ostre zapalenie wątroby
Ostre zapalenie wątroby to stan chorobowy charakteryzujący się nagłym uszkodzeniem komórek wątrobowych (hepatocytów), co prowadzi do zaburzenia funkcji tego narządu. Najczęstszymi przyczynami są zakażenia wirusowe (wirusy HAV, HBV, HCV, HDV, HEV), toksyny (w tym leki i alkohol), choroby autoimmunologiczne oraz zaburzenia metaboliczne.
W obrazie klinicznym ostrego zapalenia wątroby dominują: żółtaczka, zmęczenie, bóle brzucha, nudności, wymioty, ciemny mocz, odbarwiony stolec oraz hepatomegalia. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone aminotransferazy – ALT, AST, bilirubina, GGTP), badania obrazowe oraz w niektórych przypadkach biopsję wątroby.
Leczenie ostrego zapalenia wątroby zależy od etiologii. W przypadku zakażeń wirusowych stosuje się leki przeciwwirusowe, przy toksycznym uszkodzeniu kluczowe jest odstawienie czynnika wywołującego, zaś w zapaleniach autoimmunologicznych – terapia immunosupresyjna. W ciężkich przypadkach z rozwijającą się niewydolnością wątroby może być konieczne przeszczepienie narządu. Rokowanie zależy od przyczyny, nasilenia objawów i szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mianseryna – Przeciwwskazania stosowania
Mianseryna, jako czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Należą do nich nadwrażliwość na chlorowodorek mianseryny lub substancje pomocnicze, stan pobudzenia maniakalnego lub mania, ciężka niewydolność wątroby oraz jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) i do 2 tygodni po zakończeniu ich terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty zawierające laktozę, np. Miansec 30, gdzie jedna tabletka zawiera 154,38 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ponadto, preparat Deprexolet zawiera sód w ilości poniżej 1 mmol (23 mg) na tabletkę, co może mieć znaczenie u pacjentów na diecie niskosodowej.
chlorowodorek mianseryny, choroba afektywna dwubiegunowa, Deprexolet, farmakokinetyka leku, faza maniakalna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, lek czteropierścieniowy przeciwdepresyjny, Lerivon, mania, marskość wątroby, Miansec, Miansegen, mianseryna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, pobudzenie maniakalne, praktyka kliniczna, reakcja alergiczna, substancja hepatotoksyczna, substancja przeciwdepresyjna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie depresyjne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon
Produkt leczniczy Meprelon (metyloprednizolon) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów z aktywnymi zakażeniami wirusowymi (np. półpasiec, opryszczka, ospa wietrzna), przewlekłym zapaleniem wątroby z obecnością HBsAg, gruźlicą (wymaga jednoczesnego leczenia przeciwgruźliczego) oraz u osób po szczepieniach żywymi szczepionkami. Przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w leczeniu zaostrzeń stwardnienia rozsianego, konieczne jest wykluczenie zakażeń i ocena stosunku korzyści do ryzyka, a pierwsza dawka powinna być podana w warunkach szpitalnych. Wskazane jest monitorowanie metaboliczne u pacjentów z cukrzycą (może być konieczne zwiększenie dawek insuliny lub leków doustnych) oraz kontrola ciśnienia tętniczego u osób z nadciśnieniem. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko twardzinowego przełomu nerkowego przy dawkach ≥ 12 mg/dobę, wymagającego monitorowania ciśnienia i funkcji nerek (stężenie kreatyniny). Wysokie dawki (> 500 mg dożylnie) mogą powodować poważne zaburzenia rytmu serca, w tym zapaść krążeniową i zatrzymanie akcji serca, nawet u pacjentów bez chorób serca.
