działanie toksyczne
Działanie toksyczne to efekt szkodliwy wywierany przez substancje chemiczne, leki, czynniki fizyczne lub biologiczne na organizm, prowadzący do zaburzenia homeostazy, uszkodzenia tkanek lub narządów. W medycynie klinicznej ocena działania toksycznego jest kluczowa w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii, toksykologii klinicznej oraz medycyny środowiskowej.
Toksyczność może manifestować się jako ostra (po jednorazowej ekspozycji) lub przewlekła (po długotrwałym narażeniu). Mechanizmy działania toksycznego obejmują m.in. bezpośrednie uszkodzenie komórek, zaburzenia metaboliczne, reakcje immunologiczne, stres oksydacyjny czy indukcję apoptozy. Szczególnie istotna jest hepatotoksyczność i nefrotoksyczność ze względu na kluczową rolę wątroby i nerek w metabolizmie i eliminacji ksenobiotyków.
W praktyce klinicznej ocena działania toksycznego substancji opiera się na monitorowaniu parametrów biochemicznych, obserwacji objawów klinicznych oraz badaniach obrazowych. Współczynnik terapeutyczny, wyrażający stosunek dawki toksycznej do dawki terapeutycznej, stanowi ważny wskaźnik bezpieczeństwa stosowania leków. Znajomość potencjalnych działań toksycznych substancji pozwala na wczesną interwencję i zapobieganie poważnym powikłaniom zdrowotnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nux vomica – Przedawkowanie
Nux vomica, obecna w preparatach homeopatycznych Cocculine i Gastrocynesine, występuje w rozcieńczeniu 4 CH, co odpowiada proporcji 1:10 000 000, skutkując bardzo niską zawartością substancji aktywnej biologicznie. W Cocculine stężenie Nux vomica wynosi 0,375 mg na tabletkę, natomiast w Gastrocynesine 75 mg na tabletkę. Pomimo obecności toksycznych alkaloidów w nierozcieńczonej formie Nux vomica, dostępna dokumentacja medyczna nie odnotowuje przypadków przedawkowania tych preparatów, co jest prawdopodobnie związane z wysokim stopniem rozcieńczenia substancji czynnej.
Brak zgłoszonych objawów toksycznych po zastosowaniu Cocculine i Gastrocynesine w dawkach zawierających Nux vomica 4 CH wskazuje na niskie ryzyko przedawkowania. Niemniej jednak, w przypadku podejrzenia przedawkowania, zaleca się niezwłoczny kontakt z lekarzem lub farmaceutą w celu uzyskania specjalistycznej porady, nawet jeśli nie występują objawy kliniczne. W praktyce klinicznej należy pamiętać o potencjalnej toksyczności alkaloidów Nux vomica w formie nierozcieńczonej, co podkreśla konieczność ostrożności przy stosowaniu preparatów homeopatycznych zawierających tę substancję.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trexan Neo 2,5 mg
Lek Trexan Neo zawierający metotreksat w dawkach 2,5 mg i 10 mg jest szeroko stosowany klinicznie, jednak jego podanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań ze względu na ryzyko toksyczności. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metotreksat lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną: 77,8 mg w tabletce 2,5 mg i 311,2 mg w tabletce 10 mg), istotne zaburzenia czynności wątroby i nerek, chorobę alkoholową, a także schorzenia hematologiczne takie jak hipoplazja szpiku, leukopenia, małopłytkowość i istotna niedokrwistość. Metotreksat jest metabolizowany głównie w wątrobie i wydalany przez nerki, co uzasadnia konieczność wykluczenia niewydolności tych narządów, aby uniknąć kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych.
