nadwrażliwość
Nadwrażliwość jest terminem medycznym opisującym nieprawidłową lub wzmożoną reakcję układu immunologicznego na bodźce, które u większości osób nie wywołują żadnej odpowiedzi. Jest to podstawa wielu chorób alergicznych i autoimmunologicznych.
Według klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy nadwrażliwości: typ I (natychmiastowa, zależna od IgE), typ II (cytotoksyczna), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniona, komórkowa). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i manifestacją kliniczną.
Nadwrażliwość typu I obejmuje klasyczne reakcje alergiczne jak katar sienny, astma czy anafilaksja. Typ II odpowiada za reakcje cytotoksyczne występujące np. w niedokrwistościach autoimmunohemolitycznych. Typ III związany jest z chorobami kompleksów immunologicznych jak zapalenie naczyń czy niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, a typ IV odpowiada za kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje na gruźlicę.
Diagnostyka nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE, testy prowokacyjne oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje układu immunologicznego. Leczenie zależy od typu nadwrażliwości i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne) oraz w niektórych przypadkach immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symgliptin 50 mg
Symgliptin, zawierający sytagliptynę jako substancję czynną, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sytagliptynę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nadwrażliwość ta może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do terapii inhibitorem DPP-4. Lek dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie różowych tabletek powlekanych, różniących się wielkością i oznaczeniami. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4 lub inne leki przeciwcukrzycowe.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek jednowodny, działanie niepożądane, inhibitor DPP-4, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, Symgliptin, sytagliptyna, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diflucan 2 mg/ml
Diflucan (flukonazol) w postaci roztworu do infuzji (2 mg/ml) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol, inne azole lub substancje pomocnicze. Produkt zawiera 9 mg/ml chlorku sodu (0,154 mmol sodu), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania dotyczące jednoczesnego stosowania flukonazolu z lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, które wydłużają odstęp QT, takimi jak terfenadyna (zwłaszcza przy dawkach ≥400 mg/dobę), cyzapryd, astemizol, pimozyd, chinidyna oraz erytromycyna. Interakcje te mogą prowadzić do groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, co stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, dieta niskosodowa, erytromycyna, flukonazol, izoenzym CYP3A4, leczenie przeciwgrzybicze, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie, nadwrażliwość, niewydolność serca, pimozyd, roztwór do infuzji, substancja czynna, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, związek azolowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diaflix 5 mg
Lek Diaflix, zawierający dapagliflozynę w dawkach 5 mg lub 10 mg, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Przed przepisaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji alergicznych na inhibitory SGLT-2. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, świąd czy duszność, co wymaga natychmiastowego zaprzestania terapii i rozważenia alternatywnych leków przeciwcukrzycowych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, dapagliflozyna, Diaflix, duszność, inhibitor SGLT-2, lek przeciwcukrzycowy, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, opcja terapeutyczna, pokrzywka, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, tabletka powlekana, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pranosin forte 100 mg/ml
Pranosin forte w formie syropu o stężeniu 100 mg/ml zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania leku są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (m.in. metylu parahydroksybenzoesan E 218 – 1,60 mg/ml, propylu parahydroksybenzoesan E 216 – 0,18 mg/ml, aromat malinowy z etanolem 0,012 mg/ml) oraz aktualny napad dny moczanowej i hiperurykemia. Mechanizm działania inozyny pranobeksu może nasilać objawy dny moczanowej, co uzasadnia konieczność odroczenia terapii w tych stanach. Ponadto, syrop zawiera sacharozę w ilości 660,40 mg/ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, ból stawów, cukrzyca, dieta niskocukrowa, dna moczanowa, działanie niepożądane, hiperglikemia, hiperurykemia, inozyna pranobeks, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, objawy bólowe i zapalne, paraben, pogorszenie stanu klinicznego, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotinum APTEO MED 10 mg
Biotinum APTEO MED w dawce 10 mg zawiera biotynę jako substancję czynną i charakteryzuje się bardzo rzadkim występowaniem działań niepożądanych (≤1/10 000). Zidentyfikowane działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, głównie pokrzywkę manifestującą się bąblami, świądem i innymi objawami nadwrażliwości, oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort, nudności, bóle brzucha, biegunka lub zaparcia. Ze względu na bardzo rzadkie występowanie działań niepożądanych, stosunek korzyści do ryzyka jest korzystny przy uzasadnionych wskazaniach klinicznych. Preparat zawiera również 44,8 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, biotyna, ból brzucha, dyskomfort przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudność, pokrzywka, reakcja alergiczna, świąd, wskazanie kliniczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Inuprin Forte 1000 mg
Lek Inuprin Forte (1000 mg) zawiera inozynę pranobeks, będącą kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania tego preparatu są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze oraz aktywny napad dny moczanowej lub hiperurykemia. Inozyna pranobeks, jako pochodna puryn, może podnosić stężenie kwasu moczowego w surowicy i moczu, co może nasilać objawy dny u predysponowanych pacjentów. W związku z tym lek jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższonym stężeniem kwasu moczowego lub aktywną dną.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, allopurynol, dna moczanowa, febuksostat, funkcja nerek, hiperurykemia, inozyna pranobeks, interakcja lekowa, lek moczopędny, lek tiazydowy, lek urykostatyczny, nadwrażliwość, pochodna puryny, reakcja alergiczna, stężenie kwasu moczowego, zaburzenia gospodarki purynowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Reumogel –
Produkt leczniczy REUMOGEL, żel zawierający wodny wyciąg borowinowy, nie był dotychczas przedmiotem badań dotyczących interakcji z innymi lekami czy substancjami. Ze względu na miejscową aplikację i minimalne wchłanianie systemowe, nie przewiduje się istotnych klinicznie interakcji z lekami podawanymi ogólnoustrojowo ani z alkoholem spożywanym doustnie. Jednakże, równoczesne stosowanie innych preparatów miejscowych na tej samej powierzchni skóry może teoretycznie wpływać na farmakokinetykę i farmakodynamikę REUMOGEL lub innych preparatów, zwłaszcza w kontekście zmiany właściwości okluzyjnych skóry lub interakcji fizykochemicznych. Żel zawiera etylu parahydroksybenzoesan jako konserwant, który może wywoływać reakcje nadwrażliwości u osób uczulonych na tę substancję.