amebioza, bradykardia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba Heinego-Medina, cukrzyca, gruźlica, grzybica układowa, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby, martwicze zapalenie jelit, miastenia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, opryszczka, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie rogówki, owrzodzenie żołądka, perforacja jelit, polekowe uszkodzenie wątroby, półpasiec, przełom guza chromochłonnego, przełom miasteniczny, przetoka jelitowa, przewlekłe zapalenie wątroby, rozedma pęcherzykowa jelit, stwardnienie rozsiane, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakrzepica, zapalenie uchyłków jelita, zapaść krążeniowa, zarażenie nicieniami, zarażenie pasożytnicze, zatrzymanie akcji serca, zespół odstawienia steroidów, zespół rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żywa szczepionka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas 600 mg + 200 mg + 245 mg
Produkt leczniczy Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas zawiera efawirenz 600 mg, emtrycytabinę 200 mg oraz tenofowir dizoproksyl 245 mg w formie tabletek powlekanych. W badaniu klinicznym AI266073 (n=460) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w ciągu 48 tygodni były zaburzenia psychiczne (16%), układu nerwowego (13%) oraz żołądkowo-jelitowe (7%). Istotne klinicznie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy), poważne zaburzenia neurologiczne i psychiczne (ciężka depresja, zgony samobójcze, psychozy, napady drgawek), ciężkie zaburzenia czynności wątroby, zapalenie trzustki oraz kwasicę mleczanową, która może prowadzić do zgonu. Ponadto, rzadkie przypadki zaburzeń czynności nerek, w tym zespół Fanconiego, mogą skutkować zaburzeniami kości i zwiększonym ryzykiem złamań, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek u pacjentów leczonych tym preparatem.
astenia, białkomocz, biegunka, ból głowy, depresja, dyspepsja, ginekomastia, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hipofosfatemia, jadłowstręt, koinfekcja HIV-HBV, kwasica mleczanowa, mialgia, miopatia, moczówka prosta pochodzenia nerkowego, myśli samobójcze, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ostra martwica cewek nerkowych, ostre zapalenie wątroby, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozmiękanie kości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, szumy uszne, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zaburzenie czynności kanalika bliższego nerki, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie mowy, zaburzenie urojeniowe, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Fanconiego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bunorfin 8 mg
Buprenorfina w postaci tabletek podjęzykowych Bunorfin (2 mg lub 8 mg) jest częściowym agonistą receptorów opioidowych, stosowanym głównie u pacjentów uzależnionych od narkotyków, u których tolerancja na lek jest wyższa niż w populacji ogólnej. Działania niepożądane obejmują ryzyko depresji oddechowej, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na OUN, zaburzenia funkcji wątroby (martwica, zapalenie wątroby), reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny), a także objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty, omdlenia) i przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, wymioty). U pacjentów silnie uzależnionych możliwe jest wystąpienie objawów odstawiennych po podaniu początkowych dawek, przypominających reakcje po naloksonie. Niewłaściwe stosowanie dożylne może prowadzić do miejscowych reakcji septycznych i ciężkiego ostrego zapalenia wątroby.
Bunorfin, buprenorfiny chlorowodorek, częściowy agonista receptorów opioidowych, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, martwica wątroby, nalokson, niedociśnienie ortostatyczne, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie wątroby, podanie dożylne, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, samoistne poronienie, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka podjęzykowa, tolerancja pacjenta, uzależnienie od narkotyków, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Theraflu Grip Miód i Cytryna
Stosowanie paracetamolu, w tym preparatu Theraflu GRIP Miód i Cytryna, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek, łagodną do ciężkiej niewydolnością wątroby (w tym z zespołem Gilberta i wskaźnikiem Childa-Pugha >9) oraz ostrym zapaleniem wątroby. Ryzyko działań niepożądanych wzrasta także u osób przyjmujących leki hepatotoksyczne, z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną, odwodnionych, nadużywających alkoholu lub długotrwale niedożywionych. Niezbędne jest poinformowanie pacjentów o zakazie jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających paracetamol, aby uniknąć ryzyka ciężkiego uszkodzenia wątroby. W trakcie terapii preparatem Theraflu należy bezwzględnie unikać spożywania alkoholu, szczególnie u osób uzależnionych, ze względu na potencjalne hepatotoksyczne interakcje.
aspartam, czerwień Allura, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, fenyloketonuria, glikemia, interakcja paracetamolu z alkoholem, kwas moczowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedokrwistość hemolityczna, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, paracetamol, reakcja alergiczna, skala Childa-Pugha, uszkodzenie wątroby, zespół Gilberta, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Aurovitas 200 mg
Ibuprofen wykazuje działania niepożądane zależne od dawki, zarówno przy stosowaniu krótkotrwałym (do 1200 mg/dobę doustnie lub do 1800 mg/dobę w czopkach), jak i długotrwałym w wysokich dawkach u pacjentów z chorobami reumatycznymi. Dominują zaburzenia przewodu pokarmowego, w tym ryzyko choroby wrzodowej, perforacji i krwawień, szczególnie u osób geriatrycznych. Wysokie dawki (2400 mg/dobę) zwiększają ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Inne często obserwowane działania to nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, a także reakcje nadwrażliwości, obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Klasyfikacja częstości działań niepożądanych obejmuje zakres od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), z wieloma poważnymi, choć rzadkimi, efektami ubocznymi, takimi jak agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona czy martwica brodawek nerkowych.
