zagrożenie życia. Kolejnym istotnym przeciwwskazaniem jest obecność jaskry z wąskim kątem przesączania, gdyż olanzapina może nasilić objawy choroby lub wywołać ostry atak poprzez wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego. U pacjentów z anatomiczną predyspozycją do jaskry lub z wywiadem choroby należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
alternatywne metody leczenia, badanie okulistyczne, ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra z wąskim kątem przesączania, konsultacja okulistyczna, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, odstawienie leku, olanzapina, ostry atak jaskry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wysypka skórna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Letizen
Letizen, zawierający 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku w formie tabletek powlekanych, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do zatrzymania moczu (uszkodzenie rdzenia kręgowego, rozrost prostaty) oraz u osób z padaczką lub podwyższonym ryzykiem drgawek. Lek może hamować reakcję alergiczną w testach skórnych, dlatego zaleca się przerwanie terapii na co najmniej 3 dni przed planowanymi badaniami diagnostycznymi. Po odstawieniu cetyryzyny możliwe jest wystąpienie świądu i pokrzywki, co w niektórych przypadkach wymaga wznowienia leczenia. Letizen zawiera 75 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
cetyryzyna, cetyryzyna dichlorowodorek, drgawki, dziedziczna nietolerancja galaktozy, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obstrukcja dróg moczowych, padaczka, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, rozrost prostaty, świąd, tabletka powlekana, test skórny, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clemastinum Hasco 1 mg
Clemastinum Hasco, zawierający 1 mg klemastyny (fumaranu), jest lekiem przeciwhistaminowym o szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się zaburzenia układu nerwowego, takie jak sedacja i senność (bardzo często, ≥1/10), bóle i zawroty głowy (często, ≥1/100 do <1/10), a także zaburzenia koordynacji ruchowej. Rzadziej występują poważniejsze objawy neurologiczne, w tym splątanie, niepokój, drgawki oraz zaburzenia wzrokowe. W układzie pokarmowym dominują bóle żołądka, nudności, zaparcia i biegunki, a w układzie oddechowym – zwiększenie gęstości wydzieliny, uczucie ucisku w klatce piersiowej i suchość błon śluzowych. W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowuje się niedociśnienie tętnicze, kołatanie serca i tachykardię, ze szczególnym ryzykiem u osób starszych. Ponadto, lek może wywoływać reakcje alergiczne skórne oraz poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza i trombocytopenia, wymagające monitorowania morfologii krwi.
agranulocytoza, anoreksja, ataksja, ból żołądka, drżenie mięśniowe, dysuria, działanie antycholinergiczne, fotosensytyzacja, fumaran klemastyny, gęsta wydzielina, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy, leukopenia, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objawy grypopodobne, pokrzywka, populacja geriatryczna, przerost gruczołu krokowego, sedacja, senność, skurcz dodatkowy, splątanie, suchość błon śluzowych, świszczący oddech, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, zatrzymanie moczu, zawroty głowy błędnikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Divigel 0,1% 0,5 mg
Divigel 0,1% to preparat estradiolu półwodnego dostępny w dawkach 0,5 mg/0,5 g oraz 1,0 mg/1,0 g żelu, stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). W badaniach klinicznych fazy III obejmujących 611 kobiet działania niepożądane wystąpiły u około 76% pacjentek, z najczęstszymi objawami w miejscu podania oraz bólem piersi (>10%). Początkowo mogą pojawić się krwawienia śródcykliczne i plamienia, które zwykle ustępują. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów: od zaburzeń psychicznych (depresja, labilność emocjonalna), neurologicznych (bóle głowy, migrena), przez naczyniowe (uderzenia gorąca, nadciśnienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa), po skórne (wysypki, trądzik) i rozrodcze (nieregularne krwawienia, rozrost błony śluzowej trzonu macicy). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nowotworów – łagodnych i złośliwych, w tym raka piersi, endometrium i jajnika, które wzrasta wraz z czasem stosowania HTZ.
choroba pęcherzyka żółciowego, epizod niedokrwienny mózgu, estradiol półwodny, hipercholesterolemia, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie śródcykliczne, krwiomocz, łysienie, migrena, nadciśnienie, nietrzymanie moczu, nowotwór jajnika, obrzęk naczynioruchowy, otępienie, pokrzywka, rak endometrium, rak piersi, rozrost błony śluzowej macicy, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny mózgu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół napięcia przedmiesiączkowego, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny rozmarynowy – Przedawkowanie
W praktyce klinicznej nie odnotowano przypadków przedawkowania olejku eterycznego rozmarynowego zawartego w produkcie leczniczym Rowiren krem, który zawiera 100 mg olejku z Rosmarinus officinalis L. na 1 g kremu. Pomimo braku udokumentowanych incydentów, zaleca się ostrożność w stosowaniu preparatu, zwłaszcza przy aplikacji na dużą powierzchnię skóry, stosowaniu w krótszych odstępach czasu niż zalecane, jednoczesnym używaniu innych preparatów z olejkiem rozmarynowym oraz aplikacji na uszkodzoną skórę, co może zwiększać absorpcję substancji czynnej. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują reakcje miejscowe (podrażnienie, zaczerwienienie, świąd, pieczenie), reakcje alergiczne (kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka), podrażnienie błon śluzowych oraz ogólnoustrojowe symptomy wchłonięcia, takie jak nudności, wymioty i bóle głowy, choć brak jest danych klinicznych potwierdzających ich występowanie.