choroba alkoholowa, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, działanie immunosupresyjne, działanie mielosupresyjne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hepatotoksyczność metotreksatu, hipoplazja szpiku kostnego, karmienie piersią, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, metotreksat, nadwrażliwość na metotreksat, niedokrwistość, niewydolność wątroby, ostre zakażenie, owrzodzenie jamy ustnej, przewlekłe zakażenie, reumatoidalne zapalenie stawów, stan zapalny, szczepionka żywa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół niedoboru odporności - Leksykon substancji czynnych
Linagliptyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Linagliptyna, substancja czynna w lekach Liglinra i Linatra, wykazała w badaniach przedklinicznych toksyczność narządową głównie w wątrobie, nerkach i przewodzie pokarmowym u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 300-krotność dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. U szczurów zaobserwowano dodatkowo toksyczność w narządach rozrodczych, tarczycy i układzie limfatycznym przy ekspozycji >1500×. U psów wystąpiły specyficzne dla gatunku reakcje pseudoalergiczne z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego przy średnich dawkach. W makakach jawajskich toksyczność obejmowała wątrobę, nerki, żołądek, narządy rozrodcze, grasicę, śledzionę i węzły chłonne przy ekspozycji >450×, a podrażnienie żołądka przy >100×. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo obserwacji zwiększonej częstości chłoniaka u samic myszy przy dawkach >200×, co uznano za nieistotne klinicznie. Wartości NOAEL dla płodności, rozwoju embrionalnego i teratogenności u szczurów przekraczały 900-krotność ekspozycji terapeutycznej, a dla toksyczności matczynej i potomstwa 49-krotność. U królików nie stwierdzono teratogenności nawet przy ekspozycji >1000×, a NOAEL dla toksyczności zarodka i płodu wynosiła 78×, a dla toksyczności matczynej 2,1×.
chłoniak złośliwy, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, linagliptyna, makak jawajski, narząd limfatyczny, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, reakcja pseudoalergiczna, rozwój embrionalny, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodka i płodu, układ sercowo-naczyniowy, węzeł chłonny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin 60 mg/0,6 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej Neoparinu, obejmowała badania toksyczności podostrej i przewlekłej na szczurach, psach oraz małpach, z dawkami odpowiednio 15 mg/kg/dobę (13 tygodni, podskórnie) oraz 10 mg/kg/dobę (26 tygodni, podskórnie i dożylnie). W obu badaniach nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności (m.in. test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka u myszy) oraz klastogenności (badania aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich in vitro i szpiku kostnego szczura in vivo) nie wykazały aktywności genotoksycznej enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna limfocytów, aberracja chromosomalna szpiku kostnego, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, mutacja komórek chłoniaka, potencjał genotoksyczny, potencjał klastogenny, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Piperacylina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Piperacylina w połączeniu z tazobaktamem wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony przez kompleksowe badania przedkliniczne. Testy toksykologiczne po podaniu wielokrotnym oraz badania genotoksyczności nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Nie stwierdzono specyficznego działania teratogennego, a obserwowane zmniejszenie masy płodów oraz inne zaburzenia rozwojowe (np. zwiększona liczba poronień i śmiertelność młodych) pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto, brak zaburzeń płodności i prawidłowy rozwój pokoleń F1 i F2 wskazują na brak negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono badań oceniających potencjał rakotwórczy tych substancji.
antybiotyk beta-laktamowy, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo rozrodcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, inhibitor beta-laktamaz, piperacylina z tazobaktamem, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, terapia przeciwbakteryjna, toksyczność u samic, zaburzenie reprodukcyjne - Leksykon substancji czynnych
Sorbitol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sorbitol (E420) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach i królikach, sorbitol podawany nawet w wysokich dawkach (do 20% w diecie) nie wykazywał toksycznego wpływu na rozwój potomstwa, płodność ani histopatologię narządów rozrodczych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, a długoterminowe badania żywieniowe nie potwierdziły działania kancerogennego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów, produkt Microlax zawierający sorbitol wykazał jedynie nieznaczne działanie toksyczne przy podaniu doodbytniczym. Sorbitol jest dobrze tolerowany przez organizmy zwierzęce, co potwierdza jego szeroki margines bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, konwencjonalne badanie farmakologiczne, margines bezpieczeństwa, niska toksyczność, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, ryzyko kancerogenne, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etuxor 60 mg
Przedkliniczne badania etorykoksybu, substancji czynnej leku Etuxor, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów poddanych dawkom przekraczającym ponad dwukrotnie dawkę dobową stosowaną u ludzi (90 mg) zaobserwowano gruczolaki wątrobowokomórkowe i pęcherzykowe tarczycy. Zmiany te są jednak związane z gatunkowo specyficzną indukcją enzymów CYP w wątrobie szczurów, która nie występuje u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. W badaniach toksyczności przewodu pokarmowego u szczurów stwierdzono owrzodzenia przy stężeniach równych lub wyższych niż te osiągane po dawkach terapeutycznych u ludzi, a u psów zaobserwowano zaburzenia czynności nerek i przewodu pokarmowego przy wyższych stężeniach etorykoksybu.