aplikacja miejscowa, interakcja fizykochemiczna, interakcja miejscowa, konserwant, nadwrażliwość, okład okluzyjny, okluzja skóry, parahydroksybenzoesan etylu, preparat dermatologiczny, produkt leczniczy, przenikanie przez skórę, reakcja miejscowa, wchłanianie przez skórę, wchłanianie systemowe, właściwość farmakologiczna, wyciąg borowinowy, żel do stosowania miejscowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Torendo Q-Tab 1 mg 1 mg
Torendo Q-Tab, zawierający rysperydon w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (dostępnych w dawkach 1 mg i 2 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym aspartam (0,80 mg w tabletce 1 mg oraz 1,60 mg w tabletce 2 mg). Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia. Specyficzna forma farmaceutyczna leku nie generuje dodatkowych przeciwwskazań, jednak powinna być uwzględniona przy ocenie możliwości stosowania u poszczególnych pacjentów.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gaviscon Duo (500 mg + 213 mg + 325 mg)/10 ml
Preparat Gaviscon Duo w postaci zawiesiny doustnej zawiera w 10 ml dawce alginian sodu (500 mg), wodorowęglan sodu (213 mg) oraz węglan wapnia (325 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, w tym metylu parahydroksybenzoesan (E218, 40 mg/10 ml) i propylu parahydroksybenzoesan (E216, 6 mg/10 ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, także opóźnione. Preparat zawiera również sód w ilości 127,25 mg/10 ml, co wymaga ostrożności u pacjentów z koniecznością ograniczenia podaży sodu, zwłaszcza u osób z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, obrzękami czy niewydolnością nerek.
alginian sodu, dieta niskosodowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nadwrażliwość na parahydroksybenzoesany, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – NiQuitin MINI 2 mg
Produkt leczniczy NiQuitin MINI w postaci tabletek do ssania zawiera 2 mg nikotyny i jest stosowany w Nikotynowej Terapii Zastępczej (NTZ). Działania niepożądane są związane z farmakologicznym działaniem nikotyny i zależą od dawki. Przy zalecanych dawkach nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych, jednak nadmierne spożycie może powodować nudności, omdlenia i bóle głowy, zwłaszcza u osób nieprzyzwyczajonych do nikotyny. Objawy takie jak depresja, drażliwość, niepokój, wzmożony apetyt czy bezsenność mogą wynikać z zespołu odstawienia nikotyny. U młodzieży (12-17 lat) brak specyficznych danych, ale profil farmakokinetyczny jest podobny do dorosłych, co sugeruje podobny profil działań niepożądanych.
astenia, bezsenność, biegunka, ból gardła i krtani, czkawka, depresja, drażliwość, drgawka, duszność, dysfagia, kołatanie serca, nadwrażliwość, niepokój, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja okolicy ust, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość jamy ustnej, tachykardia, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie gardła, zaparcie, zespół odstawienia nikotyny, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Atrakurium – Przeciwwskazania stosowania
Atrakurium, zawarte w preparacie Tracrium (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji), jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe stosowanym w anestezjologii. Przed zastosowaniem atrakurium konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, w szczególności nadwrażliwości na sam atrakurium, jego izomer cisatrakurium oraz na kwas benzenosulfonowy, który może być obecny w składzie leku. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne. Ponadto, nadwrażliwość na inne substancje pomocnicze zawarte w preparacie również stanowi przeciwwskazanie do jego stosowania.