alkohol cetostearylowy, aplikacja preparatu, błony śluzowe, dawka terapeutyczna, emulgator typu A, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie objawowe, objawy ogólnoustrojowe, olejek eteryczny rozmarynowy, ośrodek toksykologiczny, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, Rosmarinus officinalis, Rowiren krem, substancja czynna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sevredol 20 mg
Sevredol (siarczan morfiny) w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy immunologiczny, nerwowy, pokarmowy, oddechowy, sercowo-naczyniowy, moczowy oraz skórę. Do najczęstszych należą zmienność nastroju (euforia lub obniżenie nastroju), zaparcia, nudności, bóle głowy, zawroty głowy, senność, astenia i świąd. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH z hiponatremią, depresję oddechową, niedrożność jelit, zapalenie trzustki, zaburzenia rytmu serca, a także zaburzenia widzenia i słuchu. Występują również objawy neurologiczne takie jak napady drgawkowe, parestezje, hiperalgezja i allodynia, a także reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP).
allodynia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak miesiączki, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, duszność, dysforia, hiperalgezja, hiponatremia, jadłowstręt, kołatanie serca, kolka nerkowa, kolka żółciowa, nadmierne pocenie się, napad drgawkowy, niedrożność jelit, niestrawność, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, noworodkowy zespół odstawienia leku, nudności, obniżone libido, obrzęk płuc, oczopląs, osłabienie widzenia, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przeczulica bólowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, siarczan morfiny, skurcz zwieracza Oddiego, stan splątania, suchość w ustach, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od leku, wymioty, wysypka, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół SIADH, zmienność nastroju, zmniejszenie apetytu, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tizanor
Tyzanidyna, stosowana jako lek o działaniu miorelaksacyjnym, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych, zwłaszcza z inhibitorami enzymu CYP1A2, takimi jak fluwoksamina i cyprofloksacyna, których łączne stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Podczas terapii obserwuje się ryzyko niedociśnienia tętniczego, nasilonego przez jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP1A2 lub innych leków hipotensyjnych, a także możliwość wystąpienia ostrego niedociśnienia z utratą przytomności lub zapaścią naczyniową. Nagłe odstawienie tyzanidyny, szczególnie po długotrwałym stosowaniu lub w dużych dawkach, może wywołać zespół odstawienia z nadciśnieniem tętniczym i tachykardią z odbicia, co w skrajnych przypadkach może prowadzić do udaru mózgu; dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. W przypadku zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny < 25 mL/min) ekspozycja na lek może wzrosnąć nawet sześciokrotnie, co wymaga rozpoczęcia terapii od dawki 2 mg raz na dobę i powolnego jej zwiększania.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, arytmia, cyprofloksacyna, fluwoksamina, inhibitor CYP1A2, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, tachykardia z odbicia, tyzanidyna, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie skóry, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxil 500 mg/5 ml
Amoksycylina, dostępna w preparacie Amoxil w dawkach 250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i ciężkości. Najczęściej obserwuje się biegunki i nudności (często ≥1/100 do <1/10) oraz wysypkę skórną (często). Rzadziej występują wymioty, pokrzywka i świąd (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadkie działania obejmują poważne reakcje hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna), ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Dodatkowo, mogą wystąpić zaburzenia wątroby (zapalenie, żółtaczka zastoinowa, wzrost AspAT/AlAT) oraz śródmiąższowe zapalenie nerek i krystaluria, które mogą prowadzić do niewydolności nerek. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej zgłaszano m.in. reakcję Jarischa-Herxheimera oraz zespół Kounisa.
AGEP, agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, DRESS, enzymy wątrobowe, hiperkinezja, IgA dermatoza, kandydoza błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, terminologia MedDRA, trombocytopenia, wysypka skórna, zapalenie jelit polekowe, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon substancji czynnych
Dimetynden – Wskazania do stosowania
Dimetynden, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wykazuje działanie przeciwalergiczne, przeciwświądowe i przeciwzapalne. W postaci żelu (1 mg/g) stosowany jest miejscowo w leczeniu świądu towarzyszącego dermatozom, pokrzywce, ukąszeniom owadów, oparzeniom słonecznym oraz powierzchownym oparzeniom skóry pierwszego stopnia u pacjentów od 1. roku życia. Doustne krople (1 mg/ml) wskazane są w leczeniu objawowym pokrzywki, świądu różnego pochodzenia, alergicznego i endogennego wyprysku, sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, alergii pokarmowych i polekowych oraz świądu w przebiegu chorób zakaźnych. Preparat donosowy łączący dimetynden z fenylefryną (Otrivin Allergy) stosowany jest u dorosłych i dzieci powyżej 6 lat w leczeniu zapaleń błony śluzowej nosa, zatok, ucha środkowego oraz w pielęgnacji przed- i pooperacyjnej nosa.