cytochrom P450, cytochrom P450 3A, deformacja zewnętrzna, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, etorykoksyb, gruczolak pęcherzykowy tarczycy, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja cytochromu P450, narażenie układowe, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał onkogenny, wczesne poronienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu krążenia - Leksykon substancji czynnych
Dietyloditiokarbaminian cynku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dietyloditiokarbaminian cynku, będący składnikiem mieszaniny pochodnych węglowych w produkcie TRUE Test 36, występuje w panelu nr 2 (pozycja 15) testu płatkowego w stężeniu 250 µg/cm² lub 203 µg/płatek. Substancja ta, stosowana w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, jest obecna w równych proporcjach wagowych wraz z difenyloguanidyną oraz dibutyloditiokarbaminianem cynku, co zapewnia standaryzację i powtarzalność wyników. Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy klinicznym zastosowaniu tej substancji w testach płatkowych, a ograniczona powierzchnia kontaktu oraz krótki czas ekspozycji minimalizują potencjalne zagrożenia. W badaniach na zwierzętach wykazano, że niektóre alergeny zawarte w TRUE Test 36 mogą mieć działanie rakotwórcze, jednak w przypadku dietyloditiokarbaminianu cynku, przy uwzględnieniu stosowanych dawek, czasu ekspozycji oraz warunków klinicznych, nie stwierdzono dodatkowego istotnego ryzyka. W praktyce klinicznej substancja ta jest bezpieczna, a jej zastosowanie w testach płatkowych nie wpływa negatywnie na bezpieczeństwo pacjentów. Standaryzacja składu mieszaniny pochodnych węglowych gwarantuje powtarzalność diagnostyczną przy zachowaniu wysokiego profilu bezpieczeństwa stosowania.
alergen testowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, bezpieczeństwo stosowania, diagnostyka alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, dibutyloditiokarbaminian cynku, dietyloditiokarbaminian cynku, difenyloguanidyna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja na alergeny, mieszanina pochodnych węglowych, panel diagnostyczny, potencjał rakotwórczy, test płatkowy, TRUE Test 36 - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 40 mg
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w kontekście stosowania klinicznego. Standardowe badania farmakologiczne bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, a także zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów oraz uszkodzenia jąder u psów i małp przy wyższych dawkach. Brak zmian w wątrobie i pęcherzyku żółciowym u małp, gatunku filogenetycznie bliskiego człowiekowi, sugeruje mniejsze ryzyko hepatotoksyczności u ludzi. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG, choć dane kliniczne nie wskazują na ryzyko proarytmiczne.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kanał potasowy hERG, pęcherzyk żółciowy, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, potencjał proarytmiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, przeciwwskazanie w ciąży, rozuwastatyna, statyna, toksyczność, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftaquix 5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewofloksacyny, substancji czynnej leku Oftaquix 5 mg/ml krople do oczu, wykazały dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje kliniczne, np. u szczurów podawano dawki do 810 mg/kg m.c./dobę (około 50 000 razy wyższe niż stężenia po podaniu 2 kropli Oftaquix do obu oczu), co skutkowało toksycznością u samic, zwiększoną umieralnością płodów i opóźnieniem ich dojrzewania. Nie wykazano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 360 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg m.c./dobę doustnie i 25 mg/kg m.c./dobę dożylnie u królików. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności, a dwuletnie badania na szczurach przy dawce 100 mg/kg m.c./dobę nie wykazały działania rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, alergia na światło, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, inhibitor gyrazy, krople do oczu, lewofloksacyna, liniowa kinetyka, narząd wzroku, Oftaquix, parametr farmakokinetyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test fotomutagenności, tkanka chrzęstna, toksyczny wpływ na rozród, zaburzenie widzenia, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Solanum nigrum – Działania niepożądane