anestezjolog, anestezjologia, atrakurium, charakterystyka produktu leczniczego, cisatrakurium, izomer atrakurium, kwas benzenosulfonowy, nadwrażliwość, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, roztwór do wstrzykiwań, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, substancja pomocnicza, Tracrium, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Klacid 500 mg
Klacid 500 mg (klarytromycyna) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na makrolidy lub składniki leku, a także u osób z wydłużonym odstępem QT (wrodzonym lub nabytym), komorowymi zaburzeniami rytmu serca, w tym torsade de pointes, oraz zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza hipokaliemią i hipomagnezemią. Nie należy stosować leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z niewydolnością nerek ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych stężeń. Klarytromycyna wykazuje liczne interakcje lekowe, które mogą prowadzić do groźnych arytmii, zwłaszcza w połączeniu z lekami takimi jak astemizol, cyzapryd, domperidon, pimozyd, terfenadyna, a także alkaloidami sporyszu, inhibitorami reduktazy HMG-CoA (np. lowastatyna, symwastatyna), doustnym midazolamem, lomitapidem, kolchicyną, tikagrelorem, iwabradyną i ranolazyną.
alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, bradykardia, depresja oddechowa, hipercholesterolemia rodzinna, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kardiomiopatia, klarytromycyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, migotanie komór, miopatia, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, proszek do sporządzania koncentratu, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, stan anafilaktyczny, statyna, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zatrucie sporyszem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prolastin 1000 mg
Prolastin, będący inhibitorem alfa-1-proteinazy pozyskiwanym z ludzkiego osocza (1000 mg w fiolce), może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas terapii. Do najczęstszych należą reakcje związane z podawaniem białek, takie jak gorączka, objawy grypopodobne, duszność, pokrzywka i nudności. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje immunologiczne, w tym pokrzywkę, duszność oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród rzadkich i bardzo rzadkich działań wymienia się m.in. tachykardię, niedociśnienie i nadciśnienie tętnicze, zawroty głowy, wysypkę, bóle stawowe i pleców oraz objawy grypopodobne.
ból pleców, ból stawowy, ból w klatce piersiowej, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik zakaźny, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, duszność, inhibitor alfa-1 proteinazy, konwencja MedDRA, ludzkie osocze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy grypopodobne, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nervosol TABS 100 mg + 32 mg
Przedawkowanie leku Nervosol TABS, zawierającego 100 mg wyciągu z korzenia kozłka (Valeriana officinalis) oraz 32 mg wyciągu z szyszek chmielu (Humulus lupulus) na tabletkę, może prowadzić do wystąpienia objawów o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Dane kliniczne wskazują, że dawka około 20 g korzenia kozłka wywołuje zespół objawów takich jak zmęczenie, skurczowe bóle brzucha, uczucie ucisku w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie rąk oraz rozszerzenie źrenic (mydriasis). Objawy te dotyczą różnych układów i narządów, a ich przebieg jest zazwyczaj samoograniczający się, ustępując w ciągu 24 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki.
czerwień Allura AC, drżenie rąk, glukoza ciekła suszona rozpyłowo, Humulus lupulus, korzeń kozłka, lecytyna sojowa, leczenie podtrzymujące, mydriasis, nadwrażliwość, rozszerzenie źrenic, skurczowy ból brzucha, ucisk w klatce piersiowej, Valeriana officinalis, wyciąg z korzenia kozłka, wyciąg z szyszek chmielu, zawroty głowy, zespół objawów - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Deprexolet 30 mg
Lek Deprexolet zawiera mianserynę chlorowodorek w dawkach 10 mg lub 30 mg w formie tabletek powlekanych i posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na mianserynę lub substancje pomocnicze, a także u osób przyjmujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (MAO) – konieczne jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego okresu karencji po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem leczenia mianseryną. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów w stanie pobudzenia maniakalnego oraz u osób z ciężkim uszkodzeniem wątroby, ze względu na ryzyko nasilenia objawów maniakalnych oraz kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. W przypadku umiarkowanych zaburzeń funkcji wątroby zaleca się ostrożność i ewentualne stosowanie zredukowanych dawek pod kontrolą parametrów wątrobowych.