agranulocytoza, alergiczny zawał serca, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, dysfagia, dyspepsja, hematemeza, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niedosłuch, niedowidzenie toksyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie wątroby, osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stolec smolisty, szum w uszach, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Methotrexat-Ebewe
Methotrexat-Ebewe (koncentrat 100 mg/ml do infuzji) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym toksyczności hematologicznej (niedokrwistość, pancytopenia, neutropenia), hepatotoksyczności (ostre i przewlekłe uszkodzenie wątroby, aktywacja wirusowego zapalenia wątroby B i C) oraz nefrotoksyczności (ostra niewydolność nerek, zwłaszcza przy zaburzeniach czynności nerek i stosowaniu NLPZ). Konieczne jest regularne oznaczanie stężenia metotreksatu w surowicy, szczególnie u pacjentów z obecnością płynu w „trzeciej przestrzeni” (wysięk opłucnowy, wodobrzusze), gdzie okres półtrwania leku jest wydłużony. Wskazane jest usunięcie nadmiaru płynu przed terapią. Należy unikać jednoczesnego stosowania leków hepatotoksycznych i alkoholu oraz monitorować objawy toksyczności, takie jak gorączka, owrzodzenia błon śluzowych, krwawienia i objawy ze strony układu oddechowego (np. zapalenie płuc Pneumocystis jirovecii). W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych (np. wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, krwotoczne zapalenie jelit, reakcje skórne typu zespół Stevensa-Johnsona) leczenie należy natychmiast przerwać.
bezmocz, chłoniak złośliwy, cukrzyca insulinozależna, embriotoksyczność, gruźlica, hepatotoksyczność, krwotoczne zapalenie jelit, kwas foliowy, leukoencefalopatia, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, metotreksat, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość megaloblastyczna, oligospermia, ostra białaczka limfatyczna, ostra encefalopatia, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie mózgu, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja jelit, Pneumocystis jirovecii, półpasiec, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wysięk płucny, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie tkanki płucnej, zapalenie torebki śledziony, zespół Lyella, zespół niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Okteva 10 mg
Oktreotyd, dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, wzdęcia), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy), endokrynologicznego (hipoglikemia, hiperglikemia, zaburzenia czynności tarczycy z obniżeniem TSH, całkowitej T4 i wolnej T4), a także dróg żółciowych (kamica żółciowa u 15-30% pacjentów, zapalenie pęcherzyka żółciowego, błotko żółciowe). Działania te są często związane z hamowaniem kurczliwości pęcherzyka żółciowego i zmniejszeniem wydzielania żółci. Występują również reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy zasadowej.
anafilaksja, analog somatostatyny, anoreksja, arytmia, błotko żółciowe, bradykardia, cholestaza, działanie niepożądane, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon tyreotropowy, kamica żółciowa, małopłytkowość, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niedrożność przewodu pokarmowego, objawy żołądkowo-jelitowe, oktreotyd, ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby, podwyższone aminotransferazy, reakcja alergiczna, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wydzielanie żółci, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie tolerancji glukozy, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibutact 40 mg/ml
Ibutact w postaci zawiesiny doustnej zawiera ibuprofen w stężeniu 40 mg/ml (5 ml zawiesiny zawiera 200 mg ibuprofenu). Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów, które różnią się częstością występowania i nasileniem, głównie przy krótkotrwałym stosowaniu w dawkach OTC. Bardzo rzadko obserwuje się nasilenie zakażeń, w tym martwicze zapalenie powięzi, oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja czy obrzęk naczynioruchowy. Zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza) również występują bardzo rzadko, z objawami prodromalnymi jak gorączka, ból gardła i krwawienia. Neurologiczne działania niepożądane obejmują bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy (rzadko) oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (bardzo rzadko), szczególnie u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano bardzo rzadko obrzęk i niewydolność serca, a stosowanie dużych dawek (do 2400 mg/dobę) może zwiększać ryzyko incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu.