Preparat Liv.52 zawierający 32 mg ziela psianki czarnej (Solanum nigrum) na tabletkę jest stosowany w lecznictwie jako złożony produkt roślinny. Analiza danych klinicznych i przedklinicznych nie wykazała występowania działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem. W badaniach nie zaobserwowano negatywnych skutków terapii, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa preparatu w dawkach terapeutycznych. Mimo to, ze względu na potencjalną obecność toksycznych glikoalkaloidów (solaniny i solasoniny) w surowych, niedojrzałych częściach rośliny, konieczne jest stosowanie Liv.52 zgodnie z zaleceniami producenta i pod kontrolą lekarza.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, działanie niepożądane, działanie toksyczne, monitorowanie bezpieczeństwa, preparat Liv.52, preparat ziołowy, produkt leczniczy, psianka czarna, stosunek korzyści do ryzyka, ziele psianki czarnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ultrapiryna Fast 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej leku Ultrapiryna Fast (500 mg tabletki musujące), wykazały przede wszystkim nefrotoksyczność jako główny efekt toksyczny, bez istotnych zmian w innych narządach. Analizy mutagenności i kancerogenności nie potwierdziły działania genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach na modelach zwierzęcych odnotowano jednak działanie teratogenne, w tym zaburzenia implantacji, toksyczność zarodkową oraz deficyty rozwojowe układu nerwowego potomstwa, co wskazuje na ryzyko stosowania kwasu acetylosalicylowego w ciąży, zwłaszcza w I i III trymestrze.
działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt genotoksyczny, efekt kancerogenny, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, profil bezpieczeństwa, rozwój układu nerwowego, salicylan, toksyczność zarodkowa, Ultrapiryna Fast, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, zaburzenie implantacji, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie sprawności uczenia się - Leksykon substancji czynnych
Sildenafil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytrynianu sildenafilu, substancji czynnej leku Silcontrol FC, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych zgodnych z międzynarodowymi wytycznymi. Analizy wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania toksyczności przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt, z wielokrotnym podawaniem w różnych dawkach, nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania toksykologiczne, cytrynian sildenafilu, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Nifuroksazyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nifuroksazyd charakteryzuje się niską toksycznością w badaniach przedklinicznych. W toksyczności ostrej u myszy LD50 po podaniu doustnym przekracza 4000 mg/kg mc., a po dootrzewnowym 7 g/kg mc., natomiast u szczurów LD50 doustna przekracza 8 g/kg mc., co stanowi dawki wielokrotnie wyższe niż stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej (6 miesięcy) na małpach i szczurach, przy dawkach 10, 250 i 1000 mg/kg mc. (do 100-krotności dawki ludzkiej), nie zaobserwowano objawów toksyczności klinicznej, biochemicznej ani histologicznej. Pomimo wykazanego możliwego potencjału mutagennego, długoterminowe badania rakotwórczości (2 lata) na myszach i szczurach, przy dawkach 0, 200, 600 i 1800 mg/kg mc./dobę, nie potwierdziły działania rakotwórczego nifuroksazydu.
badanie biochemiczne, badanie na gryzoniach, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawka zalecana, działanie toksyczne, LD50, model zwierzęcy, nifuroksazyd, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powierzchnia ciała, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, zmiana histologiczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Myleran 2 mg
Busulfan (Myleran) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście terapii skojarzonej i immunosupresji. Szczególnie istotne jest unikanie szczepień żywymi szczepionkami u pacjentów w immunosupresji. Jednoczesne stosowanie busulfanu z innymi cytostatykami, takimi jak melfalan czy cyklofosfamid, wymaga zachowania co najmniej 24-godzinnego odstępu między podaniami, aby zminimalizować ryzyko toksyczności, w tym zespołu zamknięcia żył wątrobowych (HVOD). Fenytoina może indukować metabolizm busulfanu, zmniejszając jego efekt mieloablacyjny, co jest szczególnie istotne u pacjentów przygotowywanych do przeszczepu szpiku. W przypadku leków przeciwgrzybiczych, itrakonazol zmniejsza klirens busulfanu o około 20%, a metronidazol zwiększa stężenie busulfanu w osoczu o około 80%, co znacząco podnosi ryzyko toksyczności i wymaga dostosowania dawki oraz ścisłego monitorowania stężenia leku. Flukonazol nie wpływa na klirens busulfanu i może być bezpieczniejszą alternatywą.