agranulocytoza, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie uszkodzenie wątroby, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, dysfagia, epizod manii, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, lek normotymiczny, mianseryna chlorowodorek, morfologia krwi, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, objaw maniakalny, parametr wątrobowy, pobudzenie maniakalne, reakcja nadwrażliwości, tabletka powlekana, terapia przeciwdepresyjna, umiarkowane zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Gadodiamid – Działania niepożądane
Gadodiamid (GdDTPA-BMA) jest niejonowym, paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, dostępnym w postaci roztworu do wstrzykiwań Omniscan o stężeniu 0,5 mmol/ml, osmolalności 780 mOsmol/kg (37°C) oraz lepkości 2,8 mPa.s (20°C) i 1,9 mPa.s (37°C). W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u około 6% pacjentów, najczęściej obejmując reakcje nadwrażliwości, nudności i wymioty. Szczególnie istotnym powikłaniem jest nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF) o nieznanej częstości, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których może również dojść do ostrej niewydolności nerek i wzrostu stężenia kreatyniny (częstość rzadka, ≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i mogą zagrażać życiu, wymagając natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból głowy, ból stawu, drgawki, drżenie, duszność, gadodiamid, intubacja, kaszel, kichanie, lek przeciwdrgawkowy, lek rozszerzający oskrzela, nadwrażliwość, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osmolalność, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność oddechowa, paramagnetyczny środek kontrastowy, parestezja, podrażnienie gardła, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, senność, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, stężenie kreatyniny, świąd, tachykardia, wentylacja mechaniczna, włóknienie tkanek, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie świadomości, zaburzenie węchu, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin TZF 25 mg
Lek Sitagliptin TZF, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w postaci tabletek powlekanych, posiada jedno ściśle określone przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną (sytagliptynę, w formie chlorowodorku jednowodnego) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć reakcje nadwrażliwości, które mogą manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi. Charakterystyczne cechy tabletek (m.in. różne kolory i rozmiary: 6,3 mm dla 25 mg, 8,0 mm dla 50 mg oraz 10,0 mm dla 100 mg) ułatwiają identyfikację preparatu i mają znaczenie przy ocenie ryzyka alergii.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Biofazolin 1 g
Preparat BIOFAZOLIN, zawierający cefalozynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny lub inne antybiotyki z tej grupy, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych zagrażających życiu. Konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza u osób z historią nadwrażliwości na cefalosporyny oraz penicyliny, ze względu na możliwość reakcji krzyżowych między beta-laktamami. W przypadku ciężkich reakcji na penicyliny, stosowanie cefalozyny powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnie koniecznych i odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim.
antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, cefalozyna, ciężka reakcja nadwrażliwości, dieta niskosodowa, iniekcja, nadwrażliwość, nadwrażliwość na cefalosporyny, nadwrażliwość na penicyliny, niewydolność nerek, podanie pozajelitowe, proszek do sporządzania roztworu, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, sód, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Epistatus 10 mg
Epistatus, roztwór do stosowania w jamie ustnej zawierający midazolamu maleinian, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na midazolam, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, takie jak etanol i maltitol ciekły. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest miastenia gravis ze względu na ryzyko nasilenia objawów i niewydolności oddechowej. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową oraz zespołem bezdechu sennego, gdyż midazolam może pogłębiać depresję ośrodkowego układu nerwowego, prowadząc do hipokapnii i hipoksemii. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby istnieje ryzyko kumulacji leku, wydłużenia działania oraz encefalopatii wątrobowej, co zwiększa ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym przedłużonej sedacji i depresji oddechowej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trelema 50 mg
Lakozamid w postaci tabletek powlekanych Trelema dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lakozamid lub substancje pomocnicze oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodnictwa sercowego. Objawy nadwrażliwości obejmują wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu oraz zawroty głowy, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. U pacjentów z blokiem I stopnia, chorobą węzła zatokowego bez stymulatora, ciężką niewydolnością serca (NYHA III-IV) oraz po zawale mięśnia sercowego lub z niestabilną dławicą piersiową zaleca się szczegółowe monitorowanie EKG podczas terapii. Szczególną ostrożność należy zachować także u pacjentów z historią zaburzeń psychicznych, w tym myśli samobójczych, ze względu na potencjalne nasilenie objawów depresji i zmian nastroju.
badanie EKG, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bloker kanału wapniowego, bradykardia, choroba węzła zatokowego, depresja, diltiazem, farmakokinetyka leku, flekainid, hemodializa, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek antyarytmiczny, myśli samobójcze, nadwrażliwość, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odstęp PR, powikłanie kardiologiczne, pregabalina, propafenon, propranolol, przewodnictwo elektryczne serca, reakcja anafilaktyczna, terapia przeciwpadaczkowa, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levocetirizine Genoptim 5 mg
Levocetirizine Genoptim, dostępny w dawce 5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji o potwierdzonej skuteczności terapeutycznej. W badaniach klinicznych u dorosłych (12-71 lat) działania niepożądane występowały u 15,1% pacjentów przyjmujących lek, w porównaniu do 11,3% w grupie placebo, z przewagą objawów o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (91,6%). Najczęstsze działania niepożądane (≥1%) to senność (5,2% vs 1,4% placebo), ból głowy (2,6% vs 3,2%), suchość w jamie ustnej (2,6% vs 1,6%) oraz zmęczenie (2,5% vs 1,2%). Działania sedatywne (senność, zmęczenie, osłabienie) występowały istotnie częściej (8,1%) niż w grupie placebo (3,1%). U dzieci dawki 1,25 mg i 5 mg również wykazywały działania niepożądane, takie jak biegunka (1,9%), senność (1,9-2,9%) oraz zaburzenia snu (1,3%).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, depresja, drgawki, duszność, działanie niepożądane, działanie sedatywne, halucynacja, kołatanie serca, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna dichlorowodorek, myśl samobójcza, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie, parestezja, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wykwit polekowy, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka ADACEL (Tdap) jest wskazana do stosowania jako dawka przypominająca u pacjentów powyżej 4 roku życia, którzy ukończyli podstawowy cykl szczepień przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi. Preparat zawiera toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2 Lf) i tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz antygeny bezkomórkowe krztuśca: toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutyninę włókienkową (5 µg), pertaktynę (3 µg) i fimbrie typu 2 i 3 (5 µg), adsorbowane na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al). Szczepionka jest dostępna w postaci mętnej, białej zawiesiny w ampułko-strzykawce o objętości 0,5 ml. W procesie produkcji mogą występować śladowe ilości formaldehydu i glutaraldehydu, co należy uwzględnić przy ocenie ryzyka nadwrażliwości u pacjentów.