alergia pokarmowa, alergia polekowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, atopowe zapalenie skóry, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, chirurgia nosa, choroba alergiczna skóry, choroba zakaźna, dermatoza, działanie przeciwzapalne, fenylofryna, immunoterapia, immunoterapia swoista, katar sienny, leczenie odczulające, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej, nadwrażliwość, oparzenie pierwszego stopnia, oparzenie słoneczne, ospa wietrzna, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej, przeziębienie, stan świądowy, ukąszenie owada, użądlenie owada, wyprysk endogenny, wyprysk kontaktowy, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atram 25 25 mg
Lek Atram (karwedylol) charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa typowym dla beta-adrenolityków z działaniami niepożądanymi występującymi niezależnie od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia oraz bradykardii, których częstość wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, astenia oraz niewydolność serca (występująca bardzo często, ≥1/10), niedociśnienie tętnicze (bardzo często), bradykardia (często, ≥1/100 do <1/10) oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak pogorszenie kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca może dojść do przejściowego nasilenia objawów oraz zatrzymania płynów podczas zwiększania dawki. Ponadto, u osób z niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca lub istniejącą niewydolnością nerek obserwowano przemijające pogorszenie czynności nerek. Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, dusznica bolesna, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, karwedylol, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk płuc, parestezja, pokrzywka, receptory beta-adrenergiczne, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia erekcji, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zespół Reynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aleve 220 mg
Lek Aleve (naproksen sodowy 220 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na naproksen lub inne składniki preparatu, a także u osób z astmą oskrzelową, pokrzywką lub reakcjami alergicznymi po NLPZ, w tym kwasie acetylosalicylowym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także czynna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, a także skaza krwotoczna ze względu na wpływ naproksenu na funkcję płytek krwi. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, nerek lub wątroby, gdyż zmiany farmakokinetyczne mogą prowadzić do kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych. Stosowanie Aleve jest bezwzględnie przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego płodu, zahamowania czynności skurczowej macicy oraz zwiększonego ryzyka krwawień okołoporodowych.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, czynność skurczowa macicy, farmakokinetyka, krwawienie okołoporodowe, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, naproksen sodowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, owrzodzenie, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy płodu, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venofer 20 mg Fe 3+/ml
Produkt leczniczy Venofer, zawierający 20 mg jonów żelaza(III)/ml w postaci kompleksu żelaza(III) wodorotlenku z sacharozą, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, zarówno podczas badań klinicznych, jak i po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym były zaburzenia smaku (4,5%), natomiast najpoważniejszą reakcją nadwrażliwości (0,25%), w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktoidalne. Reakcje miejscowe obejmują ból, wynaczynienie, podrażnienie, przebarwienia skóry, krwiaki i świąd. Działania niepożądane dotyczą wielu układów: nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, omdlenia, senność), sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, bradykardia, tachykardia, niedociśnienie, nadciśnienie), oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia), skórnego (świąd, wysypka, pokrzywka, rumień) oraz mięśniowo-szkieletowego (skurcze mięśni, bóle mięśni i stawów). Ponadto obserwowano objawy ogólne, takie jak dreszcze, obrzęk obwodowy, astenia, zmęczenie, ból w klatce piersiowej i objawy grypopodobne.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dehydrogenaza mleczanowa, dreszcze, drętwienie, duszność, ferrytyna, gamma-glutamylotransferaza, hipestezja, kołatanie serca, kompleks żelaza wodorotlenku z sacharozą, nadciśnienie, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, wymioty, wynaczynienie, wysypka, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie smaku, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zaparcie, zapaść krążenia, zawroty głowy, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Lek Tertens-AM, zawierający indapamid w dawce 1,5 mg oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to hipokaliemia (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l u 10% pacjentów po 4-6 tygodniach), senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, duszność, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz obrzęki obwodowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne poważne powikłania kardiologiczne, takie jak torsade de pointes, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), niedociśnienie tętnicze oraz rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego. Indapamid może powodować wydłużenie odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Ponadto, lek może indukować zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię i hiperurykemię, co wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą i dną moczanową.
amlodypina, bradykardia, dna moczanowa, ginekomastia, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokaliemia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, stężenie potasu w osoczu, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysięk naczyniówkowy, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Sulfacetamid sodowy – Przeciwwskazania stosowania
Sulfacetamid sodowy, stosowany w okulistyce w formie kropli do oczu (Sulfacetamidum Polpharma, 100 mg/ml, 0,5 ml jednorazowo zawiera 50 mg substancji czynnej), jest sulfonamidowym lekiem przeciwbakteryjnym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na sulfonamidy oraz na składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na sulfonamidy, które mogą manifestować się miejscowo lub ogólnoustrojowo, w tym wysypką, pokrzywką, świądem czy obrzękiem naczynioruchowym. W takich przypadkach stosowanie sulfacetamidu sodowego jest niewskazane ze względu na ryzyko poważnych reakcji nadwrażliwości, w tym krzyżowych między różnymi sulfonamidami, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk sulfonamidowy, chloramfenikol, fluorochinolon, krople do oczu, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzapalny, łzawienie, nadwrażliwość na sulfonamidy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, okulistyka, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sulfacetamid sodowy, Sulfacetamidum Polpharma, sulfonamid, świąd, test alergiczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie, zakażenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Viprosal B –
Viprosal B to maść zawierająca jad żmii zygzakowatej (0,05 j.m./g), kamforę racemiczną (30 mg/g), olejek terpentynowy (30 mg/g) oraz kwas salicylowy (10 mg/g). Preparat jest stosowany miejscowo, jednak jego aplikacja wiąże się z bardzo częstymi działaniami niepożądanymi dotyczącymi skóry i tkanki podskórnej, występującymi u ≥10% pacjentów. Do najczęstszych reakcji należą zapalenie skóry, wysuszenie, miejscowe złuszczenie, rumień, świąd, wysypka rumieniowata, kruchość skóry, nadżerki oraz owrzodzenia. Objawy te charakteryzują się stanem zapalnym, uszkodzeniem naskórka i skóry właściwej oraz nasilonym dyskomfortem miejscowym, co wymaga uważnego monitorowania podczas terapii.
dysfagia, działanie niepożądane, jad żmii zygzakowatej, kamfora racemiczna, kruchość skóry, kwas salicylowy, nadżerka, obrzęk, olejek terpentynowy, owrzodzenie skóry, pokrzywka, przerwanie leczenia, reakcja nadwrażliwości, rumień, swędzenie, świąd, Viprosal B, wysuszenie skóry, wysypka rumieniowata, zaburzenie skóry, zaburzenie układu odpornościowego, zapalenie skóry, złuszczenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ampicillin Adamed
Stosowanie ampicyliny sodowej (Ampicillin Adamed 2 g) wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych i krzyżowych z cefalosporynami. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości (pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny, astma) konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie leczenia podtrzymującego. U pacjentów z mononukleozą zakaźną ampicylina jest przeciwwskazana ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia plamisto-grudkowej, swędzącej wysypki, pojawiającej się zwykle po 7-10 dniach leczenia. Ponadto, podczas terapii należy monitorować ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelit, zwłaszcza przy wystąpieniu biegunki, co wymaga przerwania leczenia i wdrożenia terapii przeciwko Clostridium difficile, z wykluczeniem stosowania leków antyperystaltycznych.