busulfan, działanie mielosupresyjne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, efekt mieloablacyjny, efekt terapeutyczny, hepatotoksyczność, immunosupresja, indukcja enzymów wątrobowych, klirens busulfanu, leczenie skojarzone, lek cytostatyczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, mielotoksyczność, odpowiedź immunologiczna, pancytopenia, płuca, przeszczep szpiku kostnego, schemat leczenia, środek cytotoksyczny, stężenie busulfanu w osoczu, układ oddechowy, zespół zamknięcia żył wątrobowych, żywa szczepionka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ebozan 5 mg
Produkt leczniczy Ebozan, zawierający torasemid w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera szczegółowych informacji z badań na zwierzętach laboratoryjnych, takich jak ocena toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego czy wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Brak jest również danych dotyczących farmakokinetyki i farmakodynamiki torasemidu w modelach zwierzęcych, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka przedklinicznego tego leku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amikacin B.Braun 5 mg/ml
Amikacin B. Braun, dostępny w stężeniach 2,5 mg/ml, 5 mg/ml oraz 10 mg/ml, jest aminoglikozydowym antybiotykiem o potencjalnej nefrotoksyczności i ototoksyczności, wymagającym szczególnej ostrożności w stosowaniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na amikacynę, inne aminoglikozydy lub substancje pomocnicze, a także historię ciężkich działań toksycznych po aminoglikozydach, zwłaszcza dotyczących nerek, słuchu lub układu nerwowego. Produkt zawiera 15 mmol (354 mg) sodu na 100 ml roztworu, co jest istotne u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym lub innymi schorzeniami wymagającymi ograniczenia podaży sodu. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków, niemowląt, osób geriatrycznych oraz pacjentów z niewydolnością nerek, głuchotą, niedosłuchem lub szumami usznymi, ze względu na zwiększone ryzyko nefro- i ototoksyczności.
aminoglikozydy, antybiotyk aminoglikozydowy, choroba nerwowo-mięśniowa, choroba Parkinsona, diuretyk pętlowy, działanie ototoksyczne, działanie toksyczne, furosemid, głuchota, lek nefrotoksyczny, miastenia gravis, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na amikacynę, nadwrażliwość na siarczany, nefrotoksyczność, niedobór elektrolitowy, niedosłuch, niewydolność nerek, odwodnienie, ototoksyczność, siarczan amikacyny, środek kontrastowy, szumy uszne, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji 100 mg/50 ml
Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Ciprofloxacin Kabi, została poddana szerokim badaniom toksykologicznym przedklinicznym, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Badania obejmowały ocenę toksyczności po pojedynczej i wielokrotnej dawce, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Wykazano, że cyprofloksacyna może wykazywać działanie fototoksyczne i fotomutagenne, jednak efekt ten jest niewielki i porównywalny z innymi inhibitorami gyrazy. Warto podkreślić, że działanie fototoksyczne obserwowane było głównie przy klinicznie istotnym narażeniu na substancję czynną.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dawka terapeutyczna, działanie fototoksyczne, działanie toksyczne, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, potencjał fototoksyczny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, uszkodzenie stawu, zmiany stawowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remidia 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania syldenafilu, substancji czynnej leku Remidia, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, tj. do 20 mg trzy razy na dobę. Toksyczność oraz działania niepożądane obserwowano jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne stężenia kliniczne, np. dawka 60 mg/kg u noworodków szczurów, co stanowi około 50-krotność dawki terapeutycznej u ludzi. W badaniach genotoksyczności i karcynogenności nie stwierdzono potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, nowotwór, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, program badań przedklinicznych, rozwój potomstwa, syldenafil, test farmakologiczny, toksyczność, urodzeniowa masa ciała, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród, wpływ toksyczny, zmniejszenie przeżywalności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duac (10 mg + 30 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Duac (10 mg + 30 mg/g żel), zawierającego klindamycynę i nadtlenek benzoilu, wykazały brak istotnego ryzyka karcynogenności w dwuletnich testach na myszach przy stosowaniu miejscowym (klindamycyna 10 mg/g, nadtlenek benzoilu 50 mg/g). Badania fotokarcynogenności wskazały na niewielkie skrócenie mediany czasu do powstania guza pod wpływem jednoczesnej ekspozycji na lek i promieniowanie UV, jednak kliniczne znaczenie tych wyników pozostaje niejasne. Długotrwałe (ponad 90 dni) testy toksyczności skórnej na zwierzętach nie wykazały istotnych działań toksycznych poza łagodnym miejscowym podrażnieniem, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy miejscowym stosowaniu preparatu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie toksyczności, działanie fotokarcinogenne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, klindamycyna, klindamycyna z nadtlenkiem benzoilu, nadtlenek benzoilu, podrażnienie skóry, toksyczność skórna, tolerancja miejscowa, uszkodzenie DNA, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetirizine Genoptim SPH 10 mg