ampułko-strzykawka, bierna ochrona przed krztuścem, dawka przypominająca, fimbrie typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, program szczepień, sytuacja epidemiologiczna, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, tężec, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid krztuścowy, transfer przeciwciał matczynych, zawiesina do wstrzykiwań, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon substancji czynnych
Kwas ursodeoksycholowy – Przeciwwskazania stosowania
Kwas ursodeoksycholowy (UDCA) jest szeroko stosowany w leczeniu chorób dróg żółciowych i wątroby, jednak jego podanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na UDCA lub substancje pomocnicze (np. laktozę jednowodną, azorubin w Ursopolu, kwas benzoesowy i składniki aromatu cytrynowego w Ursofalku), ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, niedrożność przewodu żółciowego wspólnego lub pęcherzykowego, częste epizody kolki żółciowej, obecność zwapniałych kamieni żółciowych (nieprzepuszczalnych dla promieni rentgenowskich), osłabioną kurczliwość pęcherzyka żółciowego oraz u dzieci po nieudanej portoenterostomii lub bez poprawy przepływu żółci w atrezji dróg żółciowych. Ponadto, niewidoczny pęcherzyk żółciowy na zdjęciu rentgenowskim uniemożliwia monitorowanie terapii, co stanowi dodatkowe ograniczenie stosowania UDCA. Dawkowanie u dzieci powinno być dostosowane do masy ciała, zgodnie z tabelą dla preparatu Ursoxyn.
atrezja dróg żółciowych, badanie radiologiczne, cholecystektomia, choroba Leśniowskiego-Crohna, drogi żółciowe, gastroenterolog, hepatolog, kamienie cholesterolowe, kamienie żółciowe, kolka żółciowa, kurczliwość pęcherzyka żółciowego, kwas ursodeoksycholowy, kwasy żółciowe, laktoza jednowodna, marskość wątroby, nadwrażliwość, niedrożność dróg żółciowych, portoenterostomia, przewód pęcherzykowy, przewód żółciowy wspólny, reakcja anafilaktyczna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoBetina 16 mg
Lek ApoBetina zawiera betahistynę dichlorowodorek w dawkach 8 mg lub 16 mg i może powodować działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i zaburzenia trawienia (często, ≥1/100 do <1/10), oraz ze strony układu nerwowego – bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, której częstość występowania jest nieznana. Inne rzadkie lub nieznane częstościowo działania obejmują podrażnienie żołądka i jelit, wymioty, bóle brzucha, wzdęcia, a także reakcje skórne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd.
anafilaksja, badanie kliniczne kontrolowane placebo, betahistyny dichlorowodorek, ból brzucha, ból głowy, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działanie niepożądane, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lamivudine + Zidovudine Accord 150 mg + 300 mg
Produkt leczniczy Lamivudine + Zidovudine Accord (150 mg + 300 mg) jest skojarzoną terapią przeciwretrowirusową zawierającą lamiwudynę i zydowudynę, stosowaną w leczeniu zakażenia HIV. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze preparatu. Ze względu na mielosupresyjne działanie zydowudyny, nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, w szczególności przy neutropenii (granulocyty obojętnochłonne < 0,75 x 10⁹/L) oraz niedokrwistości (hemoglobina < 7,5 g/dL, tj. 4,65 mmol/L). Stosowanie leku w tych warunkach może prowadzić do pogłębienia zaburzeń hematologicznych i poważnych powikłań.