agranulocytoza, anafilaksja, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, ciężkie skórne działanie niepożądane, hipernatremia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadreaktywność dróg oddechowych, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metafen Ibuprofen Caps 200 mg
Ibuprofen, jako NLPZ, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej dotyczą układu pokarmowego, ze zgagą, bólami brzucha, nudnościami, wymiotami, wzdęciami, biegunką i zaparciami występującymi z częstością ≥1/100 do <1/10 przy dawkach dobowych do 1200 mg. Niezbyt często obserwuje się wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie chorób zapalnych jelit oraz zapalenie błony śluzowej żołądka. Bardzo rzadkie, ale poważne powikłania obejmują wrzody żołądka, perforacje, krwawienia z przewodu pokarmowego, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza), ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk krtani, wstrząs anafilaktyczny), a także powikłania skórne typu SCAR (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Długotrwałe stosowanie dużych dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar, oraz nadciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, antybiotykoterapia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba reumatyczna, ciężkie skórne działania niepożądane, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwinfekcyjne, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk języka, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Ultramax Sprint 600 mg
Ibuprom Ultramax Sprint zawiera ibuprofen w dawce 600 mg i może wywoływać działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymiotów, biegunki, wzdęć, zaparć, bólu brzucha oraz ryzyka owrzodzeń, perforacji i krwawień, które szczególnie u osób starszych mogą prowadzić do zgonu. Ryzyko krwawień jest zależne od dawki i czasu terapii. Ponadto, stosowanie ibuprofenu wiąże się z ryzykiem obrzęków, nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz nieznacznie podwyższonym ryzykiem incydentów zatorowo-zakrzepowych przy dawkach do 2400 mg/dobę. W trakcie terapii należy monitorować morfologię krwi ze względu na możliwość wystąpienia niedokrwistości, leukopenii, małopłytkowości, pancytopenii i agranulocytozy.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Crohna, choroba mieszana tkanki łącznej, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rulid 50 mg
Roksytromycyna, substancja czynna leku Rulid 50 mg (tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej), może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania klinicznego. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne (eozynofilia, agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia), reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (omamy, stan splątania), neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku i węchu), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Ponadto, roksytromycyna może powodować zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, co jest szczególnie istotne u pacjentów z predyspozycjami. W zakresie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego obserwuje się nudności, wymioty, biegunkę, w tym krwawą, zapalenie trzustki oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego związane z nadkażeniem Clostridium difficile, co wymaga szybkiej diagnostyki i leczenia.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk, badanie EKG, Clostridium difficile, dezorientacja, eozynofilia, fosfataza zasadowa, makrolid, morfologia krwi, nadkażenie, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezje, parosmia, pokrzywka, przemijająca głuchota, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, utrata węchu, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie cholestatyczne, zapalenie trzustki, zawroty głowy błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teriflunomide +pharma 14 mg
Teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), wykazuje dobrze poznany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 2267 pacjentów, z medianą czasu obserwacji wynoszącą 672 dni. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (17,8%), biegunka (13,1%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (13%), nudności (8%) oraz łysienie (9,8%), które w większości przypadków miały przebieg łagodny lub umiarkowany i były przemijające. Zwiększenie aktywności AlAT było najczęściej łagodne (do 3-krotnej wartości górnej granicy normy) i ustępowało po przerwaniu leczenia. W badaniach kontrolowanych placebo zaobserwowano także istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego (skurczowe >140 mmHg u 19,9% pacjentów na dawce 14 mg vs. 15,5% placebo). Neuropatia obwodowa występowała częściej u leczonych teriflunomidem (1,9% vs. 0,4% placebo), a łysienie dotyczyło 13,9% pacjentów na dawce 14 mg, najczęściej w ciągu pierwszych 6 miesięcy terapii, z ustępowaniem u 87,1% chorych. Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów złośliwych, jednak po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie ciężkie reakcje skórne i zakażenia, w tym posocznicę.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, białe krwinki, ciężka reakcja skórna, ciężkie zakażenie, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dyslipidemia, gamma-glutamylotransferaza, grzybica stóp, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, martwicze zapalenie trzustki, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór złośliwy, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka wargowa, ostre zapalenie wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane rzutowe, wirusowe zapalenie żołądka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie trzustki, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 100 mg
Rolicyn (roksytromycyna) w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg może wywoływać liczne działania niepożądane, które dotyczą różnych układów narządów. Wśród najważniejszych obserwowanych reakcji znajdują się wtórne zakażenia bakteryjne i grzybicze (kandydozy) wynikające z dysbiozy mikroflory, eozynofilia, a także reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Zmiany skórne obejmują rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę, plamicę oraz rzadko ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Dodatkowo mogą wystąpić objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, omamy oraz zaburzenia smaku i węchu. Zaburzenia widzenia i słuchu, w tym przemijająca głuchota, niedosłuch, szumy uszne i zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, również zostały zgłoszone, choć z nieznaną lub rzadką częstością.