Ocena bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Cetirizine Genoptim SPH, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych przeprowadzonych zgodnie z obowiązującymi standardami. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych na kluczowe układy organizmu. Długotrwałe podawanie cetyryzyny zwierzętom laboratoryjnym nie ujawniło toksyczności ani zagrożeń związanych z przewlekłym stosowaniem. Testy genotoksyczności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak uszkodzeń DNA i aberracji chromosomowych, co wyklucza potencjał genotoksyczny substancji. Ponadto, badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów w grupach eksperymentalnych w porównaniu do kontroli.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, cetyryzyna dichlorowodorek, długotrwała ekspozycja, działanie niepożądane, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hedelix 40 mg/5 ml
Przedawkowanie syropu Hedelix, zawierającego wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.), może wywołać objawy ze strony przewodu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, pobudzenie oraz agresja. W literaturze opisano przypadek 4-letniego dziecka, które spożyło około 1,8 g substancji roślinnej, co odpowiadało 88 ml syropu Hedelix, skutkując biegunką i zachowaniami agresywnymi. Objawy te są wynikiem toksycznego działania nadmiernej ilości substancji czynnej preparatu.
biegunka, dolegliwości przewodu pokarmowego, dyskomfort nadbrzusza, działanie toksyczne, Hedelix, Hedera helix, leczenie objawowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, lek sedatywny, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie, równowaga wodno-elektrolitowa, stan neurologiczny, syrop Hedelix, wyciąg z bluszczu pospolitego, wymioty, zachowanie agresywne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Borez 2,5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Borez w dawce 2,5 mg, potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, w tym przy przewlekłym stosowaniu. Badania genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego, a analizy karcynogenności potwierdziły brak działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla długoterminowej terapii beta-adrenolitykiem.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cezera 5 mg
Lewocetyryzyna dichlorowodorek, składnik aktywny preparatu Cezera, wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie reprodukcyjnym, zwłaszcza w ciąży i podczas karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży są ograniczone (mniej niż 300 udokumentowanych przypadków), jednak na podstawie szerzej przebadanej cetyryzyny (ponad 1000 ciąż) nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wad rozwojowych ani toksyczności płodowej. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu lewocetyryzyny na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród ani rozwój pourodzeniowy. Stosowanie leku w ciąży powinno być rozważane jedynie przy wyraźnym wskazaniu klinicznym, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza prowadzącego.
badanie przedkliniczne, cetyryzyna, Cezera, ciąża, działanie gonadotoksyczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, enancjomer cetyryzyny, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, leczenie przeciwhistaminowe, lewocetyryzyna dichlorowodorek, okres reprodukcyjny, parametr płodności, płodność, racemat lewocetyryzyny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sedacja, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramlolan 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie Ramlolanu jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania ramiprylu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania noworodkowe (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. Po potwierdzeniu ciąży leczenie należy niezwłocznie przerwać i wprowadzić alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową o udokumentowanym bezpieczeństwie. W przypadku ekspozycji płodu na inhibitory ACE od drugiego trymestru wskazane są regularne badania ultrasonograficzne czynności nerek i oceny czaszki płodu, a noworodki powinny być monitorowane pod kątem niedociśnienia, skąpomoczu i hiperkaliemii.