działanie mielosupresyjne, granulocyt obojętnochłonny, lamiwudyna i zydowudyna, leczenie antyretrowirusowe, morfologia krwi, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, parametr hematologiczny, reakcja nadwrażliwości, reakcja systemowa, stężenie hemoglobiny, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia przeciwretrowirusowa, wirus HIV, zaburzenie hematologiczne, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Ozenoksacyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ozenoksacyna, stosowana miejscowo w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g (preparat Dubine), jest wskazana do leczenia zakażeń skóry, jednak jej zastosowanie jest ograniczone w przypadku liszajca zakaźnego pęcherzowego oraz zmian o powierzchni przekraczającej 100 cm² u dorosłych i młodzieży, a także powyżej 2% powierzchni ciała u dzieci poniżej 12. roku życia. Skuteczność i bezpieczeństwo u pacjentów z wcześniej istniejącymi chorobami skóry nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Podczas terapii należy monitorować występowanie reakcji nadwrażliwości i miejscowych podrażnień, a w przypadku ich wystąpienia zaleca się natychmiastowe przerwanie leczenia, dokładne zmycie kremu i wdrożenie alternatywnej terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z trądzikiem różowatym lub łojotokowym zapaleniem skóry, ze względu na ryzyko pogorszenia tych schorzeń.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Euvax B
Szczepionka EUVAX B zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego HBsAg w dawce 0,5 ml i jest przeznaczona do podania domięśniowego, odpowiednio w przednio-boczną część uda u niemowląt i małych dzieci lub w mięsień naramienny u starszych dzieci. Podanie w mięsień pośladkowy, śródskórne lub dożylne jest przeciwwskazane ze względu na obniżoną immunogenność lub ryzyko powikłań. Szczepienie należy odroczyć u pacjentów z ostrymi chorobami gorączkowymi. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków urodzonych ≤ 28. tygodniu ciąży, ze względu na ryzyko bezdechu i konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48-72 godziny po szczepieniu. EUVAX B nie chroni przed innymi wirusami zapalenia wątroby (HAV, HCV, HEV) ani innymi patogenami wywołującymi choroby wątroby.
antygen HBs, bezdech, gorączka, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, okres inkubacji, przewlekłe zakażenie, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stwardnienie rozsiane, tiomersal, układ immunologiczny, układ oddechowy, wcześniak, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wirusowe zapalenie wątroby typu E, związki rtęci - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xancodal 40 mg
Oksykodon, będący głównym składnikiem aktywnym leku Xancodal w dawce 40 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejszym jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do bardzo często występujących należą nudności, zaparcia, senność, uspokojenie, zawroty głowy, ból głowy oraz świąd. Często obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (lęk, splątanie, depresja), układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej) oraz reakcje skórne (wysypka, nadmierne pocenie się). Niezbyt często pojawiają się reakcje nadwrażliwości, drgawki, zaburzenia widzenia i słuchu, tachykardia, kołatanie serca, a także zaburzenia psychiczne, w tym uzależnienie od leku.
bezsenność, ból brzucha, brak miesiączki, czkawka, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dysfonia, dyzuria, hiperalgezja, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, krwawienie z dziąseł, migrena, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niepamięć, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk obwodowy, odwodnienie, oksykodon, opryszczka, parestezja, pokrzywka, próchnica zębów, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tolerancja leku, uzależnienie od leku, zaburzenie połykania, zaburzenie postrzegania, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzwodu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaparcie, zastój żółci, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół centralnego bezdechu sennego, zespół odstawienia, zespół z odstawienia u noworodka, zmniejszony apetyt, zwężenie źrenic, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Ammonium bromatum – Działania niepożądane
Ammonium bromatum, obecny w preparacie homeopatycznym Tonsillopas w rozcieńczeniu D4, może wywoływać działania niepożądane o częstości nieznanej, w tym reakcje skórne, wzmożone wydzielanie śliny oraz początkowe pogorszenie istniejących dolegliwości. W przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania preparatu i konsultację z lekarzem. Preparat zawiera również inne składniki, takie jak Hydrargyrum bicyanatum D8, które mogą indukować reakcje alergiczne. Działania niepożądane klasyfikuje się według standardów MedDRA, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących częstości ich występowania.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Asaris to preparat złożony zawierający flutykazonu propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), dostępny w dawkach (100 μg + 50 μg), (250 μg + 50 μg) oraz (500 μg + 50 μg) na dawkę inhalacyjną w formie proszku do inhalacji. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Asaris jest nadwrażliwość na substancje czynne (flutykazon, salmeterol) lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w preparacie wynosi odpowiednio około 13,3 mg, 13,2 mg i 12,9 mg na dawkę. U pacjentów z rozpoznaną nietolerancją laktozy konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego oraz rozważenie ryzyka wystąpienia reakcji nadwrażliwości.
flutykazonu propionian, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, objaw niepożądany, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, skurcz oskrzeli, uogólniona reakcja alergiczna, wywiad alergologiczny, wywiad medyczny, β2-mimetyk długodziałający - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Viatris 200 mg
Pazopanib Viatris, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg w formie tabletek powlekanych zawierających chlorowodorek pazopanibu, ma ograniczone przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. W trakcie kwalifikacji do terapii należy szczegółowo zebrać wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje nadwrażliwości na inhibitory kinaz tyrozynowych. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności natychmiastowego zgłoszenia objawów takich jak wysypka, świąd, obrzęk, duszność czy zawroty głowy, które mogą wskazywać na reakcję alergiczną.