antybiotyk makrolidowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, dysbioza mikroflory, enzym wątrobowy, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, głuchota przejściowa, kandydoza, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szum uszny, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zawroty głowy błędnikowe, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Raphacholin Forte 250 mg
Lek Raphacholin Forte zawiera kwas dehydrocholowy w dawce 250 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, ostrymi i przewlekłymi schorzeniami wątroby (w tym ostrym i przewlekłym zapaleniem wątroby, marskością, stłuszczeniem wątroby), a także u osób z ostrymi stanami zapalnymi przewodu pokarmowego (np. ostre zapalenie żołądka, jelit, trzustki, choroba Leśniowskiego-Crohna w fazie zaostrzenia). Podanie leku w tych sytuacjach może nasilić zaburzenia funkcji wątroby i pogorszyć stan kliniczny pacjenta.
badanie obrazowe, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba miąższu wątroby, ERCP, kamica żółciowa, kwas dehydrocholowy, marskość wątroby, MRCP, nadwrażliwość na składniki leku, niedrożność dróg żółciowych, niedrożność mechaniczna, niedrożność porażenna, niedrożność przewodu pokarmowego, ostra niewydolność wątroby, ostre schorzenie wątroby, ostre zapalenie jelit, ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby, ostre zapalenie żołądka, ostry stan zapalny przewodu pokarmowego, przewlekłe schorzenie wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby, stłuszczenie wątroby, USG, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zastój żółci - Leksykon substancji czynnych
Iwermektyna – Działania niepożądane
Iwermektyna, dostępna w postaci tabletek (3 mg) oraz kremu (10 mg/g), jest stosowana w leczeniu chorób pasożytniczych oraz trądziku różowatego. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od formy leku, dawki i rodzaju zakażenia. Najczęstsze działania hematologiczne to przejściowa hipereozynofilia, leukopenia i niedokrwistość, szczególnie podczas terapii doustnej. Istotne jest monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz funkcji wątroby, gdyż iwermektyna może powodować ostre zapalenie wątroby, podwyższenie ALAT, fosfatazy zasadowej oraz hiperbilirubinemię. Do najpoważniejszych powikłań należą neurotoksyczne objawy, w tym encefalopatia u pacjentów z zakażeniem Loa loa, manifestująca się zaburzeniami świadomości, śpiączką oraz objawami neurologicznymi jak ból pleców, dezorientacja, nietrzymanie moczu i stolca. Rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
dysfagia, encefalopatia, enzymy wątrobowe, filarioza, hiperbilirubinemia, hipereozynofilia, jadłowstręt, kontaktowe zapalenie skóry, krwiomocz, leukopenia, limfadenopatia, neurotoksyczność, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, Onchocerca volvulus, ostre zapalenie wątroby, reakcja Mazottiego, świerzb, tachykardia, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trądzik różowaty, węgorczyca, Wuchereria bancrofti, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie Loa loa, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie naczyniówki, zapalenie naczyniówki i siatkówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Convival Chrono 300 mg
Convival Chrono, zawierający 300 mg sodu walproinianu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ostrym lub przewlekłym zapaleniem wątroby, w tym z wywiadem ciężkiego zapalenia wątroby, szczególnie polekowego. Przeciwwskazania obejmują także choroby metaboliczne, takie jak wszystkie typy porfirii oraz zaburzenia cyklu mocznikowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami mitochondrialnymi związanymi z mutacjami genu POLG, w tym dzieci poniżej 2 roku życia z podejrzeniem tych zaburzeń oraz osoby z zespołem Alpersa-Huttenlochera. Jednoczesne stosowanie meflochiny jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych. Każda tabletka zawiera 42 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
ataksja móżdżkowa, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie zapalenie wątroby, dieta niskosodowa, encefalopatia, hepatotoksyczność, hiponatremia, malaria, meflochina, miopatia, mutacje genu jądrowego, nadwrażliwość, neuropatia czuciowo-ruchowa, oftalmoplegia, opóźnienie rozwoju, ostre zapalenie wątroby, padaczka, padaczka lekooporna, polimeraza γ, porfiria, profilaktyka przeciwmalaryjna, przewlekłe zapalenie wątroby, regresja rozwojowa, teratogenność, walproinian sodu, zaburzenia cyklu mocznikowego, zaburzenia mitochondrialne, zespół Alpersa-Huttenlochera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuxal Forte Dla Dzieci 40 mg/ml