antagonista wapnia, działanie toksyczne, główka plemnika, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kostnienie kości czaszki, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nerki płodu, niedociśnienie, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, płodność, ramipryl, skąpomocz, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, wada wrodzona, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Pentaerytrytylu tetraazotan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne pentaerytrytylu tetraazotanu wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 6 g/kg masy ciała u szczurów po jednorazowym podaniu dojelitowym dawek 5000-10000 ppm. W badaniach podostrych stosowano dawkę 400 mg/kg m.c., co odpowiada około 200-krotności dawki terapeutycznej u ludzi, bez obserwacji toksyczności ani zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych. W badaniach przewlekłych, trwających 2 lata, podawano dawki 1250-3000 mg/kg m.c. szczurów i myszy, nie stwierdzając negatywnego wpływu na przeżywalność, masę ciała ani występowanie zmian nowotworowych, co potwierdza brak potencjału kancerogennego substancji.
aberracja chromosomowa, aktywność mutagenna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, gruczolak gruczołu Zymbala, LD50, pentaerytrytylu tetraazotan, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wskaźnik biochemiczny, wskaźnik hematologiczny - Leksykon substancji czynnych
Fotemustyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Fotemustyna jest cytotoksycznym lekiem wymagającym ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas przygotowywania i podawania, w tym stosowania środków ochrony osobistej przez personel oraz natychmiastowego płukania wodą w przypadku kontaktu ze skórą lub błonami śluzowymi. Nie zaleca się jej stosowania u pacjentów pediatrycznych ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, a u osób powyżej 60. roku życia obserwuje się zwiększoną toksyczność, w tym trombocytopenię i leukopenię 3. stopnia oraz nasilone działania niepożądane ze strony układu pokarmowego. Fotemustyna jest przeciwwskazana w skojarzeniu z żywymi atenuowanymi szczepionkami oraz lekami przeciwpadaczkowymi (fenytoina, fosfenytoina), a także u pacjentów, którzy stosowali inne cytotoksyczne leki w ciągu ostatnich 4 tygodni (6 tygodni w przypadku pochodnych nitrozomocznika).
alkohol etylowy, badanie hematologiczne, cewnik, choroba alkoholowa, choroba wątroby, czynność wątroby, działanie niepożądane, działanie toksyczne, fenytoina, fosfenytoina, fotemustyna, granulocyt, leczenie podtrzymujące, lek cytotoksyczny, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, morfologia krwi, odpad cytotoksyczny, pacjent pediatryczny, padaczka, parametr hematologiczny, płytka krwi, pochodna nitrozomocznika, profil toksyczności, rękawiczka ochronna, substancja cytotoksyczna, szczepionka atenuowana, trombocytopenia, układ pokarmowy, uszkodzenie tkanki, wynaczynienie, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Chlorchinaldol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorchinaldol, będący składnikiem mieszaniny chinolinowej w plastrach do testów prowokacyjnych TRUE Test 36, występuje w stężeniu 190 mikrogramów/cm², co odpowiada 154 mikrogramom na płatek testowy. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego związanego z jego stosowaniem, a badania toksykologiczne potwierdzają bezpieczeństwo tej substancji w diagnostyce prowokacyjnej. Pomimo wykazania potencjalnego działania rakotwórczego u niektórych alergenów zawartych w TRUE Test 36, brak jest dowodów na takie właściwości chlorchinaldolu. Warto podkreślić, że stężenie chlorchinaldolu jest umiarkowane w porównaniu do innych alergenów, np. kalafonii (1200 mikrogramów/cm²) czy alkoholi sterolowych z lanoliny (1000 mikrogramów/cm²).
