Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Oftaquix (5 mg/ml)

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewofloksacyny, substancji czynnej zawartej w leku Oftaquix 5 mg/ml krople do oczu, obejmują szereg badań toksykologicznych przeprowadzonych na zwierzętach laboratoryjnych. Wyniki tych badań wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi, gdyż działanie toksyczne obserwowano jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalne ekspozycje u pacjentów stosujących lek Oftaquix ¹.

Działanie na tkankę chrzęstną i stawy

Badania przedkliniczne wykazały, że inhibitory gyrazy, do których należy lewofloksacyna, mogą powodować zaburzenia wzrastania oraz uszkodzenia stawów nośnych u zwierząt laboratoryjnych ². W badaniach przeprowadzonych na szczurach i psach po podaniu dużych dawek doustnych lewofloksacyna, podobnie jak inne fluorochinolony, powodowała zmiany w chrząstkach stawowych manifestujące się powstawaniem pęcherzyków i ubytków ³.

Wpływ na narząd wzroku

Ze względu na brak szczegółowych badań dotyczących wpływu lewofloksacyny na soczewkę oka, nie można jednoznacznie wykluczyć ewentualnego działania mogącego prowadzić do wystąpienia zaćmy ⁴. Na podstawie obecnie dostępnych danych nie jest również możliwe całkowite wykluczenie występowania zaburzeń widzenia u zwierząt eksperymentalnych ⁵.

Toksyczny wpływ na rozród

W badaniach nad toksycznym wpływem na rozród przeprowadzonych na szczurach nie wykazano działania teratogennego lewofloksacyny podawanej doustnie w dawkach do 810 mg/kg m.c./dobę ⁶. Należy zaznaczyć, że lewofloksacyna charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem i liniową kinetyką, bez różnic w parametrach farmakokinetycznych przy podawaniu pojedynczych i wielokrotnych dawek doustnych ⁷.

Przy dawce 810 mg/kg m.c./dobę podawanej doustnie szczurom uzyskiwano stężenie lewofloksacyny około 50 000 razy większe niż stężenie osiągane u ludzi po podaniu 2 kropli preparatu Oftaquix 5 mg/ml do obu oczu ⁸. Przy tej najwyższej dawce obserwowano toksyczne działanie u samic, zwiększoną umieralność płodów oraz opóźnienie ich dojrzewania ⁹.

W badaniach na królikach również nie wykazano działania teratogennego przy podawaniu leku doustnie w dawkach do 50 mg/kg m.c./dobę lub dożylnie do 25 mg/kg m.c./dobę ¹⁰.

Lewofloksacyna nie wpływała negatywnie na płodność szczurów otrzymujących doustnie dawki 360 mg/kg m.c./dobę, co skutkowało osiągnięciem stężeń osoczowych około 16 000 razy wyższych niż stężenia uzyskiwane u ludzi po aplikacji 8 dawek leku do oka ¹¹.

Genotoksyczność

Badania genotoksyczności in vitro wykazały, że lewofloksacyna w stężeniach 100 µg/ml lub większych nie powoduje mutacji genów u bakterii ani w komórkach ssaków ¹². Zaobserwowano jednak wywoływanie aberracji chromosomów w komórkach płuc chomika chińskiego (CHL) przy braku aktywacji metabolicznej ¹³. Istotne jest, że badania przeprowadzone in vivo nie wykazały genotoksycznego działania lewofloksacyny ¹⁴.

Działanie fototoksyczne

W badaniach fototoksyczności przeprowadzonych na myszach po podaniu doustnym i dożylnym wykazano, że lewofloksacyna wykazuje działanie fototoksyczne wyłącznie podczas stosowania bardzo wysokich dawek ¹⁵. Po miejscowym podaniu 3% roztworu okulistycznego lewofloksacyny na ogoloną skórę świnek morskich nie stwierdzono reakcji skórnych o typie alergii na światło ani działania fototoksycznego ¹⁶.

Dodatkowo, lewofloksacyna nie wykazała działania genotoksycznego w teście fotomutagenności oraz ograniczała rozrost guza w badaniu fotokarcynogenności ¹⁷.

Potencjał rakotwórczy

Przeprowadzono długotrwałe, dwuletnie badanie dotyczące potencjału rakotwórczego lewofloksacyny na szczurach, którym podawano lek w dawce do 100 mg/kg m.c./dobę. W badaniu tym nie stwierdzono działania rakotwórczego badanej substancji ¹⁸.

Porównanie stężeń uzyskiwanych w badaniach przedklinicznych z ekspozycją u ludzi

Podsumowując, przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewofloksacyny zawartej w leku Oftaquix 5 mg/ml krople do oczu wskazują na dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych u ludzi. Efekty toksyczne obserwowano jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających maksymalne stężenia osiągane podczas stosowania leku zgodnie z zaleceniami.