ampicylina sodowa, antybiotyk beta-laktamowy, astma, cefalosporyna, czas protrombinowy, katar sienny, klirens kreatyniny, lek antyperystaltyczny, lek przeciwzakrzepowy, mononukleoza zakaźna, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, pokrzywka, przewlekła białaczka limfocytowa, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, układ krwiotwórczy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamisto-grudkowa, zakażenie Clostridium difficile, zapalenie okrężnicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Boncel 25 000 j.m. 25 000 IU
Produkt leczniczy Boncel zawiera cholekalcyferol (witaminę D3) w dawkach 25 000 IU oraz 100 000 IU w postaci roztworu doustnego. Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona z powodu braku szeroko zakrojonych badań klinicznych. Do najistotniejszych działań niepożądanych należą hiperkalcemia i hiperkalciuria, będące konsekwencją zaburzeń gospodarki wapniowej, zwłaszcza przy przedawkowaniu. Ponadto mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i obrzęk krtani, które stanowią potencjalne zagrożenie dla dróg oddechowych. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha oraz biegunkę, a reakcje skórne manifestują się świądem, wysypką i pokrzywką.
adherencja, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, cholekalcyferol, działanie niepożądane, farmakoterapia, farmakowigilancja, gospodarka wapniowa, hiperkalcemia, hiperkalciuria, klasyfikacja układów i narządów, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja alergiczna, roztwór doustny, świąd, wysypka, wzdęcie, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 4 mg
Montelukast Bluefish Pharma, zawierający montelukast sodowy, jest stosowany w terapii astmy u różnych grup wiekowych, od niemowląt (6 miesięcy) do dorosłych. Badania kliniczne obejmujące około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat, 851 dzieci 2-5 lat oraz 175 dzieci 6 miesięcy do 2 lat wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) różnią się w zależności od wieku i obejmują m.in. ból głowy, ból brzucha, hiperkinezję, astmę, biegunkę, wypryskowe zapalenie skóry oraz pragnienie. Długotrwałe stosowanie montelukastu (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zmienia profilu bezpieczeństwa leku.
AlAT, anafilaksja, AspAT, astma, astma okresowa, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilia płucna, granulat, hiperkinezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, tik, trombocytopenia, wypryskowe zapalenie skóry, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ultrapiryna Forte 500 mg
ULTRAPIRYNA FORTE, zawierająca 500 mg kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zależą od dawki oraz indywidualnej tolerancji pacjenta. W układzie krwiotwórczym może powodować małopłytkowość oraz hipotrombinemię, zwiększając ryzyko krwawień. U pacjentów wrażliwych obserwuje się reakcje nadwrażliwości, takie jak napady astmy oskrzelowej oraz zmiany skórne (rumień, pokrzywka). Ze strony układu nerwowego mogą wystąpić zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia ostrości widzenia i słuchu. Lek może również indukować niewydolność krążenia oraz zwiększać ryzyko zatorów tętniczych, co jest szczególnie istotne przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Dodatkowo obserwuje się przyspieszenie oddechu, zaburzenia dyspeptyczne (nudności, wymioty), nasilenie choroby wrzodowej żołądka oraz powstawanie nadżerek błony śluzowej z ryzykiem krwawień z przewodu pokarmowego.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, hipotrombinemia, kamica nerkowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadżerka błony śluzowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, szum w uszach, tachypnoe, udar mózgu, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia widzenia, zaburzenie słuchu, zator tętniczy, zawał serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epistatus 10 mg
Midazolam w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej (Epistatus) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w terapii pacjentów, zwłaszcza dzieci z napadami drgawkowymi. Najistotniejszym klinicznie działaniem jest depresja oddechowa, występująca z częstością do 5%, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji oddechowych, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami układu oddechowego lub sercowo-naczyniowego. Inne często obserwowane działania to sedacja, senność, ataksja, zawroty głowy oraz nudności i wymioty. Bardzo rzadkie, ale poważne reakcje obejmują bradykardię, zatrzymanie akcji serca, bezdech, skurcz krtani oraz reakcje anafilaktyczne. Ryzyko upadków i złamań jest podwyższone u osób starszych, przyjmujących jednocześnie inne leki uspokajające lub spożywających alkohol.
ataksja, benzodiazepina, bezdech, ból głowy, bradykardia, depresja oddechowa, duszność, Epistatus, midazolam, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, omam, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń, skurcz krtani, stan splątania, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności układu oddechowego, zakrzepica, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie czynności oddechowej, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benodil 0,25 mg/ml
Lek Benodil w postaci zawiesiny do nebulizacji zawiera budezonid w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml i posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy bezwzględnie respektować w praktyce klinicznej. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na budezonid lub na którykolwiek składnik pomocniczy preparatu, w tym sód, którego zawartość wynosi 6,99 mg w 2 ml ampułce niezależnie od stężenia substancji czynnej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego oraz rozważenie testów alergicznych w przypadku wątpliwości, aby uniknąć ryzyka reakcji alergicznych, które mogą obejmować wysypkę, świąd, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, duszność, a nawet wstrząs anafilaktyczny.
alergolog, budezonid, duszność, glikokortykosteroid, kortykosteroid wziewny, leczenie objawowe, nadwrażliwość na składnik pomocniczy, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bilant 20 mg
Bilant (bilastyna) jest wskazany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz pokrzywki, z dawką u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynoszącą 20 mg raz na dobę. Lek podaje się doustnie, zalecając przyjmowanie tabletki na czczo – godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku lub spożyciu soku owocowego, aby uniknąć interakcji pokarmowych. Czas terapii zależy od rodzaju alergii: leczenie sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa trwa do ustąpienia objawów, natomiast w przypadku całorocznego może być kontynuowane w okresach ekspozycji na alergeny. W pokrzywce czas leczenia jest indywidualizowany w zależności od przebiegu choroby.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, badanie farmakodynamiczne, badanie farmakokinetyczne, bilastyna, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ekspozycja na alergeny, ekspozycja ogólnoustrojowa, interakcja bilastyny, pokrzywka, roztwór doustny, schorzenie alergiczne, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Macmiror complex (100 mg + 40000 j.m.)/g
Maść dopochwowa Macmiror Complex zawiera nifuratel (100 mg/g) oraz nystatynę (40 000 j.m./g) i jest stosowana miejscowo. W trakcie jej stosowania odnotowano bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000), głównie dotyczące układu skórno-podskórnego oraz miejsc aplikacji. Wśród zaburzeń skóry i tkanki podskórnej opisano kontaktowe zapalenie skóry, objawiające się miejscowym zaczerwienieniem, świądem i wysypką, oraz pokrzywkę z bąblami i świądem. W obrębie miejsc podania zgłaszano pieczenie pochwy oraz świąd pochwy, które miały charakter przejściowy i ustępowały samoistnie bez konieczności interwencji terapeutycznej.