chlorowodorek pazopanibu, choroba wątroby, duszność, inhibitor kinazy tyrozynowej, krwawienie, nadwrażliwość, obrzęk, pazopanib, perforacja przewodu pokarmowego, przetoka, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, świąd, tabletka powlekana, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depakine Chrono 300 200 mg + 87 mg
Walproinian sodu, zawarty w preparacie Depakine Chrono, jest stosowany w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość i trombocytopenia (bardzo często), a także hiponatremię i zwiększenie masy ciała (często). W zakresie układu nerwowego dominują drżenia (bardzo często), zaburzenia pozapiramidowe, senność, drgawki oraz stany osłupienia i encefalopatii (niezbyt często). Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności (bardzo często), wymioty i zapalenie jamy ustnej (często), a także potencjalnie śmiertelne zapalenie trzustki (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uszkodzenia wątroby, zwłaszcza u niemowląt i dzieci poniżej 3. roku życia, oraz na poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół DRESS (rzadko). Wśród zaburzeń endokrynologicznych występują niedoczynność tarczycy, zespół SIADH oraz hiperandrogenizm.
agranulocytoza, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas trombinowy, encefalopatia, halucynacja, hiperamonemia, hiperandrogenizm, hipokarnitynemia, hiponatremia, kwas walproinowy, letarg, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, osłupienie, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śpiączka, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, układowy toczeń rumieniowaty, uszkodzenie wątroby, walproinian sodu, wartość INR, wydłużenie czasu protrombinowego, zaburzenie pozapiramidowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Fanconiego, zespół mielodysplastyczny, zespół niedostosowanego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół policystycznych jajników, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna B – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Polimyksyna B, antybiotyk peptydowy, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nadwrażliwości i działań niepożądanych, zarówno przy stosowaniu miejscowym, jak i ogólnoustrojowym. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować miejscowe wysypki, świąd, podrażnienie, a także uogólnione objawy jak rumień, pokrzywka, a w ciężkich przypadkach anafilaksja i reakcje pęcherzowe. Istotne jest przerwanie terapii przy pierwszych objawach nadwrażliwości. Polimyksyna B może ulegać wchłanianiu systemowemu, zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie uszkodzonej skóry, co niesie ryzyko ototoksyczności (uszkodzenie słuchu, nawet utrata słuchu), nefrotoksyczności (uszkodzenie nerek) oraz neurotoksyczności. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub zaburzeniami słuchu, a także przy jednoczesnym stosowaniu innych leków nefro- lub ototoksycznych.
aminoglikozyd, anafilaksja, antybiotyk peptydowy, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, lek nefrotoksyczny, nadkażenie, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, namnażanie drobnoustrojów, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, pokrzywka, polimyksyna B, preparat okulistyczny, preparat parenteralny, przewód nosowo-łzowy, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja pęcherzowa, rumień, szczep grzybiczny, toksyczność systemowa, trombocytopenia, upośledzenie słuchu, wchłanianie systemowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Accord 1 mg/ml
Midazolam, będący benzodiazepiną stosowaną w anestezjologii i sedacji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których większość ma częstość występowania nieznaną. Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu reakcje ze strony układu oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddychania) oraz układu krążenia (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, Zespół Kounisa). Ryzyko poważnych zdarzeń jest zwiększone u pacjentów powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową, zaburzeniami czynności mięśnia sercowego oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Ponadto, midazolam może prowadzić do uzależnienia fizycznego, a nagłe odstawienie po długotrwałym podawaniu dożylnym może wywołać objawy odstawienia, w tym drgawki. Reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja, omamy i psychozy, obserwowane są zwłaszcza u dzieci i osób w podeszłym wieku. Niepamięć następcza jest dawkozależna i może utrzymywać się do zakończenia zabiegu lub dłużej.
antagonista benzodiazepiny, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe, flumazenil, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, niezborność, obrzęk naczynioruchowy, reakcje paradoksalne, ruchy mimowolne, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medithyrox 88 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Medithyrox, jest szeroko stosowana w terapii niedoczynności tarczycy, jednak jej podanie jest przeciwwskazane w określonych stanach klinicznych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na lek, nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, nieleczoną nadczynność tarczycy oraz ostre choroby serca, takie jak świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis. W ciąży leczenie skojarzone lewotyroksyną i lekami tyreostatycznymi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko indukcji niedoczynności tarczycy u płodu. Warto podkreślić, że podanie lewotyroksyny w wymienionych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy czy zaostrzenie niewydolności serca.
arytmia, autonomiczny układ nerwowy, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność serca, czynnik krzepnięcia, doustny lek przeciwcukrzycowy, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwtarczycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy płodu, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, pancarditis, parametr tarczycowy, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, suplementacja hormonów tarczycy, tyreotoksykoza, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie odżywiania, zaburzenie przyjmowania pokarmu, zaburzenie rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ursocam 250 mg
W praktyce klinicznej stosowanie leku Ursocam, zawierającego 250 mg kwasu ursodeoksycholowego w tabletce, jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Ponadto, lek nie powinien być podawany przy niedrożności przewodu żółciowego wspólnego lub pęcherzykowego, gdyż może to nasilić objawy cholestazy i pogorszyć stan kliniczny. Wskazane jest również unikanie terapii u pacjentów z niewidocznym pęcherzykiem żółciowym w badaniu rentgenowskim, obecnością zwapnień w złogach żółciowych, zaburzeniami czynności skurczowej pęcherzyka oraz nawracającą kolką żółciową, ze względu na ryzyko nieskuteczności leczenia lub zaostrzenia dolegliwości.