Ibuprofen w postaci zawiesiny doustnej Ibuxal Forte Dla Dzieci (40 mg/ml) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla NLPZ, obejmujący m.in. zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza) z objawami takimi jak gorączka, ból gardła i krwawienia, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i wykonania morfologii krwi. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć charakter od łagodnych (pokrzywka, świąd) do ciężkich uogólnionych (obrzęk twarzy, duszność, wstrząs anafilaktyczny), co wymaga pilnej interwencji. Często występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, od niestrawności i bólu brzucha po poważne powikłania, takie jak krwawienia, perforacje i wrzodziejące zapalenia, szczególnie u osób starszych i przy wysokich dawkach. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uszkodzenia wątroby, a bardzo rzadko do niewydolności wątroby i ostrego zapalenia.
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działania niepożądane, incydent zatorowo-zakrzepowy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, SCAR, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna neuropatia nerwu wzrokowego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, zapalenie okrężnicy, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 50 mg
Roksytromycyna, substancja czynna preparatu Rolicyn (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg i 150 mg w postaci tabletek powlekanych), może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Do najpoważniejszych należą reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Wśród działań skórnych obserwuje się rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę oraz rzadką, ale ciężką ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Ze strony przewodu pokarmowego mogą wystąpić nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu oraz biegunka, czasem krwawa. Roksytromycyna może także indukować zaburzenia wątrobowe, w tym cholestatyczne zapalenie wątroby i rzadko ostre zapalenie wątroby z żółtaczką, a także podwyższenie enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfataza alkaliczna).
AlAT, antybiotyk makrolidowy, AspAT, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, enzym wątrobowy, eozynofil, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, kandydoza, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezja, plamica, pokrzywka, przemijająca głuchota, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni gładkich oskrzeli, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tkanka podskórna, zaburzenie smaku, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie trzustki, zastój żółci, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Metyldopa – Przeciwwskazania stosowania
Metyldopa, substancja czynna preparatu Dopegyt 250 mg, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w terapii nadciśnienia tętniczego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na metyldopę lub składniki preparatu. Lek jest także przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wątroby, w tym ostrym zapaleniem i marskością, ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia hepatocytów. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią choroby wątroby indukowanej metyldopą, gdzie ponowne podanie leku może prowadzić do cięższego uszkodzenia wątroby. Ponadto, stosowanie metyldopy jest przeciwwskazane u pacjentów z guzem chromochłonnym (pheochromocytoma) z uwagi na ryzyko paradoksalnego wzrostu ciśnienia tętniczego.
choroba wątroby, depresja, Dopegyt, epizod depresyjny, farmakoterapia nadciśnienia, guz chromochłonny, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kardiologia, lek hipotensyjny, marskość wątroby, metyldopa, nadciśnienie oporne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, ostre zapalenie wątroby, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, uszkodzenie hepatocytów, wydzielanie katecholamin - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Działania niepożądane
Perazyna, klasyczny neuroleptyk z grupy pochodnych fenotiazyny, dostępna jest w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Terapia tym lekiem wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia układu nerwowego, w tym pozapiramidowe objawy takie jak dyskinezy (około 1% pacjentów), zespół parkinsonowski pojawiający się między 5 a 30 dniem leczenia, oraz bardzo rzadko występująca akatyzja i złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN). ZZN charakteryzuje się wysoką gorączką do 40°C, sztywnością mięśniową oraz podwyższonym stężeniem mioglobiny i kinazy kreatynowej. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje mlekotok (bardzo często, u około 10% kobiet), ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego u około 15% pacjentów, oraz bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych u około 43% leczonych. Występują także zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu, niepokój, koszmary nocne i depresja polekowa, a także zmiany w zapisie EKG proporcjonalne do dawki leku.