bąble skórne, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, maść dopochwowa, monitorowanie działań niepożądanych, monitorowanie niepożądanych działań, nifuratel, nystatyna, pieczenie pochwy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skóry, stosunek korzyści do ryzyka, świąd pochwy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wysypka skórna, zaburzenia skóry, zaburzenia w miejscu podania, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zevesin 5 mg
Zevesin, zawierający bursztynian solifenacyny w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla leków o działaniu cholinolitycznym. Najczęściej obserwowanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, podczas gdy w grupie placebo wynosiła 4%. Inne często występujące działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują zaparcia, nudności, niestrawność oraz ból brzucha. Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak niedrożność okrężnicy, zaklinowanie stolca czy zatrzymanie moczu, które wymagają natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują senność i zaburzenia smaku, a w bardzo rzadkich przypadkach omamy, splątanie i majaczenie, szczególnie u pacjentów starszych i z zaburzeniami poznawczymi. Ponadto, solifenacyna może powodować zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie (często) i zespół suchego oka (niezbyt często), a także poważne powikłania okulistyczne, takie jak jaskra (częstość nieznana).
arytmia komorowa, ból brzucha, dysfonia, dyskomfort brzuszny, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, osłabienie mięśni, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna, splątanie, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Topotekan – Działania niepożądane
Topotekan jest stosowany w leczeniu nawrotowego drobnokomórkowego raka płuca, raka jajnika oraz raka szyjki macicy, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z cisplatyną. Najistotniejszym ograniczeniem terapeutycznym jest toksyczność hematologiczna, głównie ciężka neutropenia (liczba granulocytów obojętnochłonnych < 0,5 x 10^9/l), występująca u 77% pacjentów (39% kursów), z medianą czasu do wystąpienia 9 dni i medianą trwania 7 dni. Gorączka neutropeniczna i infekcje towarzyszące pojawiały się odpowiednio u 16% i 23% pacjentów, a posocznica u 5%. Małopłytkowość ciężka (< 25 x 10^9/l) dotyczyła 25% pacjentów, a umiarkowana (25-50 x 10^9/l) kolejnych 25%, z medianą czasu do wystąpienia 15 dni. Niedokrwistość umiarkowana do ciężkiej (Hb ≤ 8,0 g/dl) występowała u 37% pacjentów, często wymagając transfuzji. Profil bezpieczeństwa w terapii skojarzonej z cisplatyną jest zbliżony do monoterapii, z nieco mniejszą toksycznością hematologiczną niż w monoterapii topotekanem, ale większą niż przy stosowaniu samej cisplatyny.
alopecja, anoreksja, chemioterapia nowotworowa, ciężka małopłytkowość, ciężka neutropenia, drobnokomórkowy rak płuca, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, jadłowstręt, krwawienie, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, posocznica, rak jajnika, rak szyjki macicy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczność hematologiczna, toksyczność niehematologiczna, wynaczynienie, zapalenie błony śluzowej, zapalenie okrężnicy neutropeniczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anosin 10 mg
Produkt leczniczy Anosin 10 mg, zawierający fenylefrynę w postaci chlorowodorku, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania w celu oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty, zaburzenia trawienia) oraz metabolizmu i odżywiania (jadłowstręt). Rzadziej występują reakcje skórne (świąd, pokrzywka), zaburzenia układu immunologicznego (reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny), serca (tachykardia, zaburzenia rytmu, kołatanie), naczyniowe (podwyższenie ciśnienia tętniczego), a także bardzo rzadko objawy neurologiczne (drżenia, zawroty głowy) i psychiczne (lęk, bezsenność, omamy). Zatrzymanie moczu, o nieznanej częstości, wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego.
bezsenność, ból głowy, chlorowodorek, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drżenie, działanie alfa-adrenergiczne, działanie niepożądane, efekt presyjny, fenylefryna, interwencja medyczna, jadłowstręt, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nudność, omam, parametr hemodynamiczny, pokrzywka, przerost gruczołu krokowego, reakcja alergiczna, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie trawienia, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meprelon 8 mg
Meprelon, zawierający metyloprednizolon w dawkach 4 mg, 8 mg oraz 16 mg, jest wskazany do systemowej terapii glikokortykosteroidami w ciężkich postaciach chorób reumatologicznych, pulmonologicznych, dermatologicznych, hematologicznych oraz gastroenterologicznych. W reumatologii stosuje się go m.in. w postępującym reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniu stawów z zajęciem narządów wewnętrznych. W pulmonologii wskazania obejmują astmę oskrzelową (w terapii skojarzonej z lekami rozszerzającymi oskrzela), zaostrzenia POChP (leczenie do 10 dni), śródmiąższowe choroby płuc oraz sarkoidozę w stadium II i III. W dermatologii Meprelon jest stosowany w ciężkich reakcjach alergicznych, chorobach autoimmunologicznych skóry oraz rozległych zmianach, które nie reagują na miejscowe kortykosteroidy. W hematologii znajduje zastosowanie w autoimmunologicznej niedokrwistości hemolitycznej, a w gastroenterologii w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna wymagających systemowej terapii glikokortykosteroidami.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, choroba Addisona, choroba Leśniowskiego-Crohna, glikokortykosteroidy, hydrokortyzon, katar sienny, leczenie substytucyjne, leki rozszerzające oskrzela, martwica naskórka, metyloprednizolon, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów, niedobór ACTH, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność kory nadnerczy, osutka krostkowa, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktoidalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień guzowaty, rumień wysiękowy, sarkoidoza, śródmiąższowe choroby płuc, toczeń rumieniowaty dyskoidalny, toczeń skórny, usunięcie nadnerczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk kontaktowy, wysypka polekowa, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie tęczówki, zespół Lyella, zespół nadnerczowo-płciowy, zespół Stilla, zespół Sweeta, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xiflodrop 5 mg/ml
Xiflodrop, zawierający chlorowodorek moksyfloksacyny w stężeniu 5,45 mg/ml (5 mg moksyfloksacyny), jest stosowany w postaci kropli do oczu, dostarczając około 190 µg substancji czynnej na kroplę. Profil bezpieczeństwa leku został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 2252 pacjentów, z których większość (1900) stosowała lek 3 razy dziennie. Nie odnotowano poważnych działań niepożądanych okulistycznych ani ogólnoustrojowych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie i ból oka (1-2% pacjentów), które w 96% przypadków miały charakter łagodny i nie wymagały przerwania terapii. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, a najczęstsze objawy dotyczyły układu nerwowego (ból głowy), oka (podrażnienie, ból, suchość, zapalenia rogówki i spojówek) oraz rzadziej układu krwiotwórczego, immunologicznego, oddechowego, żołądkowo-jelitowego i skóry.
ból oka, chlorowodorek moksyfloksacyny, duszność, fluorochinolon, kołatanie serca, krwawienie spojówkowe, moksyfloksacyna, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, nieprawidłowość nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, otarcie rogówki, parestezja, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość oka, światłowstręt, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, zaburzenie smaku, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zerwanie ścięgna, złóg rogówki, zmętnienie rogówki, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Idarubicin Accord 10 mg/10 ml
Idarubicyna chlorowodorek, dostępna w roztworze do wstrzykiwań (5 mg/5 ml, 10 mg/10 ml, 20 mg/20 ml), wykazuje typowe dla antracyklin działania niepożądane, z których najistotniejszym jest mielosupresja manifestująca się ciężką leukopenią, neutropenią, trombocytopenią i niedokrwistością (częstość ≥1/10). Kardiotoksyczność, w tym zagrażająca życiu zastoinowa niewydolność serca, jest poważnym ograniczeniem terapii i jest ściśle związana z dawką skumulowaną leku. Inne często obserwowane zaburzenia sercowe to bradykardia, tachykardia zatokowa, tachyarytmia oraz bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory. Toksyczność przewodu pokarmowego obejmuje nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych, biegunkę i krwawienia, które mogą prowadzić do odwodnienia. Ponadto, idarubicyna może wywoływać hiperurykemię i zespół rozpadu guza, co wymaga profilaktyki nawodnieniem, alkalizacją moczu i allopurynolem. Często występują także łysienie, wysypka, świąd oraz reakcje miejscowe w miejscu podania, w tym zapalenie żył i ryzyko martwicy tkanek przy wynaczynieniu.
anafilaksja, antracyklina, białaczka wtórna, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, enzymy wątrobowe, frakcja wyrzutowa lewej komory, hiperurykemia, idarubicyna chlorowodorek, jadłowstręt, kardiomiopatia antracyklinowa, kardiotoksyczność, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok mózgowy, leukopenia, łysienie, martwica tkanek, mielosupresja, nadżerka, neutropenia, neutropeniczne zapalenie jelit, niedokrwistość, odwodnienie, ostra białaczka szpikowa, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, pokrzywka, posocznica, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, stężenie bilirubiny, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, trombocytopenia, wstrząs, wynaczynienie leku, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie przełyku, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie żył, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół dłoniowo-podeszwowy, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zmiany w EKG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hidrasec 10 mg 10 mg
Racekadotryl, substancja czynna leku Hidrasec 10 mg (granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), wykazuje potencjał do wywoływania szeregu działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. W badaniach klinicznych obejmujących 860 pacjentów pediatrycznych z ciężką biegunką leczonych racekadotrylem oraz 441 pacjentów otrzymujących placebo, odnotowano działania niepożądane o różnej częstości. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) obserwowano zapalenie migdałków, wysypkę oraz rumień. Częstość występowania innych reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, obrzęk języka, twarzy, warg, powiek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rumień guzowaty, wysypka grudkowa, świerzbiączka i świąd, jest nieznana. Szczególnie istotne są ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, ciężka biegunka, ciężkie skórne działanie niepożądane, dermatoza, działanie niepożądane, farmakoterapia, Hidrasec, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk warg, placebo, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, racekadotryl, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, świerzbiączka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka grudkowa, zaburzenie układu odpornościowego, zapalenie migdałków, zapalenie tkanki podskórnej, zawiesina doustna, zespół DRESS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegafortan 1,6 mg/ml
Bromoheksyna w postaci chlorowodorku, stosowana w leku Flegafortan (1,6 mg/ml, syrop), może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy uważnie monitorować, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do reakcji nadwrażliwości oraz zaburzeń układu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i mogą obejmować świąd, wysypkę, pokrzywkę, a także poważne, zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy. Objawy neurologiczne takie jak bóle głowy, zawroty głowy i senność występują z nieznaną częstością i mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Ponadto, obserwowano obniżenie ciśnienia krwi oraz skurcz oskrzeli, co jest szczególnie istotne u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i bóle brzucha, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i mogą prowadzić do odwodnienia.