cholestaza, czynność skurczowa pęcherzyka żółciowego, diagnostyka laboratoryjna, diagnostyka obrazowa, kolka żółciowa, kwas ursodeoksycholowy, nadwrażliwość, niedrożność przewodu pęcherzykowego, niedrożność przewodu żółciowego wspólnego, ostre zapalenie dróg żółciowych, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, staza żółci, złóg żółciowy, zwapnienia złogów żółciowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Stosowanie rozuwastatyny w preparacie Rosuvastatin Medical Valley jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, aktywną chorobą wątroby (w tym przy trwale podwyższonej aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotnie górną granicę normy), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), miopatią, a także podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwwirusowych sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir oraz cyklosporyny. Ponadto, rozuwastatyna jest przeciwwskazana w ciąży, okresie karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji ze względu na potencjalne działanie teratogenne. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 96,79 mg (10 mg dawka) do 193,57 mg (20 mg dawka), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy, galaktozemią lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
aminotransferazy, choroba wątroby, choroby mięśni, cyklosporyna, działanie teratogenne, fibraty, galaktozemia, hepatotoksyczność, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, leczenie hipolipemizujące, leki przeciwwirusowe, miopatia, nadwrażliwość, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, rabdomioliza, rozuwastatyna, sofosbuwir, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AGARTHA 50 mg
Lek AGARTHA zawiera wildagliptynę w dawce 50 mg w postaci tabletek i posiada jedno główne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę (47,82 mg na tabletkę). Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji na wildagliptynę, ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości o różnym nasileniu, od łagodnych objawów skórnych po reakcje anafilaktyczne. Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy powinni być monitorowani lub rozważyć alternatywne leczenie.
- Leksykon substancji czynnych
Chlormidazol – Działania niepożądane
Chlormidazol, obecny w preparacie Polfungicid w stężeniu 50 mg/ml (chlorowodorek), stosowany miejscowo, może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze miejscowego podrażnienia skóry i tkanek podskórnych. Do najczęstszych objawów należą zaczerwienienie, pieczenie oraz świąd skóry w miejscu aplikacji, jednak częstość ich występowania pozostaje nieznana. Warto podkreślić, że obecność kwasu salicylowego (10 mg/ml) oraz glikolu propylenowego w formulacji może nasilać reakcje podrażnieniowe, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością na te składniki pomocnicze. Objawy te mają zwykle charakter przejściowy i ustępują po zaprzestaniu stosowania leku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Midazolam Sandoz, dostępny w stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na midazolam, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed podaniem leku. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują również stosowanie midazolamu do sedacji płytkiej u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową lub ostrą depresją oddechową, ze względu na ryzyko pogłębienia niewydolności oddechowej i zatrzymania oddychania.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nicerin 10 mg
Nicergolina, substancja czynna preparatu Nicerin 10 mg w tabletkach powlekanych, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na nicergolinę, inne pochodne ergotaminy oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60 mg/tabletka). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują również ciężką bradykardię, niedociśnienie tętnicze lub ortostatyczne, świeży zawał mięśnia sercowego oraz aktywny krwotok. Ze względu na działanie naczyniorozszerzające i potencjalne ryzyko zaburzeń rytmu serca, stosowanie nicergoliny w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań hemodynamicznych i krwotocznych.
bradykardia, ciśnienie tętnicze, elektrokardiografia, farmakoterapia, interakcje farmakodynamiczne, krwotok, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nicergolina, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, pochodne ergotaminy, układ sercowo-naczyniowy, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rozex 7,5 mg/g
Preparat Rozex w postaci emulsji o stężeniu 0,75% (7,5 mg/g) metronidazolu jest wskazany do miejscowego leczenia zmian skórnych w przebiegu trądziku różowatego, zwłaszcza w postaci grudkowo-krostkowej. Metronidazol wykazuje skuteczność w redukcji zmian zapalnych, takich jak rumień, teleangiektazje, grudki i krostki, charakterystycznych dla tej przewlekłej choroby zapalnej skóry twarzy. Emulsja zawiera również substancje pomocnicze, w tym alkohol benzylowy (13 mg/g), alkohol stearylowy (20 mg/g) oraz potasu sorbinian (2 mg/g), które mogą wywoływać reakcje u pacjentów z nadwrażliwością.
alkohol benzylowy, alkohol stearylowy, grudka, krostka, metronidazol, nadwrażliwość, postać grudkowo-krostkowa, potasu sorbinian, przerost gruczołów łojowych, przewlekła choroba zapalna skóry, rozszerzone naczynia krwionośne, rumień, substancja czynna, teleangiektazja, trądzik różowaty, zmiana zapalna, zmiany grudkowo-krostkowe