agranulocytoza, akatyzja, cholestaza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja polekowa, dysfagia, dyskineza, enzym wątrobowy, eozynofilia, ginekomastia, leukopenia, mlekotok, napad drgawkowy, niedokrwistość aplastyczna, objawy pozapiramidowe, ostra dystonia, ostre zapalenie wątroby, parkinsonizm, parkinsonizm polekowy, perazyna, pochodna fenotiazyny, późna dyskineza, reakcja fototoksyczna, spadek ciśnienia ortostatyczny, szczękościsk, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, zaburzenie rytmu serca, zapaść naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół parkinsonowski, zgorzelinowe zapalenie jelit, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Reasec 2,5 mg + 25 mcg
Reasec, zawierający difenoksylatu chlorowodorek 2,5 mg oraz atropiny siarczan 0,025 mg, jest wskazany wyłącznie do objawowego leczenia biegunek. Terapia przyczynowa powinna być preferowana, gdy to możliwe. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, a także u dzieci poniżej 4 lat, ze względu na wąski margines terapeutyczno-toksyczny, szczególnie u dzieci poniżej 2 roku życia. Reasec nie powinien być stosowany w biegunce wywołanej przez enterotoksynogenne bakterie (np. toksykogenne szczepy Escherichia coli, Salmonella, Shigella), ostrej czerwonce, ostrym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, rzekomobłoniastym zapaleniu jelit oraz w stanach podniedrożnościowych, niedrożności przepuszczającej, wzdęciu brzucha, megacolon i zwężeniu odźwiernika.
antybiotyki o szerokim spektrum, astma oskrzelowa, atropiny siarczan, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, difenoksylatu chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, Escherichia coli, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, leczenie przyczynowe, lek przeciwcholinergiczny, marskość wątroby, megacolon, miastenia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność przepuszczająca, nietolerancja cukrów, okrężnica olbrzymia, ostra czerwonka, ostre zapalenie wątroby, przerost prostaty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, stan podniedrożnościowy, tachykardia, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcie brzucha, zatrzymanie moczu, żółtaczka mechaniczna, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Terbisil 250 mg
Lek Terbisil w postaci tabletek 250 mg zawiera 250 mg terbinafiny chlorowodorku i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na terbinafinę lub substancje pomocnicze, która może manifestować się od łagodnych reakcji alergicznych (świąd, wysypka) po ciężkie stany, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy wstrząs anafilaktyczny. Drugim kluczowym przeciwwskazaniem jest przewlekła lub czynna choroba wątroby, w tym przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C, alkoholowa choroba wątroby, zaawansowana niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD), autoimmunologiczne zapalenie wątroby, marskość oraz ostre zapalenie wątroby. Ze względu na metabolizm terbinafiny w wątrobie, u pacjentów z dysfunkcją tego narządu istnieje ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych, co wymaga wcześniejszej oceny funkcji wątroby przed rozpoczęciem terapii.
alkoholowa choroba wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, chlorowodorek terbinafiny, choroba wątroby, działanie niepożądane, marskość wątroby, nadwrażliwość na terbinafinę, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie, ostre zapalenie wątroby, reakcja alergiczna, substancja czynna, świąd, terapia przeciwgrzybicza, upośledzenie funkcji wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Liv 52 –
Liv.52 to preparat ziołowo-mineralny, zawierający m.in. Capparis spinosae cortex (65 mg), Cichorii intybus semen (65 mg), Solani nigri herba (32 mg), Terminaliae arjunae cortex (32 mg), Cassiae occidentalis semen (16 mg), Achilleae millefolii semen (16 mg), Tamarix gallicae herba (16 mg) oraz Mandur Bhasma z 3 mg żelaza. Preparat jest wskazany jako terapia wspomagająca w odwracalnych uszkodzeniach wątroby, w tym w hepatopatiach polekowych, toksycznych uszkodzeniach wątroby, fazie rekonwalescencji po ostrym zapaleniu wątroby oraz po zabiegach chirurgicznych w obrębie wątroby i dróg żółciowych. Liv.52 stosuje się także wspomagająco w przewlekłych procesach zapalnych wątroby, gdy funkcja hepatocytów ulega poprawie.