astma oskrzelowa, ból głowy, bromoheksyna, choroba obturacyjna dróg oddechowych, duszność, enzymy wątrobowe, Flegafortan, leczenie hipotensyjne, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia krwi, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, POChP, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cetigran 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek w dawce 10 mg, stosowana jako selektywny antagonista obwodowych receptorów H1, wykazuje stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa, jednakże w badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu odnotowano działania niepożądane, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej zgłaszane objawy to senność (9,63% vs 5,00% placebo), ból głowy (7,42% vs 8,07% placebo), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09% vs 0,82% placebo) oraz zmęczenie (1,63% vs 0,95% placebo). W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) częstość działań niepożądanych była nieco niższa, z sennością występującą u 1,8% dzieci. Rzadziej obserwowano reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne (agresja, splątanie, depresja, omamy), drgawki, tachykardię oraz zaburzenia czynności wątroby, które w większości przypadków ustępowały po odstawieniu leku.
aktywność cholinolityczna, aminotransferaza, antagonista receptorów H1, bezsenność, biegunka, cetyryzyna dichlorowodorek, depresja, dyskineza, dystonia, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, GGTP, myśl samobójcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, paradoksalne pobudzenie, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rotacja gałek ocznych, splątanie, stężenie bilirubiny, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, tik, trombocytopenia, trudność w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auroxetyn 10 mg
Atomoksetyna, substancja czynna leku Auroxetyn, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych zarówno u dzieci, młodzieży, jak i dorosłych pacjentów z ADHD. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwuje się ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które rzadko prowadzą do przerwania terapii (odsetek rezygnacji odpowiednio 0,1%, 0,2% i 0,0%). W początkowym okresie leczenia może wystąpić opóźnienie przyrostu masy ciała i wzrostu, związane ze zmniejszonym apetytem, jednak parametry te zwykle normalizują się w trakcie długotrwałej terapii. U dorosłych najczęstsze działania niepożądane (≥5%) to zmniejszenie łaknienia, bezsenność, ból głowy, suchość w jamie ustnej i nudności, z przewagą łagodnego lub umiarkowanego nasilenia. Atomoksetyna wpływa również na układ krążenia, powodując przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego (0,2%) i omdleń (0,8%).
anoreksja, atomoksetyna chlorowodorek, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, częstoskurcz, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, enzym CYP2D6, halucynacja, hepatotoksyczność, kołatanie serca, kurcz mięśni, lęk, migrena, nadmierne pocenie się, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, opóźnienie przyrostu masy ciała, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, przyspieszenie tętna, psychoza, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, senność, suchość w jamie ustnej, świąd, tiki, układ żołądkowo-jelitowy, uszkodzenie wątroby, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie wytrysku, zachowanie samobójcze, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadaxin 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadaxin, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 7116 pacjentów leczonych tadalafilem i 3718 pacjentów placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny lub umiarkowany i jest przemijająca, z bólem głowy pojawiającym się głównie w pierwszych 10-30 dniach terapii. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. reakcji nadwrażliwości, zaburzeń neurologicznych (np. ból głowy, zawroty głowy, udar), okulistycznych (np. NAION, okluzja naczyń siatkówki), sercowo-naczyniowych (np. zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa), a także poważnych reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona). U pacjentów powyżej 65 lat obserwowano zwiększoną częstość biegunek i zawrotów głowy, a u osób stosujących leki przeciwnadciśnieniowe – częstsze zaczerwienienie twarzy.
badanie kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, profil bezpieczeństwa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lackepila 200 mg
Lek Lackepila, zawierający lakozamid w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, stosowany w leczeniu napadów częściowych padaczki, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach klinicznych (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności i podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w trakcie terapii. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, choć w badaniach klinicznych blok I stopnia występował rzadko (0,5-0,7% przy dawkach 200-600 mg), a bloki wyższych stopni zgłaszano po wprowadzeniu leku do obrotu. Omdlenia i arytmie przedsionkowe zdarzały się rzadko, a nieprawidłowości w badaniach czynności wątroby (ALT ≥3× ULN) wystąpiły u 0,7% pacjentów leczonych lakozamidem.
arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyzartria, działanie niepożądane, hipestezja, karbamazepina, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad częściowy, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, stan splątania, szum uszny, układ przewodzący serca, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amotaks 1 g
Amoksycylina trójwodna, substancja czynna leku Amotaks, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się biegunkę i nudności (często ≥1/100 do <1/10) oraz wysypkę skórną (często). Rzadziej występują wymioty (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadkie działania obejmują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, a także wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego. Zdarzają się ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej i alergiczne zapalenie naczyń. Wśród rzadkich neurologicznych działań niepożądanych wymienia się hiperkinezję, zawroty głowy i drgawki, a także aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych o nieznanej częstości. Zgłaszano również zespół Kounisa – ostry zespół wieńcowy wywołany reakcją alergiczną.
agranulocytoza, AlAT, amoksycylina, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, AspAT, biegunka, borelioza, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, czas krwawienia, czas protrombinowy, drgawki, enzymy wątrobowe, hiperkinezja, kandydoza skóry i błon śluzowych, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, meningitis, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostry zespół wieńcowy, padaczka, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja alergiczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia hemostazy, zakażenie grzybicze, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroksol Dr.Max w formie syropu zawiera chlorowodorek ambroksolu w stężeniu 6 mg/ml (30 mg/5 ml). Działania niepożądane tego leku zostały sklasyfikowane według terminologii MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości. Do najczęstszych działań należą zaburzenia smaku, niedoczulica gardła, nudności i niedoczulica jamy ustnej. Niezbyt często obserwuje się biegunkę, wymioty, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej i ból brzucha. Rzadko występują reakcje alergiczne skórne, takie jak wysypka i pokrzywka, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, ostra uogólniona krostkowica), które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
benzoesan sodu, ból brzucha, chlorowodorek ambroksolu, ciężka reakcja skórna, działanie niepożądane ambroksolu, farmakoterapia, interwencja medyczna, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niepożądane działanie produktu leczniczego, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skórna reakcja alergiczna, sorbitol, suchość błony śluzowej, terminologia MedDRA, toksyczna martwica naskórka, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Kloksacylina – Działania niepożądane
Kloksacylina, będąca antybiotykiem penicylinowym odpornym na penicylinazę, może wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) lecz potencjalnie ciężkie działania niepożądane obejmujące układ krwiotwórczy (np. agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna), reakcje nadwrażliwości (zarówno natychmiastowe, jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz krtani, jak i opóźnione, np. zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń), a także neurotoksyczność (pobudzenie, senność, dezorientacja u pacjentów z niewydolnością nerek przy wysokich dawkach). Dodatkowo obserwuje się bardzo rzadkie zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, oraz hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem aminotransferaz, żółtaczką cholestatyczną lub zapaleniem wątroby, które ustępują po odstawieniu leku. Ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka i pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, wymagają natychmiastowej hospitalizacji ze względu na wysoką śmiertelność.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk penicylinowy oporny na penicylinazę, bezmocz, białkomocz, Clostridioides difficile, czarny włochaty język, dermatoza polekowa, dezorientacja, dysbioza, hepatotoksyczność, kloksacylina, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja natychmiastowa, reakcja opóźniona, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, Syntarpen, układ krwiotwórczy, zaburzenie czynności kanalików nerkowych, zaburzenie czynności płytek krwi, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Exbol 37,5 mg + 325 mg
Lek Exbol, zawierający tramadol chlorowodorek (37,5 mg) oraz paracetamol (325 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności, zawroty głowy i senność, występujące u ponad 10% pacjentów. Zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie, zmiany nastroju (lęk, nerwowość, euforia) oraz zaburzenia snu, pojawiają się często, natomiast depresja, omamy i uzależnienie od leku występują rzadziej. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy obejmuje również ból głowy, drżenie, mimowolne skurcze mięśni, parestezje, a w rzadkich przypadkach ataksję i drgawki. Istotne jest monitorowanie ryzyka zespołu serotoninowego, który może mieć charakter zagrażający życiu. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca i tachykardia, występują niezbyt często, a objawy gastryczne, w tym nudności (bardzo często), wymioty, zaparcia i bóle brzucha, są powszechne. Ponadto, podwyższenie aktywności aminotransferaz wątrobowych wymaga monitorowania funkcji wątroby podczas terapii.
agranulocytoza, albuminuria, aminotransferazy wątrobowe, ataksja, bradykardia, czas protrombinowy, depresja oddechowa, hiperkineza, hipertermia, hipoglikemia, hipoprotrombiemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, lęk paniczny, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, paracetamol, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz oskrzeli, skurcze mięśni mimowolne, smoliste stolce, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, tramadol, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fervex ból i gorączka Forte 1 g
Podczas stosowania leku Efferalgan Forte zawierającego paracetamol w dawce 1 g mogą wystąpić działania niepożądane o zróżnicowanej częstości i nasileniu, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Należy monitorować możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, wstrząsu anafilaktycznego oraz obrzęku naczynioruchowego, których częstość jest nieznana, a które mogą zagrażać życiu. W zakresie układu oddechowego odnotowano skurcz oskrzeli, a w układzie sercowo-naczyniowym bardzo rzadko częstoskurcz oraz rzadko obniżenie ciśnienia tętniczego, co jest istotne u pacjentów z chorobami serca. Ze strony przewodu pokarmowego mogą wystąpić biegunka, bóle brzucha (częstość nieznana) oraz nudności i wymioty (bardzo rzadko). Paracetamol może wykazywać hepatotoksyczność manifestującą się zwiększoną aktywnością aminotransferaz wątrobowych (częstość nieznana), co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub wysokich dawkach.
biegunka, ból brzucha, ciężka reakcja nadwrażliwości, częstoskurcz, hepatotoksyczność, hipotensja, kolka nerkowa, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, plamica, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, utrwalona wysypka polekowa, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia hematologiczne, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Tiamina – Działania niepożądane
Tiamina (witamina B1) jest stosowana zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi witaminami z grupy B. Pomimo dobrej tolerancji, szczególnie przy podaniu doustnym, jej stosowanie może wywołać działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości, które najczęściej występują po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza dożylnym. Do objawów tych należą zmiany skórne (wykwity, pokrzywka, świąd), obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani), reakcje anafilaktyczne z ryzykiem wstrząsu, a także zaburzenia oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli). Neuropatie obwodowe, choć rzadkie, stanowią istotne powikłanie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, zwłaszcza w połączeniu z witaminą B6. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują zawroty głowy, ból głowy, senność i zaburzenia świadomości, natomiast ze strony przewodu pokarmowego – nudności, wymioty, biegunkę i ból brzucha, których częstość nie różni się znacząco od placebo. Zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia, arytmie) mogą pojawić się głównie przy nieprawidłowym podaniu lub przedawkowaniu tiaminy.
arytmia, bradykardia, drgawki, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, pirydoksyna, podanie pozajelitowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja dermatologiczna, skurcz mięśniowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, tiamina, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie miejsca wstrzyknięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupoclar 10 mg
Rupatadyna, stosowana głównie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i pokrzywki, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność (9,5%), bóle głowy (6,9%) oraz zmęczenie (3,2%). Często obserwowane są również objawy ogólnoustrojowe, w tym astenia i zmęczenie, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjenta. Zaburzenia układu pokarmowego, takie jak suchość w jamie ustnej (często) oraz nudności, bóle brzucha i biegunka (niezbyt często), mogą wymagać modyfikacji terapii. Rzadziej występują poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, rzadko obserwuje się tachykardię i kołatanie serca, co wymaga diagnostyki kardiologicznej.
alergiczny nieżyt nosa, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból nadbrzusza, ból stawów, fosfokinaza kreatynowa, hemoroidy, hepatotoksyczność, kołatanie serca, krwawienie z nosa, nieprawidłowe testy wątrobowe, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rupatadyna, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość jamy ustnej, tachykardia, wysypka, zaburzenia koncentracji, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zaparcia, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększone łaknienie