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Servenon 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne escytalopramu, opierające się na danych z badań cytalopramu, wykazały istotne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego u szczurów, w tym zastoinową niewydolność serca. Toksyny kardiologiczne korelują bardziej z maksymalnym stężeniem leku w osoczu niż z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez efektów toksycznych były 8-krotnie wyższe niż te obserwowane klinicznie, a AUC 3-4 razy wyższe. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i hemodynamikę, prowadząc do niedokrwienia wieńcowego, choć dokładny mechanizm pozostaje niejasny. Dane kliniczne nie potwierdzają tych efektów u ludzi. Długotrwałe podawanie leku powodowało fosfolipidozę w płucach, najądrzach i wątrobie, jednak zmiany te ustępowały po zakończeniu terapii i ich znaczenie kliniczne u ludzi nie jest potwierdzone.
amina biogenna, badanie toksykologiczne, badanie toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, czynnik ryzyka, działanie embriotoksyczne, działanie farmakologiczne, działanie toksyczne, escytalopram, fosfolipid, fosfolipidoza, implantacja zarodka, kardiotoksyczność, lek kationowy amfifilowy, niedokrwienie, nieprawidłowość nasienia, okres laktacji, opóźnienie kostnienia, pole pod krzywą stężenia, S-enancjomer, stężenie leku w osoczu, wada rozwojowa płodu, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Voriconazole Fresenius Kabi 200 mg
Worykonazol (Voriconazole Fresenius Kabi) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania worykonazolu w ciąży są niewystarczające, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczne działanie na reprodukcję. W związku z tym lek nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lekarz powinien przeprowadzić indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając ciężkość zakażenia oraz dostępność alternatywnych terapii. Każda fiolka zawiera 200 mg worykonazolu, 69 mg sodu oraz 2660 mg cyklodekstryny, co może mieć znaczenie kliniczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loxon 2% 20 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa minoksydylu, substancji czynnej produktu leczniczego Loxon 2% (20 mg/ml), obejmowała badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz potencjału kancerogennego. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, a testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego potencjału minoksydylu.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, Loxon 2%, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna produktu leczniczego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miravil 50 mg
Przedkliniczne badania sertraliny, substancji czynnej leku Miravil, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego w zakresie farmakologii, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości. W badaniach reprodukcyjnych na modelach zwierzęcych nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność u samców. Zaobserwowano jednak fetotoksyczność, prawdopodobnie wtórną do toksycznego działania na organizm matki, co skutkowało skróceniem czasu przeżycia i zmniejszeniem masy ciała młodych osobników w pierwszych dniach po urodzeniu. Ekspozycja płodu na sertralinę in utero po 15. dniu ciąży była kluczowa dla tych efektów, które nie przekładają się na istotne ryzyko u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie odwracalne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja płodu, fetotoksyczność, in utero, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwojowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, punkt końcowy, sertralina, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność okołoporodowa, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Plus 200 mg + 12,8 mg
Produkt leczniczy Nurofen Plus zawiera ibuprofen (200 mg) oraz fosforan kodeiny półwodny (12,8 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Ibuprofen, jako NLPZ, może hamować działanie przeciwpłytkowe kwasu acetylosalicylowego, zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II, leki moczopędne) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z cyklosporyną czy takrolimusem. Ponadto, ibuprofen w połączeniu z kortykosteroidami, SSRI i lekami przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Kodeina natomiast wchodzi w interakcje z inhibitorami MAO (przeciwwskazana przez 2 tygodnie po ich stosowaniu), hydroksyzyną, depresantami OUN, lekami przeciwmuskarynowymi oraz innymi opioidami, nasilając depresję OUN, ryzyko zaparć i niedrożności jelit. Istotne jest także antagonizowanie działania kodeiny przez nalokson i naltrekson oraz zmniejszenie jej efektu przeciwbólowego przez abirateron (hamowanie CYP2D6).
abirateron, agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, chinidyna, cisapryd, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2D6, depresant OUN, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, domperidon, działanie toksyczne, filtracja kłębuszkowa, fosforan kodeiny, glikozyd nasercowy, hydroksyzyna, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwmuskarynowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lit, loperamid, meksyletyna, metoklopramid, metotreksat, mifepryston, moklobemid, nalokson, naltrekson, nefrotoksyczność, niedrożność jelit, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie, przełom nadciśnieniowy, SNRI, SSRI, takrolimus, tryptan, układ krwiotwórczy, warfaryna, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zydowudyna