cykoria podróżnik, drogi żółciowe, kapar ciernisty, kasja zachodnia, krwawnik pospolity, lek hepatotoksyczny, odwracalne uszkodzenie wątroby, ostre zapalenie wątroby, psianki czarne, regeneracja hepatocytów, regeneracja wątroby, stan rekonwalescencji, tamaryszek francuski, terapia hepatoprotekcyjna, terapia uzupełniająca, Terminalia arjuna, toksyczne uszkodzenie wątroby, uszkodzenie miąższu wątrobowego, zaburzenie funkcji hepatocytów - Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka – Objawy
Żółtaczka to kliniczny objaw hiperbilirubinemii, manifestujący się żółtym zabarwieniem skóry, błon śluzowych i białkówek oczu, pojawiającym się przy stężeniu bilirubiny całkowitej powyżej 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l), a często widocznym dopiero przy poziomach 7-8 mg/dl. U noworodków żółtaczka fizjologiczna rozwija się między 2. a 4. dniem życia, z progresją głowowo-ogonową, osiągając szczyt około 4-5 dnia i ustępując w ciągu 1-2 tygodni. Patologiczne cechy obejmują pojawienie się żółtaczki w pierwszych 24 godzinach życia, szybki wzrost bilirubiny (>8,5 μmol/L/h) lub poziomy całkowite powyżej 331,5 μmol/L (19,5 mg/dL). U dorosłych przebieg żółtaczki zależy od etiologii – ostra żółtaczka może wynikać z wirusowego zapalenia wątroby, alkoholowego zapalenia wątroby lub niedrożności dróg żółciowych, natomiast przewlekła wiąże się z nowotworami, marskością czy przewlekłym zapaleniem dróg żółciowych. Towarzyszące objawy to m.in. ciemny mocz, jasny kał, świąd skóry, ból w prawym górnym kwadrancie, gorączka oraz objawy ogólnoustrojowe jak zmęczenie i utrata masy ciała.
alkoholowe zapalenie wątroby, bilirubina we krwi, ciemny mocz, encefalopatia, encefalopatia bilirubinowa, encefalopatia wątrobowa, fizjologiczna żółtaczka noworodkowa, hemoliza, hiperbilirubinemia, kamień żółciowy, kernicterus, koagulopatia, marskość wątroby, nadciśnienie wrotne, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby, przezskórny pomiar bilirubiny, rak trzustki, rozpad czerwonych krwinek, stwardniające zapalenie dróg żółciowych, świąd, świąd skóry, zapalenie dróg żółciowych, żółtaczka obturacyjna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Methofill 2,5 mg
Metotreksat wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i częstość występowania zależą od dawki, drogi podania oraz czasu terapii. W leczeniu przeciwnowotworowym najistotniejszymi toksycznościami ograniczającymi dawkowanie są zahamowanie czynności szpiku kostnego (manifestujące się pancytopenią, agranulocytozą) oraz zapalenie błon śluzowych, pojawiające się zwykle 3-7 dni po podaniu leku, z leukopenią i trombocytopenią rozwijającymi się w kolejnych dniach. Objawy te ustępują zazwyczaj w ciągu 14-28 dni u pacjentów z prawidłową eliminacją leku. Do najcięższych działań niepożądanych należą także toksyczność płucna (w tym śródmiąższowe zapalenie płuc o potencjalnie śmiertelnym przebiegu), hepatotoksyczność (ostre zapalenie i niewydolność wątroby), nefrotoksyczność, neurotoksyczność (encefalopatia, leukoencefalopatia, drgawki), zdarzenia zakrzepowo-zatorowe oraz ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i zespół Stevensa-Johnsona.
alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azotemia, bilirubina, encefalopatia, fosfataza alkaliczna, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, hiperpigmentacja skóry, hipogammaglobulinemia, leukopenia, marskość wątroby, martwica kości szczęki, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osteoporoza, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie płuc, stłuszczenie wątroby, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia hematopoezy, zaburzenie funkcji nerek, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica tętnicza, zapalenie błony śluzowej, zapalenie płuc, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc